Μετά την ομολογία του ΔΝΤ θα έπρεπε να ακούγαμε το θόρυβο από τις μηχανές των ελικοπτέρων!

Μετά την ομολογία του ΔΝΤ θα έπρεπε να ακούγαμε το θόρυβο από τις μηχανές των ελικοπτέρων!

Γράφει ο Μαγια
Τρία 24ωρα μετά τη δεύτερη -κυνικότερη της πρώτης- ομολογία του ΔΝΤ για το βρόμικο και κτηνώδες παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας από το Δ΄ Ράιχ και τη διεθνή των τοκογλύφων. Και στην καθημαγμένη Ελληνική κοινωνία επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή. Ουδεμία αντίδραση. Παντού η ίδια καταθλιπτική αμηχανία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ευρισκόμενος σε εσωκομματική «προεκλογική» περίοδο αδυνατεί να αρθεί στο ύψος της ιστορικής πρόκλησης  και να προκαλέσει μια επωφελή για την κοινωνία κίνηση προς τα μπρος. Ετσι, αναγκάζεται για μια ακόμη φορά να παίξει το χαρτί της «επιβεβαίωσης» («εμείς τα λέγαμε») και των διαπιστώσεων περί της καταστροφής που έχει προκαλέσει στη χώρα η βαρβαρότητα των μνημονίων.
Η αξιωματική αντιπολίτευση έχασε και πάλι την ευκαιρία, τουλάχιστον, να αποστομώσει όσους διατείνονται, και είναι πολλοί, ότι μετατρέπεται σε μέρος της κρίσης.
Ούτε οι λοιπές δυνάμεις του δημοκρατικού αντιμνημονιακού τόξου είναι ικανές να δώσουν κουράγιο κι ελπίδα στη διαλυμένη και γονατισμένη κοινωνία η οποία δεν προλαβαίνει να τρώει χαστούκια και να πληρώνει με πολύ πόνο το «μη βιώσιμο» χρέος.
Ωστόσο, η παραδοχή του ΔΝΤ ότι, μας σκοτώνουν με λάθος τρόπο για να σωθεί η υπόλοιπη Ευρώπη (κι όχι γιατί μας …αγαπούν) θα έπρεπε να είχε πυροδοτήσει το φυτίλι του φιλότιμου, της αξιοπρέπειας και του πατριωτισμού των Ελλήνων. Θα έπρεπε να είχαν πλημμυρίσει οι δρόμοι και βουλιάξει οι πλατείες και ήδη να ακούγαμε το θόρυβο από τις μηχανές των ελικοπτέρων!

Απεναντίας, ακούσαμε τον Α. Σαμαρά, να δηλώνει, ανερυθρίαστα, ότι «η ελληνική κυβέρνηση, εδώ και ένα χρόνο, διορθώνει τα λάθη», τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι, να μην μετανιώνει για τον τρόπο διαχείρισης της ελληνικής κρίσης και τον
πρόεδρο του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, να αποκαλύπτει, πως η Γερμανία, μετά τη δημιουργία του ενιαίου νομίσματος, κέρδισε 500 δισεκατομμύρια ευρώ!
Κοντολογίς. Ζητείται ελπίς!

olympia.gr

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1122.html

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος: Προτιμότερη η πτώχευση από τους όρους της τρόικας! Να κάτσουν στο σκαμνί όσοι ευθύνονται!

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος δήλωσε ότι, αν οι όροι της τρόικας είναι τέτοιοι, που να οδηγούν σε πτώχευση, «ας πάμε σε πτώχευση, αλλά να τους εγκαταλείψουμε όλους και να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις».
Η Εκκλησία, είπε, θα προσπαθήσει να ανοίξει δουλειές για να βοηθήσει την πολιτική ηγεσία.
Ανακοίνωσε ότι την προσεχή Πέμπτη θα καλέσει σε γεύμα εργασίας τους επικεφαλής των ρωσικών εταιρειών στην Κύπρο για να προτρέψει να παραμείνουν στο νησί, «γιατί ήταν η μόνη χώρα που έδινε τόσο υψηλούς τόκους στα κεφάλαιά τους».
Ο Αρχιεπίσκοπος σημείωσε ότι «θα πρέπει επιτέλους να καθίσουν στο σκαμνί αυτοί, που έφεραν τον τόπο σε αυτά τα χάλια, δηλαδή η απελθούσα κυβέρνηση, οι υπουργοί Οικονομικών, η Κεντρική Τράπεζα και οι εκτελεστικοί διευθυντές των τραπεζών».
Σε ερώτηση, αν η Ελληνική Τράπεζα μπορεί να αντέξει τις συνέπειες από τις εξελίξεις στις δύο μεγάλες τράπεζες, ο Αρχιεπίσκοπος είπε ότι πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία και προέτρεψε να μην γίνουν αποδεκτές απαράδεκτες αξιώσεις.
Η Εκκλησία, ως μεγαλομέτοχος της Ελληνικής Τράπεζας, τόνισε, θα κινηθεί με αγωγές κατά παντός υπευθύνου.
____________
Τους επικεφαλής ρωσικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο θα καλέσει σε γεύμα εργασίας, την προσεχή Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013, ο  Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος για να τους ενθαρρύνει να παραμείνουν στην Κύπρο.

Σε δηλώσεις του προς τα ΜΜΕ, την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013,  ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είπε ότι «νομίζω ότι πρέπει να σταθούμε στις δυνάμεις τις δικές μας. Να μην περιμένουμε από κανένα τίποτα. Ο λαός μας δυστυχώς έμαθε να ζει και με την σπατάλη, αλλά όταν έρθει η ανάγκη ξέρει να ζήσει και με τα λίγα και πιστεύω ότι θα ζήσει και με τα λίγα. Εμείς θα προσπαθήσουμε όσο το δυνατό να ανοίξουμε δουλειές εκεί που μπορούμε να βοηθήσουμε την πολιτεία. Θα το πράξουμε με πολύ αγάπη», πρόσθεσε.
Ανέφερε επίσης, ότι «την προσεχή Πέμπτη έχω καλέσει - θα στείλω βέβαια και προσκλήσεις - τους επικεφαλής των διαφόρων ρωσικών εταιρειών που βρίσκονται στο νησί μας, να έρθουν στην Αρχιεπισκοπή για ένα γεύμα εργασίας».
«Θέλω να τους καλέσω τους ανθρώπους να μιλήσουμε μαζί, να τους ενθαρρύνω ότι ωφελούνται να μείνουν στην Κύπρο, γιατί η Κύπρος ήτο η μόνη χώρα που έδιδε τόκους στα κεφάλαια των Ρώσων, ενώ αν είχαν τα χρήματα τους σε όποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα έπαιρναν ή μηδέν ή 0,5%, ενώ εδώ παίρνουν πολύ περισσότερα. Επιτέλους πρέπει αυτοί που έφεραν τον τόπο σε αυτά τα χάλια, πρέπει να κάτσουν στο σκαμνί», συμπλήρωσε.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είπε ότι για την κατάσταση φταίει η απελθούσα κυβέρνηση, οι Υπουργοί Οικονομικών, η Κεντρική Τράπεζα, "η οποία έφερε τα πάνω κάτω, φταίνε οι Διευθυντές και Εκτελεστικοί των Τραπεζών".
«Όλοι να κάτσουν στο σκαμνί, ασφαλώς, διότι αυτοί έφεραν τα πάνω – κάτω και βρέθηκε σε αυτή την ένδεια ο λαός μας, έτσι αναπάντεχα, χωρίς να το έχει υπόψη. Δεν είναι εκδικητικό. Πρέπει να τιμωρούνται οι άτακτοι, ίνα και οι λοιποί φόβον έχουσιν», πρόσθεσε.

Απαντώντας σε ερώτηση, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είπε ότι οι Τράπεζες ανήκουν στους μετόχους.«Δεν είναι ούτε του Διοικητού ούτε κανενός. Ο Διοικητής μπορεί να ελέγχει, δεν διατάσσει ούτε διορίζει ούτε παύει ούτε μπορεί να κλείσει τράπεζες. Δυστυχώς, έμειναν με απάθεια οι δικοί μας. Εγώ έχω πει να κινήσουν αγωγή», ανέφερε.

===========================================================

Μετάφραση στα ρωσικά του ανωτέρω κειμένου:

В ближайший четверг 28 марта 2013 года Архиепископ Кипрский Хризостом пригласил глав российских компаний, ведущих свою деятельность на Кипре на рабочий обед, чтобы ободрить их остаться на Кипре.

В заявлениях в СМИ в воскресенье 24 марта 2013 года Архиепископ Кипрский сказал - «считаю, что мы должны рассчитывать только на свои силы, не стоит ждать какой-либо помощи извне. К сожалению, наш народ  привык жить расточительно, но когда приходит нужда, он умеет довольствоваться и тем малым, что у него есть. Мы постараемся, насколько это возможно создать рабочие места там, где существует необходимость, чтобы помощь стране. Все это мы будем делать с большой любовью», - добавил он.

Также Предстоятель Кипрской церкви сообщил, что «в ближайший четверг я позвал, и, конечно же, еще и направлю приглашения главам различных российских компаний, которые находятся у нас на острове прийти в Архиепископию  на рабочий обед».

«Я хочу позвать этих людей, чтобы вместе поговорить, чтобы ободрить их в решении остаться на Кипре, потому, что Кипр был единственной страной, которая давала проценты под вклады русских. Если бы они держали эти деньги в любой другой европейской стране, то доход был бы ноль, или половина процента. Здесь они получали намного больше. Наконец пришло время для тех, кто довел страну до такого положения оказаться на скамье подсудимых», - добавил Архиепископ.

Архиепископ Кипра сказал, что в ситуации виновато предыдущее правительство, Министры Финансов и Центробанк, «который перевернул все с ног на голову, виноваты также  председатели и управляющие Банками».

«Несомненно, все они сядут на скамью подсудимых, потому что перевернули все с ног на голову, а наш народ оказался внезапно в нужде, даже не имея об этом никакого представления. Это не месть. Должны быть наказаны виновники, чтобы и другие имели страх», - добавил.

Архиепископ Хризостом сказал, что Банки принадлежат акционерам. «Это не собственность управляющего. Управляющий может контролировать, но не отдавать распоряжения, или назначать или увольнять, или закрывать сам банк. К сожалению, они были безразличными. Я уже дал распоряжение составить иск», - заявил Архиепископ.

Με πληροφορίες από Athens Macedonian News Agency και Εκκλησία Κύπρου
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_3836.html

Η Εκκλησία της Κύπρου κόλαφος για την Ελληνική Ιεραρχία. Νίκος Χειλαδάκης

Η Εκκλησία της Κύπρου κόλαφος για την Ελληνική Ιεραρχία

Νίκος Χειλαδάκης  Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Μόνο θλίψη προκαλεί η όποια σύγκριση μπορεί να γίνει μεταξύ της κυπριακής εκκλησίας και της υπερήφανης και εθναρχικής στάσης του αρχιεπισκόπου της Κύπρου, με την ελληνική εκκλησιαστική ιεραρχία που τα τελευταία χρόνια είναι παντελώς αλλά και σκανδαλωδώς  απούσα σε όλες τις τραγικές εξελίξεις και συμφορές που πλήττουν τον ελληνικό λαό.

Η κεφαλή της ελληνικής εκκλησίας έχει βαριά ευθύνη για την όλη στάση της τα τελευταία χρόνια καθώς, όπως έδειξε, το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να έχει καλές σχέσεις με την προδοτική κλίκα που κατέστρεφε την χώρα, να συνάπτει δεσμούς και μάλιστα να βραβεύει επιχειρηματίες απατεώνες που κατάκλεψαν το ελληνικό κράτος και να ζητά, (ακούστε το εξωφρενικό ), οικονομική βοήθεια από… τους μουσουλμάνους σεΐχηδες του περσικού κόλπου.
Που είναι η ελληνική εκκλησιαστική ιεραρχία σε όλα τα καυτά προβλήματα που έχουν ανακύψει όχι μόνο εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά και της λυσσαλέος επίθεσης που δέχεται το ελληνορθόδοξο φρόνημα των Ελλήνων, αυτό το φρόνημα που επέζησε επί τόσους αιώνες σαν ότι πιο πολύτιμο έχει να επιδείξει ο ελληνισμός ; Η μήπως νομίζουν ότι με λίγα πιάτα φαγητό έχουν εκπληρώσει το καθήκον τους. Απατώνται οικτρά και ενώ οι ευθύνες τους είναι πολύ μεγάλες καθώς υποτίθεται ότι ηγούνται ενός μεγάλου ποιμνίου, ποιούν την νύσσα.

Το παράδειγμα της Κύπρου είναι πραγματικά κόλαφος για την ελληνική εκκλησιαστική ιεραρχία που μόνο υποκρισία και υπεκφυγή έχει να επιδείξει σε όλη αυτή την εθνική συμφορά που έχει ενσκήψει πάνω από τον ελληνισμό.
Η στάση του αρχιεπισκόπου της Κύπρου, το κύρος του οποίου είναι σεβαστό από όλες τις πολιτικές μερίδες της Κύπρου όχι γιατί ξέρει να κάνει γλοιώδεις δημόσιες σχέσεις με πολιτικούς απατεώνες  και να ευλογεί άθεους πολιτικούς, αλλά γιατί έχει φωνή άτεγκτη και  σθεναρά υπέρ των εθνικών συμφερόντων της νήσου και του  κυπριακού λαού.
Αντίθετα η κεφαλή της ελληνικής ορθοδοξίας το μόνο που έχει να επιδείξει τα τρία τελευταία χρόνια που η χώρα βυθίστηκε στο χάος και η ελληνική κοινωνία καταστρέφεται ανεπανόρθωτα, είναι μερικά πιάτα φαγητό και λίγα σεντς ελεημοσύνη για τους φτωχούς. Ούτε καν μια πανελλαδική δέηση δεν  είναι ικανή να συγκαλέσει για να προσευχηθεί το ποίμνιο για την σωτηρία της χώρας.

Πρόσφατα ένας γνωστός πνευματικός της βόρειας Ελλάδας και καθηγούμενος μιας από τις πιο γνωστές μονές, στην ερώτημα μου γιατί η ιεραρχία δεν κάνει τίποτα για να αντιδράσει στην εθνοκτόνο πολιτική που ακολουθείται, μου απάντησε ότι δυστυχώς η κεφαλή της ιεραρχίας δεν είναι εκλεγμένη αλλά διορισμένη από ένα παρασκήνιο που ούτε λίγο ούτε πολύ δεν το συνέφερε να υπάρχει στην αρχιεπισκοπή ένας αρχιεπίσκοπος που θα αντιδρούσε στην καταστροφή της χώρας.
Τραγική αντίθεση με την Κύπρο όπου στην κεφαλή της ιεραρχίας της  βρίσκεται  ένας πραγματικός ιεράρχης που αποτελεί φωτεινό παράδειγμα αλλά και κόλαφος για την ελληνική εκκλησιαστική ιεραρχία.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_1336.html

Το όχι της Κύπρου και οι άθλιοι των Αθηνών. Γιώργος Καραμπελιάς

 Το όχι της Κύπρου και οι άθλιοι των Αθηνών

Γιώργος Καραμπελιάς

Οι Κύπριοι για δεύτερη φορά μέσα σε μια δεκαετία, ανέλπιστα για όλους τους ρεαλιστές ναινέκους και τους «φαιά φορούντες» αναλυτές, είπαν όχι στην «παγκόσμια κοινότητα» και τις «αγορές» όπως είχαν πει όχι στο σχέδιο Ανάν. Διότι απέναντί τους για άλλη μια φορά είχαν τους ίδιους αντιπάλους. 

Το ΔΝΤ (δηλαδή τις ΗΠΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση (τη Γερμανία) και την κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα (δηλ. το παγκόσμιο τραπεζιτικό σύστημα). Και το όχι αυτή τη φορά ήταν ακόμα πιο ηχηρό μια και στράφηκε ενάντια και στον ίδιο τον πρόεδρο της Κύπρου που είχε εκλεγεί μόλις δύο εβδομάδες πριν. 

Οι Κύπριοι, –ένα κομμάτι του ελληνισμού, σταθερά ριζωμένο και αγκιστρωμένο στην ταυτότητα και την παράδοσή του, παρά τα λεγόμενα, παρά τις λοιδορίες και την εύκολη κατασυκοφάντησή τους–ύψωσαν το ανάστημά τους και είπαν όχι στον οικονομικό εξανδραποδισμό τους, προοίμιο του πολιτικού και του εθνικού.

Απέναντί τους όμως δεν είχαν μόνο τους ξένους, δεν είχαν μόνο έναν άθλιο ναινέκο, ο οποίος εξελέγη υποκλέπτοντας την ψήφο των Κυπρίων με το σύνθημα ότι δεν θα αγγίξει τις καταθέσεις τους, αλλά και τον ακόμα αθλιότερο πρωθυπουργό της Ελλάδας, ο οποίος όχι απλώς συναίνεσε σ’ αυτή την επιλογή, αλλά έσπρωχνε τους Κυπρίους να την εφαρμόσουν.

Τι ακριβώς ζητούσαν από τους Κυπρίους

Αυτό που ζητούσαν από τους Κυπρίους, Αμερικανοί και Γερμανοί –αυτή τη φορά σε αγαστή συμφωνία– ήταν να απολέσουν κάθε περιθώριο σχετικής αυτονομίας που τους έχει προσδώσει η μεταβολή της Κύπρου σε χρηματοπιστωτικό κέντρο μη ελεγχόμενο από τη Δύση.
Πράγματι, το γεγονός ότι η Κύπρος είχε μεταβληθεί σε κέντρο χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων για τους Ρώσους και όχι μόνο, στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελούσε για τη Δύση έγκλημα καθοσιώσεως, όταν μάλιστα συνδυαστεί με τα επιπλέον περιθώρια αυτονομίας και ενίσχυσης της ισχύος της που προσφέρουν το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Έτσι ένα κομμάτι του ελληνισμού, παρότι καθημαγμένο από την αγγλοτουρκική κατοχή στο νησί, αποκτούσε μηχανισμούς αυτονόμησης ανεπίτρεπτους για την ιμπεριαλιστική Δύση και τον νεοθωμανισμό.

Και το σχέδιο του ψαλιδίσματος αυτής της αυτονομίας άρχισε να εφαρμόζεται με σύστημα και σατανικό τρόπο, ήδη από τη στιγμή της λήψης μέτρων για την ελληνική κρίση χρέους στην οποία μας ενέπλεξε ο Παπανδρέου. Διότι μέσω του κουρέματος των ομολόγων, για τα οποία πανηγύρισαν οι Βενιζέλοι και οι Σαμαράδες, γονάτισαν οι κυπριακές τράπεζες οι οποίες ήταν στενά συνδεδεμένες με την ελληνική οικονομία και κατείχαν δισεκατομμύρια ομολόγων του ελληνικού δημοσίου.
Κατά τον ίδιο τρόπο, που ο ελληνικός εμφύλιος προωθήθηκε από τους Εγγλέζους και για να μην πραγματοποιηθεί η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, αμέσως μετά τον πόλεμο, έτσι και τώρα, το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων στόχευε μεταξύ άλλων και στο γονάτισμα της οικονομίας της Κύπρου.

Η άθλια διαχείριση της οικονομικής κρίσης, που επιτάθηκε μετά την ανατίναξη στο Μαρί, από την κυβέρνηση ΑΚΕΛ-Χριστόφια, επιδείνωσε την κρίση. Παράλληλα, η πρόσδεση της Κύπρου στα αγγλικά συμφέροντα και η παραχώρηση των υδρογονανθράκων μόνο σε αγγλοσαξωνικές και δυτικοευρωπαϊκές εταιρείες πετρελαίων καθώς και στο Ισραήλ, δυσαρέστησε τη ρωσική αρκούδα, η οποία έχει μάθει να κινείται με την λογική του «όλα ή τίποτα» και η οποία αρνήθηκε να συνδράμει αποφασιστικά την Κύπρο.
Εξάλλου, η Ρωσία και η Γερμανία, τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτύξει στενές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις και δεν ήταν δυνατό όλοι αυτοί οι χειρισμοί να πραγματοποιούνται χωρίς καμία εμπλοκή της Ρωσία. Οι Ρώσοι πιθανώς να επιθυμούσαν μία παρόξυνση της κρίσης, που θα τους επέτρεπε να γίνουν κυρίαρχοι του παιχνιδιού.

Η συριακή κρίση και τα πετρέλαια

Η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου ενισχύθηκε από την συριακή κρίση η οποία απειλεί τη Ρωσία να απολέσει οποιαδήποτε βάση στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, και αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που οι δυτικοί στηρίζουν την Αλ Κάϊντα στη Συρία. Όταν αυτό συνδυαστεί με τα πετρέλαια και το αέριο, και τη νέα σχέση της Κύπρου με το Ισραήλ, κατανοούμε ότι ο ρόλος της μικρής Κύπρου, μεταβάλλεται σε έναν υψηλής σημασίας γεωστρατηγικό πόλο, άρα και οι επιθέσεις εναντίον της πολλαπλασιάζονται και θα επιταθούν έτι περαιτέρω σε όλα τα πεδία. Επομένως  θα απαιτούνταν μια ισχυρή εθνική στρατηγική στην Κύπρο και μία αποφασιστική στήριξη από την πλευρά της ψευδο-«μητρόπολης του ελληνισμού.

Αντ’ αυτού, η Κύπρος βρέθηκε με τη χειρότερη πολιτική ηγεσία, με πρόεδρο τον πιο λυσσαλέο υποστηρικτή του σχεδίου Ανάν, ο οποίος καλούσε την Τουρκία να συμμετάσχει στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και ο οποίος θεωρείται δεδομένος και ελεγχόμενος παντοιοτρόπως από τους Αγγλοαμερικανούς.

Ενώ ήταν δυνατό η Κύπρος κινητοποιώντας το εσωτερικό δυναμικό της με εσωτερικά ομολογιακά δάνεια, να καλύψει τα αναγκαία ποσά, δεν προχώρησε σε κάποια τέτοια επιλογή που θα ενίσχυε την αυτονομία της και ταυτόχρονα θα άνοιγε και τη δυνατότητα συμπληρωματικών εξωτερικών χρηματοδοτήσεων.
Αντίθετα επέλεξε τη λύση των Αμερικανογερμανών που στοχεύει στη διάλυση της Κύπρου ως χρηματοπιστωτικού κέντρου. Και ο ναινέκος έκανε ακριβώς αυτό που του επέτασσαν τα αφεντικά του, παρ’ ότι όλοι γνωρίζουν πως μια παρόμοια λύση θα καταβαραθρώσει την κυπριακή οικονομία, διότι η φυγή των κεφαλαίων θα προκαλέσει γενική φτωχοποίηση του νησιού, ανεργία και ανάγκη λήψης νέων μέτρων χωρίς τέλος και όριο.

Ωστόσο, η αθλιότητα του Αναστασιάδη, –σε μια γωνιά του ελληνισμού απειλούμενη και υπό κατοχήν κατά το ήμισυ, χωρίς σημαντικές ένοπλες δυνάμεις– ωχριά μπροστά στην αχρειότητα της ελληνικής κυβέρνησης και του Σαμαρά. Διότι είναι προφανές, ότι αυτός συναίνεσε ή και συμβούλεψε τον Αναστασιάδη να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο Αναστασιάδης, μόλις λίγες μέρες πριν πάρει αυτή τη μοιραία απόφαση βρισκόταν στην Ελλάδα για συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση και είχε συμφωνήσει μαζί της, πράγμα που αποδείχτηκε και στη στάση του Σαμαρά στη διάσκεψη κορυφής, και στη στάση του ανδρεικέλου των αγορών –του Στουρνάρα– την επόμενη μέρα στο eurogroup.
Ο Σαμαράς, δεδομένης μάλιστα της πρόσδεσής του στην αμερικανική πολιτική σε σχέση με την ρωσική παρουσία στην Ελλάδα και την Κύπρο –βλέπε τα διαρκή προσκόμματα για ρωσικές επενδύσεις στην Ελλάδα– συμμετείχε πιθανότατα ενεργά, έστω ως κομπάρσος, στη συνωμοσία εναντίον της Κύπρου.
Σήμερα κρύπτεται πίσω από τον Αναστασιάδη, προσπαθώντας να αποφύγει τον καταμερισμό ευθυνών που πριν απ’  όλα βαρύνει τον ίδιο και τους εταίρους του (εξάλλου η ΔΗΜΑΡ μόλις βγήκε η απόφαση του eurogroup είχε εκδώσει μια κατάπτυστη ανακοίνωση που στην ουσία στρεφόταν εναντίον των Κυπρίων). Έτσι, το όχι των Κυπρίων, ιστορικής σημασίας, διότι ήταν ένα όχι ενάντια και στην κυπριακή και την ελληνική κυβέρνηση, καθώς και σε όλο το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, πλήττει πριν απ’ όλα την ελληνική κυβέρνηση αλλά και τη στρατηγική της Γερμανίας για μια γερμανική Ευρώπη.

Ο Δαυίδ ενάντια στον Γολιάθ

Η Γερμανία όπως όλοι γνωρίζουμε και είναι πανθομολογούμενο πλέον, επιχειρεί να διαμορφώσει ένα ιμπέριουμ στην Ευρώπη, εκμεταλλευόμενη τη συγκυριακή οικονομική  της πρωτοκαθεδρία. Έτσι έχει μεταβάλει το ευρώ σε μηχανισμό καθυπόταξης όλων των υπολοίπων, ενώ για να αντιμετωπιστεί η δομική κρίση της Δύσης από την ανάδυση της Ανατολής (Κίνα, Ινδία, κλπ) σε επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας, προσπαθεί να επιβάλει την εκπτώχευση των ασθενέστερων ευρωπαϊκών οικονομιών.
Και αυτό ακόμα και αν το τίμημα θα ήταν η δημιουργία μιας Ευρώπης δύο ταχυτήτων με την έξοδο ορισμένων από αυτές από την ευρωζώνη. Εξάλλου, η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων είναι ήδη μια πραγματικότητα. Από τις είκοσι εφτά χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης μόνο δεκαεπτά συμμετέχουν στην ευρωζώνη και αν οι Γερμανοί μπορούσαν να εκδιώξουν ορισμένες ακόμη, χωρίς αυτό να αποτελέσει συστημικό κίνδυνο για τον πυρήνα της, δεν θα είχαν καμία αντίρρηση ή μάλλον θα το εύχονταν.
Γι’ αυτό, εξάλλου, από την αρχή της ελληνικής κρίσης ακολουθούσαν μία στρατηγική υψηλής πίεσης προς την Ελλάδα, και έκαναν μερικά βήματα πίσω μόνο όταν οι Κινέζοι το καλοκαίρι του 2012 τους απείλησαν με απόσυρση της εμπιστοσύνης τους στο ευρώ εάν οδηγούνταν η Ελλάδα σε έξοδο. Ωστόσο, δεν έχουν πάψει ποτέ να βλέπουν με ευνοϊκό μάτι μία έξοδο της Ελλάδας και της Κύπρου, αν και όποτε υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες. Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι εξάλλου κάποιες ευρωπαϊκές χώρες όπως οι άλλες, αλλά είναι κομμάτι αυτού του μισητού ορθόδοξου και νοτιοευρωπαϊκού κόσμου.

Έτσι, το όχι της κυπριακής βουλής και του κυπριακού λαού –παρ’ ότι οι υποταγμένες κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου είχαν συναινέσει στη στρατηγική του αυτοχειριασμού τους– αποτέλεσε ένα αναπάντεχο χαστούκι στη γερμανική στρατηγική.
Οι Γερμανοί έχουν μάθει να μετράνε, είτε με μεραρχίες πάντσερ, είτε με το βάρος των θησαυροφυλακίων τους, αγνοώντας τους ιδεολογικούς, τους πολιτισμικούς και εν τέλει τους γεωπολιτικούς παράγοντες. Γι’ αυτό, και παρ’ όλο που από την εποχή του Καρλομάγνου δοκιμάζουν να υποτάξουν την Ευρώπη, αποτυγχάνουν διαδοχικά.

Και αυτή τη φορά, το κυπριακό όχι, άσχετα με τις πιθανές συνέπειες που θα έχει άμεσα για την κυπριακή και ελλαδική οικονομία, είναι τεράστιας σημασίας διότι απασφαλίζει– ξεκινώντας από τον ασθενέστερο κρίκο– το σύστημα του εκβιασμού και της τρομοκρατίας που έχει εγκαθιδρύσει στην Ευρώπη.
Διότι αν συνδυαστεί με την ακυβερνησία στην Ιταλία και το αυξανόμενο μίσος των Ιταλών για την Γερμανία, με την κρίση στην Ισπανία και την Πορτογαλία, τα μέτρα λιτότητας που αρχίζουν να εφαρμόζονται πιο επιτακτικά στην Γαλλία και τελευταίο αλλά όχι έσχατο με το αδιέξοδο της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων στην Ελλάδα, τότε κινδυνεύει να οδηγήσει σε μια ανατροπή των συσχετισμών και των δεδομένων.
Διότι ακόμα και εάν η γερμανική πολιτική οδηγούσε σε χρεωκοπία της Κύπρου και έξοδό της από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. αυτό θα αποτελούσε ένα τεράστιο πλήγμα στην ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, διότι θα συμπαρέσυρε αργά ή γρήγορα και την Ελλάδα και θα τους οδηγούσε πολύ πιο κοντά στη ρώσικη πολιτική.
Κατά συνέπεια, τα παραμύθια των Γερμανών και του Σόιμπλε ότι μια πιθανή έξοδος της Κύπρου από την ευρωζώνη και την ΕΕ δεν αποτελεί συστημικό κίνδυνο, εκφράζουν ένα μπακάλικο νομικισμό (ο Σόιμπλε όπως και η Λαγκάρτ, είναι δικηγόροι) που δεν συνυπολογίζει ότι ο συστημικός κίνδυνος μπορεί να έρθει όχι από την άμεσα οικονομική διάσταση της εξόδου αλλά τη γεωπολιτική η οποία μεταφράζεται και σε οικονομική στη συνέχεια.

Η Κύπρος πυροδότεί μονίμως τις εξελίξεις στην Ελλάδα

Κατά συνέπεια σε αντίθεση με τα επιχειρήματα των ναινέκων στην Κύπρο και κυρίως στην Ελλάδα, –ιδιαίτερα μετά την επέκταση του πολιτικού αδιεξόδου στην Ιταλία– οι Έλληνες στην Ελλάδα και στην Κύπρο μπορούν να πουν όχι. Στην Κύπρο ήδη επεξεργάζονται εναλλακτικά σχέδια που κινητοποιούν τον ίδιο τον κυπριακό λαό για να αντιμετωπίσει το γερμανικό Αττίλα, ενώ στην Ελλάδα έχει αρχίσει ήδη η φορολογική απεργία που οδηγεί σε αδιέξοδο τα μέτρα που έχει υπογράψει η πολυκομματική κυβέρνηση, και τους επόμενους μήνες θα οδηγήσει σε μια αναπόδραστη κρίση. Εξάλλου, το κυπριακό όχι και η επονείδιστη στάση της ελληνικής κυβέρνησης θα επιταχύνουν την κρίση στο εσωτερικό.  

Ο Σαμαράς, από τότε που είπε ένα όχι στη ζωή του και το πλήρωσε με αποκλεισμό από το ελληνικό πολιτικό σύστημα, έχει μάθει πλέον να λέει πάντα ναι, εκβιαζόμενος ή όχι, χωρίς να καταλάβει πως σήμερα έχει έρθει η ώρα που μόνο τα όχι μπορούν να ευδοκιμήσουν!
Κινδυνεύει λοιπόν να βρεθεί στη θέση του Αναστασιάδη και να εγκαταλειφθεί από τους ίδιους τους εταίρους και τους υποστηρικτές του (είναι χαρακτηριστική η στροφή πολλών ΜΜΕ και εκδοτικών συγκροτημάτων που σταδιακώς τον εγκαταλείπουν) και ενώ θα συνεχίζει να λέει ναι όπως ο θλιβερός πρόεδρος της Κύπρου, θα βρεθεί μπροστά σε μια κοινωνία που θα του αντιτάξει το όχι!

Το 1955, ξεκίνησε ο αντιαποικιακός αγώνας της Κύπρου, ο οποίος ανατίναξε τους πολιτικούς συσχετισμούς και τη νατοϊκή ομοφωνία στην Ελλάδα, βγάζοντας τους Έλληνες στο δρόμο για την αυτοδιάθεση-ένωση και πυροδοτώντας την ανάπτυξη της αριστεράς για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο, με συνέπεια μέσα σε μερικά χρόνια την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα. 

Το 1963-64, οι συγκρούσεις στην Κύπρο αποτέλεσαν αποφασιστικό παράγοντα για την ανατροπή της δεξιάς κυβέρνησης και του υπέυθυνου για τις προδοτικές συμφωνίες της Ζυρίχης, του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1967, το κυπριακό θα αποτελέσει το κυριότερο ίσως παράγοντα που θα οδηγήσει στη δικτατορία των συνταγματαρχών και την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο, η οποία θα επιτρέψει επτά χρόνια αργότερα, την τουρκική εισβολή και βέβαια την κατάρρευση της δικτατορίας. 

Το 2004, η απόρριψη του σχεδίου Ανάν, ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στον κυρίαρχο εθνομηδενισμό όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων και θα εγκαινιάσει μια νέα περίοδο ενίσχυσης των πατριωτικών και αντιπαγκοσμιοποιητικών δυνάμεων. Το 2013, το κυπριακό όχι θα ηχήσει ως μια ομοβροντία αντίστασης, κόλαφος στους εγχώριους ναινέκους.

Ό,τι και αν συμβεί στη συνέχεια, τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο, και θα έχει ανοίξει μια νέα περίοδος για την ιστορική επανασύνδεση του ελλαδικού και κυπριακού ελληνισμού σε μια κατεύθυνση αντίστασης με αφετηρία για μια ακόμα φορά την Κύπρο.

Πολλοί αναρωτιούνται πως και γιατί οι «φραγκοφονιάδες» Κύπριοι μπόρεσαν να πουν ένα τέτοιο όχι την ώρα που οι «λεβέντες» Ελλαδίτες λένε εδώ και χρόνια το ένα επονείδιστο ναι μετά το άλλο. Η λύση του μυστηρίου είναι πολύ απλή. Οι Έλληνες Κύπριοι, επειδή αντιμετωπίζουν άμεσα πρόβλημα εθνικής ύπαρξης και επιβίωσης, επειδή μπόρεσαν να πουν όχι στο σχέδιο Ανάν, επειδή το εθνικό ζήτημα είναι το πρώτο και κυρίαρχο πρόβλημα στη χώρα, έχουν διατηρήσει παρά τις φθορές, παρά τις αντιπαραθέσεις, ισχυρό το εθνικό τους φρόνημα.  Έτσι, όταν ήρθε η κρίση και μάλιστα με ευθύνη της πολιτειακής τους ηγεσίας, και παρά τον κίνδυνο της οικονομικής καταστροφής και χρεοκοπίας μπόρεσαν να αντιτάξουν ένα υπέροχο όχι.

Αντίθετα εμείς, παρ’ ότι μεγαλύτερη χώρα, ισχυρότερη γεωπολιτικά και στρατιωτικά, δεν έχουμε μπορέσει εδώ και είκοσι χρόνια να πούμε κάποιο όχι διότι έχει αποσυντεθεί και διαλυθεί εκ των ένδον η εθνική μας συνοχή. Διότι στην Ελλάδα, αντί να καίγονται γερμανικές αμερικανικές και τούρκικες σημαίες όπως συνέβαινε παλιότερα, μέχρι χθες καίγονταν οι… ελληνικές, διότι στα σχολειά, στα πανεπιστήμια και στις εφημερίδες μας λοιδορείται καθημερινά ως εθνικισμός ο πατριωτισμός, διότι φροντίσαμε εμείς πριν απ’ όλους να θάψουμε τα εθνικά κράτη και να προσχωρήσουμε σε μια φαντασιακή και αποσυνθετική παγκοσμιοποίηση.
Έτσι, όταν ήρθε η κρίση απ’ την οικονομική της διάσταση βρεθήκαμε χωρίς μπούσουλα, ανίκανοι να αντιδράσουμε, φθαρμένοι και διεφθαρμένοι, με κόμματα που μόλις αρχίζουν να ανακαλύπτουν την έννοια της πατρίδας και του εθνικού συμφέροντος. Γι’ αυτό, και διχαστήκαμε απλώς, ανάμεσα στους κυβερνώντες που λένε σε όλα ναι, και στους υπόλοιπους που αντιδρούμε διάσπαρτοι, σκόρπιοι, αναποτελεσματικοί.

Τι μπορεί να γίνει μετά το κυπριακό όχι

Κατ’ αρχάς πρέπει να πιέσουμε τους Έλληνες κυβερνητικούς υπευθύνους να συμπαρασταθούν με κάθε μέσο στην Κύπρο, έστω και τώρα προτάσσοντας βέτο σε οποιοδήποτε μέτρο που θα σπρώχνει την Κύπρο στη χρεοκοπία και στην οικονομική σφαγή των Ελλήνων της Κύπρου.

Κατά δεύτερο λόγο, θα πρέπει να συγκροτήσουμε ένα ανοικτό και άρρηκτο μέτωπο Ελλάδας και Κύπρου σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα και να καταστήσουμε σαφές ότι η Κύπρος και η Ελλάδα θα έχουν κοινή μοίρα και στάση.

Κι όσο για το εάν θα πρέπει να εγκαταλείψουμε εμείς και η Κύπρος το ευρώ, υπάρχει και μια άλλη εναλλακτική στρατηγική την οποία υιοθετεί ήδη και το 25% των… Γερμανών!  

Η έξοδος της Γερμανίας από το ευρώ. Και ας είμαστε βέβαιοι, πως αυτή η επιλογή την επόμενη περίοδο θα γίνει όλο και πιο ελκυστική για πολλές δυνάμεις στη νότια Ευρώπη και θα αγγίξει και τον στρατηγικής σημασίας άξονα Γαλλίας-Γερμανίας. 

Μόνο με αυτή την απειλή η οποία διατυπώνεται ήδη στην Ιταλία θα μπορέσουμε να συμμετάσχουμε σε κάποια πιθανή συμμαχία των λαών του νότου της Ευρώπης και να αποφύγουμε μία δική μας μονομερή έξοδο. Αν είναι η ευρωζώνη να διαλυθεί, το συμφέρον της Ελλάδας και της Κύπρου, είναι αυτό να μην πραγματοποιηθεί με μόνα θύματα εμάς, αλλά να αγκαλιάσει όλη την ευρωζώνη, έτσι ώστε να μπορούμε να οικοδομήσουμε εναλλακτικές συμμαχίες που δεν θα μας αφήσουν μόνους μας απέναντι στους νεοθωμανούς που καραδοκούν.

Πάντως, η παρούσα κρίση έφερε και πάλι κοντά τους Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου, έσπασε όλα τα κατασκευασμένα εδώ και σαράντα χρόνια αρνητικά συναισθήματα και στερεότυπα, και κατέδειξε την ενότητα της μοίρας μας για το καλό και το κακό και ευτυχώς όχι μέσω ακόμα μιας νέας εθνικής καταστροφής αλλά μέσω μιας πράξης αντίστασης.

19 Μαρτίου 2013

Γιώργος Καραμπελιάς

Πηγή

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8838.html

"Χαστούκι" από την Κύπρο στους πολιτικούς τσαρλατάνους της Ελλάδας

"Χαστούκι" από την Κύπρο στους πολιτικούς τσαρλατάνους της Ελλάδας

Νίκος Χειλαδάκης  Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Η ηρωική στάση των Κυπριών, της μικρότερης οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αθλιότητα των Ευρωγερμανών που ήθελαν με τον τσαμπουκά να καταλύσουν την εθνική κυριαρχία της μεγαλονήσου με ένα Αττίλα χειρότερο και  από αυτόν του 1974, είναι το πιο δυνατό χαστούκι στην νεοελληνική προδοτική πολιτική κλίκα που έστειλε τον ελληνικό λαό στον γκρεμό και την χώρα στην υποδούλωση.

Η πρωτοφανής ληστρική αντιμετώπιση των Ευρωγερμανών στους Κυπρίους, η αθλιότητα των κ Μέρκελ-Σόιμπελ φαίνεται πως αυτή την φορά δεν θα περάσει, καθώς στην Κύπρο υπάρχουν άντρες υπάρχουν πολιτικοί που θέτουν την εθνική αξιοπρέπεια πάνω από όλα. Πικρή αντίθεση με τους Έλληνες συναδέλφους τους, που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να κρατηθούν στις πολυθρόνες τους αδιαφορώντας για το δράμα του ελληνικού λαού.
Πλέον τα γεγονότα θα ξεπεράσουν με τον πιο τραγικό τρόπο την τρικομματική ελληνική αθλιότητα που έχει δέσει τον ελληνικό λαό.
Η στάση των Κυπρίων που αποφάσισαν να τα παίξουν όλα για όλα ακυρώνοντας την άθλια μπλόφα των Ευρωγερμανών που απείλησαν με καταστροφή της νήσου, είναι πλέον κόλαφος για του Έλληνες πολιτικούς. Είναι άγριο ξεσκέπασμα της όλης προδοσίας που κατέστρεψε την ελληνική οικονομία, έστειλε χιλιάδες Έλληνες στην αυτοκτονία, διέλυσε οικογένειες και εδίωξε τα ελπιδοφόρα νιάτα της χώρας στην εξορία. Η Ελλάδα έγινε ένα γερμανικό προτεκτοράτο και το μόνο που αξίζει είναι να σκύβουμε το κεφάλι στις γερμανικές αθλιότητες και να σκάβουμε όλο και πιο βαθειά τον λάκκο του ελληνικού λαού.

Εκείνο που δεν υπολόγισαν οι ευρωγερμανικές αθλιότητες, ήταν ότι η Κύπρος δεν είναι Ελλάδα, ότι οι Ρωσία δεν θα μπορούσε να δεχτεί χωρίς καμία αντίδραση ένα τέτοιο ύπουλο χτύπημα στην παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο, ότι δεν θα περνούσε έτσι εύκολα η καταστροφή της χρηματοπιστωτικής κυπριακής οικονομίας. Εκείνο που δεν υπολόγισαν είναι ότι οι Κύπριοι πολιτικοί, που ήδη έχουν πάνω τους το βάρος του πρώτου Αττίλα, δεν είναι όπως οι νεοέλληνες συνάδελφοι τους που είναι πάντα πρόθυμοι  να κατεβάσουν τα πάντα στην ευρωγερμανική βουλιμία.

Το παράδειγμα της Κύπρου, ανεξάρτητα από το πώς θα επιλυθεί το πρόβλημα, αποτελεί πλέον προηγούμενο, όπως αποτελεί θανάσιμο προηγούμενο για την Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωγερμανική αθλιότητα. Το παράδειγμα της Κύπρου ας είναι σύμβολο και φωτεινό παράδειγμα ότι δεν μπορούν έτσι να σβήνουν κράτη και λαούς και ότι ο ελληνισμός έχει ακόμα ελπίδες να επιβιώσει.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_4571.html

Η Ρωσία είναι η μόνη διέξοδος. Νίκος Χειλαδάκης

Η Ρωσία είναι η μόνη διέξοδος

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 Η άθλια συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κρίση της κυπριακής οικονομίας, μιας οικονομίας που πριν υιοθετήσει το ευρώ ήταν η καλύτερη οικονομία της νότιας Ευρώπης, έδειξε για άλλη μια φορά πως κάποιοι στην Ευρώπη δεν ενδιαφέρονται να δείξουν αλληλεγγύη και να σώσουν τους λαούς που παγιδεύτηκαν κυριολεκτικά στην ευρωποίηση της οικονομίας τους, αλλά να δημιουργήσουν προτεκτοράτα για να απομυζήσουν χωρίς καμία αντίσταση.

Το κούρεμα των κυπριακών τραπεζών που εκτέθηκαν τα τελευταία χρόνια για να στηρίξουν την ελληνική οικονομική κρίση και τώρα το πληρώνουν ακριβά, έγινε και για ένα άλλο πολύ σοβαρό λόγο. Τα μεγαλύτερα ποσά των κυπριακών καταθέσεων είναι ρώσικης  προέλευσης. Οι καταθέσεις των Ρώσων στην Κύπρο, προέρχονται από μεγάλες ρωσικές κρατικές εταιρείες, όπως η Gazprom, αλλά και σημαντικών Ρώσων κρατικών αξιωματούχων που καθορίζουν την ρωσική πολιτική.
Έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια για τους Ευρωγερμανούς. Kαι φιμώνουν τον κυπριακό λαό και βάζουν χέρι  στα ενεργειακά του κοιτάσματα  και παράλληλα χτυπούν με αυτόν τον τρόπο τον Πούτιν που έδειξε τελευταία ισχυρά σημάδια αποδέσμευσης του από τις δυτικές offshore, τις οποίες έχει απαγορέψει πλέον να λειτουργούν και να «αλωνίζουν» στην Ρωσία.

Οι «κασσάνδρες» και τώρα άρχισαν να φωνάζουν ότι πρέπει να παραμείνει η Κύπρος στο ευρώ γιατί έτσι δεν θα καταστραφεί και να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ελλάδας, δηλαδή να αποφύγουμε την καταστροφή για να υπάρξει… η μαθηματική καταστροφή της Κύπρου γιατί η κυπριακή οικονομία δεν αντέχει ούτε κατά διάνοια το παράδειγμα της ελληνικής ύφεσης. Η Κύπρος θα αφανιστεί και τα ενεργειακά της κοιτάσματα θα λεηλατηθούν από τους Ευρωγερμανούς, ενώ η Τουρκία θα «τρίβει» τα χέρια της γιατί το κυπριακό θα λυθεί αυτομάτως καθώς δεν θα υπάρχει πλέον Κυπριακή Δημοκρατία. Αλώστε αυτό δεν επιδίωκε και το σχέδιο Ανάν ;

Σε όλα αυτά η ελληνική ευθύνη είναι τεράστια, αλλά για ποια Ελλάδα μιλάμε ; για την Ελλάδα που έχει παραδώσει την εθνική της κυριαρχία και που κυβερνάται από μια προδοτική πολιτική κλίκα  που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η δική της διάσωση και η παραμονή της με κάθε μέσο στην εξουσία ;

Τα τελευταία ταμπού στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν πλέον καταρριφτεί. Η «χαρατσοποίηση» της ελληνικής οικονομίας με το ξεπούλημα της ελληνικής μεσαίας τάξης και τώρα το τραγικό ξεπούλημα της Κύπρου, θα έχουν ολέθριες συνέπειες. Οι κυπριακές τράπεζες θα καταρρεύσουν καθώς τα κεφάλαια θα φύγουν και αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες και για τις ελληνικές τράπεζες,  ενώ θα υπάρξουν σοβαρές συνέπειες για το ιταλικό και το ισπανικό τραπεζιτικό σύστημα. Η Ελλάδα και η Κύπρος, δηλαδή ο ελληνισμός, θα υποστεί μια από τις χειρότερες ιστορικές του καταστροφές και αυτό με ευθύνη των προδοτών που παρέδωσαν τον ελληνισμό στην  βουλιμία των Ευρωγερμανών που διψούν για αίμα και για τα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής.

Η μόνη λύση να αποτραπεί αυτός ο όλεθρος, είναι η σύμπλευση με την Ρωσία, που αυτή την στιγμή είναι το μόνο ανάχωμα σε όλη αυτή την  ευρωγερμανική  λαίλαπα που θέλει να καταστρέψει άπαξ δια παντός τον ελληνισμό. Τα δείγματα της Ρωσίας είναι ξεκάθαρα, καθώς η ανάπτυξη της ρωσικής δύναμης στην Μεσόγειο είναι πλέον γεγονός. Να εκμεταλλευτούμε τα μεγάλα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην περιοχή μας. Να προχωρήσουμε σε παραχώρηση βάσεων στην ρωσική αρμάδα και να υπάρξει στενότερη ελληνηστηκορωσική  συνεργασία, αλλά να δείξουμε ανοιχτά τις προθέσεις μας και όχι «μασημένα» λόγια για να υπάρξει ουσιαστική ρωσική ανταπόκριση.

Σήμερα ο μόνος σύμμαχος της Κύπρου είναι η Ρωσία. Αν  δεν υπάρξει συνεργασία με την Ρωσία, τότε θα χαθεί και άλλη μια ευκαιρία και αν και η Ελλάδα δεν συμπλεύσει στην κατεύθυνση αυτή, τότε η κατάσταση θα γίνει πολύ χειρότερη και  χωρίς δυνατότητα αναστροφής. Οι προδότες, είτε στην Ελλάδα είτε στην Κύπρο, αυτοί που εξαπάτησαν με τον χειρότερο τρόπο τον ελληνισμό, θα πρέπει να καταλάβουν ότι στο τέλος αυτοί θα πληρώσουν πολύ ακριβά το αντίτιμο της προδοσίας και του ευρωγερμανικού ξεπουλήματος του ελληνισμού.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_4030.html

Κατοχή ή Πόλεμος; Νίκος Χειλαδάκης

Κατοχή ή Πόλεμος; 

 Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Απώλεια εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας είναι όταν η κυβέρνηση αυτής της χώρας δεν αποφασίζει για βασικά και πολύ σημαντικά θέματα που αφορούν την τύχη της χώρας και κυρίως την τύχη των κατοίκων αυτής της χώρας, αλλά τις αποφάσεις τις παίρνουν ξένοι. Αυτό λέγεται και κατοχή αυτής της χώρας από ξένες δυνάμεις.  Το μνημονικό πείραμα απαιτούσε την πλήρη υποδούλωση του ελληνικού λαού.

Σε κάθε κατοχή και στην περίπτωση μας στην εκτέλεση αυτού του εγκληματικού πειράματος, υπάρχουν και αυτοί που συνεργάζονται με τον κατακτητή, οι λεγόμενοι δοσίλογοι, οι προδότες του έθνους, της χώρας και του λαού.
Στην  γερμανική κατοχή του 41-45, αυτοί εμφανίζονταν στις πλατειές με καλυμμένα τα πρόσωπα για να μην τους αναγνωρίζουν, πρόδιδαν αυτούς που ήξεραν ότι  αγωνίζονται κατά του κατακτητή και τους παρέδιδαν στο  εκτελεστικό απόσπασμα.
Στην σύγχρονη κατοχή αυτοί που παρέδωσαν την χώρα στον κατακτητή, όχι μόνο δεν κρύβουν τα πρόσωπα τους, αλλά εμφανίζονται στα κατοχικά, νεοοθωμανικά τους κανάλια, για να προβληθούν σαν οι «ήρωες» που έσωσαν την χώρα παραδίδοντας την στην καταστροφή και ρίχνοντας τους κατοίκους στον γκρεμό.
Μαζί τους και ένα μεγαλο προδοτικό κυκλωμα με δημοσιογράφους που εξυμνουν με κάθε μέσο αυτό το κατοχικό καθεστώς. Ακόμα και η εκκλησία δείχνει ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι μην τυχόν και χάσει κάποιο προνόμιο της, ενώ η εκκλησιαστική ιεραρχία, χωρίς καμία αιδώ, κάνει δημόσιες σχέσεις  και σφιχταγκαλιάζεται  με την κατοχική κυβέρνηση σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Την περίοδο της γερμανικής κατοχής σχηματιστήκαν ένοπλες ομάδες που πολέμησαν τον κατακτητή.  Την αντίσταση της κατοχής του 41-45, την πλήρωσε με αίμα ο ελληνικός λαός και οι αναμνήσεις σε πολλά μέρη της χώρας είναι ακόμα νωπές από τις δημόσιες εκτελέσεις των γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων.
Σήμερα οι εκτελέσεις αυτές έχουν γίνει αυτοκτονίες. Μέσα σε τρία χρόνια μνημονικής κατοχής, πάνω από 3000 έλληνες έχουν αυτοκτονήσει πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος, άρρωστοι μένουν χωρίς φάρμακα και χωρίς νοσοκομεία και πεθαίνουν χωρίς περίθαλψη, γέροι πεθαίνουν αβοήθητοι με πενιχρές συντάξεις, παιδιά λιποθυμούν στα σχολειά από ασιτία και η τραγωδία του ελληνισμού δεν έχει τελειωμό.
Εκτός όμως από όλο αυτό το νεοελληνικό δράμα, έχουμε και το σύγχρονο παιδομάζωμα. Χιλιάδες νέοι αυτής της χώρας, το άνθος της  ελληνικής νεολαίας,  εγκαταλείπει ομαδικά την Ελλάδα. Η αιμορραγία αυτή είναι ακόμα πιο σοβαρή καθώς αφήνουν μια χώρα στο έλεος των λαθρομεταναστών και των διαφόρων ισλαμιστών που σε κάθε ευκαιρία δείχνουν τα πραγματικά του δόντια.
Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος έρχεται από την πρόθεση της κατοχικής κυβέρνησης να ξεπουλήσει κάθε κομμάτι της εθνικής επικράτειας σε ξένους και το πιο χειρότερο, στους Τούρκους, κάτι το αδιανόητο αν το λέγαμε και το γράφαμε πριν από λίγα χρόνια.
Ο Οζάλ θα τρίβει τα χέρια του από εκεί όπου βρίσκεται, καθώς το είχε προφητεύσει από το 1990 ότι, «δεν χρειάζεται να πολεμήσουμε για να κατακτήσουμε την Ελλάδα, αύτη θα πεις σαν ώριμο φρούτο στα χέρια μας». Την ίδια περίοδο που τα τύμπανα του πολέμου χτυπάμε ασταμάτητα σε όλη την ευρύτερη περιοχή μας, εμείς βουλιάζουμε στην προδοσία μας.  Φτάσαμε λοιπόν σε αυτό το σημείο, να μας εξαφανίσουμε από τον χάρτη και να ξαναγίνουμε ίσως νέο-οθωμανική επαρχία;

Όταν μια χώρα είναι υπό κατοχή, τότε νομιμοποιείται κάθε κίνηση αντίστασης κατά αυτής της κατοχής. Μπρος σε αυτή την κατάσταση το μόνο δίλλημα που υπάρχει είναι : Κατοχή και εξαφάνιση του ελληνισμού  ή πόλεμος.
Όσοι θέλουν να ζουν υπό κατοχή και να ξεπουληθεί ότι έχει απομείνει, να κάτσουν  να γράψουν τον επικήδειο αυτής της χώρας και να περιμένουν… «τον αγά να τους σφάξει». Όσοι όμως αρνούνται να ζουν υπό καθεστώς κατοχής, τότε δεν τους απομένει τίποτα άλλο παρά ο πόλεμος. Και όταν λέμε πόλεμο, δεν εννοούμε ένοπλες συγκρούσεις.
Πόλεμος σημαίνει ανυπακοή στο προδοτικό, παράνομο και κατοχικό καθεστώς, πόλεμος σημαίνει αντίσταση στο ξεπούλημα και στην παράδοση της εθνικής επικράτειας από ένα εθνοκτόνο καθεστώς και πόλεμος σημαίνει απονομή δικαιοσύνης με την παραδειγματική τιμωρία όλων των προδοτών. Πόλεμος κατά της προδοσίας γιατί δεν υπάρχει άλλη διέξοδος.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_1946.html

Για να μην ζούμε με ψευδαισθήσεις. Η Ρωσία ΔΕΝ θα δώσει δάνειο στην Κυπριακή Δημοκρατία

Σχόλιο Αναβάσεων: Καιρός να ηρεμήσουν κάποια φιλοσιωνιστικά, ρωσόφωνα ηλεκτρονικά μέσα, που προσπάθησαν τα τελευταία χρόνια να μας περάσουν ότι θα μας σώσουν κάποιοι τρίτοι ερχόμενοι εξ ουρανού!
Αν δεν σηκώσουμε τα μανίκια και δεν δουλέψουμε σκληρά οι ίδιοι για την Ελλάδα, και τους Έλληνες, για την Κύπρο και τους Κύπριους, μην περιμένουμε να μας σώσουν με μαγικό τρόπο οι "εξωγήϊνοι". 
Η είδηση όπως την μετέδωσε το greek.ruvr.ru

Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα πάρει δάνειο από τη Ρωσία, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Οικονομικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας Αντόν Σιλουάνοφ. 

Αυτό το ξένο κράτος, - είπε ο υπουργός, θα μπορέσει να επιλύσει τα οικονομικά του προβλήματα και χωρίς τη ρωσική συμμετοχή.

«Η Κύπρος ήδη έχει συμφωνήσει με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς για τη λήψη χρηματοδότησης υπό ορισμένους όρους», - είπε ο Σιλουάνοφ.

Τον Ιούνιο η Κυπριακή Δημοκρατία είχε ζητήσει από τη Ρωσία να της παραχωρήσει δάνειο ύψους πέντε δισεκ. ευρώ. Στα τέλη Οκτωβρίου οι Αρχές της Κύπρου δήλωσαν ότι πλησιάζουν τη σύναψη συμφωνίας με τους διεθνείς δανειστές για οικονομική βοήθεια.

 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_5283.html