«χθες πήγαμε για ψάρεμα στην λίμνη της Π. 100 χιλιόμετρα μακριά! Είχα πάει στην συγκεκριμένη λίμνη για πρώτη φορά πριν ενάμιση χρόνο. Ήταν μια κρύα μέρα που ήμουνα σκοτισμένος και πήγα να ψαρέψω σ' αυτήν την λίμνη για πρώτη φορά. Είχε συμβεί κάτι στην ζωή μου που ο πνευματικός μου επέμενε να το αποδεχθώ αλλά εγώ δυσκολευόμουνα και δεν μπορούσα με τίποτε να υπακούσω... Έριξα το τεχνητό μου δόλωμα και είπα βαθιά από μέσα μου "Θεέ μου, αν πρέπει να αποδεχθώ αυτό το γεγονός θέλω να μου δώσεις ένα μεγάλο ψάρι!". Στο τέταρτο, πέμπτο ρίξιμο άφησα το τεχνητό να πέσει ως τον βυθό. Όταν έκανα να το τραβήξω νόμισα πως σκάλωσε σε κανένα κλαδί κάτω αλλά με το ζόρι έκανα μια-δυο μανιβελιές. Στην τρίτη άρχισε η πετονιά να πηγαίνει δεξιά κι αριστερά από τα τραβήγματα του ψαριού. Τότε κατάλαβα ότι κάτι μεγάλο πιάστηκε... Με τα πολλά το έβγαλα έξω κι ήταν μια τεράστια σολομοπέστροφα. Μετά από καιρό έμαθα ότι μέχρι πρόσφατα ήταν η μεγαλύτερη που έχει βγει από δημιουργίας της τεχνητής λίμνης. Έπιασα τον αρχηγό! Ο Θεός απάντησε...
Χθες λοιπόν ξαναπήγαμε με τον φίλο μας τον Θόδωρο. Ενώ πολλές φορές έχω σκεφτεί να πάρω μαζί μου στο ψάρεμα το βιβλίο των Ψαλμών και να διαβάσουμε τον 52ο που ο Άγιος Αρσένιος αναφέρει ότι είναι για το ψάρεμα μόλις χθες το πραγματοποίησα για πρώτη φορά. Είχαν προηγηθεί περίπου δέκα αποτυχημένες ψαρευτικές απόπειρες στην ίδια λίμνη. Διαβάσαμε, λοιπόν, τον 52ο πριν αρχίσουμε να ψαρεύουμε ενώ ο Θόδωρος δυσφορούσε και δεν ήθελε να χρησιμοποιήσουμε τους Ψαλμούς για ένα τόσο ασήμαντο θέμα... Εγώ όμως το πίστευα και δεν το έκανα για να ευτελίσω τους Ψαλμούς! Του λέω "τώρα έχουμε το καλύτερο ...δόλωμα...".
Ψαρέψαμε περίπου πέντε ώρες χωρίς να πάρουμε ούτε μία τσιμπιά. Είχε νυχτώσει και σχεδόν είχα μαζέψει τα εργαλεία, όχι όμως ακόμη το καλάμι και περίμενα τον Θόδωρο που είχε πάει σε κάτι δύσβατα μέρη. Ήμουν εντελώς απογοητευμένος κι από μέσα μου έλεγα τα παράπονά μου στον Άγιο, μην μπορώντας να αποδεχθώ το γεγονός ότι δεν πιάσαμε ούτε λέπι! Ξαφνικά βλέπω στα 30 μέτρα μακριά μικρούς παφλασμούς στον αφρό και υπέθεσα ότι κάποιο ψάρι κυνηγάει γόνο. Αρπάζω το καλάμι και τρέχω μέσα στην λιθορριπή (βράχους) του φράγματος. Ρίχνω μία, ρίχνω δύο, την τρίτη καρφώνεται το ψάρι! Μόλις πλησίασε είδα ότι ήταν μια μεγάλη σολομοπέστροφα! Άρχισα να κλαίω σκεφτόμενος ότι ο Θεός δεν ξέχασε...».
Εάν ο πνευματικός αδελφός με την χρήση των Ψαλμών πέτυχε στο ...γούστο του, ας σκεφθεί ο καθένας μας την δύναμή τους απέναντι στα πραγματικά προβλήματα κι αδιέξοδα που μας δημιουργούν πόνο...
http://hggiken.pblogs.gr/2013/04/to-kalytero-dolwma.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου