Πρώτη ἀναχώρησις τοῦ π. Κλεόπα στήν ἔρημο. Μέρος Α'

Πρώτη ἀναχώρησις τοῦ π. Κλεόπα στήν ἔρημο. Μέρος Α'
  Ἡ ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα Ἡλίε

π.Ἰωαννίκιος  Μπάλαν 

'Ο π. Κλεόπας, εὑρισκόμενος γιά πολλά χρόνια μέ τά πρόβατα στά γύρω βουνά, ἐγνώριζε ὅλους τούς τόπους καί τά κελλιά τῶν ἐρημιτῶν.
 'Ακόμη ἐγνώριζε ἀρκετούς μοναχούς ἡσυχαστάς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζοντο σκληρά στά βάθη τῶν ὀρεινῶν κοιλάδων, ἄγνωστοι ἀπό ὅλους καί γνωστοί μόνο ἀπό τόν Θεό καί τόν Πνευματικό τους.
Τό ἔτος 1948, στίς 21 Μαῒου, τήν ἡμέρα πού ἑορτάζονται οἱ ῞Αγιοι Βασιλεῖς, Κωνσταντῖνος καί 'Ελένη, ὁ Πατήρ ἐλειτούργησε μέ τούς ἄλλους ἱερεῖς τῆς Μονῆς καί ἐκήρυξε στούς 'Αδελφούς ἐπαινώντας τόν μεγάλο ζῆλο τῶν 'Αγίων Θεοστέπτων Βασιλέων, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἐλευθερία στούς Χριστιανούς ἐκείνου τοῦ καιροῦ καί ἵδρυσαν ἀρκετές ἐκκλησίες.
'Η Πανοσιότης του εἶπε περίπου τά ἑξῆς στούς μοναχούς τῆς Μονῆς του: «Νά δώση ὁ Θεός, ὅπως καί οἱ ἰδικοί μας κυβερνῆτες νά γίνουν ὅπως οἱ ῞Αγιοι Βασιλεῖς γιά νά τούς μνημονεύη καί ἡ 'Εκκλησία στούς αἰῶνες!» Τότε ἕνας ἀπό τόν λαό μαγνητοφώνησε αὐτά τά λόγια του. Τήν ἄλλη ἡμέρα, χωρίς νά προλάβη νά πάρη τίποτε ἀπό τά ροῦχα του, τόν ἅρπαξε μία ὁμάδα ἀνθρώπων τῆς ἀστυνομίας, τόν ἔβαλε  στό αὐτοκίνητο καί τόν μετέφεραν στήν πόλι Τίργκου Νεάμτς.
'Εκεῖ τόν ἔβαλαν πέντε ἡμέρες μέσα σ' ἕνα μπουντρούμι, χωρίς νερό καί φαγητό, ὅπου δέν ὑπῆρχε οὔτε κρεββάτι. 'Υπῆρχε μόνο τό τσιμεντένιο δάπεδο. Κατόπιν τόν ἀπέλυσαν, χωρίς νά τόν δικάσουν.
Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες ἕνας πιστός Χριστιανός εἶπε στόν π. Κλεόπα νά ἀναχωρήση γιά τό δάσος ἤ σέ ἄλλο μέρος  ἕνα διάστημα. 'Ακούοντας αὐτό ὁ στάρετς, συμβουλεύθηκε κι ἄλλους Πνευματικούς καί τήν ἴδια νύκτα κρύφθηκε στά βουνά τῆς Συχαστρίας, στόν τόπο πού λέγεται «Τό πόδι τοῦ κούκου», ἕξι χιλιόμετρα ψηλότερα ἀπό τό Μοναστήρι. 'Εκεῖ ἔφτιαξε μία καλύβα ἀπό χονδρά ξύλα μέσα στό χῶμα καί προσευχόταν ἀκατάπαυστα ἡμέρα καί νύκτα, ζητῶντας τήν βοήθεια καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί τῆς Κυρίας Θεοτόκου.
Μία φορά τήν ἑβδομάδα ἐρχόταν νύκτα ὁ ἱερομόναχος Μακάριος, τόν ἐξωμολογοῦσε καί τοῦ ἔφερνε ὀλίγα τρόφιμα. 'Ερχόταν ἀκόμη καί ὁ μοναχός 'Αντώνιος ἀπό τήν στάνη τῶν προβάτων, διότι ἐκεῖ περιτριγύριζε μέ τά πρόβατα.
Μᾶς ἔλεγε ὁ π. Κλεόπας ὅτι, ὅταν ἔφτιαχνε τήν ὑπόγεια κρύπτη του, ἤρχοντο μερικά πουλιά καί ἐκάθοντο ἐπάνω στήν κορυφή τοῦ κεφαλιοῦ του. ῞Οταν ἐκοινώνησε γιά πρώτη φορά, ἔξω ἀπό τήν σπηλιά του, ἦλθαν κοντά του ἕνα κοπάδι, ἐνῶ δέν εἶχαν παρουσιαθῆ ποτέ ἐνωρίτερα. Αὐτά εἶχαν στό μέτωπό τους ἕνα σημεῖο μέ τήν μορφή σταυροῦ καί κελαηδοῦσαν πολύ ὡραῖα ὅλη τήν στιγμή πού αὐτός ἐκοινωνοῦσε. Κατόπιν ἐπετοῦσαν μακριά.
'Αργότερα, ὅταν τοῦ ἐτελείωσε ὁ ῞Αγιος ῎Αρτος, ἀπεφάσισε νά ἐπιτελῆ τήν Θεία Λειτουργία. 'Αφοῦ προετοιμάσθηκε διαβάζοντας ὅλες τίς προσευχές του, ἐτοποθέτησε τό ῞Αγιο 'Αντιμήνσιο ἐπάνω σ' ἕνα κούτσουρο κι ἄρχισε τήν 'Ακολουθία.
῞Οταν εἶπε:«Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρός, καί τοῦ Υἱοῦ, καί τοῦ 'Αγίου Πνεύματος, πάντοτε νῦν καί ἀεί. . . » ἐμφανίσθηκε πάλι τό κοπάδι μέ τά ὡραῖα αὐτά πουλιά. Τά πουλιά ἐκάθισαν σέ μιά γωνία ἐκεῖ κοντά καί ἄρχισαν νά τραγουδοῦν. 'Ο Πατήρ ἀναρωτήθηκε μέσα του: «Τί νά εἶναι ἄρα γε αὐτά; Καί μία μυστική φωνή ἀπό μέσα του, τοῦ εἶπε ὅτι ἦλθαν οἱ ψάλτες του χοροῦ νά ψάλλουν!»
Κατόπιν ἐτελείωσε ἡ θεία Λειτουργία καί κοινώνησε. 'Αφοῦ ἔκαμε τήν ἀπόλυσι τά πουλιά ἔφυγαν. Καί ἔλεγε ὁ π. Κλεόπας ὅτι ἀπό τότε δέν εἶδα στό δάσος πουλιά τόσο ὡραῖα, ὅσον αὐτά. Σίγουρα τό γεγονός ὅτι κοινώνησε καί τό θαῦμα μέ τά πουλιά, τόν παρηγόρησαν πάρα πολύ. ῎Ετσι εὐχαρίστησε ἀπό καρδίας τόν Θεό γι' αὐτήν τήν μεγάλη φιλανθρωπία Του.

Μετάφρασις-ἐπιμέλεια ὑπό Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου

Ἅγιον Ὅρος Ἄθω

1999

Ἀναβάσεις

4 Αὐγούστου  2013

__________________________

Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας Κλεόπας Ηλίε - Ιωαννίκιος Μπάλαν

 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/08/blog-post_820.html

'Η μητέρα του. Τά παιδιά τῆς οἰκογένειας. 'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα 'Ηλίε.

'Η μητέρα του

 π.Ἰωαννίκιος  Μπάλαν

'Η ῎Αννα 'Ηλίε γεννήθηκε στίς 10 'Οκτωβρίου 1876 ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού ἠσχολοῦντο μέ τήν γεωργία. Τό ἔτος 1902 ὑπαντρεύθηκε μέ τόν 'Αλέξανδο μέ τόν ὁποῖον ἀπέκτησαν 10 παιδιά. 'Απ' αὐτά 4 ἀγόρια καί ἕνα κορίτσι ἀκολούθησαν τόν μοναχικό βίο.
'Η ῎Αννα ἦτο ἁπλῆ γυναῖκα, κοντόσωμη, ἀγράμματη, ἀλλά μέ μία δυνατή μνήμη. Συχνά ἔκλαιγε, διότι εἶχε τό χάρισμα τῶν δακρύων. 'Ο μεγαλύτερος πόνος της ἦτο ὅτι σχεδόν ὅλα τά παιδιά της ἀπέθαναν σέ νεαρά ἡλικία καί ὁ μόνος πού ἐπέζησε μέχρι τά βαθειά γεράματα ἦτο ὁ π. Κλεόπας. Τρία ἀγόρια καί ἕνα κορίτσι ἀπέθαναν στό Μοναστήρι καί τ' ἄλλα στό χωριό τους. Παρ' ὅλα αὐτά, δυναμώθηκε ἀπό τήν Χάρι τοῦ Κυρίου γιά νά ἠμπορέση νά σηκώση τόν σταυρό πού τῆς δόθηκε ἀπό ψηλά μέ τό θεῖο θέλημα.
'Επειδή ἔμεινε χήρα τό ἔτος 1943, μεταφέρθηκε ἀπό τόν π. Κλεόπα στό μοναστήρι Παλαιά 'Αγαπία, ὅπου καί ἐκάρη μοναχή τό ἔτος 1947 μέ τό ὄνομα 'Αγάθη. Μετά ἀπό 20 καί πλέον χρόνια, στίς 15 Σεπτεμβρίου 1968, ἡ μεγαλόσχημη μοναχή 'Αγάθη μετώκησε στίς αἰώνιες μονές σέ ἡλικία 92 ἐτῶν.

Τά παιδιά τῆς οἰκογένειας 'Αλεξάνδρου καί ῎Αννας 'Ηλίε

Μαρία
῏Ηταν ἡ μεγαλύτερη κόρη τῆς οἰκογενείας τους. Γεννήθηκε τό 1903. Αὐτή ἐφρόντισε γιά τά μικρότερα ἀδέλφια της καί τούς ἔδωσε μία καλή ἀνατροφή. 'Υπαντρεύθηκε στό χωριό τους καί ἀπέκτησε μία κόρη. Παρέμεινε χήρα σέ νεαρή ἡλικία. Μετά ἀπό λίγα χρόνια τῆς ἀπέθανε καί ἡ μοναχοκόρη της.



Βασίλειος.
 Γεννήθηκε τό 1905 καί ἦτο τό δεύτερο παιδί τῆς οἰκογενείας τους. Μαζί μέ τούς ἄλλους δύο νεωτέρους ἀδελφούς τόν Γεώργιο καί Κωνσταντῖνο, τόν μετέπειτα π. Κλεόπα, ἐφύλαγαν τά πρόβατα τῶν γονέων τους γύρω στά λειβάδια τῆς γειτονικῆς Σκήτης Κοζάντσεα.
'Εδῶ εἶχε πνευματικό σύμβουλο τόν ὀνομαστό ἱερομόναχο καί μεγαλόσχημο π. Παϊσιο 'Ολάρου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἡσυχαστής στά δάση Κοζάντσεα.
Τό ἔτος 1929 ὁ Βασίλειος μπῆκε στήν 'Αδελφότητα τῆς Μονῆς Συχαστρία, κάτω ἀπό τήν πνευματική καθοδήγησι τοῦ 'Ηγουμένου π. 'Ιωαννικίου Μορόϊ. Μετά ἀπό δύο χρόνια ὑπακοῆς καί ἀσκήσεως μετατέθηκε στά οὐράνια τό καλοκαίρι τοῦ ἔτους 1931.

Γεώργιος (Μοναχός Γεράσιμος)
Γεννήθηκε τό ἔτος 1907. ῏Ητο πρᾶος, εὐλαβής καί σοφός ἄνθρωπος, ἀλλά πολύ σκληρός στόν ἑαυτό του. Καταρτίσθηκε πνευματικά στήν Σκήτη Κοζάντσεα μέ Γέροντα τόν ἀσκητή π. Παίσιο 'Ολάρου. Κατόπιν εἰσῆλθε στήν Μονή Συχαστρία κατά τό τέλος τοῦ 1927 καί ἐκαλογέρευσε μέ τό ὄνομα Γεράσιμος μοναχός. ῏Ηταν ὁ ἀγωνιστικώτερος ἀνάμεσα στούς ἄλλους ἀδελφούς του, διότι ἐνήστευε πολύ καί προσευχόταν ἀκατάπαυστα. ῎Ελεγε τό Ψαλτήρι ἀπό στήθους μιά φορά τήν ἡμέρα  ἐκεῖ στά λειβάδια πού ἔβοσκε τά πρόβατα τῆς Μονῆς του.
Μετά ἀπό ἕξι χρόνια μοναχικῆς ζωῆς, ἄφησε τά πνεῦμα του στά χέρια τοῦ Θεοῦ τό Φθινόπωρο τοῦ 1933.

Πορφυρία
Γννήθηκε τό 1910 καί παρέμεινε ἀνύπαντρη στήν ζωή της. Αὐτή ἐσήκωσε ὅλες τίς δυσκολίες τῆς οἰκογενειακῆς ζωῆς δουλεύοντας στά χωράφια καί φροντίζοντας γιά τ' ἄλλα μικρότερα ἀδέλφια της.
Κάποτε, ὅταν καλλιεργοῦσε τά χωράφια, ἀσθένησε καί παρεκάλεσε τόν ἀδελφό της Κωνταντῖνο νά τῆς διαβάση τό Ψαλτήρι. 'Ενῶ ἐκεῖνος ἐδιάβαζε, ἡ ἀδελφή του παρέδωσε τήν ψυχή της στά χέρια τοῦ Κυρίου.

Κωνταντῖνος (πατήρ Κλεόπας)
 Γεννήθηκε στίς 10 'Απριλίου 1912 καί ἦτο τό πέμπτο παιδί ἀπό τά δέκα τῆς οἰκογενείας τοῦ 'Αλεξάνδρου 'Ηλίε. 'Ακολούθησε μαθήματα ἐπί ἑπτά χρόνια στό Δημοτικό σχολεῖο τοῦ χωριοῦ του. Εἶχε μία ἐξαιρετικά δυνατή μνήμη μοιάζοντας πρός τοῦτο τῆς μητέρας του. 'Επί τρία χρόνια ἦτο κάτω ἀπό τήν πνευματική ἐποπτεία τοῦ ἱερομονάχου ἀσκητοῦ π. Παϊσίου 'Ολάρου.
Στίς ἀρχές Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1929 μπῆκε στήν μοναστική 'Αδελφότητα τῆς Σκήτης Συχαστρία μαζί μέ τόν μεγαλύτερο ἀδελφό  του Βασίλειο. Μετά ἀπό τρία χρόνια πειρασμῶν ἔγιναν τελικά δεκτοί σ' αὐτή τήν Μονή ἀνήμερα τῆς μνήμης τοῦ 'Αγίου Σπυρίδωνος τοῦ 1932.
Μέχρι τό ἔτος 1935 ὁ Κωνσταντῖνος ἔβοσκε τά πρόβατα τῆς Σκήτης Συχαστρία μαζί μέ τ' ἄλλα ἀδέλφια του. Μετά κλήθηκε νά στρατευθῆ στήν πόλι Μποτοσάνι. 'Επέστρεψε πάλι στήν Συχαστρία τό Φθινόπωρο τοῦ 1936 καί ἐκάρη μοναχός στίς 2 Αὐγούστου τοῦ 1937 παίρνοντας τό ὄνομα Κλεόπας. Κατόπιν συνέχισε τό διακόνημα τοῦ τσομπάνη τῶν προβάτων μέχρι τό καλοκαίρι τοῦ ἔτους 1942,  βοηθούμενος κι ἀπό τούς μοναχούς Γαλακτίωνα 'Ηλίε καί 'Αντώνιο 'Ολάρου.
Τόν 'Ιούνιο τοῦ 1942 ἐγκαταστάθηκε στήν Σκήτη καί ὡρίσθηκε ἀναπληρωτής τοῦ  'Ηγουμένου, δεδομένου ὅτι ὁ τότε ὁ 'Ηγούμενος π. 'Ιωαννίκιος Μορόϊ ἦτο ἀσθενής.
Στίς 27 Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1944 ὁ μοναχός Κλεόπας χειροτονήθηκε διάκονος, ἐνῶ στίς 23 'Ιανουαρίου 1945 χειροτονήθηκε ἱερομόναχος ἀπό τόν 'Επίσκοπο Γαλακτίωνα Κόρδουν, πού ἦτο τότε ἡγούμενος τῆς Μονῆς Νεάμτς. 'Απ' αὐτή τήν χρονολογία ὁ π. Κλεόπας ἦτο ἐπισήμως  ὁ 'Ηγούμενος τῆς Σκήτης Συχαστρία.
Τό ἔτος 1947 ἡ Συχαστρία ἀριθμοῦσε περί τούς 60 μοναχούς. Τότε ἀνακηρύχθηκε σέ Μοναστήρι, ἐνῶ ὁ ἱερομόναχος π. Κλεόπας ἔλαβε τόν τίτλο τοῦ ἀρχιμανδρίτου ἀπό τόν πατριάρχη Ρουμανίας Νικόδημο.
Τό ἔτος 1948, ἐπειδή τόν παρακολουθοῦσαν  ὕποπτα ὄργανα τῆς Πολιτείας, ἀνεχώρησε στό δάσος γιά ἕξι μῆνες γύρω ἀπό τήν Μονή Συχαστρία.
Στίς 30 Αὐγούστου τοῦ 1949 ἐξελέγη 'Ηγούμενος τῆς Μονῆς Σλάτινα τῆς ἐπαρχίας Σουτσεάβας καί μετέβη ἐκεῖ μέ 30 μοναχούς ἀπό τήν Μονή Συχαστρία ἐν ὄψει τῆς πρώτης δεκαετίας τοῦ πατριάρχου 'Ιουστινιανοῦ. Στήν θέσι του ἔβαλαν ὡς ἡγούμενο τόν ἱερομόναχο 'Ιωήλ Γεωργίου.
Στό Μοναστήρι Σλάτινα θεμελιώνεται μία καινούργια 'Αδελφότητα, ὁ ὁποία ἔφθασε τούς 80 μοναχούς. Μεταξύ τῶν ἐτῶν 1952- 1954, καταδιώχθηκε ἀπό τό ἀθεϊστικό καθεστώς καί μαζί μέ τόν π. 'Αρσένιο Παπατσιώκ ἀνεχώρησαν κι ἐκρύβησαν στά βουνά Στηνισιοάρα. Μετά ἀπό δύο καί πλέον χρόνια ἐρημικῆς ζωῆς ἐπέστρεψε στό Μοναστήρι του μέ  ἐντολή τοῦ πατριάρχου 'Ιουστινιανοῦ.
Τό ἔτος 1956 ἐπέστρεψε στήν Μονή τῆς Μετανοίας του, τήν Συχαστρία, ἐνῶ τήν ἄνοιξι τοῦ 1959 ἀνεχώρησε γιά τρίτη φορά γιά τά βουνά Νεάμτς, ὅπου ἀσκήτευσε περισσότερο ἀπό πέντε χρόνια.
Τό Φθινόπωρο τοῦ 1964 ἐπέστρεψε στό Μοναστήρι Συχαστρία, ὅπου ἐργάσθηκε ὡς Πνευματικός καί σοφός σύμβουλος ὁλοκλήρου τῆς 'Αδελφότητος καί τῶν Χριστιανῶν μας ἐπί 34 χρόνια, δηλ, μέχρι στίς 2 Δεκεμβρίου 1998, ὁπότε καί παρέδωσε τήν ἁγία ψυχή του στά χέρια τοῦ Χριστοῦ.

Μετάφρασις-ἐπιμέλεια ὑπό Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου 

Ἅγιον Ὅρος Ἄθω 

1999

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας Κλεόπας Ηλίε - Ιωαννίκιος Μπάλαν
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_409.html

Οἱ γονεῖς του. 'Ο Πατέρας του. 'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα 'Ηλίε.

Οἱ γονεῖς του. 'Ο Πατέρας του
π.Ἰωαννίκιος  Μπάλαν

Κατά τήν παράδοσι τοῦ τόπου ἐκείνου, οἱ πρόγονοι τοῦ πατέρα του ἦσαν ὀνομαστοί κτηνοτρόφοι προβάτων, πού προήρχοντο ἀπό τήν Κοινότητα Σαλίστεα τοῦ Σιμπίου. 'Από ἐκεῖ, λόγω τῶν θρησκευτικῶν πολέμων ἐναντίον τῶν Οὐνιτῶν καί Παπικῶν τοῦ 18ου αἰῶνος, ἀναγκάσθηκαν νά ἐγκαταλείψουν τήν Τρανσυλβανία (Δυτική Ρουμανία) καί μετώκησαν στήν Μολδαβία ἐγκατασταθέντες στόν Νομό Μποτοσάνι.
'Από τούς παπποῦδες του διατηρεῖται ἡ ἱστορία ἀπό μνήμης ὅτι ἐπέρασαν τά Καρπάθια ῎Ορη στήν Μολδαβία τρία κατά σάρκα ἀδέλφια μέ τό ἐπώνυμο 'Ηλίε. ῞Ενας ἀπ' αὐτούς ἐγκαταστάθηκε στόν Νομό Μποτοσάνι κι ἔγινε ὁ πρόγονος τοῦ πατρός Κλεόπα.
'Ο δεύτερος ὁμοίως ἀναδείχθηκε μεγάλος κτηνοτρόφος προβάτων καί ἐγκαταστάθηκε στήν Κοινότητα Πιπιρίγκ τοῦ νομοῦ Νεάμτς. Αὐτός εἶχε τελευταῖο ἀπόγονο τόν Γρηγόριο 'Ηλίε, ὁ ὁποῖος ἀπέθανε πρό ὀλίγων ἐτῶν. 'Ο τρίτος ἀδελφός ἔγινε ἐρημίτης στό ῞Αγιον ῎ορος, ὅπου καί ἀνεπαύθηκε ἐν Κυρίῳ.
'Ο 'Αλέξανδρος 'Ηλίε, πατέρας τοῦ π. Κλεόπα, γεννήθηκε στίς 12 Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 1871 στήν Κοινότητα Σουλίτσα τοῦ νομοῦ Μποτοσάνι. ῏Ηταν ἕνας ἄνδρας ὑψηλός, σιωπηλός καί καλός νοικοκύρης. Τό ἔτος 1902, νυμφεύθηκε τήν ῎Αννα Μπαρτσέα ἀπό τό γειτονικό χωριό Δρασκάνι κι ἔκαναν τόν γάμο τους στήν ἐκκλησία μέ ἱερέα τόν π. Γεώργιο Κυριάκου, ὁ ὁποῖος ἀργότερα τούς ἐβάπτισε καί τά 10 παιδιά τους.
'Ο 'Αλέξανδρος ἀσχολήθηκε ἰδιαίτερα μέ τήν γεωργία, τήν διατροφή ἀγελάδων καί μέ τό ζωεμπόριο ὄντας ἀπό τούς πρώτους νοικοκυραίους τοῦ χωριοῦ. Εἶχε 150 πρόβατα, πάνω ἀπό 20 μοσχάρια καί 300 στρέμματα χωράφια.
Γιά τόν πατέρα του ἔγραφε τά ἑξῆς ὁ π. Κλεόπας: <'Ο Θεός νά συγχωρήση τόν πατέρα μου. ῏Ηταν ἕνας ὑψηλός ἄνδρας, φαλακρός μέ μακριά ἄσπρα γένεια καί πολύ πιστός Χριστιανός. Σέ κάθε γιορτή ἐπήγαινε μέ τά παιδιά του στήν ἐκκλησία. 'Ακόμη βοηθοῦσε τούς πτωχούς. Κανείς δέν τόν εἶδε ποτέ νά μεθᾶ ἤ νά ὑβρίζη ἤ νά καπνίζη ἤ νά κάνη κάτι παρόμοιο ἀπ' αὐτά τά κοσμικά πράγματα.
Τό πρωῒ, ὅταν ἐμεῖς πηγαίναμε στό σχολεῖο, ἡ μητέρα μας μᾶς ἔλεγε νά  φᾶμε κάτι ἤ νά πάρουμε κάτι στόν ντορβᾶ μας. 'Αλλά ὁ πατέρας μας τῆς ἔλεγε: <῎Οχι! ῎Αφησέ τα, δέν θά πεθάνουν!> 'Ενῶ, ὅταν ἐρχόμασταν ἀπό τό σχολεῖο, τρώγαμε πρῶτα τό ἀντίδωρο καί μετά τό φαγητό. Τά ἀδέλφια μου, ἰδιαίτερα ὁ ἀδελφός μου Μιχαήλ, δέν ἔτρωγαν τίποτε, μέχρι νά τελειώσουν τήν ἀνάγνωσι τοῦ Ψαλτηρίου.
῎Αν δέν προσευχόμασταν ἔστω μία ὥρα, δέν μᾶς ἔδινε νά φᾶμε τίποτε. ῞Οταν δέν εἴχαμε νηστεία, μᾶς ἔλεγε: <Μή τρώγετε τώρα. ῞Οταν ἐπιστρέψετε τό ἀπόγευμα ἀπό τό σχολεῖο. Δέν εἶσθε γουρούνια γιά νά τρῶτε πρωῒ-πρωῒ>.
Δέν ἤξερε νά διαβάζη βιβλία, ἀλλά εἶχε μέσα του τόν φόβο τοῦ Θεοῦ. Νά κοιμηθῆ κάποιος τό βράδυ χωρίς νά προσκυνήση τίς εἰκόνες καί χωρίς νά προσευχηθῆ;  ῎Η νά καθίση στό τραπέζι γιά φαγητό χωρίς νά ποῦμε ὅλοι μαζί τό <Πάτερ ἡμῶν. . . >;  ῎Η νά ἀκούση ὅτι κάποιο παιδί ὕβρισε, ἤ ἐκάπνισε ἤ ἔκλεψε κάτι; Δέν ἀνεχόταν τίποτε ἀπ' αὐτά στόν ἅπαντα αἰῶνα. Εἶχε κρεμασμένο σ' ἕνα πάσσαλο ἕνα λουρί, πού τό ὠνόμαζε <'Ο ἅγιος Νικόλαος>. 'Εάν σέ συνελάμβανε νά κάνης κάτι κακό, ὁ Θεός νά σέ φυλάξη! Μᾶς ἔλεγε: < Μά, ξέχασες τόν ῞Αγιο Νικόλαο; Τρέξε ἀμέσως στήν προσευχή! ῎Εχεις δύο μάτια, ξέρεις νά διαβάζης, διάβασε τό Ψαλτήρι καί τό Προσευχητάριο!>
Κάποτε, μᾶς διηγεῖται ὁ π. Κλεόπας,  ἐπιστρέφοντας ἀπό τό σχολεῖο, βρῆκα στόν δρόμο μία λαιμαριά ἀλόγου. Χάρηκα πολύ καί τήν μετέφερα στό σπίτι. ῞Οταν μέ εἶδε ὁ πατέρας μου, μ' ἐρώτησε ἀπό ποῦ τήν ἔκλεψα. 'Εγώ τοῦ εἶπα ὅτι <τήν βρῆκα καί σκέφθηκα νά τήν πάρω γιατί μπορεῖ νά μᾶς εἶναι χρήσιμη>. 'Αλλά ὁ πατέρας μου μοῦ εἶπε ἀποφασιστικά: <Πήγαινε καί ἄφησέ την ἐκεῖ πού τήν βρῆκες, διότι δέν τήν ἔβαλες ἐσύ ἐκεῖ>.
<Αὐτός ἦτο στό σπίτι μας μία λαμπάδα ἀναμμένη. ῏Ητο ἕνας σκληρός καί δίκαιος διοικητής μας>.
῞Οταν ἔφθασε στήν ἡλικία τῶν 72 ἐτῶν ὁ 'Αλέξανδρος 'Ηλίε παρέδωσε τήν ψυχή του στά χέρια τοῦ Χριστοῦ στίς 23 Φεβρουαρίου 1943.

Μετάφρασις-ἐπιμέλεια ὑπό Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου 

Ἅγιον Ὅρος Ἄθω 

1999

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

Διαβάστε τά ὑπόλοιπα πατώντας Κλεόπας Ηλίε - Ιωαννίκιος Μπάλαν
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_4367.html

'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα Ρουμάνου 'Ησυχαστοῦ καί Διδασκάλου

'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα Ρουμάνου 'Ησυχαστοῦ καί Διδασκάλου

π.Ἰωαννίκιος  Μπάλαν

Πρόλογος

Τό βιβλίο: <'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ 'Αρχιμανδρίτου π. Κλεόπα 'Ηλίε γραμμένο ἀπό τόν Πανοσιώτατο 'Αρχιμανδρίτη π. 'Ιωαννίκιο Μπάλαν εἶναι μία πλούσια καί καθαρή παρουσία τῆς ζωῆς καί τῆς δράσεως ἑνός ὀρθοδόξου Ρουμάνου Μοναχοῦ, πού εἶναι γνωστός στόν ὀρθόδοξο κόσμο.
Τό παρόν βιβλίο ἔχει γραφεῖ ἀπό ἕνα καλό γνώστη τῆς ζωῆς τοῦ π. Κλεόπα καί τῶν περισσοτέρων ταπεινῶν καί ὁσίων Μοναχῶν τῆς ἐποχῆς μας.
Αὐτό τό βιβλίο εἶναι μία πνευματική εἰκόνα τοῦ ἔργου τοῦ 'Αγίου Πνεύματος μέσα στήν ζωή ἑνός Προσώπου τό ὁποῖο προσφέρθηκε ἀπό τήν νεότητά του στόν Χριστό. Εἶναι μία ἁπαλή καί καθαρή  λαμπάδα πού μᾶς φωτίζει γιά τήν ζωή καί τά ἔργα τοῦ μακαριστοῦ π. Κλεόπα.
Εἶναι μία λαμπάδα πού μᾶς φωτίζει νά γνωρίσουμε τίς προσπάθειες, τίς νίκες, τούς ἀγῶνες καί τίς χαρές ἑνός μεγάλου 'Ηγουμένου, Πνευματικοῦ Πατρός καί ἀκούραστου 'Ιεραποστόλου τῶν ἡμερῶν μας, τοῦ ὁσιωτάτου Γέροντος π. Κλεόπα.
Πρώτιστος σκοπός   τοῦ βιβλίου εἶναι νά παρουσιάση γραπτῶς ζωντανή τήν μνήμη τῆς πατρικῆς ἀγάπης τοῦ π. Κλεόπα στά πνευματικά του παιδιά,  στούς Χριστιανούς, στούς ἁπανταχοῦ τῆς Γῆς Προσκυνητές τῆς 'Ορθοδοξίας κατά τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος.
Οἱ δύο φωτεινοί στῦλοι τῆς 'Ορθοδοξίας, ὁ π. Δημήτριος Στανιλοάε καί ὁ π. Κλεόπας οὐδέποτε  ἐχώρισαν  τήν θεολογία ἀπό τήν πνευματικότητα, οὔτε τήν ἱστορία τοῦ Ρουμανικοῦ ῎Εθνους ἀπό τήν καθολική 'Ορθόδοξη Πίστι.
Εἶναι γεγονός ὅτι τό πνευματικό, θεολογικό καί ἱεραποστολικό ἔργο τοῦ π. Κλεόπα, τό ὁποῖον  μνημονεύεται στό παρόν βιβλίο, συνεχίζει νά ἐκτιμᾶται καί νά ὑπολογίζεται σάν ἕνας καρπός πνευματικός ἀπό ὅλους τούς Χριστιανούς μας. Μ' αὐτή τήν προϋπόθεσι, ἡ παρουσίασις τῆς ζωῆς καί τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων τοῦ π. Κλεόπα ἀποτελεῖ ἕνα ψυχωφελές ἐντρύφημα γιά ὅλους μας.
'Επευλογοῦμε μέ χαρά τήν ἔκδοσι αὐτοῦ τοῦ βιβλίου στόν ἐκδοτικό Οἶκο <ἐᾇᾳᾁᾳἐἀὲ> καί ἔχομε τήν πεποίθησι ὅτι αὐτή ἡ ἔκδοσι θά βοηθήση πολλούς νά αἰσθανθοῦν τήν ζωντανή παρουσία τῆς προσευχῆς καί τῆς ἀγάπης τοῦ πατρός Κλεόπα στήν ζωή τῆς 'Εκκλησίας μας.
Συγχαίρομε τόν συγγραφέα γιά τόν ζῆλο καί τήν ἀγάπη μέ τήν ὁποία ἔγραψε αὐτό τό βιβλίο-Μαρτυρία, πού πηγάζει ἀπό τήν μαθητεία του ὡς ὑποτακτικοῦ στόν π. Κλεόπα.
Παρακαλοῦμε τόν 'Αναστάντα Κύριό μας 'Ιησοῦ Χριστό νά χαρίση στούς ἀναγνῶστας αὐτοῦ τοῦ βιβλίου χαρά γιά νά καταννοήσουν καί αἰσθανθοῦν πῶς ἐργάζεται τό ῞Αγιο Πνεῦμα σ' αὐτούς πού ἀγαποῦν Αὐτόν καί τήν 'Εκκλησία Του.

Μητροπολίτης Μολδαβίας καί Μπουκοβίνας Δανιήλ

῞Αγιο Πάσχα
'Ιάσιο, 11 'Απριλίου 1999.


Εἰσαγωγή

Μέ τήν ἀναχώρησι στόν Κύριο τοῦ μακαριστοῦ πατρός μας, 'Αρχιμανδρίτου Κλεόπα 'Ηλίε, στίς 2 Δεκεμβρίου 1998, αἰσθανόμεθα ὅλοι μας ὀρφανοί καί ἀπαρηγόρητοι πού δέν ἔχομε πλέον κοντά μας καί  ἀκοῦμε τίς συμβουλές τοῦ μεγαλυτέρου Πνευματικοῦ Πατρός τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος.
'Η ζωή καί οἱ ἀσκητικοί του ἀγῶνες, ἡ σοφία, ἡ ταπείνωσίς του, ἔλαμψαν στό δεύτερο ἥμισυ αὐτοῦ τοῦ αἰῶνος καί ἐξεχύθησαν καί σ' ἄλλα 'Ορθόδοξα ῎Εθνη.
'Ως πνευματικά παιδιά τοῦ π. Κλεόπα πού χρηματίσαμε πάνω ἀπό 50 χρόνια, αἰσθανόμεθα ὑποχρέωσι νά τόν ἀκολουθήσουμε στήν ζωή του, ἀνάλογα μέ τίς ἀσθενικές μας δυνάμεις καί, ταυτόχρονα, νά γράψωμε τά θαυμαστά ἔργα καί τόν ἀγῶνα του, γιά νά παραμείνουν στίς ἐπερχόμενες γενεές, τόσο τῶν Μοναχῶν, ὅσο καί τῶν λαϊκῶν Χριστιανῶν μας.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Μολδαβίας καί Μπουκοβίνας κ. κ. Δανιήλ, ἑτοιμάσαμε γιά ἔκδοσι, ὅσο μᾶς ἦτο δυνατόν, ἕνα εἰδικό τόμο μέ τά ἔργα καί τούς ἀγῶνες τοῦ μακαριστοῦ π. Κλεόπα 'Ηλίε ἀπό τήν γέννησί του μέχρι τόν θάνατό του.
Τό βιβλίο αὐτό τιτλοφορεῖται: <'Η ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ 'Αρχιμανδρίτου π. Κλεόπα 'Ηλίε>.
Τό βιβλίο αὐτό ἔχει σκοπό νά ἀναφερθῆ ἐπακριβῶς καί χρονολογικῶς γιά τήν ζωή καί τά θαυμαστά ἔργα τοῦ π. Κλεόπα, τόσο στήν οἰκογενειακή του ἑστία, ὅσο καί στούς κόλπους τοῦ μοναχισμοῦ, ὅπου ἔζησε περισσότερα ἀπό 70 χρόνια.
Στό πρῶτο μέρος κατεχώρησα περιληπτικῶς μερικές βασικές φάσεις ἀπό τήν οἰκογενειακή ζωή τοῦ π. Κλεόπα.
Στό δεύτερο μέρος ἀναφέρθηκα διεξοδικῶς στήν ζωή καί τούς πνευματικούς του ἀγῶνες καί τῶν ἀδελφῶν του, πού ἀποτελοῦν ἀληθινά ὑποδείγματα ζωῆς ἐν Χριστῶ.
Στό τρίτο μέρος ἐπρόσθεσα ἕνα εἰδικό κεφάλαιο μέ πνευματικούς λόγους τούς ὁποίους συνέλεξα διά μέσου τῶν ἐτῶν, τόσο ἀπό τόν π. Κλεόπα προσωπικά, ὅσο καί ἀπό τούς μαθητάς του. Μερικοί εἶναι ἀληθινοί πνευματικοί μαργαρίτες, γεμᾶτοι ἀπό σοφία καί χάρι.
Εὐχαριστοῦμε γι'αὐτό τό ἔργο τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, ὁ ὁποῖος ἐνέκρινε τήν ἔκδοσι αὐτοῦ τοῦ βιβλίου, πού τόσο πολύ τό περιμένουν οἱ Μοναχοί, οἱ ἱερεῖς, οἱ διανούμενοι καί οἱ Πιστοί τῆς Χώρας μας.
Εἴθε ὁ Πανάγαθος Θεός μας νά εὐλογήση αὐτήν τήν πνευματική προσφορά μας γιά νά παρηγορήση καί ὠφελήση ἀπό κοινοῦ ὅλους τούς ἐραστάς τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καί πρός αἰώνιο ἀνάπαυσι τοῦ πνευματικοῦ μας πατρός Κλεόπα.

'Αρχιμανδρίτης π. 'Ιωαννίκιος Μπάλαν

Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου    25η Μαρτίου 1999.

Μετάφρασις-ἐπιμέλεια ὑπό Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου 

Ἅγιον Ὅρος Ἄθω 

1999

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

________________________________________________

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1.html