Ελληνοαλβανικά αυτονόητα και αδιανόητα Κωνσταντίνος Χολέβας

Ελληνοαλβανικά αυτονόητα και αδιανόητα 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων 

Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αλβανία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας είπε το αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, η ενταξιακή πορεία της γείτονος χώρας προς την Ευρ. Ένωση θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τον σεβασμό των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Κοινότητος.
Οι Αλβανοί πάλι έθεσαν το  Τσάμικο ζήτημα, το οποίο  είναι για την ελληνική πλευρά αδιανόητο.

Στα Τίρανα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός της γείτονος  ζήτησαν από την ελληνική αντιπροσωπεία να περάσει και από την Βουλή η άρση του εμπολέμου.
Το εμπόλεμο αναφέρεται στη συμμετοχή αλβανικών τμημάτων στον ιταλικό στρατό  τον Οκτώβριο 1940. Το ΟΧΙ δεν το είπαμε μόνο στους Ιταλούς, αλλά και στους Αλβανούς εισβολείς, συμμάχους του Μουσσολίνι.

Τον Αύγουστο του 1987 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ήρε το εμπόλεμο, αλλά η απόφαση δεν ενεκρίθη από τη Βουλή των Ελλήνων ούτε δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Οι Αλβανοί ζητούν να ολοκληρωθεί και τυπικά η διαδικασία για να προωθήσουν πλέον με κάθε ένδικο και πολιτικό μέσο το ζήτημα των περιουσιών των Μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας. 
Η δημοκρατική Αλβανία υποστηρίζει τους απογόνους των εγκληματιών πολέμου -συνεργατών του Φασισμού και Ναζισμού. Και τα δύο μεγάλα κόμματα στα Τίρανα ενθαρρύνουν τους Τσάμηδες να διεκδικήσουν τα χωράφια τους που δημεύθηκαν με απόφαση του Δικαστηρίου Δοσιλόγων Ιωαννίνων το 1945!

Επιπλέον τα Τίρανα απαιτούν την εξ αρχής διαπραγμάτευση της συμφωνίας για ΑΟΖ και χωρικά ύδατα. Η προηγούμενη, που υπεγράφη επί κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή και Μπερίσα προ ολίγων ετών, ανετράπη από το Συνταγματικό Δικαστήριο κατόπιν πρωτοβουλίας του νυν Πρωθυπουργού  Έντι Ράμα. Το μόνο θετικό στις ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι η υπόσχεση του Ράμα να επιτρέψει τη δημιουργία και άλλων ελληνικών στρατιωτικών κοιμητηρίων ώστε να αναπαυθούν εν ειρήνη οι ψυχές των στρατιωτών μας που έγραψαν το έπος των Βορειοηπειρωτικών βουνών το 1940-41. Ίσως και η προοπτική του αγωγού ΤΑΡ να μας φέρει κάπως πιο κοντά.

Στην αλβανική προκλητικότητα απαιτείται άμεση απάντηση. Όταν εκείνοι μιλούν για Τσάμηδες εμείς να προβάλλουμε το Πρωτόκολλο της Κερκύρας του Μαΐου 1914, το οποίο προβλέπει την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου εντός αλβανικών συνόρων και υπεγράφη από την Αλβανία και τις Μεγάλες Δυνάμεις. Εκείνοι χορεύουν Τσάμικο, εμείς Κερκυραϊκό!

Κ.Χ. 6.11.2013 -Εφ. Κυριακάτικη Δημοκρατία 10-11-2013

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/11/blog-post_11.html

Νέα σχολική χρονιά στη Β. Ήπειρο, χωρίς βιβλία οι ελληνικές τάξεις

Άρχισε η νέα σχολική χρονιά 2013-2014 για τα εννιάχρονα  και λύκεια της Αλβανίας. Εξακόσιες χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες θα καθίσουν στα θρανία, τη σχολική αυτή χρονιά, σε όλη την επικράτεια, ένα μέρος των οποίων στα σχολεία της Ελληνικής Κοινότητας.

Βρεθήκαμε την πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς στο σχολείο «Α. Σέμε» των Αγ. Σαράντα, εκεί που στεγάζονται οι ελληνικές τάξεις, με  το μεγαλύτερο αριθμό  μαθητών απ’ όλα τ’ άλλα ελληνικά σχολεία. Η αυλή του σχολείου από το πρωί καταπλημμύρισε από εκατοντάδες μαθήτριες και μαθητές, από γονείς  και κηδεμόνες, από το δασκαλικό εκπαιδευτικό. 

 Εννιά τάξεις, από το μεγάλο πλήθος, απαρτίζουν οι ελληνικής καταγωγής μαθητές.   Είναι οι τάξεις του ελληνικού σχολειού των Αγ. Σαράντα, που άνοιξε με τόσο κόπο, ύστερα από διαμαρτυρίες, συλλαλητήρια, το 1992, να ξανακλείσει και να ξανανοίξει το 1995 και να συνεχίσει μέχρι σήμερα, σε αντίθεση με άλλα σχολεία που, λόγω της μετανάστευσης των μαθητών, έκλεισαν, όπως στο Μετόχι, στο ΜΤΣ, στη Μπίστρισσα και στα Εξαμίλια.

Από τις ελληνικές τάξεις του σχολείου αυτού βγήκαν δεκάδες εκατοντάδες μαθητές οι οποίοι συνέχισαν τα λύκεια και τα πανεπιστήμια της Αλβανίας και της Ελλάδος και σήμερα ακτινοβολούν σε διάφορα μέρη και θέσεις.

Είναι οι ελληνικές τάξεις που τους άξιζε  περισσότερο ενδιαφέρον και μέριμνα  απ’ όλους τους Φορείς, ειδικά από την Ομόνοια, τόσο για τη στέγασή τους σε ξεχωριστό κτίριο, όσο και την στενή συνεργασία μαζί τους, για να μετατρέπονταν σε παραδειγματικό, πειραματικό σχολείο σε όλη την Ελληνική Κοινότητα και όχι μόνον.

Είναι οι ελληνικές τάξεις που σχεδόν κάθε χρόνο έχουν ν’ αντιμετωπίσουν δεκάδες προβλήματα, τόσο με την υπόληψή τους στο αλβανικό περιβάλλον, όσο και με την έλλειψη των βιβλίων.

236 είναι ο αριθμός των μαθητών στις εννέα ελληνικές τάξεις του σχολείου αυτού.  Είκοσι περισσότεροι από την περσινή σχολική χρονιά. Δεκαπέντε κάθισαν για πρώτη φορά στα θρανία. Μαθητές που παράλληλα με την ικανοποίηση,  που ήρθε η μέρα να καθίσουν στα θρανία, διακρίνεις και την απογοήτευση που δεν έχουν ούτε ένα βιβλίο, για να χαρούν, τουλάχιστον.

Η διευθύντρια, μας είπε πως πάντα στις ελληνικές τάξεις τα βιβλία έρχονται με αργοπορία μια έως δύο εβδομάδες. Σύμφωνα με άλλες πηγές οι εβδομάδες θα αντικατασταθούν με  μήνες και να δούμε… και οι γονείς προετοιμάζονται να κάνουν φωτοτυπίες τα περσινά βιβλία.

Ποιος, τέλος πάντων, ενδιαφέρεται για τα ελληνικά σχολεία; Η Διεύθυνση Παιδείας; Λίγο της καίγεται γιατί δεν έχει ούτε έναν επιθεωρητή γα τα  σχολεία αυτά. Οι διευθυντές των σχολείων; Δεν τους ακούγεται ο λόγος. Η Ομόνοια, που το ’χει στο πρόγραμμά της, τι κάνει;  Τα δύο κόμματα που ενδιαφέρονται για τα δίκαια και τα αιτήματα της Ελληνικής Κοινότητας, τι κάνουν;

Ποιος πρέπει να λογοδοτήσει για την απουσία των βιβλίων; Η Ελληνική Πολιτεία; Και βέβαια αν έχει δεσμευτεί.

Η Αλβανική Πολιτεία; Και βέβαια γιατί το ’χει καθήκον.

Πάντως κάποιος να βάλει το χέρι του, γιατί οι γονείς είναι πολύ αγανακτισμένοι και μερικοί είναι έτοιμοι να τα πηγαίνουν στις αλβανικές τάξεις που είναι εφοδιασμένες με βιβλία και άλλο εκπαιδευτικό υλικό.

Ασχολούμαστε με τα «μεγάλα» θέματα, με τα υπουργειλίκια, και αφήνουμε τα πιο ζωτικά, αυτά που ο κόσμος μας έχει ανάγκη καθημερινά.

Όχι κύριοι, ο κόσμος μας έχει ανάγκη από τα απλά, τα ζωτικά!!! Μ’ αυτά ν’ ασχοληθείτε!!!

Στη φώτο η 1η τάξη με τη δασκάλα Θ.Σ.

(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)

Σημείωση ΣΦΕΒΑ: Πέρα από τα λίγα ελληνικά σχολεία στα αναγνωρισμένα από την Αλβανία ελληνικά χωριά, τις ελληνικές τάξεις μέσα σε αλβανικά σχολεία σε πόλεις όπως το Αργυρόκαστρο και οι Αγ. Σαράντα και ιδιωτικά ελληνοαλβανικά σχολεία όπως ο ΟΜΗΡΟΣ στην Κορυτσά (δείτε εδώ), το πρόβλημα της εκπαίδευσης των Βορειοηπειρωτών παραμένει ουσιαστικά άλυτο. Ως ελάχιστη συνδρομή στα αδέρφια μας, με έξοδα της ΣΦΕΒΑ θα λειτουργήσουν και φέτος φροντιστήρια εκμάθησης ελληνικής γλώσσας στις περιοχές των Αγ. Σαράντα, Αργυροκάστρου, Πρεμετής και Κορυτσάς.

http://www.sfeva.gr/209CAA0E.el.aspx

Πρέπει να ζήσω για να γράψω την αλήθεια εκείνης της κόλασης

Πέρασαν 19 χρόνια από την 18^η Απριλίου 1994, που μπήκε στην ιστορία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού ως «η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου». Γύρω στα 300 άτομα –όλοι τους Βορειοηπειρώτες- οδηγήθηκαν στα κρατητήρια σε όλη τη χώρα, πέντε εκ των οποίων στα σκοτεινά κελιά, καταδικάζοντας τους με πολλά χρόνια κάθειρξης (η αρχική ποινή, βάσει του κατηγορητηρίου, ήταν θανατική) και όλα αυτά για να πτοήσουν τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, την Ομόνοια, να κατηγορήσουν την Ελλάδα.  Φανταστικά σενάρια ενός οργανωμένου εγκλήματος.

Ο Παναγιώτης Μάρτος (ένας εκ των πέντε) περιέγραψε με μελανά χρώματα όλη την πραγματικότητα, όλα τα σενάρια, μα πιο πολύ τα βασανιστήρια και τις κακουχίες που υπέστη ο ίδιος και οι άλλοι κρατούμενοι. Παραθέτουμε ένα μέρος από το «Ημερολόγιο της Κόλασης»:

«…Κάθε ερώτηση του ανακριτή βασίζονταν σε γεγονότα  από τις καταθέσεις των μπράβων και χαφιέδων. Έπρεπε να υπερασπιζόμουν και πίσω από την απάντηση  μου, αποφασισμένη από την αρχή, ΟΧΙ, θα κατρακυλούσαν τα στοιχεία μου  που να υπεράσπιζα αυτό το ΟΧΙ.

»Σε κάθε απρόοπτη και αλλαγή συνθηκών πρέπει να συγκρατήσεις  τον εαυτό σου και να καταπνίγεις τις υποψίες, να αμφιβάλεις για όλους και για όλα, αλλά πάντα συγκρατώντας τον εαυτό σου και ελέγχοντας κάθε λόγο, λέξη και κίνησή σου γιατί από παντού  σε παρακολουθούσαν στη διάρκεια ανακρίσεων. Κάθε συρτάρι και έπιπλο τριγύρω έχει στόμα, αυτιά και μάτια. Αυτό είναι μια αρχή που τη γνώριζα. Σ’ αυτόν τον λαβύρινθο της απιστίας και ψευτιάς πρέπει να είσαι μετρημένος για να νικήσει ο θρίαμβος του καλού πάνω στο κακό.

»Στη διάρκεια του μεγάλου εφιάλτη στο κελί της κόλασης, το μόνο που με αφορούσε ήταν το πως πρέπει να επιβίωνα, να άντεχα το καθετί και στο σκοτάδι έκανα τον απολογισμό της ζωής μου.

»Πρέπει ν’ αντέξω για να μάθει ο κόσμος την αλήθεια των βασανιστηρίων της “Μεγάλης Δημοκρατίας” και το πραγματικό πρόσωπο Αυτού, που μπροστά στο λαό φαίνονταν ως λυτρωτής της πατρίδας, αλλά από ώρα σε ώρα έπαιρνε τη μορφή αρκούδας Σιβηρίας, τίγρης Ασίας, Ύαινας Αφρικής και λέοντα Ισημερινού.

»Η απόφασή μου ήταν πρέπει να ζήσω για να γράψω την αλήθεια εκείνης της κόλασης που μου προγραμμάτισε ο ίδιος ο Μπερίσα, αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών Γκαζιντέντε και Αγκίμ Σέχου με όλη την αχόρταγη λυκόστανη  των χαφιέδων του  και με έριξε στα σκοτεινά εφιαλτικά κάτεργα.

»Η απόφαση μου ήταν πρέπει να ζήσω  και όταν γλυτώσω και ξεφύγω απ’ αυτό το παράλογο ερωτικό αγκάλιασμα με το θάνατο, μέσα στον οποίο προσπαθούσε να μας θάψει ζωντανούς αυτή η κλίκα, κι ας ήμουν αθώος. Αυτά τα γνώριζαν, αλλά διαμέσου εμάς των πέντε αθώων προσπαθούσαν να καταδικάσουν όλη τη μειονότητα και τον ελληνισμό.

»Πρέπει να ζήσω για να γράψω την αθωότητά μου, την αθωότητά μας, τα μαρτύριά μου, μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο της Δημοκρατίας- λεγόμενης Δημοκρατίας- που όλοι περιμέναμε με πόθο και ελπίδα ως δώρο του Χριστού και της Παναγιάς μας αλλά γελαστήκαμε όλοι μας.

»Πρέπει να ζήσω για να πω σε τούτον κόσμο γεμάτος απάτη και κινδύνους, την αγνή αλήθεια  για την ασχημία και την αρρώστια, τη γρήγορη καταστροφή και το πραγματικό πρόσωπο, την άλλη όψη του νομίσματος, της σάπιας δημοκρατίας, του σάπιου κόσμου, που οδηγούν τούτο το μυριοπληγωμένον τόπο και μέρος στην καταστροφή, κλεψιά, δωροδοκία, απιστία και εγκλήματα από “χειρούργους” εγκληματίες που με απιστία κάθισαν στις πολυθρόνες των υπουργών, πρωθυπουργών και προέδρων.

»Μπροστά μου, στο βαθύ σκοτάδι αυτού του κελιού της κόλασης, που έτσι την ονόμασα και βάπτισα, είναι πιο χειρότερο κι από τα κατώγια που κλείναμε τα γιδοπρόβατα-λέγω πιο χειρότερα γιατί κι αυτά είχαν ένα παραθυράκι ή μια τρύπα στην πόρτα ή στο τοίχο που έμπαιναν δυο ψευτο-ηλιαχτίδες- περνούσε η σιλουέτα πότε του Μπλερίμ, πότε του Ρολάντ, και που τα βλέμματά τους πολλές φορές διασταυρώνονταν. Στ’ αφτιά μου αχούσε η έκφραση του προσώπου τους και ο βαρύς τόνος της φωνής τους όταν επαναλάμβαναν συλλαβιστά και μ’ έναν εσωτερικό ψυχικό θρίαμβο τη λέξη “κατηγορούμενε”.

»Αύτη η λέξη αιωρούνταν στο αέρα,  όπου έπαιρνε μια διάσταση πραγματική, με συγκεκριμένες δυνατότητες, αποτελεσματική για το “έργο” που είχαν αναλάβει, με πολλές πιθανότητες  θριάμβου, επιτυχίας και εξασφάλισης μιας ανώτερης θέσης στην δικαστική ιεραρχία. Συνάμα  στα μάτια τους  διάβαζα τώρα πιο καθαρά, στο μαύρο σκοτάδι, το μίσος  τους που έπαιρνε  από μέρα σε μέρα μια διάσταση  εχθρική, επηρεασμένη αλλά και απεριόριστη, όχι μόνον για μένα κι εμάς τους πέντε, αλλά για όλη την ελληνική μειονότητα, για κάθε ελληνικό και την Ελλάδα.

»Κατάλαβα ότι εδώ τώρα αυτοί έχουν περιπλέξει  ένα περίπλοκο παιχνίδι που εμάς μας έπεσε η τύχη να ήμασταν τα θύματά τους. Αυτοί θα κέρδιζαν το παιχνίδι για το οποίο ήταν πολύ σίγουροι και προχωρούσαν βέβαιοι με παλιά κόλπα και τεχνάσματα, με συμβούλους άριστους και πεπειραμένους, πρώην ασφαλίτες και στελέχη της σιγκουρίμη σ’ ένα σατανικό σχέδιο, πολύ επικίνδυνο, μπλεγμένο και βυθισμένο σ’ ένα περίτεχνο κατασκεύασμα από ψέματα και συκοφαντίες.

»Αλήθεια δεν υπήρχε. Την αλήθεια  την κάλυπτε η ψευτιά και η απάτη σαν εκείνον τον κερωμένο σπάγκο που τέντωναν οι τσαρουχάδες. Η αλήθεια  γι’ αυτούς ήταν μια μικρή κλωστή που κρυβότανε ή την έχουν ρίξει και συμμαζέψει βαθιά, πολύ βαθιά μέσα σε έναν πυκνοπλεγμένο μανδύα της απάτης και του έργου τους, που αυτοί την έκαναν και προετοίμασαν στο μεγάλο εργαστήριο της μαγειρικής με αρχιμάγειρα τον καθηγητή μαθηματικών στρατηγό Γκαζιντέντε. Ο στρατηγός θα είχε πολύ πείρα και από πριν  από τα αδέρφια των μυστικών υπηρεσιών που η “μυστικότητα” ήταν  και μένει τρόπος ζωής και οι πωλητές, με τα ψευδώνυμά τους, που με τριγύριζαν ιδιαίτερα τα δυο τελευταία χρόνια.

»Αυτούς τους ανθρώπους, που τους γνώρισα στην παρωδία της δίκης και διάβασα τα ονόματά τους στις πολυσέλιδες  της κατηγορίας, ήταν   σαν να θύμιζαν σ’ έναν λεπρό την αρρώστια του ή σ’ έναν άγιο τη σωτηρία του, αλλά παρ’ όλα αυτά τα μάγουλά τους ούτε κοκκίνιζαν, ούτε κοκκινίζουν. Το πρόσωπό τους έχει γίνει σαν η σόλα των παπουτσιών και φωνάζουν περισσότερο  και πιο δυνατά στο εξωτερικό για ελληνισμό και Ομόνοια, κάνουν τον υπερπατριώτη.

»Φαίνεται τούτο ήταν το πρώτο σκαλοπάτι εκείνων των τρομερών βασανιστηρίων μετά τον ξυλοδαρμό και τα συνηθισμένα μαρτύρια και βασανιστήρια που ξεφωνούσαν και ούρλιαζαν,  βασανιστήρια του μεσαίωνα. Τώρα αρχίζουν τα σοφιστικά μαρτύρια του εικοστού πρώτου αιώνα των σύγχρονων μεθόδων της δημοκρατίας.

»Η αποκάλυψη ήταν σφοδρή, αγνή, ολοφάνερη μπροστά στην άθλια αγνή οδύνη της, “μεγαλοπρεπής”, με πελώριες διαστάσεις, που κρύβονταν μέσα στο θανατηφόρο σκοτάδι της, σ’ αυτή την ψυχρή υπόγεια μάχη που δίνονταν ύπουλα με τις οδηγίες  ανωτέρων που προσπαθούσαν να εξαντλήσουν τα σωθικά μας, το πιστεύω μας, την επιμονή και υπομονή μας, να κλέψουν την αισιοδοξία και να σπείρουν την δυσπιστία αναμεταξύ μας, με τελικό σκοπό  να μας τσακίσουν. Εκεί τώρα βρισκόμουν ολομόναχος και κάπου κάπου έβλεπα ένα μάτι  στο μάτι της τρίδιπλης πόρτας  και στο “τετράγωνο” των δυο σιδερόπορτων. Αυτό έδειχνε ότι έξω υπήρχαν ανθρωπόμορφα κτήνη.

»Μέσα μου γιγάντωνε το μίσος και μια υπεράνθρωπη θέληση για να κρατηθώ και να είμαι προετοιμασμένος  για τ’ άλλα που αυτοί σχεδίαζαν  και με περίμεναν. Ήταν μια θέληση που την γεννούσε η ανάγκη. Η ανάγκη για να ζήσω και να υπερασπιστώ, να υπερασπίσω εκείνη τη βαριά κατηγορία  που μου φόρτωσαν στους πλάτες μου την εσχάτη προδοσία. Ήταν η ανάγκη για να ζήσω και που μέχρι τότε κοιμόνταν μέσα μου άχρηστη, απρόσκλητη, μέχρι κείνη τη στιγμή που προσπάθησα να αυτοκτονήσω, (έκανε απεργία πείνας σ.σ.) γιατί αισθανόμουν το ένστικτο ενός κυνηγημένου ζώου που αυτοί με διάφορους τρόπους προετοίμαζαν το θάνατό μου.

»Τα μάτια και αφτιά μου τώρα ήταν στην μεγαλύτερη ένταση της ζωής μου, έτοιμα να εντοπίσουν τον πιο μικρό θόρυβο  και να μετρούσα με τον τρόπο μου κάθε λέξη, κίνηση  και πράξη τους, μετρώντας με τα μέτρα της γνώμης μου τις πιθανότητες κάθε πράξης και κίνησης που στηρίζονταν στα νύχια, στην πονηριά και στους μαστορικούς σατανικούς τρόπους μαρτυριών στα πλοκάμια αυτών των ανθρωποφάγων...»

Από το ημερολόγιο του Παναγιώτη Μάρτου

 http://sfeva.gr/DDCC3413.el.aspx

"Πλιάτσικο" στις αγιογραφίες των Εκκλησιών στην Βόρειο Ήπειρο

Κλάπηκε και καταστράφηκε ένα μέρος από την εικονογραφία του Ονούφριου στο ναό της Αγίας Παρασκευής στο Ελμπασάν

Φωτογραφίες πριν και μετά την κλοπή.
Αυτές τις μέρες της αλλαγής του έτους,  έχει κλαπεί και καταστραφεί σοβαρά δύο φορές  η εικονογραφία που έχει αγιογραφηθεί από τον Ονούφριο στο ναό της Αγίας Παρασκευής στο Βλάσιο του Ελμπασάν.

Αυτή η μικρή εκκλησία, και απλή στην όψη, μονόκλιτη, με πρόναο δυτικά, αλλά μοναδικό όσο αφορά την αξία που έχει αγιογραφήσει ο Ονούφριος το έτος 1554 ήταν πάντοτε ένα αντικείμενο μελέτης, χημικών αναλύσεων, ερευνών και διάφορων επιστημονικών θεμάτων υπό συζήτηση για την παραδοσιακή κληρονομιά.
 Είναι πολλές οι αναφορές και οι εκδόσεις όπου συζητούνται οι αξίες και οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν από τον Ονούφριο σ’ αυτήν την εκκλησία.

Αλλά αυτά δεν έχουν καμία αξία για τους καταστροφείς και του ιερόσυλους κλέφτες αυτών των ημερών, οι οποίοι με την ησυχία τους και χωρίς να ενοχληθούν καθόλου από τα όργανα της τάξης συνεχίσουν το « έργο» τους της καταστροφής ενός μοναδικού έργου πολιτισμικής κληρονομιάς.
Η πρώτη προσπάθεια έγινε στις 30 Δεκεμβρίου και έχει διαπιστωθεί αργότερα  από τους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι αμέσως έχουν ειδοποιήσει την αστυνομία, την τοπική διεύθυνση των πολιτισμικών μνημείων και την Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία.
Οι καταστροφές και οι αρπαγές που έχουν διαπιστωθεί  είναι σοβαρότατες. Οι ιερόσυλοι φαίνεται δεν ήταν ειδικοί στην αποκόλληση των αγιογραφιών  έχουν καταστρέψει την αγιογραφία με ερασιτεχνικά έργα  προσπαθώντας να το αποκολλήσουν αυτό από το τείχος.

Μεγάλα τεμάχια από την θρυμματισμένη αγιογραφία βρίσκονταν κάτω, και άλλα έλλειπαν εντελώς. Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες, οποίες θα είχαν αξία μόνο στους εμπειρογνώμονες και τους αναστηλωτές, ο σκοπός τους ήταν να αποκολλήσουν το κεφάλι των αγίων που ήταν περίπου πέντε και συμπεριλαμβανομένου εδώ και την Αγία της εκκλησίας, της Αγίας Παρασκευής, η εικόνα της οποίας δεν υπάρχει πια.


Είναι σημαντικό να τονίσουμε, ότι αντικείμενο αυτής της ιεροσυλίας, ήταν και η επιγραφή στο επάνω μέρος του πέτρινου   εικονοστασίου, το οποίο δεν ήταν μόνο μέρος της τέχνης αυτού του ναού, αλλά και πηγή, πληροφοριών.

Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις ο ναός έκλεισε με καινούρια λουκέτα. Αλλά μία και η αντίδραση των υπεύθυνων οργάνων ήταν σχεδόν ανύπαρκτη έκανε δημιούργησε ασφαλές περιβάλλων ώστε οι κακοποιοί όχι περισσότερο από έξι μέρες μετά γύρω στης 4 Ιανουαρίου, πραγματοποίησαν την δεύτερη νέα καταστροφή και αυτή την φορά επιτυχημένη παίρνοντας πια και άλλα μέρη από την αγιογραφία.
Ανεξάρτητα αν αυτό φαίνεται αδύνατων αλλά οι αγιογραφίες του Ονούφριου συνεχίζουν να λεηλατούνται συνεχώς  και  οι κακοποιοί, ιερόσυλοι, χωρίς να φοβούνται τα όργανα της τάξης, οι οποίο είτε είναι ανίκανοι, η μας κάνει να σκεφτόμαστε πως είναι συνεργάτες τους, συνεχίζουν την νέα τους δουλειά, την αρπαγή των αγιογραφιών στα ορθόδοξα μνημεία στην Αλβανία.

Φαίνεται πως μία νέα περίοδος ξεκινά, αυτό της κλοπής των αγιογραφιών, αφού τελείωσαν και οι συνεχείς λεηλασίες των εικόνων, εικονοστασίων, δεσποτικών θρόνων, αμβώνων, και άλλα έργα τέχνης από το εσωτερικό των ναών από την περιοχή της Μουζακιάς, Αργυροκάστρου, και Κορυτσάς κ.α. Όπως συνήθως  βρισκόμαστε απέναντι από τα αρμόδια όργανα για την νομική προστασία τους, στην πλήρη  αρμοδιότητα των οποίων βρίσκονταν και βρίσκονται, για να κάνουν το καθήκον τους.


Προσπαθώντας τόσα χρόνια και διαμαρτυρόμενοι με διάφορους τρόπους εναντίων αυτών των φαινομένων της καταστροφής τις πολιτισμικής μας κληρονομιάς, και απέναντι στην ανικανότητα του κράτους για αν προστατεύει αλλά και την αδιαφορία του οι οποία είναι ένα άλλο θέμα προς συζήτηση, η αφετηρία και η πρόγνωση είναι ξεκάθαρη, θα χάσουμε εντελώς την χριστιανική πολιτισμική κληρονομιά,  οι οποία αποτελεί το μεγαλύτερο και το σημαντικότερο μέρος  της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.
Τέλος μπορούμε να κάνουμε την ερώτηση, ποιόν ενδιαφέρει μία πολιτισμική κληρονομιά με καταστραμμένες αξίες της ορθόδοξης εκκλησιαστικής τέχνης, οι οποίες συνεχίζουν να υποκύπτουν στα συνεχή γεγονότα σαν αυτό που προαναφέραμε.

Αρχιτέκτονας αναστηλωτής , Γκενθιάν Στρατομπέρδα.

Σχόλιο από http://www.ortodoksikoritsa.com/:
Θα επικεντρωθούμε σε τρία σημεία, το πρώτο είναι ότι αυτοί οι ιερόσυλοι ήταν ερασιτέχνες, πράγμα το οποίο δείχνει πως δεν γνώριζαν την πραγματική αξία των αγιογραφιών,  και από τη φαίνεται δεν σκόπευαν στο οικονομικό κέρδος αλλά ήθελαν να το κάνουν να φαίνεται πως σκόπευαν σ’ αυτό.

Το δεύτερο είναι ότι πήραν και την επιγραφή που ήταν πηγή πληροφοριών, γεγονός που δείχνει  ότι η καταστροφή είχε ως στόχο την εξαφάνιση των ιστορικών και αρχαιολογικών στοιχείων. Οι αγιογραφίες αλλά και  επιγραφή είναι ιστορικά στοιχεία που δείχνουν την καταγωγή του λαού, την γλώσσα που μιλούσε, το πολιτισμό τους κ.α.

Το τρίτο (προσπερνώντας το γεγονός ότι τα αρμόδια όργανα και τα όργανα της τάξης είναι σκόπιμως αδιάφορα γιατί πληρώνονται από εξτρεμιστές αντι- ορθοδόξους) είναι η απάντηση πάνω στο ερώτημα που θέτει στο τέλος ο συγγραφέας.
Η καταστροφή της χριστιανικής ορθόδοξης κληρονομιάς στην Αλβανία συμφέρει στου Νεότουρκους εθνικιστές της Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας (γιατί αυτό το είδος επίθεσης ήταν μοναδικό, συνέβη πρώτη φορά,  και μετά τις δηλώσεις τους).
Ενδιαφέρει τους εξτρεμιστικούς κύκλους αραβοποίησης αυτής της χώρας που με ποικίλες μεθόδους, (το 97 κατέστρεψαν τις αγιογραφίες από τον ναό του Αγίου Νικολάου στην Μοσχόπολη αφού είχαν πάρει άδεια από τα στρατόπεδα που εκπαιδεύονταν για το πόλεμο εναντίων της Σερβίας) τώρα με σχολεία και προετοιμασία μισθοφόρων όλων των ειδών.

Επίσης συμφέρει και την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, η οποία θέλει μία χώρα καθαρά ισλαμική όπου δεν θα υπάρχουν ιστορικά ίχνη του χριστιανισμού, έτσι όταν ενταχθεί η χώρα στην ΕΕ θα έχει μία γέφυρα να στηριχθεί ως ισλαμική χώρα.
Μάλιστα μπορούμε να πούμε πως και ο Ε Χότζα υπηρέτησε κατά το καλύτερο τρόπο το σκοπό αυτό, γιατί η ισλαμική πολιτισμική κληρονομιά οι οποία καταστράφηκε ήταν μηδαμινή σε σύγκριση με την χριστιανική η οποία έκανε μοναδική όλη την νότια Αλβανία.
Η είδηση όπως μπορεί εύκολα να το διαπιστώσετε δόθηκε μόνο από μερικά μέσα και φυσικά όχι από το εθνικιστικά και αντι-ορθόδοξα μέσα όπως το Top-Channel και BallkanËeb που σίγουρα χαίρονται και επιδιώκουν αυτά τα γεγονότα. 
Βορειοηπειρώτης
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4176.html

Δραματική έκκληση - Η κατάσταση στο ελληνικό σχολείο της Κορυτσάς έχει φτάσει στο απροχώρητο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες της ΣΦΕΒΑ, η κατάσταση  στο ελληνικό σχολείο της Κορυτσάς έχει φτάσει στο απροχώρητο. Οι δάσκαλοι και το βοηθητικό προσωπικό, απλήρωτοι εδώ και 16 μήνες  ετοιμάζονται να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας, κάτι που θα επιφέρει το τελευταίο πλήγμα στην αξιοπιστία και την έξωθεν καλή μαρτυρία του σχολείου στην τοπική κοινωνία.

            Παρά τις εργώδεις προσπάθειες των διπλωματικών μας αρχών στην Αλβανία και παρά το γεγονός ότι η αξία και το προσφερόμενο έργο του σχολείου έχει τονισθεί  από πολλούς  βουλευτές τόσο της συμπολίτευσης όσο και της αντιπολίτευσης σε επερωτήσεις στο ελληνικό Κοινοβούλιο,  ορισμένοι ανεύθυνοι «υπεύθυνοι» παίζουν κυριολεκτικά με τη φωτιά,  σε ένα ρεσιτάλ εγκληματικής αμέλειας και ολιγωρίας. Τη στιγμή που πολλοί κύκλοι στη γειτονική χώρα δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους για την διαφαινόμενη απαξίωση του σχολείου, είναι το λιγότερο ΝΤΡΟΠΗ  για τα αρμόδια υπουργεία  να μην δίνουν λύση εδώ και 18 μήνες σε ανειλημμένες δεσμεύσεις της ελληνικής πολιτείας παίζοντας ένα άσχημο παιχνίδι εις βάρος του διδακτικού προσωπικού του σχολείου αλλά και των εκατοντάδων μαθητών του.

            Απευθύνουμε  δραματική έκκληση σε κάθε αρμόδιο, έστω και την εσχάτη ώρα να παρέμβει για να απελευθερωθούν άμεσα τα κονδύλια που απαιτούνται για την απρόσκοπτη λειτουργία του ελληνικού σχολείου στην Κορυτσά, που απετέλεσε και αποτελεί φάρο της ελληνικής παιδείας και του πολιτισμού στην περιοχή.  

ΣΦΕΒΑ, 20.1.2013

http://www.sfeva.gr/3CDE873D.el.aspx

Συγκλονιστικό: Δεῖτε τὸ βίντεο μὲ μαρτυρίες Βορειοηπειρωτῶν γιὰ τὸ γκρέμισμα τῶν ναῶν καί τον διωγμό ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς στὴν Ἀλβανία

<iframe src="http://player.vimeo.com/video/33376114?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0" width="400" height="300" frameborder="0" webkitAllowFullScreen mozallowfullscreen allowFullScreen></iframe>

enromiosini.gr

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/12/blog-post_5177.html

Μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας για τις δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

                           

Αριθ. Πρωτ.  96
Εν Δελβινακίω τη 29η Νοεμβρίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ   ΤΥΠΟΥ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,
έκανε τις ακόλουθες Δηλώσεις :
«Ο Αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα με τα όσα είπε επ’  ευκαιρία της συμπληρώσεως εκατό (100) ετών από την «ανεξαρτησία» της Χώρας του, αποκάλυψε τους κρυφούς πόθους και τα ανόσια σχέδια της Αλβανίας σε βάρος της Ελλάδος. Είπε, δηλαδή, ότι οι Αλβανοί έχουν πάντοτε στον νου και στα σχέδιά τους την «Μεγάλη Αλβανία», που θα περιλαμβάνη το Κόσσοβο, μέρος της FYROM, την Φλώρινα, την Καστοριά, τα Ιωάννινα, την Άρτα και την Πρέβεζα!

Βέβαια, αυτές είναι πάγιες απόψεις των Αλβανών που κάθε τόσο τις προβάλλουν, όπως προβάλλουν και το ζήτημα των διαβοήτων «Τσάμηδων». Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δείχνονται και αχάριστοι προς την Ελλάδα, από την οποία «χόρτασαν ψωμί», κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Ο Προκάτοχός μου, αοίδιμος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρός  ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ  έλεγε συχνά και με έμφαση, ότι «οι Αλβανοί δεν έχουν μπέσα». Και το έλεγε μετά λόγου γνώσεως ...
Γι’ αυτό δοκίμασα μεγάλη ικανοποίηση όταν πληροφορήθηκα ότι ο υπουργός Εξωτερικών κ. Δημ. Αβραμόπουλο ματαίωσε - εξ αυτού του λόγου - το ταξίδι του στην Αλβανία.

Ήταν καιρός !  Γιατί μέχρι τώρα η πολιτική των ηπίων τόνων δεν απέδωσε καρπούς και μάλιστα, ως προς το φλέγον πάντοτε θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αδελφών μας της Βορείου Ηπείρου. Συγχαίροντας τον κ. Υπουργό Εξωτερικών, δηλώνω ότι παρακολουθώ αγρύπνως το εθνικό θέμα της Βορείου Ηπείρου, καθώς και όλα όσα αφορούν στο Έθνος μας ».

(Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως)
Ενημέρωση από Ι. Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου
 http://anavaseis.blogspot.gr/2012/12/blog-post_1100.html

Δελτίο Τύπου ΣΦΕΒΑ για τις δηλώσεις Μπερίσα

Δελτίο Τύπου ΣΦΕΒΑ για τις δηλώσεις Μπερίσα

Αθήνα  29-11-12
        Η δήλωση του Aλβανού πρωθυπουργού Σ. Μπερίσα στoν Αυλώνα κατά τον εορτασμό της επετείου ιδρύσεως του αλβανικού κράτους ξεσκεπάζει με τον πιο ωμό τρόπο το αληθινό πρόσωπο της αλβανικής εξωτερικής  πολιτικής. Η Αλβανία διεκδικεί απροκάλυπτα και ανιστόρητα εδάφη από όλους τους γείτονές της.
        Ο ΠΑΣΥΒΑ και η ΣΦΕΒΑ για χρόνια κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου  σχετικά με την γιγάντωση του αλβανικού εθνικισμού.

Σαφείς αποδείξεις της τακτικής αυτής, που υπηρετείται από όλο το φάσμα του αλβανικού πολιτικού συστήματος, και δεν είναι καθόλου ευκαιριακή, είχαμε τόσο με την ιταμή συμπεριφορά  των Αλβανών στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Παπούλια, στην προ ετών επίσκεψή του (διέκοψε την επίσημη επίσκεψή του διαμαρτυρόμενος), όσο και με την ακύρωση της συμφωνίας για τα θαλάσσια ύδατα, που υπέγραψε η κυβέρνηση Καραμανλή το 2009.

     Καλώς λοιπόν τόσο η κυβέρνηση όσο και τα περισσότερα πολιτικά κόμματα καταδίκασαν τις δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού και η ακύρωση της επίσκεψης του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών  ήταν η ελάχιστη επιβεβλημένη αντίδραση. Καθήκον της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας όμως είναι να πάψει να τρέφεται με αυταπάτες σχετικά με τις πραγματικές διαθέσεις των Αλβανών.

      Στεκόμαστε στο πλευρό των αδελφών μας Βορειοηπειρωτών  και στηρίζουμε  την παρουσία τους στην από αρχαιοτάτων χρόνων ελληνική γη της Βορείου Ηπείρου. Οι ΄Ελληνες, γνωρίζουμε πολύ καλά πώς να υπερασπιζόμαστε την εθνική μας αξιοπρέπεια.

 Το ΚΔΣ της ΣΦΕΒΑ