ΦΟΡΟΣ ΣΤΑ ΚΟΤΕΤΣΙΑ

Παπαδημητρίου Απόστολος

            Είναι πλέον πασιφανές ότι η χώρα μας έχει βυθιστεί σε ύφεση άνευ προηγουμένου κατά ειρηνική περίοδο. Οι δανειστές μας γίνονται ολοένα και πιο προκλητικοί και οι κυβερνώντες διαχέουν την αντίληψη ότι δίνουν αγώνες υπέρ του ελληνικού λαού. Δίνουν πράγματι ή ζητούν από τους εκπροσώπους των δημίων μας πίστωση χρόνου, ώστε να πεισθεί ο λαός πως πράγματι προασπίζονται τα δίκαια ή τα συμφέροντά του. Χρησιμοποίησα εναλλακτικά τους δύο όρους, καθώς δεν είναι πάντοτε ευδιάκριτο αν πρόκειται για το ένα ή το άλλο. Ας θυμηθούμε και την αντίδραση στη ρήση πολιτικού: «Ό, τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»!
            Ας επιχειρήσουμε νηφάλια έναν απολογισμό των τελεσθέντων κατά τη μνημονιακή περίοδο. Μας είπαν ότι σύντομα θα είχαμε τη δυνατότητα να εξέλθουμε στις αγορές. Αυτό διεψεύσθη παταγωδώς. Μάλιστα στην αρχή του έτους το ΔΝΤ, ο μηχανισμός αυτός που έσπειρε τον όλεθρο στις χώρες, των οποίων ανέλαβε να ανορθώσει την οικονομία, αποδέχθηκε ότι οι εκτιμήσεις για την ελληνική οικονομία υπήρξαν λανθασμένες! Τί άραγε οδήγησε τους ιθύνοντες στην ομολογία αυτή; Μήπως κρίση συνειδήσεως; Αστείο! Οι άνθρωποι που διαφεντεύουν τα οικονομικά του πλανήτη είναι αδίστακτοι και πωρωμένοι! Το έχουν νοιώσει οι απόκληροι του πλανήτη, οι χώρες των οποίων λεηλατήθηκαν πριν από τη δική μας. Τότε εμείς καμαρώναμε βουτηγμένοι στο λάγνο ψεύδος της προόδου και της ευημερίας! Ασφαλώς η ομολογία είναι κίνηση στα πλαίσια εφαρμογής σχεδίου, του οποίου τις φάσεις αγνοούμε και ίσως να μη κατανοήσουμε ποτέ. Ουδείς όμως αναρρωτήθηκε: Δηλαδή επιστρέφοντας στις αγορές θα συνεχίσουμε να ζούμε δανειζόμενοι;
            Οι δανειστές μας γνώριζαν πως η χώρα μας δανειζόμενη διαρκώς και ασύστολα θα κατέληγε σε πλήρη αδυναμία αποπληρωμής των δανείων. Η πτώση της βιομηχανικής παραγωγής ήταν εμφανής ήδη από το 1982 και η σπατάλη, στα πλαίσια της υιοθεσίας του εισαχθέντος μαζί με τα προϊόντα καταναλωτικού πνεύματος, επιεικώς προκλητική! Παράλληλα συρρικνωνόταν διαρκώς η πρωτογενής παραγωγή με τα μέτρα που ελάμβαναν οι εταίροι μας και εφάρμοζαν οι κατ’ εντολήν τους εκλεγμένοι από τον «κυρίαρχο» λαό «ηγέτες» μας. Πώς ήταν δυνατόν υπό τις συνθήκες αυτές η χώρα μας να κατορθώσει να αποπληρώσει τα δάνειά της; Αυτό το γνωρίζει κάθε νοικοκύρης, που υφίσταται μύριες όσες θυσίες, προκειμένου να αποφύγει τον δανεισμό!
            Ο αναγνώστης ίσως αντιλήφθηκε ότι ο τίτλος του άρθρου έχει σχέση με προφητεία του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ας παραθέσουμε όμως πριν από την ανάλυσή της τρεις άλλες προφητείες: «Οι άνθρωποι θα μείνουν φτωχοί, γιατί δεν θάχουν αγάπη στα δένδρα» και «οι άνθρωποι θα καταντήσουν γυμνοί, γιατί θα γίνουν τεμπέληδες»! «Φτιάχνετε σπίτια τορνευτά και δεν πρόκειται να κατοικήσετε σ’ αυτά»! Τις παραθέτω εν γνώσει ότι διατρέχω τον κίνδυνο να κακοχαρακτηριστώ από τον καιροφυλακτούντα δημαγωγικό λόγο. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει την κακοδαιμονία του δημοσίου τομέα, ο οποίος αποτέλεσε τροφέα των οπαδών της ήσσονος προσπαθείας, κατά κανόνα μελών της πελατείας των κομμάτων εξουσίας. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι επιδοτήσεις κατέστησαν σε μία τριακονταετία τον αγρότη μας οκνηρό. Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι το πατροπαράδοτο όνειρο να αποκτήσουμε κατοικία μετατράπηκε σε αρρωστημένο όνειρο να αποκτήσουμε χλιδάτη (τορνευτή) πρώτη και έπειτα δεύτερη.
            Ασφαλώς μπορούν να εκφραστούν αντιρρήσεις όπως: «Και πού γνωρίζαμε εμείς το σχέδιό τους δια των επιδοτήσεων;» (αγρότες). «Και πού γνωρίζαμε ότι θα μειωθούν τόσο οι αποδοχές μας ή ότι θα μέναμε άνεργοι;» (κινδυνεύοντες να χάσουν το ακίνητό τους). Ασφαλώς την κύρια ευθύνη φέρουν οι διαχειριστές της εξουσίας, οι οποίοι υπηρέτησαν το σχέδιο οικονομικής υποδούλωσης της χώρας και εξαθλίωσης του λαού μας! Μόνον όμως ο δημαγωγικός λόγος απαλλάσσει πλήρως τον λαό. Ο λαός μας εγκατέλειψε την πίστη του και τις παραδόσεις και στράφηκε προς τους δημαγωγούς που επί σαράντα χρόνια τον παραμύθιασαν. Έχει λοιπόν κι αυτός ευθύνη.
            Η εισπρακτική αδυναμία των κυβερνώντων, παρά τις σημαντικές μειώσεις του εισοδήματος εργαζομένων και συνταξιούχων, παρά τον καταποντισμό των υγειονομικών και κοινωνικών παροχών, όχι μόνο δεν πραΰνουν τους δανειστές μας, αλλά τους καθιστούν περισσότερο άγριους στις απαιτήσεις τους! Γνωρίζουν πως επενδύσεις δεν θα γίνουν (άραγε δεν το γνωρίζουν και οι κυβερνώντες μας;), συνεπώς για να εξοφλήσει η χώρα μας πρέπει να εκποιήσει όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο (όχι βέβαια των προστατευομένων από το σύστημα πλουτοκρατών). Φόρος επί της γης, άσχετα αν αυτή αποφέρει ή όχι εισόδημα στον κάτοχό της! Φόρο στις σταβλικές εγκαταστάσεις (στα κοτέτσια κατά άγιο Κοσμά). Κι ας συνθλίβονται αγρότες και κτηνοτρόφοι από τους εκβιασμούς των μεγαλεμπόρων και πολυεθνικών εταιρειών. Φόροι επί φόρων στα ακίνητα (στα παράθυρα κατά τον άγιο Κοσμά) εισπραττόμενοι κατά διάφορους τρόπους!
            Λύσσαξαν οι δανειστές μας, επειδή ο λαός μας είχε ένα όνειρο: Να κτίσει ένα σπίτι ή να αγοράσει ένα σπίτι για κάποιο παιδί του. Κακό το όνειρο, καθώς οι λαοί της Δύσης, οι πολιτισμένοι, γεννιούνται και πεθαίνουν σε ενοικιαζόμενα, που ανήκουν σε μεγάλες εταιρείες ακινήτων. Και τώρα δίδεται (;) η μάχη για τα ακίνητα που απειλούνται με πλειστηριασμό! Τι θα απογίνει, θα το μάθουμε σύντομα. Πάντως δεν έχει διαψευσθεί ότι τράπεζες της χώρας έχουν πωλήσει τα «κόκκινα» δάνεια σε γερμανικές. Πολλοί οι κάτοικοι του εξωτερικού, οι ενδιαφερόμενοι να αγοράσουν οικία σε τιμή ευκαιρίας στην ηλιόλουστη χώρα μας!
            Άλλος όμως είναι ο κύριος στόχος των αρπακτικών: Ο δημόσιος πλούτος της χώρας, για τον οποίο οι ασκούντες την εξουσία παραπλανούν την κοινή γνώμη, όπως στην περίπτωση του χρυσού στις «Σκουριές» της Χαλκιδικής. Όμως δεν θα προφτάσουν να μας τα πάρουν. Ο άγιος Κοσμάς προφήτευσε:  «Θα σας ρίξουν πολύ παρά (σ.σ. θα σας δανείσουν μεγάλα ποσά). Θα σας ζητήσουν να τον πάρουν πίσω, αλλά δεν θα μπορέσουν»! Συνέλληνες, ας έχουμε θάρρος.
                                                                                                 
http://www.enromiosini.gr/arthrografia/%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%B1/    

Τραγικότητα… ἐν Χριστῷ ἐλπίδες… Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου

Τραγικότητα… ἐν Χριστῷ ἐλπίδες…

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου ἐφημέριου Ἱ.Ν. Κοιμήσεως ΘεοτόκουἈμαρουσίου

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν χωρίς φόβο καί πάθος προσπαθεῖ νά διατυπώνει τήν ὀρθόδοξη θεανθρώπινη ἄποψη γιά τήν παροῦσα ζωή καί νά ὁριοθετεῖ τίς ἐν Χριστῷ ἐλπίδες της γιά τή Μέλλουσα.

Μέ ὁποιοδήποτε κόστος ἐπιθυμεῖ νά καταθέτει στόν πονεμένο καί τραυματισμένο λαό μας τήν ἀλήθεια καί μόνο τήν Ἀλήθεια, τό Χριστό, πού εἶναι ἡ πρώτη προϋπόθεση γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἀληθινῆς ἐλευθερίας. «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια» λέγει ὁ Χριστός.  «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. η΄ 32),

Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, θεοφώτιστος καί ἔμπειρος ἐπόπτης τῶν οὐρανίων καί τῶν ἐπιγείων ἀξιῶν, ὑποστηρίζει ὅτι ὄντως ἐλεύθερος, πραγματικά ἐλεύθερος, εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού θέλει νά ὑποτάσσει τό εὐτελές καί γεῶδες θέλημά του στό θέλημα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ.  Ἡ πλήρης ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται στήν πλήρη ἀποδοχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. 

Ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός στήν Κυριακή προσευχή Του, πού μᾶς δίδαξε καί θέλει μέσῳ αὐτῆς νά Τοῦ ἀπευθυνόμαστε, λέγει μεταξύ ἄλλων «γενηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς» (Ματθ. ς΄ 10).  Θεωρεῖ δηλαδή ἱερή ὑπο­χρέωση τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ νά ταυτίζει τό δικό του ἀνθρώπινο θέλημα μέ τό ὁσημέραι σταδιακῶς ἀποκαλυπτόμενο θέλημα τοῦ Θεοῦ Πατρός.  Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ὡς ἀγαπητός Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ γίνεται παράδειγμα ἀρχοντικῆς προσφορᾶς τοῦ θελήματός Του πρός τό θέλημα τοῦ οὐρανίου Πατρός Του.   
Μολονότι ἦταν στήν προαιώνια βουλή τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ προαποφασισμένη ἡ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, τό ἅγιο μαρτύριό Του, ἡ Σταύρωσή Του, ὁ θάνατός Του, ἡ εἰς ᾍδου κάθοδός Του καθώς καί ἡ Ἀνάστασή Του, ὅμως στήν Ἀρχιερατική Του προσευχή μιλάει καί ὡς ἄνθρωπος ἐλεύθερα πρός τόν Θεό Πατέρα Του.  Τοῦ διατυπώνει τήν παράκληση «εἰ δυνατόν παρελθέτω τό ποτήριον τοῦτο ἀπ’ ἐμοῦ» (Ματθ. κς΄ 39).   
Ὅμως ἀμέσως τό καλό ἀνθρώπινο θέλημα τοῦ Κυρίου ἁρμονικά συνεργαζόμενο μέ τό θεϊκό Του θέλημα, προσφέρεται ἑκούσια στό θέλημα τοῦ Θεοῦ Πατρός μέ τίς βαρυσήμαντες φράσεις: «… οὐχ ὡς ἐγώ θέλω, ἀλλ’ ὡς Σύ» (Ματθ. κς΄ 40).  Δέν μποροῦμε νά ξεχωρίσουμε βέβαια τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας ἄλλοτε σέ ἀνθρώπινο καί ἄλλοτε σέ Θεῖο.   
Ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας θέλησε νά ἐκφρασθεῖ ὡς ἄνθρωπος γιά νά καταλάβουμε, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ὅτι τό μαρτύριό Του δέν ἦταν εἰκονικό, ἐλαφρύ, ἀλλά ἀσύλληπτο μαρτύριο ὑπέρ ὅλου τοῦ κόσμου, ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί τῶν πρό καί τῶν μετ᾿ Αὐτόν δισεκατομμυρίων ἀνθρώπων ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων.  Μέ τή θυσία τοῦ Θεανθρώπου καθόλου δέν κατεστράφη τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου, ἡ εἰδοποιός διαφορά του, ἀπό ὁλόκληρη τήν ὑπόλοιπη δημιουργία, ἡ ἐλευθερία του.  Ἔτσι συντελέσθηκε καί συντελεῖται τό σωτήριο ἔργο τῆς παγκοσμίου συναναστάσεως μαζί μέ τόν Ἀναστάντα Κύριο ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους πού Τόν ἀποδέχθηκε καί ὅσων ἐξακολουθοῦν νά Τόν ἀποδέχονται ὡς Λυτρωτή.

Ζούσαμε μέχρι πρό τριετίας σέ μιά ἐλεύθερη «δημοκρατική χώρα».  Οἱ διακηρύξεις τῶν πολιτικῶν μας περί δημοκρατίας καί ἐλευθερίας μᾶς εἶχαν δημιουργήσει τήν ἐπισφαλῆ (ὄχι ἀσφαλῆ) βεβαιότητα ὅτι εἴμαστε προνομιοῦχο κράτος, γιατί ἔχουμε τήν ἐλευθερία μας.

Νά ὅμως πού μέ συνοπτικές διαδικασίες ὁ πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος, μαζί μέ τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν, ὑπέγραψαν τό Μάρτιο τοῦ 2010 τήν πρώτη Δανειακή Σύμβαση σέ ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου.   
Ξεπούλησαν ἀμετάκλητα στούς δανειστές τήν πατρίδα μας, ἔδαφος, ὑπέδαφος, ἐναέριο χῶρο, θαλάσσιο, δημόσια, ἰδιωτική, πολιτιστική περιουσία.  Συνεχίζουν ἅπαντες οἱ μετέπειτα κυβερνῆτες νά ξεπουλᾶνε τά πάντα, ὅλο τό βιός τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Γιά νά μήν ὑπάρξει καμιά ἀνατροπή τῆς Δανειακῆς Σύμβασης καί τῶν ἑπομένων σκληρῶν Μνημονίων, καταργήθηκαν αὐθαίρετα καί τό Σύνταγμα καί ὅλοι οἱ θεσμοί τῆς χώρας.   
 Ἁλυσοδένονται ὅλοι οἱ πολῖτες μέ ρῆτρες σκληρές, ἀνήκουστες, ἀναπάντεχες, ἀπίστευτες.  Ὅλα τά αὐτονόητα δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καταπατοῦνται καί ἀκυρώνονται.  Ὅσες νόμιμες προσφυγές γίνο­νται στά δικαστήρια δέν δικαιώνουν τόν πολίτη ἀλλά τό ληστρικό πλέον «κράτος».   
Οἱ φορολογίες καί τά χαράτσια καθώς καί οἱ ἀναδρομικοί νέοι φόροι ἀκίνητης περιουσίας εἶναι τόσον ὑπέρογκοι, πού κανένας πολίτης πλέον δέν θά μπορέσει νά τούς πληρώσει, μέ ἀποτέλεσμα νά πεταχθοῦν ὅλοι στούς δρόμους, στά χωράφια, στίς σπηλιές, ἄν ὑπάρχουν καί ὅπου ὑπάρχουν.   
Τά νοσοκομεῖα, τά σχολεῖα, τά φαρμακεῖα, οἱ ἀσφαλιστικοί φορεῖς, τά μικρά καταστήματα καί τελευταῖα, ὅπως φαίνεται, καί τά μεγάλα super market θά διαλυθοῦν καθώς καί ὅλες οἱ δημόσιες ὑπηρεσίες.  

 Ἀπηνής διωγμός, πρωτοφανής στήν ἱστορία τῆς πολιτι­σμένης Εὐρώπης καί τοῦ ἐλεύθερου κόσμου.  Ἡ πολιτισμένη Γερμανία ἐκδικεῖται τήν Ἑλλάδα, ὑπό τά ὄμματα καί τά χαμόγελα ὅλων τῶν Εὐρωπαίων ὑπουργῶν, ἐκτός σπανίων ἐξαιρέσεων.  Μετά τά κρεματόρια πού ἔστησαν κατά τῶν Ἑβραίων πολιτῶν, μετά τά στρατόπεδα Ἄουσβιτς καί Νταχάου πού σ’ αὐτά ἐκτοπίσθηκαν καί ἔλυωσαν χιλιάδες ἄνθρωποι μεταξύ αὐτῶν καί Ἕλληνες αἰχμάλωτοι, ἐφευρίσκο­νται νέοι τρόποι μαρτυρίου τῶν Ἑλλήνων.   
Θά ἐνταθοῦν τά μαρτύρια γιά νά ξεπουληθοῦμε καί νά μᾶς ἀποσπάσουν κάθε ἀνθρωπιστικό καί θρησκευτικό ἀγαθό πού φυλάσσουμε μέσα στήν καρδιά μας.  Οἱ πιέσεις πού ἔχουν ἐξασκήσει μέχρι σήμερα, ἀπο­σκοποῦν στό νά ἀπογοητευθοῦμε πλήρως καί νά τούς τά δώσουμε ὅλα μόνοι μας, «ἐλεύθερα», «δημοκρατικά», μέ τή συμφωνία ὅλων τῶν κομμάτων καί τήν ὑπογραφή τοῦ ἀξιότιμου καί γηραιοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας.   
Τί ἄλλο θά σκεφτοῦν;  Ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά σκεφτοῦμε.  Ἐφόσον ἡ ἐξουσία εἶναι πάντοτε ὑπό τήν κυριαρχία τοῦ ἄρχοντος τοῦ κόσμου τούτου, θά ἐπαληθεύεται ἀκατάπαυστα ὁ λόγος τοῦ Διαβόλου πρός τόν Κύριο: θά σοῦ χαρίσω τήν ἐξουσία ὅλου τοῦ κόσμου, «ἐάν πεσών προσκυνήσῃς μοι» (Ματθ. δ΄, 9).

Γιαυτό καί ὁ θεοφώτιστος καί χριστοδιακριτικότατος ἐθναπόστολος καί ἱερομάρτυρας ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔλεγε στούς σκλάβους προγόνους μας: «Ὅλα μποροῦν νά σᾶς τά πάρουν.  Μόνο τό Χριστό καί τήν ψυχή σας δέν μποροῦν, ἐκτός καί ἄν σεῖς μόνοι σας τούς τά δώσετε», προφανῶς κάτω ἀπό τήν ἀσφυκτική μαρτυρική πίεση πού ἐξασκεῖ τό τωρινό «δημοκρατικό» καθεστώς στόν Ἕλληνα πολίτη.   
Γιαυτό καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς μέ τούς λόγους του, μέ τό ἱερό Εὐχέλαιο πού τελοῦσε σ’ ἕνα τεράστιο πιθάρι σέ κάθε χωριό πού περιόδευε, μέ τίς ἄλλες ἁγιαστικές πράξεις, προσπαθοῦσε νά ἀφυπνίσει τήν ὀρθόδοξη πίστη καί συνείδηση τῶν σκλάβων.   
Τούς βοήθησε νά ἀποτινάξουν ἀτομικά καί συνολικά ἁμαρτίες μικρές καί μεγάλες, προλήψεις καί προκαταλήψεις, μαγεῖες, μίση, αἱρετικές δοξασίες, ὥστε ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία νά ἀνθίσει καί νά πάλλεται μέσα στίς ψυχές τους.

Ἄν δέν εἶχε προηγηθεῖ ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, δέν θά μπο­ροῦσαν νά ξεσηκωθοῦν μέ τά ὅπλα καί μέ τόν ἀγῶνα τοῦ 1821 οἱ ἔνδοξοι ἀγωνιστές.

 Ὡστόσο ὁ ἅγιος Κοσμᾶς δέ γλύτωσε τό μαρτύριο.  Ἑβραῖοι καί μουσουλμᾶνοι συνεργάστηκαν καί τόν ἀπηγχόνισαν, γιατί διαισθάνονταν οἱ παμπόνηροι, ὑποκινούμενοι ἀπό τόν ἀρχέκακο ὄφι, τό Διάβολο, ὅτι αὐτός ὁ καλογερόπαπας ἦταν πιό δυναμικός ἀπό τούς ἑκάστοτε ἐπαναστάτες, ἀφοῦ κατάφερνε νά ἐλευθερώνει πνευματικά τά ἀνά τήν ἐπικράτεια πνευματικά του τέκνα καί νά τά καθιστᾶ φωτόμορφα τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, ἀτρόμητα καί ἀνα­γεννημένα μέ τήν πανσθενουργό δύναμη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Μετά ἀπό ὅλα ὅσα ἔχουν σκαρώσει οἱ ἐχθροί ἐναντίον μας, οὐδαμῶς ἀντιδρώντων τῶν «κυβερνητῶν μας» ἀλλά γενναιοδώρως συμφωνούντων, μέ τούς δανειστές καί τό ΔΝΤ, διακριτικά φερόμενος ὁ λαός μας ἀποφεύγει πρός τό παρόν τήν αἱματοχυσία, ὅσο καί ἄν τά πουλημένα ΜΜΕ τήν προπαγανδίζουν καθημερινά.

Ἔχει ἀφομοιώσει ὁ ὀρθόδοξος λαός μας τήν ἀληθῆ ὀρθόδοξη διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καί τήν πίστη σ’ Αὐτόν.

Γνωρίζει καλά, ἔστω καί ἄν δέν εἶναι τακτικός στίς ἱερές ἀκολουθίες καί στίς πλουσιώτατες λατρευτικές λοιπές εὐκαιρίες, ὅτι ὁ Κύριός μας ποτέ δέν ἔκανε μιά θαυμαστή παλληκαριά, ἕνα καταπληκτικό σόου.  Ὅ,τι ἔκανε καί ὅ,τι εἶπε, ἦταν γιά τό αἰώνιο συμφέρον, γιά τήν αἰώνια ζωή, χωρίς νά καταπιέσει οὔτε νά πειθαναγκάσει κανένα.

Θά μποροῦσε νά κατέβει ἀπό τόν οὐρανό ὡς παντοδύναμος πανύψηλος ἄνδρας μέ πανίσχυρους φύλακες καί νά ἐπιβάλει θεοαυταρχικά τήν οὐράνια Βασιλεία Του.  Ὅμως δέν τό ἔκανε!  Γεννήθηκε ὡς βρέφος ἐν τῇ φάτνῃ μέσα σέ ἕνα σπήλαιο.  Θά μποροῦσε νά προλάβει τήν κακία τοῦ Ἡρώδη καί νά μή θανατωθοῦν ἐξ αἰτίας του βρέφη.  Δέν τό ἔκανε!  Ἤθελε ὡς πρω­το­μάρτυρες ἀθῷα βρέφη στή Βασιλεία Του.   
Θά μποροῦσε νά ἀποφύγει τήν προδοσία τοῦ Ἰούδα, νά φροντίσει πρώιμα νά τόν ἀποπέμψει ἀπό τή συνοδεία Του.  Δέν τό ἔκανε!  Τοῦ ἔδινε μέχρι τελευταία στιγμή εὐκαιρίες ἀλλαγῆς, μετανοίας, ἀνόρθωσης.  Θά μποροῦσε νά μήν ἐναντιώνεται στούς γραμματεῖς καί φαρισαίους.  Θά μποροῦσε νά ἦταν περισσότερο διαλλακτικός, ἐπικοινωνιακός.  Δέν θά μποροῦσε νά τά βρεῖ μαζί τους;  Δέν τό ἔκανε!   
Δέν ἤθελε νά «κουκουλώσει» τό κακό, τό ψεῦδος, τήν ὑποκρισία, ἀλλά μέ τήν ξεκάθαρη ἁγία διδασκαλία Του, εἰ δυνατόν, νά τούς συνετίσει.  Δέν θά μποροῦσε νά ἀποφύγει τήν ὑποκρισία τοῦ νοσηροῦ θρησκευτι­κοῦ κατεστημένου, τόν Ἄννα καί τόν Καϊάφα;  Ὅμως δέν τό ἔκανε!   
Δέν θά μποροῦσε νά μή φωνάξει ἐκεῖνα τά «οὐαί» ὁ μόνος ἀληθι­νός, δίκαιος, ἀναμάρτητος;  Πάσχιζε μήπως καί ξυπνή­σουν ἀπό τό βαρύ λήθαργο τῆς κακίας οἱ Ἀρχιερεῖς τοῦ νόμου, τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. 

Δέν θά μποροῦσε μέ ἕνα τρόπο νά ἀποφύγει τά ὀδυνηρά βασανιστήρια, τίς μαστιγώσεις, τούς προπηλακισμούς, τό ἀκάνθινο στεφάνι;  Δέν θά μποροῦσε νά ξεράνει τά χέρια τῶν βασανιστῶν Του;  Δέν θά μποροῦσε νά ἀποστομώσει τόν Πιλᾶτο μέ ἄπειρα, τρανταχτά νομικά, ἠθικά, κοινωνικά, ἀνθρωπιστικά, θεολογικά ἐπιχειρήματα;   Δέν διέθετε ἱκανότητα χιλίων ἀξίων δικηγόρων;  «Ὁ δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα»! (Ματθ. κς΄, 63).   

Ἤξερε, ὅτι δέν ἦταν ὁ καλύτερος τρόπος γιά τή σωτηρία ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους νά ἀποστομώσει τόν Πιλᾶτο.  Θά κατέστρεφε τό πολυτιμότερο δῶρο πού ἔκανε στόν ἄνθρωπο, ὅταν ἀρχῆθεν τόν πρωτοδημιουργοῦσε μαζί μέ τόν Πατέρα Του καί τόν Παράκλητο, τό Ἅγιο Πνεῦμα!   
Θά καταργοῦσε τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι καί ἡ εἰδοποιός διαφορά του ἀπ’ ὅλη τή λοιπή δημιουργία.  «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν, καί καθ’ ὁμοίωσιν», δέν εἶπε ὁ ἐν Τριάδι Θεός;  Δέν θά μποροῦσε καί τίς τελευταῖες στιγμές τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του, πάνω στό Σταυρό κάτι νά κάνει;  Τόν εἰρωνεύονταν.  Τοῦ ἔλεγαν:  Ἄν εἶσαι Υἱός τοῦ Θεοῦ, κατέβα νά σέ πιστέψουμε καί μεῖς!   Ὅμως ὁ Κύριος δέν τό ἔκανε!   Ἤξερε τούς διαλογισμούς, τίς προθέσεις, τήν πώρωση, τήν ὑποκρισία καί ὅλο τό πλέγμα τῶν παθῶν καί δέν ἤθελε νά φορτώ­σει περισσότερο, νά καταπιέσει, νά σπάσει τήν προσωπικότητά τους.   Δέν ἄντεχαν τά ἀγαπημένα του παιδιά οὔτε μιά τρίχα βάρος πάνω τους.  «Μή στήσῃς Κύριε αὐτοῖς τήν ἀνομίαν ταύτην», «Ἄφες αὐτοῖς! οὐ γάρ οἴδασι, τί ποιοῦσι» (Λουκ κγ΄, 34), ἔλεγε μέ ἀσήκωτο πόνο, ὁ Κύριος Θεάνθρωπος στό Θεό Πατέρα Του, αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κό­σμου, ὅλων τῶν γενεῶν πού προηγήθηκαν καί ὅλων ὅσων θά γεννηθοῦν μέχρι τῆς συντελείας, πού ὁ Ἴδιος, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς ἔχει ὁρίσει μαζί μέ τόν Πατέρα Του καί τόν Παράκλητο πρό καταβολῆς κόσμου.

Ὁ Ἑλληνικός λαός ὡς βαπτισμένος καί μυρωμένος μέ τό ἀληθινό βάπτισμα καί τροφοδοτούμενος μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί δή τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἔχει ἀντιληφθεῖ τόν πρῶτο τρόπο ἀντίστασης στούς ὕπουλους ἐχθρούς του.  Οἱ μύτες ὅλων μας ἔχουν πέσει, τά περιθώρια δανείων καί σπατά­λης εἶναι πιά ἀνύπαρκτα.  Ἐκ τῶν πραγμάτων εἴμαστε ὑποχρεωμέ­νοι νά μάθουμε, ὅπως ἄλλωστε μᾶς διδάσκει καί ἡ Ἐκκλησία μας, τό καλό κουμάντο, τήν καλή διαχείριση καί τήν εἰς ἀλλήλους ἀγάπη, τήν ἀλληλοβοήθεια.

Μέσα στίς ἐνορίες μας καί στίς ἱερές μονές τῆς πατρίδας μας ἑδραιώνεται καί ἀναπτύσσεται ἕνα ἀδελφικότερο κλῖμα συνεργα­σίας καί ὁμόνοιας, ἄμυνες καί ἀρετές πού πάντοτε στούς δύσκολους καιρούς ἀνέπτυσσε ὁ Ἕλληνας.

Οἱ περιστάσεις ὅμως οἱ σημερινές εἶναι δυσκολότερες καί ἐπικινδυνότερες ἄλλων ἐποχῶν.  Στά τετρακόσια χρόνια δουλείας δέν ὑπῆρχε ἡ αἰσχρή τηλεόραση καί τό πορνοinternet.  Δέν ὑπῆρχαν οἱ ἀργυρώνητοι δημοσιογράφοι πού τροφοδοτοῦ­νται μέ ἀσύλ­λη­πτες παροχές ἀπό τή Νέα Ἐποχή, γιά νά σπέρνουν τήν παρα­πληροφόρηση καί τήν πλύση ἐγκεφάλου, ψυχῆς, καρδιᾶς, σώματος, κοινωνίας.   
Δέν ἦσαν ποτέ ἄλλοτε, τόσο συνεργάσιμοι οἱ κυβερνῆ­τες μας μέ τούς δανειστές ὅσο σήμερα.  Κάποιοι τολμοῦσαν νά ποῦν ἕνα ΟΧΙ.   Σήμερα ἀπό κανένα κυβερνητικό στέλεχος δέν ὑπάρχει ἀντίσταση.  Ἐπί τῆς ἐποχῆς τῶν περσικῶν πολέμων ἕνας ἦταν ὁ Ἐφιάλτης.  Σήμερα εἶναι ἀμέτρητοι. 

Τί θά μποροῦσε νά γίνει σήμερα; 

Ὅλοι οἱ προγενέστεροι ἀγῶνες εὐοδώθηκαν, ἐπειδή ἄρχι­σαν.  Βλέποντας ὁ Καλός Θεός ὅτι ἄρχισαν οἱ δίκαιοι κατά τῶν ἐχθρῶν κατακτητῶν ἀγῶνες, ἄρχισε καί ὁ Ὕψιστος νά βοηθάει, νά ἐμπνέει, νά στερεώνει, νά παρέχει νίκες κατά τῶν ἐχθρῶν.

Τί μπορεῖ καί τί πρέπει νά γίνει σήμερα, ἄμεσα, ὥστε νά ἀρχίσει, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, ἄμυνα, ἀντίσταση, ἀγώνας; 

1.       Ὁ ἅγιος γέροντας ἀπό τήν Ἀριζόνα, π. Ἐφραίμ μᾶς τόνισε στήν τελευταία μας ἐπικοινωνία τήν καθαρή ἐξομολόγηση.  Πρώτη καί ἄμεση ἐν Χριστῷ πνευματική κίνηση γιά τήν κάθαρσή μας ἀπό τά πάθη καί ἀπόκτηση θείου φωτισμοῦ, ἄς εἶναι ἡ εἰλικρινής καί προσεκτική ἐξομολόγηση, γιά νά ἀναγνωρίσουμε τό μερίδιο τῆς ἐνοχῆς μας στή δημιουργία τῆς «κρίσης» καί νά καταξιω­θοῦμε νά σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ δοξασμένου Χριστοῦ στή μέλλουσα Κρίση.

2.      Ἴσως θά πρέπει οἱ Ἱεράρχες μας νά γίνουν ἁπλούστεροι, διδα­κτικότεροι, λαϊκότεροι σάν τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό.  Πρόσφατα στήν ξενάγηση στούς Ἁγίους Τόπους, στό Ναό τῆς Ἀναστάσεως, μᾶς ἔδειξαν ἀπό τήν ἁγία Αὐλή μιά Εἴσοδο πού τώρα εἶναι κλειστή, κτισμένη.   
      Ὅταν τόν 7^ο αἰῶνα ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος μετέφερε τόν Τίμιο Σταυρό πού πῆρε ἀπό τούς Πέρσες, προσπαθοῦσε νά εἰσέλθει ἀπό αὐτή τήν πύλη κρατῶντας τόν Τίμιο Σταυρό, ἀλλά δέν μποροῦσε.  Κάτι τόν ἐμπόδιζε.  Μόνο ὅταν κατάλαβε, ὅτι ἔπρεπε νά βγάλει τό αὐτοκρατορικό στέμμα, μόνο τότε κατάφερε νά εἰσέλθει καί νά τοποθετήσει τόν Τίμιο Σταυρό.   
      Ἀπό τότε ἑορτάζεται κάθε χρόνο στίς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Παγκόσμιος Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ.  Ἀπό τότε μέχρι σήμερα ἅπαντες οἱ Ἱεράρχες δέν φοροῦν Μίτρα ὅταν λειτουργοῦν στόν Ἱερό Ναό τοῦ Γολγοθᾶ.  Μποροῦν καί σήμερα κάπως ἔτσι νά κινηθοῦν καί οἱ δικοί μας Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς;  Ἐννοεῖται ὅτι εἶμαι ὁ τελευταῖος τῶν ἱερέων πού θά τολμοῦσα νά κάνω ὑποδείξεις στούς Ἁγίους Ἀρχιερεῖς μας.  Τούς θέλουμε ὅμως πιό κοντά μας, πιό μάχιμους σέ καιρούς «οὐ μενετούς».

3.      Ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς νά εἴμαστε πρῶτοι στή διακονία τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τῆς, εἰ δυνατόν, καθημερινῆς τελέσεως τῆς Θείας Λειτουργίας.  Κατεβάζουμε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό ἐπί τῆς γῆς καί ὁ Ἴδιος συγκαταβαίνει σ’ αὐτήν τήν κάθοδο καί τρέφει ἅπαντας, κλῆρο καί λαό μέ τό Τίμιο Σῶμα Του καί τό Ἄχραντο Αἷμά Του.  Ὑπάρχει ἀνώτερο, τρανότερο, μεγαλύτερο θαῦμα ἐπί τῆς γῆς;  Καί μόνο αὐτό τό Μυστήριο μπορεῖ νά φέρει τήν πολυπόθητη ἐλευθερία ἀπό τούς νοητούς ἀλλά καί ὑπαρκτούς ἐχθρούς μας.  Ἡ ἀλάνθαστη ὅμως βουλή τοῦ Κυρίου ἔχει τόν πρῶτο λόγο.  Ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε καί ὑπακούουμε.  Ἀρκεῖ ὄντως νά Τόν ὑπακούουμε.

4.      Κλῆρος καί λαός ἑνωμένοι ἐν Χριστῷ δέν πρέπει νά ἀφήνουμε τό χρόνο μας νά χάνεται.  «Ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν» (Ἐφεσ. ε΄,16) προτρέπει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.  Καί ἀλλοῦ λέγει: «ὁ καιρός συνεσταλμένος ἐστι» (Α΄ Κορ. ζ΄,29).  Μέ ἁπλᾶ λόγια δέν ἔχουμε καιρό γιά χάσιμο.  Πρέπει νά τόν ἀξιοποιήσουμε παντοιοτρόπως.  Πρῶτα στή λατρεία τοῦ Θεοῦ καί ἔπειτα στή διακονία τῶν ἀδελφῶν.  Ὄρθρους, Ἑσπερινούς, Ἀπόδειπνα, Χαιρετισμούς, Μεσο­νυ­κτικά, Θεῖες Λειτουργίες.   
     Ὅλες αὐτές οἱ θεόπνευ­στες ἱερές ἀκολουθίες μέ κορυφαία τή Θεία Λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἤ τοῦ Μ. Βασιλείου, ὅποτε ἐπιτρέπε­ται νά τελεῖται, μᾶς ἁγιάζουν, ἀποτελοῦν πνευματικά ἀλεξικέ­ραυνα κατά τῆς δικαίας ἀπειλῆς τοῦ Θεοῦ καί προκαλοῦν τό Θεό Πατέρα μας νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τήν τυραννία τῆς Νέας Ἐποχῆς καί νά μᾶς χαρίσει τό τεράστιο πνευμα­τικό καί χρηματικό χρέος.

5.      Μετανοη­μένοι καί ταπεινωμένοι νά φροντί­ζουμε γιά τά ἔργα τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰς ἀλλήλους διακονίας.  Προσφορά χρημάτων καί ἄλλων ἀναγκαίων εἰδῶν, γιά δαπάνη χρόνου, στήριξη ψυχολογική καί πρακτική τῶν ἀδυνάτων ἀδελφῶν, ἐλεημοσύνη μέ τόν ἐγκάρδιο καλό λόγο μας, διάθεση κοινῆς συνεργασίας γιά τή σίτιση καί περίθαλψη πάντων.  Ἡ συμπόνια, ἡ φιλοστοργία καί ἡ ἀληθινή ἐν Χριστῷ ἀγάπη θά καλύπτουν τίς ἀδυσώπητες ἀνάγκες πού καθημερινά ἀνακύπτουν.

6.      Ἡ εὐχή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με» καί τῆς Κυρίας Θεοτόκου «Ὑπεραγία Θεοτόκε βοήθει μοι», θά πρέπει μυστικά καί ἀθόρυβα, ταπεινά καί μέ ἁπλότητα νά ἐναλλάσσονται μέσα μας.  Ὅταν δουλεύουμε, ὅταν ὁδηγοῦμε, ὅταν μαγειρεύουμε, ὅταν περπατᾶμε, ὅταν πλένουμε ἤ ὅταν πλενόμαστε.  Τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χρι­στοῦ καί τῆς Παναγίας εἶναι θησαυροί ἀνέκλειπτοι, κρυμ­μένοι στά βάθη τῆς βαπτισμένης καί μυρωμένης ψυχῆς μας καί δυναμίτες πνευματικοί, σαρωτικοί κάθε κακοῦ καί δημιουργικοί ἀνθέων εὐωδιαστῶν, χριστοαρετῶν. 

Μακάρι ὅλη ἡ Ἑλλάδα μας νά γίνει Χριστοκράτος, Παναγιοκράτος, Χριστοέθνος, Παναγιοέθνος μέσῳ τῶν κρυφῶν μυστικῶν εὐχῶν.  Ὅλες οἱ ἄκρες τῆς Ἑλληνικῆς γῆς μποροῦν νά γίνουν Χριστοάκρες.  Μπορεῖ νά πληρωθεῖ πᾶσα ἡ Ἑλληνική γῆ τῆς εὐωδίας τῆς εὐχῆς.   Ἔτσι ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ πνευματικά, μποροῦ­με νά ἐλευθερωθοῦμε καί ὑλικά, βιωτικά, κοσμικά.   

Ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει ἐν Χριστῷ ζωντανές ἐμπει­ρίες, πού μπορεῖ νά τίς μεταδώσει εὐρύτερα. Ὅσο καί ἄν πολεμούμαστε ἀπό τούς δικτάτορες τῆς Νέας Ἐποχῆς, ὄχι μόνο θά ἐπιβιώνουμε ἀλλά καί θά ἁπλώνουμε τά δίχτυα  καί τά ἄγκιστρα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, γιά νά βαπτίζονται, νά φωτίζονται, νά ἀνδρώνονται, στήν ἐν Χριστῷ ζωή καί οἱ πιό μακρινοί Εὐρωπαῖοι καί μή ἀδελφοί.

Ἴσως αὐτά προορατικά ἔβλεπε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ὅταν σέ μιά ἐπίσης δύσκολη περίοδο τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, μέ ἐν Χριστῷ πνευματικό ἐνθουσιασμό ἔλεγε:

«Ἡ φιλοσοφία εἶναι ἀληθῶς ἀναφαίρετον κτῆμα τοῦ Ἕλληνος· διαδιδομένη ἀνά τά ἔθνη προσηλυτίζει αὐτά καί καθιστᾶ αὐτά ἑλληνικά, οὐδέποτε δέ παύεται οὖσα Ἑλληνική· οἱ ὁπαδοί αὐτῆς, οἱ ὁμιληταί αὐτῆς ἀποβάλοντες τό ξένον καί βάρβαρον περι­βάλλονται τό ἑλληνικόν καί τήν εὐγένειαν· ἡ Ἑλληνική φιλοσοφία προώρισται ἵνα καταστήσῃ τούς πάντας Ἕλληνας· ἐγεννήθη ὑπέρ τοῦ χριστιανισμοῦ καί συνεταυτίσθη μετ’  αὐτοῦ, ὅπως ἐργασθῇ πρός σωτηρίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Ἕλλην καί φιλοσοφία εἰσί δυό τινά ἀναπόσπαστα· μαρτυρεῖ δέ καί ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος λέγων: Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν. Ὁ Ἕλλην ἀληθῶς ἐγεννήθη, ἵνα φιλοσοφῇ· διότι ἐγεννήθη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπό­τητος. Ἀλλ’  ἐάν ἡ φιλοσοφία ἐγένετο παιδαγωγός εἰς Χριστόν, ἕπεται ὅτι ὁ Ἕλλην πλασθείς φιλόσοφος ἐπλάσθη χριστιανός, ἐπλάσθη ἵνα γνωρίσῃ τήν ἀλήθειαν καί διαδῶ αὐτήν τοῖς ἔθνεσιν.

Ναί ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατά θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· τοῦτο τό ἔργον ἐκληρώθη αὐτῶ· αὕτη ἦν ἡ ἀποστολή αὐτοῦ· αὕτη ἡ κλῆσις αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν· μαρτύριον ἡ ἐθνική αὐτοῦ ἱστορία· μαρτύριον ἡ φιλοσοφία αὐτοῦ· μαρτύριον ἡ κλίσις αὐτοῦ· μαρτύριον αἱ εὐγενεῖς αὐτοῦ διαθέσεις· μαρτύριον ἡ παγκόσμιος ἱστορία· μαρτύριον ἡ μακροβιότης αὐτοῦ, ἐξ ἧς δυνάμεθα ἀδιστάκτως νά συμπεράνωμεν καί τήν αἰωνιότητα αὐτοῦ, διά τό αἰώνιον ἔργον τοῦ Χριστιανισμοῦ μεθ’  οὗ συνεδέθη ὁ Ἑλληνισμός· διότι ἐνῷ ὅλα τά ἔθνη τά ἐμφανισθέντα ἐπί τῆς παγκοσμίου σκηνῆς ἦλθον καί παρῆλθον, μόνον τό Ἑλληνικόν ἔμεινε ὡς πρόσωπον δρῶν ἐπί τῆς παγκοσμίου σκηνῆς καθ’  ὅλους τους αἰώνας· καί τοῦτο, διότι ἡ ἀνθρωπότης δεῖται αἰωνίων διδασκάλων· μαρτύριον τέλος ἡ ἐκλογή αὐτοῦ μεταξύ τῶν ἐθνῶν ὑπό τῆς θείας προνοίας, ὅπως ἐμπιστευθῇ αὐτῷ, τήν ἱεράν παρακα­ταθήκην τήν ἁγίαν πίστιν, τήν θρησκείαν τῆς ἀποκαλύψεως καί τό θεῖον ἔργον τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς, τό αἰώνιον ἔργον τῆς σωτηρίας διά τῆς διαπλάσεως ἁπάσης τῆς ἀνθρωπότητος κατά τάς ἀρχάς τῆς ἀποκαλυφθείσης θρησκείας. Τό ἔργον τοῦτο ἀληθῶς ἀνετέθη τῇ Ἑλληνικῇ φυλῇ· τοῦτο μαρτυρεῖται ὑπό τῆς ἱστορίας· ἕν μόνον βλέμμα ῥιπτόμενον εἰς τήν ἱστορίαν τοῦ χριστιανισμοῦ ἐπαρκεῖ ὅπως πιστώσῃ τήν ἀλήθειαν ταύτην. Ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ χριστιανι­σμοῦ ἀπό τῆς πρώτης σελίδος αὐτῆς ἀναφαίνεται ἡ τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς ἐν τῷ χριστιανισμῶ δρᾶσις, καί ἡ κλῆσις αὐτῆς, ἵνα ἀναλάβῃ τό μέγα τῆς ἀποστολῆς τοῦ χριστιανισμοῦ ἔργον. Οἱ θεῖοι τοῦ Σωτῆρος λόγοι «νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου», ὅτε ἀνηγγέλθη αὐτῷ, ὅτι Ἕλληνες ἤθελον ἰδεῖν αὐτόν, ἐνεῖχον βαθεῖαν ἔννοιαν· ἡ ρῆσις ἦν προφητεία, πρόρρησις τῶν μελλόντων· οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦσαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους· ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτῶν διεῖδεν ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς τό ἔθνος ἐκεῖνο, εἰς ὅ ἔμελλε νά παραδώσῃ τήν ἱεράν παρακαταθήκην, ἵνα διαφυλαχθῇ τῇ ἀνθρωπότητι. Ἐν τῇ ἐπιζητήσει αὐτῶν διέγνω τήν προθυμίαν τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας, διεῖδε τήν ἑαυτοῦ δόξαν, τήν ἐκ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν καί ἀνεγνώρισε τό ἔθνος, ὅπερ πρός τόν σκοπόν τοῦτον προώριστο ἀπό καταβολῆς κόσμου.

Τό Ἑλληνικόν ἔθνος ἀληθῶς πρός τόν σκοπόν τοῦτον ἐκλήθη ἀπό καταβολῆς κόσμου καί πρός τοῦτον μαρτυρεῖται διαπεπλα­σμένον· ὁ Θεός ἐν τῇ θείᾳ αὐτοῦ προνοία διέπλασεν αὐτό ὀφθαλμόν τοῦ σώματος τοῦ συγκροτουμένου ὑφ’  ἁπάσης τῆς ἀνθρωπότητος· ὡς ὄργανον τοιοῦτον ἐν τῷ σώματι τῆς ἀνθρωπότητος ὁ Ἕλλην ἐκλήθη ἵνα ἐργασθῇ καί ἐν τῷ ἔργῳ τῆς ἀναγεννήσεως». 
 Γένοιτο! Γένοιτο!

Ἀναβάσεις 

24 Σεπτεμβρίου 2013

Κατεβάστε το σέ μορφή pdf πατώντας Τραγικότητα… ἐν Χριστῷ ἐλπίδες… Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_7462.html

ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ;

Μαριάννας Ζήση

΄΄Υπόκρισις  εστι  έτερον έχειν και έτερον ποιείν΄΄
Ιωάννη Χρυσοστόμου

Και δυστυχώς στην Ελλάδα σήμερα μας αφορά όλους, μια που  είμαστε  ΑΝΙΚΑΝΟΙ  να προστατέψουμε  έστω και ένα ανήλικο παιδί. Αυτή είναι η Ελλάδα του πνεύματος!

Δράμα, 4-6- 2013,  μεσημέρι,  κεντρικό πάρκο,  παιδόφιλος, δύο  ανήλικα εννέα ετών, σουγιάς, ασελγείς πράξεις.
Αυτή είναι μία από τις εικόνες της Ελλάδος και συγκεκριμένα του δήμου Δράμας το έτος 2013. Κάποτε ακούγαμε τέτοιου τύπου ειδήσεις  για  περιοχές και σχολεία της Αμερικής και ακούγονταν μακρινά και φανταστικά. Τώρα έσκασαν μπροστά στα πόδια μας και είναι αποτέλεσμα του πολιτισμού, του υψηλού επιπέδου, των πολλών ομιλιών, των πολλών διαλέξεων, επιμορφωτικών σεμιναρίων, των πολλών κηρυγμάτων, και του βρώμικου προσωπείου που εδώ και χρόνια χτίζεται .
Εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας, τα διαπαιδαγωγούμε και τα μεγαλώνουμε με τη λογική του αποτελέσματος και της αιτίας. Σπάει ένα ποτήρι και  ρωτάμε ποιός το έσπασε, ξεραίνεται ένα λουλούδι  και ρωτάμε ποιός δεν το πότισε.
Θέλουμε, εμείς οι  υποκριτές, οι  ανεύθυνοι  ενήλικες, να   πλάσουμε  υπεύθυνα  παιδιά.
Ποια λοιπόν θα είναι η απάντησή μας στο ερώτημα: Γιατί αυτός ο άνθρωπος (που είχε απασχολήσει και στο παρελθόν τις αστυνομικές αρχές για το ίδιο αδίκημα) κυκλοφορούσε ελεύθερος; ενώ θα έπρεπε είτε να νοσηλεύεται είτε να είναι υπό παρακολούθηση;
Απαιτούμε από τα παιδιά μας συνέπεια και υπευθυνότητα τη στιγμή που σύσσωμος ο κόσμος των ενηλίκων στέκεται προκλητικά ανεύθυνος μπροστά στο σοβαρότατο ζήτημα της εξασφάλισης στοιχειώδους  α σ φ ά- λ ε ι α  ς   στην απροστάτευτη ομάδα των ανηλίκων.
Η υποκρισία των ενηλίκων.
Και εδώ υπάρχει ένα και μοναδικό ερώτημα το οποίο κάποτε πρέπει να απαντηθεί  αν  θέλουμε να σταματήσουμε να κολυμπάμε στις ακαθαρσίες καλοντυμένοι!
Ποιος ευθύνεται; Θα αναλάβει ποτέ κανείς την ευθύνη;
Ή μας βολεύει η απάντηση: Ένα ατυχές περιστατικό! Όλα Καλά! Σςςςςςςςςςςςς,  συνεχίστε να κοιμάστε ήσυχοι. Στο κάτω, κάτω δεν ήταν δικά μας τα παιδιά.
Όπως δεν ήταν δικό μας και το παιδί στο Αγρίνιο που πριν δεκαπέντε ημέρες δολοφόνησε τη μητέρα του. Όπως δεν ήταν δικά μας και τα κορίτσια στα οποία ασέλγησε ο εκπαιδευτικός. Όπως δεν ήταν δικά μας τα πεντακόσια ανήλικα στο νησί της Χίου που σχετίζονταν με τα ναρκωτικά  μέσα και  έξω από τα σχολεία.
Δεν ξέρω πόσοι έμμεσα και πόσοι άμεσα φέρουν ευθύνη για την ανικανότητα της Ελληνικής κοινωνίας να παρέχει ασφάλεια μέρα μεσημέρι μέσα σε κεντρικό πάρκο της πόλης. Η αστυνομία, ο δήμος, η δημοτική αστυνομία, η εκκλησία, η πρωτοβάθμια, η δευτεροβάθμια, όλοι εμείς που λεγόμαστε ΕΝΗΛΙΚΕΣ και υπερέχουμε έναντι των  απροστάτευτων ανηλίκων;
Πάντως για μια ακόμη φορά αναδεικνύεται:
Πόσο μα πόσο τελικά μας  βολεύει η κρίση να είναι «οικονομική»!!!

http://www.enromiosini.gr/arthrografia/16482-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%83-%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/

Ἡ πνευματική κρίση- αἴτια- ἀποτελέσματα. Μέρος Β'. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Ἡ πνευματική κρίση- αἴτια- ἀποτελέσματα

 Μέρος Β'

Φταίει μόνο ὁ Σατανᾶς; ΟΧΙ! .... ἐμεῖς τοῦ δώσαμε τήν ἄδεια, ΕΜΕΙΣ, ἡ κακή μας προαίρεση, τά πάθη μας καί πάνω ἀπ’ ὅλα τό ΕΓΩ ΜΑΣ.
Γνώσεις ἔχουμε πολλές –ΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ἔχουμε. Ἡ ἐποχή μας πνίγεται ἀπό πληροφορίες ἀλλά πεθαίνει ἀπό δίψα γιά γνώση.  Γι’ αὐτό μία ζωή ὀρθολογισμό, ζοῦμε ἀνάμεσα στό πῶς, στό πότε, στό ποῦ καί στό γιατί. Τό πρῶτο βῆμα πρός τήν γνώση εἶναι νά καταλάβη κανείς τήν ἄγνοιά του.
Οἱ Ἀρχαῖοι ἔλεγαν: «Γνῶθι Σαυτόν» ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΟΥΜΕ πρῶτα «Γνῶθι Θεόν», δίότι χωρίς γνῶθι Θεόν, δέν ὑπάρχει Γνῶθι σαυτόν.
Ἀλλά ποῦ τέτοιο πρᾶγμα!.... Μᾶς ἀφήνει τό ἐγώ μας; μᾶς ἀφήνουν οἱ πλάνες μας, μᾶς ἀφήνει ἡ κοσμική δόξα;
Εἶπε ὁ Παστέρ: Θά ἔδινα εὐχαρίστως ὅλη τήν δόξα μου ὡς ἐπιστήμονας, γιά ἕνα ψίχουλο ἀπό τήν δόξα τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου, ὁ ὁποῖος δέν ἤξερε οὔτε νά διαβάζη.
Ἐμεῖς καί μόνο στή σκέψη ὅτι θά χάσουμε τήν κοσμική δόξα, τίς ὑπερβολικές ἀνέσεις καί πολυτέλειες, μᾶς πιάνει κατάθλιψη.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὁ χριστιανισμός ἐκπολιτίζει ἀλλά ὁ πολιτισμός δέν ἐκχριστιανίζει. Θεωροῦμε κατόρθωμα ὅτι φθάσαμε σέ μηχανές πού «σκέπτονται» καί ἐνεργοῦν σάν «ἄνθρωποι». Ὁ κίνδυνος ὅμως εἶναι νά καταντήσουν οἱ ἄνθρωποι νά σκέπτονται καί νά αἰσθάνονται σάν μηχανές. Ἤ μήπως ἤδη ἔχουμε καταντήσει ἔτσι;
Τήν ἐποχή μας κατακλύζουν οἱ «κομπιοῦτερς» «μνῆμες». Ὁ σύγχρονος ὅμως ἄνθρωπος, ὁ ἄνθρωπος χωρίς Χριστό, πάσχει κυρίως ἀπό κομπιοῦτερ «λήθης». Δηλαδή θέλει νά προσπαθεῖ νά ξεχάση τούς φοβους του, τίς ἀνασφάλειές του καί τίς ἐν γένει ἐνοχές του καί ΟΧΙ νά ἀποβάλλη τά πάθη του καί ὅλες τίς συνέπειες ἀπό αὐτά. Ἐνῶ ὅταν ζοῦμε κατά Θεόν θέλουμε ὄχι νά ξεχάσουμε τά πάθη μας ἀλλά νά τά θεραπεύσουμε.  Πολλοί ἄνθρωποι καταναλώνουν τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ζωῆς τους, γιά νά κάνουν ἄθλιο τό ὑπόλοιπο. Γι’ αὐτό συχνά ἀντιπαθοῦμε τούς σωστούς ἀνθρώπους -ὄχι γιά τό τί εἶναι-ἀλλά γιά τό τί εἴμαστε ἐμεῖς! ....
Δέν μᾶς συμφέρει νά κυκλοφοροῦν σωστοί ἄνθρωποι στήν πιάτσα, θίγεται τό λερωμένο ἐγώ μας καί φοβόμαστε μήν ἀποκαλυφθεῖ καί τσαλακωθεῖ...
Ὅποιος νίκησε τόν ἑαυτό του, δέν ἔχει νά φοβᾶται κανέναν ἀντίπαλο.
Εἶπε Γέρων: «Σέ ὅλη μου τήν ζωή πάλαιψα μέ τόν ἑαυτό μου, γιά νά σώσω τόν ἑαυτό μου ἀπό τόν ἑαυτό μου». Ψάχνουμε γύρω μας, ἔχουμε λογισμούς μέ τούς πνευματικούς μας, μέ τούς φίλους, μέ τούς γνωστούς, μέ τούς ἄλλους.  Πάντοτε φταῖνε οἱ ἄλλοι.  Ταλαίπωρε ἄνθρωπε, ψάξε μέσα σου, ψάξε γιά σένα. Ἀπό σένα πηγάζουν ὅλα, ἀπό τά πάθη σου, ἀπό τόν ἐγωϊσμό σου, ἀπό τίς ζήλειες σου ἀπό τίς κακίες, τά κόμπλεξ καί τόσα ἄλλα. Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός μας εἶναι ὁ ἴδιος μας ὁ ΕΥΑΤΟΣ.
Μή στάζεις δηλητήριο, δέν προξενεῖς τίποτε στούς ἄλλους. Ἐσύ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ αὐτοδηλητηριάζεσαι καί αὐτοτιμωρεῖσαι.
ΑΥΤΟΙ πού μποροῦν πράττουν, αὐτοί πού δέν μποροῦν σχολιάζουν. Ποιοί κατηγοροῦν τήν Ἐκκλησία, ὅτι ἀπαιτεῖ τυφλή ὑπακοή τό δόγμα της; Ἐκείνοι πού πιστεύουν στίς χειρότερες ἐφημερίδες, στά διεστραμμένα καί παραπλανητικά κανάλια τῶν τηλεοράσεων καί πιό συχνά στίς πιό γελοῖες δεισιδαιμονίες.
Ποιοί κατηγοροῦν τήν Ἐκκλησία ὅτι ὑποβιβάζει τόν ἄνθρωπο; Ἐκεῖνοι πού διεκδικοῦν τόν πίθηκο γιά πατέρα, τήν τύχη γιά δάσκαλο, τήν ἡδονή γιά κανόνα τῆς ζωῆς, τό μηδέν γιά τέλος.
Ποιοί κατηγοροῦν τήν Ἐκκλησία πώς δέν εἶναι ἐπιεικής; Ὅσοι δέν ἐπιτρέπουν σέ κανέναν νά ἔχει ἄλλη γνώμη ἀπό τήν δική τους.
Κατηγοροῦν ἐπισκόπους, παπᾶδες, μοναχούς, ἀλλά ποιό τό ὄφελος; Ἡ λάσπη πού ρίχνουμε στούς ἄλλους, λερώνει μόνον τόν ἑαυτό μας. Εἰρωνεύονται καί χλευάζουν ταπεινούς ἀνθρώπους, γνησίους Χριστιανούς πού ἀγωνίζονται γιά τήν πίστη τους.
Ὅποιος μιλᾶς μέ καταφρόνηση γιά ταπεινό ἄνθρωπο, εἶναι σάν νά ἄνοιξε τό στόμα του ἐναντίον τοῦ Θεοῦ....
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, στήν ἐποχή μας ΛΙΓΑ μέτωπα καθαρά ὑπάρχουν!.... Ἀλλά ποῦ ἔχουμε καταντήσει!  Λερωμένα δάκτυλα νά δείχνουν καί νά κατηγοροῦν τά καθαρά Μέτωπα.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι σάν τό τζάκι. Ἄλλοι παίρνουν ἀπ’ αὐτό τήν φλόγα καί ἄλλοι τήν στάχτη. Οἱ πρῶτοι ἀσχολοῦνται καί ἐμβαθύνουν στά «θεῖα» καί ὑπερκόσμια τῆς Ἐκκλησίας καί ἀπολαμβάνουν ζεστασιά. Οἱ ἄλλοι, ἀπασχολοῦνται ἀνασκαλεύουν καί κουτσομπολεύουν τά ἀνθρώπινα τά εὐτελῆ, πού συμβαίνουν ἀπό ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας, καί γεύονται στάχτη.
Κάποιος κουτοπόνηρος –πλησίασε ἕναν ἀσκητή καί τόν ρώτησε: «Τί εἶναι Γέροντα γιά τόν Θεό 1.000 χρόνια;»
«Ἕνα λεπτό τῆς ὥρας παιδί μου», ἀποκρίθηκε ἐκεῖνος....
«Καί τί εἶναι μία βαλίτσα χρυσάφι;» ΤΙΠΟΤΕ, μία δραχμή, εἶπε ὁ ἀσκητής.
«Τότε παρακάλεσε Γέροντα τόν Θεό νά μοῦ δώσει μία δραχμή!...».
Τόν λοξοκοίταξε ὁ ἀσκητής, σιώπησε, καί σέ λίγο τοῦ ἀπάντησε:
«Τό εἶπα στόν Θεό καί μοῦ εἶπε νά περιμένεις ἕνα (1) λεπτό τῆς ὥρας!..».
Ἕνας ἄλλος ἐξυπνάκιας –θέλοντας νά κάνη φτηνό πνεῦμα- καί νά εἰρωνευτῆ, πλησίασε μετά τό κήρυγμα τόν Ἱερέα καί τόν ρώτησε: «Πάτερ δέν μᾶς εἴπατε κάτι!  Στήν κόλαση, τούς ἁμαρτωλούς τούς ψήνουν ἤ τούς βράζουν;»
«Δέν ξέρω φίλε μου», εἶπε ὁ Ἱερέας. «Αὐτό θά τό διαπιστώσεις μόνος σου»!
Ἅνθρωποι, ποὺ ἀντί νά ἀγωνίζονται πῶς θά ζήσουν κατά Θεόν, ἀπεραντολογοῦν σέ σχολαστικές  συζητήσεις περί Θεοῦ καί Ἁγίων! -Ἄν τύχει καί δοῦν –δύο πόρτες-πού στή μία εἶναι γραμμένο –ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ-καί στή ἄλλη Διάλεξις περί Παραδείσου –θά προτιμήσουν νά μποῦν  στήν δεύτερη πόρτα....
Νά μή λατρεύης τόν Θεό πού ΕΣΥ δημιούργησες ἀλλά –τόν Θεό πού δημιούργησε ἐσένα!...
Ἔλεγε ὁ μακαριστός Γέροντας Παΐσιος: «Ὅλοι εἴμαστε παιδιά τοῦ Θεοῦ, ἀλλά πόσοι ἀπό μᾶς βρίσκονται στό σπίτι τοῦ Πατέρα τους»!
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί· ὁ Θεός δέν ζητᾶ συνηγόρους, πού προβάλλουν μέ τά λόγια τους τήν ἀξία τοῦ Χριστιανισμοῦ.  Ζητᾶ πιστούς πού νά δείχνουν μέ τόν ἄψογο βίο τους, τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ. Ἡ καλύτερη ὑπεράσπιση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀλλά καί ἡ χειρότερη δυσφήμισή του, προέρχεται ἀπό τόν βίο καί τήν πολιτεία τῶν φερομένων ὡς ὀπαδῶν του. Πολλοί μιλοῦν γιά τόν Χριστιανισμό μέ τό μέτρο, ἀλλά τόν ζοῦν μέ τόν πόντο. Ἡ διαφορά μεταξύ τοῦ φανατισμοῦ καί τῆς πίστης εἶναι ὅ,τι, τήν πίστη μπορεῖς νά τήν ἐξηγήσης, χωρίς νά γίνης ἔξω φρενῶν. Ὁ φανατικός ἄνθρωπος εἶναι σάν ἐκεῖνον πού φωνάζει δυνατά, μόνο καί μόνο γιά νά ἀκούη τόν ἀντίλαλο τῆς φωνῆς τοῦ ὁ ἴδιος.
Πολλοί ἄνθρωποι φιλονικοῦν γιά τήν θρησκεία, γράφουν περί αὐτῆς, μάχονται γι αὐτή, λένε ὅτι εἶναι ἕτοιμοι νά πεθάνουν χάριν αὐτῆς, ἐκτός ἀπό τό νά ζοῦν σύμφωνα μέ αὐτήν.
Ἕνας σοφός εἶπε γιά τόν δραστήριο ἄνθρωπο, πού ἀγωνίζεται χωρίς σκοπό: «Τρέχει, τρέχει ἀκούραστα –πάνω κάτω στό γήπεδο- μόνο πού ξεχνάει πώς ὑπάρχει καί μπάλα»!
Πολλοί θεολογοῦμε ἀλλά πόσοι θεπορακτοῦμε; Πόσοι δηλαδή κάνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ;
Ἕνας Γέροντας ἀσκητής συνήθιζε νά λέει: «Ἄν ὁ Θεός μέ πρόσταζε νά περάσω διά μέσου ἑνός τοίχου, θά τό ἔκανα. Ἡ δική μου δουλειά θά ἦταν νά περάσω, ἡ δική του νά γκρεμίση τόν τοῖχο». Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί ἐκεῖνα στά ὁποῖα σκοντάφτουμε εἶναι τά πετραδάκια ΟΧΙ τό βουνό.
Οἱ κλέφτες, παλαιά, πεταλώνανε τά ἄλογά τους ἀνάποδα γιά νά παραπλανοῦν τούς διῶκτες τους, πού ἔψαχνα τά χνάρια τους. Ἔτσι καί ὁ Διάβολος, δέν μᾶς κάνει μετωπτική ἐπίθεση, ἀλλά μᾶς στήνει παγίδες.  Καί ὅταν μπαίνει στήν καρδιά μας, καί ὅταν προσποιεῖται ὅτι τάχα φεύγει.

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1699.html

Ἡ πνευματική κρίση- αἴτια- ἀποτελέσματα. Μέρος Α'. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Ἡ πνευματική κρίση- αἴτια- ἀποτελέσματα

 Μέρος Α'

Ὁμιλία κατά τήν ἀγρυπνία πρός τιμήν τῶν Φθιωτῶν
Ἁγίων εἰς τόν Ἱ. Μητροπολιτικό Ναό Λαμίας, 19-03-2011

Μπροστά στίς σοβαρότατες, τραγικές καί πρωτόγνωρες δυσχέρειες τῆς ἐποχῆς πού ζοῦμε· ΤΡΕΙΣ λύσεις εὑρίσκονται ἐνώπιόν μας.
Ἡ μία λύση εἶναι· νά κλείσουμε τά μάτια καί νά ποῦμε ὅτι· δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα. Νά γίνουμε στρουθοκάμηλοι. Ἀλλά ἡ λύση αὐτή, μοιάζει μέ τό νά ἐπιχειρήσης, τήν θεραπεία τοῦ πυρετοῦ, σπάζοντας τό θερμόμετρο.
Ἡ ἄλλη λύση εἶναι, νά συμμορφωθοῦμε μέ τόν αἰῶνα τοῦτον.  Νά γίνουμε ὄρνιθες.  Δηλαδή, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ ἔκφραση –κοινῶς- ΝΑ ΚΑΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΤΤΑ. Ὅταν ὅμως, εἶσαι ἀετός, δέν μπορεῖς νὰ πεῖς: «θά κόψω τά φτερά μου, καί θά γίνω ἑρπετό, γιά νά ζῶ κι εγώ, ὅπως ζοῦν τά ἑρπετά». Ἀλλά ὁ μαδημένος ἀετός, ὁ ἀετός χωρίς φτερά, δέν εἶναι κἄν ἀετός, εἶναι μελλοθάνατος.
Μένει μία Τρίτη λύση, ἡ χριστιανική ἀντίσταση· «ἀντιστῆναι τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ» (Ἐφεσ. στ΄ 13). Τό ὄχι, εἶναι μία πολύ μικρή λέξη. Ἔρχονται ὅμως στιγμές, πού ἀπαιταῖται γιγάντιο χριστιανικό ἀνάστημα, γιά νά τήν προφέρης.

-Μέ τήν βόήθεια τοῦ Θεοῦ ἄς ἀποκτήσουμε ὅλοι αὐτό τό γιγάντιο ἀνάστημα, μέ προσευχή, μέ μετάνοια, μέ ἀντίσταση, πού θά ἔχει διάκριση, χωρίς ἀκρότητες καί φανατισμούς, μέ ὀρθή πίστη καί πειθώ, νά μήν δεχθοῦμε·  καί νά ποῦμε ΟΧΙ, σ’ αὐτά πού θέλουν νά μᾶς ἐπιβάλλουν!
Ποῦ φθάσαμε!..... νά διεκδικοῦμε τά δεδομένα, νά διεκδικοῦμε τά κεντημένα.
Ὅσο βαρύ φορτίο κι ἄν προσπαθήσουν νά μᾶς φορτώσουν, νά μήν γονατίσουμε, ἁπλῶς νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά γερές πλάτες.  Καί γερές πλάτες ἔχουμε, ὅταν ἔχουμε μέσα μας τόν Χριστό, ὅταν ζοῦμε κατά Θεόν.
Ὁ Χριστός μέ τήν σταύρωση καί τήν Ἀνάσταση Του ἔθεσε τήν Ἐκκλησία μέσα στόν κόσμο. Ὁ Σατανᾶς ἐφρύαξε καί ἀγωνίζεται νά θέση τόν κόσμο, τήν ἐκοσμίκευση, μέσα στήν Ἐκκλησία.
Ἐπιπλέον δέ, τώρα θέλει νά διώξη καί τούς ἐναπομείναντας πιστούς ἀπό τήν Ἐκκλησία.
Ἡ Ἐκκλησία Ἱδρύθηκε μέ τόν σταυρό καί τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεσή Του θά συνεχίση τήν πορεία της μέχρι τῆς Δευτέρας Παρουσίας, ὅπου ἀνήκει τό πραγματικό καί ὁριστικό εἶναι τῆς Ἐκκλησίας Γι αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία οὐσιαστικά εἶναι ΕΙΚΩΝ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ.
Καί πρέπει ὁ καθένας μας νά ἀναζωγραφῆ τά ὑστερήματα τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ, καί νά σηκώνη καί νά ἀντιμετωπίζη τούς σταυρούς, ἀπ’ ὅπου κι ἄν προέρχεται.  Εἴτε εἶναι προσωπικοί, εἴτε ἀπό τόν Σατανᾶ, εἴτε ἀπό τόν κόσμο.
Ἡ πολιτική σημερινή ἀνθρωπίνη δικαιοσύνη· μοιάζει μέ τήν ἀράχνη, πού μέ τόν ἱστό της, (τούς νόμους της δηλαδή), μπορεῖ νά πιάνη τά μικρά ζωΰφια, τά κουνουπάκια καί τίς μυγοῦλες καί νά τά καταβροχθίζη. Ἀδυνατεῖ ὅμως νά συλλάβη τά μεγάλα θηρία τοῦ δάσους (δηλαδή τοῦ ΚΡΑΤΟΥΣ) τίς ΑΡΚΟΥΔΕΣ καί τά ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ, πού τήν ἀγνοοῦν –τήν περιφρονοῦν καί τήν ξεσκίζουν!....-καί μετά ἀπό ὅλα αὐτά· ἔχουν τό θράσος· νά ξεφωνίζουν: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ», γιά νά καλύψουν τόν παράνομο -ἐξωφρενικό πλοῦτο, τά καμουφλαρισμένα συμφέροντά τους καί γιά νά προχωρήσουν στά διαβολο-κατευθυνόμενα σχέδιά τους.
Οἱ ἄνθρωποι σήμερα ζοῦν –σάν νά πρόκειται νά μήν πεθαίνουν- καί νά πεθαίνουν σάν νά μήν ἔχουν προλάβει νά ζήσουν.
Καί νομίζουν ὅλοι αὐτοί πού ζοῦν μέσα στήν κρυμμένη σατανική χλιδή ὅτι κοιμοῦνται ἥσυχα. Ἡ στιγμή τῆς πραγματικῆς ἡσυχίας, δέν εἶναι ἐκείνη πού κοιμόμαστε, ἀλλά ἐκείνη πού κοιμᾶται ἥσυχη ἡ συνείδησί μας.
ΟΥΑΙ! ΣΤΟΥΣ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥΣ!...
Ἄνθρωποι μικροί, -χωρίς Χριστό,-χωρίς ἀξίες καί ἠθικό ἀνάστημα, πού κατάφεραν- ἀνέντιμα νά ἀναρριχηθοῦν σέ μεγάλα κοσμικά ἀξιώματα. Τό μόνο πού πέτυχαν ἤ θά πετύχουν εἶναι ὅ,τι καί ὁ νάνος πού ἔκλεψε καί φόρεσε στολή γίγαντα –ΤΗΝ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ.
Ὁ κόσμος εἶναι σήμερα τόσο διεφθαρμένος, ὥστε ὑπάρχει ἕνα ἐπάγγελμα, πού μπορεῖ νά δοξάση ὅποιον τό ἐξασκήσει, γιατί λίγοι τό ξέρουν.
Τό ἐπάγγελμα αὐτό εἶναι ἡ τιμιότητα.
Μέ θλίψη κάι πόνο λέω· ποῦ, φθάσαμε!....
Ἔλεγε ὁ Διογένης: «Μέ τό φανάρι ψάχνω νά βρῶ ἄνθρωπο».
Φοβᾶμαι καί λυπᾶμαι, μήπως στόν καιρό πού ζοῦμε, πρέπει νά λέμε, πρίν ζητήσεις τόν ἄνθρωπο, ψάξε γιά τό φανάρι.
Τόν ἄνθρωπο λέει ὁ Ἀριστοτέλης, τόν ξεζωρίζουν ἀπό τό ζῶον, δύο πράγματα, «ὁ γέλως καί ἡ αἰδώς» δηλαδή τό γέλοιο καί ἡ ντροπή.
Τό ζῶον δέν γελάει ποτέ, καί δέν ντρέπεται γιά τίποτε. Ὁ ἄνθρωπος ὅμως, πού δέν γελάει ποτέ, ρέπει πρός τήν ψυχοπάθεια ὅπως αὐτοί πού γελᾶνε χωρίς λόγο... Ὅπου δέν ὑπάρχει Χριστός -ὑπάρχει ψυχίατρος.  Καί ἐκεῖνος πού δέν ντρέπεται γιά τίποτε, ρέπει πρός τήν ἀποκτήνωση.  Καί ζοῦμε στήν ἐποχή πού δέν ὑπάρχει ντροπή.  Πατᾶμε ἐπί πτωμάτων καί αὐτό εἶναι τραγικό καί κτηνῶδες. Ἐάν δέν συμμορφωθοῦμε, τά ἀποτελέσματα θά εἶναι ὀλέθρια.
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΘΕΟΙ καί αὐτό μᾶς ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Στήν Ἀμερική, στόν τεράστιο ζωολογικό κῆπο τῆς Νέα Ὑόρκης, ὅπου ἐκτίθενται, ὅλα τά θηρία τῆς ΓΗΣ, ὑπάρχει μία μικρή σπηλιά μέ τήν ἐπιγραφή: «Ἐδῶ κατοικεῖ, τό φοβερώτερο θηρίο πού ζεῖ στόν πλανήτη». Ὁ ἐπισκέπτης περίεργος, προχωρεῖ στό βάθος τῆς σπηλιᾶς, βλέπει ξαφνικά ἕνα πελώριο καθρέφτη πού μέσα του ἀντικρύζει φυσικά τό εἴδωλό του. Στήν βάση ὑπάρχει ἡ ἐπεξήγησι : «Ὁ ἄνθρωπος εἶναι τό φοβερώτερο θηρίο τῆς γῆς, γιατί ἀπό τήν ἐμφάνισή του, μέχρι σήμερα, ψάχνει νά βρεῖ τρόπους, γιά νά ἀφανίσει τό εἶδος του».
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί!  ὁ ἄνθρωπος στήν κλίματα τῶν ἀξιῶν, εἶναι προτελευταῖος. Ἐπάνω –στό πρῶτο-, τό κορυφαῖο σκαλί, στέκει ὁ Θεός, -κατωθέν του- στό ἔσχατο σκαλί- κυλιέται τό κτῆνος- ἡ ἀθλιότητα.  Γιά τό ἐπάνω –γιά τόν Θεό ἀπαιτεῖται ἅλμα ἀγωνιστικό (ὅπως εἶχαν οἱ Ἅγιοι μας).  Γιά τό κάτω, -πήδημα θανάτου. Ἡ ἐπιλογή,  μεταξύ ἀθλιότητος καί Μεγαλείου ἀνήκει  στόν ΙΔΙΟ τόν ἄνθρωπο.
Οἱ Πολιτικοί μας, οἱ Ἄρχοντες, οἱ διοικοῦντες τήν διαλυμένη χώρα μας, διαμορφώνουν λόγῳ συμφερόντων καί γνωρίζουν καλά τίς τιμές γιά μισθούς, τίς τιμές γιά φόρους, τίς τιμές γιά περικοπές! ΜΟΝΟ ΤΙΜΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ!..  Δέν γνωρίζουν ὅμως ἀπό ἀξίες. Περιφρονοῦν, δέν ὑπολογίζουν, δέν σέβονται καί θέλουν νά ἀφανίσουν ἀξίες καί θεσμούς. Ὅπου δέν ὑπάρχει Χριστός, ΑΥΤΕΣ δυστυχῶς εἶναι οἱ συνέπειες.
Συνέπειες τῆς Πνευματικῆς κρίσης, εἶναι ἡ κρίση πού περνάει ἡ χώρα μας (καί γενικά ἡ ἀνθρωπότητα).
Φταίνε μόνο οἱ μεγάλοι; ΟΧΙ... Φταῖμε καί ἐμεῖς!... Οἱ Μεγάλοι τήν δουλεία τους ἔκαναν! Ἐμεῖς τί κάναμε; Βάλαμε μετάνοια καί βοηθήσαμε τά σχέδιά τους!.... Γίναμε σκουλήκια καί παραπονιόμαστε καί ἀναρωτιόμαστε γιατί μᾶς πατᾶνε!  Δέν μπορεῖ κανένας, νά ἀνέβει στήν πλάτη σου, ἐκτός ἐάν ΕΣΥ ὁ ΙΔΙΟΣ σκύψεις. Σκύψαμε, λοιπόν ὑποκύψαμε, συμβιβαστήκαμε, ἀνεχτήκαμε, ὑποχωρήσαμε, ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΜΕ, ΔΕΛΕΑΣΤΗΚΑΜΕ καί ἄλλα πολλά....
Γιατί ὅλα αὐτά;
Ἀπό τά πάθη μας, ἀπό τά λάθη μας. Ὑπάρχουν λάθη, πού τά δικαιολογῶ καί πάθη πού τά συγχωρῶ, εἶναι.... τά δικά μου. Ἐγωισμός, ὑπερηφάνεια, πλεονεξία, φιλαυτία, αὐταρέσκεια κ.λ.π. Εἶναι αὐτό τό φρόνημα Χριστιανικό; Τί ἔκαναν οἱ Ἅγιοί μας; Ταπείνωση, λιτότητα καί πολλά ἄλλα.
Μᾶς σερβίρανε τήν Ὑπερκατανάλωση καί τήν δεχθήκαμε μέ σατανική εὐχαρίστηση.
ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: «Εἶχε τά πάντα, ὅλα ὅσα ἤθελε ἐκτός ἀπό τά ἀναγκαῖα. Γι’ αὐτό ἤτανε φτωχός».
Ὁ Σατανᾶς δέν μᾶς παρασύρει ἀπότομα στήν καταστροφή, μᾶς ἑλκύει λίγο-λίγο. Ἀλλά ἐμεῖς δέν χρειαζόμαστε μεγάλη ἕλξη, τρέχουμε ἀπό μόνοι μας. Καί μετά ἀπό τήν Ὑπερκατανάλωση καί ὅλα τά ὑπόλοιπα, μᾶς πασσάρανε καί τήν οἰκονομική κρίση.  Θά ὑπῆρχε οἰκονομική κρίση ἄν δέν προϋπῆρχε πνευματική κρίση;
Εἴμαστε λοιπόν συνυπεύθυνοι.  Καί κατά τά ἄλλα εἴμαστε Χριστιανοί.  Καί φθάσαμε σήμερα μέσα στό κράτος μας, μέσα στά σπίτια μας καί παντοῦ νά μᾶς σπέρνουν τόν φόβο καί τήν ἀνασφάλεια γιά νά μᾶς ἀποπροσανατολίσουν.  Καί τώρα πιά ὁ Σατανᾶς χορεύει, ἤ μᾶλλον ὁ Σατανάς τραγουδάει κι ἐμεῖς χορεύουμε στόν δικό του ρυθμό.

Ἐπιμέλεια κειμένου και πηγή στο Διαδίκτυο  Ἀναβάσεις
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1156.html

Αλληλεγγύη στην κρίση – Δωρεάν τρόφιμα σε άπορους, ποιοι τα δικαιούνται;

Γράφει η Ευαγγελία Κωτσοβίνου,
Γεωπόνος, Γ.Π.Α, M.Sc.

Το πρόγραμμα δωρεάν διανομής τροφής σε άπορους, το οποίο ήδη εφαρμόζεται στην Ε.Ε. από το 1987, στη χώρα μας έχει τεθεί σε εφαρμογή από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και τον ΟΠΕΚΕΠΕ στα τέλη της δεκαετίας ’90. Τα βασικά είδη που διατίθενται είναι: ζυμαρικά, ρύζι, ελαιόλαδο και τυρί, σύμφωνα με την Μεσογειακή Διατροφή των Ελλήνων.

Συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα από την Ε.Ε. και την Ελλάδα διεξάγεται κάθε χρόνο, με δυο σαφείς στόχους:

1. Διασφάλιση λογικών τιμών για τα αγαθά που προσφέρονται στους καταναλωτές
2. Συμβολή κάλυψης βασικών αναγκών διατροφής ευπαθών ομάδων του πληθυσμού

 

 Ποιοι είναι οι δικαιούχοι;

Δικαιούχοι του προγράμματος αυτού είναι άπορα άτομα ή άπορες οικογένειες της Ε.Ε. ανεξαρτήτως θρησκείας και υπηκοότητας που διαμένουν νόμιμα και μόνιμα στην Ελλάδα. Ως άπορα άτομα ή άπορες οικογένειες νοούνται όσοι έχουν ετήσιο ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα μέχρι 12.000 €, προσαυξανόμενο κατά 30% για τη σύζυγο και για το πρώτο και δεύτερο ανήλικο ή προστατευόμενο παιδί και κατά 40% για καθένα από τα επόμενα ανήλικα ή προστατευόμενα παιδιά. Το εισόδημα αυτό αυξάνεται κατά 50% στις περιπτώσεις πασχόντων από βαριά ανίατα ή δυσίατα νοσήματα και κατά 40% σε περίπτωση μη ύπαρξης ιδιόκτητης κατοικίας. Ως εισόδημα νοείται το φορολογούμενο πραγματικό ή τεκμαρτό και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο. Παιδιά που εγκαταλείπονται σε ιδρύματα, θεωρούνται ως άπορα.

Που υλοποιείται το πρόγραμμα;

Σε φιλανθρωπικά Ιδρύματα ή Φιλανθρωπικούς συλλόγους που είτε σιτίζουν είτε φιλοξενούν είτε περιθάλπουν άπορα άτομα. Ακόμα, στις Ιερές Μητροπόλεις για την άσκηση του φιλανθρωπικού τους έργου καθώς και σε διάφορους συλλόγους –παλιννοστούντων, πολυτέκνων αναγνωρισμένων από την Α.Σ.Π.Ε, τριτέκνων, μονογονεϊκών οικογενειών, ατόμων με ειδικές ανάγκες, χρονίως πασχόντων, ψυχικά πασχόντων κλπ και αθίγγανων-. Επιπλέον, πολλοί Δήμοι έχουν επιφορτιστεί με το κοινωφελές έργο, ενώ προς αυτό το σκοπό δρουν και οι Κοινωφελής Επιχειρήσεις, όπως και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο).

Οι δικαιούχοι που επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα οφείλουν να προσκομίσουν αίτηση με τα απαραίτητα δικαιολογητικά στο φορέα που είναι ενταγμένοι. Για τα απαραίτητα δικαιολογητικά και τα κριτήρια επιλογής:http://www.opekepe.gr/.

Το όφελος στους δικαιούχος είναι σαφώς σημαντικό, αλλά ακόμα η εφαρμογή αυτού του προγράμματος έχει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για τη χώρα μας, καθώς η εισροή κοινοτικών πόρων επηρεάζει θετικά σημαντικούς φορείς, όπως οι παραγωγικές μονάδες, οι επιχειρήσεις μεταποίησης – τυποποίησης και μεταφοράς των προϊόντων που διανέμονται.

 http://oikopress.gr/index.php/2012-10-22-16-15-08/655-allileggyi-krisi-dwrean-trofima-aporous

Π.Σεραφείμ Ζαφείρης : «Στο τέλος θα νικήσει ο Λαός μας»

Στο τέλος θα νικήσει ο Λαός μας.

Ομιλία του π. Σεραφείμ Ζαφείρη την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου (Κυριακή ΙΕ΄ Ματθαίου).
Πραγματοποιήθηκε στην Χριστιανική Εστία Λαμίας.




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)
Αρχείο Αναβάσεων
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6928.html

Τι φταίει για την Κρίση; Ομιλία του π.Σεραφείμ Ζαφείρη στην Κυριακή ΙΒ' Λουκά

Τι φταίει για την Κρίση;

Επίκαιρη και συγκλονιστική ομιλία του π. Σεραφείμ Ζαφείρη στην Κυριακή ΙΒ' Λουκά (Των 10 λεπρών)
Πραγματοποιήθηκε στην Χριστιανική Εστία Λαμίας στις 20/1/2013




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Αρχείο Αναβάσεων

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_6938.html

Ἡ ὁμιλία τοῦ π. Σαράντη Σαράντου: «Κρίση-θλίψη-κατάθλιψη» (12/1/2013)

Φωτογραφία αρχείου

«Κρίση-θλίψη-κατάθλιψη»

Ἐπίκαιρη ὁμιλία τοῦ π.Σαράντη Σαράντου πού πραγματοποιήθηκε στό Ἐνοριακό Κέντρο Ἀποστόλου Παύλου 10, στήν Ἁγία Παρασκευή τό Σάββατο 12/1/2013 στίς 6.30μ.μ.

Προλογίζει ὁ π. Σταῦρος Τρικαλιώτης




Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/1212013.html

Η μεγαλύτερη αιτία της κρίσης είναι η απομάκρυνση από τον Θεό. Στρατής Ανδριώτης

Η μεγαλύτερη αιτία της κρίσης είναι η απομάκρυνση από τον Θεό

Στρατή Ανδριώτη

Πολλοί συνάνθρωποί μας, αγωνιούν και προβληματίζονται "επίμονα" για τα αίτια που προκάλεσαν την κρίση στη χώρα μας και αναλίσκονται σε χρόνιες και ανούσιες συζητήσεις, ξοδεύοντας μελάνια για μακροσκελή δήθεν άρθρα, αναζητώντας διεξόδους στα προβλήματα που προκάλεσε η προβληματικότητα πολλών πολιτικών, που εκτελώντας διατεταγμένες εντολές, πειραματίζονται "λύσεις" σε βάρος του λαού μας, καθώς και αρκετών δημοσιογράφων που εφευρίσκουν ειδήσεις που αποπροσανατολίζουν, με τελικό θύμα της όλης υπόθεσης τον κόσμο να ψάχνεται γενικώς, πάσχοντας μέσα στην αβεβαιότητα και την φτώχεια του...
Είναι αληθές, ότι  η μεγαλύτερη αιτία που προκάλεσε την κρίση, είναι το γεγονός ότι ξεφύγαμε από τον δρόμο του Θεού. Ζούμε μακράν του θελήματός Του και όχι μονάχα αυτό, αλλά το χειρότερο είναι ότι είμαστε η μόνη -ίσως- χώρα που πολλοί άθλιοι εξυβρίζουν τόσο πολύ τα θεία, λες και φταίει ο Θεός για το καθημερινό χάλι και την αποκοτιά τους.
Είναι τόση πολύ η αμαρτωλότητα που περιβάλλει τους ανθρώπους και την κοινωνία μας, που κυριολεκτικά αναδύεται από τη γη προς τα ουράνια μια μπόχα. Άνθρωποι παραδωμένοι  στα αμαρτωλά πάθη τους, φονεύουν, πορνεύουν,  κλέβουν, εξαπατούν, ψεύδονται ασύστολα, αλληλοκατηγορούνται, μισούνται  εξυβρίζονται, χτυπιούνται, εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλος, και καταχράζονται τους συνανθρώπους τους και το κράτος.
Ποιούς, άραγε, να λυπηθεί ο Θεός; Τους μοιχούς και τις μοιχαλίδες; Τους δολοφόνους αγέννητων παιδιών, που οι ίδιοι ως "γονείς" σκοτώνουν τις ζωούλες τους; Όλους αυτούς που ζουν σε βάρος των συνανθρώπων τους, χωρίς να δίνουν καμία σημασία για τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους νέους, τους ηλικιωμένους και τον υπόλοιπο κόσμο;
Θα πρέπει να κατανοηθεί ότι η ζωή δεν είναι μια διαρκής καλοπέραση. Μερικές φορές ο άνθρωπος επιτρέπεται να δοκιμασθεί, διότι όταν ζει αμέριμνα ξεχνάει τον Θεό και αμαρτάνει, θεοποιεί το εγώ του και γίνεται απάνθρωπος. Όλοι σήμερα παραδέχονται ότι μας χρειαζόταν η κρίση ως μια μορφή δοκιμασίας, γιατί είχαμε ξεφύγει και παραστρατήσει πολύ.
Μας είχαν κυριεύσει ο εγωϊσμός, η οίηση, η υπερηφάνεια, η κενοδοξία, η φιλαργυρία και όλα τα πάθη, κάνοντας την κοινωνία μας μια διαρκή κόλαση. Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν καταλάβαινε ότι αμάρτανε και ότι πορευόταν στην απώλεια. Εν τέλει, όλοι απορούσαν, για το πως μας ανέχεται ακόμα ο Θεός. Ο Θεός που όμως δεν είναι τιμωρός, αλλά περιμένει την μετάνοια και την επιστροφή μας.
Δεν αποτελεί υπερβολή αυτό που λέγεται: Ότι η χώρα μας υπάρχει, χάριν των προσευχών κάποιων αγίων ανθρώπων και ειδικότερα στην προστασία της Παναγίας, που το σπίτι της βρίσκεται σ' αυτή τη χώρα, στο Άγιον Όρος, καθώς και στις πρεσβείες των Αγίων που διαρκώς μεσιτεύουν στον Θεό για τη σωτηρία των ανθρώπων, διότι αυτό είναι το ζητούμενο και η ουσία της ζωής μας.
Η χώρα μας υπάρχει, διότι στις Αγίες Τράπεζες των Ορθοδόξων Εκκλησιών της, τελείται το αληθέστερο και το σημαντικότερο γεγονός επί της γης. Τελείται το Μυστήριο της Αληθινής ζωής, γι' αυτό και η Ελλάδα μας προστατεύεται και υπάρχει ακόμα.
Γιατί η χώρα αυτή είναι καθαγιασμένη με το Αίμα των Αγίων της χριστιανικής πίστεως. Γι΄αυτό και μόνο το λόγο οι καταχθόνιες δυνάμεις έχουν βαλθεί να σβήσουν από προσώπου γης τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Διότι, φυλάττουν την Αλήθεια του Χριστού και Θεού μας.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_9538.html

π.Σεραφείμ Ζαφείρης. Οι πειρασμοί των Νεοελλήνων

Ομιλία του π. Σεραφείμ Ζαφείρη που πραγματοποιήθηκε στις 9-12-2012 στην Χριστιανική Εστία Λαμίας.




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)
Αρχείο  Αναβάσεων


http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_6879.html

Με αφορμή την «κρίση» οι αντιεκκλησιαστικοί κύκλοι σε δράση. Δρ. Δημήτριος Κ. Γερούκαλης

Με αφορμή την «κρίση» οι  αντιεκκλησιαστικοί κύκλοι σε δράση

Δρ. Δημήτριος Κ. Γερούκαλης Ιατρός

            Πολλά γράφονται και πολλά λέγονται για την «Ελληνική κρίση», την ερμηνεία της, τις αιτίες της. Η εποχή ευνοεί την εμφάνιση αντιεκκλησιαστικών θέσεων και πολιτικών.

Στο κείμενο που ακολουθεί παρουσιάζεται μία ακόμα τέτοια θέση.

            Οι συγγραφείς Μιχαήλ Μητσόπουλος και Θεόδωρος Πελαγίδης στο βιβλίο τους Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΣΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, Αθήνα, 2010, αφιερώνουν ειδικό κεφάλαιο με τίτλο: ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Στη σελίδα 331 διαβάζουμε: « Ομιλούμε για λαθρεπιβατισμό γιατί, παρά το γεγονός ότι η ορθοδοξία είναι επικρατούσα, και όχι κρατική, θρησκεία, εντούτοις η παροχή της παρουσιάζει ισχυρά δημόσια  ή έστω ημι –δημόσια χαρακτηριστικά, αφού, άλλωστε, η ελληνική εκκλησία είναι και ΝΠΔΔ που επιβαρύνει τον τακτικό προϋπολογισμό της κεντρικής κυβέρνησης για το έτος 2009 με αποδοχές και συντάξεις άνω των 300 εκ. ευρώ.».

Στη σελίδα 336 διαβάζουμε: «Στην Ελλάδα λοιπόν, είναι πολλοί οι προσευχόμενοι εκτός εκκλησίας, ακριβώς διότι δεν έχουν κάποιο διαφυγόν κέρδος ή τιμωρία ως κίνητρο μη απουσίας από την εκκλησία. Στην ανταγωνιστική αγορά των ΗΠΑ, για παράδειγμα, όπου οι πιστοί πληρώνουν οι ίδιοι την υπηρεσία που τους προσφέρεται ως μέλη της κοινότητας, έχουν κίνητρο να παρευρεθούν στην εκκλησία, ενώ στην Ελλάδα το σύστημα τους οδηγεί με τα κίνητρα στον «λαθρεπιβατισμό» και στην «ατυπία» της ιδιωτικής προσευχής ή της θρησκευτικής ιδιώτευσης. 
Νιώθουν δηλαδή, ότι «άλλοι» πληρώνουν για να υπάρχει και να συντηρείται η εκκλησία και επομένως οι ίδιοι  δεν χρειάζεται να χάνουν χρόνο συμμετέχοντας στο εκκλησίασμα, ούτε είναι απαραίτητη η παρουσία τους και, επομένως, η χρηματική τους συνεισφορά, για να συντηρείται η εκκλησία. 
Επομένως, με την απουσία τους βγαίνουν κερδισμένοι, αφού μπορούν να προσευχηθούν και ιδιωτικά στο χώρο τους, πόσο μάλλον  αφού δεν συμβάλλουν στη συντήρηση και ενίσχυση της εκκλησίας που έχουν επιλέξει να τους εκπροσωπεί, δεν αντιλαμβάνονται αυτή ως «δική τους». Εάν όμως άμεσα συνέβαλαν οι ίδιοι για τη συντήρηση της ενορίας τους, θα είχαν τότε το κίνητρο να συμμετέχουν στην ενοριακή/κοινοτική ζωή και θα την ένιωθαν και περισσότερο «δική τους».».

Στη σελίδα 336 επίσης διαβάζουμε: «Η εκκλησία από την άλλη, ως παροχή υπηρεσίας, βγαίνει κι αυτή κερδισμένη καθώς δεν προσφέρει στην πράξη την υπηρεσία για την οποία επιχορηγείται από το κράτος, καθώς οι φορολογούμενοι πιστοί στην μεγάλη τους πλειοψηφία απουσιάζουν από το εκκλησίασμα, δηλαδή από την συλλογικά παρασχεθείσα υπηρεσία.».

            Πρόκειται αναντίρρητα για κείμενα στερούμενα της αλήθειας, αποκρύπτοντας, θέλω να πιστεύω αθέλητα, τα πραγματικά γεγονότα, αποσιωπούνται  και η σχετική βιβλιογραφία και κυρίως τα ιστορικά γεγονότα ως προς την λεηλασία της εκκλησιαστικής περιουσίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ερμηνεύεται με  «προτεσταντικού» χαρακτήρα επιχειρήματα . Από τα κείμενα προκύπτει άγνοια του γεγονότος και της μη μετοχής του Ορθοδόξου στην Εκκλησία.

            Ας δούμε τι γράφει ο Αρχιμανδρίτης Πέτρος Μποζίνης στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ τον Αύγουστο 2012.

«Αξιώνουν επίσης να δώσει η Εκκλησία στο Κράτος την «τεράστια» ακίνητη περιουσία της.

Ποια είναι αυτή; Τα 170.000 γεωργικά καλλιεργήσιμα στρέμματα που διαθέτει από δωρεές και αντιστοιχούν στο 0,48% της συνολικής γεωργικής Ελληνικής γης;

-          Όταν κάθε χρόνο εγκαταλείπονται από αγρότες και κτηνοτρόφους 162.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης;

-          Όταν είχαμε 4.380.000 εγκαταλειμμένα στρέμματα το 1983 και σήμερα έχουμε ακόμη περισσότερα;

-          Όταν η Τρόϊκα καλεί το κράτος να εκποιήσει γη και νησιά;

-          Γιατί δεν μιλούν για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις της περιόδου 1917-1930 οι οποίες καταδίκασαν δεκάδες μοναστήρια σε μαρασμό, ενώ τα χρήματα από αυτές οφείλονται έως και σήμερα;

-          Γιατί δεν μιλούν για τις δεκάδες δωρεές ακινήτων της Εκκλησίας; Μόνο η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης της Αθήνας.

-          Γιατί δεν μιλούν για τα 100 εκατομμύρια ευρώ που διαθέτει κάθε χρόνο η Εκκλησία για την διατήρηση και λειτουργία των προνοιακών της ιδρυμάτων, καθώς και για τα 250.000 συσσίτια καθημερινώς; Στον λαό δεν προσφέρονται όλα αυτά;

Μιλούν για την μισθοδοσία των κληρικών από το κράτος, ζητώντας την κατάργησή της.

Ξεχνούν ότι το κράτος δεν μισθοδοτεί τους κληρικούς ως δημοσίους υπαλήλους, π.χ. ως υπαλλήλους υπουργείων, πυροσβέστες, αστυνομικούς κ.λ.π. αλλά αυτή η μισθοδοσία έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση του 80% της αγροτικής περιουσίας της Εκκλησίας, το 1952.

Ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στην Ευρώπη που μισθοδοτεί τους ιερείς και ότι αυτό πρέπει να σταματήσει.

ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ!

-Στο Βέλγιο οι λειτουργοί των αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος!

- Στη Τσεχία οι μισθοί των κληρικών προέρχονται από το κράτος! Έχουν μάλιστα ανταποδοτικό χαρακτήρα και αφορούν στις κατασχέσεις της Εκκλησιαστικής περιουσίας από το πρώην Κομμουνιστικό καθεστώς.

- Στη Γαλλία, η οποία προβάλλεται ως πρότυπο κράτους χωρισμένο από την Εκκλησία, στις περιφέρειες της Αλσατίας και της Μοζέλ (πρώην Λωρραίνη) με 3.5 εκατομμύρια πληθυσμό, οι κληρικοί των Ρωμαιοκαθολικών, των Προτεσταντών καθώς και οι Ραβίνοι πληρώνονται από το Δημόσιο ταμείο του κράτους (Tresor Public)!!!

- Στο Λουξεμβούργο, οι κληρικοί και οι ραβίνοι πληρώνονται από το κράτος

-Στη Ρουμανία οι λειτουργοί των εκεί 18 αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος.

-Στη Σλοβακία το κράτος επιδοτεί τους μισθούς των κληρικών.

- Στην Ελβετία, στα περισσότερα από τα 26 καντόνια (αυτοδιοικούμενες περιοχές), οι ιδιωτικές εταιρείες πληρώνουν υποχρεωτικά φόρο υπέρ της Εκκλησίας! (Ρωμαιοκαθολική, Παλαιοκαθολική, Προτεσταντική και Εβραϊκή κοινότητα).

Τα έσοδα τους από τον υποχρεωτικό φόρο και τις εθελοντικές προσφορές φθάνουν τα 1,9 δισεκατομμύρια φράγκα (1,44 δις. ευρώ!) τον χρόνο. Ουσιαστικά οι κληρικοί μισθοδοτούνται από το κράτος!!!

Επίσης σημαντική συμβολή στην παρουσίαση του θέματος αυτού, είναι το βιβλίο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κκ Ιερωνύμου με τίτλο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΛΗΡΟΥ, Αθήνα 2012.

Σε σχετικό άρθρο δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα ΟΟΔΕ και αυτής του Ιερού Ησυχαστηρίου Παντοκράτορος, διαβάζουμε τα εξής για την μισθοδοσία του ιερού κλήρου από το ελληνικό δημόσιο.

«Με την από 18-9-1952 «Σύμβαση περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων», η Εκκλησία της Ελλάδος υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργίσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα να λάβει κάποια αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακήρυξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της. Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η «μισθοδοσία» των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό –του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 –ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλλει οποιοδήποτε αντίτιμο –όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932- συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ’άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ’αυτού.

 Όταν η άγνοια συναντά τη θρασύτητα, το αποτέλεσμα είναι επικίνδυνο για τους θεσμούς και τη δημοκρατία.».

Από το 1828 και εντεύθεν, λαθρεπιβάτης και προσοδοθήρας ήταν και επιδιώκει να είναι, η εκάστοτε πολιτειακή και πολιτική. ( Αντιβασιλεία του Όθωνος, νόμος 1072/1917, νόμος 2050/1920, νόμος 4684/1931.).

Και φτάνουμε στο 1952. Με την ήδη αναφερθείσα σύμβαση απαλλοτριώνεται η Εκκλησιαστική Περιουσία. Υπενθυμίζουμε ότι λόγω της αρπαγής και αδυναμία αποπληρωμής των συμβατικών υποχρεώσεων του Κράτους έναντι της Εκκλησίας, το Κράτος ανέλαβε την υποχρέωση της μισθοδοσίας των κληρικών.

Όταν το 1987 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος 1700/87 (νόμος Τρίτση) που αποτελεί μία ακόμη προσπάθεια για την οριστική αποψίλωση της εκκλησιαστικής περιουσίας, δόθηκε αφορμή να δημοσιευθούν σημαντικά κείμενα. Μεταξύ αυτών και ένα υπό τον τίτλο «ιδιοκτησιακό καθεστώς και αξιοποίηση της αγροτικής γης στην Ελλάδα» (περιοδικό «Εκκλησία»1-15/4/1987, σελίδες 254-55). Με αναμφισβήτητα στοιχεία, στηριγμένο σε μελέτη της Θ.Τσούμα και Δ.Τασιούλα που εκδόθηκε επισήμως από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος λίγο αργότερα, το 1988, αποδεικνύεται ότι στο σύνολο της αγροτικής γης της Ελλάδος ανήκουν.

ΔΗΜΟΣΙΟ                            43.598.000 στρέμματα

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ   15.553.200 στρέμματα

ΕΚΚΛΗΣΙΑ                              1.282.300 στρέμματα

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ                   1.098.400 στρέμματα

Από αυτά τα 1.282.300 στρέμματα ιδιοκτησίας της Εκκλσίας, το 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, τα 745.400 βοσκότοποι και μόνο τα 169.000 γεωργική καλλιεργίσιμη γη. Δηλαδή οι καλλιεργίσιμες εκτάσεις της αντιστοιχούν μόλις στο 0.48% του συνόλου της γεωργικής γης της χώρας μας, όπως ήδη αναφέρθηκε.

Και να ληφθεί υπόψη ότι κατά τη δεκαετία 1974-1983 «εγκαταλείπονται κάθε χρόνο από τους αγρότες και κτηνοτρόφους κατά μέσο όρο 162.400 αγροτικής γης ακαλλιέργητα και ανεκμετάλλευτα». Το 1983 υπολογίστηκαν ως 4.380.000 στρέμματα οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις γης (σχεδόν 3.5 φορές μεγαλύτερες από το σύνολο της γης που ανήκει στην εκκλησία, ενώ σήμερα θα είναι ασφαλώς πολύ περισσότερο).

Αξίζει να αναφερθεί ιδιαιτέρως η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη (Αθήνα). Η Μονή περιουσία την οποίαν απέκτησε κατά τον 17^ο και 18^ο  αιώνα με αγορές των ηγουμένων της (σώζονται στο αρχείο της τα σχετικά έγγραφα), αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης των Αθηνών. Σε δωρηθέντα ακίνητα της έχουν ανεγερθεί:

       η  Ριζάρειος Σχολή, η Ακαδημία Αθηνών, το Αιγινήτειο Νοσοκομείο, το Μετσόβειο Πολυτεχνείο, το Σκοπευτήριο ,το Πτωχοκομείο, η Μαράσλειος Ακαδημία, το Θεραπευτήριο «Ευαγγελισμός», το Αρεταίειο νοσοκομείο, η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή ,οι Αστυνομικές Σχολές στην οδό Μεσογείων, το Νοσοκομείο Παίδων, το Νοσοκομείο Συγγρού, το Λαϊκό Νοσοκομείο «Σωτηρία»,  το Ασκληπιείο Βούλας, η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, το Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης, το ΠΙΚΠΑ Βούλας, Ιπποκράτειος Νοσοκομείο, Γηροκομείο, Εθνική Βιβλιοθήκη, Πανεπιστήμιο Αθηνών, 142 Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της Αττικής και πολλά άλλα…

Βεβαίως, κανείς δε φρόντισε να μνημονεύονται αυτά, έστω σε μία επιγραφή επί των ανεγερθέντων κτηρίων.

Το πνεύμα της Ορθοδοξίας είναι ότι, η εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία ΠΡΕΠΕΙ να μένει στην Επισκοπή ή το Μοναστήρι, διότι τότε είναι πραγματικά «λαϊκή», ανήκει στο λαό. Όταν το ιδιοποιηθεί κάποιος, και μάλιστα «άρχοντας», δηλαδή ισχυρός, παύουν να ανήκουν στον λαό και γίνονται δική του ιδιοκτησία.

            Η «κουλτούρα», ο νεοφιλελευθερισμός και ο εθνομηδενισμός,

 ως κύμβαλα αλαλάζοντα, κακοποιούν την ιστορία, επιτίθενται στην Εκκλησία και αναδεικνύονται σε «λαθρεπιβάτες» και «προσοδοθήρες»

«Αριστεροί», «δεξιοί», κουλτουριάρηδες, εθνομηδενιστές,

άνθρωποι ψευδόμενοι ή αποσιωπούντες την αλήθεια, χωρίς την αίσθηση του ιερού στη ζωή τους.

 Δεν υποχρεώνεται κανένας να είναι Ορθόδοξος. Υποχρεούται όμως να είναι έντιμος.

                                                 Δρ. Δημήτριος Κ. Γερούκαλης

                                                                Ιατρός
Κως, Νοέμβριος 2012

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4832.html