Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μέγας Κωνσταντίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μέγας Κωνσταντίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Μαΐου 2013

Τά ὑποτιθέμενα ἐγκλήματα καί ἡ ἀναμφίβολη ἁγιότητα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης


Π. Σάββας 2012-05-26_Τά ὑποτιθέμενα ἐγκλήματα καί ἡ ἀναμφίβολη ἁγιότητα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-05-2013 (Συνάξεις Ἀνδρῶν).


 Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

hristospanagia3.blogspot.gr


http://anavaseis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_2486.html

Πέμπτη 16 Μαΐου 2013

Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ* Ο ΠΑΤΗΡ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ


M_KVNSTANTINOS
Γερόντισσα Ὁλυμπιάς

            Ὁ Κων­σταν­τῖ­νος δὲν γκρέ­μι­σε τὴ Ρώ­μη, ἀλ­λά, ὅ­πως ἔ­χει εἰ­πω­θεῖ, τὴ με­τέ­φε­ρε στὴν Κων­σταν­τι­νού­πο­λη. Γι᾿ αὐ­τὸ συν­τη­ροῦ­σε στὴ νέ­α πό­λη τὸ ρω­μα­ϊ­κὸ ὄ­νο­μα, τὸ κρά­τος τῶν Ρω­μαί­ων, τὴ ρω­μα­ϊ­κὴ πο­λι­τεί­α. Τὸ ὄ­νο­μα Ρώ­μη σή­μαι­νε τὸ ἔ­δα­φος τοῦ Βυ­ζαν­τι­νοῦ κρά­τους, ποὺ συ­χνὰ οἱ Βυ­ζαν­τι­νοὶ τὸ ἔ­λε­γαν ‹‹Ρω­μα­νί­α››. Ὁ ὅ­ρος ‹‹Ρω­μα­νί­α›› δή­λω­νε στὸ σύ­νο­λό της τὴν Αὐ­το­κρα­το­ρί­α. Οἱ Δυ­τι­κοὶ συγ­γρα­φεῖς ὀ­νό­μα­ζαν ‹‹Ρω­μα­νί­α›› τὸ Ἀ­να­το­λι­κὸ μέ­ρος τοῦ Ρω­μα­ϊ­κοῦ κρά­τους.
            Ἀ­νά­μνη­ση αὐ­τῶν τῶν ἱ­στο­ρι­κῶν ἀρ­χῶν εἶ­ναι σή­με­ρα οἱ ὅροι ‹‹Ρω­μηός›› καὶ ‹‹Ρω­μη­ο­σύ­νη››. Ση­μαί­νουν τὸ σύγ­χρο­νο Ἕλ­λη­να, τὸ σύγ­χρο­νο Ἑλ­λη­νι­σμό, τὴ συ­νέ­χεια τοῦ ρω­μα­ϊ­κοῦ καὶ ἑλ­λη­νι­κοῦ κό­σμου. Ἡ λα­ϊ­κὴ ποί­η­ση χρη­σι­μο­ποι­εῖ τὸν ὅ­ρο ‹‹Ρω­μηός››, γιὰ νὰ δη­λώ­σει τὸ λα­ό, ποὺ ἐ­πέ­ζη­σε με­τὰ τὴν πτώ­ση τῆς πό­λε­ως.
            Ἡ Βυ­ζαν­τι­νὴ αὐ­το­κρα­το­ρί­α, ἡ Ρω­μηο­σύ­νη, γεν­νή­θη­κε ἀ­πὸ τὴ με­τα­μόρ­φω­ση τῆς Ρω­μα­ϊ­κῆς αὐ­το­κρα­το­ρί­ας ὑ­πὸ τὴν ἐ­πί­δρα­ση τοῦ ἑλ­λη­νι­σμοῦ καὶ τοῦ χρι­στι­α­νι­σμοῦ. Ὁ Κων­σταν­τῖ­νος, χω­ρὶς νὰ εἶ­ναι ὁ τε­λευ­ταῖ­ος Ρω­μαῖ­ος αὐ­το­κρά­το­ρας, για­τί δὲν τε­λεί­ω­σε ἡ Ρώ­μη, εἶ­ναι ὁ ἱ­δρυ­τὴς καὶ ὁ πρῶ­τος αὐ­το­κρά­το­ρας τοῦ Βυ­ζαν­τί­ου καὶ τῆς Ρω­μηο­σύ­νης. Δὲν ἔ­κτι­σε τὴ Βυ­ζαν­τι­νὴ αὐ­το­κρα­το­ρί­α στὰ ἐ­ρεί­πια τῆς ρω­μα­ϊ­κῆς κλη­ρο­νο­μιᾶς, ἀλ­λὰ τὴ συν­τή­ρη­σε μὲ δύ­ο νέ­ες δυ­νά­μεις. Ἔ­τσι ἡ ρω­μα­ϊ­κὴ κλη­ρο­νο­μιὰ -δί­και­ο, ὀρ­γά­νω­ση, πει­θαρ­χί­α- τρο­φο­δο­τή­θη­κε ἀ­πὸ τὴ δύ­να­μη τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς παι­δεί­ας -ἰ­δέ­ες, ἀ­ξί­ες, ἦ­θος- καὶ ἀ­να­και­νί­στη­κε ἀ­πὸ τὶς δυ­νά­μεις τοῦ χρι­στι­α­νι­σμοῦ -πί­στη, ἀ­γά­πη, ἐγ­κρά­τεια- ὥ­στε νὰ ἀ­πο­τε­λέ­σουν καὶ τὰ τρί­α μα­ζὶ τὴ βυ­ζαν­τι­νὴ πο­λι­τι­κὴ ἰ­δε­ο­λο­γί­α, τὴ Ρω­μηο­σύ­νη. Ἑ­πο­μέ­νως δὲν κα­τάρ­γη­σε τὴ Ρώ­μη ὁ Κων­σταν­τῖ­νος, ὅ­πως τὸν κα­τη­γο­ροῦν, ἀλ­λὰ ἄλ­λα­ξε τὸν πο­λι­τι­κὸ καὶ θρη­σκευ­τι­κὸ προ­σα­να­το­λι­σμό της. Μὲ τὸν τρό­πο αὐ­τὸ ὁ Κων­σταν­τῖ­νος κα­τά­φε­ρε νὰ δι­α­σώ­σει ὅ­λα τὰ ὑ­γι­ῆ καὶ αἰ­ώ­νια στοι­χεῖ­α τῶν ἀρ­χαί­ων πο­λι­τι­σμῶν, κυ­ρί­ως τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ καὶ ρω­μα­ϊ­κοῦ ἀ­πὸ τὰ βάρ­βα­ρα κύ­μα­τα, ποὺ ἀ­πει­λοῦ­σαν τὴ Δύ­ση ἀ­πὸ Βορ­ρᾶ καὶ τὴν Ἀ­να­το­λὴ ἀ­πὸ τὰ Ἀ­να­το­λι­κά. Γερ­μα­νι­κὰ φύ­λα κα­τέ­βαι­ναν πρὸς τὴ Ρώ­μη ὁ­λο­τα­χῶς καὶ θὰ ἐ­ξα­φά­νι­ζαν μὲ τὶς βαρ­βα­ρό­τη­τές τους τὴν αἰ­ώ­νια πό­λη καὶ τὸν πο­λι­τι­σμό της. Ἐ­πί­σης οἱ Πέρ­σες καὶ ἄλ­λοι ἀ­πο­λί­τι­στοι λα­οὶ ἀ­πει­λοῦ­σαν τὴν κοι­τί­δα τοῦ ἀρ­χαί­ου ἑλ­λη­νι­κοῦ πο­λι­τι­σμοῦ ἀ­πὸ τὰ Ἀ­να­το­λι­κά. Ὁ Κων­σταν­τῖ­νος μὲ τὴν ἵ­δρυ­ση τῆς Κων­σταν­τι­νου­πό­λε­ως, δι­έ­σω­σε καὶ τὰ δύ­ο. Στὸ ‹‹ὄ­στρα­κο›› τοῦ Ρω­μα­ϊ­κοῦ πο­λι­τι­σμοῦ ἔ­κλει­σε τὴν ὑ­ψη­λὴ ἑλ­λη­νι­κὴ σκέ­ψη καὶ τὸ ἀ­φι­έ­ρω­σε ὡς ἀ­νά­θη­μα ἀ­θά­να­το στὸν ἀ­λη­θι­νὸ Θε­ό.
            Συμ­πε­ρα­σμα­τι­κὰ ἀ­να­φέ­ρο­με ὅ­τι ὁ Ρω­μα­ϊ­κὸς πο­λι­τι­σμὸς με­τα­σχη­μα­τί­στη­κε ἀ­πὸ τὸν Κων­σταν­τῖ­νο σὲ Βυ­ζαν­τι­νὸ πο­λι­τι­σμό. Ἰ­σχυ­ροὶ πα­ρά­γον­τες με­τα­σχη­μα­τι­σμοῦ ἦ­ταν δύ­ο, ἡ κλασ­σι­κὴ σκέ­ψη καὶ ἀ­ρε­τὴ τῆς ἀρ­χαί­ας Ἑλ­λά­δος καὶ ἡ χρι­στι­α­νι­κὴ δι­δα­σκα­λί­α, ποὺ πρό­σφε­ρε μο­να­δι­κὴ δύ­να­μη στὸν πο­λι­τι­σμὸ καὶ τὸν συν­τή­ρη­σε στὸν αἰ­ῶ­να. Αὐ­τὲς οἱ δύ­ο δυ­νά­μεις ἔ­χον­τας ὡς βά­ση τὸ μο­να­δι­κὸ ρω­μα­ϊ­κὸ δί­και­ο πρό­σφε­ραν με­γά­λη ἱ­στο­ρι­κὴ ὑ­πη­ρε­σί­α στὸν πο­λι­τι­σμό μας.
            Τὰ δύ­ο αὐ­τὰ με­γέ­θη, ἡ Ἑλ­λά­δα καὶ ἡ Ρώ­μη, ἑ­νώ­θη­καν ἄρ­ρη­κτα ἀ­πὸ τὴν ἑ­νο­ποι­ὸ δύ­να­μη τοῦ χρι­στι­α­νι­σμοῦ καὶ οἰ­κο­δό­μη­σαν τὸ λαμ­πρὸ μνη­μεῖ­ο τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ, ποὺ ἰ­σχύ­ει μέ­χρι σή­με­ρα. Ἡ Δύ­ση ἦ­ταν σχε­δὸν πε­θα­μέ­νη, ὅ­ταν τὸ Βυ­ζάν­τιο ἐ­ξα­κο­λου­θοῦ­σε νὰ προ­σφέ­ρει στὸν πο­λι­τι­σμό. Θὰ ἀ­να­κάμ­ψει ἡ Δύ­ση μό­νο, ὅ­ταν ἡ Κων­σταν­τι­νού­πο­λη, ἡ Ρω­μη­ο­σύ­νη θὰ ἐν­τα­φια­στεῖ στὴν ὀ­θω­μα­νι­κὴ τέ­φρα καὶ οἱ φο­ρεῖς τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ, οἱ Λό­γιοι τοῦ Βυ­ζαν­τί­ου θά με­τα­κο­μί­σουν στή Δύ­ση.
            Αὐ­τὸν τὸν κύ­κλο ἔ­κα­ναν τὰ πο­λι­τι­σμι­κὰ ἀ­γα­θά. Γεν­νή­θη­καν στὴν ἀρ­χαί­α Ἑλ­λά­δα. Δι­α­δό­θη­καν ἀ­πὸ τὸν Ἕλ­λη­να στρα­τη­λά­τη Ἀ­λέ­ξαν­δρο στὸν Ἀ­να­το­λι­κὸ κό­σμο. Δι­α­σκορ­πί­στη­καν στὴ Δύ­ση μὲ τὴ ρω­μα­ϊ­κὴ κυ­ρι­αρ­χί­α. Σὲ μί­α κρί­σι­μη καμ­πή, ὅ­ταν ἔ­τει­ναν νὰ χα­θοῦν ἐ­ξαι­τί­ας τοῦ εὐ­δαι­μο­νι­σμοῦ καὶ τῆς βαρ­βα­ρό­τη­τος, δι­α­φυ­λά­χτη­καν ἀ­πὸ τὸν Κων­σταν­τῖ­νο στὸ χι­λι­ε­τὲς Βυ­ζάν­τιο. Ἔ­πε­σε τὸ Βυ­ζάν­τιο καὶ τὰ ἀ­γα­θὰ τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ με­τα­κό­μι­σαν πά­λι στὴν Δύ­ση μὲ τοὺς Λο­γί­ους, γιὰ νὰ ἀ­πο­τε­λέ­σουν στα­θε­ρὴ βά­ση καὶ θε­μέ­λιο τοῦ σύγ­χρονου πο­λι­τι­σμοῦ.
            Σὲ αὐ­τὴ τὴ δι­α­δρο­μὴ τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ δὲν πρέ­πει νὰ λη­σμο­νεῖ κα­νέ­νας τὴν ἀ­φε­τη­ρί­α καὶ τὸ λί­κνο του, τὴν Ἑλ­λά­δα, καὶ τοὺς Με­γά­λους, ποὺ ἔ­παι­ξαν κα­θο­ρι­στι­κὸ ρό­λο στὴ δι­ά­δο­ση καὶ δι­α­φύ­λα­ξή του. Αὐ­τοὶ ἦ­ταν ὁ Μα­κε­δὼν Μέ­γας Ἀ­λέ­ξαν­δρος καὶ ὁ Ρω­μαῖ­ος Αὐ­το­κρά­τωρ Μέ­γας Κων­σταν­τῖ­νος, ποὺ ἦ­ταν ὁ πα­τέ­ρας τῆς Ρω­μηο­σύ­νης καὶ ὁ ἱ­δρυ­τὴς τοῦ Βυ­ζαν­τι­νοῦ κρά­τους. Ἡ ἱ­στο­ρί­α ἐ­κτι­μών­τας αὐ­τὴ τὴ συμ­βο­λή τους στὴ δι­α­κί­νη­ση καὶ δι­α­φύ­λα­ξη αὐ­τοῦ τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ τοὺς ὀ­νό­μα­σε Με­γά­λους.
            Ὅ­ποι­οι τοὺς ἀμ­φι­σβη­τοῦν ἢ τοὺς κα­ταρ­γοῦν, εἶ­ναι ἀ­γνώ­μο­νες, ‹‹μι­κροί›› καὶ ἀ­πο­λί­τι­στοι.

*ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘Ἐρῶ’ , Δ΄ ΤΕΥΧΟΣ, ΟΚΤ.-ΔΕΚ. 2010
 http://www.enromiosini.gr/arthrografia/15337-%CE%BC-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%83-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%81-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B7%CE%BF%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B7%CF%83/

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Έτος Μεγάλου Κωνσταντίνου το 2013. Γιώργου Παπαθανασόπουλου

Έτος Μεγάλου Κωνσταντίνου το 2013

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

    Φέτος συμπληρώνονται 1700 χρόνια από το Διάταγμα του Μεδιολάνου (Μιλάνου), το οποίο υπέγραψε ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας με τον Λικίνιο και με το οποίο καθιερώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η ανεξιθρησκία. Όπως αναφέρεται στο Διάταγμα (Έδικτο) του 313 οι Χριστιανοί, όπως και οι πιστοί των άλλων θρησκειών μπορούν με απόλυτη ελευθερία και χωρίς κανένα εμπόδιο να προσέρχονται στη λατρεία και να λατρεύουν τον Θεό, ή τους θεούς τους οι παγανιστές.
Με το Διάταγμα του Μεδιολάνου έπαυσαν οι επί τρεις αιώνες διωγμοί των Χριστιανών, που οδήγησαν στο μαρτύριο εκατομμύρια από αυτούς, ο Χριστιανισμός διαδόθηκε  πλέον ταχύτατα, από την μιαν άκρη της Αυτοκρατορίας έως την άλλη, και μπήκαν έτσι τα θεμέλια της δημιουργίας του Χριστιανικού Πολιτισμού, με κέντρο την Ευρώπη.  Ευλόγως λοιπόν το 2013 μπορεί να ονομαστεί έτος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, της ελευθερίας της λατρείας και της ανεξιθρησκίας. Σημειώνεται ότι στο Μιλάνο, στο Παλάτσο Ρεάλε, διοργανώνεται έως τις 17 Μαρτίου 2013 μεγάλη Έκθεση, αφιερωμένη στον Μέγα Κωνσταντίνο, στην Μητέρα του Αγία Ελένη και στην εποχή τους.
      Ο Μέγας  Κωνσταντίνος χαρακτηρίστηκε έτσι όχι μόνο για το κοσμοϊστορικό γεγονός της καθιερώσεως της ανεξιθρησκίας, αλλά και για άλλα μείζονος ιστορικής σημασίας ιστορικά γεγονότα. Το 321 καθιέρωσε την Κυριακή ως εόρτιο ημέρα αργίας, κάτι που μετά από 1700 χρόνια επιχειρείται να καταργηθεί η αργία της…
Το 325 συνεκάλεσε την Α' Οικουμενική Σύνοδο, η οποία επέφερε τη γαλήνη στην Εκκλησία, με την καταδίκη του Αρείου και άρχισε την κωδικοποίηση των δογμάτων της Εκκλησίας.
Το 326 αποφάσισε την μεταφορά της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας από τη Ρώμη στο μικρό Βυζάντιο, που μετονομάστηκε σε Κωνσταντινούπολη και μεταμορφώθηκε σε μια πεντάμορφη μεγαλούπολη. Τα εγκαίνια της έγιναν επίσημα στις 11 Μαϊου του 330. Και βέβαια επί των ημερών του η μητέρα του, Αγία Ελένη, το 326 βρήκε τον Τίμιο Σταυρό  και κτίσθηκαν λαμπρά εκκλησιαστικά κτίσματα στα Ιεροσόλυμα, στη Βηθλεέμ  και στην Κωνσταντινούπολη. Επί των ημερών του επίσης ενισχύθηκε ο θεσμός της οικογένειας και εισήχθησαν Διατάξεις στο Ρωμαϊκό Δίκαιο εμπνευσμένες από το Χριστιανικό Ήθος.
    Η ανεξιθρησκία, την οποία καθιέρωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι ζητούμενη σήμερα στην Χριστιανική (;;;) Ευρώπη, όπου κάθε ημέρα αυξάνονται οι διακρίσεις και οι διωγμοί σε βάρος των Χριστιανών και όπου επιχειρείται το ξερίζωμα των χριστιανικών αξιών. Ενδεικτικές των τάσεων αυτών ενέργειες είναι η προώθηση από τον Γάλλο Πρόεδρο Ολάντ της νομιμοποίησης του "γάμου" των ομοφυλοφίλων, κάτι που προκάλεσε την συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενός εκατομμυρίου πολιτών στο Παρίσι.
Επίσης στη Γαλλία επιχειρείται να αστυνομευθεί η σκέψη των διδασκόντων σε ιδιωτικά σχολεία και να τους απαγορευθεί η κριτική στις αποφάσεις της Κυβέρνησης, που αντιβαίνουν στη συνείδηση τους, όπως είναι η περίπτωση του "γάμου" των ομοφυλοφίλων. Ακόμη στην Αγγλία, όπου έχει επιτραπεί η εργασία την Κυριακή,  το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας έκρινε ότι οι Χριστιανοί δεν έχουν το δικαίωμα, για λόγους συνειδήσεως, να αρνηθούν την εργασία της Κυριακής, με το αιτιολογικό ότι η θρησκευτική αυτή αντίληψη τους δεν αποτελεί τον πυρήνα της πίστης τους…
Ακόμη στις 23 Δεκεμβρίου τρεις χριστιανικοί ναοί στην Αυστρία επιχειρήθηκε να πυρποληθούν, μια εικόνα των Χριστουγέννων στη Γαλλία υπέστη βανδαλισμούς και μια άλλη παράσταση επίσης της Γεννήσεως, πάλι στη Γαλλία, κάηκε εξ ολοκλήρου…Σε δημοσκόπηση στο Ηνωμένο Βασίλειο το 74% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι οι διωγμοί και οι διακρίσεις σε βάρος των Χριστιανών είναι πολύ χειρότερες από ό, τι των πιστών των άλλων θρησκειών. Επίσης σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Γαλλίας το 84% των βανδαλισμών συμβαίνουν σε βάρος χριστιανικών τόπων ή αντικειμένων λατρείας και στη Σκωτία το 95% της θρησκευτικής βίας ασκείται σε βάρος των Χριστιανών. Η ευχή είναι η φετινή επέτειος των 1700 ετών από την καθιέρωση της ανεξιθρησκείας από τον Μέγα Κωνσταντίνο να είναι μια ευκαιρία στην Ευρώπη να ξαναβρεί τις ρίζες της και να επανέλθει στις Χριστιανικές Αξίες.
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/2013_15.html