Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Γεώργιος Καλπούζος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Γεώργιος Καλπούζος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Είναι οι προγαμιαίες σχέσεις πορνεία; Γέροντος Επιφανίου Θεοδωρόπουλου

Είναι οι προγαμιαίες σχέσεις πορνεία; 
Μακαριστοῦ Ἀρχιμ. π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου

Υπάρχουν πολλοί, ενίοτε και καθηγητές Θεολόγοι που διδάσκουν μια πολύ «βολική» και «έξυπνη» θεωρία: Ότι πορνεία είναι μόνο η σαρκική ικανοποίηση που γίνεται έξω από το γάμο με πόρνες και με χρήματα (δηλαδή με πληρωμή).
Ενώ όπου υπάρχει αγάπη, όπου υπάρχει ψυχική επαφή, εκεί δεν έχουμε πορνεία.
Συνεπώς, ένα ζευγάρι νέων που αγαπιούνται και η σαρκική σχέση του αποτελεί «ολοκλήρωση της αγάπης των», δεν είναι πορνεία και άρα δεν κάνουν αμαρτία.
Το Ευαγγέλιο μόνο την πορνεία και τη μοιχεία απαγορεύει. Δεν απαγορεύει την «ολοκλήρωση της αγάπης» ενός ζευγαριού.
Βέβαια η λέξη «πορνεία» στην κυριολεξία σημαίνει την ικανοποίηση των σαρκικών ορέξεων με χρήματα, αφού στην αρχαιότητα ασκούσαν το «επάγγελμα» αυτό γυναίκες αγορασμένες, δηλαδή δούλες.
Όμως εκτός από την κύρια σημασία της, η λέξη πορνεία, είχε ανέκαθεν και τη σημασία της σαρκικής σχέσεως δύο ετερόφυλων προσώπων, χωρίς να υπάρχει χρηματική δοσοληψία.
Μία είναι η νόμιμη συζυγία ανδρός και γυναικός, αυτή που γίνεται με την ευλογία του Μυστηρίου του γάμου. Κάθε πράξη που γίνεται έξω από το Μυστήριο του γάμου χαρακτηρίζεται ως πορνεία ή μοιχεία και καμία διάκριση δεν γίνεται αν συμβαίνει με αμοιβή ή εξ αγάπης.
Πουθενά στην Αγία Γραφή δεν δικαιώνονται οι προγαμιαίες σχέσεις εφ’ όσον γίνονται μεταξύ δύο προσώπων που αγαπιούνται. Και πουθενά στην Αγία Γραφή δεν θα βρούμε αμνήστευση των σχέσεων αυτών, επειδή απουσιάζει η πληρωμή και γίνεται επίκληση του ερωτικού αισθήματος.

Ας αναφέρουμε μερικά παραδείγματα:
1)Η περίπτωση της Σαμαρείτιδος. Είχε τελέσει πέντε νόμιμους γάμους (ο νόμος τότε το επέτρεπε) και τώρα συζεί με ξένον άνδρα, ασφαλώς γιατί «αγαπιούνται». Έχει όμως τη συνείδησή της βαρειά, γι’ αυτό και όταν ο Κύριος της λέει να πάει να φωνάξει τον (νόμιμο) άνδρα της, εκείνη του λέει «ουκ έχω άνδρα» για να κρύψει ότι συζεί παρανόμως με άνδρα που δεν είναι νόμιμος σύζυγός της. Και ο Κύριος την επιβεβαιώνει, λέγοντας της ότι είπε την αλήθεια, γιατί πέντε άνδρες νυμφέυθηκε και αυτόν που έχει τώρα δεν είναι νόμιμος σύζυγός της. Δηλαδή ο Κύριος αρνείται πως η σχέση αυτή είναι νόμιμη και αποδεκτή.

2)Ο Απόστολος Παύλος ήταν άγαμος. Γράφει λοιπόν για τους άγαμους άνδρες και τις χήρες γυναίκες, ότι θα προτιμούσε και αυτοί να παραμείνουν όπως και αυτός δηλαδή να μην παντρευθούν. Δεν αγνοεί όμως ότι η αγαμία είναι μεν ανώτερη, αλλά όχι και εύκολος δρόμος. Γι’ αυτό προσθέτει: «Αν δεν μπορούν, λόγω της ασθενείας της σάρκας να εγκρατεύονται, τότε καλόν είναι να παντρευθούν». Δεν τους είπε να βολευθούν με εξώγαμες σεξουαλικές σχέσεις, βρίσκοντας ο καθένας ή η καθεμιά ένα … ταίρι έξω από το γάμο.
Μοναδική διέξοδος ο γάμος. «Μονόδρομος». Άλλη διέξοδος δεν υπάρχει. Ούτε διανοείται ο Παύλος την εύκολη «λύση» των εξ αγάπης σχέσεων γι’  αυτούς που δεν εγκρατεύονται. Αυτά λέει το Πνεύμα το Άγιον διά στόματος Παύλου!

3)Και ερχόμαστε στο χωρίο (Α΄ Κορ. Ζ΄ 27-28).
 «Δέδεσαι γυναικί; Μη ζήτει λύσιν. Λέλυσαι από γυναικός; Μη ζήτει γυναίκα. Εάν δε και γήμης ουχ ήμαρτες». Μια σχέση βλέπει ο Παύλος αναμάρτητη. Αυτή στο γάμο. Ούτε υπαινιγμός υπάρχει για σχέσεις «εξ αγάπης» έξω από το γάμο.

4)Επίσης ο θείος Παύλος γράφειστην (Α΄ Κορ. 5, 1) επιστολή του. «Όλως ακούεται εν υμίν πορνεία, και τοιάυτη πορνεία, ήτις ουδέ εν τοις έθνεσιν ονομάζεται, ώστε γυναίκα τινά του πατρός έχειν».
Ο άνθρωπος για τον οποίον ομιλεί ο Παύλος δεν εσκέπτετο πορνεία, απλώς συζούσε με τη μητριά του και προφανώς ο δεσμός του ήταν «εξ αγάπης». Δεν συζεί με χρήματα. Και όμως για τον Παύλο η αθέμιτος αυτή συζυγία ήταν πορνεία.

Οι επινοήσεις αυτές οδηγούν σε ΑΤΥΠΟΝ ΠΟΛΥΓΑΜΙΑΝ!
Γιατί είναι αυτονόητο ότι, όταν οι χριστιανές νέες διαφωνήσουν αργότερα με το πρόσωπο που αγαπούν σήμερα και με το οποίο «ολοκληρώνουν την αγάπη τους», δεν εμποδίζονται να το αντικαταστήσουν με άλλο. Κι αν και με εκείνο διαφωνήσουν και χωρισθούν, θα αναζητήσουν την «αγάπη» τρίτου, μετά τέταρτου, πέμπτου κ.ο.κ. μέχρις ότου «κάπου, κάποτε, με κάποιον» καταλήξουν σε γάμο. Το ίδιο θα πράττουν και οι χριστιανοί νέοι. Όλα αυτά είναι αναμάρτητα!!, γιατί γίνονται… «εξ αγάπης» και όχι με χρήματα; Ωραίος Χριστιανισμός! «Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος».
Αυτές είναι οι θέσεις του Χριστου και της Εκκλησίας Του. Ας μη μας πλανά ο Διάβολος. Ας μη απατούμε τον εαυτό μας. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί και ανάξιοι. «Τις καθαρός από ρύπου…»; Ας προσφέρουμε όμως την αμαρτωλότητά μαςμε ταπείνωση στο Θεό με τη μορφή της μετάνοιας. Μη καθησυχάζουμε και ναρκώνουμε τη συνείδηση μας λέγοντας ότι οι προγαμιαίες σχέσεις δεν είναι αμαρτία. Ότι είμαστε αδύνατοι, ναι. Ότι παρασυρθήκαμε, ναι. Όχι όμως ότι δεν είναι αμαρτία, δεν είναι πορνεία.
Αδελφοί, «στώμεν καλώς∙ στώμεν μετά φόβου»!! Είτε είμαστε Επίσκοποι, κληρικοί, πνευματικοί, θεολόγοι, λαϊκοί. Ο Χριστός δεν εμπαίζεται. Ο λόγος του Θεού είναι σαφής: «Εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί∙ έσονται γαρ οι άνθρωποι φίλαυτοι… ακρατείς… φιλήδονοι μάλλον ή φιλόθεοι» (Β’ Τιμ. 3, 1)

Απόσπασμα (σελ. 35-38) από το βιβλίο του π. Γεωργίου Καλπούζου «ΕΦΗΒΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ», Εκδ. ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ
4 Δεκεμβρίου 2013
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/12/blog-post_1341.html

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013

Η αγνότητα είναι κατορθωτή σήμερα; π. Γεωργίου Καλπούζου

Η αγνότητα είναι κατορθωτή σήμερα; 

π. Γεωργίου Καλπούζου

Πολλοί σπεύδουν να δώσουν αρνητική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Και ίσως να έχουν κάποιο δίκιο. Γιατί οι αγνοί νέοι δεν βγαίνουν να διαλαλήσουν την αγνότητά τους. Όπως είναι γεγονός ότι υπάρχουν νέοι και νέες με προγαμιαίες σχέσεις, άλλο τόσο είναι γεγονός ότι υπάρχει θείο άρωμα, ουράνιο μοσχοβόλημα, ευωδία Χριστού που είναι οι αγνοί νέοι και νέες.
Είναι θαυμαστό να βλέπεις πάνω στη βρωμιά της σύγχρονης κοινωνίας να ανθίζουν και να μοσχοβολούν σαν ευωδιαστά λουλούδια οι αγνοί νέοι μας.
Πόσο θα ήθελαν μερικοί να μην υπήρχαν τέτοιοι νέοι!
Άλλωστε προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν υπάρχουν αγνοί νέοι και νέες στην εποχή μας.
Κι όμως υπάρχουν και θα υπάρχουν. Σπανίζουν, ναι, δεν έχουν όμως εξαφανισθεί. Τους γνωρίζει ο Θεός και οι Πνευματικοί.
Κάποτε ο Προφήτης Ηλίας εξέφρασε στο Θεό ένα παράπονο: Κύριε, είπε, τους Προφήτες Σου εσκότωσαν και έμεινα μόνος. Και του απαντά ο Θεός. Δεν είσαι μόνος Ηλία. Επτά χιλιάδες δεν έκλιναν γόνυ στον Βαάλ. Ο Ηλίας αισθανόταν μόνος, όμως υπήρχαν άλλοι επτά χιλιάδες πιστοί που τους γνώριζε ο Θεός. Και σήμερα υπάρχουν χιλιάδες νέοι που δεν έκλιναν γόνυ στον σύγχρονο Βαάλ της ανηθικότητας. Τους γνωρίζει ο Θεός. Αγωνίζονται με τη βοήθεια του Θεού να μείνουν αγνοί και καθαροί μέχρι τη στιγμή του ευλογημένου γάμου των.
Δύο παιδιά του Θεού, ένας νέος και μια νέα, αγνοί μέχρι εκείνη την ώρα του γάμου, ενώνονται εκούσια. Με αλληλοσεβασμό και υπομονή ζουν μέχρι ο Χριστός να τους ενώσει «εις σάρκα μίαν» και να μείνουν ενωμένοι εν Χριστώ Ιησού.
Όταν ο νέος, η νέα μπουν με ειλικρίνεια ολοκληρωτική και με συνέπεια στον χριστιανικό κανόνα ζωής, τότε… τότε η νίκη στην πάλη της σάρκας είναι δυνατή.
Τότε μόνο αναδεικνύονται νικητές!
Ο αγνός νέος είναι ο αληθινός ήρωας! Είναι ο πραγματικός αντιστασιακός!
Το να αμαρτάνεις πορνεύοντας είναι εύκολο. Το να μην πορνεύεις είναι δύσκολο, ιδιαιτέρα σήμερα. Και ποιος είναι ο ήρωας; Εκείνος που κατορθώνει τα εύκολα ή τα δύσκολα; Εκείνος που αντιστέκεται στην αμαρτία ή αυτός που παρασύρεται από την αμαρτία;
Εκείνος που εφαρμόζει το Θείο νόμο, ή εκείνος που τον περιφρονεί; Ασφαλώς ήρωας είναι εκείνος που αντιστέκεται στην αμαρτία, που νικά τα πάθη και την ηδονή. Αυτός που εφαρμόζει το νόμο του Θεού.
Το όχι είναι μια μικρή λέξη. Πόση όμως δύναμη χρειάζεται γι’ αυτή! Υπάρχουν λοιπόν και σήμερα αγνοί νέοι και νέες. Το γνωρίζουν άλλωστε και αυτοί που δεν θέλουν να υπάρχουν αγνά νειάτα. Γι’ αυτό έχουν οργανώσει μια σατανική εκστρατεία για να παρασύρουν τους νέους στην ακόλαστη ζωή! (Αλήθεια! Επαληθεύονται σήμερα τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών των Εβραίων που μεθοδεύουν τη διαφθορά της Ορθοδόξου νεολαίας).
Χρειάζεται λοιπόν και από την πλευρά της Εκκλησίας μια εκστρατεία διαφώτισης, ώστε να προφυλαχθούν οι νέοι και νέες μας αγνοί και αμόλυντοι και για την μετάνοια και επιστροφή όσων έχουν παρασυρθεί.
Είναι ανάγκη να αποκτήσουν οι νέοι την  βεβαιότητα και την βιωματική εμπειρία, ότι η δύναμη του Χριστού και η μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας δίνουν στους νέους δύναμη για να βγουν στο τέλος νικητές και να επαναλαμβάνουν με τον Παύλο: «Πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντί με Χριστώ» (Φιλιπ. 4, 13).
Γράφει ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος:
«Οι πιστοί νέοι και νέες επειδή γνωρίζουν ότι οι προ του γάμου σχέσεις είναι αμαρτία, αγωνίζονται με την Χάρη του Θεού και κατορθώνουν, όχι όλοι βεβαίως, να φθάσουν αγνοί στο γάμο και να λάβουν αξίως τους «στεφάνους».
Αν όμως τους πείσουμε ότι δεν αποτελούν αμαρτία οι προγαμιαίες σχέσεις, τότε είναι φυσικό να παύσουν τον αγώνα αυτόν που είναι σκληρός και επίπονος. Οπότε τι θα συμβεί;
Ό,τι συμβαίνει και σήμερα με τους νέους που έχουν προγαμιαίες σχέσεις. Είναι γνωστό πως αυτοί, πλην εξαιρέσεων, προσέχουν στις σχέσεις τους αυτές να αποφεύγουν «ανεπιθύμητες παρενέργειες». Είναι όμως επίσης γνωστό, ότι ο τρόπος «αντισύλληψης» δεν είναι απόλυτα 100% ασφαλής και ένα ποσοστό από τις σχέσεις αυτές καταλήγει σε σύλληψη.
Τι γίνεται στις περιπτώσεις αυτές; Πως αντιμετωπίζεται το θέμα; Η πείρα της ζωής λέει, ότι τρεις λύσεις έχει να επιλέξει ο νέος και η νέα.

1)     Να επισπεύσουν το γάμο τους, ώστε το βρέφος να γεννηθεί «πρόωρα», όχι όμως ως εξώγαμο.
2)         Όταν ο γάμος δεν γίνει (γιατί αρνείται ο νέος να αναλάβει τις ευθύνες του) και η νέα δεν δεχθεί να φονεύσει το έμβρυο, γεννάται εξώγαμο παιδί, οπότε ενδέχεται να αρχίσουν δικαστικοί αγώνες για αναγνώριση του παιδιού. Ή άλλοτε η νέα μεταβαίνει σε άλλο μέρος μέχρι να γεννήσει το παιδί, οπότε το δίνει για υιοθεσία.
3)       Αν δεν συμβούν τα ανωτέρω τότε γίνεται η άμβλωση, δηλ. ο σφαγιασμός ενός αθώου πλάσματος. Και δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε μεγάλο ποσοστό με όλες τις συνέπειες που ακολουθούν σωματικές και ψυχικές.
Και ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί; Όσοι διδάσκουν στους νέους, ότι οι προγαμιαίες σχέσεις δεν αποτελούν αμαρτία και έτσι διαστρεβλώνουν την έννοια του Μυστηρίου του γάμου.
Μεγάλη λοιπόν είναι η ευθύνη όλων αυτών που με κάθε τρόπο παρασύρουν τους νέους να συνάψουν προγαμιαίες σχέσεις».
Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Γεωργίου Καλπούζου 
«Έφηβοι και προγαμιαίες σχέσεις
Εκδόσεις Φωτοδότες
σελ. 46-49

Αναβάσεις 
3 Οκτωβρίου 2013 
 
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/10/blog-post_5923.html

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Ορθοδοξία και προγαμιαίες σχέσεις. Π. Γεωργίου Καλπούζου

Ορθοδοξία και προγαμιαίες σχέσεις



Πολύς θόρυβος προκλήθηκε με αφορμή πρόσφατες δηλώσεις κάποιου ιεράρχη σε άσεμνο περιοδικό, ότι δέχεται τις προγαμιαίες σχέσεις ως προετοιμασία για το γάμο, φτάνει να μην αλλάζουν οι νέοι συντρόφους σαν τα πουκάμισα, και δημιούργησε σύγχυση και πολλές απορίες.
Ευτυχώς είναι ελάχιστοι οι κληρικοί, θεολόγοι και θεολογούντες «ευκαίρως ακαίρως» που υποστηρίζουν τέτοιες θέσεις. Σημασία όμως έχει, όχι τι λέγουν αυτοί, αλλά τι λέγει ο Χριστός, η Αγία Γραφή και οι θεοφόροι Πατέρες.
Δεν έχουμε το δικαίωμα να αμνηστεύουμε όσα ο νόμος του Θεού καταδικάζει. Και η Ορθόδοξη Εκκλησία μας καταδικάζει τις προγαμιαίες σχέσεις, γιατί αντιβαίνουν στη διδασκαλία του Χριστού μας και αφ’ ετέρου στους Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων και την Παράδοσή της. Θέλει τα μέλη της να διατηρήσουν την καθαρότητα της ψυχής και του σώματος και να απέχουν από κάθε γενετήσια σχέση πριν το γάμο.
Ο Κύριός μας στην επί του Όρους ομιλία Του, όχι μόνο την πορνεία και την μοιχεία, ως σαρκικές πράξεις καταδικάζει, αλλά και το φιλήδονο βλέμμα το χαρκτηρίζει ως πνευματική μοιχεία (Ματθ. 5, 28).
Παρά ταύτα δέχεται κάθε αμαρτωλό, άρα και πόρνο και μοιχό, όταν όμως μετανοεί, αλλάζει ζωή, και δεν διαπράττει τέτοιες σαρκικές πράξεις. Ουδέποτε το θεϊκό Του κύρος σφράγισε επιδοκιμάζοντας την πράξη της μοιχείας ή της πορνείας που υπάγονται και οι προγαμιαίες σχέσεις.
Ο Απόστολος Παύλος γράφει στους Κορινθίους πως το σώμα μας είναι «ναός του Αγίου Πνεύματος, το οποίο κατοικεί (μετά τη βάπτισή μας) μέσα μας» (Α’ Κορ. 6, 19).
Γι’ αυτό συμβουλεύει:
-          «Σεαυτόν αγνόν τήρει» (Α’ Τιμ. 5, 22).
-          «Απέχεσθαι υμάς από της πορνείας» (Α’ Θες. 4, 3)
-          «Ο πορνεύων εις το ίδιον σώμα αμαρτάνει» (Α’ Κορ. 6, 18)
-          «Πόρνους και μοιχούς κρινεί ο Θεός» (Εβ. 13, 4).
-          «Μη πλανάσθε∙ ούτε πόρνοι, ούτε ειδωλολάτρες, ούτε μοιχοί, ούτε μαλακοί, ούτε αρσενοκοίται … Βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι» (Α’ Κορ. 6, 9), αν βέβαια δεν μετανοήσουν.
-          «Όλως ακούεται εν υμίν πορνεία, και τοιάυτη πορνεία, ήτις ουδέ εν τοις έθνεσι ονομάζεται» (Α’ Κορ. 5, 1).
-          «Το δε σώμα ου τη πορνεία, αλλά τω Κυρίω, και ο Κύριος τω σώματι… ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν; Άρας ουν τα μέλη του Χριστού ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο… φεύγετε την πορνείαν» (Α’ Κορ. 6, 13-19).
-          «Τούτο γαρ έστε γινώσκοντες, ότι πας πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ος εστίν ειδωλολάτρης, ουκ έχει κληρονομίαν εν τη Βασιλεία του Θεού (Εφες. 5, 5).
-          «Τίμιος ο γάμος εν πάσι και η κοίτη αμίαντος∙ πόρνους δε και μοιχούς κρινεί ο Θεός (Εβρ. 13, 4).
-          «Τοις δειλοίς και απίστοις και εβδελυγμένοις και φονεύσι και πόρνοις και φαρμακοίς το μέρος αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη (Αποκ. 21, 8).
Και οι Θεοφόροι Πατέρες καταδικάζουν κάθε σεξουαλική πράξη προ του ευλογημένου γάμου ή έξω απ’ αυτόν.
Ο Μ. Βασίλειος διδάσκει, ότι κάθε είδος πορνείας είναι αντίθετο προς το θέλημα του Θεού: «Ικανόν και βλέμμα φθείραι προς ακολασίαν τον νουν» (P. G 36, 693).
Ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος ρωτάει τον προσερχόμενο σε γάμο και λέει: «Πως εσύ ζητάς παρθενία από τη νύφη ενώ εσύ δεν τηρείς αυτή για τον εαυτό σου;» (P. G 36, 289).
Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος ζητά από τους νέους να νυμφεύονται σύντομα για να προλαβαίνονται οι προγαμιαίες σχέσεις.
Ο Δ’ Κανόνας του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης λέει, ότι η πορνεία λογίζεται σαν μοιχεία και κανονίζει την αμαρτία αυτή να απέχει ο αμαρτήσας 3 χρόνια από την Θ. Κοινωνία.
Ο 25ος Κανόνας του Μ. Βασιλείου προβλέπει την περίπτωση που κάποιος διέφθειρε μια γυναίκα και στη συνέχεια την νυμφεύθηκε. Για μεν την πράξη τον επιτιμά αυστηρά, εγκρίνει όμως τη διατήρηση του γάμου.
(Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Γεωργίου Καλπούζου 
«Έφηβοι και προγαμιαίες σχέσεις»
σελ. 32-34)
 
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/09/blog-post_5471.html