Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποδόμηση Ελληνισμού -Ορθοδοξίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποδόμηση Ελληνισμού -Ορθοδοξίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Άγιος Νικόλαος Μύρων Λυκίας, Αρχ. Αρσένιος Κατερέλος, Αρχεία-ομιλίες-Βίντεο

by
mav-xrys-kol-kap28 Νοεμβρίου 2013. Βουλή των Ελλήνων. Ένας Έλληνας υπουργός δηλώνει περήφανος για το τζαμί που θα χτιστεί στην Αθήνα, αν και ξέχασε τελείως το τάμα του Έθνους για το οποίο την ίδια μέρα το ομώνυμο σωματείο αναρωτιέται αν θα γίνει μέσα από την σημερινή Βουλή· το τάμα και του Θ. Κολοκοτρώνη, που ατυχώς, για άλλη μια φορά, τον υπερασπίστηκε έναντι του υπουργού ο λάθος άνθρωπος και με λάθος τρόπο.
Είναι τυχαίο! Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Χωρίς την παραμικρή πρόθεση για έναν βαθύτερο στόχο έχουν συμπέσει τις τελευταίες δεκαετίες (έγιναν ή βρίσκονται στα σκαριά):
  • Το “άνοιγμα των συνόρων” από βορρά και ανατολή
  • Οι διεκδικήσεις της Αλβανίας, των Ελλήνων Μουσουλμάνων και των “Μακεδόνων”
  • Η είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ
  • Τα swaps, τα spreads, τα cds, τα psi, οι μαγειρεμένοι προϋπολογισμοί, τα αυτοδιογκούμενα ελλείμματα, η προτροπή για χρηματιστήριο, δάνεια, πιστωτικές κάρτες, η ολοκλήρωση της καταστροφής στην εγχώρια οικονομία
  • Η διάθεση του υπουργείου παιδείας να υπερασπιστεί τον Σμυρναίικο συνωστισμό που “αποδεικνύει” την αποκλειστική ευθύνη των Ελλήνων -και ειδικά του Χρυσοστόμου Σμύρνης- για τα γεγονότα του 1919-1922
  • Η διάθεση του Γιάννη Αλαφούζου να μας διδάξει πόσο ευνομούμενη ήταν η Οθωμανική αυτοκρατορία, πόσο διεφθαρμένοι και ανήμποροι ήταν οι Κολοκοτρώνης, Μπουμπουλίνα, Καραϊσκάκης, πόσο αιμοδιψείς ήταν κάποιοι ρασοφόροι και ο Κολοκοτρώνης, πόσο αμφιλεγόμενος παραμένει ο Καποδίστριας και πόσο φιλειρηνιστές και προοδευτικοί ήταν οι Μαυροκορδάτος, Φαρμακίδης, Κωλέττης
  • Η έμφαση στην “αποτυχία” του Μεσολογγίου και της Ακρόπολης, στην “επιτυχία” των δανείων και του Ναυαρίνου, που έφτασε από τα χείλη των ιστορικών να αναμασάται μέχρι και από τον κύριο “τα φάγαμε όλοι μαζί”
  • Η προώθηση των εννοιών “πολυπολιτισμός” και πολυθρησκευτικός “κοσμοπολιτισμός” ως αντίπαλες του χριστιανισμού
  • Ο προσδιορισμός του Έθνους ως πολιτικής (και όχι πολιτισμικής) κοινότητας
  • Η απαλοιφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες
  • Η εμφάνιση των τουρκικών σήριαλ στην τηλεόραση
  • Ο ξαφνικός θάνατος της ΕΡΤ
  • Η απαλοιφή του Έθνους από τον τίτλο του Υπουργείου Παιδείας
  • Η νεοτερική επιδρομή στα μαθήματα γλώσσας, ιστορίας, θρησκευτικών, ιδιαίτερα στο δημοτικό σχολείο
  • Η κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων & Πάσχα
  • Ο δημαρχιακός προσδιορισμός των παραδοσιακών εορτών (Χριστούγεννα = δώρα, Πάσχα = λαγουδάκια), η δίωξη ακόμα και του χριστουγεννιάτικου δέντρου
  • Η κατάργηση της αργίας της Κυριακής
  • Η προώθηση της ομοφυλοφιλίας και του δικαιώματος υιοθεσίας παιδιών από δυο ή τρεις μπαμπάδες ή μαμάδες (σε διάφορους συνδυασμούς)
  • Η φορολογία των παιδιών και η αμφισβήτηση των αρχών πάνω στις οποίες στηρίζεται η οικογένεια
  • Η “χρεοκοπία” της Ελλάδας (διεφθαρμένοι Έλληνες)
  • Η “χρεοκοπία” των Κυπριακών Τραπεζών (διεφθαρμένες Τράπεζες)
  • Η “ανακάλυψη” μερικών τρισεκατομμυρίων ελληνικών κυβικών μέτρων φυσικού αερίου και η “αδυναμία” καθορισμού της ελληνικής υφαλοκριπίδας και της ΑΟΖ
Κάπως έτσι, και πάντα “εντελώς τυχαία” φτάσαμε να δούμε τον κύριο “δεν διάβασα το μνημόνιο που ψήφισα” να εμφανίζεται ως εγγυητής της “μετριοπάθειας” και της αρμονικής συνύπαρξης των θρησκειών και να δηλώνει
  • περήφανος γιατί επί υπουργίας του γίνεται το τζαμί
  • ότι η περηφάνια αυτή οφείλεται στην ευτυχή κατάληξη που είχε η είσοδός μας στην Ε.Ε., αφού “η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην ΕΕ που δεν διαθέτει λατρευτικό χώρο για τους μουσουλμάνους”

Ποιος είναι ο δημιουργός του έθνους-κράτους, του εθνισμού, και των “θερμόαιμων Βαλκανίων”; Ποιος δίχαζε και ποιος ένωνε το 1821;
Είναι βέβαιο ότι “απάντηση” επίσημη των ενάντιων σε κάθε παρόμοιο σκεπτικό είναι μία: Είσαι “εθνικιστής” είσαι “Χρυσαυγίτης”. Αλλά εκτός του ότι οι “απαντήσεις” αυτές θέλουν να προκαλέσουν βίαια αντίδραση, να εξάψουν τα πάθη και να υποκαταστήσουν μια οδυνηρή προσπάθεια για απάντηση στις εκατοντάδες “συμπτώσεις και παράδοξα”, έρχονται και για να στηρίξουν το δόγμα “Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα” που κρύβει μέσα του το δόγμα “Ο Ελληνικός πολιτισμός οφείλει να προσαρμόζεται και να ακολουθεί τον Δυτικό, που είναι πιο προοδευμένος”. Έτσι για άλλη μια φορά ταυτίζονται διαχρονικά οι απόψεις Μαυροκορδάτου, Κωλέττη, και Φαρμακίδη, … Βερέμη, Πάγκαλου και Χρυσοχοΐδη, απόψεις που σήμερα διατρέχουν όλο το πολιτικό φάσμα από την “δεξιά” ως την “αριστερά” δείχνοντας πόσο πλαστά ήταν τα κόμματα ανέκαθεν (ως δημιουργήματα), πώς οι αυτονόητες έννοιες “ελευθερία, δικαιοσύνη, ανθρωπισμός” κατέληξαν να γίνουν ιδεολογίες, μανιφέστα και προμετωπίδες. Η σημερινή χρονική σύμπτωση “τζαμιού” και “χρεοκοπίας” δείχνει ξανά ότι κάθε Γκούρας, κάθε Μακρυγιάννης που τότε υπέκυψε στον πειρασμό των λιρών του (διχαστικού) δανείου, δεν κατανόησε ούτε εκ των υστέρων τον απώτερο στόχο. Δεν είχε καν την τόλμη ενός Παπαφλέσσα να αναγνωρίσει το λάθος του και να επιλέξει τον δρόμο της λύτρωσης ή την διόρθωση της πορείας του.
Όμως αυτές οι γνωστές “απαντήσεις” των μονολεκτικών χαρακτηρισμών ανοίγουν και άλλες συζητήσεις όπως “Ποιος δημιούργησε την Χρυσή Αυγή; Ποιος δημιούργησε τον Εθνικισμό; Υπήρχαν Βαλκάνια πριν τα Βαλκάνια”; Είναι το λοιπόν πιθανό, όποιος πάει για μαλλί να βγει κουρεμένος και μάλιστα με την ψιλή μηχανή, αυτήν του Καποδίστρια, του Υψηλάντη, του Καραϊσκάκη, του Κοσμά Αιτωλού, αφού εθνιστές ήταν οι νομικοί και οι εγκυκλοπαιδιστές του πολυδιαφημισμένου, δυτικού διαφωτισμού. Αντίθετα, ο επίσημα ετεροπροσδιορισμένος και υπόδουλος ελληνισμός του Ελλαδικού έθνους-κράτους που προέκυψε το 1833, αν και συντηρήθηκε από μια Εθνική Εκκλησία και μια συμβιβαστική ιστορία, διέσωσε σε μεγάλο βαθμό και κυρίως άτυπα, αυτό που σήμερα διώκεται και καταστρέφεται: τον οικουμενικό του χαρακτήρα, αυτόν που είχε δημιουργήσει και την Επανάσταση του 1821.
Εγώ σέβομαι τους ανθρώπους με ένα μόνο κριτήριο. Αν σέβονται τους νόμους και το Σύνταγμα και τον συνάνθρωπο τους ή αν είναι παράνομοι”. Τάδε έφη ο κ. “δεν διαβάζω ό,τι δυτικό-δανειακό ψηφίζω” ο οποίος έμμεσα επιβεβαίωσε ότι ο κομματικός κοινοβουλευτισμός λειτουργεί ανταποδοτικά με άγραν ψήφων, ότι το επίσημο κράτος λειτούργησε διχαστικά μετά το 1922. Όμως η κορύφωση των χρυσοχοΐδειων επιχειρημάτων ήταν “Δεν έχουμε ανάγκη … από το μίσος που διαχωρίζει τους ανθρώπους σε κατηγορίες. Μια κατηγορία υπάρχει. Αυτοί που σέβονται τους νόμους και οι άλλοι που βλάπτουν την κοινωνία”.
Η ιστορική επίκληση των “νόμων” ως πρόσχημα μιας διχαστικής πολιτικής με στόχο την επιβολή του δυτικού πολιτισμού
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΡΙΤΟΥΣ ΥΔΡΑΣ, ΣΠΕΤΖΩΝ ΚΑΙ ΨΑΡΩΝ
Λονδίνο, Απρίλιος 1824 (ενώ η πρώτη δόση του 1ου δανείου έχει φθάσει στην Ζάκυνθο)
… Μετ’ ολίγας ημέρας θέλομεν πάλιν πέμψει εις την σεβαστήν ημών Διοίκησιν με εν Αγγλικόν καράβι Δε Λίτλε Σάλλυ ετέρας λίρας μαλαγματένιας 60 χιλιάδας, ασφαλίζοντές τας έως εις Ζάκυνθον, εκείθεν δε θέλει τας μετατοπίσει η σεβαστή Διοίκησις όπως καλλιώτερον κρίνει. …
Γνώμη προσέτι των φιλελλήνων είναι να συστηθή η Γενική Διοίκησις εις τας Αθήνας, ων το λαμπρόν όνομα κολακεύει πάντοτε τα αυτία των φιλομαθών Ευρωπαίων· εκτός δε τούτου είναι και το κέντρον της νυν ελευθέρας Ελλάδος. Τούτο ημπορούμεν με βαιότητα να σας ειπή, ότι μεγαλητέραν κλίσιν προς το γένος προξενεί εις τον ενταύθα λαόν μια απόφασις της Ελληνικής Διοικήσεως συντείνουσα προς φωτισμόν της παιδείαν της Ελλάδος, παρά μια κατά του εχθρού νίκη. …
Πρόθυμοι εις τας προσταγάς σας
Ιω. Ορλάνδος
Ανδρέας Λουριώτης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΟ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ
Ύδρα, Δεκέμβριος 1824 (Η παράδοση του Κολοκοτρώνη ισοδυναμεί σχεδόν με την λήξη του εμφυλίου, ενώ συνεχίζουν να καταδιώκονται οι Ζαήμης, Λόντος, Νικηταράς.)
…έλαβα την κατανυκτικήν επιστολήν σας της _ Δεκεμβρίου λήγοντος, εξ ης βλέπω ότι προσήλθατε εις την Διοίκησιν, ομολογών ο ίδιος τα σφάλματά σας, και αιτών το έλεος των νόμων ως αμαρτήσας εξ απάτης, προτείνων δε και τα όσα υπέρ πατρίδος εποιήσατε.
Εγώ και τα δύο Σώματα της σεβαστής Διοικήσεως δεν ημπορούμεν να καταδικάσωμεν ουδέ να συγχωρήσωμεν τινά, έργον το οποίον οι νόμοι το αφιέρωσαν εις το δικανικόν, το οποίον η γενναιότης σας με τους άλλους συνελθόντας εις Επίδαυρον απεφασίσατε, ως επεκυρώθη εις Άστρος, να είναι ανεξάρτητον από τ’ άλλα δύο Σώματα, Βουλευτικόν και Εκτελεστικόν. Βλέπω όμως μ’ ευχαρίστησιν να λέγετε ότι δεν προστρέχετε μόνον εις το έλεος, αλλά και εις την δικαιοσύνην των νόμων. Αφού λοιπόν συστηθή η επιτροπή, η επέχουσα τόπον γενικού κριτηρίου, εκεί θέλουν εξετασθή αι πράξεις σας. Βεβαιωθήτε ότι όσον εγώ είμαι προσηλωμένος εις την στερέωσιν των νόμων, διότι άνευ τούτων πρέπει να καταντήσωμεν εις αναρχίαν και να απολεσθώμεν κακοί και καλοί όλοι ομού, άλλο τόσον επιθυμώ να μην αφανισθή κανείς από τους όσοι συνήργησαν κατά τι σημαντικώς εις το μέγα έργον της ελευθερώσεώς μας, πολλώ μάλλον όταν και αμαρτήσαντες αποδειχθή ότι ημάρτησαν απατώμενοι, και όταν, ως την γενναιότητά σας, εις τον θάνατον του μεγαλητέρου υιού σας έλαβαν θεόθεν τιμωρίαν τινά της αμαρτίας των. Εάν θέλωμεν όμως να στερεώσωμεν [τους νόμους] πρέπει και να συνηθίσωμεν να μη τους παραβλέψωμεν και να μην ανανεώσωμεν τας καταχρήσεις· δια τούτο ως υποπεσών εις κατηγορίαν, πρέπει να κριθήτε· βεβαιωθήτε όμως ότι εγώ πρώτος θέλω φοντίσει να έμβωσιν εις την πλάστιγγα της Δικαιοσύνης όλαι αι αγαθαί πράξεις σας, μεταξύ των οποίων θέλει συναριθμηθή βέβαια και η ειλικρινής ομολόγησις των σφαλμάτων σας, ίσως και ισοσταθμίσουν εναντίας πράξεις σας, το οποίον το δικανικόν θέλει αποφασίσει ως το μόνον έχον το δικαίωμα τούτο. …
Ο πατριώτης
Γεώργιος Κουντουριώτης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ Γ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ
Λονδίνο, Φεβρουάριος 1825 (Λίγο μετά την λήξη του εμφυλίου, ενώ ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται ανενόχλητος στην Πελοπόννησο και ο Κολοκοτρώνης βρίσκεται φυλακισμένος στην Ύδρα)
… η αναχώρησίς μου από την πατρίδα έγινε πριν της αρχής του παρόντος ιερού υπέρ ελευθερίας αγώνος του Γένους, όμως αφ’ ου ο πόλεμος ήρχισεν, εγώ επροσήλωσα πάσαν την προσοχήν μου εις τα γιγαντιαία του Ελληνικού λαού· και επειδή έκαμα τας σπουδάς της νομικής επιστήμης εις την Ακαδημίαν της Κανταβριγίας [Cambridge], ήτις νομίζεται εν των πρώτων πανεπιστημίων της Μεγάλης Βρεττανίας, εκεί διατρίβων έλαβα περίστασιν να γνωρισθώ με πολλά σημαντικά υποκείμενα·  …
Αυτός είναι λοιπόν ο κίνδυνος τον οποίον η Ελλάς τρέχει, αν η Διοίκησις δεν λάβη το ογληγορώτερον τα πλέον δραστήρια μέτρα δια να εμποδίση την συμφοράν, την οποίαν οι κακοφρονες αυτοί στασιώται αγωνίζονται με το φέρσιμόν των να φέρωσιν εις το αναγεννώμενον Γένος μας. Αλλ’ αυτοί άρα αφ’ εαυτού των ποιούσιν αυτάς τας ταραχάς, και εξ ιδίας προαιρέσεως αντιπολιτεύονται κατά της νομίμου Διοικήσεως, ή είναι εις το μέσον και μηχανουργήματα ξένων; Δεν είναι απίθανον ότι και ξένοι αγωνίζονται να διασπαράξωσι την Ελλάδα δια τα ίδιά των συμφέροντα. Όλος ο κόσμος ομολογεί ότι το θέσπισμα της Βουλής το οποίον εδιώρισε την πραγμάτευσιν του δανείου εις τούτην την πόλιν, ήτον εν μέτρον πολλά συνετόν και πολιτικόν, του οποίου το αποτέλεσμα δεν εδύνατο να είναι άλλο παρά ωφελιμώτατον και σωτηριωδέστατον εις την Ελλάδα. …
Δια να δείξη δε η Ελληνική Διοίκησις ότι πράττει κάθε τι κατά νόμον, αναγκαίον είναι κάθε στασιώτης όταν πιάνεται, να κρίνεται, και ούτως να καταδικάζεται κατά το μέγεθος του εγκλήματός του· και αν ήτο τρόπος να ετυπώνετο και η κατηγορία, το ουσιωδέστερον μέρος των μαρτυριών, και η απόφασις των κριτών. Ο πολιτικός σκοπός τούτου είναι διπλούς· το μεν, ότι οι πολίται πληροφορούνται ότι οι κακούργοι κατεδικάσθησαν κατά νόμον, το δε, ότι εκ τούτου μανθάνει και ο κόσμος ότι οι Έλληνες επιθυμούσι την ευνομίαν. …
Της Εκλαμπρότητός σου πρόθυμος πατριώτης και ταπεινότατος δούλος
Νικόλαος Μανιάκης

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ Γ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ
Λονδίνο, Φεβρουάριος 1825 (ενώ ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται ανενόχλητος στην Πελοπόννησο και ο Κολοκοτρώνης βρίσκεται στην φυλακή της Ύδρας)
… Τώρα δε όχι ημείς, αλλά όλοι οι φίλοι της Ελλάδος και όσοι επιθυμούν την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος και εις ένα λόγον την ύπαρξίν της, προσμένουν κεχηνότες [με το στόμα ανοιχτό] να μάθουν και την αυστηράν τιμωρίαν των κατά τους νόμους φυσικούς και ηθικούς όλου του κόσμου, διότι χωρίς την εκτέλεσιν των νόμων, ούτε κοινωνία, ούτε ευδαιμονία ημπορεί να υπάρξη· πολλά περισσότερον εις ένα τόπον επαναστατημένον, όπου είναι ανάγκη όλη η αυστηρότης των νόμων. Όθεν αν κατά την ευχήν ημών και των φίλων της Ελλάδος η σεβαστή Διοίκησις έκρινεν αυτούς τους φατριαστάς δι ενός πολεμικού κριτηρίου εις διάστημα 24 ωρών και τους κατεδίκασεν εις θάνατον και χωρίς να τους πιάση, ο Πρόεδρος θέλει αθανάτισε το όνομά του, θέλει ελευθέρωσε δια πάντα την Πατρίδα από τας εσωτερικάς διχονοίας κινδυνοτέρας από τας προσβολάς των τυράννων εχθρών της Πατρίδος, και θέλει εστερέωσε δια πάντα την Διοίκησιν, και με αυτήν και την εξωτερικήν της πολιτικήν κοντά εις όλα τα γαμπινέτα [κυβερνήσεις] και θέλει προς τούτοις σύρει την προσοχήν των όλην. Η Αγγλία, καθώς δε και η Γαλλία, ως περί αυτής κατωτέρω θέλομεν σας αναφέρει κατά τας πληροφορίας του Λουριώτου μας εις την διατριβήν του εις Παρίσια, είναι και φέρονται πολλά ευνοϊκώς, και ευνοϊκώτερα ήθελον φερθή, εάν δεν εφοβούντο τας διχονοίας και σχίσματα των προεστών, τα οποία κατά φυσικόν λόγον ημπορούν να αδυνατίσουν την Ελληνικήν Διοίκησιν και επομένως να μη κομπρομεταρισθούν [έρθουν σε συμφωνία] με την Ρουσσίαν δια τας επικρατούσας διαφοράς της με την Τουρκίαν. …
Ανάγκη όμως η Διοίκησις να δείξη δραστηριότητα και να παιδεύση τους αντάρτας δια θανάτου και να δείξη δι έργου εις όλην την Ευρώπην, ότι η Ελλάς έχει Διοίκησιν και νόμους, και τους εκτελεί, και δεν τους φυλάττει γραμμένους. …
Αύριον δε θέλομεν σας στείλη άλλο κοντράτον μ’ άλλον άνθρωπον επίτηδες, διότι είναι ανάγκη να σας φθάση ασφαλώς και γλήγορα δια να το βεβαιώσητε κατά τον ίδιον τρόπον οπού εβεβαιώσατε το άλλο πέρυσι, και μας το επιστρέψετε χωρίς αργοπορίαν ούτε μιας ώρας, δια να ημπορέσωμεν δι’ αυτής της επιβεβαιώσεως, κατά το κοντράτον, να σας στείλωμεν χρήματα μίαν ώραν πρότερον, δια να μη πάθωμεν την εντροπήν και την αργοπορίαν της αποστολής χρημάτων και τόσα άλλα άτοπα, όσα είναι πιθανά εις τας παρούσας περιστάσεις πολέμου, τα οποία επάθαμεν πέρυσι και εδοκιμάσαμεν μυρίας δυσκολίας, και δεν ημπορέσαμεν να σας προφθάσωμεν χρήματα, κατά τας ανάγκας της πατρίδος και χρέους μας και επιθυμίαν. …
Η Αγγλία, κατά την σημερινήν πολιτικήν της Ευρώπης, είναι η μόνη Δύναμις, ήτις έχουσα συμφέροντα διαφορετικά από εκείνα της Ιεράς Συμμαχίας, θέλει υπερασπισθή πάντοτε τα συμφέροντα της Ελλάδος, διότι τα συμφέροντα της Ελλάδος είναι συμφέροντα της Αγγλίας· ύστερα από την Αγγλίαν φαίνεται ότι και η Γαλλία θέλει να εξακολουθήση την πολιτικήν της Αγγλίας εις τα πράγματα της Ελλάδος
ευπειθέστατοι και ταπεινότατοι θεράποντες
Ιωάννης Ορλάνδος
Ανδ. Λουριώτης

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΛΑΖΑΡΟ και ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ
Λονδίνο, Απρίλιος 1825 (ενώ ο Ανδρούτσος έχει συλληφθεί από τον Γκούρα και ο Ιμπραήμ αρχίζει να εδραιώνεται στην Πελοπόννησο)
… Τώρα οπού ο κύριος Γεώργιος είναι πρόεδρος, κρίνομεν χρέος μας να προβάλωμεν ότι πρέπει να αντιβραβευθούν όσοι εδούλεσαν πιστώς και υπερασπίσθησαν την Διοίκησιν, ως ο Γκούρας, Καρατάσσος, Διαμαντής, Βάσσος και άλλοι τοιούτοι της ξηράς, Μιαούλης Σαχτούρης και λοιποί της θαλάσσης, διότι ούτω πως πράττουσα η Διοίκησις εγκαρδιώνει αυτούς και όλους τους Έλληνας να είναι προσκολλημένοι εις αυτήν, να δουλεύουν πιστώς, προθύμως, με ζήλον και με ενθουσιασμόν και εν ενί λόγω να παρακινώνται οι πολίται εις την αρετήν, και δι’ αυτών να έχη η Διοίκησις στύλους ακλονήτους.
Δια να στερεωθή καλήτερα η Διοίκησις, και να λείψουν εις το εξής οι ταραχοποιοί, επειδή και να τώρα κατετροπώθησαν οι αντάρται, εμπορούν με τον καιρόν να έβγουν άλλα ανθρωπάρια δια να ταράξουν την κοινήν ησυχίαν, κρίνομεν αναγκαίον να έχη η Διοίκησις μιαν αστυνομίαν τακτικήν, ήτις να μην είναι βασανιστική, αλλά να επαγρυπνή εις την διατήρησιν της εσωτερικής ησυχίας και εις τα κινήματα των στασιαστών, δια να τους παιδεύη κατά τους νόμους. …
Οι φίλοι και δούλοι σας
Ιω. Ορλάνδος
Ανδρέας Λουριώτης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ Γ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ
Ύδρα, Μάιος 1825 (λίγες μέρες πριν την μάχη στο Μανιάκι και εν μέσω γενικής απαίτησης για αποφυλάκιση των πολιτικών κρατουμένων)
… Της αυτής με σε γνώμης είμαι κ’ εγώ, ότι το έβγαλμα από εδώ των ανταρτών είναι πολλά ολέθριον, και μεγάλως θέλει αμαυρωθή εντεύθεν η υπόληψις της Διοικήσεως, όχι δε ολιγώτερον και η της οικίας μας, και δια τούτο συμφωνώ να ενδώσης εις μόνον του Κολοκοτρώνη και των τριών Αρκαδίων οπλαρχηγών την απελευθέρωσιν, δια δε την έξοδον και των άλλων η επιμονή του Βουλευτικού πάσχισον όσον το επί σοι να ματαιωθή, διότι και η έξοδος αυτών όλων και η παραίτησίς σου, αν λάβη τέλος η επιμονή αυτή, θέλουν επιφέρει τον χαμόν της πατρίδος. …
Ο αυτάδελφός σας
Λάζαρος Κουντουριώτης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ Γ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ
Λονδίνο, Μάιος 1825 (λίγες μέρες μετά την μάχη στο Μανιάκι)
… Η Αγγλία, η Γαλλία και αι Ηνωμέναι Πολιτείαι της Αμερικής, τα τρία πλέον φωτισμένα και πλέον δυνατά έθνη του κόσμου, φυλάττουν αυτό το σωτηριώδες σύστημα της επταετούς και πενταετούς διαρκείας των μελών της Διοικήσεώς των, και εμπορείτε να στοχασθήτε πόσον περισσότερον αναγκαίον και ωφέλιμον είναι αυτό εις την Ελλάδα. …
Οι αδελφοί σας και πατριώται
Ιω. Ορλάνδος
Ανδρέας Λουριώτης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ Γ. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ
Λονδίνο, Ιούνιος 1825 (λίγες μέρες μετά την δολοφονία του Ανδρούτσου)
… Μην γυρεύης τι εδοκίμασα τούταις ταις ημέραις με τον Ρικάρδον δανειστήν μας, όστις δια τας φημιζομένας κακάς ειδήσεις και τον εκ τούτων ξεπεσμόν του δανείου εις τα 13%, εζητούσε να υποχρεώση την αποστολήν να αγοράση το τέταρτον του δανείου. Τι θέλεις; Σχεδόν επιάσθηκα. Έχουν και τα δίκαιά των· άπειρα χάνουν με αυτόν τον κατεβασμόν των φόντων, [τα μέλη της Επιροπής του Λονδίνου -κυρίως βουλευτές των Whigs- έχαναν, γιατί το δάνειο ήταν ομολογιακό, διαπραγματεύσιμο στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου] καθώς και πέρυσι με το άλλο· από τον Φεβρουάριον οπού υπεγράφη το συμφωνητικόν έως σήμερον, τριακόσιες χιλιάδες λίρες χάνουν οι κρατούντες τα σκρίτα, και πόσα πέρυσι, και εκ τούτου μικροψυχούσι, και δεν έχει υπόληψιν το δάνειόν μας, επειδή μη να έχη τινάς γράμματά σας να τους ησυχάζη τας υποψίας των, από το άλλο μέρος ακούοντες ότι εσυγχωρήθησαν οι αποστάται, ενεκρώθησαν διόλου, λέγοντες, ότι εις την Ελλάδα δεν είναι Διοίκησις. Αδελφέ! Τέτοια σκυλιά τα φυλάττετε ακόμη; Κρίσιν θέλουν αυτοί; Και τι κακόν άφησαν να μην το κάμουν; Αν τα πράγματα της Ελλάδος έμειναν οπίσω, είναι αυτοί, οι μυριάκις χειρότεροι των Τούρκων, η αιτία· είκοσι μουρτάτες, βρωμόσκυλα, δεν εμπορείτε να κομματιάσετε, οπού εσήκωσαν τα άρματα κατά της Διοικήσεως, οπού έφαγαν τέσσαρας χρόνους τον Μωρέαν τον Ελληνικόν και έκαμαν παντός είδους κακόν; Ιδού τα αίτια της καταδίκης των· τι εννεαμελής επιτροπή; Τι κρίσις; Ιδού τι τους καταδικάζει εις μύριους θανάτους. …
Ιωάννης Ορλάνδος
Στο “δια ταύτα”
Η ρήση λοιπόν του Χρυσοχοΐδη στην Βουλή ότι δυο είναι οι κατηγορίες Ελλήνων, είναι απλώς η μυριοστή επανάληψη του δόγματος Μαυροκορδάτου, του οποίου η ζωή -παρά τα όσα ψιθυρίστηκαν- δεν διέτρεξε κανένα κίνδυνο, αντίθετα με του Κολοκοτρώνη που πάμπολλες φορές, παρά τρίχα διέφυγε από την “δικαιοσύνη” που αποδόθηκε στον Αλ. Υψηλάντη, στον Ανδρούτσο, στον Καραϊσκάκη, στον Καποδίστρια. Και βγάζοντας το ελληνόμετρο από την τσέπη του ο υπουργός Υποδομών απάντησε τον χρυσαυγίτη βουλευτή: “Νιώθω πιο Έλληνας”, έτσι ώστε το κοινό να διχαστεί και να διαλέξει μεταξύ των δυο: του προοδευτικού Ελληνισμού και του εθνιστικού Ελληνισμού. Μέγα δίλημμα και εναλλακτική οδός ουδεμία!
Μήπως όμως και το διχαστικό δόγμα του Μαυροκορδάτου ήταν απλή εκφώνηση του δόγματος των τότε δανειστών; Μήπως οι δανειστές εκείνοι συνεργάζονταν στενά με τους οπαδούς του αντιχριστιανικού “γαλλικού νόμου” και του τότε “συνταγματισμού-κοινοβουλευτισμού”; Μήπως αυτός ο “Συνταγματισμός” δεν ήταν το πρόσχημα που “δικαίωνε” όσους εναντιώνονταν στον Καποδίστρια ή τους “τυραννοκτόνους” που έχυναν το αίμα του; Ή μήπως είχε διαβάσει το τότε μνημόνιο ο Μαυροκορδάτος; Αυτό έχει πολλές πιθανότητες, αφού ο Μαυροκορδάτος τεμπέλης δεν υπήρξε.
Ποιο είναι λοιπόν το ζήτημα που στοιχειώνει από την ίδρυση του κράτους ως σήμερα; Ποιο είναι το θέμα στην συγκεκριμένη περίπτωση; “Να γίνει ή να μην γίνει το τζαμί” ή να φανεί το ψέμα που υποκρύπτεται, η μεθόδευση που έξωθεν συντονίζεται και ο στόχος που προωθείται;
Στέργιος Ζυγούρας
30-11-2013

http://karavaki.wordpress.com/2013/12/01/us-and-them-from-1821-to-2013/

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ-ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥΣ.








ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Το Πανελλήνιο Προοδευτικό Κίνημα,με αφορμή το κεντρικό δημοσίευμα της έγκριτης εφημερίδας "Ορθόδοξος Τύπος" στο φύλλο της 27ης Σεπτεμβρίου με τίτλο "Ἀπίστευτον! Οἱ ἰεχωβάδες καὶ οἱ Μασόνοι" ἔγραψαν" κεφάλαια εἰς τὸ Βιβλίον τῶν Θρησκευτικῶν" και στο οποίο δημοσίευμα υπάρχουν αποσπάσματα από το βιβλίο θρησκευτικών της Α'Λυκείου όπου φαίνεται ότι Μασώνοι και Ιεχωβάδες έχουν γράψει,με την ανοχή και τις ευλογίες του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,τα τμήματα του βιβλίου που τους αφορούν,εκφράζει την οργή και την αγανάκτησή του για το γεγονός αυτό.Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αποδεικνύεται αντιπαιδαγωγικό με αυτή του την κίνηση.Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι ντόπιοι υπηρέτες των ξένων κέντρων εξουσίας έχουν λάβει εντολή να μην αφήσουν τίποτε όρθιο που να θυμίζει Ορθοδοξία και Ελλάδα,γιατί αυτά τους καίνε και τους ενοχλούν σαν κάρφος ελαίας.Αν πάντως δεν συμβαίνει έτσι,καλούμε εδώ και τώρα την ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας να εκδώσει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ εντολή να μην διδαχθούν οι συγκεκριμένες ενότητες στους μαθητές φέτος και να φροντίσει να αποσυρθούν τα συγκεκριμένα κεφάλαια από τις επόμενες εκδόσεις.Σεβόμαστε όλες τις θρησκευτικές κοινότητες που υπάρχουν στην πατρίδα μας,φτάνει να μας σέβονται και αυτές ως ελληνικό λαό.Ο ελληνικός λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία ήταν,είναι και θα είναι Ρωμιοί,πρώτα δηλαδή Ορθόδοξοι και έπειτα Έλληνες,είτε αυτό αρέσει είτε όχι.Σε όποιον δεν αρέσει,ας σηκωθεί να φύγει από την χώρα μας και να πάει να ζήσει στον αραβικό κόσμο για να βιώσει πόσο οι ισλαμιστές σέβονται τους Χριστιανούς,με τις ευλογίες της Δύσης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων.Το Πανελλήνιο Προοδευτικό Κίνημα δηλώνει προς όλες τις κατευθύνσεις πως όσοι επιχειρήσουν παρόμοια εγχειρήματα,θα μας βρουν μπροστά τους.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
ΤΟΜΕΑΡΧΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013

Νέα «ἐπίθεσις» τῆς Κυβερνήσεως εἰς τούς Πολύτεκνους μὲ τὸ Νομοσχέδιο διά τὸν Κώδικα τῶν Δικηγόρων

Νέα «ἐπίθεσις» τῆς Κυβερνήσεως εἰς τούς Πολύτεκνους μὲ τὸ Νομοσχέδιο διά τὸν Κώδικα τῶν Δικηγόρων

Ἡ Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ἑλλάδος (ΑΣΠΕ) μέ ἀνακοίνωσιν, τήν ὁποίαν ἐξέδωσετήν 16ην Σεπτεμβρίου κατηγορεῖ τόν ὑπουργόν Δικαιοσύνης ὅτι συνεχίζει τήν ἀντιπολυτεκνικήν πολιτικήν τῆς Κυβερνήσεως. Πλέον συγκεκριμένως εἰς τήν ἀνακοίνωσιν ὑπογραμμίζει τά ἀκόλουθα:
 «Ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης κ. Χαρ. Ἀθανασίου ἀπολύτως συνεπὴς καὶ αὐτὸς στὴν ἀντιπολυτεκνική, ἀντιοικογενειακὴ καὶ ἀντιδημογραφικὴ πολιτική, ποὺ ἔχει ἐγκαινιάσει ἡ Κυβέρνηση καὶ ἀκολουθοῦν οἱ περισσότεροι Ὑπουργοί, στὸ νομοσχέδιο τοῦ κώδικος περὶ Δικηγόρων, φρόντισε νὰ πλήξει τοὺς πολυτέκνους!

 Μὲ τὸ ἄρθρο 47 τοῦ σχεδίου νόμου τοῦ νέου κώδικος, ποὺ ἀναφέρεται στὴν ἀπαγόρευση τῆς λήψεως τῆς συντάξεως ἀπὸ τὸ Δημόσιο κ.λπ. σὲ ὅσους εἶναι δικηγόροι, ἐπαναλαμβάνει τὴ διάταξη τοῦ ἄρθρου 63β τοῦ προηγουμένου κώδικος ὅπως ἦταν, μὲ μία μόνον διαφοροποίηση:
Στὶς κατηγορίες ποὺ ἐξαιροῦνται ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀπαγόρευση ἄφησε ὅλες τὶς κατηγορίες καὶ ἀπάλειψε τὴν περίπτωση δ´ ποὺ ἦσαν οἱ πολύτεκνοι! (ὡς καὶ τὴν κατηγορία ε΄, δηλαδὴ τὶς χῆρες μὲ ἕνα τουλάχιστον ἀνήλικο παιδὶ καὶ μέχρι τὴν ἐνηλικίωσή του).
Θεωροῦμε ἐντελῶς ἀπαράδεκτη αὐτὴ τὴν, ἐκ προθέσεως, ἀντιπολυτεκνική πολιτική του, σὲ μία χώρα ὅπου τὸ 20% τοῦ πληθυσμοῦ της εἶναι ἄνω τῶν 65 ἐτῶν (!) καὶ πρώτη φορά, μετὰ ἀπὸ 80 χρόνια, τὸ 2012 οἱ μὲν γεννήσεις κατῆλθαν στὶς 100.371 (ἐκ τῶν ὁποίων μόλις 84.851 ἀπὸ Ἑλληνίδες), οἱ δὲ θάνατοι ἀνῆλθαν στὶς 116.670, δηλ. μία πόλις τῶν 16.299 κατοίκων ἰσοπεδώθηκε καὶ καταστράφηκε ὁλοσχερῶς καὶ οὐδεὶς ἐπέζησε!
Προφανῶς μὲ τὴν τακτική του αὐτὴ ἐπείγεται καὶ αὐτὸς νὰ ὑπογράψει τὴν ληξιαρχικὴ πράξη θανάτου αὐτῆς τῆς πατρίδος ἐξοντώνοντας τοὺς πολυτέκνους! Ἔτσι μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὑλοποιεῖ τὴ διάταξη τοῦ ἄρθρου 21 παρ. 2 καὶ 5 τοῦ Συντάγματος, ποὺ διαλαμβάνει: “…2. Πολύτεκνες οἰκογένειες... δικαιοῦνται τῆς εἰδικῆς φροντίδας τοῦ κράτους. 5. Ὁ σχεδιασμὸς καὶ ἡ ἐφαρμογὴ δημογραφικῆς πολιτικῆς, καθὼς καὶ ἡ λήψη ὅλων τῶν ἀναγκαίων μέτρων ἀποτελεῖ ὑποχρέωση τοῦ κράτους…”. Καταγγέλλουμε αὐτὴ τὴν ἀντιπολυτεκνικὴ πολιτικὴ τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης Χαρ. Ἀθανασίου καὶ ἐλπίζουμε ὅτι οἱ βουλευτὲς θὰ ζητήσουν καὶ θὰ ἐπιβάλουν τὴν ἐπαναφορὰ τῆς ἐξαιρέσεως, ποὺ ὑπῆρχε, καὶ στὸ ἄρθρο 47 τοῦ σχεδίου τοῦ νέου κώδικος δικηγόρων νὰ συμπεριληφθεῖ στὶς ἐξαιρέσεις καὶ ἡ περίπτωση δ΄, πού ἀναφέρεται στοὺς πολυτέκνους».

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1991  27 Σεπτεμβρίου 2013

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_2318.html

Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2013

Η Ρεπούση της ΡΗΜΑΔ και του Κουβέλη μετά τα Θρησκευτικά θέλει να εξαϋλώση και τα Αρχαία Ελληνικά!

Αφού πρώτα ζήτησε να σταματήσουν τα Θρησκευτικά... η Ρεπούση επιμένει να καταργηθούν τα Αρχαία Ελληνικά από τα σχολεία
Όπως και τα Λατινικά είναι νεκρές γλώσσες διότι δεν μιλιούνται, προκαλεί η βουλευτής 

Στο ζήτημα των αρχαίων ελληνικών και το εάν αυτά πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία επανέρχεται με σημερινές της δηλώσεις η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση.
Έπειτα από το σάλο που προκλήθηκε από τις δηλώσεις της περί «νεκρής γλώσσας των αρχαίων ελληνικών» η κυρία Ρεπούση, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ, ξεκαθάρισε γιατί έκανε την παραπάνω αναφορά.

«Και τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά που ήταν πάρα πολύ σημαντικές γλώσσες για την εποχή τους, σήμερα δεν μιλιούνται. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Όλες οι γλώσσες, οι οποίες σήμερα δεν μιλιούνται, δεν διδάσκονται για να μιληθούν, αν θέλετε, θεωρούνται νεκρές γλώσσες.
Αυτό δεν αφαιρεί ούτε τον πλούτο τους ούτε τη σημασία που έχουν στην εξέλιξη της ανθρωπότητας και του πολιτισμού. Είναι πάρα πολύ σημαντικές γλώσσες. Και γι’ αυτό σε μεγάλα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά, και εμείς προσπαθούμε γι’ αυτό ως ελληνική Πολιτεία, διδάσκονται ως επιλογή των φοιτητών για να μπορούν να δουν τον πλούτο αυτής της γλώσσας.

Είπα να διδάσκεται η αρχαία ελληνική γραμματεία από μετάφραση και όχι από αρχαίο κείμενο για να έρχονται σε επαφή με αυτά τα αριστουργήματα όλα τα παιδιά του σχολείου.
Είπα ακόμη να διδάσκονται υποχρεωτικά μόνο για τις κλασικές σπουδές», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Ιερός πόλεμος» Άνθιμου – Ρεπούση

«Είναι έγκλημα αυτά που είπε η κύρια Ρεπούση στη Βουλή για τα αρχαία ελληνικά και δεν θα το επιτρέψουμε για τα παιδιά μας» τόνισε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος μιλώντας με τη σειρά του.
«Πρέπει η πολιτεία πριν νομοθετήσει να συμβουλεύεται τους ειδικούς», είπε ο κ. Άνθιμος και πρόσθεσε οτι η κ. Ρεπούση μιλάει χωρίς να έχει ειδικές γνώσεις.
«Έτσι όπως το πάτε θα μας πείτε να γκρεμίσουμε την Ακρόπολη για να βλέπετε καλύτερα το Φάληρο» είπε, μεταξύ άλλων, στην βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.
Ο ίδιος δήλωσε πάντως ότι θα εξομολογούσε ευχαρίστως την κ. Ρεπούση αν πήγαινε αύριο στην εκκλησία αλλά δυστυχώς – όπως εκτίμησε- δεν θα πάει.
«Έχετε ιδεολογική σκοπιμότητα, να τη χαρείτε αλλά δεν μπορούμε να την δεχτούμε» της είπε σε κάποιο σημείο της συζήτησης ο κ. Άνθιμος που επέμεινε πως πίσω από τα θρησκευτικά και τα αρχαία ελληνικά υπάρχει κι άλλη ατζέντα..

Από την πλευρά της η κ. Ρεπούση άφησε υπαινιγμούς οτι η Εκκλησία δεν θέλει να διδάσκεται η βιολογία γιατί δίνει άλλη εξήγηση για τη δημιουργία του Σύμπαντος.
Είπε ακόμα ότι τα θρησκευτικά δεν πρέπει να διδάσκονται με τη μορφή της κατήχησης και του προσηλυτισμού, αλλά με ιστορικό τρόπο, γιατί έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία.
Τέλος, η κ. Ρεπούση τόνισε ότι το σχολείο οφείλει να είναι κοσμικό και την ευθύνη για το σχολείο την έχει η Πολιτεία.

http://www.protothema.gr/greece/article/309578/m-repousi-poios-milaei-pleon-arhaia-ellinika-/

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_4871.html

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013

Αντορθόδοξοι σοσιαλιστές...

 Αντορθόδοξοι σοσιαλιστές...

Είμαστε στην εποχή που ο πόλεμος του πετρελαίου ετοιμάζεται να μετεξελιχθεί σε πόλεμο του νερού και τελικά παγκόσμιο πόλεμο. Όλα εξελίσσονται αν όχι μέσα, πάντως πολύ κοντά στη χώρα μας. Αλλά οι παγκοσμιοποιητές και οι φίλοι τους διεθνιστές - σοσιαλιστές ζουν σε ονειρικές καταστάσεις...
Έτσι εσωτερικό μέτωπο ανοίγουν πάλι, ή μάλλον συντηρούν το ήδη ανοιγμένο από αυτούς, οι αυτοαποκαλούμενοι "σοσιαλιστές" με επικεφαλής την βουλευτίνα Ρεπούση της ΔΗΜΑΡ.
     Η εφευρέτρια του "συνωστισμού της Σμύρνης" τώρα βλέπει ότι είναι κατάλληλος ο καιρός να πολεμηθεί η Ορθόδοξη διδασκαλία που φτάνει στους μαθητές, έτσι κι αλλιώς, αρκετά υποβαθμισμένη. 

     Οι ειδήσεις (5-9-2013) λένε: «Στην άποψη ότι πρέπει να καταργηθεί η διδασκαλία των Θρησκευτικών στα ελληνικά λύκεια επέμεινε η κ. Μαρία Ρεπούση, διαβεβαιώνοντας μάλιστα ότι η θέση που εκφράζει είναι και θέση της ΔΗΜΑΡ». Δηλ. είναι Κουβελάχατα...

«Υπενθυμίζεται ότι η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, που επεξεργάζεται το νομοσχέδιο για τα νέα λύκεια, ζήτησε να γίνει προαιρετική η διδασκαλία των Θρησκευτικών στα ελληνικά σχολεία και να σταματήσει η «Ορθόδοξη κατήχηση» των μαθητών.   Σε διαφορετική περίπτωση, πρότεινε να αλλάξει η ύλη του συγκεκριμένου μαθήματος και από Θρησκευτικά να γίνει «θρησκειολογία, όπως ήταν σε παλαιότερα σχέδια, επί υπουργίας της Άννας Διαμαντοπούλου».

   Αυτά λέγονται από ανθρώπους που αντί, λόγω της βουλευτικής τους ιδιότητας, να κοιτάνε να βρουν λύση στα προβλήματα του λαού, αυτοί τα αυξάνουν για να τον κρατούν πάντα υπόδουλο στο σούπερ-κατεστημένο των παγκοσμιοποιητών, το οποίο δεν έχουν Κουβέλης - 80 ακίνητακαμμιά απολύτως διάθεση να θίξουν. Γι'  αυτό προωθούν τον αφελληνισμό και την πνευματική συσκότιση που είναι τα μόνα που αντιστέκονται στη σαπίλα των φιλάργυρων ξένων και των ντόπιων ψευτο-σοσιαλιστών "δημοκρατών" όπως τον Γ.Α.Π. ή τον Κουβέλη με τα 80 ακίνητα που τα έχει γραμμένα στο Κ. Ισραηλιτικό Συμβούλιο για να μην πληρώνει φόρο στο Ελληνικό κράτος...

   Μήπως χρησιμοποιείται η λέξη σοσιαλισμός για να μην γίνεται άμεσα αντιληπτό τι πρεσβεύει όποιος αναφέρεται σαν οπαδός της;
   Δεν είναι καιρός όσοι έχουν ξενόφερτες ταμπέλες να εξετάζονται σε σχέση με τις έννοιες των αντίστοιχων ελληνικών ονομάτων όπως κοινωνία και κοινωνικότητα αντί "σοσιαλισμός" ή "κομμουνισμός";
    «Την αντίδραση του υπουργείου Παιδείας προκάλεσαν οι τοποθετήσεις της κυρίας Μαρίας Ρεπούση περί κατάργησης της υποχρεωτικής διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών ή την αντικατάστασή του από μάθημα «θρησκειολογίας». Η αντίδραση στη σκοταδίστρια εκπρόσωπο των σκοταδιστών - σοσιαλιστών της ΔΗΜΑΡ του αρμόδιου υφυπουργού Κωνσταντίνου Γκιουλέκα ήταν λιτή αλλά ευτυχώς ρεαλιστική και ουσιαστική:
Συγκεκριμένα, ο υφυπουργός Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, μιλώντας στην επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής ξεκαθάρισε ότι «το Σύνταγμα ορίζει πως ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά η επικρατούσα θρησκεία είναι η Ορθόδοξη. Μόνο η διδαχή των θρησκευτικών και της μελέτης των θρησκειών δεν επιτελεί τον σκοπό του άρθρου 16 του Συντάγματος, που μιλά για ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των πολιτών». Και πρόσθεσε: «Δεν αρκεί μια θρησκειολογική μελέτη, αυτό πιστεύει το υπουργείο Παιδείας. Καλώς λοιπόν συνεχίζεται να διδάσκεται το μάθημα με αυτόν τον τρόπο, με την παράλληλη μελέτη των άλλων θρησκειών, αλλά με ιδιαίτερη βαρύτητα στη δική μας θρησκεία».  (πηγή)

Σε πιο έντονο ύφος και πολύ πιο αναλυτική η ανακοίνωση ΑΝΕΛ για το θέμα της διδασκαλίας των θρησκευτικών:  
     Η Βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Σταυρούλα Ξουλίδου, υπεύθυνη του Τομέα Κοινοβουλευτικής Ευθύνης Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, προέβη στην ακόλουθη δήλωση σχετικά με τα όσα υποστήριξε η κ. Ρεπούση περί κατάργησης του μαθήματος των Θρησκευτικών:

    «Έλεος πια, κ. Ρεπούση, βρείτε άλλο τρόπο να προκαλείτε, κι αφήστε ανέγγιχτα τα ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΟΣΙΑ των Ελλήνων». «Τα όσα τραγελαφικά υποστήριξε η κ. Ρεπούση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στη Βουλή για κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στη Β' και Γ' τάξη του Επαγγελματικού Λυκείου, μόνο θυμηδίες προκαλούν. Προφανώς, δεν έχει ιδέα από την ύλη των βιβλίων των Θρησκευτικών, που διδάσκονται στο Λύκειο και ξεστομίζει ασυναρτησίες περί «θρησκευτικής κατήχησης», που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Προς ενημέρωσή σας, λοιπόν, κ. Ρεπούση, το μάθημα των Θρησκευτικών:

   1. Είναι ένα ανθρωπιστικό μάθημα και έχει ως στόχο την επαφή των παιδιών με τις αρχές και τις αξίες του Χριστιανισμού, που είναι, ταυτόχρονα, και πανανθρώπινες αξίες.

   2. Προάγει το ήθος και τον ανθρωπισμό, μέσα από το σεβασμό των άλλων, απαραίτητο εφόδιο για τη ζωή και την προσωπική εξέλιξη του καθενός. Έξαλλου, επιστήμη χωρίς ήθος και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα μπορεί να αποβεί επικίνδυνη.

   3. Η ύλη του μαθήματος ορίζεται από ομάδα επιστημόνων θεολόγων και επίσης, διδάσκεται στα σχολεία από επιστήμονες θεολόγους. Θα σας θυμίσω ότι σε μια αντίστοιχη επιστημονική ομάδα ανήκατε κι εσείς, με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα! Μήπως υποτιμάτε τους επιστήμονες συναδέλφους σας;  Μήπως θα προτείνετε και την κατάργηση της Θεολογίας, ως επιστήμης, γιατί δεν σας «κάνει»;

  4. Ενδεικτικά, στη Β' Τάξη του Λυκείου διδάσκεται το βιβλίο «Χριστιανισμός και Θρησκεύματα» και σκοπός του μαθήματος είναι -σύμφωνα με το ΥΠΠΑΙΘ- οι μαθητές:

• Να γνωρίσουν υπεύθυνα και από κάθε δυνατή πλευρά τη Θρησκεία ως πανανθρώπινο φαινόμενο.

• Να μελετήσουν κατά τρόπο συστηματικό, και πάντοτε σε σχέση με τα όποια υπαρξιακά και κοινωνικά προβλήματα τους, τα καίρια και ουσιώδη στοιχεία του Χριστιανισμού, ιδιαίτερα της ορθοδοξίας, και να εμβαθύνουν χωριστά στο δυναμικό, απελευθερωτικό και μεταμορφωτικό χαρακτήρα.

• Να τους δοθεί η ευκαιρία να ενημερωθούν για την κριτική, την αμφισβήτηση ή και την άρνηση της χριστιανικής πίστης, καθώς και πως αυτές αντιμετωπίζονται με αντικειμενικότητα, τιμιότητα και πνεύμα αυτοκριτικής.

• Να αποκτήσουν μία κατά το δυνατόν σφαιρική εικόνα για την αξία και προσφορά του Χριστιανισμού και - επαρκώς ενημερωμένοι, ελεύθερα και ενσυνείδητα - να πάρουν απέναντί του, αν το θελήσουν, υπεύθυνη προσωπική θέση.

• Τέλος να πληροφορηθούν έγκυρα για τα κυριότερα μη χριστιανικά θρησκεύματα, να τα συγκρίνουν στοιχειωδώς με το Χριστιανισμό, να επισημάνουν σ' αυτά αναζητήσεις και απαντήσεις ζωής, να εκτιμήσουν το βαθμό και τα όρια επάρκειάς τους ή μη, και να μάθουν να σέβονται τις θρησκευτικές δοξασίες των άλλων.

   5. Στην Γ' Τάξη του Λυκείου διδάσκεται το βιβλίο «Θέματα χριστιανικής Ηθικής» και σκοπός του μαθήματος είναι οι μαθητές:

•  Να γνωρίσουν την ηθική διάσταση της ανθρώπινης ζωής.

• Να κατανοήσουν την ορθόδοξη χριστιανική ηθική ως απαύγασμα της εν Χριστώ λυτρωτικής εμπειρίας της Εκκλησίας και όχι ως συστηματική ανάλυση νομικών κανόνων Ηθικής (Θεωρητική Ηθική - Δεοντολογία).

• Να βοηθήσουν να προσεγγίσουν την αλήθεια, ότι η ορθόδοξη ηθική ζωή είναι ζωή ανάκτησης της ελευθερίας, της ακεραιότητας του προσώπου, ζωή επανεύρεσης του αληθινού «εαυτού» μας, και όχι ζωή υποταγής σε «αλλότριο» θέλημα.

• Να κατανοήσουν τη χριστιανική ηθική ζωή ως αποκατάσταση της «κοινωνίας» μεταξύ Θεού και ανθρώπου, μεταξύ των ανθρώπων, και ανθρώπου και φύσης.

• Να βιώσουν τη χριστιανική ηθική ζωή όχι ως παραίτηση από τα δεινά του κόσμου και φυγή στην απραξία, αλλά ως συμμετοχή σε κάθε καλό αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια, παιδεία, ειρήνη, δικαιοσύνη και συναδέλφωση των λαών. Φαίνεται ότι μετά την προσπάθεια επιβολής ιστορικής πλάνης και λήθης, με το νέο ανθελληνικό κρεσέντο της, η κ. Ρεπούση θέλει να προκαλέσει το εθνικό αίσθημα των Ελλήνων, βάλλοντας κατά των αξιών, των ηθών και των παραδόσεων, που αποτελούν τους συνεκτικούς δεσμούς της κοινωνίας και της ταυτότητας των Ελλήνων, σε καιρούς δύσκολους και επικίνδυνους. Γιατί, ακόμα και αν δεν αρέσει στην κ. Ρεπούση, ο Χριστιανισμός ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ψυχής».  (πηγή)

     Φαίνεται ότι ένας λόγος που κάνει τους διεθνιστές - φίλους των παγκοσμιοποιητών να αντιμάχονται την Ορθοδοξία, που είναι ο μόνος φορέας  ειρήνης και πολιτισμού στη Γη, θεμελιωμένος από τον άρχοντα της ειρήνης Ιησού Χριστό, είναι για να δικαιολογήσουν τα χρήματα που παίρνουν από χρηματοδοτικά Ευρωπαϊκά και άλλου είδους προγράμματα. Αυτό είναι ίσως ο πιο βάσιμος λόγος, όπως υποστηρίζεται και από τον κ. Ρεράκη καθηγητή της Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ, σε συνέντευξή του που μεταδόθηκε από την τηλεόραση της 4Ε.

Η παγκοσμιοποίηση, η πολυθρησκευτικότητα κλπ.



 Συμπερασματικά:
       Οι αντικοινωνικοί από τους ονομαζόμενους "σοσιαλιστές" έχουν την ευκαιρία να δείχνουν το ποιόν τους και να καιροσκοπούν σε περιστάσεις δύσκολες, όπως αυτές που περνάει τώρα η χώρα μας.
       Ο λαός μας οφείλει να κατανοήσει ότι δεν θα σωθεί από τους αυτοπροβαλλόμενους ως σωτήρες των κομμάτων, αλλά από αυτούς που έχουν τη χάρη του Θεού γιατί πιστεύουν σε διαχρονικές αξίες, πράγμα που αγνοούν οι μηχανισμοί της παγκοσμιοποίησης, και τα προγράμματα που αυτοί καταστρώνουν για το μέλλον μας.
     Δεν υπάρχουν ταμπέλες που σώζουν. Αν ακόμη και οι Χριστιανοί είναι δύσκολο να σωθούν όταν πέσουν σε αμέλεια, πως θα σωθούν όσοι δεν πιστεύουν και πως θα "σώσουν" και άλλους;
    Αν επιμείνομε στο πνεύμα των φανατικών κομματικών αντιπαραθέσεων μπορεί να φτάσομε σε ένα είδος εμφύλιας διαμάχης για το τίποτα... Και τότε μπορεί το δένδρο της χώρας που ήδη ροκανίζουν τα ξένα συμφέροντα να κοπεί από τη ρίζα... δηλ. ΣΥΡΙΖΑ.

      Επειδή πολλοί είναι οι πνευματικά μπερδεμένοι μέσα σε όλα τα κόμματα δεν είναι καλό να αυξάνομε τις αντιπαραθέσεις προτείνοντας καλύτερο ή χειρότερο κόμμα προς υποστήριξη. Είναι σωστότερο να υπενθυμίζομε τις Χριστιανικές αξίες και να καλούμε όλους στην αρετή. (Δείτε το Αριστερά ή Δεξιά;)
     Είτε το θέλομε είτε όχι η παγκοσμιοποίηση, με τον εωσφορικό τρόπο που προχωράει, θα εμπλέξει όλους τους λαούς σε εξοντωτικούς πολέμους και εσωτερικές διαμάχες, και καλύτερα είναι να είμαστε πνευματικά προετοιμασμένοι γιατί αυτά τα γεγονότα, δεν ξεπερνιούνται με χρήματα επειδή πίσω τους κρύβονται δαιμόνια…  Χρειάζεται η βοήθεια του Θεού.
    Και αν ακόμη ήταν θέμα χρημάτων πόσο θα διαρκέσει ο πλούτος όταν «μια φούχτα μάλαμα - μια φούχτα αλεύρι»;
 Προφητείες Αγίου Κοσμά

Μοναχός Λεόντιος Διονυσιάτης

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_1884.html

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Καμπάνες με σιγαστήρα (για αρχή!)

Στις 31 Μαΐου είχαμε δημοσιεύσει άρθρο από τον Ορθόδοξο Τύπο (Δρομολογοῦν τὴν σίγησιν τῆς καμπάνας!) κατά το οποίο γίνοταν γνωστή η προσπάθεια σίγησης στις καμπάνες των Ναών.

Βεβαίως όλα ξεκίνησαν από τον ολετήρα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας κ. Γιώργο Παπανδρέου (Ο πρωθυπουργός μας ενοχλείται με τις καμπάνες των Εκκλησιών μας και τις σταματά με την αστυνομία!)
Σήμερα γίνεται το εισαγωγικό πρώτο βήμα από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Δυστυχώς θα ακολουθήσουν και τα επόμενα όταν οι συνθήκες από την μια πλευρά και η χλιαρή και αμετανόητη πνευματική μας ζωή, το επιτρέψουν.


Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013

Συνέδριο: Παιδεία και εθνική συνείδηση στον ελληνικό κόσμο 30-31 Μαρτίου

sinedrio evento
«Παιδεία και εθνική συνείδηση στον ελληνικό κόσμο από την Άλωση μέχρι τις παραμονές της Επανάστασης του 1821 – Ζητήματα έρευνας και ερμηνείας»
Επιστημονικό συνέδριο και έκθεση ιστορικού βιβλίου
Σάββατο 30 Μαρτίου, ώρες 9.00-13.30 & 17.00-20.45
& Κυριακή 31 Μαρτίου, ώρες 11.00 – 15.00
«ΝΕΟΣ ΕΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ», «ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ», “MANIFESTO”, «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ», «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ»
Το πρόγραμμα του Συνεδρίου
ΠPΩI ΣABBATOY,
30 MAPTIOY 09.45-13.45
- Tο Oικουμενικό Πατριαρχείο στο ιστορικό πλαίσιο της Οθωμανικής Aυτοκρατορίας, από τον Σβολόπουλο Kωνσταντίνο, ιστορικό, Ακαδημαϊκό
- Tο πρόβλημα του εξισλαμισμού στό Οθωμανικό Kράτος, από την Παπούλια Bασιλική, ιστορικό, ομότ. καθηγήτρια Πανεπιστημίου
- Η Eκπαίδευση κατά την πρώιμη Tουρκοκρατία και τα ζητήματα των εκκλησιαστικών προνομίων, από τον Διαμαντή Απόστολο, ιστορικό, Πανεπιστημιακό
- Xρησμολογία στα χρόνια της Tουρκοκρατίας: Ανάμεσα στην αυτοκάθαρση καί την ελπίδα, από τον Kαριώτογλου Αλέξανδρο, δ.θ., σχολ. σύμβουλο θεολόγων
- Γλώσσα και εθνική συνείδηση κατά τους χρόνους της μακράς δουλείας του Γένους (Tουρκοκρατία), από τον Kύρκο Bασίλειο, ομότ. καθηγητή Πανεπιστημίου
- Η συμβολή του Αγίου Kοσμά του Aτωλού στην Παιδεία του Γένους, από τον πρωτ. Γεώργιο Eυθυμίου, επικ. καθηγητή Πανεπιστημίου
-H Εκπαίδευση στον Ιστορικό Πόντο από την περίοδο των Οθωμανικών μεταρρυθμίσεων μέχρι το 1922, από την Ηλιάδου Σοφία, αναπλ. καθηγήτρια Πανεπιστημίου
AΠOΓEYMA ΣABBATOY,
30 MAPTIOY 16.00-20.45
- Oι Kρυπτοχριστιανοί του Πόντου, από τον Φωτιάδη Kωνσταντίνο, ιστορικό, καθηγητή Πανεπιστημίου
- Eθνικά και περεθνικά του εκκλησιαστικού χώρου στο δούλον Γένος, από τον Πρωτ. Γεώργιο Mεταλληνό, ιστορικό, ομότ. καθηγητή Πανεπιστημίου
- Η διαμόρφωση του νεοελληνικού πολιτισμικού προτύπου: Από τον Ερωτόκριτο στο κλέφτικο τραγούδι, από τον Kαψωμένο Ερατοσθένη, ομότ. καθηγητή Πανεπιστημίου
- Tο όραμα του Pήγα Bελεστινλή, από τον Kαραμπερόπουλο Δημήτριο, διδ. Ιστορίας Iατρικής, ερευνητή του Pήγα
- H nazione greca της Bενετίας, από τη Mαλτέζου Xρύσα, ιστορικό, Ακαδημαϊκό
- Aπευθυνόμενοι στην Eυρώπη: Oι Έλληνες της Tουρκοκρατίας αυτοσυστήνονται, από τον Mηνάογλου Xαράλαμπο, δ.φ., ιστορικό, εκπαιδευτικό
- H Mετακένωση και  Ορθόδοξη Παράδοση στη σκέψη του Αδαμαντίου Kοραή, από τον Γεώργιο Kαραμπελιά, συγγραφέα, οκονομολόγο
- Tur Abdin – Tο θείον Όρος: Eνα ντοκυμαντέρ για τις Xριστιανικές Kοινότητες της Άνω Mεσοποταμίας, του Γεωργίου Zαφείρη (30’)
ΠPΩI ΚΥΡΙΑΚΗ,
31 MAPTIOY 11.00-14.30
- Έθνος, Εθνισμός, Εθνικισμός: Tο πρόβλημα της ορολογίας, από τον Xατζηαντωνίου Kωνσταντίνο, ιστορικό, συγγραφέα
- Η διαχρονική ενότητα του Ελληνισμού (Αρχαιότητα, Bυζάντιο, Tουρκοκρατία, Nέος Ελληνισμός), από τον Kαραθανάση Aθανάσιο, ιστορικό, καθηγητή Πανεπιστημίου
- Tο Eθνος ως συνείδηση κοινωνίας στον ελληνικό κόσμο, από τον Kοντογιώργη Γεώργιο, καθηγητή Παντείου Αν. Σχ. Πολ. Επιστημών
- Η έννοια του Γένους κατά τους χρόνους της Tουρκοκρατίας, από τον Mερακλή Mιχάλη, ομότ. καθηγητή Πανεπιστημίου
- Ελλείμματα ελληνικής Ιστορίας κατά τη Mεταπολίτευση, από τον Λαζάρου Aχιλλέα, δ. ιστ., Bαλκανιολόγο
- Tο Έθνος και η Eκπαίδευση των εκπαιδευτικών: Aπό την εθνικοφροσύνη στην αποδόμηση, από τον Γκότοβο Αθανάσιο, καθηγητή (παιδαγωγικης), Πανεπιστημίου
- Kριτική αξιολόγηση θεωριών ωραιοποίησης της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, από τον Xατζηαναστασίου Aναστάσιο, δ.φ. ιστορικό, εκπαιδευτικό
 http://manifestomag.wordpress.com/2013/03/28/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83/

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

Η κρίση των λέξεων. Δημήτρης Νατσιός

Η κρίση των λέξεων

Δημήτρης Νατσιός Δάσκαλος Κιλκίς

Αντί προλόγου: Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το πρόσφατο, της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, της πολύ μεγάλης…
Τα «μέσα» της διαπλοκής αφιέρωσαν ικανό χρόνο στην προβολή του, εις ανταπόδοσιν των παλαιών ευεργεσιών. Η ατμόσφαιρα μύριζε «ολική επαναφορά» και… αποφορά. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ο καταζητούμενος και επικηρυγμένος ΓΑΠ. Καπνίζουν τα μάτια μας από οργή. Υποδοχή μεσσία. Στημένοι ζητωκραυγαστές και κρανιοκενείς χειροκροτητές σπεύδουν, παραληρώντας, να τον υποδεχτούν. Και είναι πολλοί… «Ενός βλακός μύριοι έπονται».
«Μα, τον καλούν ξένα, ονομαστά πανεπιστήμια και διδάσκει», αποφαίνεται συνομιλητής. Και το μάτι του θολώνει.
«Προς τι ο θυμός;» του απαντώ. Αυτό είναι καλό για μας. Και εξηγώ.
Την Μεγάλη εβδομάδα, όσοι πηγαίνουν στις ωραιότατες κατανυκτικές ακολουθίες, ακούν, όταν ψάλλονται τα «αλληλουάρια» τον εξής «προκλητικό» στίχο: «Πρόσθες αυτοίς κακά, Κύριε, πρόσθες αυτοίς κακά, τοις ενδόξοις της γης».
Η παρουσία του Γιωργάκη σε ξένα θερμοκήπια παραγωγής πειθήνιων υπαλλήλων τους και, το χειρότερο γι’ αυτούς, οι διαλέξεις του περί την οικονομίαν, συνιστά, ακριβώς, πρόσθεση κακού και κακών «τοις ενδόξοις της γης». Μακάρι να σκοτισθεί ο νους όλων των ισχυρών της γης και να τον καλούν για μαθήματα. Θα καταρρεύσουν όλοι και όλα. Οπότε…
«Τρε μπιεν», που λέει κι ο Μακρυγιάννης για τον Ντερνύς στους Μύλους, και σώπασε ο συζητητής.
Ας αφήσουμε όμως τα… υποκείμενα και ας ασχοληθούμε με τα κείμενα. Και, αφού και ξεκινήσαμε με ευτράπελους και γελοιότητες, ας συνεχίσουμε έτσι. Εξάλλου ακόμη και η πένα θέλει την ξεκούρασή της από την περιρρέουσα και αβάσταχτη ελαφρότητα.

Ο γράφων, πολλές φορές, αναγκάζεται να προστρέχει στα έγκυρα λεξικά της γλώσσας μας, μια όντως απολαυστική περιήγηση. Δυστυχώς εκείνη η ηδονική τελετουργία του ξεφυλλίσματος των σελίδων, με το σκόνταμα του βλέμματος σε αφανέρωτες λέξεις, αντικαταστάθηκε από το πάτημα ενός πλήκτρου.
Με το λεξικό προασπίζεις το κείμενο σου από τυχόν ασάφειες, παρερμηνείες, ανορθογραφίες και γενικά από τα καιροφυλακτούντα «γλωσσικά ολισθήματα». «Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις», ή σοφία, κατά τον Επίκτητο, εκκινεί από την γνώση της σημασίας των λέξεων.
Η γνώση προϋποθέτει την ερμηνευτική ακρίβεια των λέξεων, την μύηση στο μέγα ετυμολογικό πέλαγος της ελληνικής, την εις βάθος οικείωση των γραμματοσυντακτικών κανόνων,  την διάκριση των εννοιολογικών αποχρώσεων με τις οποίες είναι στολισμένες οι λέξεις του λόγου μας.
Αυτή όμως η γονιμοποιός και καθ’ όλα τερπνή αναζήτηση της σημασιολογικής ακρίβειας των λέξεων-όρων στα λεξικά, θέτει, σε αρκετές περιπτώσεις, τον αναζητητή, ενώπιον ενός αβάσταχτου βασανισμού, διλημματικής μορφής. Λέξεις ευρέως διαδεδομένες και συχνόχρηστες κυκλοφορούν με διαφορετικές ερμηνείες. Στο λεξικό εύσημη ερμηνεία και στον προφορικό λόγο, στην καθημερινή συναναστροφή, κακόσημη. Στο λεξικό περιβάλλονται από σημασίες ευγενικές και σπουδαίες και στο «στόμα του λαού», αποϊεροποιούνται, απαξιώνονται, φεύγει ο εύχημος καρπός και μένει το προς απόπτυσιν κουκούτσι.

Μια ελάχιστη περιδιάβαση σε κάποιες κοινόλεκτες περιπτώσεις, είναι απαραίτητη. Έτσι, για παράδειγμα, διαβάζουμε και λέμε: (παραθέτω πρώτα την ευγενή σημασία και κατόπιν την… κατάντια του. Βεβαίως δεν φταίει η λέξη, αλλά οι άνθρωποι που τις… σαρκώνουν).
Κόμμα (στο λεξικό): πολιτικός οργανισμός που εκφράζει, προασπίζει και προωθεί τα συμφέροντα και τις απόψεις, ορισμένου κοινωνικού συνόλου, τάξης ή ομάδας.
Κόμμα (στον καθημερινό λόγο): «Ομάς ανθρώπων ειδότων ν’αναγιγνώσκωσιν και ν’ ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και  πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπό έναν οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν’αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι». (Ροΐδης).

Συνδικαλισμός (στο λεξικό): Κίνηση οργανώσεως των εργαζομένων για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.
Συνδικαλισμός : Κηφηνείον ή «ωραία Ελλάς». Υποζύγιο της εξουσίας. Ασφαλής οδός αναρρίχησης σε κυβερνητικούς θώκους. Βολεμένος χαραμοφάης. Απεργολάτρες  στην αντιπολίτευση, απεργοσπάστες στην εξουσία.

Προοδευτικός (Λεξικό): Αυτός που επιθυμεί την πρόοδο, την εξέλιξη προς το καλύτερο, που τείνει προς αυτήν και την επιδιώκει.
Προοδευτικός : Αυτός που επιθυμεί την πρόοδο του, που επιδιώκει και τείνει προς αυτήν. Αυτός που στα νιάτα του, όταν ήταν ακόμη αριστερός, άντεξε ακόμη και σε βασανιστήρια, και όταν ενηλικιώθηκε και γνώρισε τον εαυτό του, λύγισε στις προσφορές . Και τώρα υποστυλώνει το σύστημα, το οποίο τον χρησιμοποιεί, επί πληρωμή, ως περιτύλιγμα, ως λαδόκολλα, για να περνούν, κυρίως, νεοταξικές αθλιότητες. Είναι οι πνευματικοί ταγματασφαλίτες της Νέας Εποχής.

Εργαζόμενος (Λεξικό): Αυτός που εργάζεται στα πλαίσια της κοινωνίας και προσφέρει μισθωτή εργασία.
Εργαζόμενος : Είδος υπό εξαφάνιση. Κατασπαράσσεται από τα θηρία του Μνημονίου. Διά βίου κορόιδο και ο συνήθης εξαπατώμενος, προδομένος και ευκολόπιστος. Κατά τον Ροΐδη και πάλι: «οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας, α) εις συμπολιτευόμενούς, ήτοι έχοντας κοχλιάριον (=κουτάλι) να βυθίζωσιν εις την χύτραν  του προϋπολογισμού, β) εις αντιπολιτευόμενους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντος παντί τρόπω να λάβωσι τοιούτον, γ) εις εργαζομένους, ήτοι (=δηλαδή) ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ’ επιφορτισμένους να γεμίζωσιν την χύτραν διά του ιδρώτος αυτών».

Πατριώτης (λεξικό): Αυτός που αγαπάει την πατρίδα του, ο συμπολίτης, ο συντοπίτης.
Πατριώτης : Την έστησαν, την ωραία λέξη, οι προοδευμένοι στον τοίχο και την εκτέλεσαν. Αν την επικαλεστείς αυτομάτως στιγματίζεσαι ως Ελληναράς, σωβινιστής, οπισθοδρομικός, σκοταδιστής και λοιπά παρόμοια ρεκάσματα. Η γνωστή συνταγή δηλαδή: εξόντωση διά της γραφικότητας.

Σοσιαλισμός (λεξικό): Κοινωνικοοικονομική θεωρία και σύστημα που πρεσβεύει την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
Σοσιαλισμός : Δεν ξέρουμε τι ακριβώς  είναι, αλλά ξέρουμε τι δεν είναι: αυτό που βιώσαμε για περίπου τρεις δεκαετίες εδώ στην Ελλάδα,  επί ΠΑΣΟΚ.

Πολιτικός (λεξικό): Αυτός που έχει ως κύρια απασχόληση την πολιτική, τα κοινά.
Πολιτικός : «Πολιτικός είσαι όταν μπορείς να αποσπάς από τους πλούσιος χορηγίες και από τους φτωχούς ψήφους, με την υπόσχεση πως θα προστατεύσει, τους μεν από τους δε».
Κάπου διάβασα πως οι Γάλλοι λένε ότι μόνο οι πόρνες και οι πολιτικοί κρατούν ολοζωής τον τίτλο που  απέκτησαν έστω και για λίγο κατά την «λαμπρά» σταδιοδρομία τους. Έτσι ακούμε να προσφωνείται κάποιος υπουργός, αν και έχουν παρέλθει αιώνες από τότε που ανέλαβε το αξίωμα.

Ιστορικός (λεξικό): Ο επιστήμονας που ασχολείται με τη μελέτη και την έρευνα της ιστορίας.
Ιστορικός : Ημιμαθές σαπρόφυτο, που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός, συνήθως νεόπλουτος, λόγω απορροφήσεως κονδυλίων, που σκοπό  έχει να μαγαρίσει την εθνική μας ιστορία. Και επειδή ζούμε στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, ενίοτε ανταμείβεται και με βουλευτικό έδρανο…

Ευρωπαϊκή πολιτική: Το αίσθημα αλληλεγγύης που διέπει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με κοινή συνισταμένη τα αγαθά της Δημοκρατίας, της Ισότητας και της Ελευθερίας και λοιπά εύηχα.
Ευρωπαϊκή πολιτική : «Αυτό που ονομάζουμε ευρωπαϊκή πολιτική, δεν είναι τίποτα άλλο παρά πολτός ανθρωπίνων περιττωμάτων εντός μεταξίνης  κάλτσας». Κατά τον Μέγα Ναπολέοντα. (Ο  υπεύθυνος για μέγα αιματοκύλισμα της Ευρώπης, όπως και ο «μέγας» Σουλεϊμάν. Και ο Ντοστογιέφσκι έλεγε «μεταβαίνω στην Ευρώπη, γνωρίζοντας  ότι πηγαίνω σ’ ένα νεκροταφείο»).

Φορολογία (λεξικό): Η υποχρέωση φυσικών ή νομικών προσώπων να καταβάλλουν φόρο στο δημόσιο.
Φορολογία : «Την πλιατσικολογίαν διαδέχθη η φορολογία και έκτοτε όλος ο περιούσιος λαός (των Ελλήνων) εξακολουθεί να δουλεύει διά την μεγάλην κεντρικήν γαστέρα, την ώτα μη έχουσα». (Παπαδιαμάντης, «Φόνισσα»). Η κεντρική γαστέρα μπορεί να μην έχει ώτα (=αυτιά), έχει όμως τεράστιες τσέπες και μασέλες.
Επίλογος: «Όσοι μας κυβερνούν μεγάλοι και μικροί, υπουργοί και βουλευταί, το ‘χουν σε δόξα, σε τιμή, σε ικανότητα να τους ειπείς ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι έφεραν τόσα κακά εις την πατρίδα». (Μακρυγιάννης).
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_9234.html

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

Η κυρία Ρεπούση και τα Θρησκευτικά. Κωνσταντίνος Χολέβας

Η κυρία Ρεπούση και τα Θρησκευτικά 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Η κ. Μαρία Ρεπούση προσπάθησε αρχικά να καταργήσει τους ήρωες και τους μάρτυρες από την Ελληνική Ιστορία. Απέτυχε. Μετά επεχείρησε να καταργήσει τον Εκκλησιασμό των μαθητών. Απέτυχε. Τώρα θέλει να καταργήσει τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Πάλι θα αποτύχει, διότι η πρόσφατη απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων απαντά τελεσίδικα (δεν εφεσιβάλλεται) σε δύο ερωτήματα: α) Ποιοι απαλλάσσονται από το μάθημα και β) Ποιος πρέπει να είναι ο προσανατολισμός του μαθήματος. Έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου ότι υπάρχει αυτό το εξαιρετικό νομικό κείμενο, αλλά για την κ. Ρεπούση, που αγνοεί την  απόφαση, παραθέτω τα κυριότερα σημεία:
 
Η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ) είναι υποχρεωτική, καθώς και η παρακολούθηση από τους μαθητές οι οποίοι ανήκουν  στην «κατ' Ανατολάς Ορθόδοξον Χριστιανικήν Εκκλησίαν», για την ανάπτυξη της θρησκευτικής τους συνείδησης.
Τούτο επιβάλλει το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος, και παγίως δέχεται το ΣτΕ δια σειράς αποφάσεών του (ΣτΕ 3356/95, 2176/98 κλπ.) καθώς και η διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 1566/1986. Η απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων  εξηγεί εκτενώς όσα προβλέπονται από τις διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος 1975/1986/2001, καθώς και από τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης της 4ης Νοεμβρίου 1950 «περί προασπίσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών». (σ. 7-14)
Δεν νοείται, κατά την απόφαση, απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών για μαθητή Χριστιανό Ορθόδοξο για «λόγους θρησκευτικής συνείδησης», αφού η ανάπτυξη αυτής είναι συνταγματική επιταγή δεσμευτική τόσο για την Πολιτεία όσο και για τον αποδέκτη αυτής μαθητή Χριστιανό Ορθόδοξο που συμπράττει στην υλοποίησή της… (σ. 26)
Αναγνωρίζεται ως συνταγματική επιταγή του άρθρου 16 παρ. 2 η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ορθόδοξων μαθητών, προεχόντως δε κατά τη χριστιανική διδασκαλία… (σ. 25).
Η προστασία της θρησκευτικής συνείδησης (άρθρο 13 παρ.1 Σ), δεν αντιτίθεται στις απαιτήσεις του πλουραλισμού, της πολυφωνίας και της πολυπολιτισμικότητας. (σ.24)
Περαιτέρω, όμως, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 13 παρ. 1 του Συντάγματος, (βλ και το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ, καθώς και το άρθρο 2 του 1ου πρόσθετου πρωτοκόλλου) οι άθρησκοι, οι αλλόθρησκοι και οι ετερόδοξοι μαθητές (βλ και άρθρο 14 παρ. 17 του Ν. 1566/1985, σύμφωνα με το οποίο οι ετερόδοξοι μαθητές, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες, έχουν μάλιστα τη δυνατότητα διδασκαλίας ιδιαίτερου ομολογιακού θρησκευτικού μαθήματος) έχουν δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα, αλλά μόνο όταν συντρέχουν στο πρόσωπό τους λόγοι θρησκευτικής συνείδησης, τους οποίους οφείλουν να επικαλούνται οι ίδιοι ή οι γονείς τους (ότι δηλαδή είναι άθεοι, αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι). (σ. 24)
Η αιτιολόγηση της άρνησης του μαθητή να παρακολουθήσει το ΜτΘ δε συνιστά παραβίαση του άρθρου 13 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το ατομικό δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας Η οικειοθελής προς τις κρατικές αρχές γνωστοποίηση του θρησκεύματος του ατόμου, γίνεται με πρωτοβουλία του και για την άσκηση συγκεκριμένων δικαιωμάτων που αναγνωρίζει η έννομη τάξη (σ. 10-13).
Οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων, οφείλουν να ελέγξουν τη συνδρομή των νομίμων προϋποθέσεων (λόγων) απαλλαγής, ότι δηλαδή πρόκειται για άθεο ή αλλόδοξο ή ετερόθρησκο μαθητή. (σ. 24-25). Η απόφαση επίσης καθιστά σαφές ότι αν Ορθόδοξος Χριστιανός γονεύς υποβάλει δήλωση απαλλαγής, για να γλυτώσει το παιδί του δύο ώρες μαθήματος την εβδομάδα, τότε η δήλωση θεωρείται ψευδής και διώκεται βάσει του νόμου.
 Σημειώνω ότι σε  εννέα τουλάχιστον σημεία  η δικαστική απόφαση αποφαίνεται ότι με βάση το Σύνταγμα και τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών δικαστηρίων το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα πρέπει να βασίζεται στη Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία. Δηλαδή  να μην είναι θρησκειολογικό, όπως ζητά η κ. Ρεπούση.
Κ.Χ. 3.2.2013 - Εφ. Δημοκρατία 5/2/2013
 
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_793.html

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013

Νέο σκάνδαλο ξεπουλήματος στους Τούρκους. Νίκος Χειλαδάκης

Νέο σκάνδαλο ξεπουλήματος στους Τούρκους

Νίκος Χειλαδάκης  Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Φαίνεται πως εκτός από τα περίφημα συμβούλια «ελληνοτούρκικης συνεργασίας» και τα ωραία χαμόγελα των δημοσίων σχέσεων που αναμένεται να δούμε στο νέο «ελληνοτουρκικό θέατρο» στις 4 Μαρτίου, στην Άγκυρα, η «πολιτική κλίκα» που έχει καταστρέψει την Ελλάδα τώρα σκοπεύει να ξεπουλήσει ότι μπορεί στους Τούρκους οι οποίοι, σύμφωνα και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, αναδεικνύονται σαν οι καλύτεροι πελάτες  των «καημένων Ελλήνων» που δεν έχουν να πληρώσουν τα δάνεια τους ενώ η οικονομία τους έχει καταρρεύσει.

Έτσι, μετά το εξευτελιστικό ξεπούλημα των ελληνικών μαρίνων στον μεγάλο τουρκικό επιχειρηματικό όμιλο, Doğus Grubu, τώρα, όπως μαθαίνουμε από δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Türkiye, ένα μεγιστάνας, πρόεδρος γνωστής τουρκικής λέσχης, αγόρασε πρόσφατα και για πρώτη φορά ένα ελληνικό νησί για να το μετατρέψει, όπως υποστήριξε, σε τουριστικό παράδεισο, φυσικά με όλα τα οικονομικά οφέλη να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στην Τουρκία.
Το νέο αυτό σκάνδαλο παίρνει μεγάλες διαστάσεις καθώς, όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Άγκυρα, η πώληση αυτού του νησιού είναι η αρχή και νέων πωλήσεων ελληνικών νησιώτικων εκτάσεων στους Τούρκους .
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, οι Έλληνες αναγνώρισαν πως οι Τούρκοι είναι οι καλύτεροι πελάτες στις μεγάλες ευκαιρίες που εμφανίζονται συνεχώς στην ελληνική αγορά. Ο ίδιος ο Έλληνας πρόεδρος της Eurpean Travel Tours, (το ευρωπαϊκό τους μάρανε), κύριος Παύλος Σωτηρίου, δήλωσε χαρακτηριστικά στους Τούρκους ότι ενώ υπάρχουν περί τις δέκα ξένες εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά νησιώτικης  γης στην Ελλάδα, (καθώς όλα πλέον ξεπουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας από την προδοτική κλίκα που μας κυβερνά), οι Τούρκοι φέροντα σαν οι πιο σοβαροί πελάτες και για τον λόγο αυτό προτιμούνται στο ελληνικό ξεπούλημα.
Για το ίδιο  σκάνδαλο, η διευθύντρια του Eurpean Travel Tours, κ Κατερίνα Πάλα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι οι Τούρκοι επιχειρηματίες είναι οι πιο σοβαροί πελάτες για αγορά ελληνικής τουριστικής γης και μάλιστα, όπως αποκάλυψε, οι Τούρκοι επιχειρηματίες που ήδη δραστηριοποιούνται στον χώρο του τουρισμού έχουν ήδη ανοίξει επιχειρήσεις τουρκικών συμφερόντων σε… 12 ελληνικά νησιά.
Στην ερώτηση ποιος είναι ο περίφημος Τούρκος μεγιστάνας που πρώτος αγόρασε ελληνική νησιώτικη γη, η κ. Πάλα δεν αποκάλυψε το συγκεκριμένο όνομα του προφανώς για ευνόητους λόγους. Σε όλα αυτά ήρθε «καπάκι» και η δήλωση του Faruk Atalay, προέδρου γνωστού ομίλου Τούρκων επιχειρηματιών που ενδιαφέρονται για το γενικό ελληνικό ξεπούλημα να αγοράσουν όλα τα ελληνικά «ασημικά», ότι αναμένεται καινούργια τουρκική «επέλαση» στο χώρο αυτό.
Με την ευλογία της Τρόικας, το μεγάλο «ελληνικό παζάρι» έχει αρχίσει και τα κοράκια μαζεύονται απειλητικά πάνω από το ελληνικό Αιγαίο.

Το σκάνδαλο αυτό παίρνει μεγάλες διαστάσεις αν αναλογιστεί κάνεις πως το Αιγαίο και τα ελληνικά νησιά ήταν ανέκαθεν ο πρώτος στόχος της τουρκικής επεκτατικότητας και του «νεοοθωμανικού δόγματος» που πρεσβεύει ότι η Τουρκία θα αποκαταστήσει την παλιά οθωμανική της δύναμη. Αλώστε ο Οζάλ το είχε προφητέψει από το 1990, ότι τα ελληνικά νησιά θα πέσουν σαν «ώριμο φρούτο» στα τουρκικά χέρια χωρίς η Τουρκία να ρίξει ούτε μια τουφεκιά.

Αλήθεια τι έχουν να πουν σε όλα αυτά όλοι αυτοί οι πολιτικοί που πάντα ισχυρίζονταν πως δεν θα παραδώσουν ούτε σπιθαμή του ελληνικού Αιγαίου στους Τούρκους ; Φαίνεται πως η προδοσία τους δεν έχει όρια και σε λίγο οι τουρκικές σημαίες θα κυματίζουν και στα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, ενώ οι κυβερνώντες θα προσπαθούν να μας πείσουν πως αυτό είναι… προς το συμφέρον μας . Κατά τα άλλα εμείς θα συζητάμε επί ώρες για την ελληνική ΑΟΖ για να γελά ο κάθε πικραμένος.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_218.html

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2013

Ο Δημητράς ο Βαλιανάτος και οι λοιποί κατάφεραν το δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να καταδικάσει την Ελλάδα για τον θρησκευτικό όρκο στα Δικαστήρια



Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία όχι σαν κυρίως θέμα, αλλά για το ότι αποτελεί τον πρόδρομο των διώξεων κατά των θρησκευτικών ελευθεριών των Ελλήνων. Είναι χρόνια η προσπάθεια αφαίρεσης των θρησκευτικών συμβόλων, από την ζωή της Ορθόδοξης Ελλάδας.
Για το θέμα του θρησκευτικού όρκου στα Δικαστήρια τα τελευταία χρόνια, ούτως ή άλλως υπήρχε εδώ και χρόνια, η απόλυτη ελευθερία να αρνήσαι τον θρησκευτικό όρκο και να ορκίζεσαι με πολιτικό όρκο, στην τιμή και την υπόληψή σου. 
Δημοσιεύουμε την καταδίκη της Ελλάδος από το δικαστήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το το newbeast.gr 8/1/2013

Η κατάργηση του υποχρεωτικού θρησκευτικού όρκου είχε τεθεί από το «Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι»
Για παραβίαση του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία καταδικάστηκε η Ελλάδα από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επειδή την περίοδο 2009-2010 οι μάρτυρες των δικαστηρίων υποχρεώνονταν να ορκίζονται στο Ευαγγέλιο.
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα, για παραβίαση των άρθρων 9 (θρησκευτική ελευθερία) και 13 (αποτελεσματικό ένδικο μέσο) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, λόγω της διαδικασίας καταγραφής προσωπικών στοιχείων και υποχρέωσης θρησκευτικού όρκου, κατά τα έτη 2009-2010, που καθιστούσαν υποχρεωτική για τους μάρτυρες των ελληνικών δικαστηρίων, τη δήλωση του θρησκεύματος.

Το θέμα της κατάργησης του υποχρεωτικού θρησκευτικού όρκου στα δικαστήρια είχαν θέσει, με την προσφυγή τους, οι Παναγιώτης Δημητράς, Αντρέα Τζίλμπερτ, Νικόλαος Μυλωνάς, Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Ευαγγελία Βλάμη, Αντωνία Παπαδοπούλου, Ναυσικά Παπανικολάτου και Δημήτρης Τσαμπρούνης, μέλη της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι».

Σημειώνοντας ότι τα μέλη του «Ελληνικού Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι» παραβρέθηκαν ως μάρτυρες υπεράσπισης σε 48 ποινικές υποθέσεις, που αφορούσαν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα, οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ότι η υποχρέωση των μαρτύρων να ορκίζονται στο Ευαγγέλιο συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας των σχετικών διατάξεων της Σύμβασης, με τις οποίες απαγορεύονται οι διακρίσεις.
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_1121.html

Η απόφαση του ΕΔΔΑ της 8/1/2013 Δημητράς (Dimitras) κατά της Ελλάδας ως πρόσχημα (για την αποκλειστικότητα του πολιτικού όρκου); Κωστή Δεμερτζή

Η απόφαση του ΕΔΔΑ της 8/1/2013 Δημητράς (Dimitras) κατά της Ελλάδας ως πρόσχημα (για την αποκλειστικότητα του πολιτικού όρκου);

Κωστή Δεμερτζή Δικηγόρου

«Εκσυγχρονιζόμεθα μανδάμ! Εκσυγχρονιζόμεθα στου … ΕΔΔάρη!», θα μπορούσε να είναι η παραλλαγή μιας διαφήμισης που παιζόταν προ ετών στα ραδιόφωνά μας.
Έτσι, στις 9/1/2013, την επομένη της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) «Δημητράς κατά της Ελλάδας», τα Ευαγγέλια είχαν εξαφανιστεί από τις δικαστικές αίθουσες, και οι δικαστές υπαγόρευαν απευθείας τον πολιτικό όρκο στους μάρτυρες, μην … παραβιάσουν το άρθρο 9 της Σύμβασης.
Η ανάγνωση, όμως, της «Δημητράς  κατά της Ελλάδας» της 8/1/2013 δεν δικαιολογεί τέτοια «υπερχειλίζουσα ανταπόκριση».
Τα περιστατικά της απόφασης αυτής έχουν ως εξής:
Στις προσφυγές τους, οι διάφοροι ακτιβιστές προσφεύγοντες της «Δημητράς» της 8/1/2013 (προσφυγές 44077/09, 15369/10 και 41345/10) παραπονέθηκαν ότι, υπό το κράτος των άρθρων 218 και 220 ΚΠοινΔ, υποχρεώνονταν να δηλώνουν δημοσία το θρήσκευμά τους, ότι γράφονταν αυθαίρετα ως «Χριστιανοί Ορθόδοξοι» χωρίς να είναι, ή χωρίς δυνατότητα να το διορθώσουν κ.τ.λ.
Το παράπονο της ομάδας αυτής των προσφευγόντων στρεφόταν στην ουσία κατά του τύπου του όρκου των μαρτύρων της ποινικής δίκης, όπως οριζόταν στην Ποινική Δικονομία.
Πράγματι, μέχρι τον Απρίλιο του 2012, ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας όριζε, με τα άρθρα του 218 και 220 τα εξής:
Άρθρο 218 - Όρκος των μαρτύρων στο ακροατήριο
1. Κάθε μάρτυρας οφείλει, πριν εξεταστεί στο ακροατήριο, να ορκιστεί δημόσια, θέτοντας το δεξιό του χέρι του στο ιερό ευαγγέλιο, τον εξής όρκο: "Ορκίζομαι στο Θεό, να πω με ευσυνειδησία όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να προσθέσω ούτε να αποκρύψω τίποτε". Αν δεν τηρηθεί η διάταξη αυτή, η διαδικασία είναι άκυρη. …
Άρθρο 220 - Όρκοι αλλόθρησκων
1. Αν ο μάρτυρας πιστεύει σε θρησκεία αναγνωρισμένη ή απλώς ανεκτή από το κράτος και σ' αυτήν υπάρχει γνωστός τύπος όρκου, ο τύπος αυτός είναι έγκυρος στην ποινική διαδικασία.
2. Αν ο μάρτυρας πιστεύει σε θρησκεία που δεν επιτρέπει τον όρκο, καθώς και αν εκείνος που ανακρίνει ή το δικαστήριο πειστεί ύστερα από σχετική δήλωση του μάρτυρα ότι αυτός δεν πιστεύει σε καμία θρησκεία, ο όρκος που δίνεται είναι ο ακόλουθος: "Δηλώνω επικαλούμενος την τιμή μου και τη συνείδησή μου ότι θα πω όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να προσθέσω ούτε να αποκρύψω τίποτε".
*  *  *
Προφανώς, από τα παραπάνω άρθρα, το 220 ΚΠοινΔ συνιστούσε μια περιττή παρέμβαση στην θρησκευτική ελευθερία, προστατευόμενη από το άρθρο 9 της Σύμβασης. Θα έπρεπε ο μάρτυρας «να δηλώσει ότι δεν πιστεύει σε καμιά θρησκεία» το δικαστήριο «να πειστεί» ότι ο μάρτυρας δεν πιστεύει σε καμία θρησκεία, και τότε να επιτρέψει τον πολιτικό όρκο! Για ποιο λόγο; Και τι θα γίνει αν το δικαστήριο δεν «πειστεί»; Και τι θα γίνει αν «πειστεί»; Έχει, μήπως, να κάνει (πέρα από το διαβόητο ζήτημα των «προσωπικών δεδομένων») με την δικαστική εκτίμηση της αξιοπιστίας του μάρτυρος, εάν, λ.χ., ο δικαστής πιστεύει σε κάποια θρησκεία και ο μάρτυρας δηλώσει ότι «δεν πιστεύει»; Ήταν, σε κάθε περίπτωση, μια διάταξη περιττή. Κανείς δεν είχε λόγο να την υποστηρίξει σε ένα σύγχρονο Κράτος.
*  *  *
Δεν συνέβαινε το ίδιο με τον τύπο του θρησκευτικού όρκου στην Πολιτική δικονομία. Συγκριτικά, το άρθρο 408 της Πολιτικής Δικονομίας, ήταν άψογο:
Άρθρο 408
"1. Πριν εξεταστεί ο μάρτυρας οφείλει να ορκισθεί. Προς τούτο ερωτάται, αν προτιμά να δώσει θρησκευτικό ή πολιτικό όρκο.
2. Ο τύπος του χριστιανικού όρκου είναι: "Ορκίζομαι ενώπιον του Θεού να πω ευσυνείδητα όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να προσθέσω ούτε να κρύψω τίποτε". Αν ο μάρτυρας πιστεύει σε γνωστή θρησκεία ή δόγμα, που ορίζει άλλο τύπο όρκου, δίνει τον όρκο σύμφωνα με αυτόν τον τύπο.
3. Ο πολιτικός όρκος δίνεται ως διαβεβαίωση με τον εξής τύπο: "Δηλώνω στην τιμή και στη συνείδησή μου πως θα πω όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να προσθέσω ούτε να κρύψω τίποτε"."
*  *  *
Με προηγούμενες προσφυγές τους, ο Δημητράς και λοιποί, είχαν παραπονεθεί για το ΠΡΟΪΣΧΥΣΑΝ δίκαιο, δηλαδή τα άρθρα 218 και 220 ΚΠοινΔ, όπως παρατέθηκαν πιο πάνω.
Είχαν εκδοθεί, συνεπώς, οι αποφάσεις Dimitras(1) κ.λ. κατά της Ελλάδας της 3-6-2010 [προσφυγές 42837/06, 3237/07, 3269/07, 35793/07, 6099/08] και Dimitras(2) κ.λ. κατά της Ελλάδας της 3/11/2011 [προσφυγές αρ. 34207/08, 6365/09].
Και στις δύο αυτές αποφάσεις του ΕΔΔΑ, αντικείμενο του παραπόνου ήταν κυρίως τα άρθρα 218 και 220 του (προϊσχύσαντος) ΚΠολΔ.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, και στις δύο εκείνες αποφάσεις, καταδίκασε την Ελλάδα για τα ΠΡΟΪΣΧΥΣΑΝΤΑ άρθρα 218 και 220 ΚΠοινΔ. Τα δύο άρθρα αυτά, μόνα τους και σε συνδυασμό, κρίνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (Dimitras(1), παρ. 84 και επόμενα, Dimitras(2), παρ. 34 επ.), «προϋποθέτουν τον μάρτυρα χριστιανό ορθόδοξο» και του επιβάλουν να δηλώσει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις για να του επιτρέψουν τον πολιτικό όρκο. Η παρέμβαση στην θρησκευτική του ελευθερία είναι ΔΥΣΑΝΑΛΟΓΗ προς τον σκοπό της διάταξης, που είναι ο καθορισμός του τύπου του όρκου που θα δώσει ο μάρτυρας.
ΚΑΤ’ ΑΝΤΙΘΕΣΗ προς τις προϊσχύσασες διατάξεις του άρθρου 218 και 220 ΚΠοινΔ, το άρθρο 408 ΚΠολΔ (όπως είχε αντικατασταθεί με το άρθρο 14 παρ. 7 του Ν. 2915/2001), είχε κριθεί ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΕΔΔΑ, άψογο. Κι επειδή κρίθηκε άψογο, χρησιμοποιήθηκε ΚΑΤΑ των διατάξεων του άρθρου 218 και 220 ΚΠολΔ. Γιατί, κυρία Ελλάς (Dimitras(1), παρ. 87) ρυθμίζεις αλλιώς τον όρκο στην πολιτική δίκη και αλλιώς τον όρκο στην ποινική δίκη[1]; Χάθηκε να ρύθμιζες τον όρκο στην ποινική δίκη όπως και στην πολιτική;
*  *  *
Μια «λεπτομέρεια» που δεν φαίνεται να έλαβε υπόψη του το ΕΔΔΑ σε καμία από τις αποφάσεις Dimitras κ.λ. κατά της Ελλάδας είναι ότι τα άρθρα 218 και 220 ΚΠοινΔ, δεν εφαρμόζονταν ως είχαν. Στις ποινικές διαδικασίες, οι Έλληνες δικαστές εφάρμοζαν το άρθρο 408 ΚΠολΔ: «επιθυμείτε να δώσετε θρησκευτικό ή πολιτικό όρκο;» ρώταγαν, χωρίς ούτε θρήσκευμα να διαπιστώνουν, ούτε τίποτα. Μερικοί, από κεκτημένη ταχύτητα και κακή ενημέρωση, έλεγαν, αφηρημένα: «το χέρι σας στο ευαγγέλιο» αλλά, εάν ο ορκιζόμενος δήλωνε ότι θα δώσει πολιτικό όρκο το δέχονταν αμέσως. Τα άρθρα 218 και 220 στην λεπτομερή τους ρύθμιση είχαν καταργηθεί στην δικαστική πράξη, μέχρι που τα κατάργησε ο νομοθέτης του Ν. 4055/2012.
*  *  *
Πράγματι, ο νεότερος νομοθέτης, εφαρμόζοντας τις (Dimitras(1) και (Dimitras(2) κατά της Ελλάδας, τροποποίησε την ποινική δικονομία, διατηρώντας τον θρησκευτικό όρκο δίπλα στον πολιτικό, κατά τρόπο ώστε να μην προσβάλλεται επ’ ουδενί η θρησκευτική ελευθερία του ορκιζομένου: με το άρθρο 39 παρ. 3 Ν.4055/2012, ΦΕΚ Α 51/12.3.2012: προσάρμοσε το άρθρο 218 ΚΠοινΔ στο άρθρο 408 ΚΠολΔ και κατάργησε το άρθρο 220 ΚΠοινΔ (το αναγνωρίζει και το ΕΔΔΑ στην Dimitras(3) της 8/1/13, παρ. 11).
Το άρθρο 218, από 2/4/2012 έχει, πλέον, όπως και το 408 ΚΠολΔ:
«1. Κάθε μάρτυρας οφείλει, πριν εξετασθεί στο ακροατήριο, να ορκιστεί δημόσια. Προς τούτο ερωτάται, αν προτιμά να δώσει θρησκευτικό ή πολιτικό όρκο.
2. Ο τύπος του χριστιανικού όρκου έχει ως εξής: «Ορκίζομαι ενώπιον του θεού να πω όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να προσθέσω ούτε να κρύψω τίποτε».
3. Αν ο μάρτυρας πιστεύει σε θρησκεία ή δόγμα που ορίζει άλλο τύπο όρκου, δίνει τον όρκο σύμφωνα με αυτόν τον τύπο.
4. Ο πολιτικός όρκος δίνεται ως διαβεβαίωση με τον εξής τύπο: «Δηλώνω επικαλούμενος την τιμή και τη συνείδηση μου ότι θα πω όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να προσθέσω ούτε να κρύψω τίποτε».
Με το άρθρο 109 παρ. 1 εδ.2 του Ν. 4055/2012, (ΦΕΚ Α 51  12.3.2012), ο οποίος ισχύει από 2.4.2012., επίσης καταργήθηκε το άρθρο 220 ΚΠοινΔ.
Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΗΚΕ με τις αποφάσεις Dimitras(1) και Dimitras(2).
Πόθεν, συνεπώς, η νέα καταδίκη, με την Dimitras(3);
Η Dimitras(3) είναι μια απόφαση προχειρογραμμένη (όπως πολλές αποφάσεις κατά της Ελλάδας) αλλά σαφής. Από τις παραγράφους 17 – 23, σε συνδυασμό με τα παράπονα των προσφευγόντων, τα οποία εμπίπτουν όλα στην περίοδο ΠΡΟ ΤΗΣ 2/4/2012, προκύπτει ότι Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΗΝ DIMITRAS(3) ΤΗΣ 8/1/2013 ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΠΡΟΪΣΧΥΣΑΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 218 και 220 ΚΠοινΔ. ΟΧΙ ΤΙΣ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΑΠΟ 2/4/2012.
Πρόκειται για μια «καταδίκη» με την οποία η Ελλάδα ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΕΙ από 2/4/2012, δηλαδή πριν την έκδοση της απόφασης του ΕΔΔΑ!!!
Η διάταξη του άρθρου 218 ΚΠοινΔ, όπως ισχύει, με την ελεύθερη επιλογή θρησκευτικού ή πολιτικού όρκου, είναι ΣΥΜΦΩΝΗ με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (με την βούλα του ΕΔΔΑ), και η ερώτηση του δικαστή: «θέλετε να δώσετε πολιτικό ή θρησκευτικό όρκο;», είναι σύμφωνη με την Σύμβαση, η παρουσία του Ευαγγελίου στις δικαστικές αίθουσες ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ την θρησκευτική ελευθερία των προσφευγόντων (ούτε κανενός)[2].
*  *  *
Μια ανάγνωση καθαυτής της απόφασης του ΕΔΔΑ Dimitras(3) κατά της Ελλάδας της 8/1/2013, συνεπώς, δεν δικαιολογεί ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ Η ΣΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
Το ΕΔΔΑ δεν είναι ένα άψογο δικαστήριο. Αλλά στην συγκεκριμένη απόφαση δεν έχει κανείς να του προσάψει κάτι το σοβαρό. Το εσωτερικό πρόβλημα και το εσωτερικό έλλειμμα της Ελλάδας, είναι πολύ σοβαρότερα.
Εν προκειμένω, η πρεμούρα των διοικήσεων των Ελληνικών Δικαστηρίων να εξαφανίσουν αυθημερόν τα ευαγγέλια από τις δικαστικές αίθουσες, άμα τη εκδόσει της Dimitras(3) δεν έχει να κάνει με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η φημολογία ότι η Dimitras(3) θα κρίνει την … νομιμότητα του θρησκευτικού όρκου διοχετεύεται από «παπαγαλάκια» των ενδιαφερομένων κύκλων και επαναλαμβάνεται από αδιάβαστους (καλόπιστους ή μη) πριν την έκδοση της απόφασης, και εξακολουθεί και μετά την έκδοση και την δημοσίευσή της στον ίντερνετ.
Μετά την έκδοση της Dimitras(3), όμως, θα έπρεπε να αναγνωρισθεί «ψευδής συναγερμός», και ο θόρυβος να πάψει. Η συνέχιση του θορύβου (σε σημείο να εξαφανιστούν τα ευαγγέλια από τις δικαστικές αίθουσες) δεν δικαιολογείται. Όλη η «υπεραντίδραση» στην Dimitras(3) μοιάζει σαν ορισμένοι στην Ελλάδα να είδαν την απόφαση του ΕΔΔΑ σαν πρόσχημα για την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου. Η ουσία είναι ότι το ΕΔΔΑ δεν εκτέθηκε υπερβολικά με την Dimitras(3). Εμείς εκτεθήκαμε. Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι εσωτερικό πρόβλημα ταυτότητας και η υπεραντίδραση στην Dimitras(3) θα ήταν ευτράπελη, αν δεν υπέκρυπτε μια νεοελληνική τραγωδία – την τραγωδία της γελοιότητας.  
Να υποθέσουμε ότι τα ευαγγέλια εξαφανίστηκαν από τις δικαστικές αίθουσες μέχρι να … διαβάσει το Ν.Σ.Κ. (ή το Υπουργείο Δικαιοσύνης) «τι γράφει η απόφαση» (Dimitras(3) της 8/1/2013);
Να υποθέσουμε ότι, αν λάβει κάποιος («αρμόδιος») τον κόπο να την διαβάσει και καταλάβει τι ακριβώς συνέβη, θα ξαναγυρίσουν;


[1]               Το άρθρο 408 ΚΠολΔ, πριν την τροποποίηση του 2001, είχε τύπο ανάλογο με του άρθρου 220 ΚΠοινΔ: έπρεπε ο μάρτυρας, για να ορκιστεί με πολιτικό όρκο, να «δηλώσει ενώπιον του δικαστή ότι δεν πιστεύει σε καμία θρησκεία ή ότι πιστεύει σε θρησκεία που δεν επιτρέπει τον όρκο». Το 2001, του δόθηκε η δυνατότητα να επιλέξει τύπο όρκου με απλή δήλωσή του. Η εξήγηση του ότι από τις δύο, παρεμφερείς μεταξύ τους, ρυθμίσεις του τύπου του όρκου, το 2001 τροποποιήθηκε αυτή της Πολιτικής Δικονομίας και όχι της Ποινικής θα πρέπει να αναζητηθεί μάλλον στην διαφορετική ανάπτυξη της Πολιτικής, σε σχέση με την Ποινική Δικονομία στην Ελλάδα (για την οποία βλ. και Ν. Ανδρουλάκη: «Θεμελιώδεις έννοιες της Ποινικής Δίκης»). Το ότι στις επανειλημμένες καταδίκες της Ελλάδας στην Dimitras(1), Dimitras(2) και Dimitras(3) βρισκόταν μια περιττή τυπολατρεία του Έλληνα νομοθέτη του άρθρου 220 ΚΠοινΔ είναι ένα «θετικό» γεγονός καθεαυτό, γιατί υποδηλώνει ότι, εάν ο νομοθέτης μας δεν κάνει ανοησίες, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να αισθάνεται πιο ασφαλής ενώπιον του ΕΔΔΑ. Στην αντίθετη περίπτωση, το ΕΔΔΑ είναι εκεί για να του τις επισημαίνει. Το πρόβλημα, όπως εξηγείται και παρακάτω, βρίσκεται στην ανάγνωση της ΕΣΔΑ και των αποφάσεων του ΕΔΔΑ από τις Ελληνικές Αρχές. Οι περισσότερες από τις τελευταίες είναι απελπιστικά αδιάβαστες.
[2]               Επιπλέον, με την Dimitras(3), παρ. 24 – 25, απορρίπτεται, ως απαράδεκτο (προδήλως αβάσιμο) το παράπονο των προσφευγόντων ότι η ύπαρξη θρησκευτικών συμβόλων στα δικαστήρια (λ.χ. σταυροί, εικόνες του Χριστού, Ευαγγέλια κ.τ.λ.) «προσβάλλει το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη» (άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ). Συνεπώς, τα θρησκευτικά σύμβολα στα Δικαστήρια είναι επίσης νόμιμα, με «βούλα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου». 
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/812013-dimitras.html