Ὀλέθρια φτώχεια. Ἰωάννου Τάτση

Ὀλέθρια φτώχεια

Ἰωάννου Τάτση Θεολόγου

Ἡ οἰκονομική κρίση ποὺ πλήττει τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ μὲ ἐντονότερο τρόπο τὶς τελευταῖες μέρες καὶ τὴν Κύπρο βρίσκεται στὸ ἐπίκεντρο ὄχι μόνο τοῦ δημοσιογραφικοῦ καὶ πολιτικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἀλλὰ καὶ στὶς συζητήσεις μεταξὺ τῶν πιστῶν.
Κάποιοι κληρικοὶ μάλιστα πρόσθεσαν στὶς ἀκολουθίες αἰτήσεις ὑπὲρ τῶν Κυπρίων ἀδελφῶν καὶ ἄλλοι μεσολάβησαν στὴ Ρωσία, γιὰ νὰ δοθεῖ ἀπὸ ἐκεῖ ἡ λύση στὸ πρόβλημα τῆς Κύπρου. Τὸ ἐνδεχόμενο μίας πτώχευσης τῆς Ἑλλάδας ἢ τῆς Κύπρου φοβίζει κάποιους κληρικοὺς καὶ πιστούς.
Ἡ τόση ἀγωνία ὅμως γιὰ τὶς ἐξελίξεις μᾶλλον ἀποκαλύπτει τὸ κρυπτόμενο ἐντὸς μας πάθος τῆς φιλοχρηματίας, τῆς φιλαυτίας καὶ τῆς καλοπέρασης, ἀλλὰ καὶ τὴν ἔλλειψη ἀσκητικοῦ φρονήματος. Ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος ὅμως σὲ μία ἀπὸ τὶς πνευματικές του ὁμιλίες καλεῖ ὅσους δὲν ἔχουν γευθεῖ ἀκόμη τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ κλαύσουν, νὰ λυπηθοῦν καὶ νὰ ἀποκτήσουν ἔμπονη ἀδιάλειπτη προσευχὴ πρὸς τὸν Χριστὸ, διότι βρίσκονται στὴ «δεινὴ πενία τῆς ἁμαρτίας».
Ὅποιος συνειδητοποιήσει ὅτι βρίσκεται σὲ αὐτὴ τὴν ὀλέ- θρια πνευματικὴ φτώχεια μέσῳ συνεχοῦς προσευχῆς θὰ δεχθεῖ τὸν ἐπουράνιο πλοῦτο, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ὑποσχέθηκε μιλώντας γιὰ τὸν ἄδικο κριτὴ καὶ τὴν χήρα, τῆς ὁποίας ἡ ἐπιμονὴ ὁδήγησε στὴν ἔκβαση τοῦ αἰτήματος.
Ὀλέθρια φτώχεια δὲν εἶναι ἡ ἀπώλεια τῶν ἐπιγείων θησαυρῶν καὶ ἀργυρίων, ἀλλὰ ἡ ἐκκοσμικευμένη καθημερινότητά μας καὶ ἡ ἀναισθησία, μὲ τὴν ὁποία στεκόμαστε ἀπέναντι στὴν πνευματική μας πενία. Ἡ διάσωσή μας, ἡ σωτηρία μας θὰ ἔρθει μόνο μὲ τὴν ἀδιάλειπτη δέηση πρὸς τὸν δωρεοδότη Χριστό.

Ὑποσημειώσεις: 1. Ὁσίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, Ὁμιλία Α΄, σειρὰ «Φιλοκαλία», ΕΠΕ, τόμ. 7, σελ. 36. 2. Λουκ. 18,7 κ. ἑ

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1970, 5 Απριλίου 2013
http://anavaseis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_86.html

Από ξενιτιά σε ξενιτιά. π. Διονύσιος Ταμπάκης

Από ξενιτιά σε ξενιτιά

π. Διονύσιος Ταμπάκης

Ήταν δεκαεπτά ετών όταν κηρύχτηκε στα μέρη του, την Ήπειρο, ο πόλεμος με τους Ιταλούς. Δεν φοβήθηκε , μπήκε και αυτός μεσ’την μάχη. Πολέμησε σαν σκυλί και έδιωξε τους εχθρούς από τον τόπο του.
Ύστερα ήρθαν οι Γερμανοί και ίσα που σώθηκε από ένα απόσπασμα  που αγέρωχο   μπήκε στην Κόνιτσα πυροβολώντας όποιον  μικρό ή μεγάλο έβρισκε στον δρόμο τους.
Όμως η ζωή συνεχίζεται. Το ποτάμι κυλάει μπροστά και ποτέ πίσω. Παντρεύτηκε, χόρεψε τότες λεβέντικα στον Γάμο του έξω από την Εκκλησιά του Άϊ Θανάση, έκανε Οικογένεια και παιδιά, μα οι στερήσεις και η πείνα  θέριζαν.
Έτσι ένα πρωί ο κυρ-Βαγγέλης αναγκάσθηκε να αφήσει πίσω την γυναίκα του και τα εννιά παιδιά , αλλά και τους άρρωστους γονιούς του για να ξενιτευθεί εργάτης στην Γερμανία  σ’ένα σκοτεινό εργοστάσιο. Η κλίνη τους σ’ένα δωματάκι σαν κοτέτσι κολυμπημένο μέσα στην υγρασία.
 30 χρόνια δούλεψε σκληρά στην ξενιχτιά, κεφάλι δεν σήκωσε απ’τον βιδολόγο, όχι για να πλουτήσει αλλά για να μπορέσει ίσα να ζήσει την οικογένειά του που άφησε στην πατρίδα του.
Πέρασαν τα χρόνια, ήρθαν κατά πως φάνηκε καλύτερες ημέρες για τον τόπο μας και ένα χάραμα πριν μια βδομάδα πήρε το ίδιο μονοπάτι κι’ο εγγονός του ο Βαγγέλης, παλικάρι 32 χρονών.
Με 500 ευρώ μηνιάτικο σ’εργοστάσιο ολημερίς, δάνειο, και τρία παιδιά στην Ελλάδα δεν μπορείς ούτε να συντηρήσεις την ζήση σου.
Έμαθα πήγε σ’ένα συγγενή του στην Φραγκφούρτη , όπου νοικιάζει μια μπυραρία. Εκεί κατά πως φαίνεται θα βγάλει και το βιός του και της οικογενείας του, κάμνοντας το γκαρσόνι και καθαρίζοντας τους εμετούς από τους μεθυσμένους για να μπορέσει να δεί κ’αυτός και τα παιδιά του κάποτε μια άσπρη μέρα…

Ξενιτεμένο μου πουλί
εκεί στα ξένα που `σαι
σου στέλνω μήλο σέπεται
κυδώνι μαραγκιάζει…

π.Διονύσιος Ταμπάκης
 http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_9327.html