Φύγε! Θα εκτελεστώ εγώ στην θέση σου. (Ρώσοι Νεομάρτυρες καὶ ὁμολογητές π. Νεκτάριος Ἀντωνόπουλος)

Φύγε! Θὰ ἐκτελεστῶ ἐγὼ στὴν θέση σου

Ρώσοι Νεομάρτυρες καὶ ὁμολογητές

π. Νεκτάριος Ἀντωνόπουλος

«Στὰ χρόνια τοῦ ἐμφυλίου πολέμου στην Ρωσία, ὅταν τὰ ἀντίθετα στρατεύματα διεκδικούσαν τὴν ἐξουσία, μιὰ μικρὴ πόλη. ἢ ὁποία εἶχε μείνει στην κατοχὴ τῶν αὐτοκρατορικὼν στρατευμάτων, τελικὰ ἔπεσε στὰ χέρια τοῦ "κόκκινου στρατοῦ".
Μιὰ γυναῖκα βρέθηκε ἐκεῖ μὲ τὰ δυὸ παιδάκια της, τεσσάρων καὶ πέντε ἐτῶν. "Ἀντιμετώπιζαν μεγάλο κίνδυνο, γιατὶ ὁ σύζυγός της ἀνῆκε στὸ ἀντιθετο στρατόπεδο.
Κρύφτηκε, λοιπόν, σὲ ἕνα ἐγκαταλελειμμένο σπίτι, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κάποια στιγμὴ θὰ κατόρθωνε νὰ διαφύγει.
Ἕνα βραδὺ μιὰ νέα γυναῖκα, ἡ Ναταλία, τῆς ἰδίας μὲ αὐτὴν ἡλικίας, λίγο πάνω ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν, κτύπησε τὴν πόρτα καὶ τὴν ῥώτησε ἂν ἤταν ἡ τάδε... Ὅταν ἡ μητέρα εἶπε ὅτι αὐτή ἤταν, ἡ Ναταλία τὴν προειδοποίησε ὅτι τὴν ἀνακαλύψαν καιὶ ὅτι θὰ τὴν ἔπαιρναν τὴν ἴδια νύχτα για να τὴν ἐκτελέσουν. Καὶ ἡ νέα προσθεσε:
-Πρέπει νὰ φύγεις ἀμέσως.
Ἡ μητέρα κοίταξε τὰ παιδιὰ της καὶ εἶπε:
- Πῶς μπορῶ νὰ φύγω;
Ἡ νέα ποῦ μέχρι τότε δὲν ἤταν παρὰ μιὰ ἄγνωστη, ἔγινε ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὁ "πλησίον" τοῦ Εὐαγγελίου. Γύρισε στῇ μητέρα καὶ εἶπε:
 - Μπορείς, γιατὶ θὰ μείνω ἐγὼ ἐδῶ καὶ θά πῶ τὸ ὄνομά σου, ὅταν θὰ ἔλθουν νὰ συλλάβουν ἐσένα.
-"Ἀλλὰ θὰ σὲ τουφεκίσουν, εἶπε ἡ μητέρα.
 - Ναί, μὰ ἐγὼ δὲν ἔχω παιδιά.
Καὶ ἔμεινε στὸ σπίτι, ἐνῶ ἡ μητέρα μὲ τὰ παιδιὰ ἔφυγαν.
 Μπορούμε νὰ φανταστοῦμε τό τι ἔγινε κατόπιν. Μποροῦμε νὰ δοῦμε τὴν νύχτα νὰ ἔρχεται, νὰ τυλίγει μέσα στὸ σκοτάδι, στὴν μελαγχολία, στὸ κρύο καὶ στήν ὑγρασία αὐτό τὸ σπίτι. Μποροῦμε νὰ δοῦμε ἐκεῖ μιὰ γυναῖκα νὰ περιμένει τὸ θάνατο της καὶ νὰ θυμηθοῦμε τὸν κῆπο τῆς Γεθσημανής.

Πιθανὸν πολλὲς φορὲς νὰ σκέφθηκε ὅτι θὰ μποροῦσε σὲ ἕνα λεπτὸ νὰ βρεθεῖ ἀσφαλισμένη! Δὲν εἶχε παρὰ νὰ ἀνοίξει τὴν πόρτα καὶ ἀπὸ τὴν στιγμή που θὰ βρισκόταν στὸ δρόμο δὲν θὰ ἤταν πιὰ ἐκείνῃ ἡ γυναῖκα, θὰ ἤταν πάλι ὁ ἐαυτὸς της ὁ ἴδιος.
Θὰ ἤταν ἀρκετὸ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν ψεύτικη, τὴν μοιρασμένη της ταυτότητα. Ἀλλά ἡ Ναταλία προτίμησε νὰ πεθάνει, νὰ τουφεκισθεῖ. Ἡ μητέρα καὶ τὰ παιδιὰ γλίτωσαν.

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5328.html

Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός καί τό κάπνισμα π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου «Ταχύς εἰς βοήθειαν»

Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός καί τό κάπνισμα

π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου «Ταχύς εἰς βοήθειαν»

π. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου

Στις 11 Ιουνίου του 2004, ημέρα της μνήμης του Αγίου Λουκά του Ιατρού και ημέρα των εγκαινίων του Ιερού Παρεκκλησίου στα Γιαννιτσά, η κυρία αυτή προσευχήθηκε θερμά και παρακάλεσε τον Άγιο Λουκά να την βοηθήσει και να της συμπαρασταθεί στον αγώνα της. Και ο Άγιος έκανε το θαύμα του.

Τρείς μήνες αργότερα η κυρία έφερε μια χρηματική δωρεά στην Εκκλησία, στον Άγιο Λουκά.
Ήταν το «ευχαριστώ» στον Άγιο, ήταν τα χρήματα που θα ξόδευε στο χρονικό αυτό διάστημα για το πάθος του καπνίσματος, ήταν η συμφωνία της με τον Άγιο Λουκά.
Κάποια κυρία, η οποία ταλαιπωρούνταν για χρόνια από το πάθος του καπνίσματος, ίσως εξαιτίας των προβλημάτων της ζωής της, αν και είχε κάνει πολλές προσπάθειες στο παρελθόν να το κόψει, δεν τα είχε καταφέρει.

 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5631.html

Ἐμοῦ προσευχόμενου, σοῦ δὲ κοιμωμένου». Από το βιβλίο «Υπεύθυνοι για όλα» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ἐμοῦ προσευχόμενου, σοῦ δὲ κοιμωμένου». 

Από το βιβλίο «Υπεύθυνοι για όλα» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου 

 π.Νεκτάριος Αντωνόπουλος

Πολλοί άνθρωποι, άν και δεν προσεύχονται ιδιαίτερα, αναγνωρίζουν όμως τή δύναμη καί την άξια της προσευχής και σε πολύ δύσκολες στιγμές προστρέ­χουν στις εκκλησίες η στά μοναστήρια και παρακαλούν τους Ιερείς η τους μο­ναχούς νά προσευχηθούν γι' αυτούς.
Δεν είναι άσχημο αυτό, αλλά μήπως η κίνηση αύτη σημαίνει πώς δεν θέλουν νά αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη; Μή­πως δεν θέλουν νά μπουν στον κόπο της προσευχής; (Γιατί πράγματι η προ­σευχή είναι κόπος.) "Αν όμως μας πονάει κάτι, εμείς είμαστε οι καταλληλό­τεροι νά προσευχηθούμε.
Τότε η προσευχή μας αποκτάει μία ιδιαίτερη θέρ­μη καί μπορεί νά εισακουστεί από τόν Θεό. Καί βέβαια η προσευχή μας αύτη θά πρέπει νά έχει αντίκρυσμα στη ζωή μας. Νά συνδυάζεται με εντονότερο πνευματικό αγώνα.

Κάποιος πατέρας επισκέφθηκε τόν π. Παΐσιο. Με πολύ πόνο του είπε:
Γέροντα, προσευχήσου, κάνε κάτι. Το παιδί μου είναι βαριά άρρωστο.
Ό Γέροντας απάντησε: - Έγώ θα κάνω κάτι, αλλά εσύ τι θά κάνεις; Κάτι θά πρέπει να κάνεις.
~ Τι να κάνω, Γέροντα; Πέστε μου, ό,τι μου πείτε θα κάνω.
- "Ε, να κάνεις κάποιον αγώνα, κόψε ένα πάθος σου. Καπνίζεις;
- Ναι, Γέροντα.
- Τότε για την υγεία του παιδιού σου κόψε το τσιγάρο.
Ό άνθρωπος έβγαλε αμέσως το πακέτο με τα τσιγάρα καί τα άφησε εκεί λέγοντας:
—    Γιά την υγεία του παιδιού μου, απ΄ αυτή τη στιγμή κόβω το τσιγά­ρο!
Πράγματι το παιδί θεραπεύτηκε.

'Άλλη μια φορά συνέβη παρόμοιο περιστατικό με διαφορετική κατάλη­ξη. Πάλι ένας πατέρας παρακάλεσε τον Γέροντα για το άρρωστο παιδί του. Ό Γέροντας του απάντησε με τα ίδια λόγια.

- Εγώ θά κάνω κάτι, εσύ τι θα κάνεις;
- Ό,τι μου πείς, Γέροντα! Γιά την υγεία του παιδιού μου, κι αν μου πεις να πέσω από τον έκτο όροφο της πολυκατοικίας που μένω, θα το κάνω.
- "Ε, καλά, απάντησε ό Γέροντας, από τον έκτο όροφο μην πέσεις. Κό­φε ένα πάθος σου. 'Άν καπνίζεις, κόψε το τσιγάρο.
Ό πατέρας δεν συμφώνησε.
- Γέροντα, απ΄ τον έκτο όροφο πέφτω, αλλά το τσιγάρο δεν μπορώ να το κόψω!
Και δυστυχώς το παιδί του δεν θεραπεύτηκε. Ό πατέρας δεν θέλησε να συμβάλει στην προσπάθεια και στην προσευχή του Γέροντα.

Επίσης παρακάλεσε κάποιος χριστιανός τόν π. Έπιφάνιο Θεοδωρόπουλο;
—    Γέροντα, προσευχηθείτε για μένα.
Ό π. Έπιφάνιος του απάντησε πολύ σοφά:
—    Παιδί μου, εμού προσευχόμενου, σου δε κοιμωμένου, ουδέν γίνεται.

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_3771.html

«Ηρέμησε, μή φοβάσαι» Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

«Ηρέμησε, μή φοβάσαι» 

Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν» 

 π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου
 

Στα τέλη του 2010 διαγνώστηκε ότι είχα καρκίνο καί προγραμμα­τίστηκε εγχείρηση.
Στίς 10 Δεκεμβρίου του 2010 στον Ί. Ναό Μεταμορ­φώσεως Σωτήρος στον Βύρωνα είχαν εκτεθεί προς προσκύνηση τά Ιερά Λείψανα του Αγίου Λουκά του ιατρού. Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως καί Κριμαίας. Πήγα κι εγώ νά προσκυνήσω καί νά προσευχηθώ στον Άγιο νά με βοηθήσει.

Μετά άπό λίγες μέρες, καί συγκεκριμένα στίς 20 Δεκεμβρίου 2010. Υποβλήθηκα σέ εγχείρηση (γενικός καθαρισμός λεμφαδένων τραχήλου ,λόγω καρκίνου) στό Ευγενίδειο Θεραπευτήριο. Κατά τη διάρκεια της  χειρουργικής επέμβασης καί ενόσω ήμουν βέβαια εν υπνώσει, είδα έναν  ύψηλόσωμο άνδρα μέ μακριά γενειάδα, φέροντα στολή ιατρού καί γυαλιά νά στέκεται όρθιος στην αριστερή πλευρά τού κρεβατιού, πολύ σοβαρός, καί να μού λέει:
- Ηρέμησε, μή φοβάσαι.

Στη συνέχεια παρακολουθούσε τους γιατρούς πού ήταν στη δεξιά  πλευρά τού κρεβατιού και προέβαιναν στην εγχείρηση. Στό πρόσωπο του αναγνώρισα τόν Άγιο Λουκά.

Ή επαναφορά μου από τή νάρκωση ήταν πάρα πολύ καλή, ή δέ εγχείρηση πέτυχε απόλυτα. Όπως μού επιβεβαίωσαν οι γιατροί».

Σ.Δ. Αθήνα
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6410.html

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος ό παππούλης», Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος  ό παππούλης»

 Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»

π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Το έτος 2004 ήλθα γιά προσκύνημα στην Ί. Μονή Σαγματά με τίς κόρες μου καί ό Γέροντας, π.Νεκτάριος, μας έδωσε ευλογία μιά είκονίτσα του αγίου Λουκά του Ιατρού μ' ένα κομματάκι άπ' τό φέρετρο του Αγίου.

Είμαστε άπό τή Θεσσαλονίκη. Τό βαπτιστήρι μας, ή Χριστίνα, τριών χρονών, παρουσίασε ένα πρόβλημα. Στην κάτω γνάθο, αριστερά, είχε ένα έξογκωματάκι κι έδειχνε μελανό. Οι γονείς τό πήγαν στον παιδίατρο, ό όποιος τους συνέστησε υπέρηχο, γιά νά δουν τί είναι. Ό υπέρηχος έδει­ξε ένα ογκίδιο καί ό γιατρός είπε πώς πρέπει νά αφαιρεθεί. Στό σπίτι έπεσε πανικός. Άρχισαν νά τό τρέχουν σέ διάφορους γιατρούς.
Γυρίζοντας άπό τό προσκύνημα, τους έδωσα τήν μία εικονίτσα καί ή μητέρα τήν έβαλε τό βράδυ στό μαξιλαράκι του παιδιού. Τό πρωί, όταν ξύπνησε τό παιδί, είπε στή μητέρα του:
- Μαμά, τή νύχτα ήλθε εκείνος ό παππούλης. Δέν μέ πείραξε, ούτε φοβήθηκα. Μέ κοίταξε, χαμογέλασε κι έφυγε!
Είχαν πάει μέχρι τότε σέ 14 γιατρούς καί όλοι τους σύστησαν εγχεί­ρηση γιά νά βγει τό ογκίδιο. Τελευταία σκέφθηκαν νά πάνε καί σ' ένα χειρουργό στό 424 στρατιωτικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.
(Σήμερα, στό καινούργιο πλέον νοσοκομείο, έχει κτιστεί ναός του Αγίου Λουκά καί εγκαινιάστηκε τόν Μάρτιο του 2008 άπό τόν Μητροπολίτη Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα). 
Ό γιατρός ζήτησε νά γίνει καινούργιο υπερηχογράφημα. Σέ μιά εβδομάδα τό έκαναν καί, ω του θαύματος!, τό νέο υπερηχογράφημα έδειξε ότι ό όγκος είχε αφαιρεθεί καί μάλιστα μέ νυστέρι. Μέσα υπήρχε ουλή χωρίς όγκο, ενώ εξωτερικά καμία τομή ή ού­λη. 
"Εκτοτε τό παιδί δέν έχει κανένα πρόβλημα».

Μ.Α.Θεσσαλονίκη

Διαβάστε σχετικά  «Ταχύς εις βοήθειαν» 

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_3456.html

Γιατί..«.Den eklepsa». Από το βιβλίο «Ταχύς εἰς βοήθειαν…» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Γιατί ..«.Den eklepsa»

Από το βιβλίο «Ταχύς εἰς βοήθειαν…» 

π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ο Α.Μ. πού κατάγεται από τήν Θήβα καί εργάζεται στην Αθήνα, μας διηγήθηκε ενα μάλλον χαριτωμένο περιστατικό πού του συνέβη καί είχε σχέση μέ τόν άγιο Λουκά.
«Πρίν από καιρό είχα πάρει καινούργιο αυτοκίνητο καί τό είχα παρ­κάρει έξω από τό σπίτι μου. Πηγαίνοντας ένα πρωινό νά πάρω τό αυτο­κίνητο, είδα πώς τό είχαν διαρρήξει. Είχαν ανοίξει τήν πόρτα καί μέσα όλα ήταν άνω κάτω. Σκέφθηκα αμέσως πώς ό διαρρήκτης θά είχε κλέψει τό ραδιοκασετόφωνο καί ό,τι άλλο μπορούσε.

Παρηγορήθηκα όμως, μέ τή σκέψη ότι δέν έκλεψε όλο τό αυτοκίνητο. Μπήκα μέσα καί άρχισα νά ψάχνω. Κατάπληκτος διαπίστωσα ότι ό διαρρήκτης είχε κάνει μεν άνω κάτω τήν καμπίνα του αυτοκινήτου, άλλα δέν είχε κλέψει απολύτως τί­ποτα. "Εμεινα μέ τήν απορία. Τί συνέβη καί ό διαρρήκτης έφυγε άπρα­κτος;
Υπήρχε όμως καί μία λεπτομέρεια. Πάνω στό παρμπρίζ είχα τοπο­θετήσει μιά πλαστικοποιημένη εικόνα του Αγίου Λουκά του Ιατρού. Τό μυστήριο λύ­θηκε σέ 5-6 μέρες.
Πάλι ένα πρωινό, πηγαίνοντας νά μπω στό αυτοκίνη­το, είδα ένα χαρτάκι αφημένο στους υαλοκαθαριστήρες. Τό είχε αφήσει ό διαρρήκτης. "Εγραφε μέ σπασμένα ελληνικά:

"Είμαι Ουκρανός. (Ό) "Αγιος (στό) τζάμι καλός. Ντέν έκλεψα κάρ (= αυτοκίνητο), γιατί (θά) μου κάνει κακό".
"Ετσι, χάρη στον Άγιο, ή κλοπή απετράπη...»

Α.Μ..Θήβα
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_199.html

Ό διάφανος τοίχος. Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν…» του Καθηγουμένου π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ό διάφανος τοίχος

Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν…»  του Καθηγουμένου π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Μιά νέα κοπέλα πήγε νά χειρουργηθεί σέ νοσοκομείο τής Συμφερούπολης. Ή κατάσταση της ήταν πολύ σοβαρή καί ή εγχείρηση δύσκο­λη κι επικίνδυνη. Ή γιατρός πού θά τη χειρουργούσε κάλεσε τή μητέρα τής ασθενούς καί τής είπε:

  -  Ή εγχείρηση είναι πολύ δύσκολη κι επικίνδυνη. Δέν μπορώ νά σάς εγγυηθώ τίποτα. Δέν ξέρω άν ή κόρη σας βγεί ζωντανή.

Δέν υπήρχε άλλη επιλογή. Ή νέα οδηγήθηκε στό χειρουργείο.
Σ' όλη τή διάρκεια τής εγχείρησης ή μητέρα καθόταν στην αυλή του νοσοκο­μείου καί μέ δάκρυα στά μάτια προσευχόταν στον άγιο Λουκά τον Ιατρό καί στον άγιο Παντελεήμονα νά βοηθήσουν.
Σέ κάποια στιγμή μπροστά στά μάτια τής μητέρας εκτυλίχθηκε ένα καταπληκτικό γεγονός:
Ο τοίχος του νο­σοκομείου έγινε διάφανος, σάν τζάμι. Φάνηκε ή αίθουσα του χειρουργείου. Στό χειρουργικό κρεβάτι ήταν ή κόρη της καί γύρω ή γιατρός που τή χειρουργούσε μέ τους συναδέλφους της. Δίπλα της στεκόταν ή νοσοκόμα-έργαλειοδότρια πού κρατούσε τά χειρουργικά εργαλεία.
Καί τό ακόμα θαυμαστότερο: Δίπλα στή γιατρό είδε καί τους  Αγίους γιατρούς στους οποίους η ίδια προσευχόταν. Αριστερά στεκόταν ο  Άγιος Παντελεήμονας μέ μιά λαμπάδα αναμμένη. Δεξιά στεκόταν ο Άγιος Λουκάς, ό όποιος έπαιρνε κάθε τόσο τά εργαλεία από τη νοσοκό­μα καί τά έδινε στη γιατρό!

Ή μητέρα έπεφτε από έκπληξη σε έκπληξη. "Ενιωσε ότι ή προσευχή της εισακούστηκε. Όταν τελείωσε ή εγχείρηση, ή γιατρός βγήκε χαρού­μενη καί ενθουσιασμένη. Φώναξε τη μητέρα καί της είπε:
 -  Πήγαμε πολύ καλά, ανέλπιστα καλά!

Τότε ή μητέρα της διηγήθηκε τό θαυμαστό γεγονός πού έζησε. Ή γιατρός έμεινε αποσβολωμένη. "Εκανε τό σταυρό της καί ομολόγησε:
-   Τώρα κατάλαβα. Όση ώρα χειρουργούσα καί ήθελα κάποιο χει­ρουργικό εργαλείο, δέν προλάβαινα νά τό πω στη νοσοκόμα. Με το πού σκεφτόμουν ποιο εργαλείο θέλω, τό είχα στά χέρια μου.

π.Γ.Δ. Συμφερούπολη
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_213.html

Η δύναμη της αδυναμίας. Άγιος Λουκάς ο Ιατρός, ένας ευλογημένος επίσκοπος. π.Διονύσιος Ταμπάκης

Η δύναμη της αδυναμίας. Ένας ευλογημένος επίσκοπος

Πρεσβ. Διονύσιος Ταμπάκης Ι.Ναός Παναγίας Ναυπλίου

 Ο  Άγιος Λουκάς ο  Ιατρός, όπως ανέφερε ο  π.Νεκτάριος, (καλεσμένος από τον οικείο Μητροπολίτη κ.κ.Αλέξανδρο) απέδειξε στον εαυτό του την δύναμη της ομολογίας. Αγάπησε το μαρτύριο, γιατί όπως έλεγε, μόνο αυτό μπορεί να  καθαρίζει τόσο βαθιά την ψυχή.
Απέδειξε  ο Άγιος πως η δύναμη της Εκκλησίας φανερώνεται στην «αδυναμία» της στην βασανισμένη και πονετική της πορεία, σε αντίθεση πάντα με την  επιβολή, την βία  και την τυραννία των διάφορων κατά καιρούς ανθρώπινων συστημάτων.
Γι΄ αυτό και οι Εκκλησίες στο Άγιον Όρος έχουν πορφυρό χρώμα για να ευαγγελίζονται την δύναμη του αίματος και της θυσίας.
Ο Άγιος Λουκάς ήταν ο Άγιος της Αγάπης και ευσπλαχνίας. Και πάντα θα ομολογεί πως η αγάπη δεν απαιτείται αλλά προσφέρεται. Να προσφέρεις και να  προσφέρεσαι με  ανιδιοτέλεια και τότε ακριβώς  αρχίζεις να ζείς.

Ευχόμαστε στον Καθηγούμενο, πνευματικό Πατέρα,  εξαιρετικό και πολυγραφότατο συγγραφέα, ζεστό άνθρωπο, πάντα κοντά στην εποχή και στους νέους μας, τον π.Νεκτάριο, η Παναγία μας να ευλογεί πάντα το καρποφόρο έργο του προς δόξαν της Αγίας μας Εκκλησίας και των Αγίων.

Σαν άλλο ζεστό κρυφό σχολειό θύμιζε ο Ι.Ναός του Προφήτου Ηλιού στην Τρίπολη, την Τρίτη το απόγευμα κατάμεστος από χριστιανούς, πολλούς νέους και πλήθος μικρά παιδιά που ασφυκτικά, αφού προσκύνησαν τα ΙεράΛείψανα, ακόμη και τμήμα της καρδιάς  του Αγίου Λουκά του Ιατρού κατόπιν, ακόμη και γονατισμένοι στο δάπεδο πολλοί, ανάμεσά τους  και μητέρες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους,  παρακολούθησαν μία θερμή  και πλούσια  νοημάτων παρουσίαση του αρχιμανδρίτου π.Νεκταρίου Αντωνόπουλου, καθηγουμένου της Ι.Μονής Σαγματά  για την ζωή ενός ευλογημένου Επισκόπου των καιρών μας.

Πρεσβ. Διονύσιος Ταμπάκης Ι.Ναός Παναγίας Ναυπλίου
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6069.html