Πνίγηκαν πριν πνίξουν στο αίμα, Πορφύρης Δημήτρης -Σταφυλά Πηνελόπη

Πνίγηκαν πριν πνίξουν στο αίμα

Βρυξέλλες, Πορφύρης Δημήτρης -Σταφυλά Πηνελόπη

Το Confort , καύχημα του στόλου της ναυτιλιακής εταιρίας ΜΟL (Mitsui Osk Lines), ναυάγησε οριστικά χθές στον Ινδικό Ωκεανό, ανοικτά της Υεμένης. Πραγματοποιούσε διαδρομή Σιγκαπούρη-Tζέντα Σαουδικής Αραβίας.
Στις 17 του μήνα παρουσίασε ρήγμα λόγω κακοκαιρίας (κατά την εταιρεία) ή από υπερφόρτωση σύμφωνα με άλλες πηγές. Το στίγμα του πλοίου κατά την εκδήλωση του ρήγματος σύμφωνα με το Ινδικό πρακτορείο Ιndo-asian news service ήταν 200 μίλια από τις ακτές Υεμένης και 840 δυτικά του Μουμπάι.

Στις 18 Ιουνίου κόπηκε στα δύο (δελτίο τύπου εταιρείας) , με τα δυο τμήματα να βρίσκονται από τις 19/06/13 σε απόσταση 20 ναυτικών μιλίων μεταξύ τους.
Το 26μελές πλήρωμα διασώθηκε εγκαταλείποντας το πλοίο με 3 σωστικές λέμβους ενώ τον συντονισμό της όλης επιχείρησης είχε η Ινδική Ακτοφυλακή του Μουμπάι. Το πλήρωμα περισυνέλεξε το Υantian Express της γερμανικής ναυτιλιακής Ηapag Lloyd .Κατασκευάστηκε το 2008 στα γιαπωνέζικα ναυπηγεία Mitsubishi, μήκους 316 μ. Τα containers διασκορπίστηκαν στον Αραβικό Κόλπο.
Τα 4382 containers που μετέφερε σύμφωνα με το ρώσσικο πρακτορείο Νewsport και συριακά τηλεοπτικά μέσα, περιείχαν βαρύ οπλισμό για ανεφοδιασμό του "Ελεύθερου Συριακού Στρατού" που διαθέτει στις τάξεις του αδίστακτες τζιχαιστικές ομάδες που καθοδηγούνται από θρησκευτικούς ηγέτες Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ ενώ παράλληλα χρηματοδοτούνται από τις χώρες αυτές.
Τα ρωσο-συριακά ειδησεογραφικά ανακοινώνουν την πληροφορία ότι ο οπλισμός ήταν αμερικανικής προέλευσης και είχε φορτωθεί από αμερικανικό οπλοστάσιο που εδρεύει στη Σιγκαπούρη με τελικό προορισμό το λιμάνι Άκαμπα της Ιορδανίας.

Η είδηση για το ναυάγιο του πλοίου που θα ανεφοδίαζε με πυρομαχικά τις αποδυναμωμένες στρατιές της αντιπολίτευσης ανακούφισε το Συριακό Στρατό και αναθέρμανε τις ελπίδες του λαού που κατά κοινή ομολογία δυτικών μέσων και μυστικών δημοσκοπήσεων του ΝΑΤΟ σε ένα ποσοστό 70% (+10% ουδέτεροι) έχει συνταχθεί με το κυβερνητικό στρατόπεδο.

Αυτή τη φορά δεν ακούστηκαν οι ιαχές «Aλλάχ Ακμπάρ» που μας είχαν συνηθίσει οι τρομοκράτες όταν επιδίδονταν επιτυχώς σε φρικαλεότητες και θηριωδίες διαπράττοντας εγκλήματα πολέμου έναντι αμάχων και αιχμαλώτων, αλλά το « Ελ Μαλαγικέ Μάανα » (Οι Άγγελοι είναι μαζί μας) !

Πηγές : Le Marin 17/06/13, Mer et Marine 20/06/13,Free Syria 20/06/13 , News port ru.

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_8322.html

Πεθαίνοντας χριστιανός στη Συρία. (Σοκαριστικές φωτογραφίες). Πορφύρη Δημήτρη και Σταφυλά Πηνελόπης

Πεθαίνοντας χριστιανός στη Συρία

(Περιέχει σκληρές φωτογραφίες. Μόνο για ενήλικες)

 Πορφύρη Δημήτρη και Σταφυλά Πηνελόπης

 Εκτέλεση χριστιανών του χωριού Μασμίγια στις 22/12/12 απο την ισλαμιστική οργάνωση Τζέικ Χορ, φωτο ALGERIA ISP

Ο νυν ηγέτης της Συριακής αντιπολίτευσης, πρόεδρος του « Εθνικού Συριακού Συνασπισμού » , κ. Ζόρζ Σάμπρα  κατά διαβολική σύμπτωση εξελέγη σε αυτό το αξίωμα στις 22/04/13 , ημερομηνία απαγωγής των δυο επισκόπων. Πρόσφατα διαβεβαίωσε το Διεθνές Παρατηρητήριο (World Watch Monitor 24/05/13) : « Στη Συρία έχουμε χιλιάδες εκκλησίες και κανείς δεν μπορεί να δώσει ούτε ένα παράδειγμα εκκλησιαστικού διωγμού από μουσουλμάνους ... Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι χριστιανοί βρίσκονται υπό πίεση λόγω του θρησκεύματός τους...Ίσως να υπάρχουν σποραδικά ασήμαντα περιστατικά. Ας μην υπερβάλουμε...   » . Ο Διεθνής Τύπος  έχει άλλη άποψη σχετικά με την τύχη των χριστιανών και συνεχώς νέα στοιχεία βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Βloomberg  και New American (27/05/13), ένας  « στρατηγός » του « Ελεύθερου Συριακού Στρατού », ο Αμπντέλ Χαμίντ Ζακαριά, εξήγγειλε την απειλή εξολόθρευσης των μειονοτήτων στη Συρία κατά τη διάρκεια συνέντευξής του την περασμένη εβδομάδα στον τηλεοπτικό σταθμό Αλ Αραμπίγια (μέσω Τουρκίας). Απείλησε ότι αν οι « δυνάμεις του Άσαντ κατορθώσουν να καταλάβουν την πόλη του Αλ Κουσσέιρ, τότε θα σβήσουμε από το χάρτη όλες τις μειονότητες . Δεν θέλουμε να συμβεί, αλλά θα είναι μια επιβεβλημένη πραγματικότητα για όλους. Θα πρόκειται για καθαρό σεκταριστικό αιματοκύλισμα ».

Η Οργάνωση για την υπεράσπιση των Ελευθεριών  « Βολταίρος » αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι ήδη περισσότερoι από 80.000 χριστιανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν  την στρατηγικής σημασίας πόλη Αλ Κουσσέιρ, για να διαφύγουν από τους Τζιχαιστές. Το  New American επιμένει ότι « οι μειονοτικές κοινότητες και ειδικότερα οι χριστιανοί έχουν στοχοποιηθεί από τις δυνάμεις των ανταρτών. Αν υλοποιηθεί η απειλή της εξόντωσης τα αποτελέσματα θα είναι αδιανόητα. Το αίμα και η φρίκη δεν θα έχουν προηγούμενο». Ο αμερικανός γερουσιαστής Rand Paul προειδοποίησε τους συναδέλφους του ότι « με την ψήφο τους για παροχή όπλων στην αντιπολίτευση καθίστανται σύμμαχοι της Αλ Κάιντα.»

Η ορθόδοξη Εκκλησία είχε καταγγείλει από την αρχή της σύρραξης διωγμούς  των χριστιανών και οι μαζικές εκκαθαρίσεις ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα που ξέσπασε η κρίση. Οι χριστιανικοί πληθυσμοί έχουν γίνει ο στόχος μιας εθνοκάθαρσης που συντελείται από μουσουλμάνους αντάρτες με  διασυνδέσεις στην Αλ Κάιντα. Ειδικότερα, κατά το δελτίο τύπου της Συρορθόδοξης Εκκλησίας, μέλη της εξτρεμιστικής οργάνωσης « Ταξιαρχία του Φαρούκ » ( στην οποία ανήκει και ο γνωστός νεκροφάγος κανίβαλλος , Χαλίλ Αλ Χαμάντ) αναζητούσαν πόρτα -πόρτα  τους « οπαδούς του Χριστού » και τους διέταζαν να εγκαταλείψουν άμεσα τις εστίες τους χωρίς να πάρουν τίποτα μαζί τους ώστε να καρπωθούν τα επινίκεια, τα λεγόμενα « χριστιανικά λάφυρα ».

Στην πόλη Χομς (αρχαία ΄Εμμεσα) μόνο τον περασμένο Απρίλιο, πάρα πολλές εκκλησίες καταστράφηκαν ολοσχερώς ενώ στο σύνολό τους έχουν βεβηλωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου.Απότην ίδια πόλη εκτοπίστηκαν δια της βίας 50.000 χριστιανοί ενώ πολλές εκατοντάδες -ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά- θανατώθηκαν σύμφωνα με εκθέσεις ανθρωπιστικών ενώσεων (Παρατηρητήριο Χριστιανοφοβίας ).

Οι σουννίτες μουσουλμάνοι που πλεονάζουν στους αυτόχθονες αντάρτες αποτελούν  και την πλειοψηφία του Συριακού πληθυσμού που ανέρχεται σε 22.000.000. Οι μειονοτικές ομάδες, σιητών, χριστιανών και εβραίων αντιπροσωπεύουν το 20% με 30% των Συρίων. Μέλη  αυτών των κοινοτήτων έχουν υποστεί τα πάνδεινα από την μία ή την άλλη ένοπλη ομάδα για την υποστήριξή τους στο μη θεοκρατικό, κοσμικό κράτος του Άσσαντ που  διαχρονικά έχει εγγυηθεί την προστασία τους  από κάθε  ισλαμιστική βία.

Οι αρμόδιες για θέματα προσφύγων οργανώσεις τους έχουν καταγράψει μαρτυρίες χριστιανών που εξωθούνταν σε φυγή υπό την απειλή εκτέλεσης και εκβίασης    ότι θα δημοσίευαν παραπλανητικά τις φωτογραφίες των κακοποιημένων σωρών τους στον Καταριανό Σταθμό Αλ Τζαζίρα  ως πράξεις βιαιότητας των κυβερνητικών. Εκπρόσωπος τύπου του Διεθνούς Ιδρύματος Χριστιανικής Βοήθειας «Βαρνάβας » (Barnabas Fund) απαριθμεί σε τουλάχιστον 200, τους δολοφονημένους χριστιανούς κατά τις πρώτες μόνο ημέρες της εξέγερσης. Άλλες εκθέσεις υποστηρίζουν ότι αλλεπάλληλες απαγωγές χριστιανών πραγματοποιούνται για να χρησιμοποιηθούν ως ανθρώπινες ασπίδες. Χριστιανοί που δέχθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους  συλλαμβάνονταν στα περίχωρα και υποχρεώνονταν να παραμένουν σε τζαμιά ως ανθρώπινες ασπίδες . Σύριος ιερέας από την Χαμαντίγια αναφέρει στη Βρεττανική έκδοση του Daily Telegraph πως « οι αντάρτες θεωρούσαν ότι εφόσον οι χριστιανοί στηρίζουν τον Άσσαντ, ο στρατός δε θα βάλλει κατά αυτών των χώρων». Ο γενικός διευθυντής της καθολικής « Ένωσης Πρόνοιας της Εγγύς Ανατολής » (CNEWA), κ.Ισάμ Μπισάρα καταγγέλει ότι μουσουλμάνοι μιλιταριστές χρησιμοποίησαν πολλές εκκλησίες σαν ορμητήρια και τους πιστούς ως ανθρώπινες ασπίδες. Τονίζει επίσης ότι πολλές εικόνες και κειμήλια βανδαλίστηκαν από τους παραστρατιωτικούς αντάρτες.

Αδελφή Βερονίκη, ελληνορθόδοξο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας του Κυνηγιού (Σαιντναγια, 5^ος αιώνας, κτίτορας Ιουστινιανός). Δείχνει τις οπές από τις οβίδες των ανταρτών στον κοιτώνα του ορφανοτροφείου. Φωτογραφία : Associated Press

Εκκλησία κατεστραμμένη από ρουκέτα ανταρτών, Χομς. Φωτογραφία Stringer για το Reuters

Ορθόδοξη Αρμενική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Χαλέπι

Στο χωριό Τζουρνιγιέχ, κοντά στο Σκιλμπιγιέχ αντάρτης με λάφυρα φωνάζει : « Σας έχουμε βαρεθεί »

Νεαρή Χριστιανή από το Χαλέπι πριν και μετά το μαρτύριο. Η κοπέλα κακοποιήθηκε ομαδικά, βασανίστηκε  και ύστερα δολοφονήθηκε (Απρίλιος 2013 ). Φωτο από την ιστοσελίδα του γάλλου ιστορικού και πολιτικού επιστήμονα, Αλέν Ζυλ

Ενημέρωση από Δημήτρη Πορφύρη

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_5.html

Ποῖος εὐθύνεται διὰ τὴν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης;

Ποῖος εὐθύνεται διὰ τὴν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης;

Ἡ ραγδαία ἰσλαμοποποίηση τῆς Εὐρώπης εἶναι γεγονός. Ὅσοι μποροῦν νὰ δοῦν τὸ φαινόμενο αὐτὸ ὡς πρόβλημα σοβαρό, τοῦ ὁποίου ἄρχισαν νὰ εἶναι ὁρατὲς οἱ φοβερές του συνέπειες, ἀνησυχοῦν καὶ προβλέπουν τὸ μέλλον τῆς γηραιᾶς (καὶ δυστυχῶς ἁμαρτωλῆς) ἠπείρου νὰ εἶναι ζοφερό. Ἡ ἐπέλαση τῶν μουσουλμανικῶν στιφῶν δὲν ἔγινε τυχαῖα. Κάποιοι φρόντισαν νὰ πραγματοποιηθεῖ τὸ ὄνειρό τους.
Νομίζουμε ὅτι μία βαρυσήμαντη δήλωση ἑνὸς ἐξέχοντος Ἑβραίου ραββίνου δείχνει ποιοὶ ἔχουν λόγο γιὰ τὴν ἰσλαμοποίηση τῆς Εὐρώπης. Σύμφωνα μὲ ἄρθρο τῆς ἑβραϊκῆς ἱστοσελίδας YNet news, ὁ γνωστὸς ραββῖνος Baruch Efrati, ἐπικεφαλῆς σχολῆς yeshiva καὶ Ραβῖνος κοινότητας στὸ οἰκισμὸ τῆς Efrat τῆς Δυτικῆς Ὄχθης, ἔκανε σχόλια σὲ ἕνα ἑβραϊκὸ δικτυακὸ τόπο ἀπαντώντας σὲ ἐρώτηση σχετικὰ μὲ τὴν ἰσλαμοποίηση τῆς Εὐρώπης, τονίζοντας τὰ ἑξῆς προκλητικὰ καὶ ἀποκαλυπτικά:
«Οἱ Ἑβραῖοι πρέπει νὰ χαροῦμε, ποὺ ἡ χριστιανικὴ Εὐρώπη χάνει τὴν ταυτότητά της ὡς μία τιμωρία γιὰ ὅ,τι ἔκανε σὲ ἐμᾶς τὰ ἑκατοντάδες χρόνια, ποὺ ἤμασταν ἐξόριστοι ἐκεῖ… τώρα, ἡ Εὐρώπη χάνει τὴν ταυτότητά της ὑπὲρ ἑνὸς ἄλλου λαοῦ καὶ μίας ἄλλης θρησκείας, καὶ δὲν θὰ ὑπάρξουν καθόλου ὑπολείμματα καὶ ἐπιζῶντες ἀπὸ τὶς προσμείξεις τοῦ Χριστιανισμοῦ, καὶ δὲν θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ ἐξιλεωθοῦν γιὰ τὸ πολὺ αἷμα, ποὺ ἔχυσαν»!

Αὐτὴ εἶναι μία ἠχηρὴ ἀπάντηση σὲ ὅλους ἐκείνους, ποὺ θέλουν νὰ βλέπουν «τυχαῖες» ἀνακατατάξεις στὴ σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Ὁ ἑβραϊσμὸς χρησιμοποιεῖ τὸν «ἐχθρό» του τὸν ἰσλαμισμό, γιὰ νὰ «ξεκάνει» τὸν κοινό τους ἐχθρό, τὸν Χριστιανισμό!

Ὀρθόδοξος Τύπος  ἀρ. φύλ. 1977  31 Μαΐου 2013

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_8953.html

ΣΤΗΝ Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΕΝΩ ΕΠΕΛΑΥΝΕΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

του Νίκου Χειλαδάκη

Μια άκρως θλιβερή αλλά και πολύ ανησυχητική διαπίστωση κάνει η βρετανική εφημερίδα, Daily Mail και την οποία αναδημοσιεύει με «περισσή χαρά» η τουρκική ισλαμική εφημερίδα, Yeni Şafak, ότι όλο και λιγότεροι χριστιανοί πηγαίνουν να προσευχηθούν στους χριστιανικούς ναούς στην Μεγάλη Βρετανία την ίδια ώρα που κάνουν την εμφάνισή τους όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι να προσεύχονται και μάλιστα σε δημόσιους χώρους δίνοντας την εντύπωση ότι η χώρα είναι καθαρά μουσουλμανική.   
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι για να καταδείξει αυτή την κατάσταση η βρετανική εφημερίδα δημοσιεύει κάποιες φωτογραφίες που δείχνουν με έντονο τρόπο αυτό το κοντράστ της θρησκευτικής παρουσίας του χριστιανισμού και του Ισλάμ στην Μεγάλη Βρετανία. Όπως αναφέρεται, ενώ την ίδια ώρα μόλις δώδεκα άτομα βρίσκονταν στην χριστιανική εκκλησία και προσεύχονταν, λίγο παρακάτω έξω από ένα μουσουλμανικό τέμενος εκατοντάδες μουσουλμάνοι τελούσαν το γνωστό ναμάζ, δηλαδή την μουσουλμανική προσευχή και μάλιστα δημόσια δείχνοντας την μεγάλη τους πίστη αλλά και την ραγδαία εξάπλωση του Ισλάμ.
Εκτός όμως από αυτές τις πράγματι θλιβερές εικόνες, η βρετανική εφημερίδα παραθέτει και κάποια άλλα άκρως ανησυχητικά στοιχεία σχετικά με την μεγάλη πτώση του χριστιανισμού και την παράλληλη άνοδο του Ισλάμ. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της βρετανικής εφημερίδας το ποσοστό των Βρετανών που δηλώνουν ότι είναι χριστιανοί από 71,1% που ήταν πριν από δέκα χρόνια σήμερα έχει πέσει στο 59,3% με σαφείς καθοδικές τάσεις που θα ενταθούν τα επόμενα χρόνια. Αντίθετα το προσιτό των μουσουλμάνων μέσα σε δέκα χρόνια σημείωσε αυξηση 4,8% φτάνοντας στα 3 εκατομμύρια για πρώτη φορά ένας τόσο μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων στην χώρα.  Σύμφωνα με την Daily Mail μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια η Μεγάλη Βρετανία από χριστιανική χώρα θα έχει μετατραπεί σε μουσουλμανική και το Ισλάμ θα είναι η απόλυτη πλειοψηφία ενώ οι χριστιανικοί ναοί θα έχουν γίνει μουσειακά κτίρια και παράλληλα τα τζαμιά θα είναι γεμάτα από εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους. Μάλιστα, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, μια γνωστή οδός στο Λονδίνο, η οδός Brune, έχει ονομαστεί σε «οδός Μέκκα» εξ’ αιτίας του μεγάλου μουσουλμανικού τεμένους που φιλοξενεί κάθε μέρα εκατοντάδες ακόμα και χιλιάδες μουσουλμάνους.
Το θέμα είναι άκρως ανησυχητικό και δείχνει αφ’ ενός την μεγάλη παρακμή στην οποία έχει πέσει ο δυτικός χριστιανισμός που δημιουργήθηκε από το μεγάλο σχίσμα και την μετέπειτα πορεία αλλοίωσης θεμελιωδών χριστιανικών διδασκαλιών και της λογικοποίησης του χριστιανικού μηνύματος περιορίζοντάς το σε καθαρά φθαρτά ανθρώπινα όρια και από την άλλη την αλματώδη εξάπλωση του Ισλάμ σε μια αποθρησκειοποιημένη και άθεη Ευρώπη με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον γενικό θρησκευτικό χαρακτήρα της γηραιάς ηπείρου. Να μην ξεχνάμε εδώ αυτό που έχει πει πριν από λίγο καιρό ο Ταΐπ Ερντογάν, ότι η Ευρώπη έχει ήδη κατακτηθεί από το Ισλάμ.
Σε όλη αυτή την πράγματι τραγική κατάσταση αποχριστιανοποίησης της Ευρώπης που έχει ψυχοφθόρες συνέπειες στην ευρωπαϊκή ψυχολογία με προεκτάσεις στην εξάπλωση πολλών ανώμαλων προτύπων, (όπως η «ελεύθερη» συμβίωση, η ομοφυλοφιλία και όλα τα συναφή), ο ρόλος της Ορθοδοξίας αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία και σίγουρα η ευθύνη των Ορθοδόξων είναι τεράστια απέναντι σε όλη αυτή την ισλαμική λαίλαπα που ενισχύεται απο την θρησκευτική βία και  από τις γνωστές θρησκευτικές ακρότητες. 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΄΄ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ΄΄


http://www.enromiosini.gr/arthrografia/15984-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BC-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81/

Ιερωμένος του Ισλάμ εξαίρει το θάρρος του δολοφόνου του Βρετανού στρατιώτη

inShare

Εξόριστος ιερωμένος του Ισλάμ, ο οποίος έχει διδάξει τον έναν εκ των δύο δραστών της πρόσφατης ειδεχθούς δολοφονίας του Βρετανού στρατιώτη, εξαίρει το "θάρρος" του.

 

Ένας συριακής καταγωγής ιερωμένος του Ισλάμ, ο οποίος είχε διδάξει τον έναν εκ των δύο δραστών της πρόσφατης ειδεχθούς δολοφονίας ενός Βρετανού στρατιώτη εκτός υπηρεσίας σε δρόμο του Λονδίνου, εξαίρει το "θάρρος" του, σημειώνοντας ότι οι μουσουλμάνοι θα δουν την επίθεση αυτή ως ένα πλήγμα σε έναν στρατιωτικό στόχο.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε από την Τρίπολη, στο βόρειο Λίβανο, όπου ζει από το 2005 που εξορίστηκε από την Βρετανία, ο Όμαρ Μπάκρι, ιδρυτής της απαγορευμένης βρετανικής ισλαμιστικής οργάνωσης Αλ Μουχατζιρούν, δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς ότι γνώρισε τον ύποπτο για την δολοφονία Μάικλ Αντεμπολάτζο πριν από μια δεκαετία.
"Όταν είδα το βίντεο τον αναγνώρισα αμέσως", σημείωσε ο Μπάκρι στο Ρόιτερς.
"Αυτό που με εξέπληξε είναι ότι αυτός ο ήσυχος άνδρας, ο πολύ ντροπαλός άνδρας, αποφάσισε να πραγματοποιήσει μια επίθεση κατά ενός Βρετανού στρατιώτη μέρα μεσημέρι, εν μέση οδώ στην Βρετανία. Στο ανατολικό Λονδίνο. Αυτό είναι απίστευτο", σχολίασε.
"Όταν το είδα αυτό, ειλικρινά εξεπλάγην πάρα πολύ, να στέκει ακλόνητος, θαρραλέος, γενναίος. Να μη τρέχει να το σκάσει. Αντ' αυτού, δήλωσε γιατί το έκανε και ήθελε να το ακούσει όλος ο κόσμος", πρόσθεσε ο Μπάκρι.
Ο 28χρονος Αντεμπολάτζο, ο οποίος γεννήθηκε στην Βρετανία από μια χριστιανική οικογένεια από την Νιγηρία, ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Μουτζάχιντ —μαχητής— μετά τον προσηλυτισμό του στο Ισλάμ όταν ήταν έφηβος σε προάστιο του βορειοανατολικού Λονδίνου.
Ο Αντεμπολάτζο είναι που βιντεοσκοπήθηκε με ματωμένα χέρια λίγες στιγμές μετά την δολοφονία του 25χρονου Βρετανού Λι Ρίγκμπι, ο οποίος είχε πολεμήσει στον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Κρατώντας στο χέρι του το μαχαίρι και τον μπαλτά με τα οποία διέπραξε το ειδεχθές έγκλημα, ο Αντεμπολάτζο δηλώνει στην κάμερα ότι η δολοφονία αυτή έγινε σε εκδίκηση για την βρετανική συμμετοχή σε πολέμους σε ξένες χώρες.
Ο Μπάκρι σημείωσε ότι η οργάνωσή του Αλ Μουχατζιρούν δεν έχει καμία σχέση με την επίθεση αυτή, καθώς τα μέλη της έχουν να δουν τον Αντεμπολάτζο από το 2005.
Ωστόσο ο Άντζεμ Σουντάρι, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία της Αλ Μουχατζιρούν όταν εξορίστηκε ο Μπάκρι από την Βρετανία, δήλωσε στο Ρόιτερς ότι ο Αντεμπολάτζο παρευρισκόταν στις εκδηλώσεις της οργάνωσης ως πριν από περίπου δύο χρόνια.
"Ίσως πολλοί άνθρωποι στην Βρετανία, μουσουλμάνοι και μη, να μην μπορούν να συγχωρέσουν τον Μάικλ γι' αυτό που έκανε. Αυτοί το καταδικάζουν. Αλλά οι μουσουλμάνοι στον κόσμο δεν τον βλέπουν με τον ίδιο τρόπο. Οι μουσουλμάνοι σε αυτήν την χώρα είναι πολύ χαρούμενοι, υπερήφανοι γι' αυτόν. Τον βλέπουν όπως έναν μαχητή για την ελευθερία που επιτίθεται σε μια στρατιωτική βάση", πρόσθεσε.
Ο Μπάκρι κατέληξε λέγοντας ότι ζει στον Λίβανο από το 2005 βάσει συμφωνίας με την οποία του απαγορεύεται να εγκαταλείψει την χώρα αυτή για 30 χρόνια. Ωστόσο, όπως πρόσθεσε, έχει καθημερινή επαφή με φοιτητές στην Βρετανία.
Πηγή: ΑΠΕ

 http://news247.gr/eidiseis/kosmos/news/ierwmenos_toy_islam_eksairei_to_tharros_toy_dolofonoy_toy_vretanou_stratiwth.2266907.html

Στο στόχαστρο οι Χριστιανοί

Του Νίκου Κωνσταντάρα

Καθώς περνούσαν οι μέρες και δεν υπήρχαν νεότερα για τους δύο ιεράρχες που απήχθησαν στη Συρία την περασμένη Δευτέρα, επιβεβαιωνόταν ότι η εξαφάνισή τους εντάσσεται σε σχέδιο τρομοκράτησης της χριστιανικής κοινότητας της χώρας τους. Με τον εμφύλιο πόλεμο που σπαράζει τη Συρία, όπως και με άλλες ταραχές στον αραβικό κόσμο, ο Χριστιανισμός απειλείται με αφανισμό στα εδάφη όπου γεννήθηκε και εδραιώθηκε. Πριν από έναν αιώνα, οι χριστιανοί αποτελούσαν το 10% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής, τώρα οι περίπου 15 εκατ. Χριστιανοί είναι λιγότεροι από το 4%. Από το σύνολο, πάνω από 8 εκατ. είναι Κόπτες της Αιγύπτου, με τους υπόλοιπους διάσπαρτους στις υπόλοιπες χώρες. Οι χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα για πολλά χρόνια, αλλά μέσα στην τελευταία δεκαετία, η διαδικασία κατάρρευσης επιταχύνθηκε σε σημείο που ίσως δεν υπάρχει επιστροφή. Η περίπτωση του Ιράκ είναι ενδεικτική. Σύμφωνα με μελέτη του βρετανικού ιδρύματος Civitas (του περασμένου Δεκεμβρίου), το 1990 ζούσαν στο Ιράκ περίπου 1,4 εκατ. χριστιανοί. Εως την αμερικανική εισβολή το 2003, είχαν μειωθεί κατά 500.000. Εως το τέλος του 2012 ήταν λιγότεροι από 200.000. Η πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν απελευθέρωσε τις έριδες των εθνικών και θρησκευτικών διαφορών, όπου οι χριστιανοί έγιναν ταχύτατα στόχος ισλαμιστών ανταρτών. Σύμφωνα με την Civitas, «μεταξύ του 2006 και του 2010, 17 Ιρακινοί ιερείς και δύο Ιρακινοί επίσκοποι απήχθησαν στη Βαγδάτη, τη Μοσούλη και το Κιρκούκ. Ολοι τους κακοποιήθηκαν ή βασανίστηκαν. Οι περισσότεροι απελευθερώθηκαν, αλλά ένας επίσκοπος, τέσσερις ιερείς και τρεις νέοι κληρικοί δολοφονήθηκαν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι δράστες απαίτησαν να διωχθούν όλοι οι χριστιανοί από τη χώρα». Δεκάδες εκκλησίες έγιναν στόχος επιθέσεων, χωριά ερήμωσαν. Με την επικράτηση ακραίων ισλαμιστών σε πολλές χώρες και με τις διακρίσεις που υφίστανται οι χριστιανοί, όλο και περισσότεροι μεταναστεύουν. Το τραγικό είναι ότι αυτές οι κοινότητες είναι οι αρχαιότερες στις χώρες τους. Οι Κόπτες πιστεύουν ότι είναι οι ιθαγενείς της Αιγύπτου, απόγονοι των αρχαίων Αιγυπτίων που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό πολύ πριν από την εισβολή των Αράβων και του Ισλάμ. Σήμερα αποτελούν στόχο επιθέσεων και διακρίσεων. Στη Συρία -όπως και αν καταλήξει ο εμφύλιος πόλεμος- οι χριστιανοί, που αριθμούν 2 εκατ. του πληθυσμού των 23 εκατ., θα βρίσκονται σε δύσκολη θέση επειδή φάνηκε να στηρίζουν το καθεστώς του Μπασάρ Ασαντ. Οσο η απαγωγή του ελληνορθόδοξου μητροπολίτη Χαλεπίου κ. Παύλου και του Συρορθόδοξου μητροπολίτη Γρηγορίου Γιοχάνα Ιμπραχίμ της ίδιας πόλης δεν φαίνεται να ήταν «λάθος», αλλά στρατηγική αντιχριστιανική κίνηση, ενισχύεται η τραγική άποψη του Μαρωνίτη Αρχιεπισκόπου της Δαμασκού, Σαμίρ Νάσαρ, ότι οι χριστιανοί της Συρίας αντιμετωπίζουν την επιλογή μεταξύ «δύο πικρών ποτηριών: να πεθάνουν ή να φύγουν». Σύμφωνα με τον Guardian, ήδη έφυγαν 300.000. Η κοινότητα των χριστιανών της Συρίας υπάρχει από τα χρόνια του Απόστολου Παύλου. Τα πέντε πρώτα πατριαρχεία -Ιεροσολύμων, Ρώμης, Κωνσταντινούπολης, Αλεξάνδρειας και Αντιόχειας- μαρτυρούν την διαδρομή του Χριστιανισμού από το πρώτα χρόνια έως τώρα. Οι κοινότητες αυτές μεσουράνησαν μέσα στο Βυζάντιο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο μετά τις κατακτήσεις του Ισλάμ, άντεξαν μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, βρέθηκαν στο περιθώριο στα χρόνια του Αραβικού εθνικισμού μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και τώρα κλονίζονται από την άνοδο του ακραίου πολιτικού Ισλάμ. Η ταλαιπωρία των χριστιανών δεν άρχισε πρόσφατα. Πριν από 22 χρόνια, τον Ιούνιο του 1991, βρέθηκα σε ένα μικρό χωριό στο βόρειο Ιράκ, το Κομάνε, στο οποίο χριστιανοί ζούσαν από τον δεύτερο αιώνα – απ’ όταν οι μοναχοί άγιοι Σάουα και Ζεία έφεραν το μήνυμα του Χριστού στην εύφορη κοιλάδα και έχτισαν μοναστήρι σε ένα φαράγγι. Τον Απρίλιο του ‘91, συμμαχικές δυνάμεις υπό τους Αμερικανούς είχαν εκδιώξει τον ιρακινό στρατό από την περιοχή και αναμένονταν καλύτερες μέρες, κυρίως για τους Κούρδους. Για τους χριστιανούς, όμως, ήταν μια ευκαιρία να ξεφύγουν από τον φόβο που ήταν μόνιμος σύντροφός τους. «Εδώ είναι το τέλος της διαδρομής. Ολοι θέλουν να φύγουν», μου είπε ο ιερέας Ραμπάν Αλκάς, ένας λεπτός 42χρονος με αστραφτερά μπλε μάτια. Μέσα στην απλή, τσιμεντένια εκκλησία του Αγίου Κυριάκου, αγοράκια έψελναν έναν ύμνο στην αρχαία Αραμαϊκή - τη γλώσσα που μιλούσε ο Χριστός.  http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_28/04/2013_496404

Τά σχέδια Κίσσινγκερ εὑρίσκουν πλήρη ἐφαρμογήν εἰς τήν Ἑλλάδα.

Ἡ χρησιμοποίησις τοῦ Ἰσλάμ διά τήν ἀποσταθεροποίησιν χωρῶν

Τά σχέδια Κίσσινγκερ εὑρίσκουν πλήρη ἐφαρμογήν εἰς τήν Ἑλλάδα

Ἀπό ἔγγραφα, τά ὁποῖα ἀπεκάλυψαν προσφάτως τά Wikileaks προκύπτει ὅτι ὁ πρώην ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Χένρυ Κίσσινγκερ ἐδημιούργησε τήν Μουσουλμανικήν Ἀδελφότητα εἰς τήν Αἴγυπτον, ἡ ὁποία σήμερον πρωταγωνιστεῖ εἰς τήν λεγομένην «Ἀραβικήν Ἄνοιξιν», ἐνῶ ἐκπόνησε σχέδιον, συμφώνως πρός τό ὁποῖον τό Ἰσλάμ θά χρησιμοποιηθῆ ὑπό τῶν ΗΠΑ διά τήν ἀποσταθεροποίησιν διαφόρων χωρῶν. Συμφώνως πρός τάς ἀποκαλύψεις ὁ πρώην ὑπουργός ἤθελε νά «φυτεύη ἰσλαμιστές σέ πανεπιστήμια, γιά νά διαλύουν τή δομή τῶν Ἐθνῶν».
 Ἄν συμβαίνουν ὅλα ὅσα ἀποκαλύπτουν τά ἔγγραφα τῶν Wikileaks τότε ὀφείλομεν νά θέσωμεν δύο ἐρωτήματα: 1ον) Προσφάτως ἡ Ἀμερική ἐγνώρισε δύο τρομοκρατικάς ἐνεργείας προερχομένας ἀπό τό Ἰσλάμ (Ἄλ Κάϊντα), τό ὁποῖον ἀνετίναξε τούς διδύμους Πύργους καί ἐπραγματοποίησε βομβιστικήν ἐπίθεσιν προερχομένην ἀπό ἰσλαμιστάς φοιτητάς ἀπό τήν Τσετσενίαν. Μέ βάσιν ὅσα ἀπεκαλύφθησαν διά τόν Κίσσινγκερ νά ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπενόμευσε καί ὑπονομεύει διά τοῦ Ἰσλάμ τήν ἰδίαν τήν Ἀμερικήν, τήν ὁποίαν ὑπηρέτησεν ὡς ὑπουργός Ἐξωτερικῶν;
2ον)

Τά σχέδια τοῦ Κίσσινγκερ εὑρίσκουν πλήρη ἐφαρμογήν εἰς τήν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἀπό τό 1990 (καί ἐντεῦθεν) κατά πρῶτον ἀλβανοποιεῖται, κατά δεύτερον μουσουλμανοποιεῖται καί κατά τρίτον ἀλλοιώνεται ἡ θρησκευτική καί πολιτιστική ταυτότης τῆς Χώρας, ἡ ὁποία μετατρέπεται εἰς πολυφυλετικήν, πολυπολιτιστική, ἄνευ κοινῆς γλώσσης, κοινοῦ θρησκεύματος κ.λπ . Διατί ὅμως οἱ πολιτικοί μας καί οἱ διανοούμενοι τῆς Χώρας συστηματικῶς «παίζουν» τό «παιγνίδι» τῶν σχεδιασμῶν τοῦ Χένρυ Κίσσινγκερ;

 Γ.Ζ

   Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1973, 26 Απριλίου 2013

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_213.html

Ελεύθεροι οι απαχθέντες θρησκευτικοί ηγέτες, αλλά .....

Οι τρομοκράτες ισλαμοφασίστες οι οποίοι με την άφθονη στήριξη των "φίλων και εταίρων"(!) μας δυτικών και της Τουρκίας σφαγιάζουν τον συριακό λαό, και τους οποίους δυστυχώς .. έχει επιδοκιμάσει άπειρες φορές το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών και σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα-φερέφωνα της σιωνιστικής παγκόσμιας τάξης και της πολιτικής του τέταρτου ράϊχ, είχαν τελικά απαγάγει τους δύο χριστιανούς Σύριους θρησκευτικούς ηγέτες, τον Ελληνορθόδοξο  Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλο, και τον χριστιανό  Μαρωνίτη Μητροπολίτη Γρηγόριο Yohanna Ibrahim.
Με αφορμή αυτό το γεγονός φάνηκε και η δραματική ανυπαρξία της ελλαδικής εκκλησίας (ποιός είπε μια λέξη για τον μαρτυρικό θάνατο του π. Σωτηρίου Χαντάτ, τον χαμό του π.Βασιλείου Νάσαρ, τις επιθέσεις στην ελληνορθόδοξο Μονή Παναγία της Σεϊντανάγιας, το ελληνορθόδοξο  Μοναστήρι της Αγίας Μαρίας, κ.λ.π διαβάστε στο τέλος),  της οποίας εκκλησίας η ηγεσία, μετά τόσα χρόνια διωγμών και εξαθλίωσης του ελληνορθόδοξου λαού, παρουσιάζει ακόμη την παράσταση της "σιωπής των αμνών",  και ένα οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο ενδιαφέρεται μόνο για "πρασινάδες" και "πράσινα άλογα", γαρνιρισμένα με οσφυοκαμπτικά χειροφιλήματα και οικουμενιστικές συμπροσευχές.
Ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού ασχολήθηκαν με ένα ελληνορθόδοξο πληθυσμό τον οποίο σφάζουν,  βιάζουν, καταληστεύουν την περιουσία του, τρομοκρατούν, απαγάγουν, βασανίζουν, αλλά και πέρα από τους ελληνορθόδοξους Σύριους, κανείς δεν πόνεσε για την σφαγή του υπόλοιπου πληθυσμού.
Κρίμα χάθηκε μια ευκαιρία να ξεφύγουν οι ιεράρχες από την αθλιότητα της δυτικής προπαγάνδας και των εδώ υπηρετών τους στα ΜΜΕ, και στα λεγόμενα πολιτικά "δημοκρατικά" κόμματα.

Για το τέλος η χαρμόσυνη είδηση κατά την οποία σύμφωνα με το Athens News Agency ελεύθεροι αφέθησαν σήμερα γύρω στις 14:00 τοπική ώρα (16:00 ώρα Ελλάδος) ο Ελληνορθόδοξος Μητροπολίτης ΧαλεπίουΠαύλος και ο Σύριος Μαρωνίτης Μητροπολίτης Χαλεπίου Γιοχάνα Ιμπραχίμ που είχαν απαχθεί χθες στην επαρχία του Χαλεπίου, στη βόρεια Συρία, αναφέρει η οργάνωση "L' Oeuvre d'Orient" σε ανακοίνωσή της η οποία εστάλη στο Γαλλικό Πρακτορείο.
"Οι δύο Μητροπολίτες φέρεται ότι βρίσκονται ήδη στην ορθόδοξη εκκλησία του Προφήτη Ηλία του Χαλεπίου", αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ένωση αυτή αρωγής των Εκκλησιών της Ανατολής.

Σπύρος από την Διαχείριση των Αναβάσεων

Για να μην έχουμε δικαιολογία λόγω αγνοίας διαβάστε :

«Αν δε μας βοηθήσετε θα μας σκοτώσουν» - μια κραυγή απόγνωσης προς όλους μας από τους χριστιανούς της Συρίας

Το τελευταίο αντίο στον ιερομάρτυρα π. Βασίλειο (Φώτο)

Ισλαμιστές τρομοκράτες κτυπούν το Ελληνορθόδοξο Μοναστήρι της Παναγίας Σεϊντανάγιας στη Συρία
Πάτερ Βασίλειος Νάσαρ: Ο Πρόσφατος Μάρτυρας της Ορθοδοξίας - Father Basilios Nassar: The Latest Martyr of Orthodoxy

Με άμεσο αφανισμό κινδυνεύουν στη Συρία πολλές χιλιάδες Ελληνορθοδόξων που κυμαίνονται μεταξύ 300 και 400.000 πιστών

 Συρία - Homs : Ένας μισθοφόρος των Αμερικάνων πανηγυρίζει για τη λεία του από την Εκκλησία της Δύναμης της Επισκοπής

Τι ακριβώς συμβαίνει στην Συρία και τι προσπαθούν να δείξουν τα ΜΜΕ της Παγκόσμιας Τάξης;

Οι Ρωμιοί της Συρίας και η Ελληνορθόδοξη Μονή της Παναγίας της Σεντνάγια - The Rum of Syria and the Greek Orthodox Monastery of Saidnaya

 Το Mοναστήρι της Αγίας Θέκλας στη Μααλούλα της Συρίας

 Το Μοναστήρι Αγίου Γεωργίου του Ομήρου στη Συρία

Το Μοναστήρι των Χερουβείμ στη Συρία

Η ελληνική καταγωγή των Ρωμιών της Συρίας που σήμερα σφαγιάζονται από τους μουσουλμάνους

Ομολογία Σύρων ισλαμιστών: "Τάγματα Θανάτου εξοντώνουν "Ελληνορθόδοξους"

Σφαγιάζοντ​αι οι Χριστιανοί από τους ισλαμοφασί​στες μισθοφόρους του ΝΑΤΟ στη Συρία… (Βίντεο)

 Σύριοι ισλαμιστές αντάρτες πολιορκούν χριστιανικό χωριό

"Κραυγή ελευθερίας" χαρακτήρισε ο πάπας Βενέδικτος την Αραβική Άνοιξη!

Πατήρ Σωτήρης Χαντάντ: Ο Ελληνορθόδοξος ιερέας που βρήκε μαρτυρικό θάνατο από ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία

Η Γενοκτονία συνεχίζεται: Οι τρομοκράτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία, κατέστρεψαν ελληνορθόδοξο μαναστήρι της Αγίας Μαρίας στη Συρία!

Αφανίζουν την Ελληνορθοδοξία στη Συρία!
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_2320.html

Η «Σμύρνη (Γκαιούρ Ιζμίρ)» ανησυχεί σήμερα την σύγχρονη Τουρκία. Νίκος Χειλαδάκης

Η «Σμύρνη (Γκαιούρ Ιζμίρ)» ανησυχεί σήμερα την σύγχρονη Τουρκία

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

«Η θρησκευτική ταυτότητα της Σμύρνης είναι διαφορετική από την υπόλοιπη Τουρκία». Την καταπληκτική αυτή δήλωση δεν την έκανε κάποιος μη Τούρκος,  ή κάποιος μη μουσουλμάνος, αλλά ο ίδιος ο πρόεδρος της Διεύθυνσης Θρησκεύματος της Τουρκίας, (κάτι ανάλογο με τον αρχιεπίσκοπο της ελληνικής εκκλησίας), Mehmet Görmez, επισημαίνοντας ότι πρέπει να αναληφτούν μέτρα για να αποκατασταθεί ο ισλαμικός χαρακτήρας της πόλης, μιας ιστορικής πόλης όπου όπως είναι γνωστό άνθησε και μεγαλούργησε η ελληνορθόδοξη ρωμιοσύνη επί πολλούς αιώνες.

Ο θρησκευτικός ηγέτης της μουσουλμανικής Τουρκίας, σε δηλώσεις που έκανε στις 25 Μαρτίου στον τουρκικό τύπο από το ξενοδοχείο Termal Otel της Σμύρνης, τόνισε πως η μεγάλη μείωση της πίστης στο Ισλάμ δημιουργεί πολλά προβλήματα όσον αφόρα την ταυτότητα της Σμύρνης.
Για τον λόγο αυτό έκανε γνωστό πως θα ληφθούν από την Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας κάποια ενδεδειγμένα μέτρα για να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση. Ένα από τα μέτρα αυτά είναι ο διορισμός νέου μουφτή και η ανακαίνιση πολλών τζαμιών καθώς και η έμφαση στην δημιουργία νέων θρησκευτικών κατηχητικών σχολείων όπου θα δοθεί έμφαση στον ισλαμικό μυστικισμό για να γίνουν κατανοητά από το ευρύ κοινό οι βασικές αρχές του Ισλάμ.
Ο Mehmet Görmez τόνισε πως τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η άρνηση των κατοίκων της Σμύρνης να αποδεχτούν το Ισλάμ σαν την θρησκεία τους, ενώ και, εδώ είναι το περίεργο, έχει αυξηθεί, όπως ομολόγησε ο θρησκευτικός ηγέτης της Τουρκιάς, η... ισλαμοφοβία, (islamofobi), ένα φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια σε πολλές χώρες της δυτικής Ευρώπης, αλλά για την Τουρκία σίγουρα προκαλεί μεγάλη έκπληξη.
Παράλληλα όπως ανέφερε το Ισλάμ που επικράτησε στην περιοχή της Σμύρνης πριν από έξη περίπου αιώνες, δεν έχει γίνει όσο θα έπρεπε κατανοητό για τους κατοίκους της περιοχής με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί αυτό το πρόβλημα που σήμερα στη Τουρκία έχει ονομαστεί, Gavur İzmir,  δηλαδή Γκιαούρ Ιζμίρ, η Άπιστη Σμύρνη. Αλλά η Γκιαούρ Ιζμίρ, η Άπιστη Σμύρνη ήταν η Σμύρνη των Ελλήνων, η Σμύρνη των ελληνορθόδοξων Ρωμιών που μέχρι το 1922 ήταν η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της ιστορικής αυτής πόλης, ένα μεγάλο στολίδι της ελληνικής Ιωνίας.

Το ζήτημα της Gavur İzmir για πρώτη φορά  τέθηκε με έντονο τρόπο στην τουρκική  επικαιρότητα το 2000, όταν τότε παράγοντες του ισλαμικού κόμματος, Φαζιλέτ, είχαν χαρακτηρίσει την Σμύρνη σαν Gavur İzmir,  καθώς όπως αναφέρθηκε τότε σε κάθε επίσκεψη τους στην πόλη αυτή υπήρχε έντονη απροθυμία ακόμα και αποστροφή των κατοίκων να ανταποκριθούν στα θρησκευτικά τους καλέσματα για ανάπτυξη της ισλαμικής παιδείας.
Τον Δεκέμβριο του 2005, ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταΐπ Ερντογάν, σε επίσκεψη του στην Σμύρνη σε γεύμα που παρέθεσε τότε  σε παράγοντες του κόμματος του, άνοιξε πάλι η δημόσια συζήτηση για την Gavur İzmir και για την θρησκευτική ταυτότητα των κατοίκων της Σμύρνης. Το θέμα αυτό  εξέπληξε τον Ερντογάν και ζήτησε δύσπιστος να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για το ζήτημα αυτό.
Τότε ο καθηγητής ιστορίας του πανεπιστήμιου της Σμύρνης, Sadan Gökovalı, εξήγησε στον Ερντογάν ότι αυτό το επίθετο για την Σμύρνη έχει μείνει από τη εποχή που στην πόλη κατοικούσαν οι ελληνορθόδοξοι Ρωμιοί, που κυριαρχούσαν σε όλους τους τομείς της δημόσια ζωής της Σμύρνης.
Για άλλη μια φορά ανοίξει μια νέα δημόσια συζήτηση για την θρησκευτική ταυτότητα της Σμύρνης στην οποία είχαν πάρει μέρος πολλοί καθηγητές και πολιτικοί, όπως ο ιστορικός ερευνητής, Halıt Kakınç ο βουλευτής Σμύρνης του κόμματος του Ερντογάν, Zekerya Akçam, ο βουλευτής Σμύρνης της αντιπολίτευσης, Canan Arıtman και ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Σμύρνης, Nevzat Erdemir.
Όλοι είχαν τονίσει τότε ότι υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στην Σμύρνη, γεγονός που δικαιολογούσε σε μεγάλο βαθμό την παραμονή της προσωνυμίας, Gavur İzmir! Τώρα επανέφερε αυτό το θέμα με εντυπωσιακό τρόπο στην επικαιρότητα ο ίδιος ο θρησκευτικός ηγέτης της Τουρκίας.

Όπως φαίνεται, πολλά χρόνια μετά από την καταστροφή και την σφαγή της Σμύρνης,  το φάντασμα της Gavur İzmir με ένα απροσδόκητο τρόπο κατατρέχει σήμερα τους Τούρκους και προβληματίζει έντονα την ίδια την θρησκευτική αλλά και την πολιτική ηγεσία της σύγχρονης Τουρκίας.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6506.html

Χαμός στο Πακιστάν! Μουσουλμάνοι εναντίον χριστιανών! - ΦΩΤΟ

:

Περίπου 1.500 εξαγριωμένοι μουσουλμάνοι έκαναν σήμερα επίθεση στην χριστιανική συνοικία Μπαντάμι Μπαγκ στη Λαχόρη πυρπολώντας μεγάλο αριθμό κατοικιών και οχημάτων.

Αφορμή της επίθεσης ήταν το γεγονός ότι "ένας Χριστιανός ενήλικος, σύμφωνα με την φήμη, προσέβαλε δημόσια τον Προφήτη", όπως δήλωσε στα τοπικά μμε ο εκπρόσωπος της αστυνομίας.

Τελικώς κανένας κάτοικος της συνοικίας δεν έπαθε το παραμικρό. Αντιθέτως, τραυματίστηκαν 12 πακιστανοί αστυνομικοί προσπαθώντας να αποσοβήσουν τα χειρότερα, δήλωσε ο ίδιος.

'Ομως, όπως επίσης είπε, "περίπου 20 κατοικίες υπέστησαν υλικές ζημιές", αν και η συνολική και πλήρης εικόνα για τις ζημιές να μπορεί να σχηματιστεί προς ώρας.

Κάτοικοι της ίδιας συνοικίας είπαν στα διεθνή μμε ότι "100 κατοικίες έχουν υποστεί ζημιά".

Στην Λαχόρη, κρατείται στην απομόνωση σε αστυνομικό τμήμα ο 20χρονος Σαουάν Μάσιχ, για τον οποίο καταγγέλθηκε ότι βλαστήμησε δημόσια τον προφήτη Μωάμεθ (καταγγελία που εφόσον τεκμηριωθεί απολήγει στην θανάτωση του βλασφημούντος), μετέδωσε στο μεταξύ τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο, το Dunya.

Στη χριστιανική συνοικία περιπολούν διαρκώς, πλέον, χίλιοι αστυονμικοί αποτρέποντας την λεηλασία περιουσιών.

Η περιφερειακή κυβέρνηση, η Λαχόρη είναι στο ανατολικό Πακιστάν, καταδίκασε ήδη αυτά τα συμβάντα, δεσμευόμενη ταυτοχρόνως ότι οι πρωταίτιοί τους θα οδηγηθούν να δικαστούν, ενώ για την χριστιανική κοινότητα "θα λαμβάνονται αποτελεσματικότερα μέτρα προφύλαξης".

Το 2012 πακιστανικό δικαστήριο αθώωσε έφηβη κατηγορηθείσα για ασέβεια προς το Κοράνι, με δημόσια δήλωση.

Η διεθνής κοινότητα εναντιώνεται στην επιβολή της θανατικής ποινής για όσους κριθεί ότι προσέβαλαν είτε το Κοράνι είτε τον προφήτη Μωάμεθ και διατυπώνονται παράλληλα, επωνύμως, επισημάνσεις ότι "ο πραγματικός λόγος που κρύβεται πίσω από παρόμοιες δώξεις είναι απλά η ατομική κακεντρέχεια", που τρέφουν μερικοί μουσουλμάνοι για τους χριστιανούς πολίτες.

Σημειωτέον στην δίνη αυτή, ακόμα και όσοι προτείνουν δημόσια κάποια μεταρρύθμιση στα ισχύοντα υφίστανται αμείλικτα "αντίποινα". 'Ετσι (μεταξύ άλλων) καταγράφηκαν στη διάρκεια του 2011 οι δολοφονίες του κυβερνήτη του Πεντζάμπ Σάλμαν Τασίρ και του υπουργού αρμόδιου για τις θρησκευτικές μειονότητες, Σάχμπαζ Μπάτι. 

 http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=196602&catid=7

Συντηροῦμε τόν φανατισμό; Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος ΙΒ'

 Συντηροῦμε τόν φανατισμό;

 Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

 Μέρος ΙΒ'

Ἀπό τήν σύντομη ἀνάλυσι τοῦ θέματος φαίνεται ὅτι ἡ σταθερότης τῶν Ὀρθοδόξων στήν ὁμολογία τῆς Πίστεώς των κατά τούς ὀρθοδοξο-ισλαμικούς διαλόγους δέν ἀποτελεῖ ἔνδειξι μισαλλαδοξίας ἤ φανατισμοῦ, ἀλλά στοιχεῖο πνευματικῆς ὡριμότητος καί χριστοκεντρικῆς ἀγάπης γιά τόν σύγχρονο ἄνθρωπο.
Οἱ ἐλπίδα γιά ἀσφαλῆ εἰρήνη, συνεργασία καί οὐσιαστική προσέγγισι Ὀρθοδόξων καί Μουσουλμάνων χωρίς τήν ἑνότητά τους ἐν Χριστῷ εἶναι οὐτοπία. Διότι, ἐάν ἡ ἀρρωστημένη καί ἐμπαθής ἀνθρωπίνη φύσις ἐκδηλώνεται μέ θρασύτητα στίς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν μεταξύ τους, πόσῳ μᾶλλον θά εἶναι ἀσυγκράτητη στίς σχέσεις μεταξύ ἀλλοθρήσκων, ὁπότε καί ἠ διάστασις εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερη καί βαθύτερα ἑδραιωμένη στήν ἀνθρώπινη ψυχή; Στήν περίπτωση αὐτή ἐφαρμόζεται τό Γραφικό: «ὅτι οἱ ἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳ ταῦτα ποιοῦσιν, ἐν τῷ ξηρῷ τί γένηται;» (Λουκ. κγ΄, 31).
Προβλήματα στίς σχέσεις μεταξύ τῶν λαῶν θά ὑφίσταται πάντοτε.
Ἕχουν καί αὐτά τήν θεολογική τους ἐξήγησι, ἐάν θελήσουμε νά τά προσεγγίσουμε μέ τό πρίσμα τῆς θεολογίας τῆς ἱστορίας πού μᾶς διδάσκουν οἱ ἅγιοι Προφῆται τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας.
Καί στήν περίπτωσι ὅμως αὐτή, ὅταν ὁ διάλογος καθίσταται κοινό χρέος, ὀφείλουμε οἱ Ὀρθόδοξοι νά διαλεγώμεθα μέ εἰλικρίνεια ὡς αὐθεντικά Ὀρθόδοξοι, ἐπειδή αὐτό ἀπαιτεῖ ἡ εὐθύνη μας ἀπέναντι στόν Θεό, στήν Ἐκκλησία καί στόν κόσμο.
Ὅταν περιοριζώμεθα σέ μιά ἀνθρωποκεντρική προσέγγισι καί ἐπίλυσι τῶ προβλημάτων, ἀδικοῦμε καί τούς ἑαυτούς μας καί τούς Μουσουλμάνους στά θεμελιωδέστερα τῶν θεμάτων τῆς ὑπάρξεως καί τῆς ζωῆς μας.
Οἱ Ὀρθόδοξοι γνωρίζουμε ὅτι ἡ ὁδός τοῦ διαθρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ δέν ὁδηγεῖ στήν ἐπίλυσι τῶν προβλημάτων, ἀλλά ἐπιφέρει τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ. Οἱ ἐθνικές συμφορές ἀκολουθοῦν συνήθως τίς παρεκκλίσεις ἀπό τήν Ὀρθόδοξο Πίστι. Ἐπ’ αὐτοῦ μᾶς διδάσκει πολύ καθαρά ἡ ἱστορία τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ στήν Παλαιά Διαθήκη: «Καί ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καί ἔμαθον τά ἔργα αὐτῶν... καί ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπί τόν λαό αὐτοῦ καί ἐβδελύξατο τήν κληρονομίαν αὐτοῦ·  καί παρέδωκεν αὐτούς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν» (Ψαλμ. 105).
«Καί ἐποίησαν οἱ υἱοί Ἰσραήλ τό πονηρόν ἐνώπιον Κυρίου καί ἐλάτρευσαν τοῖς Βααλίμ. και ἐγκατέλιπον τόν Κύριον τόν Θεόν τῶν Πατέρων αὐτῶν τόν ἐξαγαγόντα αὐτούς ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου καί ἐπορεύθησαν ὀπίσω Θεῶν  ἐτέρων ἀπό τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καί προσκύνησαν αὐτοῖς καί παρώργισαν τόν Κύριον καί ἐγκατέλιπον αὐτόν καί ἐλάτρευσαν τῷ Βάαλ καί ταῖς Ἀστάρταις. καί ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῷ Ἰσραήλ... καί χείρ Κυρίου ἦν ἐπ’ αὐτοὺς εἰς κακά... καί ἐξέθλιψεν αὐτούς σφόδρα»(Κριταί β΄, 11-15).
Ἐπί πλέον ἡ ὁδός τοῦ διαθρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ ἀποτελεῖ κίνδυνο ψυχικῆς ἀπωλείας γιά τούς ἀστηρίκτους πού θά παρασυρθοῦν μέσῳ τῶν προγραμματιζομένων ‟ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων’’ σέ ζωή ἀλλοτριωμένη ἀπό τήν Ὀρθόδοξη πνευματική ζωή.
Ἐπειδή τό θέμα ἀφορᾶ πρωτίστως τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας, ἀλλά συγχρόνως ἔχει καί σημαντικές ποιμαντικές προεκτάσεις, θεωροῦμε ἀναγκαιοτάτη τήν ἀξιολόγησι τοῦ συγχρόνου ὀθροδοξο-ισλαμικοῦ διαλόγου καί τήν περί αὐτοῦ κρίσι ἀπό τούς ἀγίους Ἀρχιερεῖς, ἀπό τόν ἱερό Κλῆρο καί ἀπό τό σύνολο τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὄρος 1997

 σελ. 38-43

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατήστε  Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ- π. Γεώργιος Καψάνης

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_2071.html

Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος Ι'

 Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.

Συγκριτική προσέγγισις τοῦ διαλόγου.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

 Μέρος Ι'

Δεύτερον, τονίζουν τήν θεανθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ και ἀρνοῦνται τόν Μωάμεθ ὡς προφήτη, γιά νά δηλώσουν σαφῶς ὅτι στό Ἰσλάμ δέν ὑπάρχει σωτηρία.
Ὅπως ἤδη ἔχει λεχθῆ, ὁ Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος ἐπέδωσε ὁλόκληρη πραγματεία μεταφρασμένη ἀραβιστί πρός τούς Μουσουλμάνους ἀξιωματούχους τοῦ Σουλτάνου Μωάμεθ τοῦ Πορθητοῦ μέ τίτλο: «Περί τῆς μόνης ὁδοῦ πρός τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων».
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός λέγει χαρακτηριστικά πρός τούς Μουσουλμάνους: «... ὅπου καί ὑμεῖς μέλλετε διάγειν, ὡς κτηνώδεις.... ἐκεῖσε δέ σκότος ἐστί τό ἐξώτερον καί κόλασις ἀτελεύτητος· πῦρ ἠχοῦν, σκώληξ ἀκοίμητος καί ταρτάριοι δαίμονες»52. Τήν δέ θρησκεία τους ὀνομάζει λαοπλάνον καί πρόδρομον τοῦ Ἀντιχρίστου53.
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἑρμηνεύει τήν αἰχμαλωσία του ἀπό τούς Τούρκους ὡς οἰκονομία Θεοῦ, γιά νά δοθῆ ἡ εὐκαιρία καί σ’ αὐτούς νά μάθουν τήν σωτήριο διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὥστε εἰ δυνατόν νά μετανοήσουν καί νά μή κατακριθοῦν στήν αἰώνιο κόλασι.
Γράφει: «Δοκεῖ γάρ μοι διά τῆς οἰκονομίας ταύτης φανεροῦσθαι τά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἐπί πάντων Θεοῦ, καί αὐτοῖς τοῖς πάντων βαρβάρων βαρβαρωτάτοις, ὡς ἀναπολόγητοι ὦσιν ἐπί τοῦ μέλλοντος αὐτοῦ φρικωδεστάτου βήματος, ἐγγύς ὄντος ἤδη... εἰ μή μετάμελον σχοῖεν τῆς τε ἀπιστίας καί τῆς θηριωδίας, τῷ ἀσβέστῳ ἐκείνῳ τηρουμένων πυρί»54.
Καί οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες τήν ἴδια ἀκριβῶς στάσι ἐκράτησαν καί στόν ἴδιο τόνο ὡμίλησαν ἔμπροσθεν ἡγεμόνων καί τυράννων. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης συνοψίζει ὡς ἑξῆς τήν ἔνδοξη ὁμολογία τους: «Ἀφήνω νά λέγω, ὅτι καί πολλοί ἐκ τῶν Μαρτύρων τούτων ἐλεήσαντες τήν ἀπώλειαν τῶν ἀλλοπίστων, ἐπῆγαν ἐπί τούτου εἰς τό Μαρτύριον, καί ἐκήρυξαν εἰς αὐτούς τήν ἀλήθειαν, διδάσκοντές τους νά ἀφήσουν τό σκότος , εἰς τό ὁποῖον εὑρίσκονται, καί να προστρέξουν εἰς τό φῶς τῆς τοῦ Χριστοῦ θεοσεβείας, καί πίστεως, ἵνα μή κατακριθῶσιν ἐν τῶ ἀσβέστῳ πυρί τῆς Κολάσεως.
Ἀλλ’ αὐτοί οἱ ἄθλιοι τυφλωθέντες ἀπό τόν ἄρχοντα τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, καί ἀπό τά πάθη, δέν ἠμπόρεσαν νά ἀνοίξουν τούς νοερούς ὀφθαλμούς, καί νά ἰδοῦν τήν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς τῶν Χριστιανῶν πίστεως... ὅθεν καί ἔχουν νά μείνουν ἀναπολόγητοι, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως»55. Αὐτά, σημειωτέον, τά ἔγραφε ὁ ἅγιος Νικόδημος ὑπό καθεστώς δουλείας καί στυγνῆς τυραννίας καί με ἄμεσο κίνδυνο τῆς ζωῆς του.
Τό ἦθος τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων καί τῆς Ἐκκλησίας χαρακτηρίζεται ἀπό ἀγάπη χριστοειδῆ, χριστοκεντρική, σωτηριώδη. Πόση διαφορά ἀπό τήν ἀνθρωποκεντρική ἀγαπολογία τῶν σημερινῶν διαλόγων!  «Ἐλεήσαντες», λέγει ὁ ἅγιος Νικόδημος, «τήν ἀπώλειαν τῶν ἀλλοπίστων»!  Καί γιά τήν ἀγάπη αὐτή ὑπέμειναν δριμύτατα βασανιστήρια!
Γιατί ὅμως οἱ Ἅγιοι ὁμολογοῦσαν τήν θεανθρωπότητα τοῦ Χριστοῦ, ἠρνοῦντο τήν προφητική ἰδιότητα τοῦ λαοπλάνου Μωάμεθ καί τήν δυνατότητα σωτηρίας διά τοῦ Ἰσλάμ; Ἐπειδή αὐτοί ἐβίωναν τό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἐπίστευαν ὅτι «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενί ἡ σωτηρία· οὐδέ γάρ ὄνομα ἐστιν ἕτερον ὑπό τόν οὐρανόν τό δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς». (Πραξ. δ΄, 12). Ὄχι διότι ἁπλῶς ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, εἰς ἀντίθεσιν πρός ἄλλες διδασκαλίες, εἶναι σωτήριος, ἀλλά διότι Αὐτός μᾶς κάνει Σῶμα Του, Ἐκκλησία, κοινωνούς   τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί δι’ ὅλους τούς σχετικούς λόγους πού ἐρμηνεύουν τήν ἐν Χριστῷ καί ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ σωτηρία.
Αὐτά πρός τό παρόν δέν τά κατανοοῦν οἱ Μουσουλμάνοι. Ἀλλὰ τό λυπηρότερο δέν εἶναι αὐτό. Τό λυπηρότερο εἶναι ὅτι δέν τά κατανοοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι. Διότι, ἄλλως, θά εἶχαν ἐπιδείξει κατά τόν σύγχρονο διάλογό τους μέ τό Ἰσλάμ τό ἦθος καί τό πνεῦμα τῶν Ἁγίων πού προαναφέραμε.
____________________________________________________________________________

52.    Περί αἱρέσεων, ἔνθ’  ἀνωτ. σελ. 320.
53.Ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 306.
54.Ἐπιστολή πρός τήν ἑαυτοῦ Ἐκκλησία, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 160-162.
55.Νέον Μαρτυρολόγιον,  ἔνθ’ ἀνωτ. σελ 12.

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὄρος 1997

 σελ. 28-38

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατήστε  Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ- π. Γεώργιος Καψάνης

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_28.html

Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος Θ'

 Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.

Συγκριτική προσέγγισις τοῦ διαλόγου.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

 Μέρος Θ'

Ἡ ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς, πού εἶναι ἡ κατ’  ἐξοχήν χριστιανική ἀρετή, δέν εἶναι λογικά κατανοητή καί γι’ αὐτό δέν γίνεται ἀποδεκτή ἀπό τό Ἰσλάμ. Καί ὁ Τριαδικός Θεός, πού ἀποτελεῖ τό πρότυπο τῆς ἐν κοινωνίᾳ ζωῆς τῶν ἀνθρώπων στήν Ἐκκλησία, εἶναι ἐπίσης ἀσύλληπτος καί γι’ αὐτό ἀπορρίπτεται ἀπό τό Ἰσλάμ.
Τέλος ὁ Θεός, πού γίνεται ἄνθρωπος καί πεθαίνει ὡς κακοῦργος στόν Σταυρό, εἶναι ἀκτανόητος καί ἡ ἀλήθεια αὐτή θεωρεῖται βλασφημία ἀπό τό Ἰσλάμ. Αὐτά ὅμως ἀποτελοῦν τά κατ’ ἐξοχήν γνωρίσματα τοῦ Χριστιανισμοῦ καί σέ αὐτά θεμελιώνεται ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς σωτηρίας καί ἀνακαινίσεως τοῦ ἀνθρώπου.
 Ἄν αὐτά παραθεωρηθοῦν ἤ θεωρηθοῦν ἐσωτερική μόνον ὑπόθεσις τοῦ Χριστιανισμοῦ, τότε ποιός Χριστιανισμός ἀπομένει γιά νά διαλεχθῆ μέ τό Ἰσλάμ;
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅπως ἤδη ἀνεφέρθη ἀνασκευάζουν λεπτομερῶς ὅλες αὐτές τίς πλάνες. Ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός καί Υἱός τοῦ Θεοῦ καί, πιό συγκεκριμένα, Θεάνθρωπος46.
Ἀποδεικνύουν μέ Γραφικές μαρτυρίες ὅτι «πάντες οἱ προφῆται καί ὁ νόμος ἕως Ἰωάννου προεφήτευσαν» (Ματθ. ια΄, 13), καί ἑπομένως ὁ Μωάμεθ δέν εἶναι προφήτης. Τό κάνουν αὐτο γιά δύο λόγους:
Πρῶτον, γιά νά ἀποδεχθῆ ὁ Μωάμεθ ψευδοπροφήτης47. Σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Εὐαγγελιστή: «πᾶν πνεῦμα ὅ μή ὁμολογῇ Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ἐν σαρκί ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι» (Α΄ Ἰω. 4,2) καί κατά τόν ἅγιο Ἀπόστολο Πέτρο: «ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι καί ψευδοπροφῆται, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας» (Β΄ Πέτρ. 2,1). Γι’ αὐτό τόν λόγο καί σέ κάθε ἐρώτησι τῶν μουσουλμάνων, ἄν ἀναγνωρίζουμε τόν Μωάμεθ ὡς προφήτη, ἡ ἀπάντηση τῶν Ἁγίων εἶναι σταθερά ἀρνητική. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς σημείωνει: «ἐκεῖνος (ὁ Ἰσμαήλ) ἤρετο πάλιν, εἰ δεχόμεθα καί ἀγαπῶμεν καί ἡμεῖς τόν προφήτην αὐτῶν Μεχούμετ. Ἐμοῦ δέ ἀπαγορεύσαντος, ἐκεῖνος τήν αἰτίαν ἐζήει. Ἐμοῦ δέ καί πρός τοῦτο τήν ἀπολογίαν ἱκανήν ὡς πρός τόν ἀκούοντα παρασχόντος...»48.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός ἀπορρίπτει τήν προφητική ἰδιότητα τοῦ Μωάμεθ, ἐπειδή δέν ἔχει τήν ἄνωθεν μαρτυρία, καί μέ κάποια εἰρωνεία δείχνει ἀφελῆ καί γελοῖο τόν ἰσχυρισμό ὅτι ἔλαβε κοιμώμενος τόν κοράνιο49.
Ὁ ἱερός Γεννάδιος μέ τήν διακριτική του σοβαρότητα συμπεραίνει: «οὕτως ἀρχήν μέν τῆς ἀνθρωπίνης καταστάσεως ὁ φυσικός ἦν νόμος, μεσότης δέ, ὁ διά Μωυσέως δοθείς, πέρας δέ καί τελειότης, ὁ τοῦ Χριστοῦ, καί ταύτῃ τῇ τελειότητι ἀμέσως ἐπακολουθήσειν πιστεύομεν τήν ἐν ἐκείνῳ τῷ μέλλοντι βίῳ τελειοτέραν κατάστασιν»50. Μέ αὐτό ἔκανε σαφές στούς Μουσουλμάνους ὅτι δέν ὑπάρχει μετά Χριστόν ἀνάγκη προφήτου γιά νά ἀποκαλυφθῆ ἡ σωτήριος βουλή τοῦ Θεοῦ. Οἱ μετά Χριστόν προφῆται εἶναι οἱ μάρτυρες τῆς ἤδη γενομένης ἐν Χριστῷ σωτηρίας διά τῆς Ἐκκλησίας.
Οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες, τέλος, ἔδιναν ἀπεριφράστως τήν ἀρνητική ἀπάντηση περί τῆς προφητικῆς ἰδιότητας τοῦ Μωάμεθ. Ἀναφέρομε χαρακτηριστικῶς μία: «Ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός· ὁ δέ Μωάμεθ, εἰς τόν ὁποῖον πιστεύετε ἐσεῖς, ἦταν ἄνθρωπος θνητός, ἄνθρωπος ἀγράμματος, καί εἰς τόν κόσμον τοῦτον δέν ἔκαμεν κανένα καλόν ἔργον, ἀλλ’ οὔτε ἕνα θαῦμα ἔκαμεν εἰς τόν καιρόν του, ὡσάν τούς ἄλλους προφήτας τοῦ Θεοῦ, τούς ὁποίους ἔχομεν ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, μόνον ἐσεῖς τόν ἐκάματε μέγαν καί τόν ἔχετε διά προφήτην. Ἀλλά μή γένοιτο, Χριστέ Βασιλεύ, νά ἦτον ἐκεῖνος προφήτης, ἀλλά πολέμιος τοῦ Θεοῦ, καί μέ τάς μυθολογίας καί τά πλάσματά του, ἐφάνη ἀρεστός εἰς τόν ἁπλοῦν, καί ἄπρακτον λαόν, καί τόν ἀκολούθησαν, καθώς ἦτον προφητευόμενον διά λόγου του, ὅτι θέλει ἔλθη νά πλανέσῃ τόν κόσμον»51.

________________________________________________________________________


46.Ἐπιστολή πρός τήν ἑαυτοῦ Ἐκκλησία, ἔνθ’ ἀνωτ., σελ 166-168.
47.Ἔνθ’ ἀνωτ. σελ 182-188.
48.Ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 172.
49.Περί Αἱρέσεων, Ε.Π.Ε., τ. 2, σελ. 310.
50.Γενναδίου Σχολαρίου, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 444.
51.Νέον Μαρτυρολόγιον, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 62.

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὄρος 1997

 σελ. 28-38

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατήστε  Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ- π. Γεώργιος Καψάνης

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9945.html

Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος Η'

Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.
Συγκριτική προσέγγισις τοῦ διαλόγου.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ
 Μέρος Η'

Ἡ διδασκαλία αὐτή περί προφητείας εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένη μέ τήν σωτηριολογία του Ἰσλάμ. Ἡ σωτηρία στό θρησκευτικό αὐτό σύστημα περιορίζεται στήν ὑπακοή (ἀπόλυτη ὑποταγή, ἰσλάμ) στόν ἕνα καί μοναδικό Θεό43, χωρίς νά συνδέεται μέ τήν ὀντολογική ἀνακαίνισι τοῦ ἀνθρώπου.
Ἀκόμη καί ἡ μεταγενέστερη ἀντίληψις τοῦ Ἰσλάμ καί τοῦ σουφισμοῦ (μυστικισμοῦ τοῦ Ἰσλάμ) περί σωτηρίας, πού ἀπομακρύνεται συνεχῶς ἀπό τήν ἀρχαϊκή ἀντίληψι, δέν κατευθύνεται οὐσιαστικά πρός τήν ἀληθινή σωτηρία.
Κλίνει ἐφ’ ἑνός πρός τόν πανθεϊσμό, καί ἀφ’ ἐτέρου δέν ἐπιτυγχάνει νά ἀναγάη τόν ἄνθρωπο στήν θεία Ζωή. Ἡ παχυλή βέβαια ζωή στόν παράδεισο τοῦ Ἰσλάμ δέν μπορεῖ νά νοηθῆ οὔτε ὡς ὀντολογική ἀνακαίνισις οὔτε ὡς σωτηρία ἀπό κάθε ἔμφρονα ἄνθρωπο.
Τήν διδασκαλία περί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀντλεῖ τό Ἰσλάμ ἀπό τήν ἀντιχριστιανική ἰουδαϊκή καί τήν αἱρετική χριστιανική (ἀρειανική-νεοστοριανική) γραμματεία. Τόν δέχεται ὡς μέγα προφήτη, ὡς σφραγίδα τῆς ἁγιότητος, ὡς τόν μέλλοντα νά κρίνη τόν κόσμο κατά τήν Δευτέρα Παρουσία. Τόν θεωρεῖ ἐπίσης Λόγο καί Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, γεννηθέντα ἀπό τήν παρθένο Μαρία (ὄχι τήν Κυρία Θεοτόκο, ἀλλά τήν ἀδελφή τοῦ Μωϋσέως), διδάσκαλο τοῦ μονοθεϊσμοῦ, καί τέλος ἀναληφθέντα στούς οὐρανούς μέχρι τῆς δευτέρας ἀποτολῆς του γιά τήν κρίσι.
 Ἀρνεῖται τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ, τόν Σταυρικό του θάνατο καί τήν Ἀνάστασι, διότι τά θεωρεῖ ἀνοίκεια καί βλάσφημα γιά ἕνα προφήτη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί βδελύσσεται τόν Τίμιο Σταυρό. Γιά νά στηρίξη ὅλη αὐτή τή διδασκαλία περί Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό Ἰσλάμ ὑποστηρίζει ὅτι οἱ Χριστιανοί διαστρέβλωσαν μέ προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις τό ἀρχικό Εὐαγγέλιο πού ἐκήρυξε ὁ Ἰησοῦς.
Ὅλα αὐτά τά παραδοξολγήματα θεωρήθηκαν κατά τόν ὑπ’ ὄψιν μας διάλογο σημεῖα διαφοροποιήσεως στό καθαρῶς θεωρτηικό θρησκευτικό περιεχόμενο τῶν θρηκειῶν, ἐσωτερική ὑπόθεσις τῆς κάθε θρησκείας, καί δέν ἀξιολογήθηκαν.
Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι τά στοιχεῖα ἀκριβῶς ἐκεῖνα πού συνιστοῦν τήν πεμπτουσία τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅπως εἶναι ἡ «μωρία τοῦ Σταυροῦ», τό Τριαδικόν τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἐνανθρώπησις τοῦ Θεοῦ Λόγου, πού ὑπερβαίνουν τήν ἀνθρωπίνη λογική καί δηλώνουν τήν ἐξ ἀποκαλύψεως προέλευσί του, ἀπορρίπτονται κατά τρόπον ἀπόλυτο ἀπό τό Ἰσλάμ πού ἐν τούτοις ἐπιμένει νά ἰσχυρίζεται ὅτι ἀποτελεῖ ἐξ ἀποκαλύψεως θρησκεία.
Ἡ οὐσία ὅμως τῆς ἀποκαλύψεως ἔγκειται στήν φανέρωσι τῆς ἀλήθειας τοῦ Θεοῦ πού δέν μπορεῖ νά συλλάβη ὁ ἄνθρωπος. Ἀλήθειες πού συλλαμβάνει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς ὑπάρχουν σέ ὅλες τίς θρηκεῖες πού δημιουργεῖ ὁ ἄνθρωπος. Στίς περιπτώσεις αὐτές ἀκολουθοῦν καί θεοί ‟κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν’’ τοῦ ἀνθρώπου.
Τό ριζικῶς διάφορο στήν Ἐκκλησία εἶναι ὅτι δέν δημιουργεῖ τόν Θεό ‟κατ’ εἰκόνα’’ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά καλεῖ τόν ἄνθρωπο νά τηρήση τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ καί νά ἀποκαλύψη ἐντός του τά ἰδώματα τῆς αὐθεντικῆς φύσεώς του, πού δημιουργήθηκε «κατ’ εἰκόνα» Θεοῦ44. Γι’ αὐτό οἱ ἐντολές τοῦ Χριστοῦ φαίνονται παράδοξες καί ἀφύσικες στόν ἐκπεσόντα ἄνθρωπο καί ἐν προκειμένῳ στούς Μουσουλμάνους, οἱ ὁποῖοι ἀποδέχονται δόγματα καί ἠθικές ἀξίες προσαρμοσμένες στά μέτρα τοῦ ἐμπαθοῦς ἀνθρώπου45. Ἁλλά καί γι’ αὐτό οἱ τηρηταί τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ, οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι οἱ κατ’ ἐξοχήν αὐθεντικοί καί καθολικοί ἄνθρωποι. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι πού ἀγαποῦν καί εἰρηνεύουν μέ ὅλους χωρίς ὅρια.

__________________________________________________________________________

43.Ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 163.
44.Πρβλ. Ἄρχιμ. Σωφρονίου, Ἄσκηση καί Θεωρία, σελ. 121.
45.Βλ. Ἀστ. Ἁργυρίου, Δυνατότητες ἑνός νέου διαλόγου.., ἔνθ’ ἄνωτ. σελ .399-400.

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὄρος 1997

 σελ. 28-38

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατήστε  Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ- π. Γεώργιος Καψάνης

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_2952.html

Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος Ζ'.

 Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.

Συγκριτική προσέγγισις τοῦ διαλόγου.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

 Μέρος Ζ'

Ἀπό τίς προηγούμενες παραγράφους φαίνεται ὅτι ἕνα ἀνθρωποκεντρικό πνεῦμα διέπει τὰ φρονήματα τῶν Ὀρθοδόξων ἐκπροσώπων στόν διάλογο. Πρώτιστη βέβαια μαρτυρία εἶναι ἡ παράκαμψις τῶν θεολογικῶν προβλημάτων καί ἡ ἀβρόχιος ποσί διαπεραίωσις στά πρακτικώτερα ζητήματα στίς σχέσεις Ὀρθοδόξων καὶ Μουσουλμάνων. Μαζί ὅμως μέ τά θεολογικά, ἔχουν παραθεωρηθῆ καί τὰ ἀνθρωπολογικά ζητήματα πού ἀντιμετωπίζονται πολύ διαφορετικά ἀπό τὸ Ἰσλάμ καί τόν Χριστιανισμό.
Ἡ ἀνθρωποκεντρική προσέγγισις τῶν προβλημάτων, ὅπως τῶν ἐντάσεων, τῶν συγκρούσεων καί τῶν ἀναμετρήσεων ἀνάμεσα στούς δύο κόσμους, δέν εἶναι λυτρωτική γιά τόν ἄνθρωπο. Ἀναστέλλει ἐνδεχομένως τήν ἀνάπτυξι καί τήν ἐπιδείνωσι θρησκευτικῶν ἀνταγωνισμῶν, δέν προσφέρει ὅμως τήν ἀληθινή λύτρωσι πού προσφέρει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.
Μέ τήν προοπτική τοῦ ἐν λόγῳ διαλόγου ὁλόκληρος ὁ ἰσλαμικός κόσμος, «ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανε», δέν μπορεῖ νά ἀποκομίση μήνυμα εὐαγγελικό-λυτρωτικό. Ἄλλωστε, ἀναγνωρίζοντας στούς ἀλλοπίστους τήν Ἀλήθεια, στεροῦμε ἀπό τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τήν ἰδιότητα νά κηρύσση τό Εὐαγγέλιο πάσῃ τῇ κτίσει.
Οἱ ἅγιοι Πατέρες, ὅπως εἴδαμε στά προηγούμενα, ἔδωσαν μεγάλη βαρύτητα στήν διακήρυξι τῆς ὀρθοδόξου χριστιανικῆς θεολογίας. Δέν περιορίσθηκαν σ’ αὐτήν, ἀλλά ἀνεσκεύασαν καί τίς ἀνθρωπολογικές πλάνες του Ἰσλάμ. Δέν τό ἔκαναν ἰδεολογικά. Δέν εἶχαν λόγους νά κηρύσσουν μία χριστιανική ἰδεολογία. Τό ἔπραξαν ἀπό ἀγάπη Χριστοῦ πρός τούς ἀλλοπίστους καί ποιμαντική εὐθύνη πρός τούς ὁμοτίμους.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός ἔβλεπε ἀπό κοντά τά σοβαρά προβλήματα πού δημιουργοῦσε ἡ μουσουλμανική πλάνη στούς Χριστιανούς τῆς Συρίας καί τῆς Παλαιστίνης. Εἶναι εὔκολο νά ἀντιληφθοῦμε τόν ζῆλο του στούς διαλόγους πού πολλές φορές φαίνεται νά πραγματοποίησε μέ τούς Μουσουλμάνους. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι στά πολύ μικρά σέ ἔκτασι ἀντι-ισλαμικά κείμενά του ἀντιμετωπίζει καίρια τίς σοβαρότερες θεολογικές ἀνθρωπολογικές καί σωτηριολογικές πλάνες τοῦ Ἰσλάμ.
Τό ἥμισυ τῆς Διαλέξεως Σαρακηνοῦ καί Χριστιανοῦ41 ἀφιερώνει στό θεμελιῶδες ἀνθρωπολογικό πρόβλημα τῆς ἐλευθερίας τῆς βουλήσεως. Κατά τήν χριστιανική διδασκαλία ἡ ἐλευθέρα βούλησις, τό αὐτεξούσιον, εἶναι ὀντολογικό στοιχεῖο τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως.
Στήν συνεργία τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας μέ τήν θεία Χάρι εὑρίσκεται ἡ ὁδός τῆς σωτηρίας. Τό Κοράνιο ἀρνεῖται ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἐλευθερία τῆς βουλήσεως. Τό καλό καί τό κακό κατά τήν κορανική διδασκαλία ἔχουν τήν αἰτία τους στόν Θεό. Γι’ αὐτό καί ἡ ἁμαρτία δέν ἔχει γιά τό Ἰσλάμ ὀντολογικές ἐπιπτώσεις στήν ἀνθρωπίνη φύσι, ἀλλά ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἠθική παράβασι τοῦ νόμου.
Ἀκόμη καί οἱ μεταγενέστερες ἑρμηνεῖες τοῦ Κορανίου δέν κατώρθωσαν νά ὑπερπηδήσουν ὁριστικά τό σκάνδαλο τοῦ ἀπολύτου προορισμοῦ, διότι τό Κοράνιο ἀρνεῖται πεισμόνως νά ἀναγνωρίση καί νά ἀποδεχθῆ τήν δικαίωσι πού πραγματοποίησε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ μέ τήν σάρκωσι καί τό Πάθος Του.
Εἶναι προφανεῖς οἱ σωτηριολογικές συνέπειες τοῦ ἀπολύτου προορισμοῦ τῆς κορανικῆς διδασκαλίας. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός ἀνατρέπει τήν πλάνη αύτή, ὄχι μόνο γιά νά μή ἀποδίδεται βλάσφημα ἡ αἰτία τοῦ κακοῦ στό Θεό, ἀλλά καί διότι ἡ σωτήριος μετάνοια ἐξαρτᾶται ἀπό τόν ἐλεύθερο προσανατολισμό τοῦ αὐτεξουσίου μας στόν Θεό.
Δέν εἶναι τυχαῖο ἐπίσης ὅτι σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς διαλόγους τῶν Ἁγίων πού προσφέρονται ὡς πρότυπτα ἰσλαμο-χριστανικοῦ διαλόγου, τό πρόβλημα τῆς προφητικῆς ἀξίας τοῦ Μωάμεθ τίθεται εὐθύς ἐξ ἀρχῆς. Πολλοί νομίζουν ὅτι εἶναι θέμα πολεμικῆς τακτικῆς, γιά νά ὑποσκάψουν οἱ Χριστιανοί τά θεολογικά θεμέλια τοῦ Ἰσλάμ. Δέν εἶναι ὅμως ἔτσι. Πρόκειται γιά σοβαρώτατο σωτηριολογικό πρόβλημα.
Εἶναι δυστύχημα ὅτι τόν διάλογο σήμερα δέν ἔχει ἀπασχολήσει τό θέμα αὐτό, ἐξ ὅσων τοὐλάχιστον μποροῦμε νά γνωρίζωμε. Ἄς ἰδοῦμε ὅμως τήν ἰδιαίτερη σημασία τοῦ θέματος.
Γιά τό Ἰσλάμ ἡ προφητεία εἶναι ἕνα χάρισμα τοῦ Θεοῦ σέ ἐκλεκτούς Του μέ σκοπό νά ἐξαγγείλουν τήν σωτήριο βουλή στούς ἀνθρώπους. Ὁ Ἀδάμ, ὁ Νῶς, ὁ Δαβίδ, ὁ Ἀβραάμ, ὁ Χριστός καί ἔσχατος πάντων ὁ Μωάμεθ, εἶναι οἱ προφῆται τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μέ τήν κλασική κορανική διδασκαλία. Ὑποστηρίζεται ἐπίσης ἀπό μουσουλμάνους θεολόγους ὅτι ἡ προφητεία ἔχει δοθῆ καί σέ ἄλλους ἐκτός τῶν λαῶν τῆς Βίβλου ἄνδρες. Γι’ αὐτούς ὁ Βούδας, ὁ Ζωροάστρης, κ.ἄ. εἶναι ἐπίσης προφῆται τοῦ Θεοῦ μέ συγκεκριμένη ἀποστολή πρός τόν λαό τους42.

________________________________________________________________________________

41.Ἁγ. Ἰω. Δαμασκηνοῦ, ΕΠΕ. Τόμ. 5ος , σελ 284 κ. ἐξ.
42.Γρηγορίου Ζιάκα, Προφητεία, ἀποκάλυψις καί ἱστορία τῆς σωτηρίας κατά τό Κοράνιον, ἔκδ. Πουρναρᾶ, Θεσ/νικη 1976, σελ.160.

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὄρος 1997

 σελ. 23-28

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατήστε  Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ- π. Γεώργιος Καψάνης

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_8691.html

Σύμπτωσις ἀξιῶν: μοιραῖο σφάλμα ἤ τέχνασμα; Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος ΣΤ'. (Περιέχεται μετάφραση στά Ἀραβικά). (الارثوذكسية والاسلام)

 Συγκριτική προσέγγισις τοῦ διαλόγου

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

 Μέρος ΣΤ'

Σύμπτωσις ἀξιῶν: μοιραῖο σφάλμα ἤ τέχνασμα;

Ὑποστηρίχθηκε στόν διάλογο ὅτι ὁ Χριστιανισμός καί τό Ἰσλάμ ἔχουν κοινές ἀνθρωπιστικές, πνευματικές καί ἠθικές ἀξίες28. Τοῦτο θεωρήθηκε φυσικό ἐπακόλουθο τῆς κοινῆς πίστεως σέ ἕνα δημιουργό Θεό καί στήν ἑνότητα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὡς δημιουργήματος τοῦ Θεοῦ29.
Δυστυχῶς τὸ ὀλίσθημα τῶν Ὀρθοδόξων στήν θεολογία ἔγινε ἀφετηρία γιά σφάλματα στήν ἀνθρωπολογία καί τήν ἠθική. Εἶναι ἄλλωστε γεγονός ὅτι ἡ ἠθική ἀπορρέει ἀπό τήν  θεολογία.
Δέν ἔχουμε ἰδεῖ ἀκόμη δημοσιευμένα τά Πρακτικά τῶν ἀκαδημαϊκῶν συναντήσεων -ἀνεκοινώθη ὅτι θά δημοσιευθοῦν- γιά νά μπορέσουμε νά κρίνουμε τίς εἰσηγήσεις περί κοινῶν ἀξιῶν στό Ἰσλάμ καί στόν Χριστιανισμό ἐπί τῇ βάσει συγκεκριμένων θρησκειολογικῶν μελετῶν.
 Θεωροῦμε πρός τό παρόν δεδομένη τήν κοινή ἀνακοίνωση τοῦ διαλογόυ περί ὑπάρξεως κοινῶν ἀξιῶν στίς δύο πλευρές.
Δέν μποροῦμε νά ἀρνηθοῦμε ὅτι στό Ἰσλάμ ὑπάρχουν ἠθικές ἀξίες. Ὁ φυσικός νόμος ἐδόθη σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ἐπειδή οἱ μουσουλμανικοί λαοί εἶναι πολύ κοντά μας, ἴσως ἔχουμε προσωπική γνῶσι γιά τήν θρησκευτικότητα, τήν καλωσύνη, τήν τιμιότητα, τήν φιλοξενία, τήν φιλανθρωπία τους κλπ.
 Ἴσως μάλιστα σέ ὡρισμένες περιπτώσεις, οἱ ἠθικές αὐτές ἀρχές νά εἶναι πιό ἰσχυρές στόν μουσουλμανικό κόσμο. Πρέπει αὐτό νά μᾶς ἐλέγξη καί νά μᾶς προβληματίση.
Ἐν προκειμένῳ ὅμως ἔχει σημασία ἐάν οἱ ἀνθρωπιστικές καί ἠθικές ἀξίες πού ἀπορρέουν ἀπό τήν κορανική διδασκαλία συμπίπτουν μέ ἐκεῖνες πού ἀπορρέουν ἀπό τήν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου.
Ἡ θρησκειολογία ἔχει ἐπισημάνει σημαντικές διαφορές στήν ἠθική διδασκαλία μεταξύ Ἰσλάμ καί Χριστιανισμοῦ. Ὁ Ἀριχεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος (Γιαννουλᾶτος) γράφει χαρακτηριστικά: «Πολλαί ἰσλαμικαί ἠθικαί ἀρχαί συμπίπτουν πρός τάς ὑπό τοῦ Χριστιανισμοῦ κηρυσσομένας, ἄλλαι εἶναι οὐδέτεραι, ἐνῷ ὡρισμεναι ἔρχονται εἰς σαφῆ ἀντίθεσιν πρός τό εὐαγγελικόν πνεῦμα.
Ἰδιαιτέρως ἀμφισβητοῦνται καί σκανδαλίζουν τόν σύγχρονον ἄνθρωπον αἱ κοινωνικαί δομαί, αἱ ἀντιστρατευόμεναι εἰς τό δικαίωμα ἐλευθερίας ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί συγκεκριμένως, πρῶτον, ἡ σαφῆς ὑποτίμησις τῆς γυναικός καί ἡ σκανδαλώδης μονομέρεια ὑπέρ τοῦ ἀνδρός εἰς ζητήματα γάμου καί διαζυγίου· δεύτερον, ἡ ἐπίσημος θρησκευτική ἀναγνώρισις τοῦ θεσμοῦ τῆς δουλείας· τρίτον, ἡ θεολογική δικαίωσις τοῦ πολέμου, παρά τάς ἠπίας ἑρμηνείας καί διασαφήσεις, καί ἡ ἀνύψωσις ὡρισμένων μορφῶν του ὡς ‟ἱερῶν’’»30.
Εἶναι γνωστές, ἄλλωστε, οἱ διακηρύξεις ὡρισμένων ἰσλαμικῶν Κρατῶν καὶ πολλῶν ἰσλαμικῶν ὁμάδων περί ἀναλήψεως ἱεροῦ πολέμου κατά τῶν Χριστιανῶν κατά τήν διάρκεια τῶν προσφάτων πολεμικῶν συγκρούσεων στόν Περσικό Κόλπο καί στήν Βοσνία31.
Θά πρέπει ἐπίσης νά ἐπισημάνουμε ὅτι ἀπό πλεῦρᾶς τῶν Μουσουλμάνων εἶναι εὔκολο νά ὑποστηριχθῆ ἡ σύμπτωσις ἀνθρωπιστικῶν καί ἠθικῶν ἀξιῶν Ἰσλάμ καί Χριστιανισμοῦ, διότι μπορεῖ νά ἀποδοθῆ στόν κοινό κατ’ αὐτούς μονοθεϊσμό τῶν δύο πίστεων.32
Ἀπό πλευρᾶς ὅμως τῶν Ὀρθοδόξων δέν μπορεῖ νά δικαιολογηθῆ τέτοια σύμπτωσις, διότι καθ’ ἡμᾶς ὑπάρχει ἀγεφύρωτο χάσμα στήν περί Θεοῦ διδασκαλία μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Ἰσλάμ.
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, κατά τόν διάλογό του μέ τόν Ἰσμαήλ, ἐγγονό τοῦ ἀμηρᾶ Ὀρχάν, κάνει ἀποφασιστική τομή στόν τρόπο ἐκτιμήσεως τῆς ἀξίας τῶν ἀγαθοεργιῶν. Ἡ ἐλεημοσύνη, λέγει, ἔχει πραγματική ἀξία ὅταν ἀπορρέει ἀπό τήν ἀγάπη πρός τόν ἀληθινό Θεό33. Μέ τόν τρόπο αὐτόν ἐξαρτᾶ ἄμεσα τήν ἠθική ἀπό τήν θεογνωσία, τὴν γνῶσι τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, καί ὄχι ἁπλῶς ἀπό τήν πίστι σέ Θεό.
Γιά τόν λόγο αὐτόν ἀκριβῶς, ἀφοῦ ἀποδεικνύει τήν πλάνη τοῦ Ἰσλάμ ὡς πρός τά δόγματα τῆς πίστεως, συμπεραίνει κατόπιν ὁ Ἅγιος καί τήν ποιότητα τῆς ἠθικῆς του: «Ἐπεί γοῦν γνόντες περί ὧν ὁ λόγος τόν Χριστόν οὐχ ὡς Χριστόν ἐδόξασαν ἤ ἐσεβάσθησαν, ‟παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς ἀδόκιμον νοῦν’’ καί ‟πάθη ἀτιμίας’’, ὥστε βιοῦν αἰσχρῶς καί ἀπανθρώπως καί θεομισῶς καί, κατά τόν ἐκ παιδός ὑπό Θεοῦ μεμισημένον καί τῆς πατρικῆς εὐχῆς ἀπωσμένον Ἡσαῦ, ἐπί τόξῳ καί μαχαίρᾳ καί ἀσωτίᾳ ζῆν, ἐπεντρυφῶντας ἀνδραποδισμοῖς, φόνοις, λεηλασίαις, ἁρπαγαῖς, ἀκολασίαις, μοιχείαις, ἀνδρομανίαις. 
Καί οὐ μόνον αὐτοί τά τοιαῦτα πράττουσιν, ἀλλ’ ὤ τῆς παρανοίας, καί τόν Θεόν συνευδοκεῖν τούτοις οἴονται. Οὕτως ἐγώ περί τούτων διανοοῦμαι, τά κατ’ αὐτούς νῦν εἰδώς ἀκριβέστερον»34.
Στόν διάλογον πού εἴχε κάνει ὁ ἅγιος Γρηγόριος μέ τόν Τασιμάνη (τοῦρκο κληρικό) ἀξιολογεῖ τήν ἠθική τοῦ ἱεροῦ πολέμου τοῦ Μωάμεθ καί τήν χαρακτηρίζει ἀλλοτρία πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Γράφει: «Ἐξ ἀνατολῆς δέ κινήσας μέχρι δύσεως διῆλθε νικῶν, ἀλλά πολέμῳ καί μαχαίρᾳ καί φόνοις καί λεηλασίας και ἀνδραποδισμοῖς ἀνθρώπων καί ἀνδροκτασίαις, ὧν οὐδέν ἐκ τοῦ Θεοῦ ὄντος ἀγαθοῦ προηγουμένως ἐστί»35.
Δέν ἀρκεῖται μόνον στήν ἀξιολόγησι αὐτή, ἀλλά συγκρίνει τήν ἠθική βάσι τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ Ἰσλάμ μέ τήν ἀντίστοιχη τοῦ Εὐαγγελίου. Γιά τήν πρώτη λέγει: «ὁμοῦ τε βίαν ἐπάγων καί τά καθ’ ἡδονήν προτεινόμενος (ὁ Μωάμεθ)», ἐνῶ γιά τήν Δευτέρα: «καίτοι τῶν τοῦ βίου σχεδόν ἁπάντων ἡδέων ἀπάγουσα (ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, δηλ. οἱ Ἀπόστολοι), μηδεμίαν αὕτη βίαν ἐπάγουσα, νικῶσα δέ μᾶλλον τήν ἀντεπαγομένην βίαν ἑκάστοτε»36. Εἶναι φανερό ὅτι ὄχι μόνο δέν ταυτίζονται, ἀλλά πολύ ἀπέχουν μεταξύ τους οἱ ἠθικές ἀρχές πού διέπουν τήν ἐξάπλωσι τοῦ Ἰσλάμ καί τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, σχολιάζων τήν οἰκογενειακή ἠθική τοῦ Ἰσλάμ, ἀποκαλύπτει τήν ταπεινότητα της καί κατακλείει τόν λόγο του συστελλόμενος νά ἀπαριθμήσει ὅσα ἀπρεπῆ γράφει ὁ Μωάμεθ στό Κοράνιο: «καί τόδε ποίησον καί τοιῶσδε, ἵνα μή πάντα λέγω, ὡς ἐκεῖνος αἰσχρά»37.
Ὁ ἱερός Γεννάδιος γιά τό θέμα αὐτό ἀφιερώνει σημαντικό μέρος τῆς πραγματείας του Περί τῆς μόνης ὁδοῦ πρός τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Ὁμιλῶν μέ πολλή προσοχή –διότι ἐπρόκειτο νά μεταφρασθῆ ἀραβιστί καί νά διανεμηθῆ στούς μουσουλμάνους ἀξιωματούχους- καί μέ περισσή ἐπιστημονικότητα, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ εὐαγγελικός νόμος «τοῦ ἡμετέρου Ἰησοῦ, ἐτελείωσε δέ τήν ἀνθρωπίνην ὄρεξιν τῷ δοῦναι λόγους καί ὑποδείγματα τῶν ἀληθινῶν ἀρετῶν, αἵ μή μόνον τάς ἐξωτέρας ἐνεργείας ἡμῶν, ἀλλά καί αὐτάς τά ἐν τῇ ψυχῇ κινήσεις τάττειν καί ἀπευθύνειν πρός τόν Θεόν δύνανται...».
Καί συμπεραίνει: «εὐλόγως διά ταῦτα πιστεύομεν μόνον τόν εὐαγγελικόν νόμον τήν ὁδόν εἶναι τῆς σωτηρίας»38.
Στήν συνήθως προβαλλομένη ἔνστασι, ὅτι ὁ μέν εὐαγγελικός νόμος εἶναι ὁδός σωτηρίας, ἀλλά παρεποιήθη ἀπό τούς Χριστιανούς καί ἑπομένως ἡ κορανική διδασκαλία διορθώνει τίς παραποιήσεις αὐτές, ὁ Πατριάρχης Γεννάδιος μέ ἀνυποχώρητη εὐθύτητα ἀπαντᾶ:
«Καί οὕτως.... γέγονε δῆλον, ὅτι μία καί τελειωτάτη τῆς σωτηρίας ὁδός ἐστιν ἡ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῶν αὐτῶν μαθητῶν, καί ὅτι ἐν τῇ τοιαύτῃ ὁδῷ οἱ τῇ διδασκαλίᾳ ταύτῃ ἠκολουθηκότες γεγόνασι πάντες, καί ὅτι νόμος τελειότατος ἐκ Θεοῦ εἰς ἀνθρώπους ἦλθεν ὁ εὐαγγελικός, καί οὗτος ἀπό τῶν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ χρόνων ἄχρι καί νῦν ἀδιάφθορος ἐν τοῖς πανταχοῦ μένει χριστιανοῖς, ἐν οἷς, εἰ καί πλείους αἱρέσεις εἰσίν, οὐ τὸ διαφόροις κεχρῆσθαι εὐαγγελίοις, ἀλλά τό διαφόρως νοεῖν τά ὁμοίως γεγραμμένα συνίστανται»39..
Ἀπό τά ἀνωτέρω συμπεραίνεται, νομίζουμε, μέ εὐκολία ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι στόν σύγχρονο ὀρθοδοξο-ισλαμικό διάλογο δέν ἐπρόσεξαν σοβαρά, οὔτε  τά πορίσματα τῆς θρησκειολογίας οὔτε, πολλῷ μᾶλλον, τήν κρίσι τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας περί τῆς ἠθικῆς τοῦ Ἰσλάμ. Φαίνεται ὅτι ἡ συμφωνία τους περί συμπτώσεως τῶν ἀνθρωπιστικῶν καί ἠθικῶν ἀξιῶν τῶν δύο κόσμων ἀποτελεῖ μοιραῖο ἐπακόλουθο τῆς δογματικῆς των πρῶτα συμπτώσεως ἤ σεσοφισμένη φόρμουλα γιά νά περάση ὁ διαθρησκευτικός συγκριτισμός ἀπό τήν θεωρία στήν πράξι40.


___________________________________________________________________________

28. Ἐπίσκεψις, 532 (30.6.1996) σελ. 18, καί 494 (31.7.1993) σελ. 22.
29. Μητρ. Ἑλβετίας, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 174-175.
30. Ἀναστασίου Γιαννουλάτου, Ἐπισκόπου Ἀνδρούσης, Ἰσλάμ (θρησκειολογική ἐπισκόπισις), Ἀθῆναι 1975, σελ. 212.
31.Ἰωάννου Ταρνανίδη, Ὁ ἐθνικός ἀγώνας τῶν Σέρβων καί ἡ θρησκευτική του διάσταση, περιοδ. ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ, τεῦχ. 3 (1992), σελ. 132-133.
32. Mohammad M. Shabestari, Μουσουλμάνοι καί Χριστιανοί στόν σύγχρονο κόσμο, μετάφρασις Β. Σταθοκώστα, περιοδ. ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ, τεῦχ. 3,1992, σελ. 18-27.
33. Ἐπιστολή πρός τήν ἑαυτοῦ Ἐκκλησίαν, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 172: «ἥκει τις ἔξωθεν καί τήν αἰτίαν ἐξαγγέλων τῆς αὐτοῦ ἀπαλείψεως, ‟νῦν’’, φησι, ‟μόλις ἠδυνήθην ἐκτελέσαι τήν παρά τοῦ μεγάλου ἀμηρᾶ κατά Παρακευήν ὡρισμένην τῆς ἐλεημοσύνης διάδοσιν’’. Κἀντεῦθεν περί ἐλεημοσύνης οὐκ ὀλίγος ἐκινήθη λόγος. Ὁ δέ Ἰσμαήλ, οὕτω γάρ ὁ τοῦ μεγάλου ἀμηρᾶ ὑϊδοῦς ἐκαλεῖτο, ‟σπουδάζεται’’ φησί πρός ἐμέ, ‟καί παρ’ ὑμῖν ἡ ἐλεημοσύνη;’’. Ἐμοῦ δέ εἰπόντος τήν ἐλεημοσύνην γέννημα εἶναι τῆς πρός τόν ὄντως Θεόν ἀγάπης, καί τόν μᾶλλον ἀγαπῶντα τόν Θεόν καί μᾶλλον ἐλεήμονα εἶναι καί ἀληθῶς, ἐκεῖνος ἤρετο πάλιν...».
34. Ἐνθ’ ἀνωτ. σελ 168.
35. Ἐπιστολή ὅτε ἐάλω, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 206.
36. Ἐπιστολή πρός τήν ἑαυτοῦ Ἐκκλησίαν, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 190.
37. Περί αἱρέσεων, Ε.Π.Ε., τ. 2, σελ. 316.
38. Γενναδίου Σχολαρίου, ἔνθ’ ἀνωτ. σελ 444-445.
39.Ἔνθ’ ἀνωτ. σελ. 452.
40. Ἐπίσκεψις 510 (31.10.94), σελ. 12: «Εἶναι δηλαδή μία σημαντική κίνηση τοῦ διαθρησκευτικοῦ μας διαλόγου γιά τό πέρασμα ἀπό τή θεωρία τῶν θεμελιωδῶν ἀρχῶν τῆς πίστεως στην ἐμπειρική βίωσή τους ἀπό τούς πιστούς».

Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὄρος 1997

 σελ. 23-28

 Ἀκολουθεί μετάφραση τοῦ κειμένου στά Ἀραβικά ἀπό τόν π. Ἀθανάσιο Χενείν

أكد المتحاورون على أن المسيحية والاسلام يملكان مبادئ انسانية الطبيعى للايمان بالله الواحد الخالق من ناحية ’ ومن ناحية أخرى الايمان بوحدة الجنس البشرى كخليقة الله.أن صغر نفس المحاورين الارثوذكس قد تسبب’ مع الأسف ’ فى الوقوع فى أخطأ انثروبولوجية وأخلاقية.الحقيقة الارثوذكسية هى أنه لا يوجد أخلاق بدون لاهوت.فالأخلاق تنبع من اللاهوت.

Είναι άλλωστε γεγονός ότι η ηθική απορρέει από την θεολογία.

الوايع أنه لم يتم نشر أبحاث الحوار ولقد تم الاعلان عن قرب نشرها حتى يتسنى للباحثين أن يكونوا رأيا ورؤية فى أساسات المبادئ الاخلاقية المشتركة بين الاسلام والمسيحية.نحن نرى أن البيان المشترك الصادر عن سكرتارية الحوار يؤكد على المبادئ الأخلاقية المشتركة بين المسيحية والاسلام .نحن لا ننكر أن الاسلام يحوى قيما أخلاقية ’ ذلك لأن الشريعة (الناموس)الطبيعية قد أعطيت لكل البشر.ربما يملك المسلمون مفهوم الاحسان وكرم الضيافة والامانة وخلافه وهذا يجب أن يثير غيرتنا فى البحث عن الأسباب بل ويجب أن يبكتنا وأن يثر تساؤلاتنا .

الأساس فى القضية هو هل القيم القرأنية الاسلامية تتطابق مع القيم والتعاليم الانجيلية ؟ لقد أثبت علم دراسة الأديان أن الفارق بين لشاسع بين التعاليم الاخه\لاقية القرأنية والانجيلية .لنسمع صوت رئيس اساقفة ألبانيا اليونانى أنسطاسيوس يانولاطوس(كنا له تلاميذ فى كلية اللاهوت بأثينا فى الثمانينات من القرن الماضى)"بعض المبادئ الاسلامية تلتقى من بعيد أو من قريب بالمسيحية ’ والبعض الأخر محايد ’ ولكن بعض المبادئ الاسلامية تتناقض بشكل صارخ مع روح الانجيل  ’ يصدم الانسان المعاصر تعاليم الاسلام عن  التقليل من ِشأن المرأة والحريات الاساسية وسلطان الرجل المطلق فى قضايا الزواج والطلاق ’ ناهيك عن الاعتراف الرسمى بوجود طبقة العبيد والتبرير اللاهوتى للحرب والغزوات المشكلة الأكبر أن بعض هذه المبادئ الانسانية يتم رفعها الى درجة التقديس المطلق "(راجع الاسلام أثينا 1975 ).نحن نعرف أن الكثير من الدول الاسلامية والجماعات قد قننت شرعيا الحرب ضد المسيحيين فى بلاد العرب وفى صربيا.نفهم أن يقبل المسلمون الكثير من الاخلاقيات المشتركة مع المسيحيين بسبب من ايمانهم هم بالتوحيد(أن الهنا وألههم وأحد) !! !

أما عندنا نحن الارثوذكس فلا يمكن تبرير هذا التشابه بأى حال من الأحوال لسبب بسيط وجوهرى وهو أن بين التعليم الارثوذكسى عن الله  الهنا واله الاسلام هوة عميقة !!!

يقوم القديس غريغوريوس بالاماس فى حواره مع اسماعيل حفيد ألامير أردوخان بالفصل النهائى بين مفهوم الاعمال الصالحة فى المسيحية والاسلام.أن الاحسان ’ على سبيل المثال ’ يستمد معناه الروحى من الحب الحقيقى للأله الحقيقى المثلث الأقانيم.أى  أن الاخلاق تنبع من المعرفة الحقيقية لله الحقيقى والشركة معه وليس مجرد الايمان الهيولى بأله ما.يقوم القديس بعد أن يثبت ضلال الاخلاق والعقائدالاسلامية  بتوضيح وشرح رؤيته لنوعية الاخلاق الارثوذكسية"أن الذين سمعوا عن المسيح ولم يمجدوه كأله ولم يحترموه  أسلمهم الله الى ذهن مرفوض ليفعلوا ما لا يليق بل قاموا بالقتل والسلب والنهب . يذهب القديس غريغوريوس الى أبعد من فى حواره معأحج الشيوخ الاتراك علماء الاسلام فيصف ويقيم البعد الاخلاقى للحروب المقدسة (الجهاد) بأنه أنحراف عن ارادة الله "لقد جأ المسلمون من الشرق الى الغرب وهم يقتلون ويخربون ويسبون وهذا لا صلة له بارادة الله الصالحة المرضية".يقارن ايضا بين اخلاقيات انتشار الاسلام بالسيف وانتشار الانجيل  ." أن محمد قد نشر دعوته بالعنف بينما الرسل فى نشر الانجيل لم يمارسوا عنفا بل عانوا هم أنفسهم من العنف ".القديس يوحنا الدمشقى الذى عاصر دخول الاسلام دمشق كتب عن الأمور المثيرة للخجل فى أخلاق رسول الاسلام والمذكورة فى القرأن.(ضد الهرطقات).يكرس القديس جيناديوس جزأ هاما من دراسته حول (حول الطريق الوحيد لخلاص البشر) ولقد كتب بحذر شديد وبعلم كبير لأن كتابه كان لابد أن يترجم الى العربية ويسلم الى القادة المسلمين يقول أن الشريعة الانجيلية" التى ليسوعنا قد أكملت شهوة البشر الى الفضائل الحقيقية قولا وفعلا.....ليس على السمتوى الخارجى فحسب بل فى داخل النفس المتوجهة مباشرة الى الله "ويخلص من هذا كله الى القول " أن الشريعة الانجيلية هى الطريق الوحيد المؤدى الى الحياة والخلاص ".

أما عن الرأى الذى يقول أن الشريعة الانجيلية هى طريق الخلاص ولكن المسيحيون حرفوها ’ ثم جأ القرأن لكى يصححها ’ يجيب البطريرك جيناديوس بشكل مباشر "أن الواضح هو أن تعاليم يسوع المسيح وتلاميذه قد سار عليها اللاحقون من الاجيال من زمان يسوع المسيح الى يومنا هذا بلا تغيير وبلا تحريف وان كانت قد زهرت بعض البدع بين المسيحيين أنفسهم فهذا لا يغير فى حوهر الرسالة الانحيلية الخالدة....".يبدوا من هذا كله أن المتحاورين الارثوذكس المعاصرين لم يدسوا بشكل كاف أراء علماء الأديان ورؤية أباء الكنيسة قبل أن يقعوا فى مأساة الخلط بين أخلاق الاسلام وأخلاق الانجيل بين شخصية يسوع المسيح ومحمد.



Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

Γιά νά διαβάσετε τά ὑπόλοιπα πατήστε  Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ- π. Γεώργιος Καψάνης

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_15.html