Στο στόχαστρο οι Χριστιανοί

Του Νίκου Κωνσταντάρα

Καθώς περνούσαν οι μέρες και δεν υπήρχαν νεότερα για τους δύο ιεράρχες που απήχθησαν στη Συρία την περασμένη Δευτέρα, επιβεβαιωνόταν ότι η εξαφάνισή τους εντάσσεται σε σχέδιο τρομοκράτησης της χριστιανικής κοινότητας της χώρας τους. Με τον εμφύλιο πόλεμο που σπαράζει τη Συρία, όπως και με άλλες ταραχές στον αραβικό κόσμο, ο Χριστιανισμός απειλείται με αφανισμό στα εδάφη όπου γεννήθηκε και εδραιώθηκε. Πριν από έναν αιώνα, οι χριστιανοί αποτελούσαν το 10% του πληθυσμού της Μέσης Ανατολής, τώρα οι περίπου 15 εκατ. Χριστιανοί είναι λιγότεροι από το 4%. Από το σύνολο, πάνω από 8 εκατ. είναι Κόπτες της Αιγύπτου, με τους υπόλοιπους διάσπαρτους στις υπόλοιπες χώρες. Οι χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα για πολλά χρόνια, αλλά μέσα στην τελευταία δεκαετία, η διαδικασία κατάρρευσης επιταχύνθηκε σε σημείο που ίσως δεν υπάρχει επιστροφή. Η περίπτωση του Ιράκ είναι ενδεικτική. Σύμφωνα με μελέτη του βρετανικού ιδρύματος Civitas (του περασμένου Δεκεμβρίου), το 1990 ζούσαν στο Ιράκ περίπου 1,4 εκατ. χριστιανοί. Εως την αμερικανική εισβολή το 2003, είχαν μειωθεί κατά 500.000. Εως το τέλος του 2012 ήταν λιγότεροι από 200.000. Η πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν απελευθέρωσε τις έριδες των εθνικών και θρησκευτικών διαφορών, όπου οι χριστιανοί έγιναν ταχύτατα στόχος ισλαμιστών ανταρτών. Σύμφωνα με την Civitas, «μεταξύ του 2006 και του 2010, 17 Ιρακινοί ιερείς και δύο Ιρακινοί επίσκοποι απήχθησαν στη Βαγδάτη, τη Μοσούλη και το Κιρκούκ. Ολοι τους κακοποιήθηκαν ή βασανίστηκαν. Οι περισσότεροι απελευθερώθηκαν, αλλά ένας επίσκοπος, τέσσερις ιερείς και τρεις νέοι κληρικοί δολοφονήθηκαν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι δράστες απαίτησαν να διωχθούν όλοι οι χριστιανοί από τη χώρα». Δεκάδες εκκλησίες έγιναν στόχος επιθέσεων, χωριά ερήμωσαν. Με την επικράτηση ακραίων ισλαμιστών σε πολλές χώρες και με τις διακρίσεις που υφίστανται οι χριστιανοί, όλο και περισσότεροι μεταναστεύουν. Το τραγικό είναι ότι αυτές οι κοινότητες είναι οι αρχαιότερες στις χώρες τους. Οι Κόπτες πιστεύουν ότι είναι οι ιθαγενείς της Αιγύπτου, απόγονοι των αρχαίων Αιγυπτίων που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό πολύ πριν από την εισβολή των Αράβων και του Ισλάμ. Σήμερα αποτελούν στόχο επιθέσεων και διακρίσεων. Στη Συρία -όπως και αν καταλήξει ο εμφύλιος πόλεμος- οι χριστιανοί, που αριθμούν 2 εκατ. του πληθυσμού των 23 εκατ., θα βρίσκονται σε δύσκολη θέση επειδή φάνηκε να στηρίζουν το καθεστώς του Μπασάρ Ασαντ. Οσο η απαγωγή του ελληνορθόδοξου μητροπολίτη Χαλεπίου κ. Παύλου και του Συρορθόδοξου μητροπολίτη Γρηγορίου Γιοχάνα Ιμπραχίμ της ίδιας πόλης δεν φαίνεται να ήταν «λάθος», αλλά στρατηγική αντιχριστιανική κίνηση, ενισχύεται η τραγική άποψη του Μαρωνίτη Αρχιεπισκόπου της Δαμασκού, Σαμίρ Νάσαρ, ότι οι χριστιανοί της Συρίας αντιμετωπίζουν την επιλογή μεταξύ «δύο πικρών ποτηριών: να πεθάνουν ή να φύγουν». Σύμφωνα με τον Guardian, ήδη έφυγαν 300.000. Η κοινότητα των χριστιανών της Συρίας υπάρχει από τα χρόνια του Απόστολου Παύλου. Τα πέντε πρώτα πατριαρχεία -Ιεροσολύμων, Ρώμης, Κωνσταντινούπολης, Αλεξάνδρειας και Αντιόχειας- μαρτυρούν την διαδρομή του Χριστιανισμού από το πρώτα χρόνια έως τώρα. Οι κοινότητες αυτές μεσουράνησαν μέσα στο Βυζάντιο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο μετά τις κατακτήσεις του Ισλάμ, άντεξαν μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, βρέθηκαν στο περιθώριο στα χρόνια του Αραβικού εθνικισμού μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και τώρα κλονίζονται από την άνοδο του ακραίου πολιτικού Ισλάμ. Η ταλαιπωρία των χριστιανών δεν άρχισε πρόσφατα. Πριν από 22 χρόνια, τον Ιούνιο του 1991, βρέθηκα σε ένα μικρό χωριό στο βόρειο Ιράκ, το Κομάνε, στο οποίο χριστιανοί ζούσαν από τον δεύτερο αιώνα – απ’ όταν οι μοναχοί άγιοι Σάουα και Ζεία έφεραν το μήνυμα του Χριστού στην εύφορη κοιλάδα και έχτισαν μοναστήρι σε ένα φαράγγι. Τον Απρίλιο του ‘91, συμμαχικές δυνάμεις υπό τους Αμερικανούς είχαν εκδιώξει τον ιρακινό στρατό από την περιοχή και αναμένονταν καλύτερες μέρες, κυρίως για τους Κούρδους. Για τους χριστιανούς, όμως, ήταν μια ευκαιρία να ξεφύγουν από τον φόβο που ήταν μόνιμος σύντροφός τους. «Εδώ είναι το τέλος της διαδρομής. Ολοι θέλουν να φύγουν», μου είπε ο ιερέας Ραμπάν Αλκάς, ένας λεπτός 42χρονος με αστραφτερά μπλε μάτια. Μέσα στην απλή, τσιμεντένια εκκλησία του Αγίου Κυριάκου, αγοράκια έψελναν έναν ύμνο στην αρχαία Αραμαϊκή - τη γλώσσα που μιλούσε ο Χριστός.  http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_28/04/2013_496404

Το εκρηκτικό πάζλ της Μέσης Ανατολής και η ελληνική ανυπαρξία. Νίκος Χειλαδάκης

Το εκρηκτικό πάζλ της Μέσης Ανατολής και η ελληνική ανυπαρξία

Νίκος Χειλαδάκης -Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 Μια σειρά από γεγονότα και εξελίξεις των τελευταίων μηνών έχουν φέρει την όλη περιοχή της Μέσης Ανατολής σε μια εκρηκτική κατάσταση  και έχουν δημιουργήσει ένα περίπλοκο σταυρόλεξο το οποίο ακόμα και οι πιο δυνατοί λύτες, δηλαδή κορυφαίοι στρατηγικοί αναλυτές, δυσκολεύονται να το λύσουν και να προβλέψουν τις εξελίξεις, με αποτέλεσμα να επικρέμαται ένα τρομακτικό ολοκαύτωμα που σίγουρα θα έχει πολύ ευρύτερες συνέπειες.

Ο εμφύλιος πόλεμος στην Συρία έχει φέρει αντιμέτωπους  τους αντικαθεστωτικούς  εναντίον του καθεστώτος Άσαντ. Η Τουρκία, μαζί με την Δύση, στηρίζει τους αντιπάλους τους Άσαντ και συχνά αντικαθεστωτικοί εισέρχονται στο συριακό έδαφος από την Τουρκία για να πολεμήσουν το συριακό καθεστώς. Όμως ανάμεσα στους αντικαθεστωτικούς υπάρχουν ακραίοι ισλαμιστές οι οποίοι σκοπεύουν να δημιουργήσουν ισλαμικό κράτος ενάντια στο Ισραήλ και στην Δύση.

Το Ισραήλ κρατεί μια αμήχανη στάση ενώ διακατέχεται από μεγάλη ανασφάλεια καθώς το στάτους κβο της περιοχής που είχε στερεωθεί επί δεκαετίες, έχει ανατραπεί εκ βάθρων. Ο Άσαντ έχει αφήσει ελευθέρους  τους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι θεωρητικά είναι εναντίον του, αλλά τελευταία συγκρούονται με τους αντικαθεστωτικούς.
Όπως υποστηρίζουν οι Κούρδοι, οι αντικαθεστωτικοί καθοδηγούμενοι από την Άγκυρα τους επιτέθηκαν με αποτέλεσμα αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Κούρδων της Συρίας και αντικαθεστωτικών. Μάλιστα υπάρχουν κουρδικές καταγγελίες ότι μέλη της Αλ Κάιντα εισήρθαν από το τουρκικό έδαφος, (όπου υποτίθεται ότι καταδιώκονται από τους Τούρκους), για να χτυπήσουν τους Κούρδους της Συρίας.
Το κουρδικό ΡΚΚ στην Τουρκίας, που τελευταία έχει αυξήσει τις επιθέσεις του κατά των Τούρκων με πολλά θύματα στον τουρκικό στρατό,  στηρίζει τους Κούρδους της Συρίας ενώ τελευταία έχει συνάψει άτυπη συμφωνία εκεχειρίας  με το Ιράν απελευθερώνοντας δυνάμεις του από τα ανατολικά. Ο Κούρδος ηγέτης του Ιράκ, Μασουτ Μπαρζανί, είναι σύμμαχος της Τουρκίας, αλλά  στηρίζει τους Κούρδους της Συρίας εναντία στους αντικαθεστωτικούς που… στηρίζει η Άγκυρα.
Μέσα στο Ιράκ, η ιρακινή κυβέρνηση  που είναι σιιτική και φιλοιρανική, τελευταία έχει στραφεί κατά της Τουρκίας ενώ  αποφάσισε να επιβληθεί στους Κούρδους του Ιράκ με δυναμικό τρόπο με αποτέλεσμα να απειλείτε νέα σύρραξη.
Το Ιράν όμως, έσπευσε να στηρίξει τους Κούρδους του Ιράκ ενάντια της… φιλοιρανικής κυβέρνησης της Βαγδάτης,  με σκοπό να μπορεί να μεταφέρει  μέσω του ιρακινού Κουρδιστάν δυνάμεις του στην Συρία για να στηρίξουν τον Άσαντ στον πόλεμο του κατά των αντικαθεστωτικών.
Στο θέμα αυτό ενεπλάκει και η ιρανική αντιπολίτευση που έσπευσε να καταγγείλει το ιρανικό καθεστώς των μουλάδων ότι… στρέφετε κατά του…φιλοιρανικού  ιρακινού καθεστώτος ενώ παράλληλα…καταδίκασε την επικείμενη εισβολή ιρακινών στρατευμάτων στο κουρδικό Ιράκ.

Νοτιότερα αυξάνεται επικίνδυνα η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνων στην Γάζα, ενώ η Αίγυπτος που θέλει την ανατροπή του Άσαντ, ο οποίος είναι ορκισμένος εχθρός του Ισραήλ, σπεύδει να στηρίξει τους Παλαιστινίους ενάντια στο Ισραήλ.
Παρ' όλα αυτά όμως οι Άραβες ενώ ρίχνουν μεγάλα κεφάλαια στην Συρία κατά του Άσαντ, όπως κατήγγειλε η σιιτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου που πολεμά το Ισραήλ, δεν βοηθούν ουσιαστικά τους Παλαιστινίους στην Γάζα κατά του Ισραήλ.
Η Τουρκία, ενώ είναι σύμμαχος των ΗΠΑ που στηρίζουν το Ισραήλ, κατήγγειλε το Ισραήλ ότι είναι χώρα τρομοκράτης, με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να απαντήσουν με σκληρό τρόπο στις τουρκικές καταγγελίες ότι οι Τούρκοι δυναμιτίζουν τις προσπάθειες  ειρηνικής επίλυσης της διένεξης.
Στον ίδιο τον Λίβανο οι Σιΐτες είναι υπέρ του Άσαντ, ενώ οι Σουνίτες εναντίον του, με την απειλή  να επεκταθεί ο εμφύλιος της Συρίας στο λιβανικό έδαφος.
Να μην ξεχνάμε και την Ρωσία που μετά από πολλά χρόνια επανήλθε με αξιώσεις στην εύφλεκτο περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Τέλος δεν έχει σταματήσει να υπάρχει πάντα ο κίνδυνος σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, με πιθανές ολέθριες πυρηνικές προεκτάσεις.

Από όλα αυτά το μόνο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι για άλλη μια φορά οι ανεύθυνες και επιπόλαιες πολιτικές της Δύσης, (Ευρώπη-ΗΠΑ), στην Μέση Ανατολή, με αποκορύφωμα την λεγόμενη «αραβική άνοιξη» (που στην πραγματικότητα ήταν αραβικός ισλαμιστικός «χειμώνας»),  επιδιώκοντας τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής, γιατί  γι’ αυτά γίνετε όλη αυτή η φασαρία, έχουν προκαλέσει ένα τρομακτικό αδιέξοδο που κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχτεί.

Το θλιβερό είναι πως η Ελλάδα σε όλο αυτό το πάζλ, που απασχολεί συνεχώς την διεθνή επικαιρότητα, ενώ θα έπρεπε να έχει ουσιαστικό και αποφασιστικό λόγο καθώς όλα αυτά συμβαίνουν στην περιοχή μας, «βουλιαγμένη» στην ατέρμονη κρίση της, απουσιάζει ολοκληρωτικά θέτοντας σε κίνδυνο τα ζωτικά μας συμφέροντα, όπως ΑΟΖ και ενεργειακά κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου.
Οι «σωτήρες» μας,  που το μόνο που ξέρουν είναι να ξεπουλάνε τα πάντα «αντί πινακίου φακής»,  κάποτε θα πρέπει να δώσουν λόγο για αυτή την στρατηγική μας εκμηδένιση που πλήττει καίρια την εθνική μας κυριαρχία.
http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_6038.html