Το Ελληνοτουρκικό θέατρο και η σκληρή πραγματικότητα. Νίκος Χειλαδάκης

Το Ελληνοτουρκικό θέατρο και η σκληρή πραγματικότητα

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Όταν τον Δεκέμβριο του 1999, τότε που η Ελλάδα με υπουργό Εξωτερικών τον περίφημο Γεώργιο Παπανδρέου, άνοιγε για πρώτη φορά τις πύλες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έναρξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας καταργώντας το βέτο που ασκούσε μέχρι τότε για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, πολλοί είχαν «αγαλλιάσει» και μάλιστα έλεγαν ότι τώρα οι πολεμοκάπηλοι θα χάσουν την δουλειά τους.
Ο ίδιος ο ΓΑΠ είχε δηλώσει περιχαρής στις κάμερες ότι τώρα θα σταματήσουν οι αεροπορικές παραβιάσεις των Τούρκων στο Αιγαίο και οι αεροπορικές εμπλοκές μεταξύ των ελληνικών και των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών.

Πέρασαν από τότε δεκατέσσερα χρόνια και όχι μόνον δεν σταμάτησαν οι τουρκικές παραβιάσει στο Αιγαίο, αλλά έγιναν καθεστώς, αναβαθμιστήκαν και διευρυνθήκαν μέχρι να φτάσουμε στο σημείο τουρκικές φρεγάτες να κάνουν βόλτα έξω από το Σούνιο.
Εν τω μεταξύ την σκυτάλη από τον ΓΑΠ και τα ζειμπέκικα του την πήρε ο περίφημος Κωστάκης Καραμανλής με τις γνωστές κουμπαριές. Λες και υπήρχε ένας άτυπος διαγωνισμός μεταξύ των Ελλήνων πολιτικών ποιος θα γοητεύσει περισσότερο τους Τούρκους και ποιος θα δείξει πως είναι πιο ανεκτικός στις τουρκικές διεκδικήσεις και ανοιχτός σε κινήσεις εντυπωσιασμού με την προσδοκία κάποιας ειρήνης μεταξύ των δυο χωρών. Τώρα τον Κωστάκη διαδέχτηκε ο κ Σαμαράς, ο οποίος σαν «ξυπόλυτος στα αγκάθια» αποφάσισε να πάει στην Τουρκία για να διεκδικήσει και αυτός μια θέση στο πάνθεων των Ελλήνων πολιτικών που κάνουν τα στραβά μάτια στην τουρκική προκλητικότητα και ισχυρίζονται πως όταν οι Τούρκοι μας φτύνουν, απλά… βρέχει.

Όλα αυτά τα χρόνια που παρακολουθώ τις ελληνοτουρκικές σχέσεις   κατάλαβα πως η επιμονή να εμφανίζεται μια φαντασίωση σαν αλήθεια, έχει δημιουργήσει πολλές ψευδαισθήσεις και κάθε φορά που η ελληνική πλευρά προσγειώνεται στην πραγματικότητα, το κόστος είναι πικρό για τα εθνικά μας συμφέροντα. Αυτό φάνηκε περίτρανα και στην τελευταία επίσκεψη του κ Σαμαρά στην Κωνσταντινούπολη και στις επαφές των Ελλήνων και Τούρκων υπουργών. Και πρώτα πρώτα φάνηκε για άλλη μια φορά πως η «αλεπού» που λέγεται Ερντογάν, ενώ τα έχει βρει σκούρα με όλες σχεδόν τις γειτονικές χώρες της Τουρκίας εξ' αιτίας και του ανεκδιήγητου νεοοθωμανιστή, κ Νταβούτογλου, ξέρει πολύ καλά ότι στην περίπτωση της Ελλάδας, μιας χώρας εξοφλημένης όπως είχε δηλώσει πρόσφατα ο αντιπρόεδρος του, Μπουλέντ Αρίντς, μπορεί να παίζει μονότερμα και να περνά τις θέσεις του στους Γιουνάνηδες.

Μιάμιση ώρα κράτησαν οι προσωπικές συνομιλίες μεταξύ του κ Σαμαρά και του Ερντογάν και στη συνέχεια είχαμε την κοινή συνέντευξη τύπου. Εκεί ο Ερντογάν έριξε τρία μεγάλα «καρφιά» προς την ελληνική πλευρά που έκανε πως βλέπει αλλού χαρούμενη με το, «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε». Το πρώτο και μεγαλύτερο «καρφί» ήταν το  περίφημο «kazan kazan», που αν θέλουμε να το μεταφράσουμε κυριολεχτικά ήταν, «αγαπητοί Έλληνες, για την ΑΟΖ τα κέρδη φίφτι φίφτι!»
Ήταν η ίδια τακτική της Τουρκίας  και στην κρίση των Ιμίων, φίφτι  εσείς στην μια βραχονησίδα, φίφτι εμείς στην άλλη. Μόνο που και οι δυο είναι ελληνικές.
Το δεύτερο «καρφί» ήταν οι «ομοεθνείς» του στη δυτική Θράκη. Εδώ βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι όλους τους μουσουλμάνους της δυτικής Θράκης και τους «βαπτίζουμε Τούρκους» φυσικά αδιαφορώντας για την συνθήκη της Λοζάννης και το τρίτο και κατά την γνώμη μου πιο εντυπωσιακό «καρφί», γιατί έχει πολύ «ζουμί», ήταν το θέμα της υπόθαλψης τρομοκρατών στην Ελλάδα και το στρατόπεδο, υποτίθεται, τρομοκρατών στο Λαύριο.
Αυτό είναι μια παλιά ιστορία από την εποχή του Οτσαλάν, όταν οι Τούρκοι προσπαθούσαν να στριμώξουν την χώρα μας χαρακτηρίζοντας σαν χώρα τρομοκράτης. Κάνει εντύπωση η επαναφορά του θέματος αλλά και η καλλιέργεια τους τελευταίους μήνες από τον τουρκικό τύπο της εντύπωσης ότι η Ελλάδα είναι «φωλιά» τρομοκρατών που εκπαιδεύονται για να επιχειρήσουν σαμποτάζ σε τουρκικό έδαφος.
Η τουρκική πονηριά ποντάρει στο γενικό κλίμα που υπάρχει για το θέμα της τρομοκρατίας, προσπαθώντας να μας ταυτίσει με την διεθνή τρομοκρατία, κάτι που πέρασε δυστυχώς απαρατήρητο από τα ελληνικά ΜΜΕ. Μάλιστα η Χουριέτ ανέφερε  την επομένη ότι ο Ερντογάν συμβούλευσε τον κ Σαμαρά να κλείσει το Λαύριο.
Και όλα αυτά όταν υποτίθεται ότι η κυβέρνηση του Ερντογάν κάνει μεγάλη προσπάθεια να προσεγγίσει τους Κούρδους και να κλίσει το κεφάλαιο του αιματηρού πολέμου στο Κουρδιστάν, κάτι που όμως δεν μπορεί να γίνει αφού η τουρκική λύση είναι να… παραδώσουν οι Κούρδοι τα όπλα και να αποχωρήσουν από την Τουρκία. Είδατε τουρκική πονηριά; Μόνο που στην περίπτωση των Κούρδων δεν περνά.

Τέλος ο «πολύς» Ερντογάν έδωσε τα ρέστα του και στο Κυπριακό, όταν ανέφερε ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι εγγυήτριες δυνάμεις. Εδώ γελά και ο κάθε πικραμένος, καθώς είναι μεν αλήθεια ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι εγγυήτριες δυνάμεις στη Κύπρο, άλλα πριν από την τουρκική εισβολή, δηλαδή εγγυήτριες της άλλοτε ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας. Τώρα πως η Τουρκία που είναι μια εισβάλουσα και κατέχουσα παράνομα έδαφος τη Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία δεν αναγνώρισε ποτέ, είναι και εγγυήτρια δύναμη, αυτό καλούνται να μας το απαντήσουν οι ευφυείς Έλληνες υπουργοί που τον άκουγαν άφωνοι στο Τσιραγάν Σαραι.

Το τουρκικό «παζάρι» είναι ένα χαρακτηριστικό της τουρκικής διπλωματίας. Κάθε φορά οι Τούρκοι πετούν και κάτι για να δημιουργήσουν πνεύμα στην άλλη πλευρά και στη συνέχεια προσπαθούν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα.
Η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα στην ελληνική ΑΟΖ, όπως και είναι καταδικασμένη για την εισβολή της στην Κύπρο αλλά αυτό κανείς δεν τους το είπε. Είναι χαρακτηριστικό του πως οι Τούρκοι αντιλαμβάνονται την καλή θέληση όταν την ίδια ώρα που συνομιλούσαν τα δυο υπουργικά συμβούλια στην Κωνσταντινούπολη, ο τουρκικός στόλος έκανε τα «όργια» του στο Αιγαίο.
Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τους Έλληνες πολιτικούς. Αυτοί παρέδωσαν την χώρα στην ξένη κατοχή, τώρα γι’ αυτό θα μιλάμε ; Μόνο που κάθε φορά όταν θα προσγειωνόμαστε στη τουρκική πραγματικότητα, η προσγείωσης μας θα είναι και πιο οδυνηρή.

Θα μου πείτε και τι προτείνεται δηλαδή, να γίνει πόλεμος ; Η απάντηση είναι πιο απλή από ότι φαντάζονται και δεν θέλει πολύ μεγάλη διπλωματική ανάλυση. Είναι αυτό που έλεγαν οι παλαιότεροι με την  πολυετή εμπειρία τους από την συμβίωση με τους Τούρκους :  Οι Τούρκοι εκείνο που πραγματικά καταλαβαίνουν αλλά και σέβονται είναι μόνο όταν τους δείχνεις ότι είσαι αποφασισμένος να αγωνιστείς  για τα εθνικά σου συμφέροντα με όποιο κόστος απαιτείται. Τότε μόνο θα… κατεβάσουν την ουρά στα σκέλια και τότε μόνο θα είσαι ήσυχος μαζί τους.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_4331.html

ΑΟΖ. Η πικρή αλήθεια. Νίκος Χειλαδάκης

ΑΟΖ. Η πικρή αλήθεια
Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 

 Η ιστορία της ελληνικής ΑΟΖ έτσι όπως εξελίσσεται με την μνημειακή κυβέρνηση, είναι για να… γελά ο κάθε πικραμένος.  Το ότι υπάρχουν τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα στην ευρύτερη περιφέρεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ήταν γνωστό στους «παροικούντες» ήδη από την δεκαετία του εβδομήντα.
Τότε, ακόμα από την εποχή της χούντας και  ειδικά μετά το αραβικό ενεργειακό εμπάργκο της εποχής κατά της Δύσης, το 1974, οι Αμερικανοί είχαν κάνει  κάποιες έρευνες ειδικά στην περιοχή του Πατραϊκού κόλπου, στην περιοχή του Ιονίου και νότια της Κρήτης. Στις έρευνες αυτές είχαν ανακαλύψει μεγάλες ενεργειακές πηγές αλλά δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να γίνει επίσημα γνωστό το θέμα γιατί θα κλονίζονταν η τότε ενεργειακή ισορροπία που βόλευε όπως ήταν τους Αμερικανούς.
Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και ενώ από την μια μεγάλωνε συνεχώς το ενεργειακό πρόβλημα της Δύσης, από την άλλη τα γνωστά κοιτάσματα που την τροφοδοτούσαν είχαν αρχίσει να εξαντλούνται με ανησυχητικό ρυθμό. Η κρίση την Ιμίων ήταν ένας σταθμός όσον αφόρα την επαναφορά του θέματος των ενεργειακών κοιτασμάτων του Αιγαίου, αλλά και της ανατολικής  Μεσογείου και ειδικά της περιοχής τη Κύπρου και του Καστελόριζου.
Οι θεωρίες των «Γκρίζων Ζωνών», που έγινε στρατηγικό δόγμα της Τουρκίας, ήταν απλά μια  τουρκική κίνηση για να μην μείνει η Τουρκία έξω από το μεγάλο αυτό ενεργειακό παιχνίδι, ενώ μέχρι τότε κάνεις στην Άγκυρα δεν έκανε σοβαρό λόγο για αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας στην Γαύδο, στο Καστελόριζο και στα  άλλα νησιά του Αιγαίου. Η Ελλάδα «φιμώθηκε» για άλλα δεκαεπτά χρόνια έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία δυνατότητα να γίνει εκμετάλλευση αυτών των τεραστίων ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων, ενώ οι διάφοροι Πάγκαλοι και Παπανδρέου, διαβεβαίωναν ότι όλα αυτά είναι  παραμύθια.

Φτάνουμε στο 2010 όταν ο περίφημος ΓΑΠ με άκρως συμβολικό τρόπο διάλεξε το Καστελόριζο, δηλαδή την «αιχμή του δόρατος» για το τεράστιο ζήτημα των ενεργειακών κοιτασμάτων, για να ανακοινώσει την υποταγή της Ελλάδας στα ξένα κυκλώματα της Δύσης.
Αυτή η Δύση είχε αρχίσει να αισθάνεται αφ’ ενός την μεγάλη αδυναμία της  να καλύψει τις ολοένα και αυξανόμενες ενεργειακές της ανάγκες και από την άλλη τον μεγάλο «κίνδυνο» να αναγκαστεί να στραφεί προς την Ρωσία για να καλύψει αυτές τις ανάγκες. Σαν «σωσίβιο» λοιπόν έρχονταν τώρα η Ελλάδα, οι όποιες  προσπάθειες της οποίας να συνδεθεί ενεργειακά με την Ρωσία απέτυχαν παταγωδώς καθώς ο… Κωστάκης το έβαλε κυριολεχτικά στα πόδια, μετά τις αμερικανικές και άλλες απειλές.

Έτσι η Ελλάδα έχανε τη εθνική της κυριαρχία και η ελληνική κοινωνία με την μέθοδο του σοκ κα δέος, προδομένη, αισθάνονταν αδύναμη να αντιδράσει σε αυτές τις αλλεπάλληλες προδοσίες, Έτσι  δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες για να επανέλθει, μετά από σαράντα περίπου χρόνια, το μεγάλο ζήτημα των ενεργειακών κοιτασμάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Την ίδια περίοδο τα ενεργειακά κοιτάσματα της βόρειας θάλασσας είχαν εξαντληθεί, η Ρωσία αύξανε συνεχώς την ενεργειακή της δύναμη,  ενώ το τοπίο στην Μέση Ανατολή, όσον αφόρα το ενεργειακό, γίνονταν όλο κι πιο περίπλοκο εξ’ αίτιας της μόνιμης διαμάχης Ισραήλ -Αράβων και της αυξανόμενης αραβικής εχθρότητας κατά της Δύσης.
Το θέμα αυτό αντιμετωπίστηκε με την λεγομένη «Αραβική Άνοιξη», η οποία στην ουσία ήταν το «εργαλείο» για να τεθούν υπό αποκλειστικό δυτικό έλεγχο τα πετρέλαια της περιοχής αλλά με αμφίβολα αποτελέσματα καθώς προέκυψαν αστάθμητοι παράγοντες. Ακόμα και ο αιματηρός εμφύλιος της Συρίας γίνεται μόνο και μόνο για να εξασφαλιστεί η ροη της ενέργειας από τον αραβικό κόλπο και ιδιαίτερα από το Κατάρ προς την Δύση, εξουδετερώνοντας την όποια ρωσική εξάρτηση.

Όσον αφορά την Ελλάδα το θέμα ήταν πλέον απλό. Αφού η χώρα είναι υπό κατοχή, αφού τα δάνεια της έχουν εξουδετερώσει κάθε δυνατότητα ελληνικής παρέμβασης, η στιγμή ήταν η πιο κατάλληλη για να έρθει στη επιφάνεια το θέμα της ΑΟΖ.
Από την άλλη βέβαια υπήρχε η Τουρκία, αλλά δεν θα χαλάσει το «παιχνίδι» από τις όποιες τουρκικές αντιδράσεις. Στην Άγκυρα γνωρίζουν καλά ότι τα ελληνικά τερτίπια δεν θα βλάψουν τελικά τα τουρκικά συμφέροντα, καθώς υπάρχει έντονη παρασκηνιακή συνεννόηση. Γι’ αυτό και δεν υπήρξαν έντονες τουρκικές αντιδράσεις στις δηλώσεις Σαμαρά για την ΑΟΖ.
Ο στόχος της Τουρκίας είναι μια συμφωνία μοιρασιάς σύμφωνα με τα παλιά αμερικανικά σχέδια. Έτσι, ενώ οι Τούρκοι επιδιώκουν να πάρουν το μερίδιο τους πάνω στην δική μας περιουσία, εμείς θα πάρουμε το δικό μας για να… το δώσουμε στους ξένους δανειστές και δυνάστες μας.

Εκεί που κάπου χαλά το όλο παιχνίδι είναι το Ισραήλ και η Ρωσία. Οι Ισραηλινοί, που επίσης αντιμετωπίζουν μεγάλα ενεργειακά προβλήματα, διαφώνησαν ριζικά με το δυτικό παιχνίδι της Αραβικής Άνοιξης που άνοιγε τις πόρτες για ακραία ισλαμιστικά και αντιισραηλινά στοιχεία.
Έτσι αποφάσισαν να διαχωρίσουν την πολιτική τους από τις ΗΠΑ και να προσχώσουν σε ρήξη με την Τουρκία του Ερντογάν, που θέλησε να το παίξει με τις αμερικανικές προτροπές και τον νεοοθωμανισμό του Νταβούτογλου, ηγεμόνας του ισλαμικού κόσμου.
Έτσι εξηγείται και η πρωτοφανής ψύχρανση των σχέσεων  ΗΠΑ- Ισραήλ τον τελευταίο καιρό. Από την άλλη, οι Ρώσοι αφού είδαν να καταρρέει η συνεργασία τους με την Ελλάδα και μετά τα γεγονότα της Λιβύης κατάλαβαν ότι υπάρχει πολιτική ενεργειακής τους απομόνωσης με απώτερο σκοπό την αποσταθεροποίηση της Ρωσίας.
Γι' αυτό και επενέβηκαν δυναμικά στην Συρία και δεν άφησαν να επαναληφτεί το προηγούμενο της Λιβύης. Οποιαδήποτε όμως ρωσική προσπάθεια  να προσεγγίσει ξανά την ελληνική πλευρά, δεν έχει καμία προοπτική όσο την Ελλάδα κυβερνούν προδοτικές κατοχικές κυβερνήσεις.

Από όλα αυτά εύκολα κανείς συνάγει το συμπέρασμα ότι το θέμα της ΑΟΖ είναι ένα μεγάλο θέατρο, που δήθεν θα υπηρετήσει τα ελληνικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα θα εξυπηρετήσει τις αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες των δυναστών μας. Για άλλη μια φορά η ελληνική προδοσία θα παραδώσει την χώρα στην βουλιμία των δήθεν συμμάχων, αλλά στην πραγματικότητα  κατακτητών της χώρας μας.

Σε λίγες μέρες ο κ Σαμαράς θα πάει στην Άγκυρα και θα καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του πατέρα της εθνοκάθαρσης των χριστιανών της Μικράς Ασίας, (αν φανεί συνεπής στους δικούς του προγόνους, θα πρέπει να το αρνηθεί όπως έκανε πριν από λίγα χρόνια ο πρόεδρος του Ιράν,  Αχμαντινετζάντ). Τα «παπαγαλάκια» της κατοχικής κυβέρνησης θα κάνουν λόγο για σταθερή ελληνική στάση στο θέμα της ΑΟΖ, ενώ οι Τούρκοι θα χαμογελούν με νόημα και ο λαός θα τροφοδοτείται με ψευδαισθήσεις ότι θα ανοίξουν οι ουρανοί και θα βρέξει πετρέλαιο και φυσικό αέριο στις τσέπες των κακομοίρηδων Ελλήνων της σύγχρονης κατοχής.

Αλήθεια για ποια ΑΟΖ μας μιλούν όταν δεν υπάρχει ελληνική κυριαρχία ; Όταν την Ελλάδα την κυβερνά ένα προδοτικό πολιτικό σύστημα που έχει παραδώσει τα πάντα σε ξένους δυνάστες οι οποίοι ακόμα μας χρεωστάνε τα κατοχικά δάνεια;
Η φαρσοκωμωδία στο απόγειο της με σκηνικά τα περίφημα «παπαγαλάκια» των μεγάλων καναλιών, που συνεισφέρουν όσο μπορούν πιο πολύ στην νέα αυτή προδοσία. Η ιστορία θα γράψει με μελανά γράμματα αυτή την περίοδο της ελληνικής ιστορίας.
Αν δεν υπάρξει απελευθέρωση από όλους αυτούς και παραδειγματική τιμωρία των προδοτών, η  ΑΟΖ θα είναι για να… γελά ο κάθε πικραμένος που θα ονειρεύεται καρβέλια στον πεινασμένο ύπνο του.
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_3272.html

Οι Τούρκοι απαντούν με εισβολή στο Αιγαίο για πετρέλαια. Νίκος Χειλαδάκης

Οι Τούρκοι απαντούν με εισβολή στο Αιγαίο για πετρέλαια 

Νίκος Χειλαδάκης  Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Ενώ ο κ Σαμαράς συναντιόνταν με τον Τούρκο πρωθυπουργό στο Κατάρ, ( για πολλούς η συνάντηση αυτή είχε κανονιστεί από τη πρόσφατη επίσκεψη του ΓΑΠ στην Κωνσταντινούπολη και στην συνάντηση που είχε με τον Ερντογάν), ουσιαστικά για να του υποβάλλει ο Ερντογάν τα απαράδεκτα αιτήματα του με μια θρασύτατη άμεση ανάμειξη στα εσωτερικά της Ελλάδας, η Τουρκία ανήγγειλε νέα εισβολή στο Αιγαίο, με ένα νέο υπερσύγχρονο πλοίο για να αρχίσει νέες γεωτρήσεις για ενεργειακά κοιτάσματα.

Σύμφωνα με την  ανακοίνωση του Τούρκου υπουργού Ενέργειας, Taner Yıldız,, το νέο υπερσύχρονο πλοίο ερευνών έχει την ονομασία, «Polarkus Samur» ενώ οι Τούρκοι το έχουν βαφτίσει χαρακτηριστικά με την ονομασία, «Barbaros Hayrettin Paşa», στην μνήμη του γνωστού Τούρκου αιμοβόρου πειρατή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που λυμαίνονταν τις ακτές της Μεσογείου και έβαψε με αίμα Ελλήνων το πέρασμα του.  
Το πλοίο αυτό, μήκους 85 μέτρων και το οποίο αγοράστηκε από την Τουρκία για 130 εκατομμύρια δολάρια, πέρασε από τα στενά του Ελλησπόντου στις 30 Ιανουαρίου του 2013, και ώρα 17.30 μμ, με κύρια αποστολή την διενέργεια έρευνας και σεισμικών γεωτρήσεων για ανακάλυψη ενεργειακών κοιτασμάτων. Μάλιστα, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες από την Άγκυρα, το πλοίο συνόδευε και μια μοίρα πλοίων της τουρκικής ακτοφυλακής η οποία είχε φροντίσει να απομακρύνει κάποια αλιευτικά πλοία που είχαν πλησιάσει την ρότα του τουρκικού ερευνητικού σκάφους.

Ο Τούρκος υπουργός ανέφερε επίσης ότι με το νέο αυτό ερευνητικό σκάφος η Τουρκία σκοπεύει να πραγματοποιήσει εντατικές έρευνες για ενεργειακά κοιτάσματα όχι μόνον στην περιοχή του Αιγαίου, αλλά και σε θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, αδιαφορώντας   ουσιαστικά αν έτσι παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η χρονική περίοδος αυτών των ερευνών σε πρώτη φάση, σύμφωνα με το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας, αναμένετε να διαρκέσει περί τους 6-7 μήνες και οι έρευνες θα γίνουν σε τρία επίπεδα ενώ τα πλάνα αναφέρουν για ερευνήτικές εργασίες διάρκειας τριών ετών.

Ενώ λοιπόν οι Τούρκοι ετοιμάζονται για καινούργιο «πάρτι» εισβολών στο Αιγαίο με κύριο στόχο την κατάφορη παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας, ο Έλληνας πρωθυπουργός, (περί άλλων τυρβάζει), ετοιμάζεται να πάει στην Άγκυρα στια αρχές Μαρτίου για να καταθέσει καινούργιο στεφάνι στο μνημείο του πατέρα της εθνοκάθαρσης των χριστιανών της Μικράς Ασίας, Μουσταφά Κεμάλ.
Εμείς, κατά άλλα θα συζητάμε ατέλειωτες ώρες για την ελληνική ΑΟΖ και το πως θα την κατοχυρώσουμε, προκαλώντας τα ειρωνικά σχόλια της Άγκυρας. Αφού δεν αντιδράμε στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας μας, τότε είναι σίγουρο πως θα έρθουν και πολύ χειρότερα.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_9859.html

Χωρίς Εθνική Κυριαρχία για ποιά ΑΟΖ μιλάμε; Νίκος Χειλαδάκης

Χωρίς Εθνική Κυριαρχία για ποιά ΑΟΖ μιλάμε; 

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Τους τελευταίους μήνες πολύ συζήτηση γίνεται για την ΑΟΖ και τα τεράστια πραγματικά ενεργειακά κοιτάσματα που υπάρχουν στην επικράτεια της και τα οποία θα συνέβαλλαν σε μεγάλο βαθμό στην επίλυση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας. Η συζήτηση αυτή αναζωπυρώθηκε τελευταία με τις δηλώσεις του ίδιου του Έλληνα πρωθυπουργού, κ. Αντώνη Σαμαρά, ότι προτίθεται να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της ΑΟΖ και προσφυγή στον ΟΗΕ για να κατοχυρώσει σε πρώτη φάση την ελληνική κυριαρχία έναντι της Τουρκίας και των άλλων γειτονικών χωρών.  

Όλα αυτά ωραία, θαυμάσια και καλά, για τους όποιους αφελείς παραμυθιασμένους και ίσως… βλάκες όλης αυτής της ιστορίας .Το ερώτημα που αμείλικτο  μπαίνει, είναι πως μια χώρα που με ένα προδοτικό πολιτικό σύστημα που έχει παραδώσει άνευ ορών την εθνική κυριαρχία, μπορεί να διεκδικήσει ΑΟΖ και πολύ περισσότερο να επωφεληθεί από τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα για όφελος ενός λαού που βουλιάζει στην φτώχεια και στην ανέχεια ;
Ποιος πολιτικός θα ορθώσει το ανάστημα του για να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα ; Αυτοί που μόλις ακούνε το μαγικό όνομα, «Μέρκελ», περιπατάνε στα τέσσερα ; Αυτοί που έχουν διαλύσει όχι μόνο το κράτος, αλλά έχουν προχωρήσει και στην διάλυση του στρατού, τον μόνο θεσμικό φύλακα της εθνικής κυριαρχίας ; Ποιοι θα διεκδικήσουν την ελληνική ΑΟΖ ;
Αυτοί οι ίδιοι που έχουν εξοντώσει τον ελληνικό λαό και τον έχουν κάνει έρμαιο μιας πολιτικής που τον διέλυσε και οικονομικά, αλλά το χειρότερο και ηθικά ; Ποιος στρατός, όταν του κόβονται οι δυνατότητες επιβίωσης θα μπορέσει  να αντισταθεί στις τουρκικές αντιρρήσεις και προκλήσεις ; Έχουν την εντύπωση πως στην Άγκυρα κοιμούνται και πως θα κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια ;
Έχουν τα κότσια να αντισταθούν στην συνεχώς γιγαντωμένη τουρκική στρατοκρατική μηχανή ;
Έχουν τα κότσια να μην επιτρέψουν  τους Τούρκους να προβοκάρουν κάθε ελληνική ενέργεια προς την κατεύθυνση της ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ ;
Η θα κάνουν την «πάπια» και θα γελά ο κάθε πικραμένος όπως έγινε στο παρελθόν στα Ίμια ;
Πως θα μπορέσουμε να προβάλουμε αντίσταση στον τουρκικό νεοοθωμανισμό όταν  κυριαρχεί, (και επιβάλλεται εκ των έξω), η ιδεολογία ότι δεν χρειάζεται ο στρατός, όταν η περίφημη «εθνοσωτήριος» Τρόικα μας λέει να καταργήσουμε τον στρατό γιατί είναι μεγάλη δαπάνη και βλάπτει τη ελληνική οικονομία;
Ενώ την ίδια περίοδο στην άλλη πλευρά του Αιγαίου οι πολεμικές δαπάνες γιγαντώνονται και  οι προμήθειες νέων οπλικών συστημάτων έχουν φτάσει στα ύψη ;  Γελούν στην Άγκυρα με τα καμώματα της Αθήνας. «Οι Έλληνες τρελαθήκαν», γραφούν οι τουρκικές εφημερίδες, καθώς έχει κυριαρχήσει η πεποίθηση ότι η Ελλάδα είναι τελειωμένη υπόθεση και ότι με ένα ντου με τα υπερσύγχρονα  τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, θα ρίχνουν τα απόβλητα τους πάνω από την Ακρόπολη και οι Έλληνες πολιτικοί θα… νομίζουν ότι βρέχει.

Αλλά υπάρχει και η άλλη εκδοχή σε όλη αυτή την τραγελαφική ιστορία της ΑΟΖ. Ίσως όλα αυτά γίνονται για να ικανοποιηθούν κάποια ξένα, (γερμανικά), συμφέροντα που αποβλέπουν στα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής. Όχι για  τα συμφέρον του ελληνικού λαού. Δηλαδή με λίγα λόγια, ελληνική ΑΟΖ όχι για τους Έλληνες, όχι για την καταστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά για τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα.
Η άποψη αυτή εξηγεί και το γεγονός ότι ενώ τόσα χρόνια οι Έλληνες πολιτικοί αρνιόνταν πεισματικά ότι υπάρχει πετρέλαιο στην ελληνική περιφέρεια, ξαφνικά και αφού παραδώσαν την χώρα στην γερμανική βουλιμία, τώρα όλοι συμφωνούν ότι «ανακάλυψαν την Αμερική», ενώ η χώρα έχει βουλιάξει από τα δάνεια και τα χρέη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν ξέρω βέβαια αν οι Γερμανοί έχουν καμία διάθεση να υπερασπιστούν και στρατιωτικά κάποια ΑΟΖ στις θάλασσες νότια της Κρήτης και κυρίως στο Αιγαίο.  Θα έχει  πράγματι μεγάλο ενδιαφέρον αν Γερμανοί και Τούρκοι ήταν αντιμέτωποι στο Αιγαίο, αν και δεν πιστεύω σε τέτοιο ενδεχόμενο. Όσο για μας, ποιος μίλησε για τους Έλληνες ;
Αυτοί δεν θα υπάρχουν προς δόξα των «εθνοσωτήρων» πολιτικών μας που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα και μένουν ακόμα στις πολυθρόνες τους. Μάλιστα γελούν ειρωνικά με τα καμώματα κάποιων, υποτίθεται αριστερών κομμάτων, που θέλουν να τους «τιμωρήσουν», αλλά στην ουσία αγωνίζονται για τα αμερικανικά συμφέροντα που θεωρούν ότι είναι… καλύτερα από τα γερμανικά. Είπε κάνεις τίποτα για ελληνικά συμφέροντα ; 
Εμείς πάντως  συνεχίζουμε να  ψηφίζουμε όλους αυτούς τους  «τσαρλατάνους» που μιλούν για ΑΟΖ και συνεχίζουμε με ένα μαζοχισμό που αξίζει ψυχιατρική  έρευνα,  να λέμε ότι μας… «έσωσαν’.
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4035.html