Ενότητα των Ποντιακών Σωματείων ζητά η Ποντιακή Νεολαία!

Η Οργανωτική Επιτροπή του 15ου Συναπαντήματος Νεολαίας  Ποντιακών Σωματείων ζητά μέσω του παρακάτω ψηφίσματος ενότητα των Ποντιακών Σωματείων Ελλάδας για να μπορέσει ο Ποντιακός Ελληνισμός να προοδεύσει. Ακολουθεί ολόκληρο το ψήφισμα.

15o Συναπάντημα Νεολαίας Ποντιακών Σωματείων Παναγία Σουμελά - Ψήφισμα

Εμείς οι νέες και νέοι εκπρόσωποι Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό,  συγκεντρωθήκαμε από τις 18, 19, 20, 21 Ιουλίου 2013 στα υψώματα του Βερμίου για το «15ο Συναπάντημα Νεολαίας Ποντιακών Σωματείων». Οι φετινές πολυποίκιλες εισηγήσεις και παρουσιάσεις, με θεματικές όπως η διατήρηση της ιστορικής μνήμης, η παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα, ο πολιτισμός μέσα από το θέατρο, τη μουσική και το χορό,  αλλά κυρίως μέσω της δημοκρατικής μεταξύ μας συζήτησης, της δημιουργικής ανταλλαγής απόψεων με κατάθεση ιδεών και προβληματισμού μας οδήγησαν μέσα από το γόνιμο διάλογο  στα παρακάτω:

Για τα Μνημεία μας στον Πόντο

Η ιστορική μας πατρίδα, ο Πόντος, είναι διάσπαρτος από αξιοθαύμαστα κτίρια, διδακτήρια, ναούς, μνημεία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς του Ελληνισμού του Πόντου. Απαιτούμε τον οφειλόμενο σεβασμό από τις αρμόδιες αρχές του Τουρκικού Κράτους. Παρεμβάσεις σε αυτά τα μνημεία που δεν συνάδουν με τον ορθό και επιστημονικό τρόπο αναστήλωσης και ανάπλασης δεν είναι αποδεκτές.

Η πρόσφατη μετατροπή σε τζαμί του Ναού της Του Θεού Σοφίας της Τραπεζούντας, με ευθύνη της Τουρκικής Κυβέρνησης, μπορεί να αποτελέσει βαρύ πλήγμα στη διάθεση των δύο λαών, που πρέπει να συνεργάζονται με ειλικρίνεια και ομόνοια. Επιθυμούμε η Ελληνική Κυβέρνηση να αντιδράσει στο θέμα αυτό συνεργαζόμενη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και να αναδείξει την βαρβαρότητα  αυτή που αγγίζει τα όρια της πολιτισμικής γενοκτονίας εν έτη 2013 και αποτελεί παράλληλα τροχοπέδη στην ομαλοποίηση των διακρατικών σχέσεων των Χωρών της νοτιο-ανατολικής Μεσογείου σε μία περίοδο που στην περιοχή αυτή απειλείται η ειρήνη.

Για τον Πολιτισμό

Μέσα από τη μουσική, το χορό, την ποίηση και το θέατρο  μπορούμε μαζί με τους πόντιους ποιητές, καλλιτέχνες, μουσικούς, συγγραφείς να εξωτερικεύσουμε την αγάπη μας για την ποντιακή παράδοση και το ποντιακό πνεύμα και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας και τις γνώσεις που πήραμε  με την πλειοψηφία των νεότερων Ελλήνων όσο και με όλους τους Έλληνες εδώ, αλλά και στο εξωτερικό.

Ελπιδοφόρο συμπέρασμα από όλες τις εισηγήσεις και συνεδρίες είναι η αγάπη των νέων ποντίων για την παράδοσή μας ,τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων μας. Η βούληση αυτή δημιουργεί και τη δυναμική για το μέλλον, για την συνεχή και αδιάλειπτη δυναμική παρουσία του ποντιακού στοιχείου μέσα στους αιώνες, ως αδιάσπαστο μέρους του Συλλόγου του Ελληνισμού.

Οι εισηγήσεις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κκ Παντελεήμονα, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Δράμας κκ Παύλου, του Μιχάλη Χαραλαμπίδη συγγραφέα, του Μιχάλη Καραβέλα καθηγητή ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, του Θωμά Σαββίδη καθηγητή τμ Βιολογίας του Α.Π.Θ., του Σίμου Παλτσανιτίδη προέδρου των Παραολυμπιονικών απετέλεσαν φέτος στο επετειακό 15χρονο Συναπάντημα μια καθοριστική παρέμβαση για το μέλλον της ενότητας του ποντιακού χώρου αλλά και των αρχών και αξιών που διέπουν του Ποντιακό Ελληνισμό και θεραπεύονται και διακονούνται από τους νεολαίους του Συναπαντήματος,  εδώ στα υψώματα του Βερμίου στο νέο Θρονί της Κυράς του Πόντου κόντρα και ενάντια στους ολίγους.

Για την 19η Μαΐου – ημέρα μνήμης        

Θεωρούμε υποχρέωσή και καθήκον μας να δηλώσουμε και από αυτό το βήμα την απαίτησή μας, να καθιερωθεί η 19η Μαΐου ως ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού, μιας εξοντωτικής πολιτικής πρακτικής που οδήγησε στις γενοκτονίες των λαών του Ευξείνου Πόντου και της Μικράς Ασίας. Δεν υποστέλλουμε τη σημαία του αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας του Πόντου, διότι ο ελληνισμός της Μικράς Ασίας και του Πόντου ήταν και είναι μέρος της ευρωπαϊκής κοινωνίας διαχρονικά. Πρέπει να συνδεθούμε με τους πολίτες της Ευρώπης και να τους υπενθυμίσουμε πως το ολοκληρωτικό και εθνοκτόνο καθεστώς του Κεμαλισμού, αφάνισε τους συμπατριώτες του Τραπεζούντιου Βησσαρίωνα, της σημαντικής αυτής ιστορικής ευρωπαϊκής προσωπικότητας.

Για την Ποντιακή νεολαία

Αποτελεί για μας, το Συναπάντημα νεολαίας ποντιακών σωματείων στην Παναγία Σουμελά,  που μετράει φέτος δεκαπέντε (15) χρόνια συνεχούς, ζωντανής και δυναμικής παρουσίας και δράσης, ένα θεσμό, μία σταθερά, γύρω από τον οποίο συγκεντρωνόμαστε κάθε χρόνο εκατοντάδες νέες και  νέοι. Είναι εκπληκτικό, αλλά και  αναμενόμενο,  ότι ο αριθμός αυτός αυξάνεται κάθε χρόνο. Είναι συγκινητικό το πάθος και η αγάπη με τα οποία προστρέχουν νέοι από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και φέτος ιδιαίτερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Φιλανδία, την Αυστραλία, τη Γεωργία, την Ουκρανία.

Αποτελεί ένα θεσμό πρότυπο, για τον οποίο οι νεολαίοι δουλεύουμε ομαδικά, με πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης, αγωνιζόμαστε συσπειρωμένοι, αδιάσπαστοι,  ακηδεμόνευτοι και πιστοί στις αξίες και τα ιδανικά της ποντιακής παράδοσης.  Και θα είμαστε εμείς οι συνεχιστές της αδιάλειπτης παρουσίας του Ποντιακού Ελληνισμού , από κάθε μετερίζι της κοινωνικής μας δραστηριότητας.

 Βρισκόμαστε στην καρδιά του ποντιακού ελληνισμού, στο φάρο των απανταχού Ποντίων , την Παναγία Σουμελά που μας ενώνει, όπου τα οράματα και οι αξίες  των κτητόρων, Φίλωνα Κτενίδη και Παναγιώτη Τανιμανίδη, συνεχίζουν και σήμερα να μας εμπνέουν και να αποτελούν οδηγό σε κάθε πτυχή της ζωής μας.

Για την ενότητα του Ποντιακού χώρου

Εμείς οι νέοι, με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου  Βεροίας- Ναούσης και Καμπανίας, κ.κ.Παντελεήμονα, στηρίζουμε το διαχρονικό έργο των Δ.Σ. του Ιερού Προσκυνήματος και του Σωματείου της Παναγίας Σουμελά, στηρίζουμε το νομοθετικό καθεστώς, που το διέπει και επιμένουμε, στο αυτοδιοίκητο του Ιερού Προσκυνήματος, πάντα με τη συμμετοχή, την παρουσία και την ευλογία της  εκκλησίας της Ελλάδος.

Έτσι, ζητάμε από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, από την πολιτική ηγεσία να συνεχίσουν να στέκονται  αρωγοί στο έργο που επιτελείται στο Όρος Βέρμιο, έργο που με τόσο κόπο και αγώνα όλες οι διοικήσεις, με τους εκατοντάδες εθελοντές του προσέφεραν διαχρονικά, διακονώντας την Παναγία μας, την Κυρά του Πόντου.

Ενισχύουμε το έργο που συντελείται στο Προσκύνημα της  Παναγία Σουμελά, με τη συνεχή παρουσία και δράση μας στα υψώματα του όρους Βέρμιο, υποστηρίζουμε και προωθούμε,  με κάθε δυνατό τρόπο,  την ενότητα του οργανωμένου ποντιακού χώρου στην πράξη και προβάλλοντας την αντίθεση μας σε κάθε προσπάθεια διάσπασης και καπήλευσής του και καλούμε όλους με αγάπη να συμπορευτούν.

Πιστεύουμε ότι μόνο ενωμένος και αδιάσπαστος θα μπορέσει ο Ποντιακός Ελληνισμός, να προοδεύσει και να εξελιχθεί θέτοντας το δικό του στίγμα, τις  ιδέες, το ήθος,  και τις αρχές του, μέσα από δράσεις και θεσμούς, όπως και το 15ο Συναπάντημα Νεολαίας  Ποντιακών Σωματείων, συμβάλλοντας σε ένα καλύτερο αύριο, σε μία περίοδο δύσκολη για την Ελλάδα και τους Έλληνες,  όπου η αξιοπιστία της πατρίδας μας, αλλά και η αξιοπρέπεια των Ελλήνων δοκιμάζονται, πορευόμαστε αναζητώντας και καταθέτοντας μέσα και από τον πολιτισμό μας δημιουργικές προτάσεις  για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, ώστε να ξαναχτίσουμε μία κοινωνία αντάξια των προσδοκιών μας.

Οι νέες και οι νέοι της νεολαίας των Ποντιακών Σωματείων

Σταυρωτά στις Ρίζες… Συσπειρωμένοι γύρω από το Προσκύνημα της “Παναγίας Σουμελά”. Γαντζωμένοι στις Ρίζες του Πολιτισμού και της Παράδοσης μας.

Πηγή: elliniki-gnomi.eu

http://www.pontos-news.gr/permalink/13929.html

 

 

 

Δροσερή ποντιακή σαλάτα!

Η δροσερή ποντιακή σαλάτα ξεχωρίζει από την γεύση που της δίνει η προσθήκη του σέλινου και του ξυδιού. Συνοδεύει κρεατικά και ψάρια.

Υλικά:

1/2 κιλό λάχανο ψιλοκομμένο
3 καρότα τριμμένα
1 χούφτα σέλινο ψιλοκομμένο
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκκομένες ή τριμμένες
1 κόκκινη πιπεριά καυτερή ψιλοκομμένη
1/2 ποτήρι λάδι
2 κουταλιές ξύδι

Εκτέλεση:

Ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί, τα τοποθετείτε σε σουρωτήρι, αλατίζετε και τρίβετε να μαραθούν και να φύγουν τα υγρά.

Στη συνέχεια μεταφέρετε τη σαλάτα σε σαλατιέρα και ρίχνετε το λαδόξυδο αφού πρώτα το έχετε χτυπήσει σε βαζάκι.

Καλή σας όρεξη!

Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr

 http://www.pontos-news.gr/permalink/13570.html

Με κίνητρο τη διατήρηση της παραδοσιακής Ποντιακής κουζίνας

Δύο νέες γυναίκες στην Κατερίνη διατηρούν ζωντανή την Ποντιακή παράδοση, μέσα από την παρασκευή των σπιτικών φυλλωτών, ενός πολύ διαδεδομένου στοιχείου της Ποντιακής κουζίνας, που με την πάροδο του χρόνου τείνει να εξαλειφθεί.

Με έμπνευση τις εικόνες που είχαν από την παιδική τους ηλικία και τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειας που δεν σταμάτησαν ποτέ να παρασκευάζουν φυλλωτά και άλλα Ποντιακά εδέσματα, η καθηγήτρια Αγγλικών και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ποντίων Πιερίας Πόπη Παναγιωτίδου και η νηπιαγωγός Σοφία Χατζηδημητρίου, συνεχίζουν με μεράκι και αγάπη μια οικογενειακή παράδοση.

Η Πόπη και η Σοφία ξεκίνησαν να φτιάχνουν φυλλωτά εδώ και λίγους μήνες, στον ελεύθερο χρόνο τους, μαθαίνοντας την τεχνική από τις προηγούμενες γενιές.

“Η ιδέα μας ήρθε, καθώς επί σειρά ετών γνωρίζαμε την παρασκευή των φυλλωτών από τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειας και κάποια στιγμή αποφασίσαμε να το κάνουμε και εμείς”, αναφέρει η Σοφία.

"Παρευρισκόμουν από μικρή μαζί με τη μητέρα μου στη διαδικασία παρασκευής των φυλλωτών”, λέει η Πόπη, σημειώνοντας ότι ο χώρος που χρησιμοποιούν είναι κατασκευασμένος εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, στην αυλή του σπιτιού τους!

Το γεγονός ότι εκτός από την Ποντιακή μουσική και τη χορευτική παράδοση και η γαστρονομία των Ποντίων πρέπει να κρατηθεί ζωντανή στο πέρασμα των χρόνων, φαίνεται πως είναι μια βαθιά πίστη για τις δύο γυναίκες.

“Είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσουμε αυτή την παράδοση, καθώς με τα χρόνια χάνεται. Επειδή είναι δύσκολη, κουραστική και χρονοβόρα η παρασκευή των φυλλωτών και επειδή οι σύγχρονοι ρυθμοί της ζωής δεν δίνουν και πολλές δυνατότητες στους ανθρώπους, εμείς επιμένουμε να κάνουμε κάτι δημιουργικό στον ελεύθερο χρόνο μας" αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, η ενασχόληση των δύο γυναικών έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών συμπολιτών μας, ιδιαίτερα Ποντιακής καταγωγής, που ενδιαφέρονται να μάθουν τη διαδικασία παρασκευής των φυλλωτών, που αποτελεί ένα κομμάτι και της παράδοσης των προγόνων τους.

Τώρα, όσον αφορά στην ίδια την παρασκευή των φυλλωτών, με απλά υλικά, όπως αλεύρι, νερό και αλάτι, με έναν πλάστη, ένα τζάκι με ξύλα, μια πυροστιά και ένα σάτσι (μια στρόγγυλη μεταλλική επιφάνεια) και υπομονή, μπορεί κανείς να κάνει παραδοσιακά σπιτικά φυλλωτά. Φυλλωτά, γιοχάδες ή περέκ, όπως τα ονομάζουν που αφού ψηθούν και ξεραθούν, αποθηκεύονται για πολύ καιρό και είναι μια εύκολη λύση για να κάνει κανείς μια πίτα, χωρίς να ανοίγει εκείνη τη στιγμή φύλλο.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως κύριο γεύμα, με αλμυρή η γλυκιά γέμιση ή και σκέτο. Στην προετοιμασία, όταν τα φύλλα είναι ξερά, τα περνάμε κάτω από το νερό και τα λαδώνουμε, τα τηγανίζουμε ή τα ψήνουμε στο φούρνο.

Πηγή: e-pieria.gr

http://www.pontos-news.gr/permalink/13726.html

Αξιοθέατα στον Πόντο. Όλα όσα πρέπει να δείτε

Αξιοθέατα στον Πόντο. Ο Πόντος είναι ένας τόπος μαγικός που σίγουρα ένα άρθρο δεν μπορεί να χωρέσει όλα αυτά που ένας επισκέπτης έχει την δυνατότητα να επιλέξει να δει. Το Pontos-News.Gr σε μία σειρά άρθρων θα σας παρουσιάσει ένα μικρό δείγμα από τα αξιοθέατα που μπορεί κάποιος να δει σε ένα ταξίδι του στον Πόντο.

Κερασούντα

Η Κερασούντα ή Giresun μοιάζει σαν να μην πέρασε ο χρόνος από πάνω της. Μπαίνοντας στην πόλη από την ανατολική πλευρά (από Τραπεζούντα) βλέπουμε την πόλη σκαρφαλωμένη στο χαρακτηριστικό βράχο (κέρας) με την Ακρόπολη.

Πηγαίνοντας στο λιμάνι μην ξεχάσετε να πάρετε χαψί στην προβλήτα με τα καϊκια που τα βγάζουν με τον τόνο και να πάτε στα Τσερκέζικα στο κάστρο για ένα ωραίο πικ-νικ. Η Κερασούντα χρωστάει το όνομά της στα εύγευστα κεράσια που παράγει. Θα το διαπιστώσετε με μια επίσκεψη στην υπαίθρια αγορά της πόλης.
Αν θέλετε να εμπλουτήσετε τις εγκυκλοπαιδικές σας γνώσεις παρακολουθήστε την επεξεργασία των φουντουκιών. Το 70% της παγκόσμιας παραγωγής φουντουκιών παράγεται στον Πόντο και το καλύτερο στην Κερασούντα.

Απαραίτητη είναι μια βόλτα μπροστά από το περιώνυμο ημιγυμνάσιο αρρένων και το Παρθεναγωγείο της πόλης.

Πάνω ψηλά ακριβώς η κατοικία του Γεωργίου Κωνσταντινίδη ή αλλιώς Καπετάν Γιώργη Πασάς. Αγαπητός από όλους και αναμορφωτής της πόλης εξού και ισόβιος δήμαρχος με μια στίβα παράσημα στο πέτο.

Στο δρόμο για την Τραπεζούντα

Τα βουνά που επεκτείνονται παράλληλα με τις ακτές (Ποντιακές Άλπεις) είναι καταπράσινα και γεμάτα ποταμούς ενώ οι κορυφές τους αγγίζουν σχεδόν τα 4000 μέτρα. Μέχρι την Τραπεζούντα υπάρχουν τουλάχιστον 30 μικρά και μεγάλα ποτάμια που κατεβαίνουν θολά από τα βουνά στα οποία σχεδόν κάθε μέρα βρέχει και των οποίων οι κορυφές είναι μόνιμα σε ένα πέπλο ομίχλης.
Το σκούρο γαλάζιο της θάλασσας διακόπτεται κάθε τόσο από μεγάλες λωρίδες θολού νερού που εισέρχονται σε βάθος χιλιομέτρων, σημάδι εκβολής κάποιου ποταμού. Επίσης εντύπωση κάνει το γεγονός ότι σε μια διαδρομή πάνω από 300 χιλιόμετρα, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας υπάρχουν ελάχιστες οργανωμένες παραλίες με πολύ κακής ποιότητας νερό, σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα ή τα παράλια της Μικράς Ασίας.

Μέχρι την Τραπεζούντα συναντούμε πόλεις που διατηρούν ακόμα έντονα τα ελληνικά στοιχεία τους. Η Θέρμη, η Οινόη, την οποία αναφέρει ο Αρριανός ως αποικία της Αττικής, η αρχαία Φασιδανή, σήμερα Φάτσα, το Πολεμώνιο, ο όρμος των Βοών, που σήμερα λέγεται Περσεμπέ, τα Κοτύωρα (Ordu), που σήμερα λέγονται Ορντού, τα Πλάτανα είναι οι κυριότερες απ’ αυτές.
Στα Κωτύωρα, στην είσοδο της πόλης δεξιά, δεσπόζει ο ναός της Υπαπαντής κτισμένος με πωρόλιθο, ο οποίος τώρα έχει μετατραπεί σε χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων. Δίπλα είναι τα ερείπια της Ψωμιαδείου Σχολής, την οποία έκτισε ο Κωνσταντίνος Ψωμιάδης, με 3000 χρυσές λίρες Τουρκίας, το 1877 και στη γύρω περιοχή πολλά παλιά αρχοντικά που άφησαν φεύγοντας οι Έλληνες.

Τραπεζούντα

Ο ναός της Αγίας Σοφίας χτίστηκε τον 13ο αιώνα από τους Μεγάλους Κομνηνούς με πρότυπο την Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης και διακοσμείται με θαυμάσιες τοιχογραφίες και μωσαϊκά, εξαιρετικά δείγματα τέχνης της εποχής της, διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και μέχρι πρότινος λειτουργούσε σαν μουσείο, τώρα έχει μετατραπεί σε τζαμί. Δίπλα από το Ναό σώζονται ερείπια ενός αρχαίου Ναού προς τιμήν του Απόλλωνα.

Η βίλλα Καππαγιαννίδη στην Τραπεζούντα

Το Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος, ή «Φάρος της Ανατολής» όπως χαρακτηρίστηκε, ήταν σχολείο της ελληνικής ομογένειας της Τραπεζούντας.

Το σχολείο αυτό άρχισε να λειτουργεί κατά τους πρώτους αιώνες της τουρκικής δουλείας δεν ήταν όμως σε περίοπτη τάξη πλην όμως ήταν το μοναδικό σ΄ όλη τη περιοχή. Με το χρόνο όμως άρχισε και η αναγνώρισή του όπου και ονομάστηκε Φροντιστήριο.
Παναγια Σουμελά

Η Μονή Παναγίας Σουμελά ή Μονή Σουμελά, είναι ένα πασίγνωστο χριστιανικό ορθόδοξο μοναστήρι κοντά στην Τραπεζούντα, σύμβολο επί 16 αιώνες του Ποντιακού Ελληνισμού.

Σύμφωνα με την παράδοση, το 386 οι Aθηναίοι μοναχοί Bαρνάβας και Σωφρόνιος οδηγήθηκαν στις απάτητες βουνοκορφές του Πόντου μετά από αποκάλυψη της Παναγίας, με σκοπό να ιδρύσουν το μοναχικό της κατάλυμα. Eκεί, σε σπήλαιο της απόκρημνης κατωφέρειας του όρους, σε υψόμετρο 1063 μέτρα, είχε μεταφερθεί από αγγέλους η ιερή εικόνα της Παναγίας της Aθηνιώτισσας, την οποία, πάντα κατά την παράδοση, εικονογράφησε ο Eυαγγελιστής Λουκάς.

H μονή κατά καιρούς υπέφερε από τις επιδρομές των αλλόπιστων και των κλεπτών, εξ αιτίας της φήμης και του πλούτου που απέκτησε. Mερικά περιστατικά συνδέονται και με θαυματουργικές επεμβάσεις της Παναγίας για τη σωτηρία του μοναστηριού. Σε κάποια από αυτές τις επιδρομές λεηλατήθηκε από ληστές και, σύμφωνα πάντα με την παράδοση, καταστράφηκε, για να ανασυσταθεί από τον Tραπεζούντιο Όσιο Xριστόφορο το 644. Tη μονή προίκισαν με μεγάλη περιουσία και πολλά προνόμια, κτήματα, αναθήματα και κειμήλια οι αυτοκράτορες του Bυζαντίου και αργότερα κυρίως οι αυτοκράτορες της Tραπεζούντας Iωάννης B΄ Kομνηνός (1285-1293), Aλέξιος B΄ Kομνηνός (1293-1330), Bασίλειος Α΄ Kομνηνός (1332-1340).

Πολύτιμα έγγραφα και πολλά αρχαία χειρόγραφα φυλάγονταν στη βιβλιοθήκη του μοναστηριού, μέχρι τον ξεριζωμό. Mέσα στη βιβλιοθήκη της μονής βρήκε το 1868 ο ερευνητής Σάββας Iωαννίδης το πρώτο ελληνικό χειρόγραφο του Διγενή Aκρίτα.

Μονή Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα
Η Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα ιδρύθηκε το 752 μ.Χ. στο όρος Πυργί στην περιοχή Γαλλίαινα της Ματσούκας, 30 χλμ. Ν.Α. από την Τραπεζούντα. Ονομάστηκε Περιστερεώτα, γιατί κατά την παράδοση τρία περιστέρια οδήγησαν τους ισάριθμους ιδρυτές μοναχούς από τα δάση των Σουρμένων, απόσταση 50 χλμ. από την τοποθεσία της Μονής.

Η Μονή αφού πέρασε από πολλά στάδια δόξας κγδφγφδγσδφστις 17 Ιανουαρίου 1923 και οι εναπομείναντες μοναχοί, ακολουθώντας τη μοίρα του υπολοίπου ελληνισμού πέρασαν στην Ελλάδα.
Αν θέλετε να επισκεφθείτε τον Πόντο επιλέξτε παρακάτω:
- Οδική εκδρομή στον Πόντο Αύγουστος 2013. Δείτε εδώ
- Αεροπορικά ταξίδια στον Πόντο. Δείτε εδώ

Κλέιστε θέσεις τώρα! Υπάρχει περιορισμένος αριθμός θέσεων για τον Αύγουστο 2013

Το ταξιδιωτικό πρακτορείο Irina Tours σας ταξιδεύει στις ομορφιές του Πόντου.
Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr 

http://www.pontos-news.gr/permalink/13566.html

Ανεκτίμητα Ποντιακά κειμήλια στην Ένωση Ποντίων Πιερίας.

Σημαντικότατο κομμάτι της "Ένωση Ποντίων Πιερίας", ενός ιστορικού συλλόγου, που δημιουργήθηκε  το 1932 από Πόντιους πρώτης γενιάς οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην  περιοχή της Πιερίας μετά την εκδίωξή τους από τις πατρογονικές τους εστίες, είναι η Λαογραφική της Συλλογή.

Ο ανεκτίμητος αυτός θησαυρός εκτέθηκε προσωρινά το 1990, στον 2ο όροφο της πολιτιστικής στέγης της Ένωσης Ποντίων, με ενέργειες του τότε Δ.Σ, του επί 20ετίας προέδρου της, Μενέλαου Τερζόπουλου.

Η έκθεση των κειμηλίων έγινε σε συνεργασία της εφόρουκαι υπεύθυνης της συλλογής λαογραφικού υλικού του συλλόγου, εκλιπούσας Νίκης Αδαμίδου-Αθανασιάδου, με  τον Καθ. κ.Δημήτριο Παντερμαλή και την Επ. Καθ. κ.Ελεωνόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου.

Αποτελείται από  650 περίπου αντικείμενα  κοινωνικού, λαογραφικού και ιστορικού ενδιαφέροντος (που ολοένα αυξάνονται), τα οποία μετέφεραν οι Πιεριείς  Πόντιοι από  τις  αλησμόνητες πατρίδες.

Το 2010, το Δ.Σ της Ένωσης Ποντίων Πιερίας, με απώτερο στόχο τη δημιουργία οργανωμένου Λαογραφικού Μουσείου, που θα εξασφαλίσει την προστασία από τις φθορές, την επιστημονική ανάδειξη και προβολή  των κειμηλίων, ανέθεσε ομόφωνα την επιμέλεια της λαογραφικής συλλογής και την επιστημονική ευθύνη ενόψει της προγραμματισμένης επανέκθεσής της σε ανακαινισμένο μουσειακό χώρο, στην  Επικ. Καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Λαογραφίας του Α.Π.Θ κ.Ελεωνόρα Σκουτέρη- Διδασκάλου.

Η κ.Ε. Σκουτέρη, ύστερα από επιτόπια επισκόπηση του χώρου έκθεσης, προχώρησε σε αξιολόγηση του προσφερόμενου χώρου για την επανέκθεση των κειμηλίων, εκτίμησε λεπτομερειακά την κατάσταση των αντικειμένων και κατέγραψε σε συνεργασία με εξειδικευμένους τεχνικούς, τις φθορές που υπέστησαν κατά τη διάρκεια της έκθεσής τους. 

Σε συνέχεια, καθ΄ υπόδειξη και διεύθυνση της ιδίας, με τις συνεργάτιδές της κ. Θάλεια Ακριβοπούλου, πτυχιούχου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ και Νεφέλης Λιόντου, πτυχιούχου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ με μεταπτυχιακό δίπλωμα Μουσειολογίας από το ίδιο Πανεπιστήμιο, τα εκθέματα ελέγχθηκαν, καταγράφηκαν, φωτογραφήθηκαν και αποθηκεύθηκαν στο χώρο έκθεσής τους.

Επόμενο βήμα προς ολοκλήρωση των εργασιών προετοιμασίας, ήταν η δημιουργία ηλεκτρονικού Μητρώου της λαογραφικής συλλογής, που στηρίχθηκε σε υλικό που συγκεντρώθηκε, αλλά και σε παλαιότερες καταγραφές και ολοκληρώθηκε με επιτυχία από τις εξαίρετες κ. Θ.Ακριβοπούλου και Ν.Λιόντου.

Μετά την ολοκλήρωση των απαραίτητων εργασιών προετοιμασίας που διήρκεσαν  δύο έτη, τα εκθέματα ομαδοποιήθηκαν, αξιολογήθηκε η συντήρησή τους κατά προτεραιότητα φθοράς και άρχισε η συντήρηση των ξύλινων αντικειμένων το 2012, σε συνεργασία με τους έμπειρους συντηρητές Χρύσα Φωτιάδου και Μάριο Περέθ-Καμπρέρο.

Το βάρος του ιερού χρέους του συλλόγου προς τα μέλη και τους φίλους που μας εμπιστεύθηκαν τις μνήμες τους, την ψυχή των προγόνων μας, αποτέλεσαν ισχυρό κίνητρο και  Όραμα για την συντήρηση σε πρώτη φάση των κειμηλίων και κατόπιν την επανέκθεσή τους σε οργανωμένο Λαογραφικό Μουσείο.

Παρά την κακή οικονομική κατάσταση που βιώνουμε, τολμούμε και θέτουμε το καθήκον προς τους προγόνους μας σε προτεραιότητα.

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια το Υπουργείο Πολιτισμού αδιαφόρησε προκλητικά στις επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας, στήριξης και καθοδήγησης μας.

Η προσπάθεια, αποτελεί μονόδρομο!

Αυτήν την πολύτιμη κληρονομιά, που δεν κατάφερε να αφανίσει η βαρβαρότητα των νεότουρκων, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να την καταστρέψει ο Χρόνος.

Η συστράτευση στην προσπάθεια ανακαίνισης και δημιουργίας του Λαογραφικού μας Μουσείου, αποτελεί καθήκον και ιερή υποχρέωση ΟΛΩΝ μας.

Όσοι επιθυμούν να συμβάλλουν οικονομικά σ΄αυτήν την προσπάθεια, μπορούν να στηρίξουν τις 4/ήμερες εκδηλώσεις μας «Ποντιακά Πολιτιστικά Δρώμενα» στις 26-29 Ιουλίου, στο προαύλιο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Κατερίνης, όπου και θα διατίθενται κουπόνια στήριξης των 2ευρώ ή μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στα τηλ. 6942296810, 6977325075, 697863661 και στο email: enosipontionpierias@gmail.com.

http://www.pontos-news.gr/permalink/13720.html

Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Ποντιακή Λύρα! Πού και πότε θα γίνει

Το πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για την Ποντιακή λύρα, βρίσκεται ήδη προ των πυλών. "Η ποντιακή λύρα είναι βασίλισσα και της φερόμαστε σαν Σταχτοπούτα και αυτό θα αλλάξει", δηλώνει ο πρόεδρος του συνεδρίου κ. Ηλιάδης Γιώργος σε συνέντευξή του στο Pontos-News.Gr! Διαβάστε αναλυτικά πού και πότε θα γίνει.
Ο πολιτισμός, η παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα του Ποντιακού Ελληνισμού είναι τα στοιχεία εκείνα που έχουν βαθιές τις ρίζες τους μέσα στον χρόνο και χαρακτηρίζουν την ιστορία και την πολιτισμική του παρουσία μέσα στην κοινωνία. Ξεχωριστό κομμάτι και σημείο αναφοράς για τους Έλληνες Ποντιακής καταγωγής αποτελεί, αναμφίβολα, η Ποντιακή λύρα.

Η Ένωση Ποντίων Αργυρούπολης θέλοντας να κρατήσει ζωντανή την μουσική παράδοση του Πόντου αλλά κυριότερα να την μεταλαμπαδεύσει στις νεότερες γενιές διοργάνωσε το 2005 το πρώτο παγκόσμιο διαγωνισμό ποντιακής λύρας. Ένας πολύ μεγάλος θεσμός γεννήθηκε τότε. Κατασκευαστές λύρας από όλα τα μέρη της γης κατέφτασαν στην Ελλάδα θέλοντας να διαγωνιστούν και να αναδείξουν το ταλέντο τους. Τον πρώτο διαγωνισμό διαδέχθηκε ο δεύτερος ο οποίος διεξήχθη το 2011 και είχε ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή.

Όμως η Ένωση Ποντίων Αργυρούπολης δεν έμεινε εκεί. Θέλοντας να τιμήσει το κυρίαρχο όργανο των Ποντίων πρωτοτυπεί και πάλι διοργανώνοντας το 1ο Παγκόσμιο επιστημονικό συνέδριο με θέμα "η Ποντιακή Λύρα στον 21ο αιώνα", στις 19 και 20 Οκτωβρίου 2013 στην Αργυρούπολη Αττικής. Επαγγελματίες και ερασιτέχνες κατασκευαστές καλούνται να "αποκαλύψουν" τα μυστικά της Ποντιακής Λύρας.

Μεγάλη είναι η ανταπόκριση των κατασκευαστών που έχουν δηλώσει, μέχρι στιγμής, την επιθυμία να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο συνέδριο.

Ο πρόεδρος του επιστημονικού συνεδρίου κ. Ηλιάδης Γιώργος σε συνομιλία που είχε με το Pontos-News.Gr παρομοίασε την Ποντιακή λύρα με την Σταχτοπούτα, που όλοι την εκμεταλλεύονται, αλλά κανείς δεν νοιάζεται ουσιαστικά για αυτήν. Είπε χαρακτηριστικά πως "η λύρα είναι βασίλισσα και εμείς της φερόμαστε χειρότερα και από την Σταχτοπούτα". Η Ένωση Ποντίων Αργυρούπολης θέλοντας να αλλάξει αυτή την πορεία της λύρας και να την κάνει παγκοσμίως γνωστή, αλλά και να αναδείξει την πραγματική αξία της, διοργανώνει το 1ο Παγκόσμιο επιστημονικό συνέδριο για την Ποντιακή λύρα!

Ακολουθεί το δελτίο της Ένωσης Ποντίων Αργυρούπολης:

Η Ένωση Ποντίων Αργυρούπολης με την 21/2013 ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ., αποφάσισε:
Την πραγματοποίηση του Α' Παγκοσμίου Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα: "Η Ποντιακή Λύρα στο 21ο αιώνα" που θα πραγματοποιηθεί στις 19 και 20 Οκτωβρίου 2013 στο Συνεδριακό Κέντρο "Μίκης Θεοδωράκης" του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης.

1. Πρόεδρος Οργανωτικής Επιτροπής κος Ηλίας Ιορδανίδης

2. Πρόεδρος του Συνεδρίου κος Γεώργιος Ηλιάδης

3. Καλούνται κατασκευαστές Ποντιακής Λύρας , ιστορικοί, μουσικολόγοι, εθνογράφοι και όσοι έχουν την διάθεση και δυνατότητα να παρουσιάσουν ομιλία για την Ποντιακή Λύρα.

4. Οι ομιλητές να είναι διάρκειας 20 λεπτών (μπορεί να χρησιμοποιηθεί video)

5. Παρακαλούμε τα θέματα των ομιλιών να αποσταλούν στην Οργανωτική Επιτροπή μέχρι την 1η Αυγούστου 2013. Τα κείμενα των ομιλιών να αποσταλούν στην Οργανωτική Επιτροπή έως 15 Σεπτεμβρίου 2013.

6. Όλες οι ομιλίες που θα παρουσιαστούν στο Συνέδριο, θα εκδοθούν σε μια ειδική έκδοση.

Χορηγός επικοινωνίας: Pontos-News.Gr

http://www.pontos-news.gr/permalink/13310.html

Φτιάξτε μιλκσέικ με ποντιακό αϊράν

To Pontos-News.Gr σας προτείνει δροσιστικό μιλκσέικ με το αγαπημένο ποτό των Ποντίων, το Αϊράν. Νόστιμο, υγιεινό και με χαμηλά λιπαρά.
Υλικά για το αϊράν
Στραγγιστό γιαούρτι (κατά προτίμηση με 2% λιπαρά)
Νερό
Εκτέλεση
Βάζουμε 1/3 γιαούρτι και 2/3 νερό, σε σκεύος με καπάκι (π.χ. βαζάκι) και χτυπάμε πολύ καλά μέχρι να διαλυθεί το γιαούρτι.
Υλικά για το μιλκσέικ
6 φράουλες ή 1 ροδάκινο ή 3 βερύκοκα
1/2 μπανάνα
1 1/2 νεροπότηρο αϊράν
1 κ.σ. μέλι
Εκτέλεση
Αν χρησιμοποιήσετε ροδάκινο ή βερύκοκο αφαιρέστε τη φλούδα. Κόψτε τα φρούτα σε μικρά κομμάτια και χυπήστε στο μπλέντερ όλα τα υλικά, μέχρι να πολτοποιηθούν τα φρούτα. Αδειάζετε το μίγμα σε ποτήρι και προσθέτετε παγάκια.
Το δροσιστικό ποτό σας είναι έτοιμο.
Στην υγειά σας!
Μοιραζόμαστε μαζί σας τις καλύτερες συνταγές, από το προσωπικό μας συνταγολόγιο.
Pontos-News.Gr 

http://www.pontos-news.gr/permalink/12242.html

Ο Κερασινός Ιούνιος στον Πόντο

Ο Κερασινός εν ο έκτον μήνας τη χρονίας, ο Ιούνιος των Ποντίων. Την ονομασία του πήρε από τα κεράσια που ωρίμαζαν αυτή την εποχή.
Σ' αβούτον τον μήναν γίνουνταν τα κεράσαι και για τ' ατό ο μήνας επαίρεν τ' όνεμαν «Κερασινός». Αρχικά ήταν ο τέταρτος μήνας στο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο.
 
Στην Ινέπολη ο Ιούνιος λεγόταν και Αι-Γιάννης, από τον Τίμιο Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 24 Ιουνίου και ήταν μεγάλη γιορτή στον Πόντο. Τη νύχτα της 23ης Ιουνίου τηρούσαν και το έθιμο του κλήδονα, όπου οι ανύπαντρες κοπέλες έπιναν το αμίλητο νερό. Το έθιμο είναι γνωστό και σε πολλά μέρη της Ελλάδας.
Άλλη μεγάλη γιορτή μέσα στον Ιούνιο ήταν και του Αγίου Ονουφρίου στις 12 του μηνός.
"Ο Κερασινόν φερ' τον ήλιον,
κοκκινίζ' κ΄εντάει σε μήλον"

"Τη Κερασινού ο ήλον
 κοκκινίει σε άμον μήλον."

"Έρθεν και ο Κερασινόν, θα γίνταν τα κεράσαι.
Παιδάντ' πολλά μη τρώτε ατά, έρχουζνε απ'ν' σην ραχίαν»".
Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr

 http://www.pontos-news.gr/permalink/12296.html

Με Πυρρίχιο υποδέχθηκαν τον Κύριλλο στην Παναγία Σουμελά Αχαρνών

Με έναν Πυρρίχιο υποδέχθηκαν τον Πατριάρχη Κύριλλο στην Παναγία Σουμελά Αχαρνών. Χιλιάδες πιστοί υποδέχθηκαν χθες το απόγευμα τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Μόσχας και Πάσης Ρωσίας Πατριάρχη Κύριλλο στον Ιερό Ναό της Παναγίας Σουμελά στην περιοχή των Αχαρνών Αττικής.

Ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρώσων κ. Κύριλλος μετέφερε, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, τμήμα ιερού λειψάνου του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ προς προσκύνηση των πιστών στον Ι. Ναό της Παναγίας Σουμελά.

Το τμήμα λειψάνου παρέλαβε ο επιχώριος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας.

Ο Πατριάρχης Κύριλλος στην ομιλία του τόνισε: "Με πολλή χαρά επισκέπτομαι τον υπό κατασκευή Ιερό Ναό αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο εις τη μνήμη των ελεών Αυτής τις οποίας ανέδειξε εκ του μεγαλύτερου ιερού κειμηλίου του Πόντου, της εικόνας Παναγίας Σουμελά, η οποία οφείλει την επωνυμία της αυτή στην ομώνυμη Ιερά Μονή πλησίον της Τραπεζούντας, όπου ευρίσκετο τεθησαυρισμένη."
Επίσης ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Εκκλησίας αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση στην Ελλάδα, η οποία, όπως είπε, έπληξε κυρίως τα πλέον ευαίσθητα μέλη της κοινωνίας. "Μεταξύ αυτών είναι και αρκετοί Πόντιοι. Ο Ναός της Παναγίας είναι ένας τόπος όπου η Θεομήτωρ αγκαλιάζει όλους τους τεθλιμμένους και απαξιωμένους, και ουδείς εξέρχεται απαρηγόρητος."
Αξίζει να σημειώσουμε ότι τον Πατριάρχη Μόσχας και Πάσης Ρωσίας Κύριλλο συνόδευσε ο Ιβάν Σαββίδης. Στον κόσμο που παρεβρέθηκε για να υποδεχθεί τον Πατριάρχη ήταν ο γνωστός τραγουδιστής, Ποντιακής καταγωγής, Λευτέρης Πανταζής και ο ηθοποιός Λάζος Τερζάς ο οποίος έβγαλε και ένα σύντομο λόγο.

Σήμερα στις 12.30 ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Μόσχας και Πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος θα επισκεφθούν τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια. Στις 13.00 ο Πατριάρχης Μόσχας θα επισκεφτεί τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Αντώνη Σαμαρά.
Σήμερα το απόγευμα, ο Πατριάρχης και η Συνοδεία του θα αναχωρήσουν για τη Θεσσαλονίκη και το Άγιον Όρος.

Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr

Φωτογραφικό υλικό: Συρανίδης Ν. Studio Αναμνήσεις

Ακολουθούν φωτογραφίες στο τέλος του άρθρου.

Φωτογραφίες

http://www.pontos-news.gr/permalink/12358.html

Πόντος εν' άστρον φωτεινόν Αροθυμώ καί τραγωδώ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΟΝΗΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ


ΣΤΙΧΟΙ-ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ Γ.Δ.ΣΑΡΑΚΕΝΙΔΗΣ
Τραγούδι: Χρόνης Αμανατίδης
Λύρα: Ιωάννης Βλασταρίδης-Τσανάκαλης


ΑΡΟΘΥΜΩ ΚΑΙ ΤΡΑΓΩΔΩ




Αροθυμώ καί τραγωδώ
Αροθυμώ και κλαίγω
Αροθυμώ και τραγωδώ
Αροθυμώ καί λέγω.
Ε μαύρα χρονα καί καιρούς,σά χώματα σ΄ ΠΑΤΡΙΔΑ
γλυκέα πόσα καί πικρά επέρασα καί είδα
-Αροθυμώ καί τραγωδώ,τά πρώτα τα τραντάφυλλα
τά πρώτα μανουσάκια,
όντες ο κόσμον εμπαινεν έμορφος σήν καρδίαμ
κι ένας πόνος γλυκύς -γλυκύς η καμονή τ΄αγάπης
συνδάυλιζεν την ψή μ΄
Αροθυμώ καί τραγωδώ
τη γής την εμορφίαν
π΄εγέννεσεν κι ετράνυνεν
τ΄εμέτερον το γέννος
Αροθυμώ καί τραγωδώ τη γής την εμμορφίαν,
π΄εγέννεσεν κι ετράνυνεν τ΄εμετερον τ΄ανθρώπ΄σ
ποι ‘επλασεν κι εκράτεσεν αιώνας και αιώνας,
το έμορφον το δυνατόν το γένος των Ποντίων.
Εναν προς έναν τραγωδώ
τά υψηλά ραχία,
π΄ετίμεσαν κι εδόξασαν
Ελλενικά καρδίας.
Η ρίζα εκεί των Κομνηνών των Ακριτών ο τόπος
τη ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΟΥΜΕΛΑΣ εκεί το μοναστήριν,
πρώτον σήν πίστην σήν χαράν,σόν πόνον τη ΠΑΤΡΙΔΑΣ.
Εναν προς έναν τραγωδώ ένδοξα πολιτείας
Την ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΝ την ΟΡΝΤΟΥ ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ
ΣΙΝΩΠΗ ΣΟΥΡΜΕΝΑ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ ΤΡΙΠΟΛΗ και ΡΙΖΟΥΝΤΑ
όθεν τα φροντιστήρια-σχολεία κεντρικά
εφώταζαν τον κόσμον.
ΑΡΟΘΥΜΩ και ΤΡΑΓΩΔΩ
αροθυμώ καί κλαίγω
τά παλαιά τ΄ατωριζνά
τά ιστορίας λέγω.


       ΠΟΝΤΟΣ


Πόντος! , έν’΄αστρον φωτεινόν σ’Ελλενικούς αιώνας
Αργοναυτών το όραμαν και τη Ακρίτα κάστρον.
Πόντος ακριβοθώρετος τη γαλανού Ευξείνου,
πυκνέσα δύσα σα ραχά μάραντα φορτωμένα.
Πόντος! Αγέρας παρχαρί θύμηρου,μυρωδίαν
τη λύρας γλυκολάλεμαν νερόπα πάντα κρύα.
Εκεί η πρώτεσσα χαρά μ’
το υστερνόν μ’ ο πόνος.
Αροθυμώ και τραγωδώ,
αροθυμώ και κλαίγω.


      ΔΙΩΓΜΟΣ


Κ’έρθάνε χρόνα δίσεκτα,
καταραμένα χρόνα
ο ουρανόν ελίβωσεν,
σην γήν ποταμ’ το γαίμαν.
Κ’ερθανε χρόνα δισεκτα,καταραμένα χρόνα
ο ουρανόν ελίβωσεν,σην γήν ποτάμ’ το γαίμαν.
Κ’εσκώθεν θρήνος θάνατος,
πέραν περού σον Πόντο
ο βίον χάται γενεών
ο κόσμον ξεριζούται.
Κ’εσκώθεν θρήνος θάνατος,πέραν περου σον Πόντον
Ξαν κρούγνε οι Αγαρινοί και καίγνε και ρημάζνε,
ο βίον χάται γενεών ο κόσμον ξεριζούται
κ’ένας λαός πορεύκεται σ’Αδάμ την εξορίαν.
Αποτελειώνε σον γιαλόν το έργον των Αγαρηνών
οι Φραγκολεβαντίνοι
και κ’εγροικάς ο άκλερον ποίος τεσόν έν ο εχθρός
και ποίος εν’ο φίλος.


       ΝΕΑ ΖΩΗ
Και ξάν πουλί μ’ασήν αρχήν
χτίζομεν το γεφύριν
σα μαύρα τα χαλάσματα
άνθα και μανουσάκα.
Και σην Ελλάδαν έρθαμε-ρίζαμουν προαιώνιον


  ΠΑΤΡΙΔΑ τη ΠΑΤΡΙΔΑΣ.


Και ξάν πουλίμ’ ασήν αρχήν χτίζομεν το γεφύριν.
Σα μαύρα τα χαλάσματα άθα και μανουσάκα.
Την γήν κατατρυπαίνομεν μ’αλέτριν και χορόν
Τον ήλεν ξαν σα χέρα μουν αγαπεμέν΄κρατούμεν.
Και μ’εναν στόμαν έναν ψύν και νούν βροντολαλούμεν
ΠΟΝΤΟΣ!έν άστρον φωτεινόν οψέ,οσήμερον και πάντα.

http://xronisamanatidis.blogspot.gr/2013/02/blog-post.html

Τιμή ψηφιακού δίσκου:10 ευρώ.

Για παραγγελίες:697-840.1800 Δημήτρης Αναστασιάδης

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από την Γερμανία θα έχει ιστορική σημασία

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης (ΟΣΕΠΕ), Ιωάννης Μπουρσανίδης, απέστειλε επιστολή στην Καγκελάριο της Γερμανίας κ. Μέρκελ ζητώντας την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από την Βουλή της Γερμανίας. Για αυτή την σπουδαία ενέργεια ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης έγραψε το παρακάτω άρθρο.

Γράφει ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης

Η Επιστολή του Προέδρου της Ομοσπονδίας των Ποντιακών Συλλόγων στην Γερμανία Γιάννη Μπουρσανίδη προς τους αρχηγούς των Γερμανικών Κομμάτων, την Καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ, το Περιφερειακό Κοινοβούλιο της Βάδης Βυτεμβέργης έχει μεγάλη ιστορική και πολιτική σημασία. Είναι πολλοί οι ερχόμενοι από την ιστορία και το παρελθόν λόγοι που οδηγούν την Γερμανική Δημοκρατία στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων, στην αναγνώριση των γενοκτονιών των αυτόχθονων λαών της Μικράς Ασίας. Περισσότερο όμως πιεστικοί, φορτισμένοι με προσδοκίες ενός ανθρωπιστικού μέλλοντος για την Μικρά Ασία, είναι οι λόγοι που έρχονται από το παρόν, από το σήμερα.

Δεν μπορεί η Γερμανία να είναι μια δεύτερη φυλακή αυτών των Λαών. Να τρομοκρατούνται από τους γκρίζους Κεμαλικούς μηχανισμούς χθες, τους πράσινους Ισλαμικούς σήμερα ή την νέα σύνθεση τους*.

Η αναγνώριση των γενοκτονιών από τα Περιφερειακά και το Κεντρικό Γερμανικό Κοινοβούλιο θα είναι το πρώτο, ιστορικό, μεγάλο βήμα για μια Ευρωπαϊκή πολιτική Αρχών όσον αφορά την Μικρά Ασία. Στον αντίποδα των εφιαλτικών μνημών των αποικιακών τυχοδιωκτισμών του παρελθόντος όπως έγραφε η Ρόζα Λούξεμπουργκ.**

*Το Μικρά Ασία Ενώνει - το Τουρκία Εκβαρβαρίζει. Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Εκδόσεις ΣΤΡΑΒΩΝ.

**Περιοδικό ΛΑΟΙ. 1ο τεύχος Μάιος 1987. Έκδοση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών. Παράρτημα της Διεθνούς Ένωσης. Μ.Κ.Ο. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Αναγνωρισμένης από τον Ο.Η.Ε..

Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη - Συγγραφέα

Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr

http://www.pontos-news.gr/permalink/11696.html

Κερκέλια - Ποντιακά νηστίσιμα κουλούρια

Το απόγευμα του Σαββάτου του Λαζάρου σε ορισμένες περιοχές του Πόντου τα παιδιά κρατώντας ένα ανθισμένο κλαδί λεύκας και ένα καλαθάκι για να βάζουν μέσα τ' αυγά που θα μάζευαν, γυρνούσαν τα σπίτια ψάλλοντας την Ανάσταση του Λαζάρου και οι νοικοκυρές τους έδιναν κουλούρια, τα κερκέλια, που τα περνούσαν σε σχοινί η στο κλαδί της λεύκας, αλλά και αυγά.
Υλικά:

2 ποτήρια νερό
1 ποτηράκι του καφέ ζάχαρη
1 ποτηράκι του καφέ λάδι
1 κομματάκι μαγιά (περίπου σαν σπιρτόκουτο)
¼ κουτ. γλυκού η λίγο αλάτι
αλεύρι, όσο πάρει ώστε να μην κολλάει η ζύμη στα χέρια.
Εκτέλεση:

Σε μια λεκανίτσα διαλύουμε στο νερό, θερμοκρασία δωματίου, την μαγιά. Προσθέτουμε ζάχαρη και ελαιόλαδο και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε αλεύρι και αλάτι και ζυμώνουμε με λαδωμένα χέρια για να έχουμε μια μαλακή εύπλαστη ζύμη. Την αφήνουμε αρκετή ώρα (45 λεπτά) να ξεκουραστεί και να φουσκώσει (τη σκεπάζουμε με μια πετσέτα).
Πλάθουμε ελαφρά τη ζύμη, με λαδωμένα χέρια και κόβουμε κομμάτια ζύμης των 25 γραμμαρίων και την πλάθουμε σε κορδόνι και στην συνέχεια ενώνουμε τις άκρες
Απλώνουμε τα κουλουράκια σε δίσκο με λαδόκολλα, και τα αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 15 λεπτά. Για να φουσκώσουν (αφού τα έχουμε σκεπάσει με μια πετσέτα).
Τα βάζουμε στο φούρνο στους 200°c και όταν ροδοκοκκινίσουν (περίπου 15 λεπτά) είναι έτοιμα.

 http://www.pontos-news.gr/permalink/11167.html

Σίμος Λιανίδης: Ένας εκλεκτός Πόντιος εκπαιδευτικός

Ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας Σίμος Λιανίδης, εκλεκτός Πόντιος και αθε­ράπευτα νοσταλγός των αλησμόνητων πατρίδων, γεννήθηκε το 1915 στην ενορία Ισχανάντων της Σάντας και από πολύ μικρός γνώρισε τη φρίκη της μικρα­σιατικής καταστροφής και του ξεριζωμού που ακολούθησε. Πέθανε 25 Απριλίου 2001.

Το 1923 έφτασε στην Ελλάδα με την οικογένεια του πατέρα του, ακολουθώντας την τραγική μοίρα της προσφυγιάς. Εγκαταστάθηκε προσωρινά στον Καταχά Πι­ερίας και αργότερα, οριστικά, στην Καλαμαριά, όπου και σπούδασε κάτω από δραματικές συνθήκες φτώχειας και στερήσεων, όπως όλα τα προσφυγόπουλα.

Σπούδασε βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εργάσθηκε ως καθηγητής στη Μέση Εκπαί­δευση.
Έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 - 1941 ως έφεδρος ανθυπο­λοχαγός ιππικού και παρασημοφορήθηκε με Πολεμικό Σταυρό.

Στο Αγροτικό Φροντιστήριο Νέας Σάντας

Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής (1941-1944), μαζί με άλλους συναδέλ­φους του, εργάσθηκε στο Αγροτικό Φροντιστήριο της Νέας Σάντας Κιλκίς, στο οποίο, μέχρι την απελευθέρωση, φοίτησαν εξήντα, περίπου, αγροτόπαιδα, αγό­ρια και κορίτσια.

Στο Φροντιστήριο αυτό, ο Σίμος Λιανίδης έδωσε όλη του τη διδασκαλική ψυχή, τις γνώσεις του, το μεράκι του, το πάθος του. Και καρπός αυτής της προσπάθειας, στα δύσκολα εκείνα χρόνια, ήταν να βγούν οι περισσότεροι από τους μαθητές του εξαίρετοι επιστήμονες και οικογενειάρχες.

Η πνευματική παρουσία και προσφορά του Σίμου Λιανίδη

Η πνευματική παρουσία και προσφορά του Σίμου Λιανίδη είναι τεράστια. Τα έργα του είναι γραμμένα στη νεοελληνική γλώσσα και την ποντιακή διάλεκτο, με απροσμέτρητη αγάπη και ευαισθησία.

Το 1962 εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών και επί δέκα συναπτά έτη ήταν ο γενικός της γραμματέας. Στο διάστημα αυτό οργάνωσε τη γραμματεία της Επιτροπής και συστηματοποίησε την αλληλογραφία της.

Συνέ­λεξε, κατέγραψε, μαγνητοφώνησε, κινηματογράφησε και ταξινόμησε πολύτιμο λαογραφικό και άλλο υλικό, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο της Επιτροπής Πο­ντιακών Μελετών.

Τον τίμησε η Ακαδημία για το έργο του

Το 1981, η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε έπαινο για τα «μετ' επιμελείας και επιστήμης εκδοθέντα έργα του». Και είναι πολλά, πάρα πολλά τα έργα που έγρα­ψε, θεατρικά, λαογραφικά, διηγήματα και ιστορήματα, δοκίμια και ποιήματα, όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου.

Ο πρώτος που πρόβαλε το αντάρτικο της Σάντας

Ο Σίμος Λιανίδης ήταν ο πρώτος , από τους πολλούς πνευματικούς εργάτες της Επτάκωμης Σάντας, ο οποίος έφερε στη δημοσιότητα το Αντάρτικο της Σάντας, με πολλές σχετικές μονογραφίες και ιδίως με το θεατρικό του έργο «Στις φλόγες της Λευτεριάς»

Ήταν μέλος πολλών επιστημονικών και άλλων φορέων

Ήταν μέλος ο Σίμος Λιανίδης της «Εν Αθήναις Επιστημονικής Επιτροπής», της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών και της
Εταιρείας των Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Εργάστηκε όσο λίγοι για τη διάσωση της παράδοσης

Ο Σίμος Λιανίδης, ο εξαίρετος αυτός Ποντιοσανταίος Καλαμαριώτης, ανάλωσε όλα του τα χρόνια, όσος ελάχιστοι, για τη διάσωση και διατήρηση των ιερών και οσίων του λαού των Ελλήνων του Πόντου και, μαζί με πολλούς άλλους πρόσφυγες διανοητές, συγγρα­φείς και λογοτέχνες, συνέβαλε στο να ξαναβρεί ο προσφυγικός κόσμος της μικρασιατικής κα­ταστροφής την αυτοπεποίθηση του στον νέο τόπο, όπου εγκαταστάθηκε, που ρίζωσε.

Εργάσθηκε άοκνα, με δύναμη ψυχής, και πο­ρεύτηκε, σε όλη του τη ζωή, την οδό της πνευ­ματικής δημιουργίας.

Ο Σίμος Λιανίδης και η Καλαμαριά του

Πυκνό σημείο αναφοράς στο πνευματικό του έργο είναι και η Καλαμαριά, με τους πρόσφυγες του 1922 - 1923, την καραντίνα, τις παράγκες, την πείνα, τον τύφο και τους ομαδικούς τάφους.

Στην Καλαμαριά πρωτοδοκίμασε τη φτερωτή του πέννα, σε εφημερίδες και περιοδικά και πρωτοδίδαξε, ως καθηγητής, σε γυμνάσιο της. Γιαυτό, η Καλαμαριά δεν τον ξεχνά.
Ο δήμαρ­χος Χριστόδουλος Οικονομίδης πρότεινε στο δημοτικό συμβούλιο και αποφασίστηκε η ονο­ματοθεσία οδού της Καλαμαριάς σε οδό Σίμου Λιανίδη, σε αναγνώριση των όσων προσέφερε με το πνευματικό του έργο.

Τον βράβευσε και ο δήμος Καλαμαριάς

Ο Σίμος Λιανίδης έτυχε πολλών τιμητικών διακρίσεων και βραβεύσεων σε όλη τη μακρά περίοδο της ζωής του. Η τελευταία βράβευσή του έγινε από τον δήμο Καλαμαριάς, λίγο καιρό πριν από τον θάνατο του. Ήταν το βράδυ της 12 Φεβρουαρίου 2001, μετά από επιτυχημένη παράσταση του έργου του «Σα κρύα τη λου­τρού».

Στην παράσταση, δυστυχώς, δεν μπόρεσε να παραστεί, γιατί ήταν άρρωστος, σωματικά ανήμπορος. Την τιμητική διάκριση την παρέ­λαβε ο ανεψιός του Π. Σοφιανό, που αργά το βράδυ τον επισκέφθηκε στο σπίτι του. Ήταν μόνος και περίμενε. Παρά το γεγονός ότι ήταν πεσμένες οι σωματικές του δυνάμεις, το μυαλό του ήταν διαυγέστατο.
Περίμενε σκεπτικός και υπομονετικά, με έκδηλη τη χαρά στο πρόσωπο του. Αφού άκουσε με προσοχή την απόφαση της βράβευσης, κοίταξε τον ανεψιό του στα μάτια. Περίμενε λίγο, πήρε μια βαθιά ανάσα και, θυμόσοφα, με όση δύναμη του απέμενε, είπε ψιθυριστά:

«Ευχαριστώ, ευχαριστώ όλους σας, ευχαριστώ τον δήμαρχο και όλους τους Καλαμαριώτες. Ευχαριστώ ...», δεν πρόλαβε να συμπληρώσει κάτι ακόμη που ήθελε και η φωνή του έσβησε, τα μάτια του βούρκωσαν και κάλυ­ψε το πρόσωπο του με την κουβέρτα.

Ήταν η τελευταία του συγκίνηση, η τελευ­ταία του χαρά.

Γράφει ο Παντελης Σοφιανος (Εκπαιδευτικος - Επι πολλά χρόνια Πρόεδρος της "Επτάκωμης Σάντας")
 http://www.pontos-news.gr/permalink/11166.html

Δείτε πώς γιάτρευαν τον πόνο οι Πόντιοι

Δείτε πώς γιάτρευαν τον πόνο οι Πόντιοι. Το γιαχού ήταν ένα αυτοσχέδιο έμπλαστρο που χρησιμοποιούσαν οι Πόντιοι για να καταπολεμήσουν τον πόνο στα οστά, ή τα κατάγματα.
Το έκαναν ως εξής:
Έπαιρναν ένα κομμάτι από χοντρό χαρτί το τρυπούσαν με τη βελόνα το κατάβρεχαν με ούζο και το πασπάλιζαν με σκόνη θυμιάματος και πιπεριού.
Στη συνέχεια μ' ένα κομμάτι από ύφασμα το έδεναν στο σημείο εκείνο του σώματος που πονούσε.
Άλλοτε πάλι άλειφαν ένα κομμάτι από ύφασμα με μείγμα που παρασκευάζανε με κρόκο αβγού, σαπούνι, αλάτι και λάδι. Το έμπλαστρο αυτό το τοποθετούσαν στο σημείο του σώματος που έπαθε κάταγμα.
(Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού)
http://www.pontos-news.gr/permalink/11181.html

Το αστεροσκοπείο στην Τραπεζούντα

Λέγεται πως στην πόλη της Τραπεζούντας υπήρχε αστρονομική ακαδημία και αστεροσκοπείο. Η πόλη φημιζόταν για την διδασκαλία των θετικών επιστημών και πολλοί επίλεκτοι φοιτητές από πολλά μέρη της αυτοκρατορίας και από την Κωνσταντινούπολη πήγαιναν εκεί για να σπουδάσουν.
Η πρώτη μαρτυρία για την καλλιέργεια και τη διδασκαλία των θετικών επιστημών στην Τραπεζούντα ανάγεται στον 7ο αιώνα. Στη βιογραφία του περίφημου Κωνσταντινουπολίτη δασκάλου Τυχικού ο μαθητής του Ανανίας ο Σιρακηνός, πατέρας των θετικών επιστημών στην Αρμενία, παρέχει τη σπάνια μαρτυρία για τη λειτουργία μιας σχολής στην Τραπεζούντα, όπου μεταξύ άλλων διδάσκονταν μαθηματικά και άλλες επιστήμες. Στην άτυπη αυτή σχολή του Τυχικού, η οποία διέθετε και αρκετά πλούσια βιβλιοθήκη, συνέρρεαν επίλεκτοι φοιτητές από πολλά μέρη της αυτοκρατορίας και από την Κωνσταντινούπολη.

Από τον 7ο μέχρι το 14ο αιώνα δε διαθέτουμε μαρτυρίες για ανάλογη δραστηριότητα στην πόλη. Στην εποχή των Μεγάλων Κομνηνών ωστόσο έδρασαν λαμπρές προσωπικότητες της εποχής που συνέδεσαν το όνομά τους με την καλλιέργεια των θετικών σπουδών και ειδικότερα των μαθηματικών, της αστρονομίας, της ιατρικής αλλά και της γεωγραφίας. Ας σημειωθεί ότι κατά το 14ο αιώνα το ενδιαφέρον για τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη μηχανική και την ιατρική έγινε ιδιαίτερα έντονο, όχι μόνο στην περιοχή της Τραπεζούντας αλλά και ευρύτερα στο βυζαντινό χώρο. Το έδαφος είχε προετοιμαστεί ήδη από το 13ο αιώνα από τα συγγράμματα μαθηματικών και φυσικής σημαντικών πνευματικών προσωπικοτήτων της εποχής, όπως ο Νικηφόρος Βλεμμύδης, ο Μάξιμος Πλανούδης και ο Γεώργιος Παχυμέρης. Έτσι το 14ο αιώνα ένας σημαντικός αριθμός λογίων ασχολήθηκαν με τις παραπάνω επιστήμες και έγραψαν μαθηματικές και αστρονομικές μελέτες, όπως ο Ισαάκ Αργυρός, ο Θεόδωρος Μελιτηνιώτης, ο Θεόδωρος Μετοχίτης, ο Νικηφόρος Χούμνος και ο Νικηφόρος Γρηγοράς, ενώ οι γιατροί Γεώργιος Χρυσοκόκκης και Γρηγόριος Χιονιάδης ενδιαφέρθηκαν για τα μαθηματικά και την αστρονομία.

Στην Τραπεζούντα των Μεγάλων Κομνηνών έδρασαν σπουδαίες προσωπικότητες, όπως ο Γρηγόριος Χιονιάδης, ο Κωνσταντίνος Λουκίτης, ο Γεώργιος Χρυσοκόκκης, ο Ανδρέας Λιβαδηνός, ο ιερέας Μανουήλ και προφανώς και άλλοι λιγότερο γνωστοί. Άλλοι απ' αυτούς είναι Τραπεζούντιοι, ενώ άλλοι, όπως ο Χιονιάδης ή ο Λουκίτης, έδρασαν για κάποιο διάστημα στην Τραπεζούντα, διδάσκοντας μαθηματικά ή αστρονομία και αλληλογραφώντας παράλληλα με σημαντικές προσωπικότητες από την Kωνσταντινούπολη, με τους οποίους μοιράζονταν τις ίδιες πνευματικές ανησυχίες. Αξιοσημείωτο είναι ότι κάποιοι από τους παραπάνω λογίους αποτελούσαν εξέχοντα πρόσωπα της τραπεζουντιακής κοινωνίας και διετέλεσαν αξιωματούχοι, είτε διοικητικοί είτε εκκλησιαστικοί, όπως ο πρωτονοτάριος και πρωτοβεστιάριος Κωνσταντίνος Λουκίτης ή ο πρωτοταβουλάριος και χαρτοφύλαξ της Μητροπόλεως Τραπεζούντος Ανδρέας Λιβαδηνός.

Οι πηγές αναφέρουν ότι μαθήματα αστρονομίας διδάσκονταν στις Μονές του Αγίου Ευγενίου και της Αγίας Σοφίας. Δε γνωρίζουμε ωστόσο το καθεστώς λειτουργίας των "διδακτηρίων" αυτών. Παλαιότερα μάλιστα είχε υπερβολικά υποστηριχτεί από κάποιους μελετητές πως στην πόλη της Τραπεζούντας υπήρχε αστρονομική ακαδημία και αστεροσκοπείο.

Πηγή: fhw.gr
 http://www.pontos-news.gr/permalink/10911.html

Ο ήχος της Ποντιακής λύρας συγκινεί και αγγίζει ψυχές

Ο ήχος της Ποντιακής λύρας συγκινεί και αγγίζει ψυχές. Ο Σύλλογος Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου, συνεχίζοντας την προσπάθειά του να κάνει γνωστή την ιστορία του Ποντιακού ελληνισμού, μεταλαμπαδεύοντας στις νέες γενιές τα ήθη και τα έθιμα του έφεραν μαζί τους τα κύματα προσφύγων μετά τον ολοκληρωτικό ξεριζωμό τους το 1922 -1923, δημιούργησε τμήμα εκμάθησης ποντιακής λύρας.

Γράφει ο Αντώνης Μπούμπας

Σε μία εποχή, όπου η ταχεία εξέλιξη της τεχνολογίας και η απόλυτη κυριαρχία της παγκοσμιοποίησης “απειλούν” να οδηγήσουν στη λήθη, αξίες και ιδέες που ενισχύουν τον πολιτισμό και την εθνική μας ταυτότητα, η ανάγκη για διατήρηση και διάσωση της λαϊκής παράδοσης κρίνεται πιο επιβεβλημένη από ποτέ.

Ο Σύλλογος Ποντίων και Βορειοελλαδιτών Σύρου, συνεχίζοντας την προσπάθειά του να κάνει γνωστή την ιστορία του Ποντιακού ελληνισμού, μεταλαμπαδεύοντας στις νέες γενιές τα ήθη και τα έθιμα του έφεραν μαζί τους τα κύματα προσφύγων μετά τον ολοκληρωτικό ξεριζωμό τους το 1922 -1923, δημιούργησε τμήμα εκμάθησης ποντιακής λύρας.

Μέσο επικοινωνίας για τον Πόντιο

Μικροί και μεγάλοι έχουν την ευκαιρία να διδαχθούν τον παραδοσιακό “κεμετζέ”, ο οποίος αποτελεί για τον Πόντιο ένα βασικό όργανο για να συνοδέψει τα τραγούδια του, αποτυπώνοντας τη ζωή, τη χαρά και τη λύπη, τη ξενιτιά, τη λεβεντιά των Ακριτών, τον ξεριζωμό, την προσφυγιά, τα πάθη και την ελπίδα του Ποντιακού λαού.

“Γνωρίζαμε ότι το εγχείρημα ήταν δύσκολο, διότι έπρεπε να προσκαλούμε λυράρη από την Αθήνα, με ότι αυτό συνεπάγεται από οικονομικής άποψης. Παρ΄ όλες τις δυσκολίες το τολμήσαμε” δηλώνει στην “Κοινή Γνώμη” η πρόεδρος του συλλόγου, Ουρανία Πανταζή, υπογραμμίζοντας ότι αυτή τη στιγμή το τμήμα πλαισιώνεται από δύο παιδιά, τον δεκάχρονο Φάνη και τον δεκατετράχρονο Λάζαρο, αλλά και τρεις άνδρες.

Όπως αναφέρει, πρόκειται για έναν ικανοποιητικό αριθμό, λαμβάνοντας υπόψη ότι πολύς κόσμος δεν είναι εξοικειωμένος με την ποντιακή μουσική. “Ο στόχος μας ήταν και είναι το παιδί διότι είναι ο σπουδαιότερος συνεχιστής των λαϊκών εθίμων. Το παιδί παρακολουθεί με εξαιρετικό ενδιαφέρον και βιώνει εντυπωσιακά καταστάσεις . Εμείς προσπαθούμε να διατηρήσουμε κάποιες παραδόσεις και έθιμα. Από τη γενιά αυτή εξαρτάται κατά πόσο και πώς θα συνεχιστεί η ποντιακή παράδοση”, σημειώνει.

Έντονο το ποντιακό στοιχείο στη Σύρο

Για τη μεγάλη ανταπόκριση που γνωρίζουν οι δράσεις του συλλόγου, μίλησε στην “Κοινή Γνώμη” ο λυράρης Γιώργος Κεμετσετζίδης, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από τον ενθουσιασμό και την αφοσίωση των μαθητών του. “Δεν περίμενα ότι το ποντιακό στοιχείο θα ήταν τόσο έντονο στη Σύρο, καθώς οι κάτοικοι έχουν το μειονέκτημα ότι είναι αποκομμένοι από τη Μακεδονία ή την Αθήνα, όπου δραστηριοποιούνται περισσότεροι σύλλογοι.

Ωστόσο,το ερέθισμα αυτό τους βοηθά να εξελίσσονται και να γίνονται κάθε φορά καλύτεροι”, ανέφερε χαρακτηριστικά. Για τον ίδιο, η ποντιακή λύρα είναι πλέον τρόπος ζωής. “Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αυτήν. Όταν δεν παίζω δυο και τρεις ημέρες, λόγω υποχρεώσεων αρχίζει και μου λείπει”, τόνισε, εξηγώντας ότι κάθε σκοπός που “δραπετεύει” μέσα από τις χορδές του κουβαλά τη δική του ιστορία, κατευθείαν μέσα από τον τόπο προέλευσής του.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις ιδιαιτερότητες του παραδοσιακού αυτού τρίχορδου οργάνου και για τις δυνατότητες που προσφέρει σε όποιον το κρατά στα χέρια του. “Η λύρα χορδίζεται “κατά τέταρτα” και μπορεί να παίξει τα πάνα” επεσήμανε, διευκρινίζοντας ότι η εκμάθησή του περνά από συγκεκριμένα στάδια. “Ξεκινάμε, δείχνοντας τα πατήματα πάνω στη λύρα, καθώς και τον τρόπο εκτέλεσής τους. Στη συνέχεια, προχωράμε σε κάποιες πρακτικές ασκήσεις, ώστε τα δάχτυλα του μαθητή να αρχίζουν να δυναμώνουν και να γυμνάζονται για να περάσουμε αργότερα και σε τραγούδια”, είπε.

Ο ήχος της λύρας συγκινεί και “αγγίζει” ψυχές

Αναφερόμενος στην αποδοχή της ποντιακής μουσικής από το ευρύτερο σύνολο, ο κ. Κεμετσετζίδης υποστήριξε ότι ένα αποκλειστικά παραδοσιακό άκουσμα δύσκολα μπορεί να εκτιμηθεί, ειδικά από τη νεολαία.

“Παρόλα αυτά, κάποιος μπορεί να συγκινηθεί από το μοναδικό ηχόχρωμα αυτής της λύρας. Μέσα από πιο γνώριμα τραγούδια, ενδέχεται να αγαπήσει αυτόν τον ήχο και να αποδεχτεί μελλοντικά και ατόφια παραδοσιακά ποντιακά” τόνισε, προσθέτοντας ότι ο διακεκριμένος μουσικός, Ματθαίος Τσαχουρίδης έχει κάνει γνωστή τη λύρα ανά τον κόσμο, έχοντας πραγματοποιήσει μεγάλες συναυλίες σε φημισμένες όπερες και λυρικές σκηνές. Όπως υπογράμμισε, το ενδιαφέρον των παιδιών που ζητούν να μάθουν λύρα συνήθως ενισχύεται ακόμη περισσότερο μέσα από τη μεγάλη αγάπη των -ποντιακής καταγωγής- γονιών της για την πατρίδα τους οι οποίοι επιθυμούν να τα φέρουν κοντά με ήθη και τα έθιμα της.

Σε δηλώσεις του στην “Κοινή Γνώμη” ο δεκάχρονος Φάνης Δερεμπούκας τόνισε ότι ξεκίνησε τα μαθήματα, έπειτα από δική του πρόταση, αφού η λύρα είναι ένα όργανο με το οποίο θα ήθελε να ασχοληθεί στη ζωή του. “Θα ήθελα να συνεχίσω να παίζω και να γίνω σαν τον δάσκαλο” είπε χαρακτηριστικά. Μάλιστα, η κ. Πανταζή αποκάλυψε ότι ο παππούς του μικρού μαθητευόμενου λυράρη, πληροφορούμενος ότι ο εγγονός του ξεκινά τα μαθήματα, αποφάσισε να του φτιάξει μία χειροποίητη λύρα από ένα ξύλο δαμασκηνιάς το οποίο κρατούσε φυλαγμένο επί είκοσι χρόνια για αυτόν ακριβώς το λόγο.

Κλείνοντας, η κ. Πανταζή εξήγησε ότι σύλλογος θα συνεχίσει την παροχή διδασκαλίας τόσο ποντιακών χορών από τον Γιάννη Ευφραιμίδη, όσο και ποντιακής λύρας, προκειμένου να διατηρηθεί η -άγνωστη για πολλούς- παράδοση και ο πολιτισμός του Ελληνικού Πόντου, που ξεκίνησε πριν από 3.000 χρόνια, κομίζοντας στην ανθρωπότητα την κριτική σκέψη, δηλαδή τη βάση της επιστήμης και της έρευνας.

Γράφει ο Αντώνης Μπούμπας

Πηγή: koinignomi.gr

 http://www.pontos-news.gr/permalink/10940.html

Η μόρφωση στην ζωή των Ποντίων. Η σημασία της και οι θυσίες των γονιών

Η μόρφωση έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στην ζωη των Ποντίων. Οι Πόντιοι αγαπούσαν τα γράμματα και φρόντιζαν να σπουδάσουν τα παιδιά τους ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, όταν, μετά την άλωση της Τραπεζούντας από τους Τούρκους το 1461, δεν επιτρεπόταν στους υπόδουλους Έλληνες να έχουν σχολεία.

Η αγάπη για τα γράμματα χαρακτήριζε όλους, σχεδόν, της Έλληνες, που ζούσαν σε περιοχές έξω από τα σύνορα της Ελλάδας, γιαυτό και οι μεγάλοι ή οι μικροί ευεργέτες των σχολείων προέρχονταν από τις περιοχές αυτές.

Επιδίωκαν μια καλύτερη ζωή

Οι Πόντιοι γονείς προσπαθούσαν πάντα να βρουν τρόπους να σπουδάσουν τα παιδιά τους, για να βρεθούν και οι ίδιοι σε καλύτερη θέση. Εκείνοι που τα καταφέρνουν να απολαύσουν τα αγαθά της μόρφωσης είναι, κυρίως, οι ευκατάστατοι, αυτοί που δεν ζουν με στερήσεις, που τα έχουν όλα ή, σχεδόν, όλα.

Παρόλα αυτά, και  μεγάλος αριθμός παιδιών φτωχών οικογενειών καταφέρνει να φτάσει και μέχρι την είσοδο του πανεπιστήμιου, στις πόλεις όπου λειτουργούν πανεπιστήμια. Στο εξωτερικό πηγαίνουν για μεταπτυχιακές σπουδές συνήθως τα παιδιά των πλουσίων ή, σε σπάνιες περιπτώσεις, άποροι καλοί σπουδαστές με δαπάνη κάποιου φορέα.
Από τον Πόντο πήγαιναν για σπουδές στο εξωτερικό μόνον τα παιδιά των πλουσίων ή όσοι κατάφερναν να πείσουν την τοπική ελληνική κοινότητα ή κάποιον φιλοπρόοδο ευκατάστατο.

Έχτιζαν τα σχολεία με συνεισφορές της

Στον Πόντο, τα σχολεία χτίζονταν με συνεισφορές των απλών ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους ήταν ξενιτεμένοι στη Ρωσία και δεν ξεχνούσαν ποτέ τον τόπο καταγωγής της. Η Εκκλησία, μολονότι είχε τον πρώτο λόγο στο θέμα της μόρφωσης και διέθετε μεγάλη περιουσία, δεν συμμετείχε στα έξοδα για το χτίσιμο της σχολείου.

Ο μακαρίτης Επαμεινώνδας Σωτηριάδης (του οποίου δημοσιεύεται άρθρο για το Φροντιστήριο της Αργυρούπολης), σε άρθρο του στην εφημερίδα «Προσφυγικός Κόσμος» το 1962, αναφέρει ότι η Εκκλησία της Αργυρούπολης, που είχε πολύ μεγάλη περιουσία, αν και συμμετείχε στις σχολικές επιτροπές και είχε τον πρώτο λόγο, δεν έβγαζε από το ταμείο της να δώσει χρήματα για σχολεία.

Η άποψη, που αποτελεί και πραγματικότητα, ότι μόνον, ή κυρίως, παιδιά πλούσιων οικογενειών αναδείχθηκαν, αφού σπούδασαν με τις  ανέσεις τους επιστήμονες ή καλλιτέχνες, δεν αναιρείται από το γεγονός ότι αρκετοί νέοι φτωχών οικογενειών, αφού σπούδασαν με μεγάλες στερήσεις, κατόρθωσαν να καταλάβουν υψηλές θέσεις στην κοινωνία.

Κατόρθωσαν αυτό που η απλή μάνα του Στάθη Ευσταθιάδη είπε στον γιο της, όταν εκείνος της ανακοίνωσε ότι πέρασε στη νομική σχολή: «Εσύ ετρύπεσες το ραχίν και εξέβες ας σ' άλλον την μερέαν!».

Πρώτα εκκλησία και σχολείο

Στα νεότερα χρόνια, και στον Πόντο και στην Ελλάδα, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, ο πόθος για μόρφωση παρέμεινε έντονος. Είναι χαρακτηριστικό ότι παντού όπου αναγκάστηκαν να ζήσουν οι Πόντιοι, στον Πόντο, στη Ρωσία ή στην Ελλάδα, τα πρώτα για τα οποία φρόντιζαν ήταν να χτίσουν σχολείο και εκκλησία, ακόμη και πριν από τη δική της στέγαση σε σπίτι.

Χωριουδάκια έβγαλαν σπουδαίους ανθρώπους

Υπάρχουν στη Βόρεια Ελλάδα πολύ μικρά αμιγή ποντιακά χωριά ή μεικτά με πρόσφυγες και ντόποιους, από τα οποία βγήκαν πολλοί επιστήμονες ή, γενικά, άνθρωποι των Γραμμάτων, που έχουν μείνει στην ιστορία, το χωριό Πηγή της Αξιούπολης και Μεταλλικό Κιλκίς, το Καπνοχώρι, ο Άγιος Δημήτριος και ο Τετράλοφος Κοζάνης και άλλα.
Στα χωριά αυτά, οι γονείς ήταν συνήθως πολύ φτωχοί, δεν είχαν δεύτερο ρούχο να φορέσουν ή στερούνταν και την τροφή ακόμη και έστελναν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στην πόλη.

Οι αγώνες των απλών ανθρώπων και όχι η καλοσύνη κάποιων κυβερνήσεων έφεραν την αλλαγή αυτή. Σε  πολιτισμένες χώρες γίνονταν άλματα στον τομέα της παιδείας, η Ελλάδα δεν ήταν δυνατόν να μην προχωρήσει και αυτή, έστω και λίγο. Και προχώρησε με τη θέληση των απλών ανθρώπων.

Πηγή: santeos.blogspot.gr
 http://www.pontos-news.gr/permalink/10524.html

Ο ρόλος της Πόντιας γυναίκας στην οικογένεια

Όλοι θαυμάζουν και υμνούν το μεγαλείο και την αρετή της Πόντιας γυναίκας και τον ρόλο που έπαιξε στην ποντιακή οικογένεια.
Η συμβολή της στην εξέλιξη του ποντιακού στοιχείου, στην ελεύθερη Ελλάδα, ήταν πολύ μεγάλη, γιατί προσηλωμένη στην τήρηση της παράδοσης, μετέδιδε από γενιά σε γενιά τη γλώσσα, τα ήθη και έθιμα, τα τραγούδια και τους χορούς. Φρόντιζε για τις κοινωνικές σχέσεις εκτελούσε με ευλάβεια τα θρησκευτικά της καθήκοντα και ήταν πιστή σύζυγος.
Αφοσιωμένη στην οικογένεια μεγάλωνε τα παιδιά της με μεγάλη αυστηρότητα. Στις αγροτικές περιοχές όταν οι άντρες ξενιτεύονταν η γυναίκα αναλάμβανε όλες τις γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες.
Έσπερνε και θέριζε τα σιτηρά αποθήκευε το σιτάρι, έφτιαχνε αλεύρι φούρνιζε το ψωμί και είχε όλο το βάρος και την ευθύνη του νοικοκυριού.
Εκτός από τις δουλειές του σπιτιού και τις γεωργικές εργασίες, φρόντιζε για την περιποίηση του μαντριού, πότισμα και άρμεγμα των αγελάδων.
Παρά τον ανεκτίμητο ρόλο και τη θέση, της Πόντιας γυναίκας, στην οικογένεια, η ισοτιμία στο σπίτι ήταν άγνωστη λέξη και η αναγνώριση από την κοινωνία, δυστυχώς  περιορισμένη.
(Εδεσματολόγιον Πόντου)
 http://www.pontos-news.gr/permalink/10601.html

21 Απρ 2013: Η Γενοκτονία των Ποντίων - Ομιλία στον Δήμο Πεύκης

Το ΠΕ.Α.Π Δήμου Λυκόβρυσης - Πεύκης με τη συνεργασία του Εθνομουσικολογικού Ιδρύματος Π. Ζήση, διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης για τις χαμένες μας πατρίδες και την γενοκτονία των Ποντίων στις 21 Απριλίου 2013, Κυριακή , ώρα 7:00 μ.μ στο Δημοτικό Θέατρο Πεύκης (Χρυσοστόμου Σμύρνης και Ρήγα Φεραίου).

Θα παρουσιασθούν χοροί, μαρτυρίες - κείμενα από τον Πόντο, Καππαδοκία, Αν.Ρωμυλία, Κωνσταντινούπολη - Σμύρνη.

Στην εκδήλωση θα συμμετέχει ο Σύλλογος Ποντίων Αγίας Βαρβάρας ''Ο Φάρος".

Δείτε το χάρτη της εκδήλωσης στο τέλος του άρθρου
http://www.pontos-news.gr/permalink/10514.html

Η Παναγία Σουμελά η οδηγήτρια των Ποντίων

Ένα άρθρο του δημοσιογράφου και συγγραφέα ποντιακής καταγωγής κ. Κοντογιαννίδη Τάσου για την Παναγία Σουμελά το ιερό σύμβολο των Ποντίων.

Toυ Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Παναγία Σουμελά. Η μάνα και η οδηγήτρια των Ελλήνων του Πόντου που για αιώνες στάθηκε προστάτιδα και παρηγορήτρα τους. Το ιερό και εθνικό τους σύμβολο, το ακρωτήρι της ελπίδας, η τροφός και φρουρός των ονείρων, των στοχασμών και των μυχίων πόθων τους.

Είναι αυτή που έδωσε δύναμη στον υπόδουλο και μαρτυρικό ποντιακό λαό, να κρατήσει με πείσμα και αυτοθυσία, χωρίς εμπάθεια και μίσος τους αλλοθρήσκους και αλλοεθνείς τυράννους του, τα πατροπαράδοτα, τη θρησκεία του, την εθνική του συνείδηση, τη λαογραφία του, της ηθικές, τις κοινωνικές και οικογενειακές αρχές και παραδόσεις και προπάντων τη γλώσσα του.

Η Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο, χρονολογείται ως Πατριαρχική Μονή απο το έτος 380. Την ίδρυσαν επι του όρους Μελά δύο Αθηναίοι ιερομόναχοι, ο Βαρνάβας και ο Σωφρόνιος, στους οποίους όπως λέει η παράδοση παρουσιάσθηκε η Παναγία και τους ζήτησε να ιδρύσουν μοναστήρι στο όνομα της πάνω σε βουνό στον Πόντο και να εγκαταστήσουν εκεί τη θαυματουργική εικόνα της, την Παναγία την Αθηνιώτισσα, που είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.

Οι δύο μοναχοί πήγαν στην Τραπεζούντα και ύστερα από πορεία τριών ημερών στην γύρω περιοχή, βρήκαν το κατάλληλο μέρος για να κτίσουν το μοναστήρι. Ήταν η πλαγιά του βουνού Μελά στις όχθες του ποταμού Πυξίτη περίπου 45 χιλιόμετρα απο την Τραπεζούντα, ή πέντε ώρες δρόμο με το μουλάρι, όπως έλεγαν οι παλιοί Πόντιοι που χρησιμοποιούσαν τότε αυτό το μεταφορικό μέσο.

Γύρω στο 635, το μοναστήρι καταστράφηκε και ανακαινίστηκε στο 644 και για 600 έτη ήταν ο φάρος του Χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας σε ολόκληρη την Ανατολή.. Τη μεγαλύτερη ακμή γνώρισε το μοναστήρι κατά την περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και κυρίως των αυτοκρατόρων Κομνηνών, αφού ο Ιωάννης ο Β΄ και ο Αλέξιος Β΄, ο Βασίλειος, ο Αλέξιος ο Γ΄ και ο Εμμανουήλ τίμησαν την παναγία Σουμελά με χρυσόβουλα προνόμια και την πλούτισαν με πολλά αφιερώματα..

Μάλιστα ο Αυτοκράτορας Εμμανουήλ χάρισε στη Μονή ένα σταυρό με πολύτιμα πετράδια, ενώ το ξύλο του ήταν από εκείνο της Σταύρωσης του Ιησού Χριστού. Ο Αυτοκράτωρ Δαυίδ ο Κομνηνός δώρισε στη Μονή ένα χειρόγραφο Ευαγγέλιο με διάφορες παραστάσεις.

Η Αυτοκρατορία έπεσε το 1461 και ακολούθησε η μακρά περίοδος της Τουρκοκρατίας κατά την οποία η Παναγία Σουμελά υπήρξε το προπύργιο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Οι μοναχοί της Μονής έγιναν δάσκαλοι και δίδασκαν γλώσσα και θρησκεία μαζί. Λιμένα σωτηρίας χαρακτήρισε τη Μονή ο διακεκριμένος Πόντιος συγγραφέας Επαμεινώνδας Κυριακίδης.: « Κέντρον παιδείας λαμπτήρ αληθής σελαγίζων εν τη μακρά και ζοφερά νυκτί».

Οι Σουλτάνοι σεβάστηκαν τη Μονή και εξέδωσαν φιρμάνια προστασίας με τα οποία επεκύρωσαν τα προνόμια που είχαν δώσει οι αυτοκράτορες Κομνηνοί. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών το μοναστήρι ερημώθηκε και οι Τούρκοι άρπαξαν ο,τι πολύτιμο βρήκαν. Βαρύτιμα κειμήλια της Μονής, σκεύη, εικόνες, χρυσά άμφια και η πολύτιμη βιβλιοθήκη με χιλιάδες τόνους χειρόγραφα μεταφέρθηκαν στην Άγκυρα ή κατεστράφησαν.

Οι μοναχοί κατόρθωσαν να πάρουν και να κρύψουν την θαυματουργό εικόνα της Παναγίας, καθώς επίσης έναν πολύτιμο σταυρό και ένα χειρόγραφο Ευαγγέλιο του ευαγγελιστή Λουκά και τα έθαψαν δίπλα στο Μετόχι της Αγίας Βαρβάρας.

Μετά το 1930 όταν εξομαλύνθηκαν οι σχέσεις Ελλάδος και Τουρκίας, κατόπιν παρακλήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Ινονού επέτρεψε στον μοναχό Αμβρόσιο τον Σουμελιώτη να μεταβεί στη Μονή Σουμελά και να πάρει τα ιερά αυτά κειμήλια που είναι δώρα Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου. Και αφού τα έφερε στην Αθήνα, τα παρέδωσε στον αποκρισάριο του Οικουμενικού Πατριαρχείου μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο. Ήδη τα ιερά αυτά κειμήλια αφού φιλοξενήθηκαν στο Βυζαντινό Μουσείο επί εξήντα χρόνια, μεταφέρθηκαν το 1991 με εντολή του τότε πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη στην νέα Μονή της Παναγίας Σουμελά που κτίσθηκε το 1951 στο όρος Βέρμιο της Ημαθίας. Εκεί, όπου κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, κατακλύζεται από χιλιάδες Ποντίους από όλα τα μέρη του κόσμου.
 http://www.pontos-news.gr/permalink/10628.html