Ἡ σχέσις τοῦ Βολταίρου μέ τόν Τεκτονισμόν. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος.

Ἡ σχέσις τοῦ Βολταίρου μέ τόν Τεκτονισμόν

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Ὁ Βολταῖρος (1694-1778) εἶναι γνωστό ὅτι ἀνήκει στούς πλέον ἐπι φανεῖς ἐκπροσώπους τοῦ γαλλικοῦ Διαφωτισμοῦ.Τό ὄνομα Βολταῖρος, μέ τό ὁποῖο εἶναι εὐρύτερα γνωστός, εἶναι φιλολογικό ψευδώνυμο καθώς τό πραγματικό του ὄνομα ἦταν Francois Marie Arouet.
Ἡ ἀντίθεσή του πρός τόν Χριστιανισμό, ὅπως τόν ἐκπροσωποῦσε παραμορφωμένο ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία τῆς ἐποχῆς του, μέ νωπά ἀπό τό ἱστορικό παρελθόν τά ἐγκλήματα τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, ἀλλά καί τούς θρησκευτικούς πολέμους, εἶναι γνωστή.
Ὁ Χριστιανισμός ὡς θρησκεία, ὑποστήριζε ὁ Βολταῖρος: «εἶναι καλός γιά καμαριέρες καί γιά ράφτες», ἐνῶ εὐρύτερα γνωστή εἶναι ἡ θέση του ὅτι: «Ἑκατό χρόνια ἀπό σήμερα δέν θά ὑπάρχει οὔτε μία Βίβλος στόν κόσμο. Τό τελευταῖο ἀντίτυπο θά βρίσκεται σέ κάποιο παλαιοπωλεῖο».
Ὁ Ἀ. Κοραῆς ἐπιβεβαιώνει: «ὅτι ὁ Βολταῖρος ἔγραψε κατά τῆς θρησκείας, τοῦτο εἶναι ἀληθές»1 καί ἐξηγεῖ στή συνέχεια τό γιατί αὐτῆς τῆς στάσης τοῦ Βολταίρου. Ἀκόμα πιό ἀπαξιωτική ὅμως ὑπῆρξε ἡ γνώμη τοῦ Γάλλου Διαφωτιστῆ γιά τό Ἰσλάμ.
Ὁ ἴδιος ὁ Βολταῖρος ὑπῆρξε ὀπαδός ἑνός φιλοσοφικοῦ θεϊσμοῦ. Ἐκεῖνο ὅμως πού δεν εἶναι εὐρύτερα γνωστό εἶναι ἡ σχέση τοῦ Βολταίρου μέ τόν Τεκτονισμό. Ὁ ἴδιος ἔγινε Τέκτονας λίγο πρίν τό θάνατό του.
Ἡ μύησή του, ὅπως μᾶς πληροφοροῦν οἱ Τεκτονικές πηγές, ἔγινε στίς17- 2-1778, παρουσίᾳ 250 Τεκτόνων στήν Τεκτονική Στοά «Ἐννέα Ἀδελφές» στό Παρίσι2.
Κατά τή διαδικασία τῆς τεκτονικῆς μύησης, τοῦ ἔδωσαν νά περιβληθεῖ τό περίζωμα τοῦ ἐπίσης Τέκτονος Ἑλβέτιου (Ηelvetius)3. Πρίν τήν μύησή του ἡ στάση τοῦ Βολταίρου πρός τόν Τεκτονισμό ὑπῆρξε φιλική, γεγονός τό ὁποῖο ἀποτυπώνεται καί στό «Φιλοσοφικό Λεξικό» του σʼ ἕνα ἐξαιρετικά φιλικό ἀπόσπασμα σχε τικό μέ τόν χῶρο σʼ ἀντίθεση μέ ἄλλες ἄκρως ἐπικριτικές τοποθετήσεις του.


Σημειώσεις
1. Βλ. Ἰ. Ρώτα, Ἀπάνθισμα ἐπιστολῶν τοῦ Ἀδαμαντίου Κοραῆ, Ἐν Ἀθήναις 1839, σ.99.
2. Bλ. G. Lennhoff, Die Freimaurer, 19812, σ. 98 . Πρβλ. Π. Γράβιγγερ, Ἐγκυκλοπαίδεια Ἐσωτερισμοῦ καί Ἀποκρύφου Γνώσεως, Τόμ. Β΄, 1975, σ.91
3. Βλ. G. Lennhoff, Die Freimaurer ὅπ.π., σ. 98.

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1985  26 Ἰουλίου 2013


http://anavaseis.blogspot.gr/2013/07/blog-post_5223.html

Ἡ πρώτη ἀντίδρασις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐναντίον τοῦ Τεκτονισμοῦ. Πρωτ. Βασιλείου Γεωργοπούλου

 Ἡ πρώτη ἀντίδρασις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐναντίον τοῦ Τεκτονισμοῦ

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Παΐσιος Β´– Μιά ξεχασμένη περίπτωσις

 Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἀναφερόμενοι συνήθως στή στάση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀπέναντι στό συγκρητιστικό καί ἀποκρυφιστικό σύστημα τοῦ Τεκτονισμοῦ, γίνεται, συνήθως, ἀναφορά στίς θέσεις τόσο σέ Διορθόδοξο ἐπίπεδο (1930) ὅσο καί στίς ὁμόφωνες ἀποφάσεις καταδίκης τοῦ Τεκτονισμοῦ ἀπό τήν Ἱ. Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τῶν ἐτῶν 1933, 1972, 1996.
 Ὅμως, ἡ ἀρνητική στάση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔναντι τοῦ Τεκτονισμοῦ ἔχει ἐκφρασθεῖ πολύ πιό νωρίς, ἤδη ἀπό τά σκοτεινά χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, ἀπό τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Παΐσιο Β΄, τόν ἀπό Νικομηδείας, κατά τό διάστημα τῆς τρίτης Πατριαρχίας του (1744-1748).

Μέ τό ἄρθρο μας αὐτό θέλουμε νά ὑπενθυμίσουμε στούς Ὀρθόδοξους ἀδελφούς αὐτό τό πολύ σημαντικό, ἀλλά δυστυχῶς ξεχασμένο γεγονός.
Ὁ ἐπιφανής ἱστοριοδίφης τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας Μανουήλ Γεδεών μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Παΐσιος ὁ Β΄ τό 1744/1745, ὅταν πληροφορήθηκε τήν ἵδρυση Τεκτονικῆς Στοᾶς στήν περιοχή Γαλατᾶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως: «ἐξέδωκεν ἐπί τούτῳ συνοδικόν γράμμα ὅπερ ἀπεδοκίμαζε τήν ἑταιρείαν ταύτην»¹.

 Ἀναφερόμενος στό ἴδιο γεγονός, ἕνας ἐκ τῶν ἐπιφανῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κατά τόν 20ό αἰώνα, ὁ Ἠλιουπόλεως καί Θείρων Γεννάδιος Ἀραμπατζόγλου (1883-1956) διευκρινίζει, ὅτι τήν παρουσία Τεκτόνων στήν Κωνσταντινούπολη ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης τήν πληροφορήθηκε ἀπό τόν Σμύρνης Νεόφυτο, ὅταν κάποιοι Τέκτονες μετακινήθηκαν ἀπό τήν Σμύρνη στήν Πόλη².
Ἡ καταδίκη τοῦ Τεκτονισμοῦ ἀπό τόν Πατριάρχη Παΐσιο δέν βασίστηκε σέ φῆμες. Ὑπῆρξε πράξη, πού τεκμηριώθηκε κατά τρόπο ὑπεύθυνο, βασιζόμενος ἐπί πλέον πάνω σʼ ἕνα ἀπό τά πρῶτα Τεκτονικά κείμενα, πού τυπώθηκαν ἐκεῖνα τά χρόνια.
Τό γεγονός αὐτό τό ἐπι- βεβαιώνει καί ὁ Τεκτονικός χῶρος ἀναφέροντας ὅτι ἡ ἀποκήρυξη τοῦ Τεκτονισμοῦ ἀπό τόν Παΐσιο τόν Β΄ βασίστηκε καί στό ὅτι στά χέρια του: «εἶχε περιέλθει ἀντίτυπον ἑνός Ἑλληνικοῦ Τυπικοῦ ὑπό τόν τίτλον “Τέκτων μαθητευόμε- νος”»³.
Ἡ στάση αὐτή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στό ζήτημα αὐτό ὑπῆρξε στάση ὑπεύθυνη καί ἀντάξια ἑνός Ὀρθόδοξου Πρωθιεράρχου καί προστίθεται στήν σειρά ἐκείνη τῶν Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν, πού σέ χρόνια δυσχείμερα γιά τό γένος δέν ἔπαψαν νά ἀγρυπνοῦν γιά τήν προάσπιση τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἀπό ποικίλους κινδύνους πανταχόθεν προερχομένους.

Σημειώσεις:
1 Βλ. Μανουήλ Γεδεών, Πατριαρχικοί Πίνακες, Ἐν Κων/πόλει 1885-1890, σ. 641
2 Βλ. Ἠλιουπόλεως Γενναδίου, Ἐξέχουσαι Ἐκκλησιαστικαί προσωπικότητες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μετά τήν ἅλωσιν. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Παΐσιος ὁ Β΄, στό Περ. Ὀρθοδοξία, 25, 7 (1950) σ. 258 3 Βλ. Ν. Λάσκαρι, Ἐγκυκλοπαίδεια τῆς Ἐλευθέρας Τεκτονικῆς, ἐκδ. Στοᾶς Ὅμηρος, Ἐν Ἀθήναις 1951, σ. 374

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1980, 21 Ιουνίου 2013


http://anavaseis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_8188.html

Στεναί σχέσεις τοῦ προέδρου τῆς Γαλλίας μετά τῆς Μασονίας

Στεναί σχέσεις τοῦ προέδρου τῆς Γαλλίας μετά τῆς Μασονίας

Ἀμέσως μετὰ τὴν ἐκλογήν του ὡμίλησεν εἰς μασονικὴν στοάν

Πλέον συγκεκριμένως, τὸ περιοδικὸν «Ἐπίκαιρα» μεταφέρει τὰς ἀκολούθους πληροφορίας: «Ἀνέκαθεν ὁ τεκτονισμὸς διαδραμάτιζε πολιτικὸ ρόλο στὴ Γαλλία. Τὸ εἶχε πεῖ ὁ Pierre Mollier, διευθυντὴς τῶν ἀρχείων τῆς Στοᾶς τῆς Μεγάλης Ἀνατολῆς· τὸ ἐπιβεβαιώνουν τὰ δημοσιεύματα ἔγκυρων γαλλικῶν περιοδικῶν, μὲ ἰδιαίτερα συχνὲς ἀναφορές· τὸ τεκμηριώνουν βιβλία, τὰ ὁποῖα κάνουν λόγο γιὰ τὸ περίφημο κράτος ἐν κράτει —ἔτσι, ἄλλωστε, τιτλοφοροῦνταν καὶ σχετικὸ βιβλίο μὲ τὴν ὑπογραφὴ τῆς Sophie Coignard· τὸ ἐπικυρώνουν ἀκόμη καὶ πρόεδροι τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας: ὁ Ζὰκ Σιρὰκ ἤξερε νὰ βρίσκει τὰ λόγια, ποὺ τοὺς “εὐχαριστοῦσαν”, ἐνῶ ὁ Φρανσουὰ Μιτερὰν εἶχε πάντα τὸν τρόπο νὰ τοὺς “ἐρεθίζει φραστικά”, δίχως αὐτὸ νὰ σημαίνει πὼς δὲν φρόντιζε εὐλαβικὰ νὰ τοὺς περιλαμβάνει στὸν πολιτικό του κύκλο.

 Ὁ νέος Φρανσουὰ τοῦ Μεγάρου τῶν Ἠλυσίων μοιάζει νὰ διατηρεῖ στενοὺς δεσμοὺς μὲ τὴ γαλλικὴ μασονία. Ἀπόδειξη; Ἡ ὁμιλία του ἀμέσως μετὰ τὴν ἐκλογή του στὴ μασονικὴ στοὰ τῶν Παρισίων Le Grand Orient en France, ἡ ὁποία συστήνεται ὡς “προϊὸν τοῦ Διαφωτισμοῦ”, μὲ τὸ σύνθημα, μάλιστα, τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης “ἐλευθερία – ἰσότητα – ἀδελφοσύνη” καὶ βασικὴ ἰδέα ὅτι “ὁ κόσμος δὲν εἶναι παρὰ μία μεγάλη Δημοκρατία”.

Ἀποκαλύψεις διὰ τὰς σχέσεις τῆς Γαλλικῆς πολιτικῆς ζωῆς μὲ τὴν Μασονίαν ἔκαμνε τὸ ἑβδομαδιαῖον περιοδικὸν «Ἐπίκαιρα» τῆς 30ῆς Μαΐου, στηριζόμενον εἰς βιβλίον, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησεν εἰς τὴν Γαλλίαν. Συμφώνως πρὸς ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὸ βιβλίον καὶ ἀναδημοσιεύονται ὑπὸ τῶν «Ἐπικαίρων» ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Γαλλίας κ. Φρανσουὰ Ὁλὰντ ἔχει στενοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν Μασονίαν.
Τὸ ἐρώτημα σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ μυστηριώδους κόσμου τῶν μασόνων στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῆς χώρας ἔχει ἀπασχολήσει πολλάκις τὸ γαλλικὸ Τύπο. “Πῶς χειρίζονται οἱ μασόνοι τοὺς ὑποψηφίους” εἶχε σημειώσει χαρακτηριστικὰ τὸ γαλλικὸ περιοδικὸ Lʼ Express τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2012, τέσσερις μόλις μῆνες πρὶν ἀπὸ τὴ νίκη τοῦ Φρανσουὰ Ὀλὰντ στὶς προεδρικὲς ἐκλογές.

Λένε πὼς γιὰ τοὺς Γάλλους οἱ τέκτονες εἶναι μία Πέμπτη Φάλαγγα στὴν καρδιὰ τῆς γαλλικῆς κοινωνίας, μία ὁμάδα ἰσχυρῶν πολιτικῶν, ἐπιχειρηματιῶν, διανοουμένων μὲ κρυφὴ ἀτζέντα, ἡ ὁποία εἶναι δύσκολο νὰ γίνει ἀντιληπτή. Ἡ Γαλλίδα συγγραφέας Sophie Coignard ἐπισημαίνει: “Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς τέκτονες εἶναι ὑπὲρεἰλικρινεῖς. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης δίκαιο νὰ ποῦμε ὅτι στὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ μεγάλα οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ σκάνδαλα τῶν τελευταίων εἴκοσι ἐτῶν θὰ βρεῖτε ἀναμεμειγμένους ἐλευθεροτέκτονες”»

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1978  7 Ἰουνίου 2013

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3831.html