Η Βασκανία και το «Μάτιασμα». Νικόλαος Γεωργαντώνης

Η Βασκανία και το «Μάτιασμα»
Νικόλαος Γεωργαντώνης

19 Φεβρουαρίου 2013
Η Βασκανία και το «Μάτιασμα» είναι γνωστά θέματα της κοινωνίας μας χωρίς όμως να έχουμε πλήρη γνώση της σημασίας τους. Ο Διάβολος από τη στιγμή που εξέπεσε από τον Παράδεισο, προσπαθεί να αποσπάσει τον άνθρωπο από τον Θεό.
Οι Πρωτόπλαστοι ξεγελάστηκαν από τον όφη (Διάβολο) και ενδύθηκαν τους «Δερμάτινους Χιτώνες» (αμαρτωλότητα, πτωτικότητα).
Αυτή η διαστροφή δεν τελειώνει, ακόμη και στις ημέρες μας. Με την τεχνική της Μαγείας, στην οποία εντάσσεται η Βασκανία και το «Μάτιασμα», προσπαθεί ο Διάβολος να απομακρύνει τον άνθρωπο από το Θεό. Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται όταν ο άνθρωπος μένει μακριά από την Εκκλησία και δεν μετέχει πνευματικά στην Εκκλησία.
    Τα «κοινά διδάγματα» του κόσμου για το «κακό μάτι» είναι παντελώς ξένα προς την διδασκαλία της Εκκλησίας. Ο κόσμος, δυστυχώς, επηρεασμένος από διάφορες «μη- ορθόδοξες παραδόσεις», δημιούργησε «ξόρκια», δηλαδή «ευχές» εναντίον των μαγικών επιδράσεων. Ενώ έχουνε αναφορά προς Αγίους, Σταυρό, κ.α., δεν έχουνε καμία σχέση με τους εξορκισμούς που διαβάζονται στην Εκκλησία. Δυστυχώς, κάνοντας αυτές τις πράξεις ο κόσμος, αφήνει τον Διάβολο να κυριαρχήσει στην ζωή του. Η Εκκλησία πιστεύει στην Βασκανία αλλά ότι ο πιστός θεραπεύεται μόνο μέσα στην Εκκλησία από ιερείς, όχι από λαϊκούς!

    Ποιους βλάπτει το «Μάτιασμα» όμως; Αυτοί που βλάπτονται είναι αυτοί που ζουν εκτός της Εκκλησίας. Όταν οι άνθρωποι δεν ζουν την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, την «εν Χριστώ» ζωή, είναι σε μεγάλο κίνδυνο! Καλό και ωφέλιμο για τους πιστούς είναι τακτικά να προσεύχονται, να νηστεύουν, να εξομολογούνται και γενικά να μετέχουν ενεργά στα μυστήρια της Εκκλησίας. Αν ο πιστός ζει «εν Χριστώ», τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Τον σκεπάζει η Χάρη του Θεού και τον προστατεύει.
    Αν κάποιος «ματιαστεί» δεν πρέπει να τρέχει στον κάθε τυχόντα να τον «ξεματιάσει»! Είναι μεγάλο λάθος αυτό που κάνουν πολλοί άνθρωποι. Μπορείς να διορθώσεις μαγεία με μαγεία:! Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος «Θεραπεύουσι το σώμα οι δαίμονες; Γέλως ταύτα και μύθοι. Επιβουλεύειν και καταβλάπτειν, ου θεραπεύειν ίσασιν οι δαίμονες» (PG 48, 854).
Για να θεραπευτεί κάποιος που έχει «ματιαστεί», θα πρέπει να πάει στον ιερέα για να του διαβάσει την ειδική ευχή, την «Ευχή της Βασκανίας». Μόνο έτσι θεραπεύεται ο άνθρωπος. Άμα ζει μέσα στην Εκκλησία, θα είναι ασφαλής από τέτοιες επιθέσεις. Η Εκκλησία καταδικάζει τους λαϊκούς που «ξεματιάζουν» επειδή είναι πράξη μόνο του ιερέα.

    Πρέπει να καταλάβουμε ότι σωτηρία υπάρχει μόνο μέσα στην Εκκλησία. Μην πλανόμαστε από κάθε δεισιδαιμονία. Έχουμε οδηγό τον Χριστό και μέσω της Εκκλησίας οδηγούμαστε στον Θεό. Ας προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε το Θεό και να αποστραφούμε κάθε κακή ενέργεια όπως η λανθασμένη διδασκαλία περί της Βασκανίας ή του «Ματιάσματος».
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_7673.html

Ἀπαράδεκτη ἀνάρτηση σε «Ὀρθόδοξο Χριστιανικό» blog! Προσοχή στίς πλανεμένες ὑποδείξεις!

Πρόκειται γιά μία παλαιότερη ἀνάρτηση πού ἀνακαλύψαμε, πού ὅμως δέν παύει νά ἔχει ἐπισκεψιμότητα ἀπό ἀναγνῶστες μέχρι καί τώρα ( ὅπως θά δεῖτε καί στά σχόλια ). Ἄρα ἡ ἐπιρροή καί πλάνη πού μπορεῖ νά ἀσκήσει ἔστω καί σέ μία ψυχή, δέν εἶναι ἀμελητέο ζήτημα. Τό περίβλημα τῆς «χριστιανικῆς» παρουσίας τοῦ ἱστολογίου, σίγουρα θά ἀσκήσει αἴσθημα ἀσφάλειας καί ὀρθότητας σέ κάποιους πνευματικά ἀδυνάτους καί θά τούς περάσει τήν κακοδοξία.

Εἶναι ἀπορίας ἄξιον:

πῶς μία τέτοια ἀνάρτηση, βρίσκει φιλοξενία στό ἐν λόγῳ «Χριστιανικό» ἱστολόγιο;!

Πρέπει νά προσέχουμε:

α) γιατί ζοῦμε σέ καιρούς χαλεπούς, ἰδιαίτερα γιά τήν πνευματική ζωή καί κατάσταση τῶν ἀνθρώπων, πού βουλιάζουν ὅλο καί περισσότερο στήν ἀποσταστία ἀπό τόν Θεό καί στήν ὑπερβολική χαλάρωση τῶν ἠθῶν καί

β) γιατί ζοῦμε ταυτόχρονα σέ μία ἐποχή ( τή Νέα Ἐποχή ὅπως θέλουν νά μᾶς τήν ἐπιβάλλουν ), ὅπου χαρακτηρίζεται ἐντόνως ἀπό τήν τεράστια ἀποδοχή καί προβολή τῆς μαγείας καί τοῦ ἀποκρυφιστικοῦ στοιχείου, ὡς κάτι ὀρθό καί φυσιολογικό.

Τό συγκεκριμένο θέμα, ἰδιαίτερα αὐτό πού βρίσκεται στό κόκκινο πλαίσιο, οὐσιαστικά μυεῖ τόν ἀναγνώστη σέ μαγεῖες καί ξόρκια πού θυμίζουν σκοτεινό μεσαίωνα καί ἀποκλίνουν τά μέγιστα ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας.

Κρίμα πού ἐνῶ ἔχουμε τήν διαφωτιστικότατη Ἁγία Γραφή, τήν πλούσια Ἁγιοπατερική Θεολογία καί τούς Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας,  νά ἀναζωπυρώνουμε στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων τό σκότος.

Ἐνημερωθεῖτε σχετικά μέ τήν βασκανία ἐδῶ:

http://anavaseis.blogspot.gr/2010/08/blog-post_4604.html

Ἐστάλη μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog.html

Ο ιστότοπος «Αγιορείτικο Βήμα» και τα «ξεματιάσματα». Χαράλαμπος Άνδραλης

Ο ιστότοπος «Αγιορείτικο Βήμα» και τα «ξεματιάσματα» 

Χαράλαμπος Άνδραλης Δικηγόρος-συγγραφέας

Με μεγάλη μας θλίψη, παρατηρήσαμε στο γνωστό χριστιανικό ιστολόγιο, συμβουλές για …αποτελεσματικό ξεμάτιασμα.
Με αφορμή λοιπόν αυτή την ατυχή ανάρτηση, κάνουμε κάποιες σκέψεις σχετικά με αυτή τη δεισιδαιμονία που δυστυχώς έχει επικρατήσει στη συνείδηση μιας σημαντικής μερίδας του χριστιανικού λαού, κυρίως των ηλικιωμένων.
Σαφώς και η Εκκλησία μας δέχεται το «μάτι» ή σωστότερα βασκανία. Δεν δέχεται όμως σε καμία περίπτωση τις «ξεματιάστρες». Υπάρχει στα ευχολόγια της Εκκλησία ειδική ευχή του Μεγάλου Βασιλείου, την οποία διαβάζει μόνο ο ιερέας φορώντας πετραχήλι.
Εναλλακτικά μπορούμε και με την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» ή με οποιαδήποτε άλλη καθιερωμένη προσευχή της Εκκλησίας να αντιμετωπίσουμε τη δυσάρεστη αυτή κατάσταση. Επομένως, οποιαδήποτε άλλη μέθοδος με την χρήση λαδιών, φλιτζανιών, πτυέλων και ακατανόητων «ευχών» είναι αναμφισβήτητα δεισιδαιμονίες. Και όπου δεισιδαιμονία, εκεί και ο διάβολος.
Δεν αμφισβητούμε όμως την …αποτελεσματικότητα αυτών των μεθόδων. Ο διάβολος δημιουργεί τη βασκανία, ο διάβολος και τη διώχνει. Με αυτό τον τρόπο όμως, οι πιστοί τον επικαλούνται να τους «βοηθήσει» και διόλου τυχαία ματιάζονται μετά, όλο και πιο συχνά. Αποτέλεσμα είναι να καταφεύγουν εκ νέου στις συμπαθητικές ξεματιάστρες και να δώσουν άλλη μία νίκη στον αντίθετο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι με τέτοιες αψυχολόγητες ενέργειες δίνουμε δικαιώματα στον διάβολο να επεμβαίνει στη ζωή μας.
Από την άλλη μεριά, η τακτική συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας απομακρύνει τις ελάχιστες πιθανότητες βασκανίας. Βάζοντας μέσα στη ζωή μας τον Χριστό, δεν αφήνουμε χώρο στον διάβολο και επομένως στη βασκανία.

Θα πρέπει όλα τα Ορθόδοξα Χριστιανικά ιστολόγια να τείνουν την προσοχή τους στις αναρτήσεις τους. Κι αυτό γιατί όσο πιθανό είναι να ωφελήσεις μια ψυχή, άλλο τόσο πιθανό είναι και να τη βλάψεις. Συνίσταται ανεπιφύλακτα το «φιλτράρισμα» αμφιλεγόμενων αναρτήσεων από έμπειρους πνευματικούς και θεολόγους για να πορευόμαστε σε ασφαλείς δρόμους.

Ακολουθεί παρακάτω η ηλεκτρονική διεύθυνση με το επίμαχο θέμα: http://www.agioritikovima.gr/perizois/451-2010-07-01-19-05-36
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_8646.html

Η κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη μοίρασε στους ποδοσφαιριστές γούρια!!! Παναγία μου λυπήσου μας.

Συνεργάτης της "κατάνυξης" εντόπισε την εξής είδηση:

Η κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη, πρόεδρος του συλλόγου "Ελπίδα" και Πρέσβυς καλής θελήσεως της ΟΥΝΕΣΚΟ χάρισε στους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, γούρι της Ελπίδας και τετράφυλλο τριφύλλι.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Οι νεοταξικές και αποκρυφιστικές συνήθειες δεν αρμόζουν στο χώρο που φιλοξενεί τον αβάστακτο πόνο των μικρών υπάρξεων. Η ογκολογική μονάδα παίδων του νοσοκομείου "Αγία Σοφία" ευλογείται και αγιάζεται από την παρουσία του Χριστού και μόνο. Καμιά θέση κυρία μου δεν έχει ο δαιμονισμός που εκφράζεται με την ειδωλολατρική και νεοπαγανιστική πρακτική σας.

Παρακολουθείστε το βίντεο κυρίως στο 01:15 ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

http://katanixis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_6316.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/gssUJ+(%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BD%CF%85%CE%BE%CE%B9%CF%82)

Περί Μαγείας. Ἀρχιμ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Περί Μαγείας 
Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος.
Ἡ ομιλία πραγματοποιήθηκε στήν Στουτγγάρδη Γερμανίας, στόν Ἱ. Ναό Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου.

α)Μαγεία εἶναι ὁ εὔκολος τρόπος τοῦ ἐπιτυγχάνειν τῆ συνεργεία πονηρῶν πνευμάτων.
β)Ἡ Μαγεία εἶναι ἄρνηση πίστεως. γ) Πῶς λύνονται τά μάγια;
δ) Πότε χρειάζονται οἱ ἐξορκισμοί; ε) Τά καμουφλάζ τῶν μάγων κ.λ.π


Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)
Ἀρχείο Ἀναβάσεων

Διαβάστε ἤ ἀκούστε σχετικά :
Διαφορά Ψυχοπάθειας -Διαμονισμοῦ καί Δαιμονικῆς προσβολῆς. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία
 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_1927.html

Μία θαυμαστή ἀνακοίνωσις τοῦ Βασιλείου. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Μία θαυμαστή ἀνακοίνωσις τοῦ Βασιλείου.

Περιστατικά ἀπό τό ἱεραποστολικό κλιμάκιο τοῦ Μπουρουντί

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Τήν παροῦσα διήγησι θά μᾶς τήν κάνει ὁ Πιστός Χριστιανός μας Βασίλειος, δάσκαλος στό ἐπάγγελμα καί ψάλτης τῆς ἐκκλησίας τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μπουζιουμπούρας. Βαπτίσθηκε τόν Ἀπρίλιο τοῦ 2004 καί ἔχει πόθο νά γίνη μοναχός.
Τήν νύκτα τῆς 30ης Αὐγούστου 2006, ἐνῶ κοιμόταν, εἶδε τό ἑξῆς θαυμαστό ὄνειρο. Ἰδού πῶς τό διηγεῖται ὁ ἴδιος:
«Ἐγώ ὁ Βασίλειος ἀναφέρω στόν πνευματικό μου Πατέρα τό ὄνειρο τό ὁποῖον εἶδα δύο φορές, τήν 30ην Αὐγούστου καί μία φορά πρίν μία ἑβδομάδα.
Στόν ὕπνο μου λοιπόν εἶδα ὅτι ἤμουν μέσα σέ ἕνα πολύ ὡραῖο λιβάδι, στό ὁποῖον ὑπῆρχαν πράσινα χόρτα, λουλούδια καί στό μέσον ὑπῆρχαν τρία δένδρα γεμᾶτα ἀπό πολύ καλούς καρπούς. Τέτοιοι καρποί δέν ὑπάρχουν στόν κόσμο.
Ὅταν ἐγώ πλησίασα νά κόψω ἀπ᾿ αὐτούς τούς καρπούς, ἀπ᾿ αὐτή τήν κατεύθυνσι ἦλθε μία φωνή ἀπό ἄνδρα, τόν ὁποῖον δέν εἶδα, πού μοῦ ἔλεγε: «Βασίλειε, Βασίλειε...». Ἐγώ ξαφνιάσθηκα καί ἀπό τόν φόβο μου ἤμουν ἕτοιμος νά φύγω  τρέχοντας. Ἔλεγα τότε μέσα μου τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, βοήθησέ με».

Ἡ φωνή συνέχισε νά μοῦ λέγει τά ἑξῆς: «Βλέπεις καλά αὐτό τό λιβάδι καί τά τρία δένδρα πού εἶναι στό μέσον γεμᾶτα μέ καρπούς? Εἶναι οἱ καρποί τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου τῶν ἐργατῶν τῆς Ἐκκλησίας μου ἐδῶ στήν Ἀφρική. Πήγαινε καί ἐσύ κοντά τους νά τούς βοηθήσεις. Δέν βλέπεις πόσο κοπιάζουν?».
Αὐτή τήν φωνή τήν ἄκουσα τέσσερεις φορές.
Ἐγώ ἀπήντησα στήν φωνή:  «Κύριε, δέν ἠμπορῶ νά βοηθήσω», ἀλλά ἡ φωνή ἐπέμενε νά μοῦ λέγει πάλι τά ἴδια λόγια: «Μέ τήν δύναμι τοῦ Φιλανθρώπου Θεοῦ θά ἠμπορέσεις νά τούς βοηθήσεις. Ἔχουν κουρασθῆ καί ζητοῦν τήν βοήθειάν σου».
Ἐγώ ἐξεπλάγην πολύ κι ἕνας φόβος πέρασε ἀπό ὅλο μου τό σῶμα. Ἄρχισα νά λέγω τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ καί Κυρία Θεοτόκε Μαρία βοηθῆστε με».
Μετά πάλι ἀποκοιμήθηκα. Πάλι εἶδα τό ἴδιο ὄνειρο ὅτι εὑρισκόμουν σ᾿ αὐτό τό ὡραῖο λιβάδι καί ἄκουσα πάλι τήν ἴδια προστακτική φωνή: «Βασίλειε, Βασίλειε,.....ἔλα νά βοηθήσεις τό ἔργο ἐδῶ στήν Ἀφρική. Γιατί φοβᾶσαι, ἐνῶ θἄπρεπε νά χαίρεσαι, διότι εἶναι ἔργο ἀγάπης γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Σοῦ τό λέγω γιά τρίτη φορά.
Τήν πρώτη φορά δέν ἔκανες ὑπακοή νά πᾶς νά τούς βοηθήσεις. Πήγαινε νά τούς εἰπῆς αὐτά τά λόγια μου καί μή κρύψεις ὅσα σοῦ εἶπα, οὔτε νά φοβηθῆς. Κι ἐγώ θά σοῦ δώσω δύναμι νά μιλήσεις μαζί τους».
Ἐγώ καί πάλι ἐτρόμαξα μέσα στόν ὕπνο μου καί εἶπα τήν προσευχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με καί βοήθησέ με».
Αὐτή τήν μαρτυρία τήν ἀνέφερα στόν πνευματικό μου πατέρα, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπε ὅτι τό ὄνειρο εἶναι ἀπό τόν Θεό καί ὅτι μέ καλεῖ νά βοηθήσω στό ἱεραποστολικό ἔργο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν Ἀφρική.

Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης
Μπουρούντι Κεντρικῆς Ἀφρικῆς
Σεπτέμβριος 2006.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_27.html

Λάμπει ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ. Ἐμπειρίες τοῦ ζεύγους Ἀθανασίου καί Μαρίας. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Λάμπει ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ

Περιστατικά ἀπό τό ἱεραποστολικό κλιμάκιο τοῦ Μπουρουντί

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Στήν γιορτή τῆς ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου τοῦ ἔτους 2005 βαπτίσθηκαν στήν ἐκκλησία Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου 15 μπουρουντέζοι Ἀδελφοί μας. Ἀνάμεσά τους καί ὁ τελειόφοιτος τῆς νομικῆς Δαμασκηνός Bilizi. Δέν τοῦ ζήτησα ἀκόμη νά μοῦ περιγράψει τί αἰσθάνθηκε στήν βάπτισί του.
Ὅμως, μόνος του μοῦ εἶπε ὅτι, ὅταν πῆγε τό ἀπόγευμα στό σπίτι του, μετά τήν βάπτισί του, ἐκρέμασε τόν ξύλινο μεγάλο Σταυρό πού τοῦ ἔδωσα, στό τοῖχο τοῦ δωματιοῦ του.
Τό βράδυ, μετά τήν προσευχή του,  πρίν κοιμηθῆ, εἶδε ἕνα  θαυμαστό φαινόμενο. Ἀπό τόν Σταυρό ἔβγαιναν ἀκτῖνες φωτός, πού ξεχύνοντο μέσα στό δωμάτιό του. Ταυτόχρονα ἄκουσε καί μία ὡραία ψαλμωδία, πού ἔλεγε στά σουαχίλι: «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς».

Ἐμπειρίες τοῦ ζεύγους Ἀθανασίου καί Μαρίας

Στίς 23 Δεκεμβρίου 2005 βαπτίσθηκε καί μία οἰκογένεια μέ τέσσερα παιδιά. Ἦσαν πρώην καθολικοί. Ὠνομάσθηκε τό ἀνδρόγυνο Ἀθανάσιος καί Μαρία.
Ὁ Ἀθανάσιος Kemgurukiye ἔγραψε τίς ἐμπειρίες καί ἐντυπώσεις του ἀπό τήν εἴσοδό του διά τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία:
«Ἐγώ πρίν μπῶ στήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία δέν ἤξερα τίποτε γιά τήν διδασκαλία της καί τήν ὕπαρξί της. Ἄρχισα νά διαβάζω βιβλία ἀπ᾿ αὐτά πού μοῦ ἔδωσε ὁ π. Δ. Σιγά-σιγά ἄρχισα νά καταλαβαίνω τίς διαφορές πού ἔχει αὐτή ἡ Ἐκκλησία μέ τίς ἄλλες «ἐκκλησίες» καί ὅτι μόνο Αὐτή εἶναι ἡ ἀληθινή ἀπό τήν ἐποχή τῶν Ἀποστόλων μέχρι σήμερα.
Μόνος μου μαζί μέ τήν σύζυγό μου Μαρία  ἀποφασίσαμε ν᾿ ἀκολουθήσουμε οἰκογενειακῶς αὐτή τήν Ἐκκλησία, οὕτως ὥστε, ὅταν ἔλθει ὁ Χριστός στήν Δεύτερη Παρουσία του νά μή μᾶς εὕρη στό σκοτάδι, ἀλλά μέσα στήν Ἁγία Ἐκκλησία Του, ἡ ὁποία κρατεῖ τίς διδασκαλίες τῶν Ἀποστόλων καί τίς Παραδόσεις τῶν Ἁγίων, χωρίς νά ἔχει προσθέσει ἤ ἀφαιρέσει κάτι.
Οἱ ἐμπειρίες μου πού ἔζησα ἀπό τό ἅγιο Βάπτισμά μου, τό Ἅγιο Χρῖσμα καί τήν Θεία Κοινωνία, μπορῶ νά τίς καταγράψω στήν συνέχεια:
-Ὅταν μπῆκα μέσα στό νερό ὁλόκληρος, αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρά. Τό σῶμα μου κολύμβησε μέσα στήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅταν ἐξῆλθα ἀπό τό νερό, ἔνοιωσα ὅτι ὅλες οἱ ἁμαρτίες μου ἔπεσαν σάν λέπια ἀπό τό σῶμα μου. Τώρα αἰσθάνομαι μία ἐσωτερική χαρά καί ἐλευθερία.
Ὅταν ὁ ἱερεύς μέ ἔχρισε μέ τό Ἅγιο Μῦρο, αἰσθάνθηκα ὅτι ὑποδέχθηκα μέσα μου τό Ἅγιο Πνεῦμα. Τά μάτια μου ἔλαμψαν ἀπό ἕνα ἐξαίσιο πνευματικό φῶς.
Ὅταν ἔλαβα γιά πρώτη φορά τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, αἰσθάνθηκα μία ἀνεξηγήτη καί ἰσχυρά πνευματική δύναμι νά μπαίνει μέσα στό σῶμα μου. Ὅλο τό βάρος πού αἰσθανόμουν στό παρελθόν, λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν μου, ἔφυγε ἀπό πάνω μου. Αἰσθάνθηκα μεγάλη χαρά μέσα στήν καρδιά μου, πέραν ἀπό κάθε περιγραφή. Ἔφυγε ἀπό μέσα μου κάθε φοβία καί ἀγωνία. Ἀπό τότε κάνω παντοῦ καί πάντοτε τόν Σταυρό μου, χωρίς ντροπή καί φόβο καί καλῶ κι ἄλλους ἀνθρώπους νά ἔλθουν καί νά γνωρίσουν τά μεγαλεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἀδελφοί μου, ὅσα σᾶς γράφω εἶναι ἀληθινές προσωπικές μου μαρτυρίες. Σάν Κατηχούμενος ἐντρεπόμουν νά κάνω τόν Σταυρό μου μπροστά σέ ἀνθρώπους ἄλλων θρησκειῶν, ἐνῶ μετά τήν βάπτισί μου δέν αἰσθάνομαι οὔτε ντροπή, οὔτε φόβο, ἀλλά μόνο χαρά καί εὐλογία.
Ἡ καρδιά μου γέμισε ἀπό μία βαθειά εἰρήνη. Τώρα αἰσθάνομαι ὅτι ἔχω ὑποχρέωσι μέ τήν ζωή καί τό παράδειγμά μου νά ὁδηγήσω κι ἄλλους ἀνθρώπους στόν Χριστό, γιά νά μη χαθοῦν στήν αἰώνια κόλασι.
Ἀδελφοί μου, ἐλᾶτε μαζί μου σ᾿ αὐτή τήν ἁγία πορεία καί ζωή. Διαβᾶστε τά ὀρθόδοξα βιβλία καί πιστεύετε ἀληθινά ὅτι μέσα σ᾿ αὐτά θά βρῆτε τόν Χριστό καί τήν σωτηρία σας. Θά βρῆτε στήν καρδιά σας τήν χαρά, τήν ἐλευθερία τῆς συνειδήσεώς σας, διότι κι ἐγώ βρῆκα τόν ἴδιο θησαυρό μέσα μου, τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ σύζυγός του Μαρία Hakizimana ὡς ἑξῆς μοῦ περιέγραψε τίς δικές της ἐμπειρίες, μετά τό βάπτισμά της:
Ὅταν ἐγώ ἄρχισα νά μπαίνω στό νερό, εἶχα μέσα μου ἀμφιβολία γι᾿ αὐτό πού ἀποφάσισα νά κάνω. Μετά ὅμως μέ περιέλουσε ἕνα γλυκό πνευματικό φῶς πού φώτισε ὅλη τήν ψυχή καί τό σῶμα μου. Ἀπό τότε ἔζησα καί κατάλαβα ὅτι αὐτή ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀληθινή. Τά μαθήματα πού ἄκουσα πρίν καί μετά τό Βάπτισμά μου μέ βοηθοῦν νά καταλάβω ὅτι βαδίζω πλέον σωστά στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ καί ὅτι ἁγιάζομαι στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Μετά τήν βάπτισί μου αἰσθάνθηκα μία μεγάλη ἀλλαγή μέσα μου. Χάρηκα πολύ καί μέχρι τώρα νοιώθω ἕνα φῶς νά μέ σκεπάζει πάντοτε. Ἰδιαίτερα ὅταν προσεύχωμαι στό σπίτι μου, νοιώθω αὐτό τό φῶς νά γεμίζει τόν νοῦ καί τήν καρδιά μου.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_9808.html

Τί αἰσθάνθηκε ὁ Χριστιανός Ἰωάννης ἀπό τό Μπουρούντι μετά τό βάπτισμά του. Τώρα ἔχω τήν δύναμι νά βαδίζω στήν ἁγιότητα. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Τί αἰσθάνθηκε ὁ Χριστιανός μας Ἰωάννης  Sabushimike ἀπό τό Μπουρούντι μετά τό βάπτισμά του.

Περιστατικά ἀπό τό ἱεραποστολικό κλιμάκιο τοῦ Μπουρουντί

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἔγραψε σέ χαρτί τά παρακάτω λόγια στήν γλῶσσα σουαχίλι καί μοῦ τό ἔδωσε. Τό παραδίδω στούς ἀναγνῶστες μου μεταφρασμένο:
«Ἡ ἡμέρα τῆς βαπτίσεώς μου, ἡ 23 Δεκεμβρίου 2005 εἶναι γιά μένα μία ἡμέρα, τήν ὁποία δέν θά ξεχάσω ποτέ στήν ζωή μου.
Ἀπό τότε ἠμπόρεσα νά γνωρίσω τήν ἀληθινή αἴσθησι στήν πνευματική ζωή. Λέγω αὐτό διότι ἄλλαξα στήν συμπεριφορά μου.
Αἰσθάνομαι ὑπερήφανος γι᾿ αὐτά τά δῶρα καί τά χαρίσματα πού μοῦ ἔδωσε ὁ Φιλάνθρωπος Θεός. Εἶναι ἡ πρώτη φορά στήν ζωή μου πού ἔζησα αὐτές τίς ἐμπειρίες, ἰδιαίτερα τήν ἡμέρα τῆς βαπτίσεώς μου.
Ἡ μαρτυρία μου συνίσταται σέ τρία μεγάλα μέρη:
1. Αἰσθάνθηκα ἀλλαγή μέσα στήν καρδιά μου.
2. Ἄλλαξε ριζικά ἡ ἐξωτερική συμπεριφορά μου καί
3. Ἄλλαξε ὅλη ἡ ζωή μου.
Ἡ καρδιά μου ἀπό τότε πού βαπτίσθηκα εἶναι πλέον σταθερή. Αἰσθάνομαι εἰρηνικός, ἐνῶ πρίν, ὅταν ἤμουν καθολικός δέν εἶχα αὐτή τήν εἰρήνη στήν καρδιά μου.
Ὅσον ἀφορᾶ τήν συμπεριφορά μου ἄλλαξα πολύ. Πρίν ἤμουν ἀντικοινωνικός, δέν ἤθελα νά μιλάω μέ κανέναν, δέν αἰσθανόμουν ἄνετα. Ἤμουν ἐριστικός καί ἀπότομος.
Στήν πνευματική μου ζωή νοιώθω μιά βαθειά εἰρήνη στήν καρδιά. Προσεύχομαι πολύ ἄνετα καί γρήγορα λέγοντας τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἔχω πολλή χαρά μέσα μου.
Εὐχαριστῶ τόν Χριστό καί τούς Πατέρες πού μέ βοήθησαν νά γνωρίσω καί νά εἰσέλθω στήν ἀληθινή καί ἀρχαία Ἐκκλησία Του, ἀπό τήν ὁποία ἐλπίζω νά σωθῶ.

Τώρα ἔχω τήν δύναμι νά βαδίζω στήν ἁγιότητα

Ἕνα ἀπόγευμα ἦλθε στήν ἐκκλησία μας ἕνα σεμνό καί ντροπαλό παιδί. Μετά τόν Ἑσπερινό μιλήσαμε μαζί. Αὐτός ὁ νέος τελικά βαπτίσθηκε μαζί μέ τόν ἀνωτέρω Ἰωάννη. Τίς ἐμπειρίες του τίς ἔγραψε ὅ ἴδιος στό χαρτί καί ἤδη τώρα σᾶς τίς παρουσιάζω μεταφρασμένες:
«Ἀγαπητοί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί,
Μέ μεγάλη χαρά σᾶς γράφω σήμερα γιά νά σᾶς γνωστοποιήσω τήν χαρά πού ἔζησα τήν ἡμέρα τῆς βαπτίσεώς μου. Εἶμαι μπουρουντέζος. Πρίν ἤμουν καθολικός. Οἱ γονεῖς μου καί τ᾿ ἀδέλφια μου παραμένουν ἀκόμη καθολικοί.
Μία ἡμέρα περπατοῦσα στήν πόλι, ἔξω ἀπό τήν ὁδό πού εἶναι ἡ ἐκκλησία Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τῆς Κοινότητος τῶν Ἑλλήνων μεταναστῶν.
Ἄκουσα νά κτυπᾶ ἡ καμπάνα καί νόμισα ὅτι καλοῦσε καί μένα νά μπῶ μέσα σ’αὐτή τήν ἐκκλησία. Πράγματι, τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ ὡδήγησε στό ἐσωτερικό τοῦ ναοῦ ὅπου προσευχήθηκα μαζί μέ ἄλλους Χριστιανούς. Μετά ζήτησα ἀπό τόν μοναχό-ἱεραπόστολο π. Δ. νά μοῦ ἐξηγήσει τίς διαφορές μέ τήν καθολική «ἐκκλησία».
Μιλήσαμε μαζί. Μοῦ ἔδωσε καί βιβλία καί κατάλαβα ὅτι ἐδῶ βρῆκα τήν ἀληθινή θρησκεία τοῦ Χριστοῦ. Αὐτή εἶναι καί ἡ αἰτία πού μέ ὤθησε νά βαπτισθῶ.
Μετά τήν βάπτισι, ἐκείνη ἡ ἡμέρα καθώς καί οἱ ἄλλες, λιγώτερο βέβαια, ἦταν ἡ εὐτυχέστερη ἡμέρα τῆς ζωῆς μου. Τό Ἅγιο Πνεῦμα κατέβηκε ἐπάνω μου. Εἶχα πολλές δυνάμεις νά μιλάω μέ τούς ἄλλους Χριστιανούς. Μπῆκε ἡ ἀκράδαντη πίστις στήν καρδιά μου ὅτι εὑρίσκομαι μέσα στήν ἀληθινή ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ.
Πρίν, παρότι κατοικοῦσα σέ ἀπόστασι 500 μέτρων ἀπό τήν πρώην ἐκκλησία μου, κι ὅμως δέν πήγαινα στήν λειτουργία τους. Καί τώρα περπατάω 6 χιλιόμετρα κάθε πρωΐ γιά νά φθάσω στήν Ὀρθόδοξη ἐκκλησία.
Τώρα ἔχω μέσα μου πολλές δυνάμεις γιά νά τιμήσω τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου μου καί νά ἐκτελέσω τά ἔργα Του.
Ἀληθινά σᾶς λέγω, Ἀδελφοί, ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι πλέον μαζί μου. Σᾶς προσκαλῶ, χωρίς δισταγμό, ἐλᾶτε κι ἐσεῖς σ᾿ αὐτό τόν δρόμο. Θά ζήσετε τίς ἴδιες ἐμπειρίες καί θά λάβετε τό Ἴδιο Ἅγιο Πνεῦμα στήν ζωή σας. Ὅ,τι ἔργο κάνω, προχωρεῖ πρός τά ἐμπρός διότι τό βοηθεῖ καί τό κατευθύνει τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Ἡ ζωή πού κάνω τώρα, δέν εἶναι ἀπ᾿ αὐτή τήν γῆ. Ἤδη τώρα εἶμαι μέσα στήν δόξα τοῦ Θεοῦ καί στήν Βασιλεία Του ἐξ αἰτίας τῆς βαπτίσεώς μου.
Τελειώνω λέγοντας ὅτι τώρα ἔχω τήν δύναμι νά βαδίζω πάντοτε στήν ἁγιότητα κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μου.
Ὁ ἀδελφός σας Θωμᾶς Manirampa.
 

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_8171.html

Ἐπισκευές τῆς ἐκκλησίας τοῦ ἁγίου Νικολάου στό Καλεμί τοῡ Κογκό. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἐπισκευές τῆς ἐκκλησίας  τοῦ ἁγίου Νικολάου στό Καλεμί τοῡ Κογκό

Περιστατικά ἀπό τό ἱεραποστολικό κλιμάκιο τοῦ Μπουρουντί

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Στίς 11 Ἰανουαρίου 2004 μαζί μέ τόν π. Ἰωσήφ ἐφύγαμε ἀπό τήν πόλι Μπουκάβου γιά νά φθάσουμε ἀεροπορικῶς στό Καλεμί. Στίς 9 παρά 10 τό πρωΐ πετάξαμε γιά τό Καλεμί. Πετούσαμε πάνω ἀπό τήν λίμνη Ταγκανίκα. Τό θέαμα ἦτο ἀξιοθαύμαστο.
 Δεξιά νά βλέπουμε τίς ὄχθες, τίς κοιλάδες καί τά καταπράσινα βουνά τοῦ Κογκό καί ἀριστερά μακριά τήν παραλία τῆς Τανζανίας.
 Μετά ἀπό δύο ὧρες φθάσαμε στό Καλεμί. Εἶχε εἰδοποιηθῆ ὁ μοναδικός ἕλληνας, ὁ κ. Γεράσιμος Κάππαρης καί μᾶς περίμενε ἐκεῖ. Στόν προαύλιο χῶρο τοῦ σπιτιοῦ του, ὑπάρχει κι ἕνα ἄλλο σπίτι, ἐλεύθερο καί προορισμένο γιά τήν φιλοξενία τῶν ὁποιωνδήποτε ξένων πού ἔρχονται ἀπό Εὐρώπη κυρίως καί ἔχουν σχέσι μέ τήν λειτουργία τοῦ ἐργοστασίου τῶν τσιμέντων, ὅπου ἐργάζεται ὁ ἕλληνας αὐτός.
Ἐκεῖ λοιπόν φιλοξενηθήκαμε καί φαγητό ἐτρώγαμε μαζί μέ τήν οἰκογένειά του, πού ἀποτελεῖται ἀπό τήν ἀγκολλέζα σύζυγό του, τήν κ. Ρόζα καί τά τρία μικρά παιδιά του.
Μᾶς ἐπληροφόρησε ὅτι ἐδῶ στό Καλεμί ἔγιναν μεγάλες μάχες, τό 2001 μεταξύ τῶν Ρουαντέζων καί Κογκολλέζων στρατιωτῶν, ὅτι ἔριξαν οἱ ἀντιμαχόμενες παρατάξεις βόμβες καί ὅτι αὐτοί, κατέβαιναν κάθε φορά μέσα στό ὑπόγειο φυλάκιό τους. Πολλοί σκοτώθηκαν, ἄλλοι ἔφυγαν γιά τό ἐσωτερικό τῆς χώρας.
Ἡ πόλις εἶναι ἀποκλεισμένη ἀπό τό ὑπόλοιπο Κογκό, διότι ἔχει γκρεμισθῆ μία γέφυρα καί δέν ἔρχεται τραῖνο ἀπό τό Λουμπουμπάσι. Ἔτσι κάθε εἴδους προϊόντα μεταφέρονται διά πλοίου ἀπό τήν ἀπέναντι Τανζανία, πού ἀπέχει μέ τό πλοῖο ὀκτώ ὧρες.  Ἡ ἐντός τῆς πόλεως μετακίνησις τῶν ἀνθρώπων, πού ἀριθμεῖ 250 χιλιάδες κατοίκους γίνεται μέ τά 3000 ποδήλατα, τά ὁποῖα λειτουργοῦν σάν ταξί, διότι δέν ὑπάρχει δρόμος πού νά ἑνώνη τό Καλεμί μέ τά μεγάλα ἀστικά κέντρα, ὅπως τό Λουμπουμπάσι, γιά τήν ἀγορά αὐτοκινήτων.
Ὁ κ. Κάππαρης μᾶς πληροφόρησε ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει ἐκκλησία τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῆς λεηλασίας ὑπό τοῦ στρατοῦ τό 1991, ἔφυγαν γιά τό Λουμπουμπάσι καί τήν ἐγκατέλειψαν. Ἐμεῖς πολύ χαρήκαμε γι᾿ αὐτή τήν εἴδησι καί, μετά ἀπό δύο περίπου ὧρες, ἀπό τήν ἄφιξί μας στό Καλεμί, ἐπήγαμε στήν ἐγκαταλελειμένη ἐκκλησία μας.
Βρῆκα μέσα νά μένουν δύο οἰκογένειες, ἐνῶ ἐπάνω στήν Ἁγία Τράπεζα εἶχαν καί πωλοῦσαν ἡλιοκαμένα ψάρια , τά ὁποῖα στήν γλῶσσα τους λέγονται μπιτόγιο. Οἱ κλέφτες εἶχαν βγάλει τά καλώδια τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τά τζάμια κλπ. Οἱ πόρτες ἦσαν σέ ἀθλία κατάστασι καί ἡ ἐκκλησία ἀπέξω λόγῳ τῶν βροχῶν ἦτο ὅλη σχεδόν κατάμαυρη.
Ἔβγαλα ἔξω τίς δύο οἰκογένειες καί τούς εἶπα ὅτι θά ἔλθω τό ἀπόγευμα στίς 4, μέ ἕνα βαρέλι νερό καί σαπουνόσκονη νά πλύνουμε καί σκουπίσουμε τήν ἐκκλησία. Πράγματι τήν καθαρίσαμε καί μέ τόν π. Ἰωσήφ τελέσαμε τόν Ἑσπερινό τοῦ Σαββάτου.
Τήν ἄλλη ἡμέρα λειτουργήσαμε. Εἶχαν ἔλθει πολύς κόσμος ἀπό περιέργεια νά ἰδοῦν καί νά μᾶς γνωρίσουν. Μερικοί ἀπ᾿ αὐτούς μᾶς ἔλεγαν ὅτι ἦσαν ὀρθόδοξοι, ὅτι εἶχαν βαπτισθῆ ἀπό τό 1982-83. Μετά τήν Θ. Λειτουργία, ἀρχίσαμε μαθήματα, τά ὁποῖα ἐπανελήφθησαν καί τίς ἄλλες ἡμέρες. Ἐνόμιζαν στήν ἀρχή ὅτι εἴμασταν μουσουλμᾶνοι.
Ἀπό τήν ἑπομένη ἡμέρα ἀνέλαβα τίς γενικές ἐπισκευές τῆς ἐκκλησίας. Ὁ κ. Κάππαρης ἦτο διστακτικός λέγοντας ὅτι θά χρειασθοῦν πολλά χρήματα. Τοῦ εἶπα ὅτι, ὅσα χρειασθοῦν, θά τά πληρώσω.
 Ἡ ἐκκλησία εἶχε δύο μεγάλα ἀνοίγματα στά ἀπέναντι τείχη της κι ἔπρεπε νά κτισθοῦν.
Ὅταν εἶδε τήν ἀμετάκλητη ἀπόφασί μας, ἦλθε κοντά μας καί μᾶς βοήθησε πάρα πολύ ὁ ἴδιος. Μᾶς παραχωροῦσε συχνά τό αὐτοκίνητό του νά μεταφέρουμε τοῦβλα, ἄμμο, νερό, τσιμέντα, ἀσβέστι. Τά τσιμέντα μᾶς τά ἔδωσε δωρεάν, ἐφ᾿ ὅσον κι ὁ ἴδιος δουλεύει σάν βασικό οἰκονομικό στέλεχος στό ἐργοστάσιο τσιμέντων πού ἀπέχει 70 χιλιόμετρα ἀπό τό Καλεμί.
 Ἀγόρασα σανίδια καί ἔφτιαξα 20 πάγκους γιά νά κάθωνται οἱ ἄνθρωποι, ἀρχιερατικό θρόνο καθώς  καί δύο τραπέζια. Ἀγόρασα τά τζάμια, ἐπισκευάσθηκαν οἱ πόρτες καί πρίν φύγω ἤδη εἶχα βάλει 6 ἐργάτες νά ἀσπρίζουν μέσα καί ἔξω τήν ἐκκλησία. Μετά ἀπό δύο ἐβδομάδεςς ἔφυγα, ἀλλά συνέχισε τίς ἐπισκευές ὁ κ. Κάππαρης.
Πρίν ἀναχωρήσω ἐνημέρωσα τόν Σεβασμιώτατο γιά ὅλες τίς ἐργασίες. Ἐπί πλέον τοῦ ἐπρότεινα νά στείλη τό ταχύτερον ἱερέα διότι οἱ Κατηχούμενοι ἔχουν φθάσει τούς 120. Ὁ Δεσπότης μας ὑπήκουσε στήν πρότασί μου καί ἔστειλε τόν π. Θεοφάνη Τούμπα ἀπό τήν Κανάγκα. Ὁ π. Θεοφάνης ἐργάσθηκε ἐντατικά καί ὡδήγησε στόν Χριστό διά τοῦ ἁγίου βαπτίσματος 30 ἄτομα.
Ἔτσι, δημιουργήθηκε ἡ πρώτη ζύμη τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν στό Καλεμί. Στήν ἐπίμονη δέησί μου νά σταλῆ μόνιμος ἱερεύς καί πάλιν ὁ Δεσπότης μας ἐνήργησε ἀστραπιαίως. Χειροτόνησε ἱερέα τόν π. Φώτιο, πού ἦτο διάκονος ἐπί 6 χρόνια στό Κλιμάκιο τοῦ Κολουέζι, καί, τό Φθινόπωρο τοῦ 2005 ἦλθε μέ τήν οἰκογένειά του  μονίμως στό Καλεμί. Ἔτσι μία καινούργια ὀρθόδοξη ἐνορία  ἱδρύεται μέ τίς εὐλογίες τοῦ Μητροπολίτου μας καί τήν ἄγρυπνη προστασία τοῦ προστάτου ἁγίου Νικολάου.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_1235.html

Ἡ νοερά προσευχή μέ θεράπευσε. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἡ νοερά προσευχή μέ θεράπευσε

Θαύματα Ἁγίων καί ἐμπειρίες Ὀρθοδόξων Ἀφρικανῶν στήν Ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ὁ ἴδιος κατηχητής τῆς Σαντόας Γεώργιος, μοῦ διηγήθηκε καί τό παρακάτω προσωπικό θαῦμα. Ἰδού πῶς τό διηγεῖται:
«Τόν Μάϊο τοῦ 2006  ἐλάβαμε πρόσκλησι στίς ἐνορίες μας νά ἔλθουμε στό Κολουέζι γιά τό μηνιαῖο σεμινάριο τῶν Κατηχητῶν ὅλης τῆς ἐπαρχίας Κατάγκα.
Ὅταν ἔφθασα στό Κολουέζι μοῦ ἐμφανίσθηκε μία περίεργη ἀρρώστεια, ἡ ὁποία ἀπό τότε πού γεννήθηκα δέν μοῦ ἔχει συμβεῖ ποτέ. Πρίσθηκαν τά πόδια μου, τά χέρια μου καί τά μάτια μου. Τήν ἄλλη ἡμέρα ἐπῆγα στό ἱεραποστολικό νοσοκομεῖο τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων γιά ἐξετάσεις.
Οἱ γιατροί μας Τιμόθεος καί Βασίλειος δέν διεπίστωσαν κάποια συγκεκριμένη πάθησι. Ἐγώ ὅμως εἶχα ζαλάδες. Οἱ ἄλλοι Κατηχητές μοῦ ἔλεγαν ὅτι εἶχε κατέβει ἡ στάθμη τοῦ αἵματός μου γι᾿ αὐτό παρατηρεῖται αὐτή ἡ ζάλη.
Οἱ γιατροί δέν βρῆκαν τίποτε κι ἐγώ γύρισα στό Κέντρο τῆς Ἱεραποστολῆς. Κατέφυγα μέ ἐμπιστοσύνη στόν Θεό, στήν Παναγία καί στόν Ἅγιο Γεώργιο Προστάτη τοῦ Κέντρου μας.
Προσευχόμουν λέγοντας:   «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, θεράπευσέ με τόν ἁμαρτωλό...». Κάθε πρωΐ καί βράδυ, μετά τίς Ἀκολουθίες ἔπαιρνα λάδι ἀπό τά καντήλια τοῦ Εἰκονοστασίου καί ἄλειφα τά πόδια μου, τά χέρια καί τά μάτια μου.
Καί πράγματι πολύ γρήγορα θεραπεύθηκα μέ τήν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἁγίων μας.
Εὐχαριστῶ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στήν ὁποία καί ἐργάζομαι ἀναξίως ὡς Κατηχητής, διότι μέ δίδαξε τήν ἀλήθεια, τήν ζωή καί τά θαύματα τῶν Ἁγίων μας. Ἔχοντας κι ἐγώ σάν δωρεά τήν Πίστι αὐτή στήν καρδιά μου ζήτησα τήν Χάρι τοῦ Χριστοῦ μας καί βρῆκα τήν ὑγεία μου.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_1809.html

Ἡ ἱστορία ἑνός Κατηχητοῦ. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

 Ἡ ἱστορία ἑνός Κατηχητοῦ

Θαύματα Ἁγίων καί ἐμπειρίες Ὀρθοδόξων Ἀφρικανῶν στήν Ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Εἴπαμε ὅτι στήν Σαντόα ἔφθασε ἡ Ἐκκλησία μας ἐξ αἰτίας τῆς ἐπισκέψεως τοῦ π.Ρωμανοῦ στούς ἐκεῖ συγγενεῖς του. Ὁ Πάστορας πού τόν πλησίασε καί τόν ἐρώτησε γιά τήν πίστι του, ἔγινε κατηχούμενος καί σέ ἕξι μῆνες βαπτίσθηκε μέ τό ὄνομα Τιμόθεος.

Αὐτός ὁ ἄνθρωπος λοιπόν, ἀρκετά πλούσιος καί δημόσιος ὑπάλληλος, ἔκτισε ἐκκλησία-λασποκαλύβα στήν εὐρύχωρη αὐλή τοῦ σπιτοῦ του καί ἔγινε ὁ πρῶτος κατηχητής τῆς Ὀρθοδόξου ἐκεῖ ἐκκλησίας μας.
Μή γνωρίζοντας τήν ἐσωτερική πνευματικότητα καί τήν ταπείνωσι τήν ὁποία πρέπει νά διαθέτει ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός καί μάλιστα ἕνας διδάσκαλος τῆς Πίστεώς μας καί ἐπηρεασμένος ἀπό τήν πλάνη τοῦ προτεσταντισμοῦ ἐπί τόσα χρόνια, πλανήθηκε ἀπό τόν διάβολο.

Τόν παρεκίνησε ὁ διάβολος νά σκορπίσει καί νά διαλύσει ὅ,τι εἶχε κάνει μέχρι τότε ἀπό πλευρᾶς  ὀρθόδοξου. Ἔδιωξε τούς Πιστούς καί τούς Κατηχουμένους καί τούς εἶπε ὅτι αὐτή ἡ ἐκκλησία εἶναι τοῦ σατανᾶ καί πρέπει νά γυρίσουν στήν παλιά τους, τήν προτεστάντικη Κοινότητα.
Δύο ἀπό τούς πιό πιστούς Χριστιανούς ὁ Κωνσταντῖνος καί ὁ Γεώργιος συγκέντρωσαν πάλι τό ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ μας καί ζήτησαν ἀπό τόν ὑπεύθυνο τῆς περιοχῆς χῶρο γιά τήν ἵδρυσι ἐκκλησίας τους.
Ἡ ὑπόθεσις ὅμως τοῦ Τιμοθέου ἐπήγαινε πρός τό χειρότερο. Τό 2002 ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔστειλε μόνιμο ἐκεῖ ἱερέα τόν π. Δαμιανό. Ὁ Τιμόθεος ἐπέστρεψε γιά λίγο στήν ἐκκλησία μας. Κατόπιν ἐξύβρισε τόν ἱερέα, τόν περιφρόνησε καί ἐντάχθηκε πάλι σέ μία ἄλλη προτεσταντική Κοινότητα. Ἐκεῖ  ὅμως ἀρρώστησε καί οἱ ἄνθρωποι τοῦ περιβάλλοντός του τόν μετέφεραν στό νοσοκομεῖο.
Τό πρόβλημά του ἦτο περισσότερο πνευματικῆς καί ὄχι ὀργανικῆς φύσεως, διότι εἶχε μπλέξει πάλι μέ τούς μάγους καί τά μαγικά τους. Ζήτησε τήν βοήθεια τοῦ π. Δαμιανοῦ, ὁ ὁποῖος τόν ἐξωμολόγησε καί τοῦ διάβασε συγχωρητική εὐχή. Ἐπῆρε πρός τό καλλίτερο ὁ Τιμόθεος καί βγῆκε ἀπό τό νοσοκομεῖο. Ἀλλά καί πάλι ὁ διάβολος τόν ἐνίκησε καί πῆγε στόν μάγο γιά ἀπαλλαγή ἀπό τά προβλήματά του. Φυσικά μπλέχθηκε χειρότερα καί πέθανε μετά ἀπό λίγες ἡμέρες.
Ὅλοι οἱ Πιστοί καί οἱ Κατηχητές καί ἰδιαίτερα ὁ π. Δαμιανός ἀναρρωτιωτοῦνται: Τί ἔγινε μέ τήν ψυχή τοῦ εὐμετάβλητου Τιμοθέου;

Τίς ἡμέρες πού ἤμουν στό Κολουέζι, τό 2004, ἦλθε ἕνας κογκολλέζος νεαρός, ρωμαιοκαθολικός στό θρήσκευμα καί μοῦ ἔδωσε ἕνα γράμμα στά γαλλικά. Τό μεταφέρω ἐδῶ μεταφρασμένο:

Μάρτιος 2004.
Πέτρος Μουλέμπα

Μαρτυρία  θεραπείας

Ἕνα μέρος τοῦ σώματός μου ἦτο σκεπασμένο ἀπό κόκκινες κοκκίδες (σάν ψωρίασι). Γιά πολύ καιρό ὑπέφερα μ᾿ αὐτή τήν κατάστασι ἐπί ὀκτώ μῆνες καί πῆρα φάρμακα, χωρίς ἀποτέλεσμα. Ἔκτοτε, ἐφ᾿ ὅσον δέν ἔβλεπα γιατρειά, σταμάτησα νά παίρνω φάρμακα. Κάποια ἡμέρα εἶχα τήν ἐξαιρετική εὐλογία καί παρεκάλεσα τόν Θεό νά μέ βοηθήση μέ τήν πρεσβεία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τοῦ ὁποίου μοῦ εἶχε δώσει λάδι ἡ ἀδελφή Θέκλα.  Μετά ἀπό δύο ἡμερονύκτια, ἔπαυσα νά αἰσθάνωμαι τήν φαγούρα. καί κοιμήθηκα ἥσυχα γιά πρώτη φορά. Μετά ἀπό μία ἑβδομάδα καθαρίσθηκε τό σῶμα μου ἀπ᾿ ὅλες τίς κοκκίδες.
Εὐχαριστῶ τόν Ἅγιο Νεκτάριο γιά τήν ἄμεση βοήθειά του.

Ἕτερο γράμμα

(σ.σ) Τό γράμμα αὐτό ἐστάλη στήν κογκολλέζα μοναχή Θέκλα ἀπό μία ρωμαιοκαθολική μοναχή, ὀνόματι Κλεμεντίνα ἡ ὁποία εἶναι προϊσταμένη ὅλων τῶν μοναζουσῶν τῆς περιοχῆς Κατάγκα. Σ᾿ αὐτήν εἶχε δώσει ἡ ἀδελφή Θέκλα λάδι ἀπό τοῦ καντήλι τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά νά ἐπαλείφεται, λόγῳ τῆς ἀσθενείας της, πού τήν ταλαιπωροῦσε γιά πολύ καιρό.  Ἰδού τί γράφει ἡ ἴδια, μετά τήν θεραπεία της:
Τό παραθέτουμε ἐδῶ μεταφρασμένο ἀπό τά γαλλικά:

Πολυαγαπητή Ἀδελφή Θέκλα.
Καλημέρα, εἰρήνη, χαρά καί ὅλα τ᾿ ἀγαθά τοῦ Θεοῦ σέ σένα!
Κάποια ἡμέρα ἐξεπλάγην, ὅταν ἄκουσα τήν φωνή σου στό τηλέφωνο. Σ᾿ εὐχαριστῶ πολύ μέσα ἀπό τήν καρδιά μου γι᾿ αὐτή τήν φιλία πού ἔδειξες σέ μένα. Τήν ἀγάπη σου αὐτή θά τήν ἐνθυμοῦμαι πάντοτε σάν μία ἀδελφική ἀνάμνησι. Καί πάλι σ᾿ εὐχαριστῶ.
Μοῦ συνέβη ἕνα γεγονός τό ὁποῖο μέ ἐξέπληξε, διότι ὑπάρχει χρόνος γιά κάθε ἔργο. Ἔπρεπε  κι ἐγώ ν᾿ ἀναχωρήσω....
Μετέβην στήν Κινσάσα. Ἐκεῖ τακτοποίησα τά χαρτιά μου γιά διακοπές στόν Καναδᾶ, ὅπου θά μετέβαινα, μέσῳ Βρυξελλῶν. Ἀλλά τό ταξίδι μου αὐτό ἦτο μακροχρόνιο. Ὅμως ἔπρεπε νά ὑπομένω καί νά δείχνω κατανόησι.
Θέλω νά σοῦ γνωστοποιήσω ἕνα γεγονός, πού ἤθελα ἀπό καιρό νά σοῦ γράψω. Ὅταν ἦλθα στό μοναστήρι σου, τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, μοῦ ἔδωσες ἕνα φιαλίδιο μέ λαδάκι τοῦ ἁγίου Νεκταρίου. Εἶχα ἕνα ἐξόγκωμα μέσα στό ἕνα μάτι μου. Ὁ ὀφθαλμίατρος, τ᾿ ὄνομά του Μουτάτσι, μοῦ εἶπε ὅτι πρέπει νά κάνω ἐγχείρησι καί νά βγῆ αὐτός ὁ ὄγκος. Ἐγώ τοῦ εἶπα ὅτι δέν ἠμπορῶ τώρα, ἀλλά μετά τρεῖς μῆνες, διότι ἔχω τά  διοικητικά  μου καθήκοντά. Ὁ γιατρός μοῦ ἔδωσε παυσίπονα φάρμακα καί τότε ἐνθυμήθηκα τό λάδι πού μοῦ ἔδωσες. Παρεκάλεσα τόν Ἅγιο Νεκτάριο ἐπί τρεῖς ἡμέρες, πρό τοῦ ὕπνου καί μετά τήν βραδυνή μου προσευχή ἔκαμα ἐπάλειψι μέ τό λάδι στό μάτι μου. Μετά ἀπό τρεῖς ἡμέρες αἰσθάνθηκα βελτίωσι μέσα στά μάτια μου. Ἦταν καθαρά καί δέν αἰσθανόμουν πόνους. Θεραπεύθηκα.
Μόλις εἶπα τό θαῦμα αὐτό στίς ἄλλες μοναχές, αὐτές μοῦ εἶπαν: "Ὄχι, ὁ γιατρός σέ ἐθεράπευσε. Μόνο ὁ γιατρός μπορεῖ νά εἰπῆ ὅτι αὐτό εἶναι θαῦμα καί ὄχι ἐσύ". Ἐγώ τούς εἶπα: "Ἐγώ δέν ἔχω ἀνάγκη ἀπό ἀνακοινώσεις τοῦ γιατροῦ, διότι ἐγώ αἰσθανόμουν τούς πόνους. Ἐάν θά εἰπῶ τοῦ γιατροῦ ὅτι ἔγινα καλά, ἐκεῖνος θά δώση τίς δικές του ἐξηγήσεις καί θά μοῦ ζητῆ πλέον πολλά χρήματα. Μέχρι τώρα, σᾶς λέγω, ὅτι ἔχω πλήρως θεραπευθῆ.
Καί πάλι, ἀδελφή Θέκλα, σᾶς ἐκφράζω τίς θερμές μου εὐχαριστίες. Ἡ συνάντησις καί γνωριμία μας μ᾿ ἔφερε κοντά στόν Θεό καί στόν Ἅγιο Νεκτάριο, ὁ ὁποῖος μέ θεράπευσε. Καί πάλι σοῦ προσφέρω ἕνα θερμό εὐχαριστῶ.

Σέ ἀσπάζομαι ἀδελφικά     Κλεμεντίνα Χουνγκίσα

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_5463.html

Ὁ Διάβολος πρέπει νὰ φοβῆται τοὺς Χριστιανούς, καὶ ὄχι οἱ Χριστιανοὶ τὸν διάβολον. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ὅτι ὁ Διάβολος πρέπει νὰ φοβῆται τοὺς Χριστιανούς, καὶ ὄχι οἱ Χριστιανοὶ τὸν διάβολον. - Ὅτι ἂν θέλουν οἱ Χριστιανοί, ὁ διάβολος γίνεται μέγας ἢ μικρός.

 Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Πλὴν καὶ αὐτὴν τὴν ληστρικὴν καὶ μερικὴν ἀρχήν, ὁποῦ τώρα ἔχει ὁ διάβολος, καὶ τὴν ἀπάτην ὁποῦ μεταχειρίζεται, κατὰ ἄλλον τρόπον δὲν εἰμπορεῖ νὰ τὴν ἐνεργήσῃ, πάρεξ μὲ τὴν θέλησιν τὴν ἰδικήν μας καὶ συγκατάθεσιν, καὶ μὲ τὴν συγχώρησιν καὶ ἄδειαν τὴν ἐκ Θεοῦ, διότι ὁ μὲν διάβολος προσβάλλει καὶ πολεμεῖ τὸν ἄνθρωπον μὲ τοὺς κακοὺς λογισμούς, ὅμως εἰς τὴν θέλησιν τοῦ ἀνθρώπου στέκεται, ἢ νὰ δεχθῇ τὴν προσβολὴν τῶν λογισμῶν, ἢ νὰ μὴ τὴν δεχθῇ, χωρὶς κᾀμμίαν βίαν· ὅθεν λέγει ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης·
«προσβάλλειν μὲν τῷ ἀνθρώπῳ συνεχωρήθησαν, (οἱ δαίμονες δηλαδὴ) βιάζεσθαι δὲ τινα οὐκ ἰσχύουσιν· ἐν ἡμῖν γάρ ἐστι δέξασθαι τὴν προσβολήν, ἢ μὴ δέξασθαι» (Θεολογικ. Βίβλ. β´ Κεφ. ιθ´)· τί φοβεῖσθε λοιπὸν Χριστιανοὶ τὸν διάβολον;
ὁποῦ δὲν εἰμπορεῖ νὰ σᾶς κάμῃ κᾀμμίαν βίαν; ὁ διάβολος μᾶλλον πρέπει νὰ φοβᾶται ἐσᾶς, καὶ ὄχι ἐσεῖς τὸν διάβολον, διότι ἐσεῖς εἶσθε ἐνδεδυμένοι μὲ ὅλην τὴν ἁμαρτωσίαν, καὶ πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ·
ἐσεῖς ἔχετε τὴν σφενδόνην τὸ σημεῖον τοῦ τιμίου Σταυροῦ, μὲ τὸ ὁποῖον καὶ ἀπὸ μακρόθεν σφενδονίζετε ὅλους τοὺς δαίμονας· ἐσεῖς φορεῖτε, ὡς μάχαιραν δίστομον, τὸ φοβερὸν ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον φοβοῦνται καὶ τρέμουν οἱ δαίμονες·
καὶ ἐσεῖς ἐὰν θέλητε νὰ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ εἶσθε φίλοι, καὶ στρατιῶται ἀληθεῖς τοῦ Οὐρανίου Βασιλέως, οὔτε μαγικὰ ἔχετε χρείαν, οὔτε κᾀμμίαν ἄλλην ἐπιβουλὴν τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ καταπατεῖτε τοῦτον μὲ τοὺς πόδας σας ὡσὰν κνώδαλον, ὡσὰν ἕνα μικρὸν στρουθίον καὶ ὡσὰν ἕνα σκορπίον καὶ μύρμηκα·
«ἰδοὺ δέδωκά φησι ἡμῖν τὴν ἐξουσίαν, τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσει» (Λουκ. ι´ 19)· ὥστε, ἂν ἐσεῖς θελήσητε, τόσον σμικρύνεται καὶ ταπεινώνεται ὁ διάβολος, ὁποῦ γίνεται ὡσὰν ἕνα νήπιον·
καὶ πάλιν ἂν ἐσεῖς θελήσητε, τόσον μέγας γίνεται ὁ διάβολος κατ᾿ ἐπάνω σας, ὥστε ὁποῦ βρυχᾶται ὡσὰν λέοντας φοβερός, καὶ ζητεῖ νὰ σᾶς καταπίῃ· διὰ τοῦτο ὀρθότατα εἶπε καὶ ὁ Χρυσόστομος περὶ τούτου·
 «καταπάτημα αὐτῶν τῶν ἡμετέρων ἐποίησε ποδῶν, ἂν βουλώμεθα· ὅρα τοίνυν πόσος γέλως, πόση ἀθλιότης· ὃν ἐλάβομεν πατεῖν, ὁρᾷν ὑπὲρ κεφαλῆς ἑστῶτα τῆς ἡμετέρας· πῶς δὲ τοῦτο γίνεται; παρ᾿ ἡμῶν· ἂν ἡμεῖς βουλώμεθα, μέγας ἐστίν· ἂν ἡμεῖς βουλώμεθα, γίνεται μικρός· ἐὰν προσέχωμεν ἑαυτοῖς, καὶ μετὰ τοῦ Βασιλέως ὦμεν τοῦ ἡμετέρου, συστέλλεται, καὶ παιδίου μικροῦ οὐδὲν ἄμεινον, διακείσεται ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς μάχῃ· ὅταν ἀποστῶμεν αὐτοῦ, μεγάλα φυσᾷ καὶ βρυχᾶται, τρίζει τοὺς ὀδόντας· ἅτε ἐρήμους ἡμᾶς τῆς μεγάλης συμμαχίας λαβών» (Λόγ. στ´ εἰς τὴν πρὸς Φιλιππ.).

nektarios.gr
http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_3273.html

Oἱ μάγοι ὑστεροῦνται τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ ρίπτονται εἰς τὴν κόλασιν. Oἱ μάγοι χειρότερα ἔχουν νὰ κολασθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀπίστους. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ὅτι αἱ μάγοι ὑστεροῦνται τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ ρίπτονται εἰς τὴν κόλασιν.

 Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Ἵνα δὲ μὴ γίνῃ ὁ λόγος οὗτος ἐκτεταμένος, συντέμνω τὰ πολλὰ λόγια εἰς ὀλίγα, καὶ λέγω· Χριστιανοὶ ἀδελφοί, κάμετε ἀποχὴν τῶν δαιμονικῶν καὶ μαγικῶν ἔργων, διότι ὅποιος μεταχειρίζεται φαρμακείας καὶ μαγείας, αὐτός, ὄχι μόνον εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν λαμβάνει τὰς φοβερὰς παιδείας τοῦ Θεοῦ, τοὺς φρικτοὺς ἀφορισμοὺς τῶν Ἁγίων Συνόδων, καὶ τὰς σκληρὰς τιμωρίας τῶν Βασιλικῶν νόμων, ὡς ἀνωτέρω εἴπομεν, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ἄλλην ζωὴ διώκεται ἀπὸ τὰ οὐράνια καὶ αἰώνια ἀγαθά, καὶ μέρος δὲν ἔχει τελείως εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν· ποῖος τὸ βεβαιώνει; ὁ Οὐρανοβάμων Παῦλος λέγων· «φανερὰ δὲ ἐστὶ τὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἅτινά ἐστιν, εἰδωλολατρεία, φαρμακεία... ἃ προλέγω ὑμῖν, καθὼς καὶ προεῖπον, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες, Βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι» (Γαλ. ε´ 19)· ἔξω λοιπὸν τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν ἐσεῖς οἱ μάγοι, ἔξω οἱ γητευταί, ἔξω οἱ μάντεις, ἔξω οἱ δένοντες τὰ ἀνδρόγυνα, ἔξω οἱ πιστεύοντες, καὶ καίοντες τοὺς βρικόλακας, ἔξω οἱ ζητοῦντες βοήθειαν ἀπὸ τοὺς μάγους διὰ νὰ κερδίσουν τὴν κρίσιν ὁποῦ ἔχουσιν, ἔξω οἱ κατασκευάζοντες τὰ φυλακτήρια, ἔξω τὰ κακογραΐδια, ἔξω οἱ προσκαλοῦντες εἰς τὰς ἀσθενείας των μάγους, καὶ μάγισσας, καὶ Ἀτσιγκάνας, ἔξω οἱ μεταχειριζόμενοι τὰ μαγικά, ἔξω καὶ οἱ εἰς τοὺς μάγους προστρέχοντες·
ἔξω ὅλοι ἔξω, διότι δὲν εἶσθε ἄξιοι νὰ κληρονομήσετε τὰ αἰώνια ἐκεῖνα ἀγαθά· δὲν εἶσθε ἄξιοι νὰ φάγετε ἀπὸ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, νὰ πίετε ἀπὸ τὸ ὕδωρ τῆς ἀθανασίας, νὰ ἐμβῆτε εἰς ἐκείνην τὴν οὐράνιον Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν τῶν μακαρίων, καὶ νὰ χαρῆτε αἰώνια· ἔτσι σᾶς φωνάζει, καὶ σᾶς ἀποδιώκει ἀπὸ τὸν Παράδεισον, καὶ ἀπὸ τὴν Βασιλείαν του ὁ ἴδιος Θεὸς διὰ τῆς ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως· «μακάριοι οἱ ποιοῦντες τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶ τοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν· ἔξω δὲ οἱ κύνες, καὶ οἱ φαρμακοί» (Ἀποκάλ. κβ´ 14)· ποῦ δὲ σᾶς ἀποδιώκει νὰ ὑπάγετε, διὰ νὰ κατοικῆτε παντοτεινά; ἀλλοίμονον! εἰς τὸν τόπον τῆς κολάσεως, εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, εἰς τὴν λίμνην ἐκείνην τὴν καιομένην, καὶ ἀναβράζουσαν καὶ μεμιγμένην μὲ τὸ θειάφι, ἥτις εἶναι ὁ δεύτερος αἰώνιος θάνατος, καὶ νὰ κολάζεσθε μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἀπίστους, καὶ ἀσεβεῖς, καὶ εἰδωλολάτρας· «ὁ νικῶν κληρονομήσει πάντα, καὶ ἔσομαι αὐτοῦ Θεός, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός, δειλοῖς δὲ καὶ ἀπίστοις... καὶ φαρμακεῦσι, καὶ εἰδωλολάτραις, καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσι, τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ, πυρὶ καὶ θείῳ, ὃ ἔστι δεύτερος θάνατος» (Ἀποκ. κα´ 7) ὢ ἀπαρηγόρητος συμφορά! ὢ δυστυχία αἰώνιος τῶν ἀθλίων μάγων καὶ μαγισσῶν!

Ὅτι οἱ μάγοι χειρότερα ἔχουν νὰ κολασθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀπίστους.

Νὰ εἰπῶ ἀκόμη καὶ μεγαλείτερον; οἱ μάγοι, καὶ μάγισσαις, καὶ πάντες οἱ τοὺς μάγους, καὶ μάγισσας προσκαλοῦντες, δὲν ἔχουν μόνον νὰ λάβουν τὴν αὐτὴν καὶ ὁμοίαν κόλασιν, μὲ τοὺς ἀπίστους καὶ εἰδωλολάτρας, ἀλλὰ ἔχουν νὰ λάβουν μεγαλυτέραν κόλασιν, καὶ βαθύτερα ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας μέλλουν νὰ καταδικάζωνται· διὰ τί; ὅτι οἱ μὲν εἰδωλολάτραι καὶ ἀσεβεῖς, δὲν ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστόν, οὔτε ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἀλλὰ καθὼς ἐξ ἀρχῆς ἐγεννήθησαν εἰς τὴν ἀσέβειαν, ἔτσι καὶ ἀπέθανον.
Οἱ δὲ Χριστιανοί, ὄντες ὀρθόδοξοι, καὶ πιστοὶ πρότερον, ὄντες βεβαπτισμένοι καὶ υἱοὶ Θεοῦ κατὰ χάριν, ὄντες θρεμμένοι μὲ τὸ τίμιον σῶμα τοῦ Κυρίου, καὶ ποτισμένοι μὲ τὸ ἴδιον αἷμά του, ὕστερον ἐκαταφρόνησαν, καὶ ἀρνήθησαν, καὶ Πίστιν, καὶ Βάπτισμα, καὶ Μυστήρια, καὶ υἱοθεσίαν Θεοῦ, καὶ Θεόν, καὶ Χριστόν, καὶ ἐπρόστρεξαν εἰς τοὺς δαίμονας, καὶ ἔγειναν μάγοι καὶ ἐκάλεσαν μάγους καὶ μάγισσας· καὶ ὅτι μὲν εἶναι ἀρνηταὶ τῆς πίστεως, καὶ προδόται τῆς εὐσεβείας οἱ μάγοι, καὶ πάντες οἱ εἰς τοὺς μάγους προστρέχοντες, μαρτυρεῖ καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος, ἐν τοῖς προειρημένοις λόγοις αὐτοῦ.
Μαρτυρεῖ καὶ ὁ Νύσσης Θεῖος Γρηγόριος εἰς τὸν γ´ αὐτοῦ κανόνα· ὅτι δὲ πάλιν ἡ ἄρνησις αὕτη τῆς πίστεως, εἶναι χειροτέρα ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρείαν, καὶ τὴν ἀσέβειαν, καὶ ἀκολούθως ἔχει καὶ τὴν κόλασιν, πολλὰ βαρυτέραν τῆς εἰδωλολατρείας, καὶ τοῦτο δῆλον γίνεται· πρῶτον, ἀπὸ τὴν Ἅγίαν Γραφήν· λέγει γὰρ ὁ Σολομών· «κρίσις ἀπότομος ἐν τοῖς ὑπερέχουσι γίνεται» (Σοφ. στ´ 5).
Καὶ δεύτερον, ἀπὸ τὸν βίον τοῦ μεγάλου Μακαρίου· οὗτος γὰρ ὁ Ὅσιος, ἀπαντήσας ἐν τῇ ὁδῷ κρανίον νεκρὸν ἑνὸς ἀρχιερέως τῶν Εἰδώλων ἠρώτησεν αὐτό, ἀνίσως καὶ παρακάτω ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας καὶ ἀπίστους εὑρίσκωνται ἄλλοι κολασμένοι· τὸ δὲ κρανίον ἀπεκρίθη εἰς αὐτόν, πῶς εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὄντες πιστοὶ Χριστιανοὶ πρότερον, ἠρνήθησαν ὕστερον τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐσέβειαν· «λέγει πάλιν τῷ κρανίῳ ὁ γέρων· ἔστιν ἄλλη χείρων βάσανος; τὸ δὲ ἀπεκρίθη· ἔστι μείζων κόλασις ὑποκάτωθεν ἡμῶν· ἔφη ὁ γέρων· καὶ τίνες εἰσὶν ἐκεῖ; τὸ δὲ εἶπεν ἡμεῖς, ὡς μὴ εἰδότες τὸν Θεόν, κᾂν ὀλίγον ἐλεούμεθα· οἱ δὲ ἐπιγνόντες τὸν Θεόν, καὶ ἀρνησάμενοι αὐτόν, ὑποκάτωθεν ἡμῶν εἰσι, καὶ χεῖρον κολάζονται» (Εὐεργετιν. Ὑποθ. θ´ σελ. 55)· ὢ ἄθλιοι μάγοι λοιπόν! ὢ ταλαίπωραις μάντισσαις! καὶ δὲν ἦτο κάλλιον νὰ μὴ ἠθέλετε γεννηθῆ ὁλότελα εἰς τὸν Κόσμον, πάρεξ ὁποῦ ἐγεννήθητε καὶ ἔπειτα λαμβάνετε μετὰ θάνατον τοιαύτην βαρυτέραν κόλασιν ἀπὸ τοὺς Εἰδωλολάτρας;

nektarios.gr
http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/o-o_11.html

Τό παράλυτο παιδάκι περπάτησε. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Τό παράλυτο παιδάκι περπάτησε

Θαύματα Ἁγίων καί ἐμπειρίες Ὀρθοδόξων Ἀφρικανῶν στήν Ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Τόν Δεκέμβριο τοῦ 2005 ἔφυγε ὁ παπᾶ Λάζαρος μ᾿ ἐντολή τοῦ Προϊσταμένου τῆς Ἱεραποστολῆς π. Μελετίου νά κάνει τίς γιορτές τοῦ Δωδεκαημέρου στήν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ χωριοῦ Μουτσάτσα, μακριά 200 χιλιόμετρα.
Ὁ π. Λάζαρος εἶναι ἕνας ἀγαθός λευΐτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ὁμοιάζει στήν ἀρετή, στήν ὑπομονή, στήν ἀγάπη γιά τόν Οἶκο τοῦ Θεοῦ μέ τόν Ἅγιο τῆς Ἀθήνας τόν παπᾶ Νικόλαο Πλανᾶ.
Ἡ ἁπλότητά του εἶναι παροιμιώδης. Ἡ βαθειά του ταπείνωσις καί ἡ πίστις ἀνοίγουν τόν θόλο τοῦ οὐρανοῦ καί φθάνουν στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ ὅλα τά μηνύματά του καί οἱ θερμές προσευχές του. Τόν ἀγαπᾶ λοιπόν ὁ Θεός καί τόν ἀκούει, διότι καί ὁ παπᾶ Λάζαρος Τόν ἀγαπᾶ καί τόν ὑπηρετεῖ μέ ἄκρα αὐταπάρνησι καί αὐτοθυσία.
Θά πρέπει κάποτε νά γραφῆ ἕνα ὁλόκληρο βιβλίο γι᾿ αὐτόν τόν ἅγιο κογκολλέζο Κληρικό τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας στήν Κεντρική Ἀφρική.
Ὅταν ἔφθασε λοιπόν ὁ π. Λάζαρος στήν Μουτσάτσα καί περπατοῦσε γιά τήν ἐκκλησία-λασποκαλύβα, τόν σταμάτησε μία ἄγνωστη γυναῖκα πού κρατοῦσε στό χέρι της κι ἕνα παιδάκι περίπου 6 ἐτῶν, τό ὁποῖον περπατοῦσε μέ τά τέσσερα. Τοῦ λέγει:

-Πάτερ, θέλω νά μοῦ κάνεις τό παιδί μου καλά.
-Δέν σέ ξέρω κυρία μου, τῆς εἶπε ὁ π. Λάζαρος. Δέν εἶσαι ἀπό τήν δική μας Ἐκκλησία.
-Ναί, δέν εἶμαι ἀπό τήν Ἐκκλησία σου, ἀλλά ἐσύ εἶσαι ὑπηρέτης τοῦ Θεοῦ καί θέλω νά Τόν παρακαλέσεις γιά τήν θεραπεία τοῦ παιδιοῦ μου.
Ὁ π. Λάζαρος, ἐπειδή δέν γνωρίζει νά λέγει ποτέ ὄχι σέ ὅποιον ἄνθρωπο θά ζητήσει τήν βοήθειά του, σταμάτησε μπροστά της. Ἄνοιξε τήν βαλίτσα του κι ἔβγαλε τό ἐπιτραχήλιό του καί τό Εὐχολόγιο.
Ἄρχισε νά διαβάζη τούς ἐξορκισμούς τοῦ ἁγίου Βασιλείου καί τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου. Μέσα του ἄναψε ὁ πόθος τῆς ἀγάπης του γιά τό κάθε δοκιμαζόμενο πλάσμα τοῦ Θεοῦ καί συγκεκριμένα γι᾿ αὐτό τό παιδάκι πού τόν κύτταζε κατάματα καθισμένο μέσα στά χώματα τοῦ δρόμου.
Οἱ προσευχές προχωροῦν, ἡ καρδιά του θερμαίνεται καί ξαφνικά σταματᾶ τό διάβασμα καί λέγει μέ θεία προσταγή στό παιδί:
-Στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐγώ ὁ ἀνάξιος καί ἁμαρτωλός δοῦλος τοῦ Θεοῦ Λάζαρος ἱερεύς, σέ διατάζω νά σηκωθῆς καί νά περπατήσεις.
Ἐδῶ πλέον δέν ἠμπορεῖ ἀνθρώπινη γλῶσσα νά περιγράψη τό μεγαλεῖο τῆς Πίστεώς μας καί τήν ἀγάπη τοῦ Δημιουργοῦ καί Πλάστου μας.
Τό παιδάκι ἄρχισε νά στηρίζεται στά πόδια του καί νά σηκώνεται ὄρθιο. Τό θαῦμα ἦτο μία πραγματικότης.
Τό παιδί σήμερα χαίρει  ἄκρας ὑγείας, πηγαίνει στό σχολεῖο καί ἀκολουθεῖ μέ τήν μητέρα του τίς κατηχήσεις τῆς Ἐκκλησίας μας, προκειμένου μελλοντικά νά βαπτισθοῦν.
Στό μεγαλοχῶρι Μουτσάτσα ἔχει παντοῦ διαδοθῆ ἡ θαυμαστή αὐτή εἴδησις τῆς θεραπείας τοῦ παιδιοῦ. Ἐπιδιώκουν νά τό ἰδοῦν οἱ ἄνθρωποι καί τρέχουν νά τό ἐρωτοῦν νά τούς εἰπεῖ τό ἴδιο πῶς ὁ ὀρθόδοξος Παππούλης τό σήκωσε ἀπό τό χῶμα.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/2005.html

Πόσην ὕβριν ἔχουν νὰ προξενήσουν εἰς τὸν Χριστὸν ἐν τῇ κρίσει οἱ τοὺς μάγους καλέσαντες. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Πόσην ὕβριν ἔχουν νὰ προξενήσουν εἰς τὸν Χριστὸν ἐν τῇ κρίσει οἱ τοὺς μάγους καλέσαντες.

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Ἐὰν ὅμως νικηθῆτε ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν, καὶ φιλοζωΐαν, καὶ καταφρονήσετε μὲν τὸν Χριστόν, καὶ τοὺς Ἁγίους αὐτοῦ, καὶ ἀθετήσετε τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐσέβειαν, προστρέξετε δὲ εἰς τοὺς δαίμονας, καὶ μάγους, καὶ μάγισσας, διὰ νὰ σᾶς ἰατρεύσουν, ἢ ἄλλην βοήθειαν νὰ σᾶς κάμουν, νὰ εἰξεύρετε ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ἔμπροσθεν εἰς ὅλο τὸ πλῆθος τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων, ἔχετε νὰ γενῆτε καύχημα μὲν εἰς τὸν διάβολον, ὀνειδισμὸς δὲ καὶ ὕβρις εἰς τὸν Χριστόν· διότι ὁ διάβολος τότε ἔχει νὰ καυχηθῇ ἐναντίον τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ εἰπῇ· ἰδοὺ οὗτοι οἱ Χριστιανοὶ διὰ παραμικρὰν ἀσθένειαν, ὁποῦ τοὺς ἠκολούθησε, καὶ διὰ ὀλίγην ἀνάγκην ὁποῦ ἔλαβον, ἀθέτησαν μὲν ἐσένα, καὶ τὴν ἰδικήν σου πίστιν, καὶ ἀγάπην, ὅστις τοὺς ἔπλασες, καὶ τοὺς ἀνέπλασες καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ὑπέμεινας θάνατον, ἐπρόστρεξαν δέ, καὶ κατέφυγον εἰς ἐμένα, καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου βοήθειαν, ὁποῦ οὔτε τοὺς ἔπλασα, οὔτε θάνατον διὰ λόγου τους ἔλαβον, καὶ ἐπροτίμησαν περισσότερον τὴν ἰδικήν μου ἀγάπην, ἀπὸ τὴν ἰδικήν σου· ἔτσι τὸ βεβαιοῖ ὁ Οὐρανοφάντωρ Βασίλειος· «ὁ νῦν ἀπατῶν ἡμᾶς, καὶ διὰ τῶν κοσμικῶν δελεαμάτων λήθην ἐμποιεῖν ἡμῖν τοῦ εὐεργέτου μηχανῇ πάσῃ σπουδάζων, ἐπ᾿ ὀλέθρῳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐναλλόμενος ἡμῖν καὶ ἐπεμβαίνων, εἰς ὀνειδισμὸν τότε προσοίσει τῷ Κυρίῳ τὴν ἡμετέραν καταφρόνησιν, καὶ ἐγκαυχήσεται τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀποστασίᾳ ἡμῶν, ὥστε, οὔτε κτίσας ἡμᾶς,
οὔτε ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν, ὅμως ἔσχεν ἡμᾶς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ ἐν τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀμελείᾳ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ». (Ὅρα κατὰ πλάτ. β´) ὢ συμφοράν! ἢ δυστυχίαν, ὁποῦ θέλετε νὰ πάθετε ἀδελφοί! διότι αὐτὸ τὸ ὄνειδος, καὶ αὐτὸ τὸ καύχημα, ὁποῦ ἔχει νὰ κάμῃ τότε ὁ Διάβολος κατὰ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ διὰ λόγου σας, εἶναι βαρύτερον εἰς ἐσᾶς ἀπὸ τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, ἀπὸ τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον, ἀπὸ τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων· εἶναι βαρύτερον εἰς ἐσᾶς, ἀπὸ ὅλους τοὺς ταρτάρους, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀκοιμήτους σκώληκας, καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀφεγγεῖς, καὶ φοβεροὺς τόπους τοῦ Ἅδου.

Μὲ ἕνα λόγον, εἶναι βαρύτερον ἀπὸ ὅλας ὅλας ὁμοῦ τὰς κολάσεις, ὁποῦ ἔχουν αἰωνίως νὰ σᾶς κολάζουν· ἔτσι ἀκολούθως τὸ λέγει ὁ αὐτὸς μέγας Βασίλειος· «τοῦτο τὸ ὄνειδος τὸ κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ τοῦτο τὸ καύχημα τοῦ ἐχθροῦ, βαρύτερον ἐμοὶ τῶν ἐν τῇ γεέννῃ κολάσεων φαίνεται· τῷ ἐχθρῷ τοῦ Χριστοῦ, ὕλην γενέσθαι καυχήματος, καὶ ἀφορμὴν ἐπάρσεως, κατ᾿ αὐτοῦ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος, καὶ ἐγερθέντος» (Αὐτόθι) τὸ ὁποῖον διὰ νὰ μὴ πάθετε ἀδελφοί, φυλαχθῆτε, φυλαχθῆτε, σᾶς λέγω καὶ τρίτον, φυλαχθῆτε, δι᾿ ἀγάπην Θεοῦ, καὶ διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς σας, ἀπὸ τὸ νὰ μεταχειρίζεσθε κᾀνένα εἶδος μαγείας, ἢ νὰ προστρέχετε εἰς μάγους, καὶ μάγισσας, ἀλλ᾿ εἰς ὅλας σας τὰς περιστάσεις καὶ ἀνάγκας προστρέχετε εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν προστασίαν τῆς Θεοτόκου, καὶ εἰς τὰς πρεσβείας τῶν Ἁγίων, ἵνα καὶ τῶν ἀσθενειῶν, καὶ τῶν ἀναγκῶν σας ἐλευθερωθῆτε, καὶ τῆς αἰωνίου κολάσεως λυτρωθῆτε, καὶ τῆς οὐρανίου βασιλείας ἀξιωθῆτε· ἧς γένοιτο ἀξιωθῆναι πάντας ἡμᾶς, χάριτι τοῦ Χριστοῦ.

nektarios.gr
http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_12.html

Περιστατικά ἀπό τό ἱεραποστολικό κλιμάκιο τοῦ Μπουρουντί. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Οἱ πρῶτες ἡμέρες στήν πρωτεύουσα τοῦ Μπουρούντι, τήν Μπουζιουμπούρα

 Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Οἱ πρῶτοι φίλοι πού ἐγκάρδια χαιρετοῦν τόν πρῶτο ὀρθόδοξο ρασοφόρο στό Μπουρούντι, ἀπό τόν Νοέμβριο τοῦ 2003, εἶναι οἱ μουσουλμᾶνοι. Τόν θεωροῦν μουφτῆν, δηλαδή θρησκευτικό ἀρχηγό ἰσλαμικοῦ κράτους, ἐπειδή κι αὐτοί φοροῦν κάποιο μαῦρο ράσο κι ἕνα σάν σκοῦφο μαῦρο στό κεφάλι τους. Τόν  χαιρετοῦν λέγοντάς του: «Σαλάμ αλέκομ, πού σημαίνει εἰρήνη σέ σένα».
Τά αὐτοκίνητα σταματοῦν νά ἰδοῦν τόν παράξενο ἐπισκέπτη. Τά παιδιά γελοῦν, τόν κυττάζουν περίεργα, οἱ μεγαλύτεροι νέοι τόν φωνάζουν: «Οσάμα μπι Λάντεν». Ὅπου καί νά σταθῆ ὁ παράξενος ταξιδιώτης, τόν  κυκλώνουν πολλοί καί μέ πολλή περιέργεια τόν ἐρωτοῦν νά μάθουν τί ἄνθρωπος εἶναι, ποιά θρησκεία ἀκολουθεῖ. Στήν ἐρώτησί του ἐάν ξέρουν κάτι γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μερικοί τοῦ ἀπήντησαν: Εἶναι μία αἱρετική ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀπεκόπη ἀπό τό Βατικανό».
Ἀφ᾿ ὅτου ὁ παράξενος ρασοφόρος ἔβαλε ἐπιστήθιο Σταυρό γιά νά γλυτώσει ἀπό τίς ἐνοχλήσεις τοῦ κόσμου καί τούς χαιρετισμούς τῶν μουσουλμάνων, ἡσύχασε κάπως ὁ κόσμος.
Γρήγορα ἔμαθαν ὅτι εἶναι ἐκπρόσωπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ὅτι ἦλθε νά διδάξη τούς ἀνθρώπους τήν ἀληθινή καί ἀρχαία Πίστι τοῦ Χριστοῦ μας.
Τούς εἶπε ποῦ εἶναι ἡ ἐκκλησία του καί ἄφησε τόν Θεό νά κανονίσει τό πρόγραμμά Του. Ἡ ἐκκλησία αὐτή εἶναι στό κέντρο τῆς πόλεως καί ἀνήκει στήν μικρή Κοινότητα τῶν Ἑλλήνων ὁμογενῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπί 15 χρόνια ἐστεροῦντο ἱερέως καί Ἀκολουθιῶν.

Οἱ πρῶτοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τοῦ Μπουρούντι

Ἀπό τήν πρώτη κιόλας ἡμέρα καθιερώθηκε ὄρθρος καί ἑσπερινός μαζί μέ τόν ἰθαγενῆ ἱερέα ἀπό τό Λουμπουμπάσι τοῦ Κογκό τόν π. Ἰωσήφ Kashinda.
Ἡ καμπάνα κτυποῦσε, ἀλλά κανείς δέν ἔμπαινε μέσα. Ὅπως ἔμαθα ἀργότερα, ἐσκέπτοντο κι ἔλεγαν οἱ ἰθαγενεῖς ὅτι αὐτή ἡ ἐκκλησία εἶναι τῶν λευκῶν καί ἀπαγορεύεται νά μπαίνουν μέσα οἱ ἰθαγενεῖς.
Μετά ἀπό 40 ἡμέρες, ἀφ᾿ὅτου εἴχαμε ἔλθει, τήν 11ην Δεκεμβρίου 2003, ἡμέρα Κυριακή, μετά τήν Λειτουργία, ἦλθαν στήν εἴσοδο τῆς ἐκκλησίας μας δύο νέοι. Μᾶς ἐρώτησαν ἄν αὐτή εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Τούς ἀπαντήσαμε καταφατικά καί ζήτησαν νά μάθουν τί διαφορές ὑπάρχουν μέ τήν ρωμαιοκαθολική  «ἐκκλησία».
Τούς καταρτίσαμε πρόγραμμα ὅτι κάθε ἀπόγευμα θά τούς διδάσκουμε τό σχετικό μάθημα. Ἤρχοντο πρόθυμα καί οἱ δυό τους. Ὁ ἕνας ἦτο ἀπόφοιτος τῆς ἐκκλησιαστικῆς σχολῆς τῆς παπικῆς ἐκκλησίας καί τώρα φοιτητής τῆς δημοσιογραφίας καί ὁ δεύτερος καθηγητής τῶν γαλλικῶν σέ γυμνάσιο.
Παράλληλα μ᾿ αὐτούς ἐρχόταν κι ἕνας ἄλλος νεαρός. Ὠνομαζόταν Χασάν. Ἦτο στό θρήσκευμα μουσουλμᾶνος καί ἀπόφοιτος σχολῆς μηχανικῶν αὐτοκινήτων. Τόν ρώτησα πῶς ἔρχεται στήν ἐκκλησία μας καί δέν πάει στό τζαμί του καί μοῦ εἶπε:
-Πάτερ, ἐδῶ τριγυρίζω ἐπί δύο χρόνια καί ἐρωτῶ νά μάθω πότε θ᾿ ἀνοίξει αὐτή ἡ ἐκκλησία καί κανείς δέν ὑπάρχει νά μέ πληροφορήσει κάτι σχετικό. Τώρα πού ἄνοιξε ἀπό ἐσᾶς, εἶμαι χαρούμενος. Θέλω ν᾿ ἀλλάξω θρησκεία  και ν᾿ ἀκολουθήσω αὐτήν. Δέν ξέρω γιατί, ἀλλά ἐδῶ ἔχει σταματήσει ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά μου.
Ὅπως καί οἱ τρεῖς μοῦ ὡμολόγησαν αἰσθάνθηκαν τήν ἐσωτερική ἀλλαγή μέσα τους, κατά τήν ἐπίσκεψι τῆς θείας Χάριτος στήν ὥρα τοῦ Βαπτίσματος καί εἶναι ἀποφασισμένοι ν᾿ ἀγωνισθοῦν γιά τήν Πίστι μας. Ἤδη ἄρχισαν μαχητικούς ἀγῶνες μέ συναδέλφους  καί συγγενεῖς τους καί προσῆλθαν καί ἄλλοι Κατηχούμενοι.
Ὁ νεοβάπτιστος Δημήτριος (πρώην Δομήνικος), δύο ἡμέρες μετά τήν βάπτισί του, ἡ ὁποία ἔγινε ταχέως γνωστή στόν πρώην πνευματικό του Ἀββᾶ Ἀλφόνσο, ἔλαβε ἀπ᾿ αὐτόν  μία ἐπιστολή. Ἐπειδή εἶναι πολύ χαρακτηριστική τήν μεταφέρουμε ἐδῶ μεταφρασμένη ἀπό τά γαλλικά:

Λουβούνγκι τοῦ Κογκό στίς 13 Ἀπριλίου 2004.

"Δομήνικε, καλημέρα.
Μετά μεγάλης λύπης ἔμαθα τήν εἴδησι τῆς βαπτίσεώς σου εἰς τήν δῆθεν ὀρθόδοξη ἐκκλησία.
Ἤσουν πνευματικό μου τέκνον, ἀλλά τώρα δέν εἶσαι πλέον. Λυπᾶμαι. Συγκράτησε στήν μνήμη σου ὅτι ἐγώ ἐγνώρισα τούς ὀρθοδόξους πολύ πρίν  ἀπό σένα. Εἶναι μία θρησκεία ἐξτρεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὅλον τόν κόσμο ὡς αἱρετικούς. Γνωρίζω ὅτι καί σύ μέ ἀποκαλεῖς ἤδη αἱρετικό.
Εἶσαι ἤδη ἐνήλικας καί ὀφείλεις νά ὑποστῆς τίς συνέπειες. Συνεπῶς σέ πληροφορῶ ὅτι δέν πρέπει πλέον νά ὑπολογίζης σέ μένα γιά τά ἔξοδα τῆς πτυχιακῆς ἐργασίας τῶν σπουδῶν σου. Μάθε ἐπίσης, ὅτι τό ὄνομά σου ἀπό τώρα καί στό ἑξῆς ἔχει διαγραφῆ ἀπό τά μητρῶα τῆς ἐνορίας μας.
Μή ξεχνᾶς ὅτι ἐάν δέν ἐπιστρέψεις στήν ἁγία μας ἐκκλησία, ἡ γέεννα θά εἶναι παντοτεινή σου κατοικία.
Νά εἶναι καλά αὐτός πού ὑπῆρξε ἀνάδοχός σου.
Ἀββᾶς Ἀλφόνσος Μπιγκίμπι. Σφραγίδα καί ὑπογραφή του. Λουβούνγκι. Ἐπισκοπή Οὐβίρας Κογκό.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_9738.html

Ἡ Ἁγία Σοφία τούς παρηγόρησε. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἡ Ἁγία Σοφία τούς παρηγόρησε

Θαύματα Ἁγίων καί ἐμπειρίες Ὀρθοδόξων Ἀφρικανῶν στήν Ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ὁ ἴδιος Κατηχητής Εἰρηναῖος μία φορά ἐπῆγε μέ τόν ἱερέα τῆς ἐνορίας του, τόν π. Συμεών σ᾿ ἕνα ἄλλο χωριό, ὅπου εἶναι ἡ ἐνορία πρός τιμήν τῆς Ἁγίας Σοφίας καί τῶν θυγατέρων αὐτῆς, Πίστεως, Ἐλπίδος καί Ἀγάπης.
Ὁ Κατηχητής ἐκείνης τῆς ἐνορίας, ἀφοῦ τελείωσαν τόν Ἑσπερινό, τούς μετέφερε σ᾿ ἕνα πλινθόκτιστο δωματιάκι μέ χωματένιο δάπεδο καί χορταρένια στέγη γιά νά ξεκουρασθοῦν τρεῖς ξένοι ἄνθρωποι μαζί μέ τόν ἱερέα. Ὁ Εἰρηναῖος, βλέποντας τήν στενότητα τοῦ χώρου, τήν ὑγρασία, τά σκουλήκια στό ὑγρό χῶμα καί τήν ἔλλειψι ἐπαρκῶν κλινοσκεπασμάτων, ἦταν ὅλο στενοχώρια καί ἀδημονία σκεπτόμενος πῶς θά κοιμηθοῦν ἐκεῖ μέσα τρεῖς ἄνθρωποι, χωρίς κρεββάτια, κάτω στό χῶμα!
Ἀφοῦ ξάπλωσαν ἐπάνω σέ ξερά χόρτα κι ἀπό μία κουβέρτα ὁ καθένας τους, ἄκουσαν δυνατά μία φωνή μέσα στήν νύκτα ἐκείνη. Ἦταν ἡ Ἁγία Σοφία, ἡ ὁποία καί τούς ἔλεγε: «Μή στενοχωρεῖσθε. Ὁ τόπος πού κοιμᾶσθε εἶναι καλός. Εἶσθε καλά τακτοποιημένοι, εἶσθε καλά ἀσφαλισμένοι. Ἀφῆστε τήν στενοχώρια καί τήν  θλῖψι τῆς καρδιᾶς σας».

Ἐμεῖς, ἔλεγε κατόπιν ὁ Εἰρηναῖος, ἐκπλαγήκαμε καί δέν μιλούσαμε καθόλου. Καί πράγματι κοιμηθήκαμε, σάν νά εἴχαμε ξαπλώσει ἐπάνω σέ κρεββάτια μέ ὡραῖα καί καθαρά ροῦχα, χωρίς νά πάθουμε τίποτε στήν ὑγεία μας. Μετά συζητήσαμε αὐτή τήν θαυμαστή ἐπέμβασι τῆς Ἁγίας Σοφίας καί ὅλοι εὐχαριστήσαμε τήν Ἁγία καί δοξάσαμε τόν Θεό μας.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_5520.html

Τί κακὰ παθαίνουν ἐκεῖνοι ὁποῦ ζητοῦν ἀπὸ τοὺς δαίμονας θησαυροὺς. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Τί κακὰ παθαίνουν ἐκεῖνοι ὁποῦ ζητοῦν ἀπὸ τοὺς δαίμονας θησαυροὺς.

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Διὰ τοῦτο λοιπὸν ἀδελφοί μου Χριστιανοί, ἔχετε πίστιν στερεὰν εἰς τὸν Κύριον, καὶ μὴ πιστεύετε τελείως εἰς τὴν πρόγνωσιν τῶν δαιμόνων, μηδὲ προστρέχετε εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ σᾶς φανερώσουν θησαυρούς, ἢ ἄλλα πράγματα ὁποῦ ἐχάσετε· α´ διότι πολλοὶ ζητοῦντες ἀπὸ τοὺς δαίμονας θησαυροὺς διὰ τῶν μάγων, ἄλλοι μὲν ἔχασαν τὸν νοῦν τους, καὶ ἔμειναν τρελλοί, ἄλλοι δὲ ἔχασαν καὶ τὴν ἰδίαν ζωήν· καὶ ὅποιος θέλει ἂς ἀναγνώση εἰς τοὺς λόγους τοῦ Ἱεροκήρυκος Προκοπίου σελ. 220 διὰ νὰ ἰδῇ ἐκεῖνον τὸν ἄσωτον, ὁ ὁποῖος ζητῶντας ἀπὸ τοὺς δαίμονας, τὸν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Πατρός του κεκρυμμένον θησαυρόν, ἀπὸ μίαν φοβερὰν θεωρίαν ὁποῦ εἶδεν, τόσον ἐφοβήθη, ὁποῦ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀπέθανε· β´ διότι οἱ δαίμονες εἶναι τόσον φθονεροί, ὥστε ὁποῦ οὐδὲ τοὺς θησαυροὺς τοῦ Κόσμου θέλουν νὰ μεταδώσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους διὰ νὰ τοὺς ἀπολαμβάνουν.
Καὶ τοῦτο βεβαιοῖ ἡ σοφωτάτη ἐκείνη καὶ ἁγιωτάτη Συγκλητική, λέγουσα πρὸς τὰς Μοναχάς· «καὶ τί μέγα ἔχειν ἡμᾶς ἀντιπάλους (τοὺς δαίμονας δηλαδὴ) πρὸς τὸ ὕψος ὁρμώσας, ὅπου γε καὶ πρὸς τὰ εὐτελῆ φθονοῦσι;
 Καὶ γοῦν τοὺς ὑπὸ τὴν γῆν τεθαμμένους θησαυρούς, οὐ συγχωροῦσι λαμβάνειν τοὺς ἀνθρώπους» (ἐν τῷ Βίῳ αὐτῆς τῷ συγγραφέντι ὑπὸ τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου)·
καὶ γ´ διότι αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἐξουσίαν νὰ δίδουν θησαυροὺς εἰς τὸν καθ᾿ ἕνα, ἂν δὲν συγχωρηθοῦν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ δὲν στοχάζεσθε, ὦ ἀνόητοι ἄνθρωποι, πῶς ἂν ἦτο εἰς τὸ χέρι τῶν δαιμόνων νὰ δίδουν θησαυρούς, ἤθελον τοὺς δίδει μάλιστα εἰς τοὺς μάγους τοὺς ἐξαιρέτους φίλους αὐτῶν; ἡμεῖς δὲ βλέπομεν ὅτι τὴν σήμερον οἱ μάγοι καὶ μάντεις, εἶναι οἱ πλέον πτωχότεροι ἄνθρωποι τοῦ Κόσμου, καὶ διὰ ἕνα ὀβολὸν καὶ ὀλίγον ἄρτον, γίνονται δοῦλοι καὶ ὑπηρέται τῶν ἄλλων· ἂν ἦσαν εἰς τὰς χεῖρας τῶν δαιμόνων οἱ θησαυροί, πῶς ἀφῆκαν τόσους Βασιλεῖς, καὶ ἄλλους κατὰ καιρὸν ἀνθρώπους, καὶ ἐπῆραν τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ ὑποκάτω εἰς τὰ ὁποῖα ἐπροσκυνοῦντο ὡς Θεοί; καὶ τόσους καὶ τόσους θησαυρούς, ὁποῦ ἦσαν κεκρυμμένοι μέσα εἰς τοὺς Βωμούς των, καὶ μάλιστα εἰς τὸν ἐν Δελφοῖς ὑπέρπλουτον Ναὸν τοῦ Ἀπόλλωνος; ὅθεν εἶπε καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος· «εἰδὲ τι ἴσασι, μᾶλλον, τὰ ἑαυτῶν ὄφειλον λέγειν· πῶς τὰ πολλὰ ἀναθήματα τῶν εἰδώλων ἐκλάπη; πῶς τὸ πολὺ χρυσίον ἐχωνεύθη; διὰ τί μὴ προεῖπον τοῖς Ἱερεῦσιν αὐτῶν; ὥστε οὐδὲν ἴσασιν· ἀλλὰ χρημάτων μὲν ἕνεκεν, οὐδὲ εἰπεῖν ἐδύναντο, ὅταν οἱ ναοὶ αὐτῶν οἱ εἰδωλικοὶ ἐπίμπραντο, καὶ πολλοὶ συναπώλλυντο· διὰ τί μὴ φείδονται τῆς σωτηρίας τῆς αὐτῶν»; (Λόγ. η´ εἰς τὴν πρὸς Τιμόθ.).

nektarios.gr
http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_291.html

Ἕνα παιδάκι ἔπεσε στό ποτάμι. Τό Ἅγιο Ποτήριο ἔβγαζε φωτεινές ἀκτίνες. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

 Ἕνα παιδάκι ἔπεσε στό ποτάμι...

Θαύματα Ἁγίων καί ἐμπειρίες Ὀρθοδόξων Ἀφρικανῶν στήν Ἱεραποστολή τῆς Ἀφρικῆς

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Στίς 5 Αὐγούστου 2005 ὁ π. Μελέτιος, μοῦ διηγήθηκε ὁ Κατηχητής Εἰρηναῖος, μέ τήν ὁμάδα τῶν συνεργατῶν του ἐπῆγαν στό Lubudi νά κάνουν βαπτίσεις στό ποτάμι. Τότε ἦλθαν πολλοί καί ξένοι ἄνθρωποι νά ἰδοῦν τίς βαπτίσεις καί τόν εὐρωπαῖο ἱεραπόστολο μέ τά μαῦρα ροῦχα καί τά ἄσπρα γένεια του.
Ἕνα παιδάκι στεκόταν στήν ἀπέναντι ὄχθη τοῦ ποταμοῦ, 12 μέτρα μακριά ἀπό τόν τόπο τῆς τελετῆς καί παρακολουθοῦσε. Παραπάτησε ὅμως καί ἔπεσε στό ποτάμι σέ μεγάλο βάθος. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ταράχθηκαν καί ἔτρεξαν πρός τό μέρος ἐκεῖνο. Περίμεναν τό παιδί νά ἔχει πνιγεῖ. Παραδόξως ὅμως βγῆκε πάλι στήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ, χωρίς νά κλαίει καί ἦταν τελείως ὑγιέστατο. Οἱ ἴδιοι οἰ ἄνθρωποι ἔλεγαν ὅτι ἡ διάσωσις τοῦ παιδιοῦ ὀφείλεται σέ θαῦμα, διότι μία πτῶσις ἀπό τέτοιο ὕψος εἶναι ἀδύνατον νά μή ἔχει τραγικά ἀποτελέσματα.

Τό Ἅγιο Ποτήριο ἔβγαζε φωτεινές ἀκτίνες

Ὁ ἴδιος Κατηχητής Εἰρηναῖος μοῦ εἶπε καί τό παρακάτω θαυμαστό περιστατικό.
Ἦταν ἡμέρα Κυριακή στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ χωριοῦ Lubudi. Ὁ π. Συμεών ἔκανε τήν Θεία Λειτουργία. Εἶχε προγραμματισθῆ στό τέλος νά γίνει καί τό 40ήμερο μνημόσυνο ἑνός παιδιοῦ, τοῦ Ἀντωνίου, πού εἶχε πεθάνει ἀπό ἑλονοσία. Στήν ἐκκλησία λοιπόν εἶχαν ἔλθει καί οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ.
Στήν ὥρα τῆς Μεγάλης Εἰσόδου, ὅπου ὁ Ἱερεύς μεταφέρει τά Ἱερά Σκεύη μέ τά δῶρα γιά τό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας στήν Ἁγία Τράπεζα, οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ ἔκαναν κάποια παράξενη κίνησι. Ὅταν πέρασε ἀπό δίπλα τους ὁ Ἱερεύς, παραμέρισαν φοβισμένοι καί ἔκαναν ἔκπληκτοι τόν σταυρό τους.
Μετά τήν Λειτουργία ἦλθαν οἱ γονεῖς στόν παπᾶ Συμεών καί στόν Εἰρηναῖο καί τούς εἶπαν τά ἑξῆς φοβερά: «Τήν ὥρα πού περνούσατε ἐσεῖς πάτερ, μέ τά Ἱερά Σκεύη καί τά δῶρα λέγοντας: «Πάντων ἡμῶν μνησθείη Κύριος ὁ Θεός...» ἔβγαιναν φλόγες πυρός ἀπό τό Ἅγιο Ποτήριο πρός τό μέρος μας κι ἐμεῖς φοβηθήκαμε ὅτι θά καοῦμε γι᾿ αὐτό κάναμε τόν Σταυρό μας καί παραμερίσαμε πρός τά μέσα ἀπό τήν θέσι μας.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

 Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας  π.Δαμασκηνός - Ἀφρική-Μαγεία

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_7867.html

Oἱ θησαυροὶ εἶναι εἰς τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς δίδει εἰς ὅποιον θέλει. Oἱ Χριστιανοὶ εἰς τὸν Θεὸν πρέπει νὰ προστρέχουν καὶ εἰς τοὺς Ἁγίους διὰ νὰ τοὺς φανερώνουν τί ἔχασαν. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ὅτι οἱ θησαυροὶ εἶναι εἰς τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς δίδει εἰς ὅποιον θέλει. - Ὅτι οἱ Χριστιανοὶ εἰς τὸν Θεὸν πρέπει νὰ προστρέχουν καὶ εἰς τοὺς Ἁγίους διὰ νὰ τοὺς φανερώνουν τί ἔχασαν.

 Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Οἱ θησαυροί, ἀδελφοί, καὶ τὸ χρυσίον καὶ ἀργύριον εἶναι εἰς τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ, καὶ εἰς ὁποῖον θέλει τὸ δίδει, καθὼς εἶναι γεγραμμένον· «ἐμὸν τὸ ἀργύριον, καὶ ἐμὸν τὸ χρυσίον, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ» (Ἀγγ. β´ 9)· καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴς λέγει· «καὶ γε πᾶς ἄνθρωπος, ᾧ ἔδωκεν ὁ Θεὸς πλοῦτον, καὶ ὑπάρχοντα» (Ἐκκλ. ε´ 18)· λοιπὸν ἐσεῖς πρέπει νὰ δουλεύετε κατὰ Θεὸν τὰς τέχνας σας, καὶ μέσα εἰς τὸν κόπον τῶν χειρῶν σας, ἐκεῖ εὑρίσκεται ὁ θησαυρός, καὶ τὸ χρυσίον, καὶ τὸ ἀργύριον· κατὰ τὸ παράδειγμα ἐκείνου τοῦ φρονίμου γεωργοῦ, ὅστις ἀποθνήσκων εἶπεν εἰς τὸν υἱόν του πῶς ἔχει μέσα εἰς τὸ χωράφι του θησαυρὸν κεκρυμμένον· ὁ δὲ υἱός του σκάπτωντας βαθέως τὸ χωράφι, καὶ ζητῶντας τὸν θησαυρόν, ἐκ τῆς σκαφῆς καὶ καλλιεργίας, ηὐτύχησε τὸ χωράφι, καὶ οὕτως ἐπλούτησεν ὁ ἄνθρωπος· καὶ ἂν εἶναι συμφέρον διὰ τὴν ψυχήν σας, ὁ Θεὸς σᾶς δίδει καὶ θησαυρόν, καὶ σᾶς κάμνει πλουσίους, χωρὶς ἐσεῖς νὰ ζητήσετε, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς σᾶς προστάζει νὰ μὴ τοῦ ζητῆτε τοιαῦτα, ἀλλὰ νὰ ζητῆτε πρῶτον τὴν βασιλείαν του, καὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς, καὶ ὁ πλοῦτος, αὐτὰ σᾶς προστίθενται χωρὶς ζητήσεως· «ζητεῖτε πρῶτον τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ. στ´ 33)· ἐὰν δὲ ἐχάσετε ζῶα, ἢ δούλους, ἢ ἄλλα τοιαῦτα, μὴ τρέχετε εἰς τοὺς μάγους καὶ δαίμονας, διὰ νὰ σᾶς τὰ φανερώσουν· ὄχι, ἀλλὰ προστρέχετε εἰς τοὺς Ἅγίους, τοὺς θεράποντας τοῦ Θεοῦ, καὶ παρακαλεῖτε αὐτοὺς μετὰ πίστεως,
καὶ ἐκεῖνοι σᾶς τὰ φανερώνουν, ἂν ἀποβλέπῃ εἰς τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς σας ἡ φανέρωσίς των· καὶ μάλιστα προστρέχετε εἰς τὸν Ἅγιον Θεόδωρον τὸν Τήρωνα, ὁ ὁποῖος ἔλαβε τὴν χάριν ταύτην ἐξαιρέτως ἀπὸ τὸν Θεὸν διὰ νὰ φανερώνῃ τὰ κεκρυμμένα πράγματα, καὶ διὰ τοῦτο ἐπιλέγεται φανερωτής· εἰ δὲ καὶ θέλετε νὰ μάθητε καὶ ἄλλα κεκρυμμένα πράγματα, προστρέχετε εἰς τὸν Θεὸν τὸν γνώστην τῶν κρυφίων, καὶ ζητεῖτε νὰ σᾶς φανερώσῃ, ὄχι τί ἔχετε νὰ πάθετε, ἢ τί μέλλουν νὰ σᾶς ἀκολουθήσουν· μάταια γὰρ καὶ μικροπρεπῆ ταῦτά ἐστι, καὶ ἀπὸ τὸν Θεὸν δὲν πρέπει νὰ ζητῆτε τοιαῦτα· ἀλλὰ νὰ ζητῆτε πρῶτον νὰ σᾶς καθαρίσῃ διὰ τῆς χάριτός του, καὶ διὰ τῆς πρακτικῆς ἀρετῆς, καὶ ἔπειτα νὰ σᾶς φανερώσῃ διὰ τῆς θεωρίας, τοὺς ἀποκρύφους λόγους τῶν αἰσθητῶν κτισμάτων καὶ τῶν νοητῶν, τοὺς λόγους τῆς προνοίας του, τῆς κρίσεώς του· μάλιστα δὲ καὶ ἐξαιρέτως ζητεῖτε νὰ σᾶς φανερώσῃ ποῖον εἶναι τὸ θέλημά του τὸ ἀγαθόν, καὶ εὐάρεστον, καὶ τέλειον, διὰ νὰ σωθῆτε, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πλέον ὑψηλότερον, τὸ πλέον ἀναγκαιότερον, καὶ τὸ πλέον συμφερώτερον εἰς ἐσᾶς.

Τί νὰ πολυλογῶ; φυλαχθῆτε ἀδελφοὶ νὰ μὴν πηγαίνετε εἰς τοὺς μάντεις καὶ δαίμονας, μηδὲ νὰ πιστεύετε εἰς τὰ λόγια των· ἀλλὰ νὰ πιστεύετε εἰς μόνον τὸν Θεὸν τὸν τὰ πάντα γινώσκοντα, καὶ αὐτὸς θέλει σᾶς φανερώσει ἐκεῖνα ὁποῦ πρέπει νὰ εἰξεύρετε· ἔτσι σᾶς συμβουλεύει ὁ Χρυσορρήμων· «μὴ προσέχωμεν μάντεσι, μηδὲ χρησμολόγοις, μηδὲ ἀγύρταις· ἀλλ᾿ ἢ τῷ Θεῷ τῷ πάντα εἰδότι σαφῶς· τῷ τὴν γνῶσιν ἔχοντι τῶν ἁπάντων· καὶ οὕτω πάντα εἰσόμεθα, ἃ εἰδέναι χρή» (Λόγ. η´ εἰς τὴν πρὸς Τιμόθ.)· νὰ εἰπῶ καὶ μεγαλύτερον; κᾂν καὶ ἀλήθειαν λέγουν οἱ μάντεις καὶ δαίμονες, ἐσεῖς τελείως νὰ μὴ τοὺς πιστεύετε· διατί; ἐπειδὴ ὅταν μίαν φορὰν τοὺς πιστεύσητε, ἐκεῖνοι εὑρίσκουν τρόπον, καὶ μαζὶ μὲ τὴν ἀλήθειαν ἀνακατώνουσι καὶ τὸ ψεῦδος, καὶ οὕτω σᾶς πλανοῦν, καὶ σᾶς ἀπολλύουν· ἔτσι σᾶς παραγγέλλει ὁ ἴδιος Χρυσόστομος «διὰ γὰρ τοῦτο οὐ πιστεύω, ἐπειδὴ δαίμονες λέγουσιν· ἀπατῶσι γὰρ τοὺς ἀκούοντας· διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος, καὶ τοιγε ἀληθεύοντας, ἐπεστόμισεν αὐτούς· ἵνα μὴ πρόφασιν λαβόντες, τοῖς ἀληθέσι, καὶ ψευδῆ πάλιν ἀναμίξωσι, καὶ ἀξιόπιστοι γένωνται· ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσὶ καταγγέλλοντες ὑμῖν ὁδον σωτηρίας» (Πράξ. ιστ´ 17)· διαπονηθεὶς τῷ πνεύματι, ἐπετίμησε τῷ πύθωνι, καὶ ἐξελθεῖν ἐκέλευσε· «καὶ τοιγε τί πονηρὸν ἔλεγον;... ἀλλ᾿ ἐπειδὴ πολλοὶ τῶν ἀφελεστέρων ᾀεὶ διακρίνειν οὐκ ἴσασι τὰ παρὰ τῶν δαιμόνων λεγόμενα, καθάπαξ αὐτοῖς ἀπέκλεισε τὸ πιστεύεσθαι... οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίησε· καὶ λέγουσιν αὐτῷ τοῖς δαίμοσιν· - οἴδαμέν σε τις εἶ (Λουκ. δ´ 31)· - ἐπετίμησεν αὐτοῖς μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος, διδάσκων ἡμᾶς, μηδαμοῦ δαίμονι πείθεσθαι, μηδὲ ἄν σοι ὑγιὲς τι λέγει, ἅπερ δὴ καὶ μαθόντες μὴ πειθώμεθα δαίμονι καθόλου· ἀλλὰ κᾂν ἀληθές τι φθέγγηται, φεύγωμεν αὐτὸν καὶ ἀποστρεφόμεθα· τὰ γὰρ ὑγιῆ δόγματα καὶ σωτήρια, οὐ παρὰ δαιμόνων, ἀλλὰ παρὰ τῆς θείας γραφῆς ἐστὶν μετ᾿ ἀκριβείας μαθεῖν» (Λόγ. β´ εἰς τὸν Λάζαρον).

nektarios.gr
http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/o-o.html