ΤΑ Μ.Μ.Ε. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ

ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ 6ος π.Χ.: Αρετής οικείον κακία αλλότριον. (Να αισθάνεσαι οικειότητα προς την αρετή και ξένος προς την κακία.

Πάντα αισθανόμουν ότι ο μύθος του Ηρακλή είναι καθημερινά επίκαιρος στη ζωή μας. Ο λόγος όμως, που με ώθησε στο να ασχοληθώ με το παρακάτω θέμα είναι η ανάγκη να τον προσεγγίσω φωτίζοντας με τις ακτίνες του τα Μ.Μ.Ε.
Αιώνες τώρα η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά στο σταυροδρόμι της αρετής και της κακίας προσπαθώντας να οδηγήσεις τις γενεές των ανθρώπων. Έχω όμως την εντύπωση ότι ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε νομιμοποιηθεί και ωραιοποιηθεί τόσο πολύ ο δρόμος της κακίας.
Και αναρωτιέμαι αν οι εκπαιδευτικοί του δημοτικού, του γυμνασίου και του Λυκείου διαθέτουν την πολυτέλεια μέσα από το πιεστικό ωρολόγιο πρόγραμμα να αναλύσουν και να αποκωδικοποιήσουν το συγκεκριμένο μύθο με βάση το σήμερα. Να δουν κατάματα τα ερεθίσματα, τα πρότυπα που καλλιεργεί και τρέφει νυχθημερόν η κοινωνία προετοιμάζοντας τους νέους να γίνουν τι;;;
Δεν υπάρχει περιοδικό, εφημερίδα καθώς και τηλεοπτική εκπομπή, που να μην παρουσιάζει τόσο θελκτικό το δρόμο της κακίας. Εύκολο χρήμα, λαμπερά αυτοκίνητα, μόνιμες κατοικίες, χειμερινές κατοικίες, θερινές κατοικίες. Πολυτελείς διακοπές, εμμονή και πλήρης υποδούλωση στον χρυσό κόσμο της μόδας, εναλλαγή και γνωστοποίηση ερωτικών συντρόφων, προβολή αστέρων του χώρου του θεάματος και του αθλητισμού αμφιβόλου ηθικής υπόστασης. Όλα πασπαλισμένα με χρυσόσκονη, προκειμένου να μαγνητίζουν τα βλέμματα των νέων.
Τόσα ερεθίσματα να υπηρετούν ένα και μόνο σκοπό, την καθοδήγηση στο δρόμο της κακίας. Και βέβαια ένας νέος θα ρωτήσει γιατί όχι; Και τότε τι θα απαντήσει το σχολείο που τον πνίγει καθημερινά, χωρίς να δαπανά χρόνο για να καλλιεργήσει το ήθος μέσα από τα αναγνώσματα και τις στείρες γνώσεις, που ως σκοπό έχουν να δημιουργήσουν στην καλύτερη περίπτωση χιλιάδες αχθοφόρους άκαρπης γνώσης; Τι θα απαντήσει η οικογένεια που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς να προλάβει, ούσα πολλές φορές απούσα;
Ποτέ όσο σήμερα (και το σήμερα έχει διάρκεια δεκαετίας και …) δεν παρουσιάστηκε τόσο ευκολοδιάβατος και λαμπερός ο δρόμος της κακίας. Ποτέ δεν προβλήθηκε σε τόση ένταση και συνεχή φωταγώγηση. Γεμάτος απολαύσεις και ευκολίες, με πράξεις όμως ανήθικες και κρυφές, που αργούν πολύ να γνωστοποιηθούν. Ακούσαμε κάποιες ελαχιστότατες, πρόσφατα..
Ποτέ δεν παρουσιάστηκε τόσο απαξιωμένος και αγκαθωτός ο δρόμος της αρετής, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να μοιάζει και ανύπαρκτος.
Ποτέ οι ενήλικες, δεν ήμασταν τόσο σιωπηλοί και αδρανείς για την τύχη των νέων, για την τύχη των παιδιών μας.
Αλήθεια, που οδηγούμαστε…

Σχόλιο: Μόνο ο Θεός θα μας σώσει…!

http://www.enromiosini.gr/arthrografia/%CF%84%CE%B1-%CE%BC-%CE%BC-%CE%B5-%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B7%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%B7/

Ο Πόντος το βασίλειο των Αμαζόνων

Οι Αμαζόνες ήταν πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας με υπερφυσικές δυνάμεις. Το βασίλειό τους βρίσκονταν στις βορειοανατολικές ακτές του Εύξεινου Πόντου.

Μυθικός λαός κυνηγών και πολεμιστριών που κατάγονταν από τον θεό του πολέμου, Άρη, και τη νύμφη Αρμονία, ή κατά άλλη εκδοχή τη θεά Αθηνά. Το όνομά τους προέρχεται κατά μία εκδοχή από το στερητικό άλφα και τη λέξη μαζός που σημαίνει στήθος, επειδή ακρωτηρίαζαν ή συνέθλιβαν το δεξί στήθος των κοριτσιών τους για να διευκολύνουν το χειρισμό του τόξου. Αυτό όμως δεν είναι και τόσο σίγουρο επειδή η εξήγηση αυτή απαντάται στην ύστερη αρχαιότητα.

Τοποθεσία

Ο Όμηρος στην Ιλιάδα τις τοποθετεί στη Φρυγία και τη Λυκία. Όμως, πατρίδα των Αμαζόνων ήταν η Θεμίσκυρα του Ευξείνου Πόντου, που βρισκόταν κοντά στον ποταμό Θερμώδοντα. Οι Αμαζόνες έκαναν πολλές επιδρομές στις γειτονικές χώρες αλλά και μακρύτερα, κτίζοντας ταυτόχρονα και καινούριες πόλεις. Πάντως, στα μετέπειτα χρόνια που Έλληνες πήγαν να ψάξουν το βασίλειό τους, δεν το βρήκαν στη συγκεκριμένη περιοχή. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι κατέφυγαν σε βορειότερες περιοχές (στο βόρειο Καύκασο) μετά την ήττα τους από τον Ηρακλή, ο οποίος σε έναν άθλο του έπρεπε να πάρει τη ζώνη της βασίλισσας των Αμαζόνων, Ιππολύτης. Γενικά πάντως, βασίλεια των Αμαζόνων θεωρούνταν ότι υπήρχαν σε πολλές περιοχές ακόμα και νοτιότερα, π.χ. στη Λιβύη.

Η κοινωνία των Αμαζόνων

Ειδικά στην πατρίδα των Αμαζόνων άνδρες δεν επιτρέπονταν καθόλου. Για τη διαιώνιση του είδους δύο μήνες την άνοιξη πήγαιναν και έμεναν με έναν γειτονικό αρσενικό λαό, τους Γαργαρείς, που κατοικούσαν στον Καύκασο. Από τα παιδιά που γεννιούνταν, κρατούσαν μόνο τα θηλυκά. Τα αρσενικά ή τα σκότωναν ή τα ακρωτηρίαζαν ή τα έστελναν στους πατέρες τους. Για την προστασία του κράτους τους ήταν όλες τους εξασκημένες στη χρήση τόξου και ξίφους, και θεωρούνταν μάλιστα ισάξιες με πολεμιστές άνδρες, για την ανδρεία και την ικανότητά τους. Σε άλλα κράτη μπορεί να επέτρεπαν την παρουσία ανδρών, αλλά δεν τους επέτρεπαν να έχουν σημαντικές θέσεις.
Μύθοι και Ιστορία

Οι Αμαζόνες έχουν συμμετάσχει σε πολλούς μύθους. Η δημιουργία τέτοιων μύθων έχει δημιουργήσει ερωτηματικά στους ερευνητές. Στις μέρες μας, θεωρείται ότι οι Αμαζόνες δεν ήταν απλά ένας μυθικός λαός, ένα αποκύημα της φαντασίας των Ελλήνων, αλλά ένας ιστορικός λαός.

Κάποιοι από τους μύθους αυτούς είναι οι παρακάτω:

Ηρακλής και Αμαζόνες

Σε έναν από τους άθλους του, ο Ηρακλής ανέλαβε να κλέψει τη ζώνη της βασίλισσας των Αμαζόνων, Ιππολύτης. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, ο Θησέας, που συνόδευε τον Ηρακλή, έκλεψε μία Αμαζόνα, την Αντιόπη. Για να εκδικηθούν οι Αμαζόνες κατέλαβαν την Αττική και επιτέθηκαν στην Αθήνα, αλλά δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν. Αντιθέτως, πάρα πολλές από αυτές έπεσαν στη μάχη και θάφτηκαν στις γύρω περιοχές.
Αμαζόνες και Τρωικός Πόλεμος

Οι Αμαζόνες πήραν επίσης μέρος στον τρωικό πόλεμο. Για να βοηθήσουν τον Πρίαμο, έστειλαν μια ομάδα τους υπό τις εντολές της βασίλισσάς τους, Πενθεσίλειας. Η ομάδα αυτή αποδεκατίστηκε μετά τον θάνατο της βασίλισσας από τον Αχιλλέα.

Με πληροφορίες από wikipedia.org

http://www.pontos-news.gr/permalink/10139.html