Ρωτάει μια μοναχή το γέροντα Παίσιο
για το πώς μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς κάποιον άνθρωπο που είναι νευριασμένος
και απαντάει εκείνος, με την υπομονή. Όταν κάποιος είναι στα «μπουρίνια» του όπως λέμε,
καλύτερα εκείνη τη στιγμή να σιωπήσουμε, και λέγοντας την ευχή θα «αναγκάσουμε" και τον άλλο να καλμάρει,να ηρεμήσει, και να μπορέσουμε έπειτα να συνεννοηθούμε μαζί του. Ο Θεός "κρέμασε" την σωτηρία των ανθρώπων στην υπομονή και ασκείται κανείς σε αυτήν, μέσα από τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες.Η υπομονή ξεκινά από την αγάπη, και για να υπομείνεις κάποιον πρέπει πρώτα να τον πονέσεις.Πρέπει να έχουμε καλό λογισμό για τον άνθρωπό μας μέσα στην οικογένεια, να σκεφτόμαστε πως άνδρας/γυναίκα μας είναι και θα πει και μια κουβέντα παραπάνω. Εξάλλου και εμείς στη θέση του/της πιθανό να είχαμε την ίδια συμπεριφορά και τα ίδια ξεσπάσματα. Με υπομονή και ταπείνωση,όλα ξεπερνιούνται.
Μιλώντας για την οικογένεια πολύ σημαντικό στοιχείο είναι η επικοινωνία μεταξύ των συζύγων.
Θα πρέπει να σημειώσουμε 3 σημεία.
Α)Δεν παντρευόμαστε για να αναπαυτούμε, αλλά για να αναπαύσουμε.
Β) Προσπαθούμε να μην ανταλλάσουμε πικρές κουβέντες
Γ)Συζητάμε για όλα και για πάντα
Ο ειλικρινής διάλογος των 2 συζύγων είναι προτεραιότητα για να λύνονται οι παρεξηγήσεις με απευθείας συνεννοήσεις.Τα αιτήματα του διαλόγου αυτού, δεν είναι αυτονόητο το πότε θα εκπληρωθούν.Παίζει όμως μεγάλο ρόλο τόσο γιατί ο ένας εκφράζει αυτά που τον απασχολούν, όσο και γιατί ο άλλος μαθαίνει τι είναι αυτό που προβληματίζει τον άνθρωπό του.Ο αββάς Ησαΐας λέγει πως αν θέλουμε κάτι από τον άλλον,να μην γογγύζουμε επειδή αυτός δεν το καταλαβαίνει και δε μας το δίνει από μόνος του,αλλά ας λέμε ανοικτά ευθέως και με απλότητα «…σε παρακαλώ, δώσ’ μου αυτό επειδή το χρειάζομαι,επειδή το έχω ανάγκη.». Μη περιμένουμε λοιπόν από τον άλλο να φανταστεί τι είναι αυτό που θέλουμε,τι είναι αυτό που μας αναπαύει. Ας μιλήσουμε εμείς και ας το εξηγήσουμε.
Σήμερα δυστυχώς,
αντί για επικοινωνία υπάρχει σύγχυση, τόσο στο γάμο μέσα, όσο και γενικότερα στην κοινωνία.
Η σύγχυση αυτή είναι αποτέλεσμα της αμαρτίας, και συνοδεύεται από φόβο, υποψία και έχθρα.
Το γεγονός της Πεντηκοστής, μεταξύ άλλων, μας φανερώνει πως ένα από τα πρώτα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος είναι η δυνατότητα της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Έτσι,όποιος έχει το πνεύμα του Θεού,μπορεί να μιλάει και να καταλαβαίνει τους συνανθρώπους του ξεπερνώντας οποιοδήποτε σχετικό εμπόδιο.Το ακριβώς αντίθετο γεγονός είναι το σχετικό με τον πύργο της Βαβέλ.Η αμαρτία που έφερε η ειδωλοποίηση του εαυτού του, ήταν η αιτία να χάσει την επικοινωνία του με τους άλλους ανθρώπους.Η έλλειψη λοιπόν επικοινωνίας είναι αποτέλεσμα του ανθρώπινου εγωκεντρισμού και της απουσίας αγάπης.Το πνεύμα του Θεού αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και την επικοινωνία μέσα στην οικογένεια,γιατί δεν είναι πνεύμα ανταγωνισμού,αλλά θυσίας και προσφοράς. Προσευχή και άσκηση φέρνουν το πνεύμα αυτό μέσα στον άνθρωπο.
Ο λόγος,είναι το βασικό στοιχείο της επικοινωνίας, και παρομοιάζεται από τον απόστολο Ιάκωβο ωσάν τα χαλινάρια,σαν το πηδάλιο του πλοίου, σαν τη φλόγα της φωτιάς. Στο βιβλίο των Παροιμιών (Παλαιά Διαθήκη) αναφέρεται ότι ο άφρων, ο τρελός, έχει περισσότερες πιθανότητες να γίνει καλά, από ότι αυτός του οποίου η γλώσσα «τρέχει» πολύ γρήγορα και ομιλεί απερίσκεπτα.
Στον λόγο,
διαλέγουμε τις καταλληλότερες λέξεις για να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας και τις σκέψεις μας.Τα γλυκά λόγια, είναι σαν τη κερήθρα του μελιού και η γλυκύτητα αυτή είναι η γιατρειά της ψυχής.Τα γλυκά λόγια, είναι η έκφραση της αγάπης που πρέπει να έχουμε στην καρδιά μας. Ο άγιος Κοσμάς μας λέει πως όταν βλέπουμε κάποιον άνθρωπο στεναχωρημένο,θα πρέπει να βγαίνει από το στόμα μας λόγος γλυκός και παρηγορητικός σαν τη ζάχαρη και όχι σαν το φαρμάκι.
Είναι λοιπόν απαραίτητο να διατηρείται η επικοινωνία μεταξύ των συζύγων,να συνομιλούν μεταξύ τους,αλλά και να ακούν ο ένας τον άλλο. Βλέποντας το πώς δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο,μπορούμε να πούμε ότι τον έφτιαξε με ένα στόμα και δύο αυτιά,παίρνοντας έτσι ένα μέτρο για το πόσο πρέπει να ομιλούμε στη ζωή μας και πόσο πρέπει να ακούμε.Βλέπουμε και πάλι στο βιβλίο των Παροιμιών (παλαιά Διαθήκη) ότι αναφέρεται πως όποιος απαντά πρωτού ακούσει, αποδεικνύεται ασύνετος και ντροπιάζεται.
Μεγάλο ρόλο όμως παίζει και στο πως ακούμε τον Άλλον.Το αν ακούμε αμυντικά, δηλαδή δείχνοντας με τη στάση και τη συμπεριφορά μας,με τους μορφασμούς και τον τόνο της φωνής μας πως κρίνουμε τον Άλλον ή αν ακούμε υποστηρικτικά, δηλαδή μη θέλοντας να επιβάλλουμε από πριν την άποψή μας,όταν μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, όταν είμαστε ευθείς και ειλικρινείς με τα κίνητρά μας.
Πολλοί άνθρωποι δεν τα καταφέρνουν να επικοινωνούν μεταξύ τους γιατί μπορεί να έχουν τις εξής αδυναμίες:
1)δεν έχουν την ικανότητα να ομιλούν με τον άλλον άνθρωπο έχοντας δυσκολία να χρησιμοποιούν λόγια
2)φοβούνται να εκθέσουν αυτά που αισθάνονται και σκέφτονται, για να μην απορριφτούν, για να μην πληγωθούν
3)νομίζουν πως δεν θα βγει κάτι από αυτή την επικοινωνία και για αυτό δεν ομιλούν
4)νομίζουν πως οι απόψεις τους δεν έχουν καμία αξία
Όλα αυτά είναι δυσκολίες που πρέπει να παρακαλάμε να μας τις πάρει ο Θεός προκειμένου να μην σταθούν εμπόδιο στο να βαθύνουν οι σχέσεις μας με τον/την
σύζυγό μας. Και οι σωστές σχέσεις μέσα στη συζυγία θα αποτελούν και πρότυπο για τη σχέση μεταξύ των γονέων και των παιδιών.Εδώ,θα πρέπει να ξανά τονίσουμε πως η επικοινωνία των συζύγων μεταξύ τους,εξαρτάται από την κοινωνία του κάθε έναν με τον Θεό,μιας και στον χριστιανικό γάμο συμμετέχουν και τα 3 αυτά πρόσωπα (οι δύο σύζυγοι και ο Θεός).
Σωστή επικοινωνία είναι και μια καλή κουβέντα στον άλλον,ένα ευχαριστώ για το καφέ που μας έφτιαξε,για τα ρούχα που τακτοποίησε, για την εξωτερική εργασία που ολοκλήρωσε. Σωστή επικοινωνία μπορεί να έρθει και μέσα από ένα κοινό ανάγνωσμα.Ένα θεολογικό βιβλίο μπορεί να σταθεί αιτία ανταλλαγής απόψεων και μιας ενδιαφέρουσας συζήτησης.Ακόμα και όταν καθόμαστε στο τραπέζι για φαγητό,ας αφιερωθεί λίγος χρόνος παραπάνω για να αναλύσει ο καθένας πως πέρασε την ημέρα του,τι τον απασχόλησε, ακόμα και να παρθούν κάποιες αποφάσεις. Από την άλλη, επικοινωνία δεν είναι ο τσακωμός,το κουτσομπολιό, η αδιαφορία, στοιχεία που το μόνο που αφήνουν είναι τραυματικές εμπειρίες.
Στην επικοινωνία συμμετέχουμε όχι μόνο με λόγια,αλλά και με τις κινήσεις των χεριών μας, με τις εκφράσεις του προσώπου,με τη χροιά της φωνής μας. Επικοινωνούμε μέσα στον γάμο όταν κάνουμε κοινά πράγματα,όταν προσευχόμαστε από κοινού, όταν μελετάμε θρησκευτικά αναγνώσματα μαζί.
Ωφέλιμο είναι να κανονίζουμε κάποια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας,όπου και αν βρίσκεται ο καθένας εκείνη την ώρα,να κάνει ένα κομποσκοίνι για τον άλλο, για τα παιδιά τους, για την οικογένεια τους.
Μεγάλες πληγές δημιουργεί πάντα ο θυμός και η οργή.Ο πολύ έντονος σε ένταση διάλογος, τα "αιχμηρά" λόγια, η «λεκτική» βία που χρησιμοποιείται, σκοπό έχουν να πληγώσουν βαθιά τον άλλον και όχι να διορθώσουν τη σχέση.Όταν αποπαίρνουμε και κατηγορούμε συνεχώς τον συνομιλητή μας,δεν βελτιώνεται η κατάσταση.Θα πρέπει να έχουμε κατά νου να διαχωρίζουμε αυτό που γίνεται , από αυτόν που το κάνει.Για παράδειγμα, όταν μας λέει ο άλλος ψέματα, να μην τον κατηγορούμε λέγοντας του «είσαι ψεύτης», αλλά να λέμε «ας μη μου λες ψέματα». Σε καταστάσεις αδικίας, μην λέμε «είσαι άδικος», αλλά «γιατί κάνεις αυτή την αδικία».
Ας μην χαρακτηρίζουμε λοιπόν κάποιον από μία του πράξη.
Το ζευγάρι θα πρέπει να μιλάει για όλα,χωρίς να «αποκλείει» περιοχές λέγοντας ότι για αυτό το θέμα δεν είναι σκόπιμο να μιλήσουμε. Η αποφυγή συζήτησης τυχών διαφορών,δημιουργεί κρίσεις και συμφορές. Σιωπηλές πικρίες που σιγοκαίουν,τελικά θα ξεσπάσουν κάποια στιγμή και θα καταστρέψουν την οικογένεια.
Μέσα στον γάμο είναι φυσικό να υπάρχουν κάποιες συγκρούσεις,
αφού δύο άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να έχουν σε όλα τις ίδιες αντιλήψεις.Πάντα όμως με ταπείνωση και αγάπη θα έρχεται η ηρεμία.Ο ένας πικρός λόγος φέρνει τον άλλο, και πόνος που προκαλούμε θα κάνει τον άλλον να ανταποδώσει εξίσου με πόνο.
Συνήθως ένας τσακωμός ξεκινάει από μια πικρία που τη κρατάμε μέσα μας,η πίκρα γίνεται θυμός, ο θυμός γίνεται οργή,η οργή γίνεται μίσος, το μίσος γίνεται εκδίκηση.Όταν πλέον έχει ξεσπάσει η διαμάχη και ο τσακωμός,πρέπει αμέσως τότε να λειτουργήσει η συγνώμη.Να ζητήσουμε εμείς πρώτοι συγνώμη,χωρίς μνησικακία και χωρίς να σκεφτόμαστε πως θα πάρουμε τη ρεβάνς,χωρίς όρους και περιορισμούς, όπως ακριβώς ο Χριστός συγχωρεί και πεθαίνει για εμάς.Και όταν εμείς χρειαστεί να δώσουμε την συγνώμη μας,να το κάνουμε όχι μία και δύο, αλλά εβδομήντα φορές το εφτά,να το κάνουμε και να το ξεχάσουμε μετά, χωρίς να έχουμε σκοπό να το υπενθυμίζουμε και να το «χτυπάμε» συνεχώς στον άλλο. Όσο βλέπουμε τον άνθρωπό μας να οργίζεται να μας μιλάει προσβλητικά και να έχει θυμό,τόσο με επιείκεια, ταπείνωση και αγάπη να προσπαθούμε να σβήσουμε τη φωτιά και όχι να ρίχνουμε λάδι προσφέροντας σε αυτήν καύσιμη ύλη.Μόνο τότε θα έρθει η στιγμή που τα πνεύματα θα ηρεμήσουν και θα κάνουμε τον άλλον να σκεφτεί:«μα τι έκανα, πως μίλησα».
Σε μια συζυγική διαφορά,
το ζητούμενο δεν είναι το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ούτε είναι ένας αγώνας για το ποιος θα κάνει τον άλλον να υποχωρήσει για να γίνει το δικό του.Με το που παρουσιαστεί μια διαφορά,δεν προχωράμε σε σύγκρουση, αλλά επισκεπτόμαστε τον κοινό πνευματικό μας,έχοντας αποφασίσει πως αφού τον ενημερώσουμε, θα ακολουθήσουμε αυτό που θα μας συμβουλέψει.
Κλείνοντας το θέμα της επικοινωνίας,
ας εστιάσουμε σε τρία σημαντικά πράγματα που πρέπει να προσέχουμε
1)Να μην προδικάζουμε (ξέρω τι θα πεις…..ναι ναι ξέρω…)
2)Να ακούμε και να προσέχουμε αυτά που θα πει ο άλλος χωρίς να τον υποτιμούμε (καλά καλά….ναι ναι… )
3)Να μην κάνουμε αρνητικά, μη εποικοδομητικά σχόλια και αρνητική κριτική.
Στη συνέχεια θα ασχοληθούμε με το επαγγελματικό κομμάτι του/
της συζύγου, σε σχέση με την οικονομική διαχείριση που πρέπει να υπάρχει μέσα στην οικογένεια.
Τι είναι όμως επάγγελμα;
Επάγγελμα είναι κάθε είδους εργασία που είναι χρήσιμη και ωφέλιμη στην κοινωνία,δίνοντας μας
τους αναγκαίους πόρους για την συνετή και λιτή διαβίωσή μας.Το επάγγελμά μας δεν είναι μια ευκαιρία να αποκτήσουμε γόητρο και να φαινόμαστε σημαντικοί.Εάν με νύχια και με δόντια προσπαθούμε να ανέβουμε στον επαγγελματικό μας χώρο,τότε αυτό σίγουρα θα επηρεάσει και τις σχέσεις μας και με τα μέλη της οικογενείας μας.Αν η εργασία μας απορροφά όλο το χρόνο και όλη την ενέργειά μας,τότε φτάνουμε στο να αγαπάμε τα πράγματα και να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους.
Η γυναίκα μπορεί να κάνει καλό ή κακό στην σταδιοδρομία του άνδρα της.
Εάν παντρευτεί π.χ ένα γιατρό,γνωρίζει πως δεν θα τρώει πάντα μαζί του, όπως και ότι μπορεί να τον καλέσουν οποιαδήποτε ώρα μέρα ή νύχτα.Αυτές οι υποχρεώσεις αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του επαγγέλματος του γιατρού.Ή σε άλλη περίπτωση, στο γάμο με ένα ναυτικό, γνωρίζει κανείς πως θα πρέπει να λείπει για μεγάλα χρονικά διαστήματα ο άνδρας από το σπίτι,οπότε θα πρέπει να πάρει απόφαση η γυναίκα πως τα καθημερινά θέματα που αφορούν για παράδειγμα την ανατροφή των παιδιών,είναι αποκλειστικά ευθύνη δική της.Έτσι συμβαίνει λοιπόν με κάποια επαγγέλματα, όπως και με το πολιτικό,τον καλλιτέχνη κ.α. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν ειδικές ανάγκες και συνθήκες εργασίας.
Η ηρεμία και η σιωπή σου πρέπει να επιστρατεύονται συνεχώς στην έγγαμη ζωή,να μην τηλεφωνάς συχνά για ασήμαντα πράγματα,όπως και να μην παραπονιέσαι για το χαμηλό μισθό, εφόσον ήξερες πως αν για παράδειγμα παντρευόσουν έναν εργάτη,τα οικονομικά σας θα ήταν πιο στενά.
Η γυναίκα μπορεί να εργάζεται είτε από την επιθυμία να κάνει καριέρα,
είτε για να είναι οικονομικά ανεξάρτητη,είτε για να αυξήσει το οικογενειακό εισόδημα, είτε για να αξιοποιεί καλύτερα το χρόνο της(ιδίως όταν δεν υπάρχουν ακόμα παιδιά). Η χριστιανή γυναίκα, πρέπει μόνο για τους δύο τελευταίους λόγους να δραστηριοποιηθεί στον επαγγελματικό χώρο.Εργαζόμενη γυναίκα και σπίτι με παιδιά, είναι πραγματικά άθλος.Τις περισσότερες φορές η εργασία της γυναίκας δυσκολεύει την οικογένειά της.Δυσκολεύει την αρμονική ζωή και τη γαλήνη του σπιτιού.Έρευνες έχουν δείξει, πως τα διαζύγια είναι πιο συχνά (αναλογικά) όταν η γυναίκα έχει μια ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα.
Υπάρχει κάποιες φορές ο συλλογισμός σε κάποιες συζύγους:
"…δουλεύω, και με ένα μέρος του μισθού μου θα πληρώνω μια άλλη γυναίκα να κάνει τις δουλειές του σπιτιού μου και έτσι θα είναι όλα μέλι γάλα". Αυτό δεν είναι σωστό, όπως και θέλει μεγάλη προσοχή στο ότι η αγωγή των παιδιών κινδυνεύει από την μεγάλη απουσία της μητέρας από το σπίτι.Αν οι οικονομικοί λόγοι είναι πιεστικοί,ας επιδιώξει η γυναίκα που έχει παιδιά, μια μερική απασχόληση.
Από την άλλη,
όταν ο άνδρας παντρεύεται μια επιτυχημένη επαγγελματικά γυναίκα, θα πρέπει να γνωρίζει πως η γυναίκα του θα δυσκολευτεί να αφήσει τις δόξες της και να αφιερωθεί στην οικογένειά της.Συνήθως, αυτές οι γυναίκες παντρεύονται σε μεγάλη ηλικία, και αντί τα παιδιά τους να τις φωνάζουν «μαμά» τις φωνάζουν «γιαγιά».
Γενικά πρέπει να παίρνουμε σοβαρά υπόψη μας τις υποχρεώσεις που δημιουργεί στον άλλον το επάγγελμά του.
Π.χ πολλά ταξίδια, ατέλειωτες ώρες εργασίας, επικίνδυνες συνθήκες κ.α.Όταν είναι στον ίδιο εργασιακό χώρο,ο άνδρας και η γυναίκα πρέπει να αποφεύγουν να κάθονται μαζί,και δεν πρέπει να έχουν σχέσεις εξαρτήσεως μεταξύ τους,για να μην μεταφέρονται τα προβλήματά τους από το σπίτι στη δουλειά και από τη δουλειά στο σπίτι.Δεν βοηθά τους συζύγους να είναι συνέχεια μαζί.
Στην ερώτηση τι μας ευχαριστεί περισσότερο,η δουλειά ή το σπίτι, η απάντησή μας πρέπει πάντα να είναι «το σπίτι». Προηγείται η αφοσίωσή μας στην οικογένεια και μετά ακολουθεί η αφοσίωση στο επάγγελμά μας.Είτε η γυναίκα δουλεύει είτε όχι, ο άνδρας πρέπει πάντα να μοιράζεται μαζί της τον κόπο του σπιτιού και το μεγάλωμα των παιδιών.Όσο αναφορά την οικονομική διαχείριση,στην οικογένεια πρέπει να υπάρχει ένα μόνο πορτοφόλι,έστω και αν εργάζονται και οι δύο.Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέει πως μέσα στο γάμο οι δύο έγιναν σάρκα μία,οπότε πως είναι δυνατόν ενώ ενώθηκαν σωματικά και πνευματικά, να συνεχίζουν να διατηρούν διαφορετικό πορτοφόλι ο καθένας.
Το κλίμα της κοινωνίας μας σπρώχνει προς την απόκτηση όλων και περισσοτέρων υλικών αγαθών (σπίτια, αυτοκίνητα, έπιπλα, ρούχα, κτλ), αλλά αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το αφήσουμε να κυριαρχήσει στην ζωή μας.Θα πρέπει να βάλουμε κάποια μέτρα και κάποιους φραγμούς στο πως θα χρησιμοποιούμε την περιουσία μας της οποίας,στην ουσία, δεν είμαστε ιδιοκτήτες αλλά διαχειριστές,μιας και ότι έχουμε μας το έδωσε ο Θεός και πρέπει να τα χρησιμοποιούμε συνετά.Ένα μέρος των υλικών αγαθών,θα πρέπει να το διαθέτουμε προς τον έχοντα ανάγκη αδερφό μας. Έτσι,όταν κάνουμε τον οικονομικό προγραμματισμό του μήνα μας βάζουμε τα χρήματα που έχουμε κερδίσει τόσο ο άνδρας όσο και η γυναίκα,στη μέση, στο κοινό πορτοφόλι, και πρώτα βγάζουμε τα χρήματα που είναι για τους φτωχούς.Αυτό το ποσό, δεν πρέπει να το χρησιμοποιούμε για τα δικά μας έξοδα,δεν μας ανήκει και αν δεν το αποδώσουμε στον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη, είναι σαν να κλέβουμε.Να μην παρασυρόμαστε από την σκέψη πως τα χρήματα που βγάζουμε δεν φτάνουν καν για εμάς και πως λοιπόν να δώσουμε σε άλλους.Ο Μέγας Βασίλειος μας λέει πως πλεονέκτης είναι εκείνος που δεν παραμένει επίμονα στην ολιγάρκεια και όσο μεγαλώνουν τα αγαθά,τόσο γίνεται κανείς ελλιπής στην αγάπη. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει πως ο πλούτος δημιουργείται συνήθως με την φιλαργυρία,με την πλεονεξία και με την εκμετάλλευση,ενώ κάποιος άλλος άγιος διατυπώνει ότι είναι σχεδόν αδύνατο η συσσώρευση πλούτου χωρίς αμαρτία.Επίσης, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει ότι πλεονέκτης είναι αυτός που κάνει δικά του,όσα ο Θεός δημιούργησε και για τους άλλους.
Για μια επιτυχημένη οικονομική διαχείριση μέσα στην οικογένεια,
θα πρέπει να συμβούν τα εξής τρία πράγματα:
1)όλα τα στοιχεία, τα σχετικά με τα οικονομικά θέματα, θα πρέπει να τα γνωρίζουν πλήρως και οι δύο σύζυγοι.
2)Όλοι οι υπάρχοντες οικονομικοί πόροι ανήκουν και στους δυο.
3)Συμφωνούν και οι δύο μετά από διάλογο, σχετικά με τον προϋπολογισμό
Ο προγραμματισμός στα οικονομικά είναι αναγκαίος ακόμα περισσότερο στη σημερινή δύσκολη κατάσταση και σημαίνει κάλυψη των αναγκών του παρόντος και μέριμνα για την αντιμετώπιση του μέλλοντος.
Για παράδειγμα, αν υπάρχει σκοπός για ένα ταξίδι αναψυχής, θα πρέπει να σκεφτούμε αν έχουμε και κάποια χρήματα στην άκρη για μια ενδεχόμενη εγκυμοσύνη.Σήμερα,οι σύζυγοι φιλονικούν περισσότερο για τα χρήματα, από ότι για οποιοδήποτε άλλο θέμα,ιδιαίτερα όταν τα οικονομικά είναι περιορισμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου