Μάθημα θρησκευτικῶν μέσα εἰς τὴν τάξιν. Ἰωάννου Τάτση

Μάθημα θρησκευτικῶν μέσα εἰς τὴν τάξιν

Ἰωάννου Τάτση Θεολόγου

Πολυάριθμες εἶναι οἱ ἀναφορὲς, ποὺ γίνονται στὸν ἔντυπο καὶ ἠλεκτρονικὸ τύπο γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τὸ καθεστὼς τῶν ἀπαλλαγῶν ἀπὸ αὐτὸ καὶ τὸ χαρακτήρα, ποὺ θέλουμε νὰ ἔχει. Οἱ ἀρθρογράφοι πολλὲς φορὲς εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ δὲν διδάσκουν τὸ μάθημα στὰ σχολεῖα καὶ γιὰ τοῦτο ἀγνοοῦν βασικὰ στοιχεῖα τοῦ μαθήματος στὴν πράξη ἢ καλύτερα μέσα στὴν τάξη.
Ὅσοι ἔχουμε τὸ προνόμιο ἢ μᾶλλον τὴν εὐλογία νὰ διδάσκουμε Θρησκευτικὰ στὴν τάξη γευόμαστε τοὺς πλούσιους καρποὺς τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς μαθητὲς καὶ μάλιστα γιὰ θέματα τῆς πίστης μας καὶ τῆς καθημερινῆς ζωῆς, ποὺ εἶναι βαθύτατα πνευματικά.
Ἕνα σχετικὰ μικρὸ Λύκειο μὲ ἕξι τμήματα φιλοξενεῖ τουλάχιστον στὰ τρία ἀπὸ αὐτὰ ἀπὸ ἕνα μαθητὴ τοῦ ὁποίου ὁ ἕνας γονιὸς ἔχει ἤδη μεταβεῖ στὴν ἀληθινὴ ζωή. Τὸ μάθημα ἀναγκαστικὰ ἐπιστρέφει πολλὲς φορὲς στὴ συζήτηση γιὰ τὴν αἰώνια ζωή.

Τὸν ἀρχικὸ δισταγμό, τὰ βουρκωμένα μάτια καὶ τὴν ἀπόλυτη σιωπὴ τῶν συμμαθητῶν γιὰ τὸ θέμα, ποὺ εἶναι κυριολεκτικὰ ζήτημα ζωῆς καὶ θανάτου, διαδέχεται ὁ αὐθόρμητος καταιγισμὸς ἐρωτημάτων.
Μᾶς βλέπουν οἱ νεκροὶ συγγενεῖς μας; Ἐμεῖς γιατί δὲν τοὺς βλέπουμε; Γιατί ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε τὸν πρόωρο θάνατό τους; Θὰ τοὺς ξαναδοῦμε ποτέ; Ἀκοῦνε τὶς προσευχές μας; Νοιάζονται γιὰ μᾶς; Θὰ ζήσουμε ποτὲ ξανὰ μαζί τους; Καὶ ἄλλα πολλὰ παρόμοια.
Ὁ λόγος γιὰ τὴν Ἀνάσταση. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἀθανασία τῶν ψυχῶν. Γιὰ τὴν προσευχὴ, ποὺ ὀφείλουμε ὡς ἐλάχιστο χρέος γιὰ τοὺς κεκοιμημένους συγγενεῖς μας. Καὶ ὕστερα ἡ βεβαιότητα ὅτι ἐκεῖνοι μᾶς βλέπουν καὶ μᾶς περιμένουν. Ἡ προσδοκία τῆς κοινῆς μας ἀνάστασης. «Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν…».
Καὶ μετὰ ἐρωτήματα προσωπικά. Ἐσεῖς κύριε πιστεύετε στὴν Ἀνάσταση; Ἡ ἀπάντηση, ἀκόμη κι ὁ τρόπος, ποὺ θὰ εἰπωθεῖ, πείθει ἢ γεννᾶ ἀμφιβολίες. Δὲν θὰ ἤμουν ἐδῶ, δὲν θὰ εἶχα τίποτε νὰ σᾶς πῶ, ἂν ὁ Χριστὸς δὲν ἀναστήθηκε, ἂν δὲν ζήσουμε αἰώνια μαζὶ μὲ τοὺς ἀγαπημένους μας νεκροὺς καὶ τὸν Χριστὸ μέσα στὴν πλημμύρα τῆς ἀγάπης τοῦ Παραδείσου.
Καὶ ἔπειτα «εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται κενόν τό κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ ἄρα καὶ ἡ πίστις ἡμῶν». Πρόσωπα γεμάτα ἀμφιβολίες, ποὺ γεννᾶ ἡ ἀπιστία ὅλων τῶν γύρω τους, ἀναζητοῦν μία ἀχτίδα φωτὸς ποὺ νὰ δείχνει στὴν πέραν τοῦ τάφου ζωή. Καὶ ἔπειτα τὸ κουδούνι γιὰ τὸ διάλειμμα. Οἱ «τολμηροὶ» γύρω ἀπὸ τὴν ἕδρα.
Καὶ ἡ μαθήτρια, ποὺ δὲν ἔχει πλέον κοντὰ της τὸν πατέρα της γεμάτη ἐρωτηματικά. Ὥστε λοιπὸν ὁ πατέρας δὲν εἶναι τόσο μακριά; Καὶ μὲ βλέπει; Μὲ περιμένει; Τὴν ἑπόμενη ὥρα κατὰ τὴν διδασκαλία φιλολογικοῦ μαθήματος τὸ βλέμμα τῆς μαθήτριας κολλημένο στὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ πάνω ἀπὸ τὸν πίνακα. Αὐθόρμητα κάνει τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ. Ἡ καθηγήτρια τὴν ρωτᾶ ἂν εἶναι καλά. Κι ἐκείνη ἀπαντᾶ: «Καλὰ εἶμαι. Πειράζει πού ἔκανα τὸ σταυρό μου;». Στὸ διάλειμμα ἡ φιλόλογος μὲ ρωτᾶ τί τρέχει. Τίποτε, ἀπαντῶ. Κάτι δικά μας…

  Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φυλ. 2000, 29 Νοεμβρίου 2013

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_2584.html

Ἄκρως παραπλανητικὴ ἡ ἐγκύκλιος διὰ τὰ Θρησκευτικὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας καί Θρησκευμάτων κ. Ἀρβανιτοπούλου. Λέων Μπράνγκ

Ἄκρως παραπλανητικὴ ἡ ἐγκύκλιος διὰ τὰ Θρησκευτικὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας καί Θρησκευμάτων κ. Ἀρβανιτοπούλου 

Λέων Μπράνγκ, Δρ. Θεολογίας

Στίς 19/09/2013 ὁ Ὑπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων προέβη στήν ἔκδοση νέας Ἐγκυκλίου, πού ρυθμίζει τό ζήτημα τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ὁ Ὑπουργός ἐξ ἀρχῆς τονίζει τόν ὑποχρεωτικό χαρακτῆρα τοῦ μαθήματος σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 16, παρ. 2 τοῦ Συντάγματος. Ὑποχρεωτικό ὅμως γιά ποιόν; Τελικά γιά κανέναν, ἀφοῦ στή συνέχεια ἡ δυνατότητα ἀπαλλαγῆς δίνεται, χωρίς διάκριση, σέ ὅλους: «παρέχεται δυνατότητα ἀπαλλαγῆς στούς μαθητές πού εἶναι ἀλλόθρησκοι ἤ ἑτερόδοξοι ἤ ἐπικαλοῦνται λόγους θρησκευτικῆς συνείδησης καί γι’ αὐτό δέν ἐπιθυμοῦν νά τό παρακολουθήσουν». Δηλαδή κανένας δέν εἶναι ὑποχρεωμένος νά παρακολουθήσει τό μάθημα, ἀρκεῖ νά ἐπικαλεστεῖ λόγους συνείδησης. Καμία ἄλλη αἰτιολόγηση δέν χρειάζεται. Ἐπιτρέπεται βέβαια, ἀλλά δέν εἶναι ἀπαραίτητη.
Ἑπομένως, μέ τήν Ἐγκύκλιο αὐτή ὁ Ὑπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων καταργεῖ στήν πράξη τόν ὑποχρεωτικό χαρακτῆρα τοῦ μαθήματος καί φυσικά καταργεῖ στὴν πράξη ἐπίσης τό ἄρθρο 16, παρ. 2 τοῦ Συντάγματος, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο σκοπός τῆς Παιδείας εἶναι μεταξύ τῶν ἄλλων καί ἡ «ἀνάπτυξη» τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης.
Ὁ κ. Ὑπουργός, μέ τήν πράξη του αὐτή, μᾶς δίνει τήν εἰκόνα ἑνός πολιτικοῦ, πού ὑποσκάπτει τή θρησκευτική συνείδηση τῶν μαθητῶν μέ ἐπικάλυμμα τήν τάχα ἐλευθερία καί μάλιστα ἐν καιρῷ πνευματικῆς κρίσης, στήν ὁποία, ὅπως βλέπουμε ὅλοι μας καθημερινά, γκρεμίζονται τά πάντα! Ἀναρωτιέμαι: Πῶς Ὀρθόδοξος Ὑπουργός δίνει καί σέ Ὀρθόδοξους μαθητές τή δυνατότητα ἀπαλλαγῆς ἀπό τό Μάθημα τοῦ πνευματικοῦ καταρτισμοῦ τους; Μπορεῖ ὁ Ὑπουργός Παιδείας καί Θρησκευμάτων, πού ἔχει καί νομικούς συμβούλους, νά ἀγνοεῖ ὅτι δέν νοεῖται γιά Ὀρθόδοξο μαθητή ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, καί πολύ περισσότερο δέν νοεῖται νά ἐπικαλεστεῖ λόγους συνείδησης γιά τήν ἀπαλλαγή αὐτή;

 Μπορεῖ νά ἀγνοεῖ τήν ἑξῆς αὐτονόητα λογική θέση: Ἕνας Ὀρθόδοξος μαθητής εἶναι ἀδιανόητο νά ἐπικαλεστεῖ λόγους συνείδησης, γιά νά ἀποτραπεῖ ἡ «ἀνάπτυξη» τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης, πού ἐννοεῖται ὅτι ἔχει (βλ. σχετικά τήν ἀπόφαση τοῦ Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων 115/2012, σ.26 καί σ.13-14, ὅπου ἀναπτύσσεται ἡ σχετική νομοθεσία);
Μπορεῖ νά ἀγνοεῖ ὅτι ἡ συνταγματική ἐπιταγή πού προκύπτει ἀπό τό ἄρθρο 16, παρ.2. (ἐκφράζεται τόσο μέ τήν ὑποχρέωση τοῦ κράτους νά παρέχει τήν διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν γιά τήν ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης, ὅσο καί μέ τήν ὑποχρέωση τῶν Ὀρθοδόξων μαθητῶν νά παρακολουθήσουν τό μάθημα) βασίζεται στό δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας (βλ. τήν ἐπίκληση τῆς Ἁγίας Τριάδος στήν κεφαλίδα τοῦ Συντάγματος σέ συνδυασμό μέ τό ἄρθρο 3, ὅπου τό Ὀρθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα χαρακτηρίζεται ὡς «Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα») γιά τήν διαμόρφωση τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν παιδιῶν τους σύμφωνα μέ τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις, πού ἔχουν οἱ ἴδιοι (ΣτΕ 3356/1995, 2176/1998);
Μπορεῖ νά ἀγνοεῖ ὅτι, προκειμένου νά διασφαλιστεῖ ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν μή Ὀρθοδόξων μαθητῶν, ἀποκλειστικά αὐτῶν, ὑπάρχει τό δικαίωμα τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπό τό μάθημα γιά λόγους συνείδησης, οἱ ὁποῖοι ὅμως λόγοι πρέπει νά ἐπικαλοῦνται, γιά νά μπορέσουν αὐτοί οἱ μαθητές νά ἀπολαύσουν αὐτό τό δικαίωμα;

Ἡ δήλωση αὐτή, ὅμως, γίνεται μέ τήν δική τους πρωτοβουλία (βλ. ΣτΕ Ὁλ. 2281/2001 καί 582/2011). Μπορεῖ ὅλα αὐτά ὁ Ὑπουργός νά τά ἀγνοεῖ; Σίγουρα ὄχι. Τά γνωρίζει, καί μάλιστα τά γνωρίζει πολύ καλά. Γι’ αὐτό εἶναι καί ἰδιαίτερα βαριά ἡ εὐθύνη, πού ἔχει γιά τή διαφθορά, πού ἐπιφέρει μέ τήν Ἐγκύκλιό του αὐτή. Τελικά, ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργός διδάσκει τούς Ἕλληνες πολίτες, γονεῖς καί μαθητές 1. τήν περιφρόνηση τοῦ Συντάγματος, ἄρθρο 16 παρ. 2, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο, ὅπως ἐπισημάνθηκε παραπάνω, σκοπός τῆς Παιδείας πού παρέχεται στά σχολεῖα εἶναι μεταξύ τῶν ἄλλων καί ἡ ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης. Καί ὡς ἐκ τούτου τόσο ἡ διδασκαλία ὅσο καί ἡ παρακολούθηση τοῦ μαθήματος γιά μαθητές πού ἀνήκουν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ὑποχρεωτική (βλ. Ἀπόφαση Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων 115/2012, σ. 13-14 καί σ.19, ὅπου ἀναπτύσσεται ἡ σχετική νομοθεσία).

2. τήν καταστρατήγηση τῶν ἀρχῶν τῆς ἴσης ἀντιμετώπισης τῶν μαθητῶν καί τῆς ἴσης προσπάθειάς τους γιά τήν ἀπόκτηση ἀπολυτηρίου. Οἱ “ξύπνιοι’’ μαθητές θά εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ μποροῦν νά γλιτώσουν ἀπό ἕνα μάθημα, ἁρπάζουν αὐτήν τήν εὐκαιρία, πού τούς δίνει ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργός Παιδείας καί τήν ἐκμεταλλεύονται. Καί ἀνόητοι εἶναι οἱ ὑπόλοιποι πού ἡ θρησκευτική τους συνείδηση τούς ἀπαγορεύει μέ τόν φθηνό αὐτό ἀνήθικο τρόπο νά ζητήσουν τήν ἀπαλλαγή ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ὁ Ὑπουργός, ὅπως φαίνεται, προτιμάει τήν πρώτη κατηγορία. Τέτοιους πολίτες θέλει νά διαμορφώσει. Γι’ αὐτό ἀπό τή σχολική τους ἡλικία τούς μυεῖ στίς πρακτικές αὐτές.

3. τήν ἐξαπάτηση τῶν Ἀρχῶν μέ «ψευδές δημόσιο ἔγγραφο» (τήν διατύπωση αὐτή υἱοθετεῖ τό Διοικητικό Ἐφετεῖο τῶν Χανίων στήν ἀπόφαση 115/2012, σ.25), στήν ὁποία ἐν προκειμένῳ μέ τή Δήλωση Ἀπαλλαγῆς τους ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ὁδηγοῦνται οἱ Ὀρθόδοξοι μαθητές, ἐάν εἶναι ἐνήλικοι ἤ ἄλλως οἱ γονεῖς τους ἀπό τόν ἴδιο τόν Ὑπουργό Παιδείας καί Θρησκευμάτων. Διότι, ὅπως εἴδαμε παραπάνω, ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀποκλείεται γιά Ὀρθόδοξους μαθητές -καί πολύ περισσότερο ἀκόμα ἡ ἐπίκληση λόγων συνείδησης- γιά νά πετύχουν αὐτήν τήν ἀπαλλαγή.

Ἡ Ἐγκύκλιος αὐτή, ὅμως, δέν ἀρκεῖται μόνο στήν καταπάτηση τῶν νόμων καί τῆς ἠθικῆς, ἀλλά φανερώνει καί μιά ἔντονη τάση διασυρμοῦ ἐκείνων πού διδάσκουν τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ὁρίζει σχετικά μέ τή διαδικασία τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπό τό μάθημα πού, ὅπως εἴδαμε, δίνεται σέ μή Ὀρθόδοξους ὅπως καί σέ Ὀρθόδοξους μαθητές μέ τήν ἁπλή ἐπίκληση λόγων θρησκευτικῆς συνείδησης τά ἑξῆς: «Ἡ Ὑπεύθυνη Δήλωση τοῦ ν.1599/1986 … παραλαμβάνεται ἀπό τό Διευθυντή τοῦ σχολείου… καί προσυπογράφεται ἀπό τό διδάσκοντα ἐκπαιδευτικό».

Αὐτή ἡ μέ τήν πρώτη ματιά τόσο «ἀθῴα» καί τόσο «δημοκρατική» ρύθμιση, ἀφοῦ ὁ ἔλεγχος τῶν αἰτήσεων ἀπαλλαγῶν δίνεται καί στούς διδάσκοντες, στή οὐσία ἀποτελεῖ ἐμπαιγμό ὅλων ἐκείνων πού εἶναι ταγμένοι νά διδάσκουν τό μάθημα, τῶν Θεολόγων. Ὑποχρεώνονται ἔτσι μέ τήν ἴδια τήν ὑπογραφή τους νά ἐπικυρώνουν, ὅταν πρόκειται γιά Ὑπεύθυνες Δηλώσεις ἀποδεδειγμένα Ὀρθόδοξων μαθητῶν, ὅλες τίς παραπάνω παρανομίες πού ἔχει σοφιστεῖ τό Ὑπουργεῖο Παιδείας καί Θρησκευμάτων γιά τήν ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ κατάργηση τοῦ μαθήματος, πρῶτα ἀπό τό Λύκειο καί, ἴσως, ἀργότερα, καί ἀπό τίς ἄλλες βαθμίδες τῆς Ἐκπαίδευσης. Ἀποροῦμε, πῶς, γιά μιά τόσο ἀπαράδεκτη Ἐγκύκλιο, ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (Π.Ε.Θ.) ἔδωσε συγχαρητήρια στόν Ὑπουργό!

Ὀρθόδοξος Τύπος  ἀρ. φύλ. 1996  1 Νοεμβρίου 2013

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_3991.html

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ-ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥΣ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Το Πανελλήνιο Προοδευτικό Κίνημα,με αφορμή το κεντρικό δημοσίευμα της έγκριτης εφημερίδας "Ορθόδοξος Τύπος" στο φύλλο της 27ης Σεπτεμβρίου με τίτλο "Ἀπίστευτον! Οἱ ἰεχωβάδες καὶ οἱ Μασόνοι" ἔγραψαν" κεφάλαια εἰς τὸ Βιβλίον τῶν Θρησκευτικῶν" και στο οποίο δημοσίευμα υπάρχουν αποσπάσματα από το βιβλίο θρησκευτικών της Α'Λυκείου όπου φαίνεται ότι Μασώνοι και Ιεχωβάδες έχουν γράψει,με την ανοχή και τις ευλογίες του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,τα τμήματα του βιβλίου που τους αφορούν,εκφράζει την οργή και την αγανάκτησή του για το γεγονός αυτό.Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αποδεικνύεται αντιπαιδαγωγικό με αυτή του την κίνηση.Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι ντόπιοι υπηρέτες των ξένων κέντρων εξουσίας έχουν λάβει εντολή να μην αφήσουν τίποτε όρθιο που να θυμίζει Ορθοδοξία και Ελλάδα,γιατί αυτά τους καίνε και τους ενοχλούν σαν κάρφος ελαίας.Αν πάντως δεν συμβαίνει έτσι,καλούμε εδώ και τώρα την ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας να εκδώσει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ εντολή να μην διδαχθούν οι συγκεκριμένες ενότητες στους μαθητές φέτος και να φροντίσει να αποσυρθούν τα συγκεκριμένα κεφάλαια από τις επόμενες εκδόσεις.Σεβόμαστε όλες τις θρησκευτικές κοινότητες που υπάρχουν στην πατρίδα μας,φτάνει να μας σέβονται και αυτές ως ελληνικό λαό.Ο ελληνικός λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία ήταν,είναι και θα είναι Ρωμιοί,πρώτα δηλαδή Ορθόδοξοι και έπειτα Έλληνες,είτε αυτό αρέσει είτε όχι.Σε όποιον δεν αρέσει,ας σηκωθεί να φύγει από την χώρα μας και να πάει να ζήσει στον αραβικό κόσμο για να βιώσει πόσο οι ισλαμιστές σέβονται τους Χριστιανούς,με τις ευλογίες της Δύσης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων.Το Πανελλήνιο Προοδευτικό Κίνημα δηλώνει προς όλες τις κατευθύνσεις πως όσοι επιχειρήσουν παρόμοια εγχειρήματα,θα μας βρουν μπροστά τους.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

ΤΟΜΕΑΡΧΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Συγχαρητήριος επιστολή Μητροπολίτου Πατρών προς τον Υφυπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων Κων/νο Γκιουλέκα

Συγχαρητήριος επιστολή Μητροπολίτου Πατρών προς τον Υφυπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων Κων/νο Γκιουλέκα

Ἀγαπητέ μου κ. Ὑφυπουργέ,
Ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου ἐπιθυμῶ νά σᾶς συγχαρῶ καί νά σᾶς ἐπαινέσω, γιά τήν παρέμβασή σας, κατά τήν συζήτηση τοῦ Νομοσχεδίου γιά τήν «Ἀναδιάρθρωση τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης» στήν ἁρμόδια Ἐπιτροπή Μορφωτικῶν Ὑποθέσεων τῆς Βουλῆς, καί γιά τήν δήλωσή σας σχετικά μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.
Συνεχίστε νά ἀγωνίζεσθε, ὥστε αὐτός ὁ Λαός νά βρῇ τήν δύναμη νά σταθῇ στά πόδια του. Ἀρκετά κτυπήθηκαν οἱ ρίζες μας, ἡ πίστη μας, ἡ Ἑλληνικότητά μας, ἡ ταυτότητά μας, ἡ αὐτοσυνειδησία μας.

Ὑψῶστε, ὅσοι ἀγαπᾶτε τήν πατρίδα μας, φωνή ἔναντι ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν μιά Ἑλλάδα φάντασμα τοῦ ἑαυτοῦ της καί ἀγωνίζονται ἀπεγνωσμένα  γιά νά πετύχουν αὐτό τόν στόχο.


Ἀπομονῶστε τίς θρασύτατες φωνές πού ἐξέρχονται ἀπό ἀνθέλληνες, οἱ ὁποῖοι ὡς προβατόσχημοι λύκοι ἐπί τόσα ἔτη καταστρέφουν αὐτό τόν τόπο, ἀγωνιζόμενοι μέ μένος ἐναντίον τῆς πίστεώς μας, τῆς γλώσσας μας, τῆς ἱστορίας μας.

Τό κακό δέν πάει ἄλλο. Ἄς ἑνώσωμε τίς δυνάμεις μας, ὥστε νά σταματήσῃ ὁ κατήφορος.
Εἴμαστε μαζί σας γιά ὅ,τι καλό γιά τήν πατρίδα μας καί τά παιδιά μας.

Ἡ Ὀρθοδοξία στήριξε τήν Ἑλλάδα πάντοτε. Αὐτή τήν στηρίζει καί σήμερα. Χωρίς αὐτήν, ἡ Ἑλλάδα δέν μπορεῖ νά προχωρήσῃ καί νά ὀρθοποδήσῃ. Εἶναι καιρός πλέον νά ὑψώσωμε τεῖχος ἔναντι τῶν καταστροφέων τῆς χώρας μας, εἴτε ἡμετέρων εἴτε ξένων.

Μέ εὐχές καί βαθειά ἐκτίμηση,

Ι .Μητρόπολη Πατρών

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_5114.html

Τα τελικά Πορίσματα του Πανελληνίου Επιστημονικού Συνεδρίου για το Μάθημα των Θρησκευτικών

Τα τελικά Πορίσματα του Πανελληνίου Επιστημονικού Συνεδρίου για το Μάθημα των Θρησκευτικών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Θεσσαλονίκη, 28.03.2013
Από το Εργαστήριο Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγική του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας Α.Π.Θ. δίνονται στη δημοσιότητα τα τελικά Πορίσματα του Πανελληνίου Επιστημονικού Συνεδρίου για το Μάθημα των Θρησκευτικών:
Ι. Στη Θεσσαλονίκη, τη Δευτέρα και Τρίτη 11- 12 Μαρτίου 2013, έλαβε χώρα το Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: «Το μάθημα των θρησκευτικών: Προβληματισμοί – Επισημάνσεις – Προτάσεις», το οποίο διοργανώθηκε από το Εργαστήριο Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.
ΙΙ. Από τις εισηγήσεις του Συνεδρίου προέκυψε σοβαρός και πολλαπλός προβληματισμός, ως προς την κατεύθυνση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από το περιεχόμενο και την εν γένει παιδαγωγική και θεολογική ταυτότητα του προτεινόμενου Προγράμματος Σπουδών, που εφαρμόζεται πιλοτικά σε σχολεία της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης από το έτος 2011, αλλά και μέσα από τα προβλήματα που δημιουργεί το ζήτημα των απαλλαγών από το Μάθημα των Θρησκευτικών.
ΙΙΙ. Από τη μελέτη και κριτική του προτεινόμενου Προγράμματος Σπουδών που περιλήφθηκε στις εισηγήσεις του Συνεδρίου, διαπιστώθηκε ότι το Πρόγραμμα πρέπει να αποσυρθεί, με το σκεπτικό ότι τα προβλήματα που παρουσιάζει είναι δομικά και δεν επιδέχονται διορθώσεων ή ουσιαστικών παρεμβάσεων.
ΙV. Από το Συνέδριο, επίσης, προέκυψε η ανάγκη σύνταξης ενός νέου Προγράμματος για τα Θρησκευτικά, με τη συμμετοχή των ειδικών επιστημόνων των  Θεολογικών Σχολών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, εκπροσώπων της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων και των άλλων περιφερειακών Συνδέσμων και Παραρτημάτων Θεολόγων, καθώς και ενεργών θεολόγων της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης με ειδικά προσόντα.
Στο νέο Πρόγραμμα θα πρέπει να ληφθούν  υπόψη οι σύγχρονες επιστημονικές προϋποθέσεις σύνταξης αναλυτικών προγραμμάτων, το πνευματικό επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού, η ορθή εννοιολόγηση του πλουραλισμού και της θρησκευτικής αγωγής. Κυρίως, επίσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η σχέση του περιεχομένου του με την ιστορική και θρησκευτική ταυτότητα του τόπου, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Παράλληλα είναι ανάγκη να λαμβάνεται υπόψη το νομικό και δικαιοπολιτικό καθεστώς, ελληνικό και διεθνές, ως προς τη θρησκευτική εκπαίδευση.
Το νέο Πρόγραμμα θα πρέπει να είναι απαλλαγμένο από κάθε είδους σκοπιμότητες, οποιουδήποτε χαρακτήρα, που στη σύγχρονη κρίσιμη εποχή για την παιδεία και τον πολιτισμό μας, συνιστούν πολυποίκιλη τροχοπέδη.
V. Στο πλαίσιο του Συνεδρίου, τέλος, διατυπώθηκαν προβληματισμοί και ερωτηματικά για το γεγονός του μη διορισμού Θεολόγων (μόνιμων και αναπληρωτών) -παρά την ύπαρξη 130 περίπου κενών- σε ολόκληρη τη χώρα. Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) και άλλοι θεολογικοί Φορείς δεσμεύτηκαν διά των εκπροσώπων τους να σταθούν αρωγοί στο πρόβλημα της αδιοριστίας.
Τα Πρακτικά του Συνεδρίου θα εκδοθούν σε Συλλογικό Τόμο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:
Κτίριο Θεολογικής Σχολής (4ος όροφος) 54 124 Θεσσαλονίκη,
Τ: 2310 997103 F: 2310 997103
Μ: plab.past.auth.gr@gmail.com
W: plab.past.auth.gr B: plab-epopsis.blogspot.com
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_5219.html

Η κυρία Ρεπούση και τα Θρησκευτικά. Κωνσταντίνος Χολέβας

Η κυρία Ρεπούση και τα Θρησκευτικά 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Η κ. Μαρία Ρεπούση προσπάθησε αρχικά να καταργήσει τους ήρωες και τους μάρτυρες από την Ελληνική Ιστορία. Απέτυχε. Μετά επεχείρησε να καταργήσει τον Εκκλησιασμό των μαθητών. Απέτυχε. Τώρα θέλει να καταργήσει τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Πάλι θα αποτύχει, διότι η πρόσφατη απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων απαντά τελεσίδικα (δεν εφεσιβάλλεται) σε δύο ερωτήματα: α) Ποιοι απαλλάσσονται από το μάθημα και β) Ποιος πρέπει να είναι ο προσανατολισμός του μαθήματος. Έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου ότι υπάρχει αυτό το εξαιρετικό νομικό κείμενο, αλλά για την κ. Ρεπούση, που αγνοεί την  απόφαση, παραθέτω τα κυριότερα σημεία:

 

Η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ) είναι υποχρεωτική, καθώς και η παρακολούθηση από τους μαθητές οι οποίοι ανήκουν  στην «κατ' Ανατολάς Ορθόδοξον Χριστιανικήν Εκκλησίαν», για την ανάπτυξη της θρησκευτικής τους συνείδησης.

Τούτο επιβάλλει το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος, και παγίως δέχεται το ΣτΕ δια σειράς αποφάσεών του (ΣτΕ 3356/95, 2176/98 κλπ.) καθώς και η διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 1566/1986. Η απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων  εξηγεί εκτενώς όσα προβλέπονται από τις διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος 1975/1986/2001, καθώς και από τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης της 4ης Νοεμβρίου 1950 «περί προασπίσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών». (σ. 7-14)

Δεν νοείται, κατά την απόφαση, απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών για μαθητή Χριστιανό Ορθόδοξο για «λόγους θρησκευτικής συνείδησης», αφού η ανάπτυξη αυτής είναι συνταγματική επιταγή δεσμευτική τόσο για την Πολιτεία όσο και για τον αποδέκτη αυτής μαθητή Χριστιανό Ορθόδοξο που συμπράττει στην υλοποίησή της… (σ. 26)

Αναγνωρίζεται ως συνταγματική επιταγή του άρθρου 16 παρ. 2 η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ορθόδοξων μαθητών, προεχόντως δε κατά τη χριστιανική διδασκαλία… (σ. 25).

Η προστασία της θρησκευτικής συνείδησης (άρθρο 13 παρ.1 Σ), δεν αντιτίθεται στις απαιτήσεις του πλουραλισμού, της πολυφωνίας και της πολυπολιτισμικότητας. (σ.24)

Περαιτέρω, όμως, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 13 παρ. 1 του Συντάγματος, (βλ και το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ, καθώς και το άρθρο 2 του 1^ου πρόσθετου πρωτοκόλλου) οι άθρησκοι, οι αλλόθρησκοι και οι ετερόδοξοι μαθητές (βλ και άρθρο 14 παρ. 17 του Ν. 1566/1985, σύμφωνα με το οποίο οι ετερόδοξοι μαθητές, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες, έχουν μάλιστα τη δυνατότητα διδασκαλίας ιδιαίτερου ομολογιακού θρησκευτικού μαθήματος) έχουν δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα, αλλά μόνο όταν συντρέχουν στο πρόσωπό τους λόγοι θρησκευτικής συνείδησης, τους οποίους οφείλουν να επικαλούνται οι ίδιοι ή οι γονείς τους (ότι δηλαδή είναι άθεοι, αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι). (σ. 24)

Η αιτιολόγηση της άρνησης του μαθητή να παρακολουθήσει το ΜτΘ δε συνιστά παραβίαση του άρθρου 13 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το ατομικό δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας Η οικειοθελής προς τις κρατικές αρχές γνωστοποίηση του θρησκεύματος του ατόμου, γίνεται με πρωτοβουλία του και για την άσκηση συγκεκριμένων δικαιωμάτων που αναγνωρίζει η έννομη τάξη (σ. 10-13).

Οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων, οφείλουν να ελέγξουν τη συνδρομή των νομίμων προϋποθέσεων (λόγων) απαλλαγής, ότι δηλαδή πρόκειται για άθεο ή αλλόδοξο ή ετερόθρησκο μαθητή. (σ. 24-25). Η απόφαση επίσης καθιστά σαφές ότι αν Ορθόδοξος Χριστιανός γονεύς υποβάλει δήλωση απαλλαγής, για να γλυτώσει το παιδί του δύο ώρες μαθήματος την εβδομάδα, τότε η δήλωση θεωρείται ψευδής και διώκεται βάσει του νόμου.

 Σημειώνω ότι σε  εννέα τουλάχιστον σημεία  η δικαστική απόφαση αποφαίνεται ότι με βάση το Σύνταγμα και τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών δικαστηρίων το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα πρέπει να βασίζεται στη Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία. Δηλαδή  να μην είναι θρησκειολογικό, όπως ζητά η κ. Ρεπούση.

Κ.Χ. 3.2.2013 - Εφ. Δημοκρατία 5/2/2013

 

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_793.html

Μάθημα Θρησκευτικών: πολλή θρησκεία και καθόλου Χριστός. Δημήτρης Νατσιός

Μάθημα Θρησκευτικών: πολλή θρησκεία και καθόλου Χριστός

 «...άνθρωπος γαρ εστιν, ουχ όστις απλώς χείρας και πόδας έχει ανθρώπου, ουδ’ όστις εστί λογικός μόνον, άλλ’ όστις ευσεβείαν και αρετήν μετά παρρησίας ασκεί»
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δημήτρης Νατσιός   Δάσκαλος Κιλκίς

Είναι γνωστό πως τρία σχολικά μαθήματα αποτελούν «σκόλοπα τη σαρκί» των ποικιλώνυμων εθνομάχων και νεοφανών Γραικύλων: η Ιστορία, η Γλώσσα και τα Θρησκευτικά. Στην Ιστορία τις είδαμε τις «προκοπές» τους μέσω του ρεπούσειου άγους.
Η πολύπαθη «Γλώσσα», διά των νυν βιβλίων-περιοδικών ποικίλης ύλης, συνεχίζει να ταλαιπωρεί δασκάλους και να δηλητηριάζει μαθητές• για το δε μάθημα των Θρησκευτικών, θέτουν απροκάλυπτα το (ψευτο)δίλημμα: ή καταργείται ή μετατρέπεται σε «θρησκειολογικό χυλό». Έχω διαβάσει το «πρόγραμμα σπουδών στα Θρησκευτικά» για το Νέο Σχολείο, που ευαγγελιζόταν η κ. Διαμαντοπούλου -ο πιο σκληρός πυρήνας της Νέας Τάξης εν Ελλάδι.
Εν πρώτοις η γλώσσα και οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι συντάκτες του. Σε πολλά σημεία διαβάζουμε λέξεις και φράσεις όπως: αυτοδιαμόρφωση της συνείδησής τους, αυτοβελτίωση (των μαθητών), αυτοσυνειδησία και αυτοπραγμάτωση, αυτοπροσδιορισμός της προσωπικής τους ταυτότητας, αυτοστοχαστικός τρόπος γνώσης, αυτογνωσία. Πανταχού παρόν το «εγώ», ο εαυτός, πουθενά το ευλογημένο "εμείς" του Μακρυγιάννη.
(Στο έξοχο βιβλίο του «Αυτοείδωλον εγενόμην», ο Γρ. Ζιάκας τονίζει ότι η «ολοκλήρωση του προγράμματος της Νεωτερικότητας» καταλήγει στον κενά εγωτικό ατομάνθρωπο. Ο Άλλος δεν είναι Πλησίον, αλλά, όπως μας το κατέδειξε η ενόραση του Σαρτρ, η κόλαση. Άρα τον ποδοπατάς για να αναρριχηθείς και να πετύχεις.
Ο καθένας για τον εαυτό του κι ο Θεός για κανένα. Στην καθ’ ημάς Ορθόδοξη παράδοση, κόλαση είναι η αδυναμία αλληλοπεριχώρησης των προσώπων. Στην Κόλαση δεν βλέπει ο ένας το πρόσωπο του άλλου, βεβαιώνει το Γεροντικό, ενώ είναι πολύ κοντά: πλάτη με πλάτη. "Εκεί συν δύο δεν κάθονται συν δύο δεν κουβεντιάζουν", επιμαρτυρεί και η δημοτική μούσα).
Πέραν αυτού στο κείμενο συναντάς τους συνήθεις ασαφείς νεολογισμούς, κακομεταφρασμένα δάνεια όπως «θρησκευτικός γραμματισμός» «χειραφετικό ενδιαφέρον», η  «πολυπολιτισμικότητα-λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή- «ενσυναίσθηση», που παραπέμπουν στην ορολογία νεοεποχίτικων σεκτών.
Όλα αυτά είναι κελύφη κάτω από τα οποία κρύβεται επιμελώς, ο ανομολόγητος στόχος των ομάδων αυτών-μεταπατερικοί, νεοπατερικοί και λοιποί «καιρο»-σκοπούντες- να μετατρέψουν το μάθημα σε θρησκειολογία.   Περαίνοντας αυτές τις εισαγωγικές σκέψεις και με αφορμή την γιορτή των Τριών Ιεραρχών, λίγα λόγια για το μάθημα στο Δημοτικό Σχολείο. (Θα κλείσω με οσμήν ευωδίας πνευματική, τα λόγια των αξεπέραστων αγίων Πατέρων για το μάθημα).

Κατ’ αρχάς μην λησμονούμε ότι στις δύο πρώτες και πολύ σημαντικές τάξεις του Δημοτικού σχολείου δεν υπάρχει μάθημα αυτοτελές Θρησκευτικών ούτε εγχειρίδιο. Άρα εναπόκειται στον δάσκαλο ή την δασκάλα το τι θα διδάξει. (Ο άγιος Γέροντας Παϊσιος συμβούλευε δασκάλους, με αναφορά στην Πίστη και την Πατρίδα, "να παίρνουν Πρώτη Δημοτικού", την πιο κρίσιμη τάξη, γιατί τότε εντυπώνονται ανεξίτηλα, διά βίου, οι γνώσεις).
Κείμενα θρησκευτικού περιεχομένου βρίσκουμε γι’ αυτές τις τάξεις στα βιβλία Γλώσσας. Κι εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα. Έτσι, για παράδειγμα, μαθαίνει ο μαθητής ότι δεν υπάρχουν άγιοι της Εκκλησίας μας, αλλά «ο άγιος της φιλίας, ο Φιλάγιος». (Ανθολόγιο, σελ. 1Ο7). Διαβάζει μια νερόβραστη "προσευχή" της Θέτιδος Χορτιάτη και όχι το «Πάτερ ημών», που το μαθαίνουμε απ’ την ώρα που ανοίγουμε τα μάτια μας στον κόσμο.
Για τον Αη-Βασίλη, ο οποίος φέρνει μια γάτα δώρο στην οικογένεια του Ιβάν, που «εγκατέλειψε τον τόπο της εξαιτίας μιας χιονοστιβάδας». (σελ. 113). Ένα χαζοχαρούμενο ψευτοποίημα με τίτλο το «λαγουδάκι της Λαμπρής». Ειδικά για το κοσμοσωτήριο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου το πρωτάκι θα διαβάσει τρία ποιήματα. Στο Ανθολόγιο το «Ήρθε η Πασχαλιά» με στίχους όπως: «-Ήρθε η πασχαλιά / και τσουγκρίζει αυγά / το μικρό παιδάκι». (σελ. 116).
Ενώ στο βιβλίο Γλώσσας, ένα με τίτλο «Πασχαλινό» όπου συναντά στίχους όπως: «και μοσχοβολούν οι φούρνοι / τα τραπέζια κοκκινίζουν / απ’ τα κόκκινα αυγά» και το άλλο με τίτλο «Πασχαλινά κουλούρια» με στίχους «Το Πάσχα οι άνθρωποι έφτιαχναν κουλούρια / να μοιάζουν με πουλιά, ψάρια, ανθρωπάκια / τους έβαζαν για μάτια και στόμα γαρίφαλα ή ξυλάκια». (σελ. 56). Ούτε ένα «Χριστός Ανέστη»!
Ούτε λίγο ούτε πολύ το σχολείο γκρεμίζει και διαστρέφει ό,τι προσέλαβε το παιδί, μέσω της οικογενειακής του εμπειρίας, για τα μεγάλα πανηγύρια της Ορθοδοξίας. Και ας μην ξεχνάμε το σχολικό βιβλίο έχει κύρος και ή μορφώνει ή ακυρώνει... Το μόνο που διασώζει την κατάσταση είναι ότι πολλοί δάσκαλοι, άλλοι εξαρχής και άλλοι στην πορεία, αντιλήφθηκαν την κακεργεσία και διδάσκουν «τα παλιά δικά μας πλούτη» (Παλαμάς).
Για τους αδιάφορους ή τους εκκλησιομάχους «των συνιστωσών» (και λοιπά… κοράκια) συμβουλεύω τους γονείς να πιέζουν και... να τραβούν αυτιά. Αρκετά ανεχτήκαμε τόσα χρόνια τις μαγαρισιές τους. (Δεν έλεγε ο Πλαστήρας «την Ελλάδα από το αυτί θα την αρπάξουμε και θα τη σώσουμε, θέλει δεν θέλει;»).
Στις μέρες μας φορτώσαμε τα παιδιά με πληθώρα γνωστικών αντικειμένων, στραφήκαμε στον εγκέφαλό του και εγκαταλείψαμε την ψυχή του. Αλλά «Παιδεία ου την υδρίαν πληρώσαι, αλλά ανάψαι αυτήν», είναι άναμμα ψυχής η Παιδεία και όχι γέμισμα άδειου δοχείου με σκόρπιες και άχρηστες πληροφορίες, κατά τον Πλάτωνα.
Και όλη η γνώση είναι άχρηστη, εάν δεν υπάρχει η γνώση του Θεού και του νόμου του, κατά τον Μέγα Βασίλειο.
Γι’ αυτό το μάθημα των θρησκευτικών κατέχει εξέχουσα θέση  στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα των Τριών Ιεραρχών. Σκοπός του μαθήματος αυτού, κατά την γνώμη τους, δεν είναι η απόκτηση γνώσεων, αλλά η διά της γνώσεως και εφαρμογής του νόμου του Θεού, πνευματική και ηθική ανύψωση του παιδιού.
Σ' αυτόν, τον νόμο του Θεού, προτρέπουν οι Τρεις Ιεράρχες τους δασκάλους, να ωθούν τα παιδιά να παρακύπτουν, για να αντλούν "τον εκ των διττών Διαθηκών πλούτον μέγαν»¹.
Επειδή θεωρούν το μάθημα αυτό βασικό για την μόρφωση, την πνευματική και ηθική του παιδιού, συνιστούν να διδάσκεται από τα πρώτα έτη της φοιτήσεώς του στο σχολείο.
Μ' αυτόν τον τρόπο στην απαλή ψυχή του παιδιού αποτυπώνεται ακόπως ο νόμος του Θεού. Γι’ αυτό και ο Χρυσόστομος λέει: «δώμεν αυτοίς υπόδειγμα εκ πρώτης ηλικίας τη των Γραφών αναγνώσει ποιούντες αυτούς σχολάζειν»².
Ιδιαίτερη προτίμηση δεικνύει ο Μέγας Βασίλειος  στους Ψαλμούς, την διδασκαλία των οποίων θεωρεί ως την πλέον καταλληλότερη και "τερπνοτέραν" για τους αρχάριους μαθητές, εκτός της διδακτικής τους αξίας την οποία ομοίως αναγνωρίζει.
Και είναι πράγματι μεγάλη η αξία των Ψαλμών για την καλλιλογική τους ωραιότητα και την διδακτική τους δύναμη.
Περιέχουν πλούτο διδαγμάτων, τα οποία δύναται να τεθούν νομοθετήματα  στον βίο. "Η δε των ψαλμών βίβλος το εκ πάντων ωφέλιμον περιείλειφε", λέγει ο Μ. Βασίλειος "... ιστορίας υπομιμνήσκει• νομοθετεί τω βίω υποτίθεται τα πρακτέα• και απαξαπλώς κοινόν ταμείον έστιν αγαθών διδαγμάτων"³.
Με την μελέτη των Ψαλμών εναποτίθεται στις απαλές ψυχές των παιδιών, οι οποίες μοιάζουν με "εύπλαστον κηρόν", σφραγίδα ανεξίτηλος ο νόμος του Θεού.
Εκτός του Ψαλτηρίου συνιστούν ως κατάλληλο προς διδασκαλία κείμενο και τις Παροιμίες⁴. Και πολύ σοφά, διότι οι Παροιμίες με την μεγάλη και βαθιά πείρα της ζωής, προσφέρουν στον αναγνώστη ένα σύστημα ορθού και συνετού βίου. Του ομιλούν με ένα τρόπο πολύ προσιτό και ευχάριστο, για τις σχέσεις του με τους δικούς του, τους φίλους του, την κοινωνία, τον Θεό.

Διάφορες ιστορίες και από τ' άλλα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, όπως η ιστορία του Κάϊν και του Άβελ, ή του Ησαύ και Ιακώβ και άλλες, συνιστώνται από τους Πατέρες για διδασκαλία. Και από την Καινή Διαθήκη προτρέπει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος να λαμβάνεται ύλη για διδασκαλία και μόρφωση των μαθητών.
Αυτά μας κανοναρχούν οι άγιοι. Εμείς όμως αφήνουμε τους παντοειδείς θρησκειολόγους και τιποτολόγους να ετοιμάζουν  ένα μάθημα "Θρησκευτικών" με πολλή θρησκεία, αλλά καθόλου Χριστό.
______________

1 Γρηγόριος ο Θεολόγος, Migne, P.G. 37, 1589.
2 Migne P.G. 62, 151.
3 Migne P.G. 29, 212. A.
4 Mέγας Βασίλειος, Migne, P.G. 31, 953.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_5224.html

Όταν ο Συνήγορος του Πολίτη αυθαιρετεί. Κωνσταντίνος Χολέβας

Όταν ο Συνήγορος του Πολίτη αυθαιρετεί Κωνσταντίνος 

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων 

Σέβομαι τον θεσμό του Συνηγόρου του Πολίτη και τους εκλεκτούς νομικούς που τον στελεχώνουν. Όμως θα έπρεπε και εκείνοι να σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους, όπως επίσης να μην αγνοούν την ιστορία, την παράδοση και την πολιτιστική ταυτότητα αυτού του λαού.
Μερικές φορές οι συστάσεις του Συνηγόρου δίνουν την εντύπωση ότι διαπνέονται από μία εμπάθεια έναντι της ελληνορθόδοξης παιδείας με την οποία στάθηκε όρθιο το Έθνος μας επί αιώνες και την οποία καθιερώνουν το Σύνταγμα και οι νόμοι.

Αυτές τις διαπιστώσεις μου έρχεται να επιβεβαιώσει η σημαντική απόφαση 115/2012 του Διοικητικού Εφετείου Χανίων για το μάθημα των Θρησκευτικών. Η απόφαση εξεδόθη κατόπιν προσφυγής εκπαιδευτικών της Κρήτης και λύνει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε από μία ατυχή σύσταση του Συνηγόρου του Πολίτη της 17.11.2008.
Τότε Συνήγορος ήταν ο νυν Δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης και ζητούσε να απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών όσοι θέλουν, έστω και αν είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ο τότε Υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης δημοσίως κάλεσε τον Συνήγορο να μην ξεφεύγει από τα όρια της αρμοδιότητάς του, αλλά η σύγχυση δεν αποφεύχθηκε.

Η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου ξεκάθαρα ορίζει ότι από τα Θρησκευτικά δικαιούνται να απαλλαγούν ΜΟΝΟΝ οι αλλόθρησκοι και οι ετερόδοξοι μαθητές με δήλωση που υποβάλλουν οι γονείς τους. Μάλιστα ο Διευθυντής του Σχολείου οφείλει να ελέγχει αν συντρέχουν πράγματι οι λόγοι που αναγράφονται στην αίτηση απαλλαγής.
Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η σύσταση που εξέδωσε το 2008 ο Συνήγορος είναι σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, τους νόμους, τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας, τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Διευκρινίζει μάλιστα το Δικαστήριο ότι οι απόψεις του Συνηγόρου του Πολίτη δεν δεσμεύουν τις κρατικές υπηρεσίες.

Η απόφαση εμμέσως πλην σαφώς ανακαλεί στην τάξη τον Συνήγορο του Πολίτη και με τη σημερινή σύνθεση προσώπων. Η συγκεκριμένη «Ανεξάρτητη Αρχή» με πρόσφατη επιστολή της προς την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ προτείνει το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα να αποκτήσει περιεχόμενο θρησκειολογικό.
Αντιθέτως το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι το μάθημα πρέπει να βασίζεται στην Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία.
Ας αφήσει ο Συνήγορος τα Θρησκευτικά, διότι άλλα είναι τα προβλήματα των πολιτών.

Κ.Χ. 9.1.2013 -  Εφ. Κυριακάτικη Δημοκρατία 13/1/2013
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4648.html

Ευδοξία Αυγουστίνου, Μεταλλαγμένα Θρησκευτικά

Μεταλλαγμένα Θρησκευτικά

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος – Θεολόγος

«Τά ἄθεα γράμματα ὑφαίνουν τό σάβανο τοῦ Γένους», κήρυττε πρίν ἀπό 150 περίπου χρόνια ὁ πρωτομάρτυρας τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ Χριστοφόρος Παπουλάκος. Ἡ προφητεία αὐτή ἐκπληρώνεται προπαντός σήμερα, καθώς παρατηροῦμε τήν ἐπιταχυνόμενη ἅλωση τῆς πολύπαθης παιδείας μας.

Εἶναι γνωστό βέβαια ὅτι ἡ Νέα Τάξη πραγμάτων στοχεύει ἰδιαίτερα στήν παιδεία καί ἑστιάζει στό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τοῦ ὁποίου τόν ὀρθόδοξο χαρακτήρα ἐπιχειρεῖ νά ἀλλοιώσει. Ἔτσι τό νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν δέν προβλέπει τήν πίστη, τήν ἀναφορά στόν Θεό. «Ὁ Ἰησοῦς Χριστός θεωρεῖται πλέον καί προβάλλεται στούς μαθητές, ὄχι ὡς Θεάνθρωπος, Σωτήρας καί Λυτρωτής, ἀλλά ὡς ἕνας ἁπλός δάσκαλος, δίπλα στόν Μωάμεθ, τόν Βούδα καί τόν Κομφούκιο», σημειώνει ὁ καθηγητής κ. Ἡρακλῆς Ρεράκης. Προωθεῖται, δηλαδή, ἕνα «ἕτερον εὐαγγέλιον», εὐαγγέλιο πλάνης, γιά τό ὁποῖο ὀφείλουμε σοβαρά νά ἀνησυχήσουμε.

Σύμφωνα μέ τό νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν -προϊόν ἐργασίας δεκαπέντε ἐμπειρογνωμόνων- τό ὁποῖο ἐφαρμόζεται πιλοτικά ἀπό πέρυσι σέ ἀρκετά σχολεῖα τῆς πατρίδας μας, στίς τέσσερις τελευταῖες τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ, στίς ὁποῖες διδάσκεται τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἀπό τίς 28 θεματικές ἑνότητες οἱ 17 εἶναι θρησκειολογικῆς κατεύθυνσης, ποσοστό περίπου 61%.

Παραθέτω ἐνδεικτικά παραδείγματα:

Τά παιδιά στήν Γ΄ Δημοτικοῦ στήν ἑνότητα μέ τίτλο «Κυριακή: Μιά σημαντική ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας», μαζί μέ τόν χριστιανικό ναό προσεγγίζουν καί τά ἑξῆς: Σάββατο τῶν Ἑβραίων: Στή συναγωγή (ραββίνος, τορά, κεριά, μενορά, κιπά, τεφιλίν).

Παρασκευή τῶν Μουσουλμάνων: Στό Τζαμί ἤ Τέμενος (Κοράνιο, μιναρές, μουεζίνης, χατίπης, ἰμάμης, νίψεις προσώπου, χεριῶν καί ποδιῶν, βγάλσιμο παπουτσιῶν, μάσμπαχ, κατεύθυνση προσευχῆς, κήρυγμα).

Σύμβολα θρησκειῶν τοῦ κόσμου: Ὁ σταυρός, ὁ ἰχθύς, ἡ ἄμπελος, ὁ πέλεκυς, τό ἄστρο τοῦ Δαβίδ, ἡ Μενορά, ἡ ἡμισέληνος, τό ὄνομα τοῦ Ἀλλάχ, ἡ Σβάστικα (Ἰνδουϊσμός -Τζαϊνισμός), τό γίν καί τό γιάνγκ, τό ὤμ, ὁ τροχός τῆς διδασκαλίας τοῦ Βούδα (ντάρμα), ὁ λωτός, τό σύμβολο τῆς μή βίας (ἀχίμζα) (σελ. 31).

Πουθενά δέν διακρίνεται ὁ ἀναστάσιμος χαρακτήρας τῆς Κυριακῆς οὔτε ὁ ἐκκλησιασμός καί ἡ συμμετοχή τῶν πιστῶν στή θεία Κοινωνία.
Στήν ἴδια τάξη, στή διδακτική ἑνότητα «Ἡ χαρά τῆς γιορτῆς. Τά Χριστούγεννα», οἱ μαθητές διδάσκονται ἐκτός ἀπό τή βιβλική ἀφήγηση, τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ στό Κοράνι, καθώς καί γιορτές θρησκειῶν τοῦ κόσμου, ὅπως Ρός Ἀσανά (ἀρχή τῆς χρονιᾶς) γιά τούς Ἑβραίους, τό τέλος τοῦ Ramadan τῶν Μουσουλμάνων, Holi (τό τέλος τοῦ χειμώνα καί ἡ ἀρχή τῆς ἄνοιξης) γιά τούς ἰνδουϊστές (σελ. 32).

Στήν Στ΄ τάξη στήν ἑνότητα «Ἅγιοι ἄνθρωποι», οἱ μαθητές προσεγγίζουν τόν προφήτη Ἠλία, τήν ἁγία Βερονίκη -αἱμορροοῦσα (Μθ 9,20-22), τόν ἀββά Πινούφριο, τόν νεομάρτυρα Ἀχμέτ, τήν ἁγία Φιλοθέη, τή Μαρία Σκόπτσοβα. Διαβάζουμε ἐπίσης: «Ἅγιοι ἄνθρωποι στίς θρησκεῖες τοῦ κόσμου: Βούδας, Κομφούκιος, Μωάμεθ, Βισνού (Κρίσνα), Δαλάϊ Λάμα, Γκάντι» κ.ἄ (σελ. 57).
Ἐνδείκνυται παιδαγωγικά νά δημιουργοῦμε σύγχυση καί νά σπέρνουμε ἀμφισβήτηση στούς μικρούς μας μαθητές; Γίναμε κοινωνία τόσο πολύ πολυθρησκευτική καί πολυπολιτισμική; Ἀπό τή σχολική ζωή προκύπτει ὅτι τά παιδιά τῶν οἰκονομικῶν μεταναστῶν δέν ἔχουν πρόβλημα νά παρακολουθήσουν τό ὀρθόδοξο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Μήπως πίσω ἀπό τή διδασκόμενη καί προωθούμενη πανθρησκεία ἐξυπηρετοῦνται σχέδια ἄλλων ἰσχυρῶν κέντρων;

Τό ἴδιο συγκρητιστικό συνονθύλευμα ἔχει εἰσβάλει καί στήν ὕλη τοῦ Γυμνασίου. Στήν Α΄ τάξη Γυμνασίου προβλέπεται ὡς δραστηριότητα ἕνα “debate” μέ θέμα: «Ἐφόσον ἡ πίστη εἶναι ἐλεύθερη, κανένας δέ χρειάζεται τά δόγματα! Ἐπικαιροποίηση: Ποιά θέματα θά ἀπασχολοῦσαν μία Οἰκουμενική σύνοδο σήμε- ρα;» (σελ. 33).

Στήν Γ΄ Γυμνασίου προτείνεται στούς μαθητές ἡ δραστηριότητα «νά βροῦν στοιχεῖα γιά τίς ὄψεις τῆς σύγχρονης θεολογίας: Θεολογία τῆς Ἀπελευθέρωσης - Φεμινιστική Θεολογία» (σελ. 57). Εὔλογο τό ἐρώτημα: Οἱ σοφοί κατασκευαστές τῶν ἐν λόγῳ προγραμμάτων γνωρίζουν τίς ἀντιληπτικές ἱκανότητες τῶν παιδιῶν αὐτῆς τῆς ἡλικίας; Δίδαξαν ποτέ σέ σχολική τάξη ἤ ἐντέλλονται ἄνωθεν;

Ἐπίσης στόν Ὁδηγό Ἐκπαιδευτικοῦ προτείνεται ἕνα παιχνίδι ρόλων στήν Γ΄ Γυμνασίου: Ὁ φοιτητής Ἀλέξης ἔχει σοβαρή σχέση μέ τή μουσουλμάνα φοιτήτρια Ἀϊσέ. Οἱ μαθητές θά πρέπει νά δραματοποιήσουν -σέ δύο διδακτικές ὧρες- τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἀντιδροῦν οἱ οἰκογένειές τους, ὅταν πληροφοροῦνται τό γεγονός (σελ. 179).

Τέτοιου εἴδους μαθήματα ἀποτελοῦν τό «στιβαρό μορφωτικό πλαίσιο γνώσης... καί νοηματοδότησης» στό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στό λεγόμενο «σχολεῖο τοῦ προσώπου». Ἀξίζει νά σημειωθεῖ ὅτι τό Πρόγραμμα Σπουδῶν ἐνῶ «ἀπευθύνεται ὄχι μόνο στούς Ἕλληνες ἤ στούς ὀρθόδοξους μαθητές, ἀλλά σέ ὅλους, ἀνεξαιρέτως ἐθνικῆς καταγωγῆς ἤ θρησκευτικῆς καί ὁμολογιακῆς ταυτότητας», δέν ἐφαρμόζεται στά μειονοτικά σχολεῖα τῆς Θράκης, ὅπου φοιτοῦν οἱ ἕλληνες μουσουλμάνοι μαθητές (λόγῳ ἄρνησης τοῦ μουφτῆ;). Προφανῶς ἡ ὅποια πίστη τῶν ὀρθόδοξων μαθητῶν πρέπει νά ἁλωθεῖ, νά πολτοποιηθεῖ. Ἐξάλλου τόν ἴδιο στόχο ὑπηρετεῖ καί ἡ δική μας ὀλιγωρία.

Μελετώντας τό νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν αἰσθάνεται κανείς -κατά παράβαση τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος- νά ἀπεμπολεῖται, νά μεταλλάσσεται, νά προδίδεται ὅ,τι πιό ἱερό καί ὑψηλό ἔχουμε: ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας. Ἄς ἀναλογισθοῦμε ὅλοι τίς εὐθύνες μας γιά τή θρησκευτική ἀγωγή πού δέχονται καί πού πρόκειται νά δεχθοῦν -ἄν ἐπεκταθεῖ τό Πρόγραμμα Σπουδῶν- τά 900.000 Ἑλληνόπουλα πού φοιτοῦν στά σχολεῖα μας. Ἐπιβάλλεται ἕνας νέος σχεδιασμός καί ἐπαναπροσδιορισμός μέ τή συμμετοχή ὅλων τῶν ἐμπλεκόμενων φορέων (Ἐκκλησία, εἰδικοί καθηγητές Θεολογικῶν Σχολῶν, Ἑνώσεις Θεολόγων, γονεῖς κτλ.), ἄν θέλουμε νά περισώσουμε κάτι ἀπό τήν οὐσία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

Εὐδοξία Αὐγουστίνου (Περιοδικό “Απολύτρωσις” Ιανουάριος 2013

http://aktines.blogspot.gr

http://katanixis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_3.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/gssUJ+(%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BD%CF%85%CE%BE%CE%B9%CF%82)

Σημαντική απόφαση Διοικητικού Εφετείου Χανίων για τις απαλλαγές μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών

Σημαντική απόφαση Διοικητικού Εφετείου Χανίων για τις απαλλαγές μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών

Από το ιστολόγιο "Θρησκευτικά" πληροφορούμαστε ότι το Διοικητικό Εφετείο Χανίων έλαβε  βαρυσήμαντη Απόφαση σχετικά με το ζήτημα των απαλλαγών των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών αλλά και γενικότερα το χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει το μάθημα βάσει των επιταγών του Συντάγματος και των Νόμων της Ελληνικής Πολιτείας.
Η Απόφαση ελήφθη μετά από Αίτηση εννέα Θεολόγων καθηγητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων που αφορούσε στη σιωπηρή απόρριψη από τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των Χανίων Αίτησής τους με την οποία ζητούνταν παρέμβαση του για να μην χορηγηθεί απαλλαγή από τα Θρησκευτικά σε Ορθόδοξους μαθητές.

Η Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Χανίων ξεκαθαρίζει ότι δικαίωμα στην απαλλαγή από τα Θρησκευτικά έχουν μόνο οι αλλόθρησκοι και ετερόδοξοι μαθητές καθώς και ότι το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να έχει ορθόδοξο χριστιανικό χαρακτήρα.
Δείτε την Απόφαση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑhttp://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_5934.html

Επιστολές Μητροπολίτου Κυθήρων 1) στον Πρωθυπουργό για το θέμα των νέων Ηλεκτρονικών Ταυτοτήτων και 2)Στον Υπ. Παιδείας περί μαθήματος Θρησκευτικών

Ἐν Κυθήροις τῇ 19ῃ Νοεμβρίου 2012
Ἐξοχώτατον κ.Ἀντώνιον Σαμαρᾶν Πρωθυπουργόν
Μέγαρον Μαξίμου εἰς Ἀθήνας

Ἐξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ,
            Μετά τήν ἐπάνοδόν μου ἐκ τῆς Αὐστραλίας, ἔπειτα ἀπό τήν χορηγηθεῖσάν μοι κανονικήν ἄδειαν τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου, διατηρῶν ζωηράς τάς ἐντυπώσεις ἐκ τοῦ ἐκεῖσε ταξιδίου μου καί τῶν ἐκεῖ ἀρίστων συνθηκῶν λειτουργίας τῶν ἐκκλησιαστικῶν καί λοιπῶν Σχολείων τῆς μακρινῆς ἐκείνης χώρας, ὡς καί τῶν κρατικῶν ἐπιχορηγήσεων τῶν οἰκογενειῶν, ἐν ἀντιθέσει πρός τά ἐνταῦθα ἰσχύοντα, ἀπηυθύνθην διά τοῦ ὑπ᾿ ἀριθ. 1118/19-11-2012 ἐγγράφου πρός τόν Ἐξοχώτατον Ὑπουργόν Παιδείας καί Θρησκευμάτων,  Πολιτισμοῦ καί Ἀθλητισμοῦ κ.Κωνσταντῖνον Ἀρβανιτόπουλον, τό ὁποῖον ἀνακοινῶ εἰς Ὑμᾶς ἐν τιμῇ πολλῇ πρός τό πρόσωπόν Σας, καί τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κύριον κ.Ἱερώνυμον, διά τήν καλυτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν θιγομένων θεμάτων.

            Ἐκτιμῶ τούς ἀγῶνας σας διά τήν ἀνόρθωσιν καί ἐξυγίανσιν τοῦ Κράτους μας, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καί εὔχομαι ἀπό καρδίας νά διαπεράσετε ἀνωδύνως «τίς συμπληγάδες πέτρες», πού εὑρίσκονται εἰς τόν δρόμον σας.
            Ὁ σύνδεσμός σας μέ τόν διαπρεπῆ καί πολυσέβαστον εἰς ἐμέ ἀείμνηστον Ἀρχιμανδρίτην π.Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο ἐκ Καλαμῶν, τόν ἀκραιφνῶς ὀρθόδοξον αὐτόν Κληρικόν - Θεολόγον καί Κανονολόγον (εἰς τήν ἐξόδιον Ἀκολουθίαν τοῦ ὁποίου ἐνθυμοῦμαι ὅτι παρέστητε τόν Νοέμβριον τοῦ 1989) ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διά τήν ὑλοποίησιν τῶν πνευματικῶν καί ἐθνικῶν ὁραμάτων σας. Θά εὔχεται, ἀσφαλῶς, ὁ ἀείμνηστος π.Ἐπιφάνιος δι' ὑμᾶς καί τήν εὐόδωσιν τοῦ ἔργου σας.


            Σᾶς παρακαλῶ θερμότατα, ἐξοχώτατε κ.Πρωθυπουργέ, νά ἱκανοποιῆτε πάντοτε τό αἰσθητήριον τοῦ ἑλληνορθοδόξου λαοῦ μας, προασπιζόμενος τῶν ἑλληνορθοδόξων παραδόσεών μας καί σεβόμενος τήν πνευματικήν του ἐλευθερίαν μέ τήν ὑπεράσπισιν τῶν δικαιωμάτων του καί τήν προφύλαξιν τῶν προσωπικῶν του δεδομένων, ἐν ὄψει καί τῆς ἐκδόσεως τῶν νέων ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων. Νά μήν ἀπογοητευθῇ, πρός Θεοῦ, ὁ εὐσεβής λαός μας, πλησσομένης τῆς Χριστιανικῆς του συνειδήσεως καί μέ τό νά ἐκτίθεται ἐνώπιον σκοτεινῶν δυνάμεων καί ἀφορήτων καταστάσεων.  

            Ἐπί δέ τούτοις, εὐχόμενος, πᾶσαν παρά Κυρίου ἐνίσχυσιν καί εὐλογίαν εἰς τό ἀνορθωτικόν ἔργον σας, διατελῶ

Μετ᾿ ἐξαιρέτου τιμῆς καί ἐγκαρδίων εὐχῶν
Ὁ Μητροπολίτης
†Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

Τό ὑπ᾿ ἀριθ. 1118/19-11-2012 ἔγγραφον τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυθήρων κ.Σεραφείμ πρός τόν Ἐξοχώτατον Ὑπουργόν Παιδείας καί Θρησκευμάτων,  Πολιτισμοῦ καί Ἀθλητισμοῦ κ.Κωνσταντῖνον Ἀρβανιτόπουλον ἔχει ὡς ἑξῆς:

                                                                                                                 Ἐν Κυθήροις τῇ 19ῃ Νοεμβρίου 2012
Ἀριθ. Πρωτ.: 1118           
Ἐξοχώτατον Κύριον Κωνσταντῖνον Ἀρβανιτόπουλον
Ὑπουργόν Παιδείας καί Θρησκευμάτων, Πολιτισμοῦ καί Ἀθλητισμοῦ
Ὑπουργεῖον Παιδείας Ἀνδρέα Παπανδρέου 37 151 80  ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΝ

Ὑπουργέ μου,

          Ἐπανελθών ἀπό τό 25νθήμερο ταξίδι μου εἰς τήν Αὐστραλίαν, ὅπου ἕνας ἄλλος - νέος κόσμος ζῆ, κινεῖται καί ἀναπτύσσεται, θεωρῶ χρήσιμο καί ἐπιβεβλημένο, ἐν ὄψει τῶν ὅσων τεκταίνονται διά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τίς μηδενικές προσλήψεις Θεολόγων καθηγητῶν κατά τό τρέχον σχολικόν ἔτος, καί τόν ἐπιχειρούμενο ἀπό σκοτεινές δυνάμεις ἀποχρωματισμό τῆς παιδείας ἀπό τίς ἑλληνοχριστιανικές μας παραδόσεις, νά καταθέσω μέ βαθύτατο πόνο ψυχῆς τά κάτωθι λίαν θετικά δεδομένα τῆς Αὐστραλιανῆς ἠπείρου, σχετικά μέ τά ἀνωτέρω, ἐν τιμῇ πολλῇ πρός τό πρόσωπόν σας, καί νά ἐκλιπαρήσω Ὑμᾶς, τόν καθ᾽ ὕλην ἁρμόδιον Ὑπουργόν, τόν ἐξοχώτατον Πρωθυπουργόν τῆς Χώρας μας κ.Ἀντώνιον Σαμαρᾶν καί τήν Κυβέρνησιν τοῦ Κράτους μας, νά παρέμβητε δυναμικά τήν ὑστάτην αὐτήν ὥραν, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τό χεῖλος τοῦ κρημνοῦ, διά τήν ἀποτροπήν ἐπαπειλουμένης ἐθνικῆς συμφορᾶς.

          Παρακαλῶ, λοιπόν, θερμότατα τήν εὐγένειαν καί ἐξοχότητά σας νά ἐπιστήσετε τήν προσοχήν σας εἰς τά ἀκόλουθα:

1.     Εἰς τήν Αὐστραλίαν, πού δέν εἶναι ἀμιγῶς Ὀρθόδοξη Χώρα, οὔτε ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἐπίσημη θρησκεία τοῦ κράτους, ἡ παιδεία εἶναι ἀρκούντως  ἀναβαθμισμένη. Ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Αὐστραλίας ἔχει Θεολογική Σχολή, Κολλέγια καί Σχολεῖα ὅλων τῶν βαθμίδων, λειτουργοῦντα ὑπό τήν εὐθύνην τῆς Ἑλληνορθοδόξου Ἀρχιεπισκοπῆς τῆς Αὐστραλίας καί ἐπιχορηγοῦνται ἀπό τό Κράτος. Τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ὄχι μόνο εἰς τά Σχολεῖα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί εἰς ὅλα τά Σχολεῖα τῆς Αὐστραλιανῆς ἠπείρου γίνεται ἀπό Θεολόγους, τούς ὁποίους προτείνει ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή καί μέ συγκεκριμένο πρόγραμμα. Κάτι παρόμοιο γίνεται καί μέ τά ἄλλα δόγματα καί τίς ἀνεγνωρισμένες θρησκεῖες τοῦ Κράτους.

2.     Μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νά ἐπισκεφθοῦμε τήν Θεολογική Σχολή, ἕνα Κολλέγιο καί ἀρκετά Σχολεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί ἐμείναμε ἔκθαμβοι ἀπό τό ἦθος, τήν κόσμια ἀναστροφή, τήν εὐπρεπῆ ἐνδυμασία καί τήν ἀφοσίωσι τῶν μαθητῶν καί μαθητριῶν στό μορφωτικό ἀντικείμενό τους. Διεπιστώσαμε ἀκόμη καί τόν ἐθνικό - ἑλληνικό παλμό τῶν ἑλληνοπαίδων. Ὑπάρχουν καί τά Σαββατιάτικα Σχολεῖα τῆς Ἐκκλησίας διά τήν ἐκμάθησι τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καί τῶν ἑλληνοχριστιανικῶν παραδόσεων. Μία «Χριστιανική Ἑστία» διά παιδιά, νέους καί ὡρίμους, τροφοδοτεῖ, μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας κ.Στυλιανοῦ, ὅλες τίς ἐνορίες τῆς Ἱ.Ἀρχιεπισκοπῆς μέ Κατηχητές καί Κατηχήτριες.

3.     Εἰς τήν ἤπειρον τῆς Αὐστραλίας ἐπιδοτεῖται ἡ γέννησις ἑνός νέου παιδιοῦ. Ἕνας πατέρας μέ τρία παιδιά, ἔστω καί ἐάν εἶναι ἄνεργος, ζῆ ἄνετα μέ τήν οἰκογένειά του, διότι στηρίζεται ἀπό τό Κράτος. Ἐδῶ, δυστυχῶς, εἰς τήν Ὀρθόδοξη Ἑλληνική πατρίδα, τήν Μητέρα τῶν φώτων καί τοῦ πολιτισμοῦ, ἔχουν περικοπῆ τά οἰκογενειακά ἐπιδόματα καί, ἀτυχῶς - ἀτυχέστατα, οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες θά πρέπει ὑποχρεωτικά νά καταβάλλουν ἐτήσιο «χαράτσι» -κεφαλικό φόρο;- διά τό κάθε τους παιδί, καί

4.     Εἰς τήν Αὐστραλίαν ὑπάρχουν νόμοι, πού ἀπαρεγκλίτως τηροῦνται ἀπό ὅλους. Καί ὁ Πρωθυπουργός τῆς Χώρας θά πληρώσῃ ἐκεῖ τό ἴδιο πρόστιμο, ἐάν ὑπερβῇ τό ὅριο ταχύτητος καί ἐάν ὁ συνοδηγός ἤ ἕνας ἐκ τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν τοῦ αὐτοκινήτου του δέν φορεῖ τήν ζώνη ἀσφαλείας. Δι' αὐτόν τόν λόγον καί ἡ διακίνησις τῶν αὐτοκινήτων διενεργεῖται σέ ἕνα εἰρηνικό καί πολιτισμένο κλῖμα. Καί οἱ κ.κ. ἐκπαιδευτικοί, ἐάν ἐντός ἤ ἐκτός τοῦ Σχολείου παραβοῦν τήν κειμένην νομοθεσίαν ἔχουν ἀδιακρίτως τάς νομίμους συνεπείας.

Ὑπουργέ μου,

          Σᾶς ἐκούρασα καί σᾶς ζητῶ συγγνώμην διά τήν ὄχλησιν αὐτήν. Ὅμως, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον καταπονεῖται καί συνθλίβεται ἡ Ἀρχιερατική μου ψυχή, ὅταν διαπιστοῦται ἡ θλιβερά πραγματικότης : «ἐξ Ἑλλάδος τό φῶς καί εἰς τήν Ἑλλάδα ... τό σκότος;».

          Ἡ σοβαρή οἰκονομική κρίσις, ἡ ὁποία ταλανίζει τήν Ἑλλάδα μας καί ὁλόκληρο τόν κόσμο καί εἶναι, ὡς γνωστόν, ἀπότοκος τῆς βαθειᾶς ἠθικῆς καί πνευματικῆς κρίσεως τοῦ κόσμου, ὁπωσδήποτε σᾶς ἀπορροφᾶ καί σᾶς καταπονεῖ ὑπερβαλλόντως, ὅπως ὅλους ἡμᾶς.

          Οὐαί καί ἀλλοίμονον, ὅμως, Ἐξοχώτατε, ἐάν αὐτά τά δυσχερῆ καί δυσβάστακτα προβλήματα δέν τά ἀντιμετωπίζωμεν μέ τόν Θεόν καί μέ τήν δύναμι τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ. Οὐαί καί ἀλλοίμονον, ἐάν οἱ ἁρμόδιοι καί ἐπαΐοντες διά τήν διακυβέρνησιν καί χειραγώγησιν τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους μας, ἀφήσωμεν καί ἐπιτρέψωμεν εἰς τούς ἐχθρούς  τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί τῆς πατρίδος μας, ἐσωτερικούς καί ἐξωτερικούς, ἐπωνύμους καί ἀνωνύμους, νά ἀνοίξουν «τόν ἀσκόν τοῦ Αἰόλου». Ἐάν δέν παρεμποδισθοῦν ἐγκαίρως, θά ἐπιτελέσουν τό καταλυτικόν, ψυχοφθόρον καί ἀνόσιον ἔργον τῆς καταλύσεως καί τῆς καταργήσεως τῶν πάντων.

          Συγκεκριμένως, Ὑπουργέ μου, νά προσεχθοῦν τά Σχολεῖα ὅλων τῶν βαθμίδων ἀπό τούς φοβερούς ἐπίβουλους τῆς ἠθικῆς τάξεως, τῆς γνωσιολογικῆς, ἀλλά καί τῆς ἠθικῆς καί πνευματικῆς προόδου καί ἀναπτύξεως τῶν παιδιῶν μας.

          Προστατεύσατε καί περιφρουρήσατε τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί τούς θεολόγους Καθηγητάς μας. Περιθριγκώσατε, ἀκόμη, τήν διδακτέαν ὕλην τῶν θρησκευτικῶν μαθημάτων, τά ὁποῖα πρέπει νά διατηρήσουν τόν κατηχητικόν καί ὁμολογιακόν τους χαρακτῆρα καί ὄχι νά μετατραποῦν εἰς στεγνό θρησκειολογικό - γνωσιολογικό μάθημα, πού θά τό διδάσκουν καί μή θεολόγοι. Παρεμποδίσατε καί ἀνακόψατε τήν ὁρμήν νεωτεριστῶν θεολόγων, παρεσυρμένων ἀπό τό ῥεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τῆς «μεταπατερικῆς» θεολογίας, καθώς ἐπίσης καί τῆς «μετανεωτερικότητας», οἱ ὁποῖοι εἶναι θεολογικά καί ἐκκλησιολογικά ἀνερμάτιστοι καί μέ τά «πιλοτικά τους προγράμματα», πού ἤδη ἐφαρμόζονται σέ ἐπιλεκτικά σχολεῖα ἀποπροσανατολίζουν τά παιδιά μας ἀπό τήν ὀρθόδοξη πνευματικότητα, καθώς παρεισφρύουν εἰς τό ὑλικό, πού προσφέρουν εἰς τήν μαθητιῶσαν νεολαίαν, καί σοβαρά δογματικά λάθη. Εἰς τά ἐγχειρίδια αὐτά διδασκαλίας τῶν θρησκευτικῶν μαθημάτων νά ἔχῃ τόν πρῶτον καί κύριον λόγον ἡ ἁρμοδία Συνοδική Ἐπιτροπή καί ἐν τέλει ἡ Ἱερά Σύνοδος.

          Περαίνων τήν μακράν ταύτην ἐπιστολήν μου, Ὑπουργέ μου, σᾶς παρακαλῶ ἐκ βαθέων νά ἐφαρμόζωνται οἱ σχετικοί νόμοι καί νά μή δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τούς καιροσκόπους καί ἀθεοφόβους νά παραπλανοῦν τήν μαθητιῶσα καί σπουδάζουσα νεολαία τῆς πατρίδος μας, οὔτε νά γκρεμίζουν ἀσυστόλως καί ἀδιαφόρως τίς ἑλληνοχριστιανικές μας παραδόσεις. Ὁ κίνδυνος εἶναι ἐντός τῶν τειχῶν.

Μέ ἐξαίρετη τιμή καί εὐχές
Ὁ Μητροπολίτης
†Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

Ἀνακοινοῦται :
1) Εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
2) Εἰς τόν Ἐξοχώτατον Πρωθυπουργόν κ.Ἀντώνιον Σαμαρᾶν

Πηγή  Μητρόπολη Κυθήρων 
Ἐνημέρωση ἀπό Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου
 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/1-2_13.html

Ἐκθεμελιώνουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ὑβρίζοντες ἁγιορείτας καὶ Ὀρθοδόξους θεολόγους. Ἰωάννου Τάτση

Ἐκθεμελιώνουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ὑβρίζοντες ἁγιορείτας καὶ Ὀρθοδόξους θεολόγους

 Ἰωάννου Τάτση Θεολόγου

Οἱ συντάκτες τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου βρίσκονται σὲ πανικὸ καὶ ἐφορμοῦν κατὰ πάντων. Δὲν εἶναι καθόλου βέβαιοι οὔτε οἱ ἴδιοι ὅτι θὰ καταφέρουν νὰ πετύχουν τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Προγράμματός τους στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.
Γιʼ αὐτὸ καθένας ποὺ τολμάει νὰ κρίνει τὸ ἔργο τους, νὰ ζητήσει ἀναθεώρηση ἢ ἀπόσυρση τοῦ Προγράμματος, ποὺ ἐκπόνησαν, μπαίνει στὸ στόχαστρό τους.
Θεωρεῖτε ὕβρις πρὸς τὸ πρόσωπό τους καὶ ἡ παραμικρὴ κριτικὴ, ποὺ ἀσκεῖται ἐπὶ τοῦ πιλοτικὰ ἐφαρμοζόμενου Προγράμματος, ποὺ εἰσηγήθηκαν.

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες ἔχουν ἐπιδοθεῖ σὲ πραγματικὴ «ἐκστρατεία» ἀρθρογραφίας, ἐπαφῶν καὶ συναντήσεων μὲ πρόσωπα ἐκκλησιαστικὰ καὶ πολιτικὰ, προκειμένου νὰ ἀποδείξουν ὅτι τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν, ποὺ ἐκπόνησαν, εἶναι καὶ χριστιανικὸ καὶ σύγχρονο καὶ ἀναγκαῖο γιὰ τὴν παιδεία μας καὶ παιδαγωγικὰ ὀρθὸ καὶ θεολογικὰ ὀρθόδοξο.
Παράλληλα προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι οἱ ἴδιοι ἔχουν πέσει θύματα συκοφαντικῆς, ψευδοῦς, ἀνεύθυνης καὶ ἀντιεπιστημονικῆς κατακρίσεως ἀπὸ ἀναχρονιστικούς, συντηρητικούς, ὀπισθοδρομικούς, φανατικούς, ζηλωτές, σκοταδιστές, φονταμενταλιστὲς θεολόγους, πανεπιστημιακοὺς καθηγητές, μοναχούς, ἱερεῖς καὶ Ἐπισκόπους.

Πρὸς πᾶσα κατεύθυνση διακηρύσσουν ὅτι οἱ ἀντιτιθέμενοι στὸ σωτήριο ἔργο τους «θὰ καταστρέψουν τὸ μάθημα», διότι δὲν ἔχουν οὔτε τὴν ἐπιστημοσύνη, οὔτε τὴν προνοητικότητα, ποὺ δῆθεν ἔχουν αὐτοὶ «οἱ ἐμπειρογνώμονες»!
Ἐκεῖνοι καὶ μόνον ἐκεῖνοι «οἱ ἐκλεκτοὶ» γνωρίζουν τί πρέπει νὰ γίνει! Ἐκεῖνοι καὶ μόνον ἐκεῖνοι «οἱ ἐπίλεκτοι» μποροῦν νὰ σώσουν τὸ μάθημα…«ἀλλάζοντάς του τὰ φῶτα»(!), φυσικὰ μὲ τὸ ἀζημίωτο, ἐφόσον τὰ Προγράμματα αὐτὰ χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ ΕΣΠΑ.
Δὲν λένε ὅμως ποτὲ ἀπὸ ποιοὺς θὰ τὸ σώσουν καὶ μὲ ποιὸ τρόπο, ἐφόσον διατείνονται ὅτι τελικὰ τὸ μάθημα καὶ μὲ τὸ δικό τους Πρόγραμμα, παραμένει ὀρθόδοξο!
Ἆραγε ἔχουν λάβει ὑπόψη στοὺς σχεδιασμοὺς τους «οἱ εἰδικοὶ ἐπὶ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν», τὶς δύο ἐπιστολὲς, πού ἐστάλησαν τὸ 2010 ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πρὸς θεολόγους, ὅπου διαφαίνονται οἱ προθέσεις του γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν;
Μήπως θεωροῦν τελικά, ἀφελεῖς καὶ τοὺς «φίλους» καὶ τοὺς «ἐχθρούς» τοῦ μαθήματος;
Μήπως πιστεύουν ὅτι λέγοντας στοὺς μὲν ὅτι τὸ μάθημα εἶναι ὀρθόδοξο καὶ στοὺς ἄλλους ὅτι εἶναι «ἀνοιχτὸ»- θρησκειολογικὸ θὰ καταφέρουν νὰ τοὺς ξεγελάσουν;
Μὲ αὐτὰ τὰ ὑποκριτικά, ἐπικοινωνιακὰ τερτίπια εἶναι δυνατὸν νὰ σταθεῖ τὸ μάθημα στὸ σχολεῖο;

Εἶναι ἀμετανόητοι καὶ ἄκαμπτοι. Γιὰ νὰ πετύχουν τὸ στόχο τους, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸ νὰ «περάσει» τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν τους καὶ νὰ γενικευθεῖ ἡ ἐφαρμογή του σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα, τὰ «βάζουν» μὲ ὅλους:
Πρῶτον, μὲ τοὺς παραδοσιακοὺς ἐπισκόπους, ποὺ δὲν ἐπιτρέπουν μὲ τὶς παρεμβάσεις τους καὶ τὴ στάση τους νὰ βγεῖ μία θετικὴ, γιὰ τὸ Πρόγραμμά τους, ἀπόφαση τῆς Ἱ. Συνόδου, ἡ ὁποία θὰ τοὺς εἶναι χρήσιμη ὡς ἐπιχείρημα πρὸς τὴν Πολιτεία, ὅτι δηλαδὴ καὶ ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία εἶναι σύμφωνη μὲ τὶς προωθούμενες ἀλλαγές.
Εἶναι ἀνάστατοι γιατί δὲν κατάφεραν νὰ πετύχουν τὸ στόχο τους αὐτὸ, παρόλο ποὺ εἶναι γνωστὲς στοὺς «παροικοῦντες ἐν Ἱερουσαλήμ», οἱ ἐκκλησιαστικὲς διασυνδέσεις τους.

Δεύτερον, τοὺς φταῖνε οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ κυρίως οἱ δύο σεβάσμιοι Γέροντες, ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Γρηγορίου π. Γεώργιος καὶ ὁ Προηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἰβήρων π. Βασίλειος, ποὺ μὲ κείμενα – παρεμβάσεις τους ἀντιτάχθηκαν ξεκάθαρα στὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν.
Παραπλανήθηκαν, λένε διότι ἔπεσαν θύματα παραπληροφόρησης! Δὲν διστάζουν μάλιστα, νὰ παραδώσουν «μαθήματα μετάνοιας» καὶ ἀσκητικῆς ζωῆς στοὺς σεβάσμιους Γέροντες, ποὺ ἀνάλωσαν τὴ ζωή τους στὸ Ἅγιον Ὄρος!
Ἴσως ὅμως ἂν οἱ σεβαστοὶ Γεροντάδες ἀσπάζονταν τὴν «ἐμβάδα» τῶν εἰσηγητῶν τοῦ Προγράμματος νὰ τοὺς συγχωροῦνταν τὸ τόλμημα νὰ ἐκφέρουν τὴν ἀντίθετη γνώμη τους.
Κάλεσαν μάλιστα, τὸν π. Βασίλειο σὲ «ἀπολογία» καὶ ἐνῶ αὐτὸς μὲ αὐθόρμητο τρόπο καὶ ἀγαθότητα καρδιᾶς τοὺς μίλησε, αὐτοὶ κατόπιν δὲν δίστασαν νὰ δημοσιοποιήσουν ὅσα λέχθηκαν σὲ αὐτὲς τὶς «κλειστὲς-ἰδιωτικὲς» συζητήσεις, ποὺ εἶχαν κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς μὲ τὸν π. Βασίλειο, παρουσιάζοντάς τα ἀπὸ τὴ δική τους σκοπιὰ καὶ μὲ δικά τους σχόλια, ὅπως ἤθελαν τὰ πράγματα.

Αὐτὸ εἶναι λοιπὸν τὸ ἦθος, πού φέρνει ἡ «σύγχρονη» θεολογία τους; Ὅλη αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ ὅμως, ἀφήνει μᾶλλον μία ὀδυνηρὴ ἐπίγευση, ποὺ μονάχα μὲ ὅρους πνευματικῆς πατροκτονίας μπορεῖ νὰ περιγραφεῖ!
Καλοῦνε τοὺς πάντες καὶ κυρίως τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἄνδρες νὰ διαβάσουν τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν καὶ νὰ μὴ ἀκοῦνε τὶς φῆμες, ποὺ διασπείρουν οἱ ἀκραῖοι… Νὰ καὶ κάτι μὲ τὸ ὁποῖο συμφωνοῦμε μὲ τοὺς συντάκτες τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν!
Ἡ ἀνάγνωση τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν ἀπὸ κάθε ἐνδιαφερόμενο εἶναι πράγματι αὐτὸ ποὺ ζητᾶμε καὶ ἐμεῖς ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ἔχουμε τὴ βεβαιότητα ὅτι ἡ μελέτη τοῦ Προγράμματος θὰ φανερώσει στὸν καθένα τὸ μέγεθος τῆς ἀλλοίωσης τοῦ ὀρθοδόξου μαθήματος, ποὺ ἐπιχειρεῖται μὲ αὐτό.

Τρίτον, τοὺς φταῖνε οἱ Θεολόγοι, πανεπιστημιακοὶ καὶ καθηγητὲς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης. Σὲ αὐτοὺς σχεδὸν ἀπαγορεύουν τὴν ἔκφραση γνώμης, τὴν ἐλευθερία κινήσεων καὶ παρεμβάσεων πρὸς διάφορους φορεῖς, προκειμένου μόνον αὐτοὶ νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ προνόμιο.
Πρέπει ὅλοι νὰ μείνουμε ἀδρανεῖς καὶ νὰ ἀφήσουμε ἀνοιχτὸ τὸ πεδίο σὲ ἐκείνους μόνο, γιὰ νὰ μποροῦν ἀνενόχλητοι νὰ προχωρήσουν τὰ σχέδιά τους.
Αὐτὴ ἡ συμπεριφορά τους φανερώνει ὅτι διακατέχονται ἀπὸ μία ἰδιοκτησιακὴ ἀντίληψη ἀπέναντι στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.
Κάνουν ὅμως μεγάλο λάθος, τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν δὲν εἶναι μόνο δικό τους, ἀλλὰ εἶναι κτῆμα ὅλου τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ λαοῦ καὶ ὅλοι τὸ πονᾶμε καὶ τὸ ἀγαπᾶμε.
Ἤδη γράψαμε ἀρκετὰ καὶ δὲν ἀξίζει περαιτέρω ἀναλύσεως καὶ ἀπαντήσεως ἡ τακτικὴ, ποὺ ἀκολουθοῦν οἱ συντάκτες τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν, γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ οὔτε ἔχει καμία σημασία νὰ μιλάει κανεὶς σὲ ὦτα μὴ ἀκουόντων.
Ἕνα μόνο πρέπει νὰ γνωρίζουν: Δὲν πρόκειται νὰ παύσουμε νὰ ἐπαγρυπνοῦμε, νὰ ἀντιστεκόμαστε καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε ἐνάντια στὴν καταστροφὴ τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς, ποὺ ἐπιφέρει τὸ Πρόγραμμά τους.
 Ὁ ἀγώνας μας αὐτὸς θὰ συνεχισθεῖ μέχρι τὴν ἀπόσυρσή του διότι, ὅπως ἔχουν ἀποδείξει οἱ οὐκ ὀλίγες ἐμπεριστατωμένες κριτικές, αὐτὸ ἀντιβαίνει στὶς ἀρχὲς τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης, τῆς ὀρθόδοξης Θεολογίας καὶ στὶς ἐπιταγὲς τοῦ Συντάγματος γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας.

Καὶ κάτι τελευταῖο. Μὲ ὅλα ὅσα ἀνίερα καὶ αὐταρχικὰ λέγουν καὶ πράττουν ἔχουν ἀναιρέσει ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀφοροῦν τὸ σεβασμό τοῦ ἄλλου, τὴν «ἀνοιχτότητα», τὸ «διάλογο», τὴν ἀποδοχὴ τῆς «ἑτερότητας» καὶ τὰ παρόμοια, ποὺ τόσο μεγαλόφωνα διακηρύσσουν.

Ὁρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1950  16 Νοεμβρίου 2012
 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_5349.html