Γράφει ο Παύλος
Στις 20 Φεβρουαρίου, την ημέρα της Γενικής Απεργίας, αναρχικοί ή “αναρχικοί” σχηματισμοί έκαναν τα παρακάτω:
- Έσπασαν στο ξύλο μεμονωμένο άνθρωπο λόγω μπλούζας, σημαίας ή και των δύο (Ελληναράς χρυσαύγουλος τσακίστηκε απο γουρούνια των ΜΑΤ !!)
- Επιτέθηκαν στο μπλοκ των Ανεξάρτητων Ελλήνων στη Θεσσαλονίκη και έστειλαν ανθρώπους και από εκεί στο νοσοκομείο (https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1458059 και http://odigosagoras2.wordpress.com/2013/02/20/a%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B5-%CE%BB%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%AD%CE%BB/ ).
- Έσπασαν “μαγαζί με εκκλησιαστικά είδη” και “αυτοκίνητο των ΕΛΤΑ”, πάλι στη Θεσσαλονίκη(https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1458059).
- Επιτέθηκαν και έσπασαν το Φλοράλ στη πλατεία Εξαρχείων, με ένα τρόπο εξαιρετικής βιαιότητας και με κίνδυνο για τον κόσμο που καθόταν εκείνη τη στιγμή στο μαγαζί, όπως λένε οι μαρτυρίες (Τι έγινε στο Φλοράλ, στη Πλ. Εξαρχείων, στις 20/2/2013).
- Συνέβησαν και άλλα σκόρπια βίαια και επιθετικά περιστατικά, αλλά επειδή δεν έχουν καταγραφεί με δημόσιο τρόπο, δεν πρόκειται να κάνω αναφορά σε αυτά.
- Το ιντιμίντια προχώρησε στη λογοκρισία του κειμένου που αναφερόταν στα γεγονότα του Φλοράλ (πέρασε το κείμενο https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1458212 στα “κρυμμένα”)
Ας μου επιτρέψετε να ρωτήσω αυτούς που συμμετέχουν στον ελληνικό αναρχικό χώρο και θεωρούν τον εαυτό τους ως αναρχικό:
Τι παραπάνω πρέπει να γίνει, συγκεντρωμένο μάλιστα σε μια μέρα, για να κατανοηθεί ότι υπάρχει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα, ανάμεσα βέβαια σε άλλα, στον υπαρκτό (και όχι ιδανικό) ελληνικό αναρχικό χώρο, που συνίσταται στην χρήση εξαιρετικά επιθετικών αυταρχικών πραχτικών που δεν συνάδουν με την αναρχία.
Ή θα βρεθούν αναρχικοί να υποστηρίξουν ότι πραχτικές σαν τις παραπάνω ανήκουν στη “πολυμορφία” της αναρχίας;
Ωστόσο η μεγαλύτερη αντικρατική επίθεση, μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, στον Δυτικό κόσμο, ήταν η ανατίναξη κυβερνητικού κτιρίου στην πόλη της Οκλαχόμα των ΗΠΑ, το 1995, με 168 νεκρούς, και διεξήχθη από ακροδεξιά τρομοκρατική ομάδα. Είναι άλλωστε γνωστή η γενικότερη έντονη αντικρατική δραστηριότητα των Αμερικανών ακροδεξιών.
Μήπως είναι ο αντικαπιταλισμός;
Αλλά και το ΚΚΕ και όλοι οι αριστεριστές είναι έντονα αντικαπιταλιστές. Μάλλον ούτε εκεί βρίσκεται η διαφορά.
Μήπως είναι αντιμικροαστισμός; Το μίσος για τους “νοικοκυραίους”;
Ωστόσο, οι φονταμενταλιστές ναζί του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας, ήταν φανατικοί αντιμικροαστοί. Είχαν δε πολύ μεγαλύτερη απέχθεια για τους μικροαστούς, απ’ αυτή που μπορούσαν να έχουν οι κομμουνιστές και οι αναρχικοί μαζί.
Μήπως είναι η λατρεία της Επανάστασης;
Όμως, την μεγαλύτερη λατρεία την έδειξε πρώτος, από ιστορική άποψη στα νεώτερα χρόνια, ο Ροβιεσπέρος, μια λατρεία που συνοδεύτηκε απαραιτήτως από την γκιλοτίνα και που παρεμπιπτόντως έστειλε σε αυτήν και τους πρώιμους αναρχικούς εκείνης της εποχής, που είχαν κάνει το ανόητο λάθος να την υποστηρίξουν (την γκιλοτίνα). Έκτοτε, οι αναρχικοί μιλούσαν πλέον για Ιακωβίνικη δικτατορία και ιακωβίνικη τρομοκρατία
Μήπως είναι η λατρεία για τη βία, την αντισυστημική;
Αλλά και οι χουλιγκάνοι εξασκούν αντισυστημική βία. Από την άλλη ο Μπακούνιν καταδίκασε τελικά τον Νετσάγιεφ και αυτό κάποιο νόημα είχε.
Επομένως, τι επιτέλους είναι η αναρχία;
Επιτρέψτε μου να προσπαθήσω για την εξής προσωπική απάντηση:
Αναρχία είναι η προσπάθεια για τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση της ελευθερίας, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.
Ακόμη και όσοι διαφωνήσουν με τον ορισμό αυτό, αποκλείεται, στο βαθμό που θεωρούν τον εαυτό τους αναρχικό, να μην συμφωνήσουν, τουλάχιστον, ότι ο παραπάνω ορισμός περιέχει ένα βασικό κριτήριο της αναρχίας.
Τότε, θα ήθελα να απευθύνω νέα ερώτηση προς αυτούς που συμμετέχουν στον ελληνικό αναρχικό χώρο:
Κατά τη γνώμη σας, τα παραπάνω περιστατικά της 20ής Φλεβάρη, που περιέγραψα, εντάσσονται μέσα στη «μέγιστη δυνατή διεύρυνση της ελευθερίας» ή συμβαίνει το αντίθετο;
Ναι, δυστυχώς, αντί να συζητάμε για στρατηγικές κοινωνικής αλλαγής, είμαστε αναγκασμένοι να επιστρέφουμε ξανά και ξανά στα πρώτα. Γιατί εκείνο που στη πραγματικότητα διακυβεύεται, κατά τη γνώμη μου, είναι η ίδια η ταυτότητα του αναρχικού χώρου σαν τέτοιου.
Τα παραπάνω γεγονότα, που ανάφερα, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι μεμονωμένα. Πίσω απ’ αυτά και από την ταυτόχρονη εμφάνιση τους, διακρίνεται μια δομή. Δεν θέλω να την ονομάσω, ας το κάνει ο καθένας μόνος του.
Η σιωπή, όμως είναι συνενοχή. Και πρέπει κανείς να αναρωτηθεί επιπλέον για τα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα, όσο και για την εκτεταμένη σιωπή που τα συνοδεύει.
Ο παραλογισμός είναι υψηλού επιπέδου:
- Ο αναρχικός χώρος θα κατηγορήσει το αυταρχικό ή και “φασιστικό” κράτος, αν επιχειρήσει εναντίον του ιντιμίντια, για λογοκρισία.. Την ίδια στιγμή όμως ανέχεται ο ίδιος τη λογοκρισία του ιντιμίντια
- Ο αναρχικός χώρος θα κατηγορήσει τα ΜΑΤ στου αστικού κράτους όταν επιχειρήσουν στη Πλατεία Εξαρχείων, ωστόσο ο ίδιος ανέχεται την βίαιη και καταστροφική δράση μηδενιστικών σχηματισμών στη Πλατεία Εξαρχείων.
- Ο αναρχικός χώρος εγκαλεί τους απλούς πολίτες και τους “νοικοκυραίους” ότι δεν αντιδρούν απέναντι στις άθλιες κρατικές πραχτικές κάθε είδους, όταν και εκείνος κάνει ακριβώς το ίδιο απέναντι στις άθλιες πραχτικές μέσα στο δικό του χώρο.
Σε τι διαφέρει άραγε ο αναρχικός που δεν ακούει δεν βλέπει δεν μιλάει για τα του χώρου του, από τον αντίστοιχο μικροαστό που τόσο σφοδρά κατηγορεί;
Υπάρχει και το εξής επιχείρημα:
Εμείς κάνουμε κριτική μόνο μέσα στις περίφημες “συλλογικότητες”.
Σε αυτή τη περίπτωση όμως το λογικό θα ήταν να μην ζητάτε δημόσια συμπαράσταση από τους πολίτες, οι οποίοι πολύ λογικά θα μπορούσαν να απαντήσουν:
Εμείς κάνουμε κριτική στο κράτος και τη κοινωνία, μόνο μέσα στις οικογένειες μας.
Κατά τη γνώμη μου, εξαιτίας των παραπάνω φαινομένων που περιέγραψα, αλλά όχι μόνο αυτών, ο αναρχικός χώρος βρίσκεται σε πορεία διαχωρισμού από την αναρχία, με την προοπτική να σταθεί ενάντια.
Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο εφιαλτικό.
Υ.Γ. Ενώ η κοινωνία έχει τεντωμένες τις κεραίες της για να ακούσει νέες ιδέες, σε αυτή την ευνοϊκότατη συγκυρία, ο “υπαρκτός αναρχικός χώρος”, χύνει κυριολεκτικά τη καρδάρα με το γάλα, επιτρέποντας σε συγκεκριμένους σχηματισμούς, της βίας και της καταστροφής, να δίνουν τον μηδενιστικό τους τόνο στο πολιτικό προσκήνιο.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
Σύντομος δικός μας σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-fQH
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr
http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2013/02/28/%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%b1/
Στις 20 Φεβρουαρίου, την ημέρα της Γενικής Απεργίας, αναρχικοί ή “αναρχικοί” σχηματισμοί έκαναν τα παρακάτω:
- Έσπασαν στο ξύλο μεμονωμένο άνθρωπο λόγω μπλούζας, σημαίας ή και των δύο (Ελληναράς χρυσαύγουλος τσακίστηκε απο γουρούνια των ΜΑΤ !!)
- Επιτέθηκαν στο μπλοκ των Ανεξάρτητων Ελλήνων στη Θεσσαλονίκη και έστειλαν ανθρώπους και από εκεί στο νοσοκομείο (https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1458059 και http://odigosagoras2.wordpress.com/2013/02/20/a%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B5-%CE%BB%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%AD%CE%BB/ ).
- Έσπασαν “μαγαζί με εκκλησιαστικά είδη” και “αυτοκίνητο των ΕΛΤΑ”, πάλι στη Θεσσαλονίκη(https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1458059).
- Επιτέθηκαν και έσπασαν το Φλοράλ στη πλατεία Εξαρχείων, με ένα τρόπο εξαιρετικής βιαιότητας και με κίνδυνο για τον κόσμο που καθόταν εκείνη τη στιγμή στο μαγαζί, όπως λένε οι μαρτυρίες (Τι έγινε στο Φλοράλ, στη Πλ. Εξαρχείων, στις 20/2/2013).
- Συνέβησαν και άλλα σκόρπια βίαια και επιθετικά περιστατικά, αλλά επειδή δεν έχουν καταγραφεί με δημόσιο τρόπο, δεν πρόκειται να κάνω αναφορά σε αυτά.
- Το ιντιμίντια προχώρησε στη λογοκρισία του κειμένου που αναφερόταν στα γεγονότα του Φλοράλ (πέρασε το κείμενο https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1458212 στα “κρυμμένα”)
Ας μου επιτρέψετε να ρωτήσω αυτούς που συμμετέχουν στον ελληνικό αναρχικό χώρο και θεωρούν τον εαυτό τους ως αναρχικό:
Τι παραπάνω πρέπει να γίνει, συγκεντρωμένο μάλιστα σε μια μέρα, για να κατανοηθεί ότι υπάρχει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα, ανάμεσα βέβαια σε άλλα, στον υπαρκτό (και όχι ιδανικό) ελληνικό αναρχικό χώρο, που συνίσταται στην χρήση εξαιρετικά επιθετικών αυταρχικών πραχτικών που δεν συνάδουν με την αναρχία.
Ή θα βρεθούν αναρχικοί να υποστηρίξουν ότι πραχτικές σαν τις παραπάνω ανήκουν στη “πολυμορφία” της αναρχίας;
Διότι τι είναι η αναρχία;
Μήπως είναι ο αντικρατισμός;Ωστόσο η μεγαλύτερη αντικρατική επίθεση, μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, στον Δυτικό κόσμο, ήταν η ανατίναξη κυβερνητικού κτιρίου στην πόλη της Οκλαχόμα των ΗΠΑ, το 1995, με 168 νεκρούς, και διεξήχθη από ακροδεξιά τρομοκρατική ομάδα. Είναι άλλωστε γνωστή η γενικότερη έντονη αντικρατική δραστηριότητα των Αμερικανών ακροδεξιών.
Μήπως είναι ο αντικαπιταλισμός;
Αλλά και το ΚΚΕ και όλοι οι αριστεριστές είναι έντονα αντικαπιταλιστές. Μάλλον ούτε εκεί βρίσκεται η διαφορά.
Μήπως είναι αντιμικροαστισμός; Το μίσος για τους “νοικοκυραίους”;
Ωστόσο, οι φονταμενταλιστές ναζί του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας, ήταν φανατικοί αντιμικροαστοί. Είχαν δε πολύ μεγαλύτερη απέχθεια για τους μικροαστούς, απ’ αυτή που μπορούσαν να έχουν οι κομμουνιστές και οι αναρχικοί μαζί.
Μήπως είναι η λατρεία της Επανάστασης;
Όμως, την μεγαλύτερη λατρεία την έδειξε πρώτος, από ιστορική άποψη στα νεώτερα χρόνια, ο Ροβιεσπέρος, μια λατρεία που συνοδεύτηκε απαραιτήτως από την γκιλοτίνα και που παρεμπιπτόντως έστειλε σε αυτήν και τους πρώιμους αναρχικούς εκείνης της εποχής, που είχαν κάνει το ανόητο λάθος να την υποστηρίξουν (την γκιλοτίνα). Έκτοτε, οι αναρχικοί μιλούσαν πλέον για Ιακωβίνικη δικτατορία και ιακωβίνικη τρομοκρατία
Μήπως είναι η λατρεία για τη βία, την αντισυστημική;
Αλλά και οι χουλιγκάνοι εξασκούν αντισυστημική βία. Από την άλλη ο Μπακούνιν καταδίκασε τελικά τον Νετσάγιεφ και αυτό κάποιο νόημα είχε.
Επομένως, τι επιτέλους είναι η αναρχία;
Επιτρέψτε μου να προσπαθήσω για την εξής προσωπική απάντηση:
Αναρχία είναι η προσπάθεια για τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση της ελευθερίας, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.
Ακόμη και όσοι διαφωνήσουν με τον ορισμό αυτό, αποκλείεται, στο βαθμό που θεωρούν τον εαυτό τους αναρχικό, να μην συμφωνήσουν, τουλάχιστον, ότι ο παραπάνω ορισμός περιέχει ένα βασικό κριτήριο της αναρχίας.
Τότε, θα ήθελα να απευθύνω νέα ερώτηση προς αυτούς που συμμετέχουν στον ελληνικό αναρχικό χώρο:
Κατά τη γνώμη σας, τα παραπάνω περιστατικά της 20ής Φλεβάρη, που περιέγραψα, εντάσσονται μέσα στη «μέγιστη δυνατή διεύρυνση της ελευθερίας» ή συμβαίνει το αντίθετο;
Ναι, δυστυχώς, αντί να συζητάμε για στρατηγικές κοινωνικής αλλαγής, είμαστε αναγκασμένοι να επιστρέφουμε ξανά και ξανά στα πρώτα. Γιατί εκείνο που στη πραγματικότητα διακυβεύεται, κατά τη γνώμη μου, είναι η ίδια η ταυτότητα του αναρχικού χώρου σαν τέτοιου.
Τα παραπάνω γεγονότα, που ανάφερα, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι μεμονωμένα. Πίσω απ’ αυτά και από την ταυτόχρονη εμφάνιση τους, διακρίνεται μια δομή. Δεν θέλω να την ονομάσω, ας το κάνει ο καθένας μόνος του.
Η σιωπή, όμως είναι συνενοχή. Και πρέπει κανείς να αναρωτηθεί επιπλέον για τα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα, όσο και για την εκτεταμένη σιωπή που τα συνοδεύει.
Ο παραλογισμός είναι υψηλού επιπέδου:
- Ο αναρχικός χώρος θα κατηγορήσει το αυταρχικό ή και “φασιστικό” κράτος, αν επιχειρήσει εναντίον του ιντιμίντια, για λογοκρισία.. Την ίδια στιγμή όμως ανέχεται ο ίδιος τη λογοκρισία του ιντιμίντια
- Ο αναρχικός χώρος θα κατηγορήσει τα ΜΑΤ στου αστικού κράτους όταν επιχειρήσουν στη Πλατεία Εξαρχείων, ωστόσο ο ίδιος ανέχεται την βίαιη και καταστροφική δράση μηδενιστικών σχηματισμών στη Πλατεία Εξαρχείων.
- Ο αναρχικός χώρος εγκαλεί τους απλούς πολίτες και τους “νοικοκυραίους” ότι δεν αντιδρούν απέναντι στις άθλιες κρατικές πραχτικές κάθε είδους, όταν και εκείνος κάνει ακριβώς το ίδιο απέναντι στις άθλιες πραχτικές μέσα στο δικό του χώρο.
Σε τι διαφέρει άραγε ο αναρχικός που δεν ακούει δεν βλέπει δεν μιλάει για τα του χώρου του, από τον αντίστοιχο μικροαστό που τόσο σφοδρά κατηγορεί;
Υπάρχει και το εξής επιχείρημα:
Εμείς κάνουμε κριτική μόνο μέσα στις περίφημες “συλλογικότητες”.
Σε αυτή τη περίπτωση όμως το λογικό θα ήταν να μην ζητάτε δημόσια συμπαράσταση από τους πολίτες, οι οποίοι πολύ λογικά θα μπορούσαν να απαντήσουν:
Εμείς κάνουμε κριτική στο κράτος και τη κοινωνία, μόνο μέσα στις οικογένειες μας.
Κατά τη γνώμη μου, εξαιτίας των παραπάνω φαινομένων που περιέγραψα, αλλά όχι μόνο αυτών, ο αναρχικός χώρος βρίσκεται σε πορεία διαχωρισμού από την αναρχία, με την προοπτική να σταθεί ενάντια.
Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο εφιαλτικό.
Υ.Γ. Ενώ η κοινωνία έχει τεντωμένες τις κεραίες της για να ακούσει νέες ιδέες, σε αυτή την ευνοϊκότατη συγκυρία, ο “υπαρκτός αναρχικός χώρος”, χύνει κυριολεκτικά τη καρδάρα με το γάλα, επιτρέποντας σε συγκεκριμένους σχηματισμούς, της βίας και της καταστροφής, να δίνουν τον μηδενιστικό τους τόνο στο πολιτικό προσκήνιο.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
Σύντομος δικός μας σύνδεσμος: http://wp.me/pPn6Y-fQH
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
Για επικοινωνία: ormithiella@hotmail.gr
http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2013/02/28/%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%b1/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου